'Ενα συγκλονιστικό Ντοκουμέντο. Το (αντιφασιστικό) ψήφισμα 373/74 του Συμβουλίου της Ευρώπης που εκδόθηκε 5 ημέρες μετά την μεταπολίτευση στην Ελλάδα και το οποίο χαιρέτιζε τον Αττίλα

Situation in Cyprus and       in the Eastern Mediterranean                  area 

Resolution 573 (1974)

Author(s): Parliamentary Assembly Origin:Text adopted by the Standing Committee, acting on behalf  of the Assembly, on 29 July 1974. See Doc. 3464, report of the Political Affairs Committee.

The Assembly,

1. Recalling that the aim of the Council of Europe is to                                       "achieve a greater unity between its Members for the purpose   

 of safeguarding and realising the ideals and principles which 

 are their common heritage and facilitating their economic and 

 social progress", and to promote peaceful cooperation among  

all nations;

2. Condemning the coup d'état carried out in Cyprus by  

officers owing allegiance to the Greek military dictatorship;

3. Regretting the failure of the attempt to reach a diplomatic 

 settlement which led the Turkish Government to exercise  

its right of intervention in accordance with Article 4 of the  

Guarantee Treaty of 1960;

4. Bearing in mind the resolution passed by the  

United Nations Security Council on 20 July 1974,  

the reactions of the countries directly involved in the conflict, 

which have agreed to meet in Geneva, and the common 

 position adopted by the member states of the European  

Community and the NATO Council,

5. Expresses the hope that the three signatory states of the  

Treaty of Guarantee can reach early agreement in Geneva  

on a permanent ceasefire and a fair, lasting and peaceful 

 settlement of the Cyprus problem, which should take 

 account of the legitimate needs and rights of the two  

communities of the island and of the vital interests of the 

 countries concerned by the conflict, and would contribute to 

 the elimination of the main causes of friction between the

 two communities, as well as between Turkey and Greece;

6. Considers that the two ethnic communities in Cyprus 

should be fully associated with all negotiations concerning 

the future of the island;

7. Calls upon the signatory states to guarantee the

 sovereignty, territorial integrity and security of Cyprus, 

including an improved status, guaranteeing the security and 

the rights of the Turkish community, as well as the political 

independence of a democratically governed Cyprus, 

as laid down when Cyprus became independent in 1960;

8. Calls in particular for:

the re-establishment of human rights and fundamental                                      freedoms; respect and a formal guarantee of the rights                                               of the ethnic communities, in order to assure a lasting peace              between the Greeks and Turks of the island; the holding of free and                   democratic elections as soon as possible;

9. Hopes, in particular, that the Government of Turkey and  

a future democratic Government of Greece 

will cooperate closely in finding common solutions 

 for the political future of Cyprus as well as for other problems in the Eastern Mediterranean area;

10. Looks forward to welcoming in the very near future 

a parliamentary delegation including Greek and Turkish 

 representatives of the Cypriot population;

11. Warmly welcomes the replacement of the Greek 

 military dictatorship by a civilian government, 

the liberation of political prisoners, the liquidation 

of concentration camps and the abolishing of censorship 

as important steps towards a restoration of parliamentary 

democracy;

12. Looks forward to welcoming Greece back into the 

Council of Europe as soon as she has returned to democracy 

in accordance with the Assembly's Resolution 558 of January 

1974.

ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ

 

ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ ΤΟΥ ΕΥΤΑΞΙΑ ...PRIDE ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΗ ΟΜΑΔΑ ΑΛΗΘΕΙΑΣ...ΤΟΛΜΗΣAN ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘOYN ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ «ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ»

1.Με  τον Γιώργο Κασιδιάρη τον «Πολιτικό Κρατούμενο» της Βασιλομασονικής Χούντας τι σχέση έχει;

2.Πότε ο «Κρατούμενος», μίλησε για την Εβραϊκή Καταγωγή της Κώλο-Οικογένειας όπως κάνω εγώ;

3.Πότε αναφέρθηκε ο  «Κρατούμενος» στην Πραγματική Μητέρα του Εφιαλτάκη;

ΧΑΤΖΑΡΑΣ

ΕΙΝΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΠΟΣΕΣ ΒΛΑΚΕΙΕΣ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΒΛΑΚΟΣ

Ο ΜΑΣΟΝΟΣ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ (ΔΙΚΑΙΑ) ΓΙΑ ΤΟ «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΊΟ», ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΚΕΊΝΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΔΕΝ ΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΓΙΑΤΙ ΔΙΚΗ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ.

104 χρονιά από την Μικρασιατική Προδοσία. Στις 29 Ιουλίου 1922 και ενώ απέμεναν 15 ημέρες για την επίθεση του Κεμάλ στο Αφιόν Καταχισάρ την οποία ανέμενε ο Τρικούπης για να το βάλει στα Πόδια , οι προδότες έλεγαν στις εφημερίδες τους ότι « Ανησυχούσαν» .Ο προδότης Γούναρης υποσχόταν στους οπαδούς του «Μεγάλα Πράγματα». Οι Άγγλοι «Λαντινόπουλοι» φίλοι μας για τους οποίους ζητωκραυγάζαμε δεν μας δάνειζαν και οι «Προδότες» θα έριχναν νέους φόρους. Ο Λαντινόπουλος φίλος του Κεμάλ και του Βενιζέλουμ Ζαχάρωφ ετοίμαζε Τράπεζα Σμύρνης.

