Συνεχίζουμε με την σειρά των άρθρων του εκτελεσθέντος από την ΟΠΛΑ Μανώλη Μανωλέα για το αληθιμό πρόσωπο του Κομμουνισμού. Ανάτυπο από την "ΠΡΩΪΑ" της 10ης Απριλίου 1943. Από την χθεσινή συνέχεια θα διαπιστώσατε ότι το σχέδιο των ανατινάξεων που εγινα;ν στην Αθήνα κατα την Στάση του Δεκεμβρίου του 1944, την είχαν διδαχθεί στην κομματικη σχολή της Μόσχας.

Όπως αποκάλυψε ο Μανωλέας, οι δυστυχισμένοι Ρώσοι προλετάριοι που έσπασαν τα δεσμά τους είχαν μισθούς  70, 120, 180, 250,300, 400, 500 και 600 ρούβλια, αλλά, οι εβραίοι που τους απελευθέρωσαν  είχαν 10-15.000 ρούβλια τον μήνα.

12 Απριλίου 1941. Σάββατο του Λαζάρου. 167η ημέρα του Πολέμου , για την Ελλάδα και 7η Ημέρα της Γερμανικής εισβολής. Ειδήσεις ήσαν τα αγγλικά ψέματα. Εμφανίστηκαν οι πρώτες φωτογραφίες του αγγλικού Στρατού . Ο Ελληνικός Στρατός εκκένωσε το Πόγραδετς και την Κορυτσά. Ο Διαγγελέας δεν είχε τίποτα να ανακοινώσει. Σκοτώθηκαν 20 άμαχοι στον Πειραιά και ενας στην Νέα Σμύρνη. Το Βελιγράδι παραδόθηκε στον 26χρονο λοχαγό των Βάφεν Ες-Ες, Φριτς Κλίγκενμπεργκ που μπήκε στη Σερβική πρωτεύουσα με 6 άνδρες του. Οι Άγγλοι έλεγαν ότι αυξανόταν η Γιουγκοσλαβική αντίσταση και περιέγραφαν την Γιουγκοσλαβική προέλαση στην Αλβανία. Στο Μεσολόγγι «Γιόρτασαν» την Έξοδο. Η Αγγλική προπαγάνδα αναζητούσε τους «διαδοσίες» ενώ «η Κόκκινη Πέμπτη Φάλαγγα» δρούσε ελεύθερα υπό την Προστασία του Πατρός Δημητρίου, (Μπάλφουρ).

 

Ένα συγκλονιστικό Ντοκουμέντο της Προδοσίας του Αγώνα του Ελληνικού Λαού από το Βασιλιά και την αγγλόδουλη ΨωροΑλίτ!

Στις 12 Απριλίου 1941, ο πράκτωρ Γεώργιος Γκλύσμπουρκ, (Ντε Γκρες) έχοντας δεδομένη την κατάληψη των Αθηνών, (παρά τον «φραγμό» στην νέα «αμυντική γραμμή»), συζητούσε με τον «χειριστή» του, Πάλερετ, την τύχη της Ελλάδος, έχοντας ως πρακτικογράφο, τον «Κηπουρό» Κοριζή .

Ο εστεμμένος τενεκές δήλωνε ότι παραμένει «παρά το πλευρόν της Αγγλίας μέχρι της τελικής νίκης».   Ο εστεμμένος τενεκές Γεώργιος, για να είναι βέβαιος ότι οι "ιδέες του" θα έφταναν στα «Κεντρικά», ανέθεσε στον Κοριζή να τηλεγραφήσει το πρακτικό της συνομιλίας στο Λονδίνο για να το υποβάλει στο Φόρειν Όφφις  

ο πρέσβης Σιμόπουλος , και για το λόγο αυτό το πρακτικό σώθηκε στα αγγλικά αρχεία. 

 Το ντοκουμέντο αυτό, εκτός όλων των άλλων, αποκαλύπτει και το ποιος είχε αποφασίσει την βύθιση του Θωρηκτού Αβέρωφ που απετράπει επειδή στασίασε το πλήρωμα. 

