Ο ομοφυλόφιλος Θανάσης (Βελουχιώτης) ήταν τσιράκι της Στοάς και των Ρότσιλντ. Ο αγράμματος έκανε μαθήματα μαρξιστικής Ιστορίας από το μπαλκόνι

Ο «Λόγος της Λαμίας» του Βελουχιώτη  αποτελεί μνημείο πολιτικής Πφουστιάς και Ιστορικής Ψευτιάς.

Ο κοινός ψεύτης και ο κοινός κλέφτης μπροστά στον Πουστοθανάση, κοκκίνησαν.

Ο χαφιές Πουστοθανάσης ήταν στην ίδια πλευρά της Ιστορίας με τη φράξια Δαβίδ και τους Ολιγαρχικούς δολοφόνους του Καποδίστρια. 

ΚΚΕ λτδ  και Βελουχιώτης με τους Ρότσιλντ, και τη Στοά του Λονδίνου. 

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!  

Με τους Ρουφιανογιάννη, Πολυζωίδη , Μαυροκορδάτο, Τρικούπη και Cia

Ο χαφιές  Πουστοθανάσης στις 29 Οκτωβρίου 1944 στη Λαμία 

έκανε και μαθήματα Ιστορίας και είπε:

«ο Γιάννης Καποδίστριας από την ανασύσταση του ελληνικού κράτους άρχισε την καταστροφή της χώρας μας, κι ένας άλλος Γιάννης, 

ο Μεταξάς, έβαλε σ' αυτήν το καπάκι»

Ιδού τι είπε στη Λαμία ο πούστης Θανάσης, που παρίστανε τον 

δάσκαλο ιστορίας και επαινούσε τους δολοφόνους του Εθνάρχη Καποδίστρια τον οποίο έβριζε και μίλαγε για την ανυπαρκτη

«Φιλική Εταιρεία»: 

 «Μα ο ελληνικός λαός δεν θάτανε αυτός ο λαός, ο λαός δηλαδή της χώρας της λευτεριάς και του πολιτισμού, αλλά λαός ζούγκλας, αν 

δεν έβγαζε μέσα από τα σπλάχνα του τους αρχηγούς εκείνους, που 

θα οδηγούσανε στη λευτεριά του. Μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς 

δε σταμάτησαν οι αγώνες. Μικροί ή μεγάλοι. Ένοπλοι ή όχι. 

Κι ύστερα μέσα απ' αυτό το λαό ξεπήδησε ο μεγάλος βάρδος της επανάστασης, 

πού ύμνησε με τα τραγούδια του την ιδέα της εξέγερσης του έθνους, 

ο πρόδρομος της Φιλικής Εταιρίας: ο Ρήγας. 

Η αντίδραση τον σκότωσε, πριν προλάβει να φέρει σε πέρας τις 

αρχές του. Μα ο σπόρος που έσπειρε βλάστησε σύντομα.

 Σε λίγο, η Φιλική Εταιρία έγινε κι αγκάλιασε χιλιάδες Έλληνες. Ας ούρλιαζε η αντίδραση. Ας υπόγραφε άτιμα χαρτιά, σαν αυτό πού υπογράφηκε στη διάσκεψη της Βιέννης στα 1815, κάτω από το όποιο έβαλε την υπογραφή του κι ο πολύς Γιάννης Καποδίστριας και που διαλάμβανε, ότι όχι μόνο δε θα ευνοηθεί και επιτραπεί ένα εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα στην Ελλάδα, μα και θα πνιγεί στο 

αίμα αν ξεσπάσει. 

Ο Γιάννης Καποδίστριας, που μας τον παρουσιάζουν στα σχολειά 

σαν μεγάλο και τρανό, με προτομές και πορτραίτα, είναι ο πρώτος καταστροφέας της Ελλάδας.

Μα ότι έκανε, δεν το έκανε σαν Καποδίστριας, μα σαν εκπρόσωπος 

όλης της ελληνικής αντίδρασης. 

Ας ούρλιαζε λοιπόν, μαζί με τη διεθνή και η ντόπια αντίδραση. Κι ας υπογράφανε άτιμα χαρτιά. Ο λαός προχωρεί. 

Τίποτα δεν ήτανε ικανό να συγκρατήσει τη φλόγα για τη λευτεριά, που έκαιγε μέσα στις καρδιές του λαού μας. 