 

Το Αγγλικό Κομιτάτο της Ανατολής ζητούσε από τον φίλο μας Λόϋδ Τζωρτζ την απόδοση της Σμύρνης και της Αδριανούπολης στους Τούρκους και την αυτονόμιση της Δυτικής Θράκης

ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΑΕΡΟΠΟΡΟΙ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛ

52 χρόνια από την Προδοσία της Κύπρου . Στις 29 Ιουλίου 1974 έγινε η δήλωση του Κουφού Προδότη ότι τον παρακαλούσαν ΟΛΟΙ να αναλάβει \

Ποιοι παρακαλούσαν τον Κουφό Έθνάρχη είναι σαφές

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, στις 8 Μαρτίου 1975, καλυπτόμενος με την ομόφωνη απόφαση του Υπουργικού Συμβούλιου, ανέστειλε για.... εθνικούς λόγους, τις ποινικές διώξεις για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι Προδότες, που παρέδωσαν την Κύπρο στον Αττίλα , και «έκλεισε», τον Φάκελο της Κύπρου. 

Έτσι, οι Προδότες, χάρις στην άνωθεν προστασία δεν δικάστηκαν δεν φυλακίστηκαν , και δεν εκτελεστήκαν. Η δικαιολογία του Καραμανλή, που τα έλεγε «όλα», ήταν ότι, «οι διώξεις για εγκλήματα» , «δύνανται να διαταράξουν τις διεθνείς σχέσεις του Κράτους». 

 Πίσω από τους προδότες , ήταν η Ουάσιγκτον και το Λονδίνο και ο στρατός των εγχώριων συνεργατών τους. 

 Πρώτα από όλα, η αφορμή για το Αττίλα και το πραξικόπημα, ήταν η απόφαση του Υπουργικού Συμβούλιου της Κύπρου υπό τον Μακάριο για τη μείωση της στρατιωτικής θητείας σε 14 μήνες και την ανάκληση των 650 Ελλήνων αξιωματικών, που υπηρετούσαν στην Εθνική Φρουρά. 

 Ο Μακάριος , ήταν προφανές ότι είχε λόγους, να μην ανησυχεί για την «τουρκική απειλή» και προέτασσε τον «πολιτικό κίνδυνο» και είπε στις 19 Ιουλίου 1974 ότι θεωρούσε τον ελληνικό κίνδυνο Μεγαλύτερο. 

 Είναι ακόμα πιο προφανές, ότι είχε «εγγυήσεις» από το Λονδίνο και την Ουάσιγκτον για μια λύση , σαν αυτή που συμφωνήθηκε στην Βιέννη το 1977, για μια Δικοινοτική και Διζωνική Κύπρο , υπό την προεδρία του, και αποφάσισε τη ρήξη με την «χουντική Αθήνα».

Ο Μακάριος , ακολουθώντας τον συμμαχικό παράγοντα , αποφάσισε τη ρήξη και όχι ο «Ταξίαρχος», ο οποίος υπηρετούσε από την πλευρά του τον στρατηγικό στόχο των ΗΠΑ για τον περιορισμό της Σοβιετικής Επιρροής. Το λέει η έκθεση της "τασκ φορς Σάϊπρους" προς τον Κίσιντζερ. 

Ο Ταξίαρχος και οι Στρατηγοί, υπό τις συμβουλές και τις εγγυήσεις της μητέρας Cia, κατανόησαν, την Δικοινοτική και Διζωνική Κύπρο , ως διπλή Ένωση και αποφάσισαν την διχοτόμηση, που εισηγείτο ο Αβέρωφ από το 1958, και ο εθνικόφρων Σαμψών, ανακήρυξε την «Ελληνική Δημοκρατία της Κύπρου».

 Υπό το βάρος των γεγονότων, ο Ταξίαρχος που μπήκε μπροστά για να ανατρέψει η Χούντα Γκιζίκη -Μπονάνου Αραπάκη τον Παπαδόπουλο και να επαναφέρει τον Καραμανλή απομακρύνθηκε από τις 20 Ιουλίου. 

Ο μασόνος «Ταξίαρχος» ήταν ο ασθενής κρίκος της αλυσίδας των συνεργατών του Αμερικανού Φίλου. 

Ο ασθενής κρίκος έχασε την ψυχραιμία του και "έσπασε". 

Ενώ ο Μακάριος, ο Καραμανλής, ο Αβερωφ, ο Αραπάκης, ο Γκιζίκης,

 ο Παπανικολάου, ο Ντάβος, και πολλοί άλλοι , διατηρούσαν την ψυχραιμία τους, και παρακολουθούσαν τους Τούρκους ,να σκοτώνουν να καίνε και να βιάζουν στην Κύπρο που, έτσι και αλλιώς ήταν «μακριά». 