Στις 12 Απριλίου 1941 δόθηκε διαταγή να εκκενωθεί το Θωρηκτό Αβέρωφ. Του αφαιρέθηκαν τα Αντιαεροπορικά ταχυβόλα και το πλήρωμα με τους σάκους επ’ ώμου πήγε να φιλοξενηθεί στη Σχολή Πυροβολικού όπου μεταφέρθηκε και η έδρα του Αρχηγείου Στόλου. Τα κειμήλια του στάλθηκαν στο Εθνολογικό Μουσείο ενώ στο πλοίο παρέμεινε μόνο μικρή φρουρά 

 Ο Γεώργιος, πρότεινε οι 40.000 έφεδροι που κρατούσε στην Πελοπόννησο να χρησιμοποιόντουσαν όπου τους χρειαζόταν η Αυτοκρατορία και όχι στη μάχη της Κρήτης. 

 (Η Πρόταση υπ.αριθ. 3, ήταν η πρόταση Κοριζή που είχε απορριφθεί). 

 Ακολουθεί το εγραφο του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κορυζή προςτον Χ. Σιμόπουλο, πρεσβευτή της Ελλάδος στο Λονδίνο. Αθήνα, 12 Απριλίου 1941. 

 «Κατόπιν της τόσον ραγδαίως εξελισσομένης καταστάσεως, 

ο Βασιλεύς εκάλεσε χθες τον Πρεσβευτή της Αγγλίας και εξέθηκεν αυτώ τας κάτωθι απόψεις και αιτήματα της ελληνικής Κυβερνήσεως, με την παράκλησιν όπως τεθώσιν αμέσως ύπ' όψει της αγγλικής Κυβερνήσεως, τύχωσι ταχυτέρας λύσεως: 

 1.Έν περιπτώσει, καταλήψεως των Αθηνών -όπερ θα ήτο ευχερές και θά επραγματοποιείτο ταχέως, αν εθραύετο η γραμμή εις τό μέτωπον, ο ελληνικός στόλος δεν δύναται να παραμείνη εις Σαλαμίνα και δέον συνεπώς καθορισθούν από τούδε βάσεις αυτού δια την ώς άνω περίπτωσιν. Ζήτημα τούτο εξητάσθη ύπό του Συμβουλίου των Ναυάρχων, όπερ ύπό την διαμορφουμένην κατάστασιν έν τη Ανατολική Μεσογείω κρίνει ανεπιφυλάκτως ότι ό Στόλος δεν δύναται να έχη άλλο ορμητήριο παρά την Αλεξάνδρειαν. Η Σούδα αποκλείεται, λόγω των κινδύνων τούς οποίους παρουσιάζει ο λιμήν ούτος. Επί πλέον, δεδομένου ότι υπό την διαμορφουμένην νέαν κατάστασιν θα συμπράξη στενώτατα μετά του αγγλικού, φυσικόν είναι να εχη το αύτό ορμητήριο. Κανονιζομένου τούτου κατ' αρχήν, θα υπελείπετο να ρυθμισθή μεταξύ των δύο Επιτελείων ποία πλοία εκ του ελληνικού στόλου δύνανται να χρησιμοποιηθώσι και ποιαι άλλαι βοηθητικαί μονάδες, άλλα στοιχεία και έφεδρικόν προσωπικόν δέον συνοδεύσουν τον στόλον μας εις Αλεξάνδρειαν. 

 2. Εις Πελοπόννησον ευρίσκεται ήδη στρατός 40.000 προς εκγύμνασιν. Υπό μίαν δυσμενή εξέλιξιν τών πραγμάτων, ο στρατός ούτος δεν δύναται νά τερματίση τήν εκγύνασίν του και χρησιμοποιηθή εις τον περαιτέρω αγώνα, τον όποιον Ελλάς αποφασισμένη συνέχιση παρά το πλευρόν τής Αγγλίας μέχρι τής τελικής νίκης. Δεδομένου ότι τοιαύτη εκγύμνασις δεν δύναται νά συνεχισθή, ώς ήδη διαμορφούται ή κατάστασις, ούτε έν Κρήτη ούτε εις άλλην τινά νήσον έλληνικήν, προτείνομεν εις τήν Άγγλίαν όπως ό στρατός ούτος μεταφερθή εις Κύπρον, ίνα συμπληρώση τήν έκπαίδευσίν του και χρησιμοποιηθή όπου αι περαιτέρω άνάγκαι του πολέμου ήθελον το απαιτήσει.