Έτσι, στα 1821, ύστερα από κόπους και θυσίες και χάρη στον

 ενθουσιασμό και τη φλόγα του Παπαφλέσσα, που χρησιμοποίησε 

όλα τα μέσα, ακόμα και την ψευτιά, κηρύσσοντας την εξέγερση, ξεσηκώθηκε πρώτος ο Μοριάς. 

Από δω, από το Μοριά, άρχισε η επανάσταση του 1821. 

Στο άκουσμα της εξέγερσης όλοι οι ισχυροί της γης, ξένοι και 

ντόπιοι, τρόμαξαν. 

Οι κοτζαμπάσηδες, όμως, βλέποντας ότι δεν τους ήτανε δυνατό να συγκρατήσουν το λαό και φοβούμενοι την οργή του, αναγκάστηκαν

 να κόψουν τη συνεργασία τους με τους καταχτητές και για να ευνουχίσουν το λαϊκό απελευθερωτικό κίνημα, πήρανε όλοι μέρος

 στην επανάσταση κι έτσι αυτή πήρε χαραχτήρα πανεθνικό.

 Οι τρανοί της γης τρόμαξαν και, χρησιμοποιώντας όλα τα τερτίπια, προσπάθησαν να πνίξουν την επανάσταση. 

Μα γελάστηκαν. 

Επί 7 ολόκληρα χρόνια πάλεψαν οι προπάτορες μας, παρά το γεγονός

 ότι η ελληνική αντίδραση, δυο φορές, το 1823 και 1825, οργάνωσε

 τον εμφύλιο πόλεμο για να σπάσει ακριβώς τους αγώνες αυτούς. 

Έτσι οι πρόγονοι μας ανάγκασαν όλους τους εχθρούς μας να γλύψουν 

εκεί που έφτυσαν και ν' αναγνωρίσουν τους αγώνες μας και την ανεξαρτησία μας. 

Κανείς δεν πίστευε προηγούμενα σ' αυτό το θαύμα, που συντελέστηκε από τις ίδιες τις δυνάμεις και τα μέσα του λαού. Άλλοι περίμεναν να τους έλθει η λευτεριά από τη Ρωσία κι άλλοι από τη μεγαλοψυχία των βασιλιάδων της Ευρώπης. 

Μα η επανάσταση απόδειξε, ότι αυτή μόνη της χάρισε τη λευτεριά

 της πατρίδας μας. 

Τα παραμύθια του φιλελληνισμού, χάρη στον οποίο αποκτήσαμε δήθεν τη λευτεριά μας, εφευρέθηκαν μόνο και μόνο για να γίνει πιστευτό, ότι η πατρίδα μας λευτερώθηκε, όχι από τις ίδιες της τις δυνάμεις, μα από τους ξένους. 

Υπήρξαν βέβαια φιλέλληνες, που αγωνίστηκαν, πολέμησαν κι έχυσαν

 το αίμα τους για τη λευτεριά της πατρίδας μας.

 Τιμή και δόξα σ' αυτούς κι αιώνια ας είναι η ευγνωμοσύνη του έθνους. Μα αυτοί υπήρξαν μεμονωμένα άτομα μονάχα. Η θεωρία του

 οργανωμένου φιλελληνισμού είναι καθαρό παραμύθι. Με την 

επικράτηση της επανάστασης αμέσως οι δικοί μας κοτζαμπάσηδες επιβλήθηκαν πάνω στη χώρα μας.

 Η αντίδραση, ντόπια και ξένη, για να ευνουχίσει το λαϊκό χαραχτήρα 

του κινήματος και να επιβάλει νέα σκλαβιά, χρησιμοποίησε όλα τα

 μέσα. Και στο τέλος το πέτυχε. Η αρχή έγινε κολλώντας στο σβέρκο 

της πατρίδας μας αυτόν που σας είπα πρωτύτερα: Τον Καποδίστρια. 

Ο Γιάννης Καποδίστριας από την ανασύσταση του ελληνικού κράτους άρχισε την καταστροφή της χώρας μας, κι ένας άλλος Γιάννης, ο 

Μεταξάς, έβαλε σ' αυτήν το καπάκι». 

 Η Ιστορία της Στοάς και της Αγγλοκρατίας από το Μπαλκόνι 

του ΕΑΜ. Οι ¨"καλοί" ήσαν οι Ιδιοφελείς πράκτορες των Άγγλων. 

