Δελτίο των 11: 2026

19/3/26

Ο Μητσοτάκης Παρακολούθησε ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ με Predator General"

Οι ρωσικές μονάδες απελευθέρωσαν σήμερα τον οικισμό Παβλόκα στην κατευθυνση του Κραματόρσκ και την Φεντοτόβκα Φταράγια.

Η ρωσική κυβέρνηση εισήγαγε κατέιεσε σήμερα νομοσχέδιο στην Κρατική Δούμα για τη χρήση του στρατού για την προστασία συλληφθέντων Ρώσων στο εξωτερικό με αποφάσεις ξένων δικαστηρίων.

Η ρωσική κυβέρνηση ζήτησε να επιτραπεί η χρήση των Ενόπλων Δυνάμεων για την προστασία πολιτών που συλλαμβάνονται στο εξωτερικό.Το έγγραφο προβλέπει την προστασία των πολιτών σε περιπτώσεις όπου η σύλληψη ή η δίωξη πραγματοποιείται με αποφάσεις δικαστηρίων ξένων κρατών με ποινική δικαιοδοσία, χωρίς τη συμμετοχή της Ρωσίας, καθώς και εάν τέτοια όργανα δεν ενεργούν βάσει διεθνούς συνθήκης ή ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το επεξηγηματικό σημείωμα τονίζει ότι ο Πρόεδρος της Ρωσίας έχει την εξουσία να λαμβάνει μέτρα για την προστασία της χώρας και των πολιτών της , εάν οι αποφάσεις ή οι ενέργειες ξένων και διεθνών φορέων είναι αντίθετες με τα συμφέροντα και τη δημόσια τάξη της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, ο πρόεδρος θα μπορεί να χρησιμοποιεί τους σχηματισμούς των Ενόπλων Δυνάμεων εκτός της χώρας για την προστασία των πολιτών, εάν χρειαστεί.

Χθες, τα ρωσικά στρατεύματα απελευθέρωσαν την Αλεξαντρόβκα και τους οικισμούς Σούμι Σοπούχ και Καλενίκη. Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στρατηγός Βαλέρι Γκερασίμοφ, ανακοίνωσε την απελευθέρωση 12 οικισμών στις δύο εβδομάδες του Μαρτίου.

ΜΑΘΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΓΙΑ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΝΤΟΝΕΤΣΚ ΚΑΙ ΤΟ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΜΕΓΑΛΟ ΙΣΡΑΗΛ

H Ντονέτσκο-Κριβορόζσκαγια Σοβιετική Δημοκρατία

H Ντονέτσκο-Κριβορόζσκαγια Σοβιετική Δημοκρατία ήταν μια πολιτική οντότητα , στο έδαφος των λεκανών Ντονέτσκ και Κριβόϊ Ρόγκ .

Ανακηρυχθηκε το Φεβρουαρίο 1918 ως αυτόνομη περιοχή μέσα στη Ρωσική Σοσιαλιστική Δημοκρατία την RSFSR.

Ένα μήνα αργότερα, τον Μάρτιο του 1918, ανακοινώθηκε ότι το έδαφος της δημοκρατίας θα μεταφερόταν στην Ουκρανική Σοβιετική Δημοκρατία.

Τον Απρίλιο, καταλήφθηκε από γερμανο-αυστροουγγρικά στρατεύματα.

Σε διάφορα έγγραφα, της εποχής το "DCSD" αναφέρεται επίσης ως: Δημοκρατία του Ντονέτσκ, Σοβιετική Δημοκρατία του Ντονέτσκ Δημοκρατία του Ντόνετσκ και Kryvyi Rih , (σε μερικά έγγραφα - Krivorog) ,Ομοσπονδιακή Δημοκρατία του Ντονμπάς, Ομοσπονδία του Ντόνετσκ.

Στην προφορική και ανεπίσημη επικοινωνία, χρησιμοποιήθηκαν τα ακόλουθα ονόματα, Ντονκρίβμπας, Κρυβντονόμπαςμ Δημοκρατία του Ντονμπάς

Στις 28 Ιανουαρίου /11 Φεβρουαρίου, 1918 στο IV περιφερειακό συνέδριο του Σοβιέτ των εργαζομένων των λεκανών του Ντονέτσκ και Κρίβι Ρογκ ,στο Ξενοδοχείο Μετροπόλ, στο Χάρκοβο , ανακηρυχθηκε η Σοβιετική Δημοκρατία Ντονέτσκ-Κριβόϊ Ρογκ (DKSR) .

