.png)
Η «ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΥΠΟΥ», ΜΑΣ ΕΝΗΕΡΩΣΕ ΟΤΙ ΟΙ ΚΟΥΜΠΑΡΕΣ ΕΦΥΓΑΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΑΙ ΔΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΤΟΝ «ΜΕΤΡ ΚΟΡΩΠΙ». ΑΛΛΑ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ,ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΡΤΑΤΗΣΕ ΣΤΑ ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ, ΕΡΜΑ ΠΑΡΑΠΟΝΕΜΕΝΑ ΚΙ ΟΛΟ ΚΛΑΙΝΕ ΤΑ ΚΑΗΜΕΝΑ.
ΑΝΗΣΥΧΩ, ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΝΑ
ΠΡΩΪΝΑΔΙΚΟ ΔΕΝ ΡΩΤΗΣΕ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.
Ο εγωιστής άνθρωπος δεν μπορεί να αγαπήσει αληθινά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ εγωισμός είναι αναπηρία της ψυχής.
Ο εγωισμός δεν αφήνει τον άνθρωπο να δει καθαρά. Του θολώνει τα μάτια, του σκληραίνει την καρδιά, του κλείνει τα αυτιά. Τον κάνει να πιστεύει πως όλα γυρίζουν γύρω από εκείνον, πως μόνο εκείνος πονά, μόνο εκείνος αδικείται, μόνο εκείνος έχει δίκιο.
Η αληθινή αγάπη όμως δεν χωρά μέσα σε μια καρδιά γεμάτη από «εγώ». Η αγάπη θέλει χώρο. Θέλει ταπείνωση, υπομονή, συγχώρεση, κατανόηση. Θέλει να μπορείς να πεις: «έφταιξα», «συγχώρεσέ με», «σε καταλαβαίνω», «δεν είμαι μόνο εγώ στον κόσμο».
Ο εγωιστής άνθρωπος θέλει να αγαπηθεί, αλλά δυσκολεύεται να αγαπήσει. Θέλει να τον κατανοούν, αλλά δεν προσπαθεί να καταλάβει. Θέλει να τον συγχωρούν, αλλά δυσκολεύεται να συγχωρήσει. Θέλει να τον σέβονται, αλλά πολλές φορές δεν σέβεται την καρδιά του άλλου.
Γι’ αυτό ο εγωισμός είναι αναπηρία. Όχι σωματική, αλλά πνευματική. Είναι μια εσωτερική αδυναμία που κρατά τον άνθρωπο φυλακισμένο στον εαυτό του. Και όσο ο άνθρωπος μένει κλεισμένος στο «εγώ» του, δεν μπορεί να φτάσει στο «εμείς».
Η αγάπη δεν είναι λόγια μεγάλα.
Η αγάπη φαίνεται στα μικρά.
Στο να σωπάσεις όταν πρέπει.
Στο να ζητήσεις συγγνώμη χωρίς δικαιολογίες.
Στο να μην ταπεινώσεις τον άλλον για να νιώσεις ανώτερος.
Στο να δώσεις χώρο, χρόνο και κατανόηση.
Ο άνθρωπος που αγαπά αληθινά δεν προσπαθεί να νικήσει τον άλλον. Προσπαθεί να τον κρατήσει. Δεν πατά πάνω στις αδυναμίες του άλλου. Τις σκεπάζει με διάκριση. Δεν χρησιμοποιεί την αγάπη σαν όπλο. Την κάνει καταφύγιο.
Ο Χριστός δεν μας έδειξε δρόμο εγωισμού. Μας έδειξε δρόμο ταπείνωσης. Δεν ήρθε για να υπηρετηθεί, αλλά για να υπηρετήσει. Δεν ύψωσε τον εαυτό Του με φωνές, αλλά φανέρωσε τη δύναμή Του με αγάπη, θυσία και Σταυρό.
Γι’ αυτό όποιος θέλει να αγαπήσει, πρέπει πρώτα να πολεμήσει το εγώ του. Να το μικρύνει, για να μεγαλώσει η καρδιά του. Να μάθει να ακούει. Να μάθει να συγχωρεί. Να μάθει να χάνει λίγο από το δίκιο του, για να μη χάσει τον άνθρωπό του.
Γιατί στο τέλος της ζωής μας δεν θα μετρηθούμε με το πόσες φορές είχαμε δίκιο. Θα μετρηθούμε με το πόσες φορές αγαπήσαμε, συγχωρήσαμε, σκύψαμε πάνω στον άλλον με καλοσύνη και νικήσαμε τον εγωισμό μας.
Ο εγωισμός μικραίνει τον άνθρωπο.
Η αγάπη τον μεγαλώνει.
Ο εγωισμός χωρίζει.
Η αγάπη ενώνει.
Ο εγωισμός λέει: «εγώ».
Η αγάπη λέει: «εσύ».
Και ο Θεός ευλογεί εκείνον που μαθαίνει να αγαπά χωρίς να ζητά πάντα ανταλλάγματα.
Γιατί τελικά, ο πιο δυνατός άνθρωπος δεν είναι εκείνος που επιβάλλεται στους άλλους. Είναι εκείνος που νικά τον ίδιο του τον εγωισμό.
π. Δημήτριος Αργύρης
Πρωτοπρεσβύτερος