Ο αστικός μύθος, λέει ότι «τον Μάρτιο του 1974, η Κυπριακή Υπηρεσία Πληροφοριών ανακάλυψε έγγραφα της ΕΟΚΑ Β' τα οποία αποτύπωναν σχέδια για διενέργεια πραξικοπήματος υποβοηθούμενο από την Χούντα των Αθηνών».

 Τα έγραφα τα προμήθευσαν στους ανθρώπους του Μακαρίου οι καλοί μας φτερωτοί, φίλοι, που πετούν από άκρη σε άκρη του κόσμου μαθαίνοντας τα νέα και τα κουτσομπολιά. Ένα αγγλικό «πουλάκι», κελάηδησε. 

Μετά, στην Αθήνα, ένα αμερικάνικο μπουλντόγκ που το έλεγαν Γουστάβο, είπε : «Θέλω το κεφάλι του Μούσκου» και το φερέφωνο του Γκας, ο αόρατος επανέλαβε : «Πρέπει να τελειώνουμε με τον Μούσκο». 

Ο αστικός μύθος λέει οτι ο Ταξίαρχος εξύφαινε σχέδιο για την ανατροπή του Μούσκου από τον Απρίλιο του 1974 , ενώ το ΜΙ6 το είχε βρει το σχέδιο από τον Μάρτιο. Κι ένα πουλί, μαύρο πουλί, καλό πουλί πέταξε και τα είπε και στην «Ροζαλία» και στον «κουφό» στο Παρίσι. 

Η «Ροζαλία» όπως του ζήτησαν προειδοποίησε για τα σχέδια του Ιωαννίδη τον Μακάριο και έτσι διασταυρώθηκε η πληροφορία. Τους φόβους του για το ενδεχόμενο ενός πραξικοπήματος στη μεγαλόνησο εξέφρασαν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας. Έτσι ήρθε και έδεσε το γλυκό. 

 Το μαύρο πουλάκι που μιλούσε αγγλικά, τα είπε στην Ροζαλία που στις 19 Απριλίου 1974, με υπόμνημά στον Φαίδωνα, μιλούσε προφητικά , «για περίπτωση πολέμου», με την Τουρκία και έλεγε ότι «το Καθεστώς δεν δύναται, φοβούμαι, να κάμει επιστράτευσιν». Προφήτης η Ροζαλία.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

52 χρόνια από την Προδοσία της Κύπρου. Στις 29 Ιουλίου 1974 ο Μούσκος συναντήθηκε με τον Κίσινγκερ στην Ουάσιγκτον. Οι Τούρκοι συνέχισαν να αποβιβάζουν δυνάμεις και ζήτησαν την αποχώριση των Κυανοκράνων από την τουρκική ζώνη Κατοχής. Το Συμβούλιο της Ευρώπης ψήφισε Αττίλα. Οι Αμερικανοί έχτιζαν το άλλοθι του Κουφού

Στις 29 Ιουλίου 1974, υιοθετήθηκε με μεγάλη πλειοψηφία το Ψήφισμα 573 του Συμβουλίου της Ευρώπης, που, καταδίκαζε το (φασιστικό) πραξικόπημα και αναγνώριζε στην Τουρκία το δικαίωμα να επέμβει προς αποκατάσταση του πρότερου καθεστώτος σύμφωνα με το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεων.Ενώ ο Κάλλαχαν υπέβαλε στην Γενεύη αγγλικό σχέδιο ο Μακάριος που ήταν μεν Πρόεδρος αλλά δεν συμμετείχε στη Γενεύη βρισκόταν στην Νεα Υόρκη για να βρίσκεται «κοντά» στη  Σύνοδο του Συμβουλίου ασφαλείας που ζήτησαν οι Σοβιετικοί αλλά αποδείχθηκε  «χάσιμο Χρόνου».

 

Ο Ατίλας 3 , κρίθηκε στην Συνάντηση Μακαρίου- Κίσινγκερ. Αν δεχόταν την Ομοσπονδία ο Μακάριος δεν θα είχε γίνει Η συνομιλία του πράκτορα των Αγγλων Μούσκου με τον Κίσινγκερ στις 29 Ιουλίου που εξηγεί την απουσία του από τη Γενεύη και την μη επιστροφή του

Το πρακτικό της συνάντηση Κίσιγκερ-Μακάριου  στις 29 Ιουλίου 1974,

δόθηκε στην δημοσιότητα από τους 

 Αμερικανούς το 2009.

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ  ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ 52 ΧΡΟΝΙΑ

 Στις 29 Ιουλίου 1974, μεσούσης της πρώτης διάσκεψης της Γενεύης, ο Μακάριος συναντήθηκε με τον Κίσινγκερ και του παρέδωσε ένα μνημόνιο με πέντε όρους, προκειμένου να υπάρξει πολιτική λύση στο Κυπριακό, με την παράκληση να το διαβιβάσει στην κυβέρνηση της Τουρκίας. 

Ο Κίσινγκερ απέστειλε το σημείωμα στον πρέσβη του στην Αγκυρα, με την οδηγία να το παραδώσει σε χαμηλό επίπεδο και να εξηγήσει πως απλώς το κάνει διότι το είχε υποσχεθεί. 