Στο συνέδριο, το ζήτημα της οργάνωσης της εξουσίας στο Ντονμπάς και το Κρίβι Ρόγκ τέθηκε από τον Μπολσεβίκο Σ. Βασιλτσένκο, ο οποίος ήταν της άποψης ότι η αρχή της εδαφικής και παραγωγικής κοινότητας των περιφερειών πρέπει να αποτελέσει τη βάση για τη δημιουργία του σοβιετικού κράτους.

Εξέφρασε την άποψή του για την οργάνωση της εξουσίας σε ολόκληρη τη Σοβιετική Ρωσία ως εξής:

«Καθώς η σοβιετική εξουσία ενισχύεται επί τόπου, οι ομοσπονδίες των Ρωσικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών δεν θα βασίζονται σε εθνικά χαρακτηριστικά, αλλά στις ιδιαιτερότητες της οικονομικής και οικονομικής ζωής. Μια τέτοια οικονομικά αυτάρκης μονάδα είναι οι λεκάνες Ντονέτσκ και Κρίωι Ρόγκ. Η Δημοκρατία του Ντονέτσκ μπορεί να γίνει πρότυπο σοσιαλιστικής οικονομίας για άλλες δημοκρατίες».

Ο Βασιλτσένκο, (Vasylchenko) επέμεινε στη δημιουργία μιας αυτόνομης Δημοκρατίας Ντονέτσκ-Κριβόι Ρογκ, στο χωρισμό της από την Ουκρανία (Λαϊκή Δημοκρατία των Σοβιετικών της Ουκρανίας) και στην ενσωμάτωσή της στη Σοβιετική Ρωσία.

Οι προτάσεις του υποστηρίχθηκαν ενεργά από τον Artem (F. Sergeev) και την πλειοψηφία των αντιπροσώπων του συνεδρίου, οι οποίοι υιοθέτησαν ψήφισμα «Σχετικά με το ζήτημα της κατανομής της λεκάνης του Ντονέτσκ» .

11 άτομα εκλέχθηκαν στην Εκτελεστική Επιτροπή της Δημοκρατίας (7 Μπολσεβίκοι, 3 Σοσιαλεπαναστάτες και 1 Μενσεβίκος .

Τρεις μερες μετα, στις στις 31 Ιανοαρίου/14 Φεβρουαρίου, εξελέγη το Συμβούλιο των Λαϊκών Κομισαρίων της Δημοκρατίας υπό την προεδρία Αρτέμ Σεργκέγιεφ.

Ότι έλεγε το 1918 ο σύντροφος Βασιλτσένκο τα έλεγαν προηγουμέως και οι βιομήχανοι την Τσαρική περίοδο, που δεν ήταν ικανοποιημένοι με τη διοικητική διαίρεση της ολοκληρωμένης βιομηχανικής περιοχής Ντονέτσκ-Κρίβι-Ρόγκ σε τρεις διοικητικές μονάδες .(Αικατερινοσλαβ, Χαρκόβο και Ντον).

Ήδη από το τέλος του XIX αιώνα οι επιχειρηματίες άρχισαν να επισημαίνουν το «οικονομικό αδιαίρετο» του, ως μέρος της Ρωσίας.

Από την επανάσταση Φεβρουαρίου του 1917 στην περιοχή Donetsk-Krivoy Rog, μια συναίνεση των οικονομικών και πολιτικών ελίτ είχε αναπτυχθεί σχετικά με την ανάγκη να ενωθούν οι περιοχές άνθρακα και μεταλλουργίας της περιοχής σε μια ενιαία περιοχή με την πρωτεύουσα το Χάρκοβο ή το Αικατερίνοσλαβ.

Η εφαρμογή αυτής της ιδέας ήταν η δημιουργία, τον Μάρτιο του 1917, μιας ειδικής επιτροπής του Ντονέτσκ (με επικεφαλής τον μηχανικό Τσερνισόφ.

