17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1944 Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΟΥΛΙΣΕΦΣΚΥ ΣΤΗΝ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" ΤΟΥ ΤΙΤΟ

ΟΙ ΜΟΡΦΑΣΜΟΙ ΤΟΥΣ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ

 

ΟΙ ΚΛΕΦΤΟΛΟΥΜΠΙΝΕΔΕΣ ΤΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΛΕΦΤΟΛΟΥΜΠΙΝΕΔΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΠΛΟΥΤΙΖΟΥΝ ΚΛΕΒΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΛΑΟ.

 

17 Απριλίου 1923. Άρχισε στη Μόσχα το 12ο Συνέδριο του Ρωσικού Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκοι) που διήρκεσε έως τις 25 Απριλίου. Συμμετείχαν 875 αντιπρόσωποι, που εκπροσωπώσαν 3τα 86.000 μέλη του κόμματος. 458 αντιπρόσωποι,είχαν αποφασιστική ψήφο και 417 είχαν συμβουλευτική .

Το 12ο, ήταν το πρώτο από τα συνέδρια του Ρωσικού Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκοι), στο οποίο ο Λένιν δεν συμμετείχε λόγω της  ασθένειας  του, και το τελευταίο που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του.

 Πρόεδρος της επιτροπής διαπιστευτηρίων, ήταν ο Λάζαρ Καγκάνοβιτς, που δηλώθηκε Ουκρανός και όχι Εβραίος.

 Ως Εβραίοι,  δηλώθηκαν μόνο οι 99 από τους 875 συνέδρους . 525 σύνεδροι δήλωσαν ότι αισθανόντουσαν Ρώσοι. Αυτό δήλωσαν και ο Ζηνόφιεφ και ο Κάμενεφ. 

Το 49,7% των αντιπροσώπων γνώριζαν γραφή και ανάγνωση  (μόνο). 

Από τους 458 συνέδρους με αποφασιστική ψήφο οι 240 ήσαν από τη Μόσχα και την Αγία  Πετρούπολη. (Από 120).  

Η Ουκρανία είχε 54 και ο Κόκκινος Στρατός μόνο 14. Γυναίκες ήσαν μόνο 25.

Το συνέδριο άνοιξε ο Κάμενεφ, ο οποίος ξεκίνησε την ομιλία του με εκτεταμένους επαίνους για τον Λένιν,... 

Ο Κάμενεφ στο τέλος της ομιλίας του, είπε το κόμμα είναι ένα «φρούριο» που πολιορκείται από όλες τις πλευρές από «εχθρούς» και κάλεσε για «σιδερένια ενότητα». 

Με πρόταση του Εβραίου Ρότζουντακ που δήλωσε Λετονός εκλέχτηκε 25μελές Προεδρείο, στο οποίο η πρόταση, περιέλαβε και τον Λένιν. Στους άλλους 24 ήσαν οι Εβραίοι Ζελένσκι, (ο Παππούς του σημερινού) , Μπουχάριν,  Ζηνόβιεφ, Κάμενεφ , Κοσιόρ,   Τρότσκι, Ρίκοφ. Ρακόφσκι, Φρούνζε. 

Στο Προεδρείο ηταν και ο Στάλιν και ο Μόλοτφ  και ο Βοροσίλοφ.  

Στην  (κρίσιμη) Επιτροπή για την παραλαβή των αναφορών  και των καταγγελιών των Συνέδρων, έκαναν κουμάντο ο Ρότζουντακ ο επίσης Εβραίος Τζερζίνσκι , ο Φρούνζε και ο Εβραίος από την Ουγγαρία Μπέλα Κουν που αντιπροσώπευε   την Διεθνή.

Η Πολιτική Έκθεση της Κεντρικής Επιτροπής που θα διάβαζε ο Λένιν παρουσιάστηκε  από τον Ζινόβιεφ, ως Πρόεδρο της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομιντέρν. 

Σύμφωνα με τις ιδέες της εποχής, αυτό σήμαινε στην πραγματικότητα ότι διεκδικούσε το ρόλου του διαδόχου του Λένιν. 

Η έκθεση διήρκεσε για μεγάλο χρονικό διάστημα, καταλαμβάνοντας σχεδόν ολόκληρη τη συνεδρίαση, και ήταν πασπαλισμένη με αριθμούς και πολυάριθμες αναφορές στον Λένιν. 

Ο Ζινόβιεφ, ως πρόεδρος της Κομιντέρν, αφιέρωσε σημαντικό χρόνο στην έκθεσή του στη διεθνή κατάσταση. 

Στη βραδινή συνεδρίαση της  17ης Απριλίου με Πρόεδρο τον Κάμενεφ , ανέγνωσε  την «Οργανωτική έκθεση» της Κεντρικής Επιτροπήςο Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς  (Στάλιν) ως Γενικό Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής.

 Σύμφωνα με το πνεύμα της εποχής καιρών, περιέγραψε την εργατική τάξη ως τον «στρατό του κόμματος», τον οποίο το κόμμα ελέγχει με τη βοήθεια του κρατικού μηχανισμού.