 3. Η εξέλιξις τής καταστάσεως μας αναγκάζει να επανέλθωμεν επί της προτάσεως ην είχομεν κάμει εις τον κ. "Ηντεν, όπως θεωρηθή έστω και προσωρινώς εν τμήμα της Κύπρου ώς ελληνικόν, ίνα ό Βασιλεύς και η Κυβέρνησις, όταν υποχρεωθώσι νά έγκαταλείψωσι τυχόν τήν ήπειρωτικήν Ελλάδα και δέν ύπάρχη πλέον ή άναγκαία άσφάλεια είς τήν Κρήτην, μεταβώσιν άκολούθως εις Κύπρον, ίνα έκεϊθεν άσκή ό Βασιλεύς τήν βασιλικήν έξουσίαν. Ό Βασιλεύς δέν παρέλειψε νά τονίση τήν μεγίστη σπουδαιότητα των ώς άνω ζητημάτων και τήν άνάγκην άμέσου έξετάσεως αύτών, παρεκάλεσε δε τον άγγλον Πρεσβευτήν δπως τύχη τό ταχύτερον δυνατόν τής άπαντήσεως τής άγγλικής Κυβερνήσεως.

 Ό άγγλος Πρεσβευτής κατενόησε πλήρως τήν σπουδαιότητα τών άνωτέρω, ύπεσχέθη δέ νά τηλεγραφήση άμέσως είς τήν Κυβέρνησίν του συνηγορών ύπέρ τών ημετέρων άπόψεων. Παρακαλούμεν όπως είδητε και υμείς προσωπικώς και έπειγόντως Πρωθυπουργόν και κ. Ηντεν, τονίσητε τήν σοβαρότητα τής καταστάσεως, ώς αύτη έξειλίχθη κατόπιν τών άτυχημάτων τοϋ γιουγκοσλάβικου στρατού, και ύποστηρίξητε τάς ημετέρας απόψεις».

 Η «Καθημερινή έγραψε ότι «Κατά πληροφορίας εκ Σόφιας», (δηλαδή της Ελληνικής Πρεσβείας), ο εκφωνητής του εκεί ραδιοφωνικού σταθμού είπε κατά την χθεσινήν νυκτερινήν εκπομπήν ότι , «εθραύσθησαν τα δεσμά του σερβικού και ελληνικού ζυγού και οι υποδουλωμένοι λαοί της Μακεδονίας και της Θράκης υποδέχονται μετ’ ενθουσιασμού τον ελευθερωτήν γερμανικόν στρατόν, όστις προ εικοσαετίας ήτο πάλιν αδελφός των Βουλγάρων εν όπλοις».

 Συνέστησε κατόπιν εις τους Βουλγάρους να φανούν αντάξιοι «των θυσιών, τας οποίας υφίστανται οι Γερμανοί διά την πραγματοποίησιν των κοινών ιδανικών. Διά τούτο –κατέληξε– πρέπει οι Βούλγαροι να κάμουν τους Γερμανούς να αισθανθούν μεγαλυτέραν ευγνωμοσύνην, δίδοντες εις αυτούς την εντύπωσιν ότι ευρίσκονται εις τον οίκον των». 

Στις 12 Απριλίου 1941 ο Πρόξενος της Ελλάδος στη Φιλιππούπολη Χ. ΑΞΕΛΟΣ, ενημέρωσε τον πρεσβευτή της Ελλάδος στη Σοφια Πιπινέλη, και την Αθήνα ότι «οι μεταφερθέντες στο νοσοκομείο Φιλιππουπόλεως γερμανοί τραυματίαι όχι μόνον ούδεμίαν εχθροπάθειαν εκδηλούσι καθ' ήμών, τούναντίον εξαίρουσιν υπέροχον ανδρεία ελληνικού στρατού, ούτινος ήρωϊκήν άμυναν δεν άνέμενον, και έν γένει άναγνωρίζουσιν ότι εύρον άντάξιον άντίπαλον' όμολογούσι δε ότι υπέστησαν βαρείας άπωλείας, ανερχομένας μέχρι και 50 %, των μονάδων των κατά μέγα μέρος νεκρών».