Οι προτάσεις του Μακαρίου παρέπεμπαν σε άμεση επιστροφή στις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου, τις οποίες προσπαθούσε μέχρι το ’74 να ακυρώσει, ως ανεφάρμοστες. 

Αντίγραφο των προτάσεων του Μακαρίου απέστειλε ο Κίσινγκερ στην Αθήνα, καθώς και στη Λευκωσία, με οδηγία προς τον Αμερικανό πρέσβη Ρότζιερ Ντέιβις να καταγράψει τυχόν σχόλια του Κληρίδη.

 Ο Ντέιβις παρέδωσε το έγγραφο στον Κληρίδη, ο οποίος αφού το διάβασε έκανε το εξής σχόλιο: «Ο Μακάριος είναι δραματικά εκτός πραγματικότητας». 

 Τα πρακτικό.

Η συνάντηση Μακαρίου – Κίσινγκερ έγινε στις 29 Ιουλίου, στις 5 το απόγευμα, στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. 

 Μακάριος: Ελεγα στον υπουργό ότι οι Σοβιετικοί προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση και ότι το ενδιαφέρον τους για το Κυπριακό δεν είναι γνήσιο. Χθες, συγκάλεσαν συνεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας και απογοητευτήκαμε πολύ όταν αποδείχθηκε ότι ήταν χάσιμο χρόνου. Αλλά, όπως είπα, σε κάποιο βαθμό οι Ηνωμένες Πολιτείες υποχωρούν έναντι των Σοβιετικών.

Κίσινγκερ: Εμείς πρέπει να δώσουμε προσοχή σε τρία μέρη (Κύπρος, Ελλάδα, Τουρκία) και, ως εκ τούτου, η πολιτική μας είναι πιο πολύπλοκη από ό,τι για κάποιον που υποστηρίζει μόνο ένα από τα μέρη. 

 Μακάριος: Δεν θέλουμε να το κάνουμε αυτό. 

 Κίσινγκερ: Πετύχαμε την επίτευξη κατάπαυσης του πυρός. Δεν βλέπω τώρα κανένα λόγο να πάρουμε δημοσίως μια αντι-τουρκική θέση, διότι απλώς θα επιδεινωθεί η κατάσταση. 

 Μακάριος: Δεν ζητώ αυτό. Με ενδιαφέρουν τα αποτελέσματα. Πιστεύω ότι μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να επηρεάσουν την Τουρκία – και την Ελλάδα – και την Κύπρο. Η Ελλάδα και η Τουρκία είναι και οι δύο μέλη του ΝΑΤΟ και οι δύο λαμβάνουν στρατιωτική βοήθεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Κυπριακό είναι ένα μικρό πρόβλημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες και δεν είναι σωστό να πούμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να κάνουν το ένα ή το άλλο. Δεν είμαστε σε θέση να σας πούμε οτιδήποτε σχετικά με την άσκηση πιέσεων.

 Κίσινγκερ: Δεν θα κάνουμε κάτι υπό πίεση, σε καμιά περίπτωση, και είναι προς το συμφέρον μας να το καταστήσουμε σαφές. Αυτή είναι μια πραγματικότητα, όχι απειλή. Κι εσείς θα κάνατε το ίδιο. Δεν σας κατηγορώ. 

 Μακάριος: Δεν… «Πιέστε τους Τούρκους» 

 Κίσινγκερ: Είστε ένας ικανός άνθρωπος. Τι βλέπετε ως λύση; 

Μακάριος: Δεν είμαι ικανοποιημένος με τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι προς το συμφέρον σας να σταματήσετε την τουρκική εισβολή. Δεν λέω ότι θα πρέπει να ασκήσετε πίεση που θα προκαλέσει αντιαμερικανική αντίδραση. Δεν ξέρω τι έχετε μεταφέρει στην Τουρκία. Όμως, παρά το γεγονός αυτό, η Τουρκία συνεχίζει την εισβολή χωρίς να δείχνει κανένα σεβασμό στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας. 

 Κίσινγκερ: Η Τουρκία δεν προελαύνει περαιτέρω.

 Μακάριος: Τώρα επιδιώκουν να επιβληθούν στην Κύπρο. Η Ελλάδα είναι εξασθενημένη. Δεν ξέρω αν ο Καραμανλής μπορεί να επιβιώσει. Οι τουρκικές απαιτήσεις είναι παράλογες. 

Κίσινγκερ: Τι; 

Μακάριος: 1) Δεν θα πάνε πίσω στις γραμμές όπως είχε ζητηθεί στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας. 2) Ζητούν ομοσπονδία. 3) Ο Ετζεβίτ λέει «τα στρατεύματά μας θα παραμείνουν». Αυτό είναι εκβιασμός! Και το αεροδρόμιο είναι υπό τον έλεγχό τους. Επιπλέον (στις διακοινοτικές συνομιλίες) απαιτούν όπως ο αντιπρόεδρος έχει το δικαίωμα του βέτο. (σημ: Ο Μακάριος αναφέρεται στις συνομιλίες Κληρίδη – Ντενκτάς που άρχισαν το 1968 και συνεχίζονταν μέχρι την εισβολή). 