Το «Δώρο» των Ρότσιλντ στο Ισπανικό Λαό επειδή αντιστάθηκαν στον Τύραννο Ναπολέοντα και τους Αβράκωτους Γάλλους

Το «Ισπανικό παράδειγμα» που τσόνταραν στην Επαναστατική Προκήρυξη «Μάχου Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος», οι «Συνταγματικοί» φίλοι του αλκοολικού Μονόχειρος, ήταν το Ισπανικό Σύνταγμα που «δώρισαν» οι Ρότσιλντ και η Μεγάλη Βρετανία στους Ισπανούς, και το οποίο ψηφίστηκε στις 19 Μαρτίου 1812

Το Ισπανικό Σύνταγμα του 1812 καθιέρωσε

τη συνταγματική μοναρχία και την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας.

Η νομοθετική εξουσία άνηκε στους Κορτές

και το βασιλιά, και η εκτελεστική εξουσία

στο βασιλιά.

Ο βασιλιάς ορκίστηκε στο Σύνταγμα και δεν

είχε κανένα δικαίωμα να διαλύσει το Κορτές

ή να αναβάλει την σύγκληση τους.

Το Σύνταγμα προέβλεπε την καθολική ψηφοφορία

για τους άνδρες, την προσωπική ελευθερία, το απαραβίαστο της κατοικίας, την ελευθερία του Τύπου και η ελευθερία του «επιχειρείν».

Πολιτικά δικαιώματα αναγνωρίστηκαν μόνο σε όσους δεν είχαν μια πρόσμιξη του αίματος νέγρων.

Προβλεπόταν αγροτική μεταρρύθμιση ,το προβάδισμα του

καθολικισμού και η εξουσία του στέμματος στις υπερπόντιες κτήσεις..

"Η υιοθέτηση του Συντάγματος του 1812" από τον Σαλβαδόρ Βινέγκρα.

Το Σύνταγμα του 1812 απαγόρευε τη συγκέντρωση της πολιτικής και

στρατιωτικής εξουσίας, τα ειδικά δικαστηρία, όπως το δικαστήριο

της Ιεράς Εξέτασης και τις «χούντες ασφαλείας», που ήταν επιφορτισμένες με υποθέσεις εσχάτης προδοσίας.

Έξι εβδομάδες μετά την επιστροφή του βασιλιά Φερδινάνδου Ζ,

στη Ισπανία , το σύνταγμα καταργήθηκε, στις 4 Μαΐου και στις

10 Μαΐου, οι φιλελεύθεροι ηγέτες συνελήφθησαν και η Ισπανία επέστρεψε στον "απολυταρχισμό".

Το Δεκέμβριο του 1819, ένα εκστρατευτικό σώμα με προορισμό τη

Νότια Αμερική συγκεντρώθηκε στο La Isla de Leon, κοντά στο Καντίζ.

Την 1η Ιανουαρίου 1820, ο Rafael del Riego, διοικητής του Σώματος, τάχθηκε υπέρ του Συντάγματος του 1812.

Ήταν τέτοια η δυσαρέσκεια με την διακυβέρνηση του Φερδινάνδου

ώστε η εξέγερση συνάντησε λίγη αντίσταση.

Στις 6 Μαρτίου 1820, ο βασιλιάς ήταν υποχρεωμένος να εκδώσει διάταγμα με το οποίο καλούσε τους Κορτές και την επόμενη ημέρα συναίνεσε στην αποκατάσταση του Συντάγματος.

Στις 26 Μαρτίου 1820 εξέδωσε ένα άλλο διάταγμα που υποχρέωνε

τον λαό να ορκιστεί της πίστης στο Σύνταγμα.

Το Σύνταγμα παρέμεινε σε ισχύ για τρία χρόνια, που και έκτοτε περιγράφεται ως «η φιλελεύθερη τριετία της Ισπανίας».

Όταν λοιπόν ο Αλέξανδρος Υψηλάντης στην

Προκήρυξη

«Μάχου Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος»

προσέθεσε την παράγραφο:

«Το έθνος συναθροιζόμενον θέλει εκλέξη τους Δημογέροντάς του,

και εις την ύψιστον ταύτην Βουλήν θέλουσιν

υπείκει όλαι μας αι πράξεις…»

έκανε άνοιγμα

εις τον αγγλοσαξωνικό κοινοβουλευτισμό