Ο ΔΙΑΓΓΕΛΕΑΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΝΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙ ΤΙΠΟΤΑ

21 ΑΜΑΧΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΑΠΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥΣ ΒΟΜΒΑΡΣΙΣΜΟΥΣ

Στις 12 Απριλίου 1941 φονεύθηκε στον Άγιο Γεώργιο κοντά στο Λάμποβο της Περιφέρειας Αργυροκάστρου Στρατιώτης ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ ΓΚΙΟΥΣΗΣ του ΧΡΗΣΤΟΥ, του 39ου Συντάγματος Ευζώνων. Είχε γεννηθεί στα Σταμνά Μεσολογγίου το 1910. Στο Γερμανικό Νοσοκομείο «Λαζαρέτ» της Γκόρνας Τζουμαγιάς πέθανε από πολεμικό τραύμα ο αιχμάλωτος Στρατιώτης ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΜΑΝΔΡΟΥΚΑΣ του ΚΩΝ/ΝΟΥ. Ηταν 34 ετών. Υπηρετούσε στον VI/1 Μεθοριακό Υποτομέα. 

ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΕΛΕΓΑΝ ΠΟΛΛΑ  ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΕΠΙΤΥΧΕΙ.  ΕΧΑΣΑΝ ΔΥΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ  ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΠΙΛΟΤΟ

Το Βελιγράδι παραδόθηκε στις 12 Απριλίου, στον 26χρονο λοχαγό των Βάφεν Ες-Ες, Φριτς Κλίγκενμπεργκ που μπήκε στη Σερβική πρωτεύουσα με 6 άνδρες του. 

Σε αυτούς παραδόθηκε η φρουρά της πόλης . 1300 άνδρες. 

 Από ένα χωράφι του Νίκσιτς (στο Μαυροβούνιο) απογειώθηκαν 5 αεροπλάνα που μετέφεραν στην Αθήνα τους τελευταίους εναπομείναντες αγγλόφιλους πολιτικούς και πραξικοπηματίες που είχαν εγκαταλείψει το Βελιγράδι.

 Ένα από αυτά, με κυβερνήτη τον Σίνισα Σίνομπαντ χάθηκε πάνω από τον Όλυμπο και μπορεί να έπεσε κάπου στην Ελασσώνα. Σε αυτό το δυστύχημα σκοτώθηκε και ο ιστορικός, καθηγητής του Πανεπιστημίου Βελιγραδίου και μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας, Βλαντίμιρ Τσόροβιτς

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

Το "μαυρο" Πάσχα του 1941. 12 Απριλίο. Σαββατο του Λαζάρου.Οι Γερμανοί κάλεσαν τους Έλληνες αξιωματικούς να σταματήσουν τον αγώνα. Σε αυτή την έκκληση απάντησαν ο Μπακος, ο Δεμέστιχας και ο Τσολάκογλου. Οι Γερμανοί συναντήθηκαν με τους Ιταλούς στην Αχρίδα

Η "ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ" ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΛΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΛΥΞΜΠΟΥΡΓΚ ΤΟΥΣ,

 ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ

Σύμφωνα με τους Γερμανούς:

ΟΙ ΚΛΕΦΤΟΛΟΥΜΠΙΝΕΔΕΣ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΝΤΟΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΥΛΟΣΟΓΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΕΝΣΚΙ

 

Ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή» της Θεσσαλονίκης και το οποίο θα πρέπει να είχε γραφεί είτε από τον Αλεξανδρο Ωρολογά είτε από τον Δημήτριο Τσούρκα και το οποίο απαντούσε στην ψευδή δήλωση του Τσώρτσιλ στην Αγγλική Βουλή στις 9 Απριλίου, ότι, «Ποτέ δεν ήταν πολιτική μας ή συμφέρον μας να δούμε τον πόλεμο να μεταφέρεται στη Βαλκανική Χερσόνησο».

 

Ο συντάκτης του  άρθρου αυτού, δεν εγνώριζε τις πιέσεις πρός τον Μεταξά τον Δεκέμβριο του 1940 να δεχθεί το αγγλικό εκστρατευτικό Σώμα  στην Θεσσαλονίκη. και δεν γνώριζε το πλαστό "νον πέϊπερ" που έδειξε ο Πάλερετ στον Κοριζή μετα την δολοφονία του Μεταξά, με το οποίο ο Γλυξμπουργκ και ο Πάλερετ τον παρέσυραν να συμφωνήσει στην άφιξη των Άγγλων στην Ελλάδα.

Τα γεγονότα εξηγούν και την δολοφονία του Μεταξά και την δολοφονία του Κοριζή τις  οποίες αν δεν τις διέταξε, τις ενέκρινε ο Τσώρτσιλ.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