 Κίσινγκερ: Για το τελευταίο νόμιζα ότι το είχατε συμφωνήσει στις συμφωνίες του 1960. 

 Μακάριος: Ναι, θέλουν αλλαγές. Κι εμείς θέλουμε αλλαγές. Οι συνομιλίες συνεχίζονται εδώ και χρόνια. 

 Κίσινγκερ: Τι συγκεκριμένο θέλετε να κάνουμε εμείς; 

 Μακάριος: Να αναλάβετε έναν πιο αποφασιστικό ρόλο. Είστε σε θέση να παίξετε αυτό τον ρόλο. Μπορείτε να κάνετε ορισμένες προτάσεις. Η Τουρκία θα δεχτεί. Οπως έχω διαβάσει, όταν αποστείλατε τον Σίσκο στην Αθήνα (σημ: ο Σίσκο μεσολάβησε για την επίτευξη της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός) και την Αγκυρα χρησιμοποιήσατε σκληρή γλώσσα. Και τώρα είστε πολύ προσεκτικοί.

 Κίσινγκερ: Δεν ξέρετε τι λέμε ιδιωτικά. Υπήρξε μια βελτίωση της κατάστασης την περασμένη εβδομάδα, ως αποτέλεσμα του τι κάναμε.

 Μακάριος: Τώρα η κατάσταση είναι χειρότερη. Ανθρωποι έχουν εκριζωθεί από τις εστίες τους και ένας μεγάλος αριθμός έγιναν πρόσφυγες.

 Κίσινγκερ: Ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο διαπραγματεύεται με την Ελλάδα και την Τουρκία , δεν είναι κατάλληλη η στιγμή για τις Ηνωμένες Πολιτείες να προσπαθήσουν να αναλάβουν τις διαπραγματεύσεις. 

 Μακάριος: Παρασκηνιακά, όμως… 

 Κίσινγκερ: Εξαρτάται από το τι θέλετε. Εχετε εγκύψει στο σημαντικό πρόβλημα της μακροπρόθεσμης στάσης της Τουρκίας. Από την άποψη των διαπραγματεύσεων της Γενεύης, δεν είναι κατ’ ανάγκη αποφασιστικής σημασίας αν υπάρχουν 20 ή 23.000 στρατεύματα εκεί, όσον αφορά αυτό τον γύρο των συνομιλιών. 

Είναι ωστόσο σημαντικό κατά πόσον μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία σε ένα πολιτικό πλαίσιο για τη μείωση αυτού του αριθμού. 

Τώρα, αυτό που θέλουμε είναι να διευθετήσουμε το πρόβλημα όσον αφορά την εφαρμογή της κατάπαυσης του πυρός και, δι’ αυτού, να 

συμβάλουμε στις περαιτέρω πολιτικές διαπραγματεύσεις.

 Μακάριος: Αυτό που με ενοχλεί είναι ότι οι Τούρκοι 

δεν είναι πρόθυμοι για διακανονισμό. Με την πάροδο 

του χρόνου θα εδραιώνουν τη θέση τους εκεί. 

Οι συνομιλίες θα κρατήσουν μήνες ή χρόνια… 

 Κίσινγκερ: Νομίζω ότι θέλουν μια ταχεία διευθέτηση, 

αν και θα μπορούσε να ήταν στους σκοπούς τους η καθυστέρηση. Ισως είμαστε λανθασμένοι. 

(Ο Μούσκος αντελήφθη ότι ο Αττίλας θα έμενε για πολύ. Και ο Κίσινγκερ του είπε ΝΑΙ)

 Μακάριος: Αντιλαμβάνομαι ότι οι Τούρκοι δεν θα αποσυρθούν αν δεν υπάρξει τελική συμφωνία. 

 Κίσινγκερ: Ναι.

 Μακάριος: Αν οι συνομιλίες είναι παρατεταμένες ποια

θα είναι η κατάσταση; Ο λαός μας υποφέρει. Λένε ότι θα αποδεχθούν το Σύνταγμα του 1960 μόνον με αλλαγές.

 Κίσινγκερ: Δεν μου είπαν εμένα κάτι τέτοιο. 

Η εντύπωσή μου είναι ότι μπορεί να θέλουν να 

διατηρήσουν στρατεύματα εκεί. 

 Μακάριος: Μέχρι τη λύση ή για πάντα; 

 Κίσινγκερ: Μεταξύ της λύσης και για πάντα.

Αλλά δεν είμαι εδώ ως δικηγόρος τους. 

 Μακάριος: Είπαν ότι εισέβαλαν για την αποκατάσταση 

της τάξης και τη διασφάλιση του Συντάγματος. 

 Κίσινγκερ: Από την πρώτη εβδομάδα γνωρίζαμε πως 

από τη στιγμή που θα μπαίνανε μέσα θα ήταν δύσκολο 

να τους βγάλουμε, αλλά δεν θέλαμε να καθαγιάσουμε 

την τουρκική εισβολή. 

 Μακάριος: Ας υποθέσουμε ότι η Ελλάδα και το 

Ηνωμένο Βασίλειο κάνουν το ίδιο; 

 Κίσινγκερ: Το αποτέλεσμα θα είναι διπλή ένωση. 