Η προδοσία του 1897 , κατά τον Πόλεμο που η Τουρκική Ιστορία αποκαλεί χλευαστικά «Πόλεμο των Τριάντα Ημερών», ενώ οι Προδότες και η Στοά των Αθηνών τον αποκαλούν «ατυχή». Στις 17 Απριλίου, ενώ η Τρίτη Ταξιαρχία του Ελληνικού Στρατού που υπεράσπιζε την γραμμή Αλμυρού - Σούρπης με επικεφαλής τον ταξίαρχο Κωνσταντίνο Σμολένσκη, απέκρουσε τις σφοδρές τουρκικές επιθέσεις και με αντεπίθεση ανάγκασε τους τούρκους να υποχωρήσουν, στην Αθήνα, ο Γεώργιος Γκλύξμπουργκ, (Ντε Γκρες) προσπαθούσε να απαλλαγεί από τον (λαϊκιστή) Δεληγιώργη που δεν υπέβαλε παραίτηση, και να διορίσει τον (σώφρονα) Δημήτριο Ράλλη. Οι φίλοι μας, οι Άγγλοι που βομβάρδιζαν τους Έλληνες στην Κρήτη παρενέβησαν υπέρ του Ελληνικού Στέμματος

 

ΧΩΡΙΣ ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ

Μετά την άρνηση του Δηλιγιάννη, να παραιτηθεί, , ο Γεώργιος συγκάλεσε σύσκεψη πολιτικών προσωπικοτήτων με σκοπό την εύρεση λύσης στο αδιέξοδο που  δημιουργήθηκε μεταξύ Γεωργίου και Δηλιγιάννη,ο οποίος δεν δεχόταν ότι εφταιγε η κυβέρνηση του, αλλά η Αυλή και ο διάδοχος.

Στην σύσκεψη συμμετείχαν οι Δημήτριος Ράλλης (αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης), Στέφανος Σκουλούδης (βουλευτής του «Τρικουπικού κόμματος»), Σωτήριος Σωτηρόπουλος (βουλευτής του «Ραλλικού κόμματος»), Λεωνίδας Δεληγιώργης (αρχηγός μικρής ομάδας βουλευτών), Κωνσταντίνος Καραπάνος (αρχηγός του «Προοδευτικού κόμματος», που κατείχε 8 έδρες στη Βουλή) και Ανάργυρος Σιμόπουλος (βουλευτής του «Τρικουπικού κόμματος»). Μετά την σύσκεψη ο βασιλιάς προχώρησε στον σχηματισμό νέας κυβέρνηση υπό τον Δημήτριο Ράλλη.

 Τον Δηλιγιάννη επισκέφθηκε ο Άγγλος πρέσβης.

Οι κκ.Τριανταφυλλάκος και Θεοτόκης έδρασαν μαζί με τον Κωνσταντίνο το 1922. Ο κ. Ράλλης ήταν ο πρωθυπουργός που έφερε τον 12ο πίσω. Ο Αθανάσιος Ευταξίας ήταν ο θείος του Λάμπρου.

104 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία και την Εθνική Καταστροφή που την ακολούθησε. Η 17η Απριλίου ήταν Κυριακή. Στο Μέτωπο ηρεμία. Στις 10 το πρωί έγινε στην Νέα Έφεσο αποθεωτική υποδοχή των Ελλήνων Στρατιωτών που εισήλθαν στην Πόλη μετά την αποχώρισε των Ιταλών . Η πολιτική είδηση ήταν η συνέντευξη του Κεμάλ που μετέδωσε ο «Τηλέγραφος»

Η συνέντευξη του Κεμάλ μας δείχνει ότι δεν τον απασχολούσαν οι «Έλληνες», που τους θεωρούσε όργανα της πολιτικής των Αγγλων, αλλά, ότι μιλούσε ξεχωριστά με τους Άγγλους τους Ιταλούς και τους Γάλλους. 

 Όταν τα βρήκαν οι Άγγλοι με τον Κεμάλ, όπως οι Γάλλοι και οι Ιταλοί, διέταξαν την αγγλόφιλη ελληνική Ψωρο Αλίτ , να κάνει την «εκκένωση» με τον Μοναδικό τρόπο που δεν θα προκαλούσε την ανατροπή του καθεστώτος των Οικογενειών του Προδοτικού Τόξου. 

Το στρατιωτικό «ατύχημα».

Έτσι η Στοά του Λονδίνου έριξε πάνω μας τον "Εθνικό Διχασμό" και αντί της Πανεθνικής καταδίκης των Προδοτών του ελληνικού αίματος μας επανέφερε τον Βενιζέλαρο που εκανε Νομάρχη τον Προδότη Τρικούπη.  

 

Σχόλια του Γουναρικού "Σκριπ"

 για τον Στεργιάδη και την "'Αμυνα"

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΧΑΤΖΑΡΑ : 

Ο Στεργιάδης δεν ήταν το ελληνικό Κράτος στην Σμύρνη

 αλλά ο "διεθνής Παράγοντας". Και με το Κίνημα της Σμύρνης που 

εκδηλώθηκε τελικά ως ¨Επανάσταση" τον Σεπτέμβριο, 

διαφωνούσε ο Διεθνής Παράγοντας.

ΥΓ. Η συνέντευξη ΚΕΜΑΛ θα έχει συνέχεια αύριο