Δεν πιστεύω ότι αυτό θα πρέπει να είναι η μόνιμη λύση. Δεν υποστηρίζεται από τις Ηνωμένες 

Πολιτείες. Δεν θα πρέπει να υπάρξουν ελληνικά στρατεύματα, διαφορετικά αυτό θα οδηγούσε σε οριστική διχοτόμηση. 

 Μακάριος: Ποιες είναι οι προοπτικές για λύση; 

 Κίσινγκερ: Τώρα υπάρχουν πάρα πολλοί μάγειροι. 

Ο Κάλαχαν χρειάζεται μια γρήγορη επιτυχία. 

Οι Σοβιετικοί έχουν τα δικά τους κίνητρα. Η κυβέρνηση στην Ελλάδα έχει τα προβλήματά της. Και ο Ετζεβίτ… Ενθαρρύνουμε τη λύση. Δεν μπορούμε να είμαστε η μοναδική χώρα για την παραγωγή ενός διακανονισμού, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει.

 Σε αυτή τη φάση των συνομιλιών της Γενεύης, οι προοπτικές είναι καλές. Στην επόμενη φάση η Τουρκία

 θα πρέπει να αλλάξει τη θέση της. Υπάρχουν ακόμη

πάρα πολλοί μάγειροι. 

Μακάριος: Προτιμώ έναν Αμερικανικό μάγειρα.

 Πρόσφατα διάβασα για τη στρατιωτική βοήθεια προς 

την Τουρκία που ανακοινώθηκε στην εφημερίδα

 «New York Times». 

 Κίσινγκερ: Εξηγήσαμε πως αν η Ελλάδα και η Τουρκία πήγαιναν σε πόλεμο δεν θα μπορούσαν να υπολογίζουν 

σε συνέχιση της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας. Εγιναν ορισμένες σκέψεις για διακοπή της βοήθειας 

προς την Ελλάδα, υπό το στρατιωτικό καθεστώς.

Αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον του Σαμψών. 

 Μακάριος: Τι να πω για τις εντυπώσεις μου για τη σημερινή μας συνάντηση; 

 Κίσινγκερ: Δεν θα αποτολμήσω να σας πω τι πρέπει

να πείτε. Μακάριος: Θα διαδραματίσετε κάποιο ρόλο;

 Κίσινγκερ: Βεβαίως, θα διαδραματίσουμε εποικοδομητικό ρόλο.

 Μακάριος: Μπορείτε να διαδραματίσετε αποφασιστικό ρόλο.

Κίσινγκερ: Είναι θέμα κατάλληλης χρονικής στιγμής. 

 Πρέσβης Δημητρίου: (Αναφερόμενος στις συζητήσεις στον ΟΗΕ). Ολοι πιστεύουμε πως αν ήσασταν πιο 

ενεργός θα μπορούσατε να επιτύχετε μια διευθέτηση. Μίλησα με μέλη της βρετανικής και άλλων ευρωπαϊκών αντιπροσωπειών. Ολοι πιστεύουμε αυτό και, κατά 

συνέπεια, οι συνομιλίες της Γενεύης θα είναι επιτυχείς. 

Κίσινγκερ: Δεν μπορούμε να διεξαγάγουμε αυτές τις διαπραγματεύσεις. Εχουμε κάποιον εκεί (στη Γενεύη) 

και σε κάθε σημαντική εξέλιξη μας έχει ζητηθεί 

η άποψή μας και την έχουμε δώσει. 

Είμαστε αθόρυβα υποβοηθητικοί. Εχουμε κάνει

 σημαντικές προσπάθειες στη Γενεύη, αλλά δεν είναι 

στο στιλ μας να το κάνουμε φωναχτά. Κανείς δεν έχει 

βάλει ακόμα όλα τα χαρτιά του στο τραπέζι, ούτε οι 

Ελληνες ούτε οι Τούρκοι. 

 Μακάριος: Εμείς δεν έχουμε χαρτιά. 

 Κίσινγκερ: Γνωρίζουμε τις απόψεις σας και έχουμε μελετήσει τα έξι σημεία σας. (σημ: Για επιστροφή στο Σύνταγμα του ’60). Αν δεν έχετε κάτι άλλο, θα τα στείλουμε στην Τουρκία απόψε. Μπορείτε να πείτε ότι

 σας είπα ότι θα διαδραματίσουμε εποικοδομητικό ρόλο. 

Μακάριος: Είμαι ικανοποιημένος;

 Πρέσβης Δημητρίου: Εσείς θα είστε καλυμμένος

 εάν το πει αυτό; 

Κίσινγκερ: Αν πω ότι δεν είστε ικανοποιημένος, 

θα είμαι δημοφιλής στην Τουρκία. Ειλικρινά, είναι

 διεθνώς καλύτερα για μένα αν δεν είστε ικανοποιημένοι. 

 Πρέσβης Δημητρίου: (στον Μακάριο) Είστε ικανοποιημένος; 

Μακάριος: Δεν πήρα μια σαφή απάντηση..

 Θέλετε να μαθαίνετε πρώτοι τα νέα; 

Κίσινγκερ: Ειλικρινά, δεν μπορώ να πω. Θα έπρεπε 

να μελετήσω το Σύνταγμα του 1960. 

Δεν ήξερα τίποτα γι’ αυτό. Επιτρέψτε μου να πω ότι είμαι υπέρ της ανεξαρτησίας. Δεν είμαστε υπέρ της διαίρεσης. Είμαστε υπέρ μιας λύσης αποδεκτής και από τα τρία μέρη. 

Το ρεπορτάζ της 29ης Ιουλίου 1974

Το Κίνημα της SoE στα Χανιά κατά του Μεταξά και το διάγγελμα των Μητσοτάκη- Βαφειάδη- Πάλερετ που μεταδόθηκε στις 29ης Ιουλίου 1938 με το αίτημα προς τον Γεώργιο για μια (έξυπνη) δικτατορία της Ιντέλιζενς Σέρβις. Την ίδα ημέρα ο Μανιαδάκης ανακολινωσε την σύλληψη πολλών κομμουνιστών, μεταξύ των οποίων ήταν η Αλέγγρα, που στρατολογούσε στρατιωτικούς στο Κόμμα, με επιχείρημα το Κορμί της

Σύσσωμος ο ελληνικός λαός, βασιλόφρονες , βενιζελικοί, και Λαντινόπουλο Σαλανικιοί, 

στις 27 Ιουλίου 1922 βρίσκονταν στους δρόμους , και φώναζε, με επικεφαλής τους Μασόνους, "Ζήτω η Αγγλία" και "Ζήτω ο Λόϋδ Τζώρτζ" .

Στην Βάρκιζα , το 1945, οι πράκτορες Σιάντος και Σοφιανόπουλος, ανέκραξαν «Ζήτω η Μεγάλη Βρετανία», μαζί με  τον ΜακΜίλαν.

Οι επαναστάτες των Χανίων τον Ιούλιο του 1938 , αναφώνησαν και Εκείνοι "Ζήτω ο Βασιλεύς", (της Αγγλίας).

Η πίστη και η υποταγή στην Αγγλία ήταν πάντα ενοποιητικό στοιχείο των ΚωλοΕλλήνων.

 Όσους δεν ήθελαν να το κατάλαβουν όπως ο Καραολής , που επέμενε στον καταστροφικό νατιβισμό τους σκότωσαν.

Το πρωί της 29ης Ιουλίου του 1938, από τον Σταθμό Ασυρμάτου των Χανίων μεταδόθηκε το παρακάτω διάγγελμα: 

 «Προς την Α. Μ. τον Βασιλέα

 Προς τας ενόπλους δυνάμεις 

Προς τον ελληνικό λαό 

 Στρατός και λαός αδελφωμένοι κατέλυσαν αρχάς λαομισήτου τυραννίας εκπροσωπούμενης υπό του στρατηγού Μεταξά. Ανακτήσας ελευθερίας αυτού απευθύνεται προς την Α. Μ. τον Βασιλέα και ζητεί την άμεσον απομάκρυνσιν της τυραννικής Κυβερνήσεως Μεταξά, την αποκατάστασιν του κράτους του νόμου και των λαϊκών ελευθεριών και τον σχηματισμόν Κυβερνήσεως Εθνικής Σωτηρίας εκ των αρίστων Ελλήνων, αδιακρίτως πολιτικών παρατάξεων, προς αντιμετώπισιν των αμεσοτάτων εσωτερικών και εξωτερικών κινδύνων, τους οποίους διατρέχει η χώρα μας και διά την δημιουργίαν μιας νέας Ελλάδος, πράγματι ηνωμένης ψυχικώς και ικανής να αντιμετωπίση με σθένος και φρόνησιν τας δυσκόλους στιγμάς, που διέρχεται η ανθρωπότης.

 Με αδελφικόν χαιρετισμόν προς τας ενόπλους δυνάμεις και ολόκληρον τον λαόν. 

Ζήτω Ο Βασιλεύς, ζήτω η Ελλάς. 

 Η Επαναστατική Επιτροπή: 

Μητσοτάκης, Βολουδάκης, Μουντάκης, Παΐζης, Μάντακας στρατιωτικός διοικητής».

 Το Διάγγελμα «Προς την Α. Μ. τον Βασιλέα, Προς τας ενόπλους δυνάμεις, και Προς τον ελληνικό λαό», ήταν του  Πάλερετ και του Παπα Δημήτρη Μπάλφουρ και ζητούσε την «άμεσον απομάκρυνσιν της τυραννικής Κυβερνήσεως Μεταξά», που κατήργησε ο (Φασίστας) τον φόρο του ελαιολάδου και δεν πλήρωνε του "Ομολογιούχους". 

 Το μηνυμα Πάλερετ , το υπέγραφε  "Κρητικός" πράκτορας της SoE Αριστομένης Μητσοτάκης, που ηταν εκ των Αρίστων.

Ο Κομουνιστής σύντροφος Βαφειάδης που τον είχε στείλει για να οργανώσει την  πάλη του Λαού ο πράκτορας Πλουμπίδης δεν το υπέγραφε ούτε ο ηγέτης των Κομμουνιστών των Χανίων Βαγγέλης Κτιστάκης.

Το πρωί της Παρασκευής 29 Ιουλίου στις 11π.μ. έγινε λαϊκή συγκέντρωση στην Πλατεία Σιντριβανιού στα Χανιά, χωρίς μεγάλη συμμετοχή.  

Εκείνη την ώρα φάνηκαν δυο αεροπλάνα που περνούσαν πολύ χαμηλά σκορπίζοντας προκηρύξεις που υπέγραφε ο Μεταξάς .Η προκήρυξη που υπέγραφε ο Μεταξάς ανέφερε:

 

«Καθ' ην στιγμήν ητοιμαζόμην να αναχωρήσω εξ Αθηνών προς υπογραφήν συμφωνίας μεγίστου εθνικού συμφέροντος, ένοπλοι στασιασταί εισήλθον και κατέλαβον την πόλιν των Χανίων. Είμαι αποφασισμένος να πατάξω τους στασιαστάς δια παντός μέσου ίνα επιβάλω το κράτος του νόμου και εξασφαλίσω εις τον Κρητικόν λαόν ησυχίαν και τάξιν... Στηριζόμενος εις τα πατριωτικά αισθήματα του Κρητικού λαού και εις τα δείγματα εμπιστοσύνης που μου επέδειξε, τον προσκαλώ να απογύμνωση τους στασιαστάς και να κατάδειξη εις τον Ελληνικόν λαόν, ότι η Κρήτη ίσταται παράλληλος και αλληλέγγυος προς το εθνικόν σύνολον. Παντού της Ελλάδος επικρατεί απόλυτος τάξις και ησυχία. Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως Ι. Μεταξάς».

 Το τελικό πλήγμα κατά του κινήματος ήταν η κήρυξη του στρατιωτικού νόμου στο νομό Χανίων και η άφιξη στην Κρήτη των πολεμικών «Κουντουριώτης» και «Θύελλα» που μετέφεραν δυνάμεις πεζικού και μια μοίρα πυροβολικού.

 Στρατιωτικός διοικητής Κρήτης ορίσθηκε ο υποστράτηγος Γεώργιος Τσολάκογλου.

 Οι στρατιωτικές δυνάμεις που έφτασαν και η χωροφυλακή μέσα σε μερικές ώρες εκκαθάρισαν τα Χανιά από τους κινηματίες.

 Ο Α. Μητσοτάκης, ο Μ.Βολουδάκης, ο Ι. Μουντάκης τέθηκαν υπό την προστασία της Ιντέλιτζεντ Σερβις κατέφυγαν στα όρη και αργότερα τους πήγαν στην Κύπρο με Καΐκι, που αναχώρησε από τα Σφακιά στις 20 του Οκτωβριου.

Στο καίκι επέβαιναν οι πράκτορες της Ιντέλιτζεντ Σέρβις, Αρ. Μητσοτάκης, Ι. Μουντάκης, Μαν. Βολουδάκης, Εμ. Μπακλατζής, Στ. Παπαδοκωνσταντάκης, Ρ. Τζιγκουνάκης, Ι. Σιμιτόπουλος, Η. Μπριλλάκης, Εμμ. Κοτζάμπασης και Β. Χατζηαγγελής. 

Ο πράκτωρ Μάντακας έμεινε πίσω και η Secret Intelligence Service, (SIS), δηλαδή το MI6, το 1940, πριν εκδηλωθεί η επίθεση των Γερμανών και πριν δολοφονηθεί ο Μεταξάς, έστειλε στην Κρήτη πράκτορά της, (κωδικός «Σφιγξ»), για να συναντήσει το Στρατηγό Μάντακα, και να του προτείνει του την ηγεσία «Κινήματος του Κρητικού λαού», εναντίον της δικτατορίας Μεταξά, αν το καθεστώς αρνιόταν να αντισταθεί στην επικείμενη επίθεση του Άξονα. 

 Τα κωμικοτραγικά γεγονότα του Ιουλίου του 1938 στα Χανιά αποτελούν την απόλυτη απόδειξη της συνεργασίας  της Φράξιας ΚΚΕ-Πλουμπίδη με την Ιντέλιζενς Σέρβις και για αυτό ο Ζαχαριάδης θεωρούσε χαφιέ τον Βαφειάδη, που ήταν ο συντονιστής στην Κρήτη εκ μέρους του Πολιτικού Γραφείου, δηλαδή του  πράκτορά   Πλουμπίδη.

Οι σύγχρονοι Πράκτορες εξηγούν και υμνούν το Κίνημα των αγγλικών μυστικών υπηρεσιών κατά της Τυρανίας, «Τύραννος ήταν και ο Καποδίστριας»

Το σενάριο της SOE περί της «Δημοκρατικής Ελλάδος» στην Κρήτη και τα Νησιά, το επανεμφάνισαν οι πράκτορες των Άγγλων το 1960 στην πλαστή δήθεν ομιλία Μεταξά προς τους ιδιοκτήτες και αρχισυντάκτες του Αθηναϊκού Τύπου στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», στις 30 Οκτωβρίου 1940.

ΟΙ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΝΙΑΔΑΚΗ

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