Πάνω -κάτω στην ίδια "αρτζιμπουρτζι και λουλάς" γραμμή επιμένουν 

οι Κόκκινοι ακόμα και τώρα. 

Αλλά ο πούστης Θανάσης , ο «ιστοριοφίδης» δεν είχε τίποτα να πεί 

για τους δανειστές, τους Ρόσιλντ, τα δάνεια της Αγγλίας, την αγγλική πολιτική, και τους πράκτορες της.  Μόνο για το Μεταξά και τον Καποδίστρια λύσσαγε ο πούστρος. 

 Για τον Μαρξιστή και τον Επικοινωνιολόγο δεν υπάρχει ούτε αλήθεια ούτε Ψέμα αλλά μόνο ότι τους συμφέρει. 

 Ο χαφιές Πουστοθανάσης ήταν στην ίδια πλευρά της Ιστορίας με 

τη φράξια Δαβίδ και τους Ολιγαρχικούς δολοφόνους του 

Καποδίστρια. Χαφιές των Ρότσιλντ. 

 Ο Χαφιές στην Λαμιά δεν έκανε λάθος. 

Όπως δεν έκαναν λάθος και οι χρυσαυγήτες οπαδοί του Ξάνθου, του

 Πολυζωίδη και της Φιλικής Εταιρείας .

 Το κείμενο του λόγου στην Λαμία δεν το έγραψε αγράμματος 

Θανάσης, «ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΛΑΘΗ ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΜΕΤΡΙΑ 

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΓΝΩΣΗ», αλλά ο Τάκης Φίτσιος που ηταν ΤΟ Κόμμα. 

 Ότι είπε ο Ρουφιάνος δεν ήταν ένα λάθος αλλά μια πολιτική . 

Ο ομοφυλόφιλος Θανάσης (Βελουχιώτης) ήταν τσιράκι της Στοάς και των Ρότσιλντ. Ο αγράμματος. έκανε μαθήματα σωστής Ιστορίας από το μπαλκόνι της Λαμίας

Ο «Λόγος της Λαμίας», του Βελουχιώτη 

αποτελ

εί μνημείο πολιτικής Πουστιάς και Ιστορικής Ψευτιάς.

Ο κοινός ψεύτης και ο κοινός κλέφτης μπροστά στον Πουστοθανάση,  ντράπηκαν και κοκκίνησαν.

Ο χαφιές Πουστοθανάσης. ήταν στην ίδια πλευρά της Ιστορίας με τη φράξια Δαβίδ και τους Ολιγαρχικούς δολοφόνους του Καποδίστρια. ΚΚΕ λτδ  και Βελουχιώτης με τους Ρότσιλντ, και τη Στοά του Λονδίνου. 

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!  

Με τους Ρουφιανογιάννη, Πολυζωίδη , Μαυροκορδάτο, Τρικούπη και Cia

Ο χαφιές  Πουστοθανάσης στις 29 Οκτωβρίου 1944 στη Λαμία 

έκανε και μαθήματα Ιστορίας και είπε:

«ο Γιάννης Καποδίστριας από την ανασύσταση του ελληνικού κράτους άρχισε την καταστροφή της χώρας μας, κι ένας άλλος Γιάννης, 

ο Μεταξάς, έβαλε σ' αυτήν το καπάκι»

Ιδού τι είπε στη Λαμία ο πούστης Θανάσης, που παρίστανε τον 

δάσκαλο ιστορίας και επαινούσε τους δολοφόνους του Εθνάρχη Καποδίστρια τον οποίο έβριζε και μίλαγε για την ανυπαρκτη

«Φιλική Εταιρεία»: 

 «Μα ο ελληνικός λαός δεν θάτανε αυτός ο λαός, ο λαός δηλαδή της χώρας της λευτεριάς και του πολιτισμού, αλλά λαός ζούγκλας, αν 

δεν έβγαζε μέσα από τα σπλάχνα του τους αρχηγούς εκείνους, που 

θα οδηγούσανε στη λευτεριά του. Μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς 

δε σταμάτησαν οι αγώνες. Μικροί ή μεγάλοι. Ένοπλοι ή όχι. 

Κι ύστερα μέσα απ' αυτό το λαό ξεπήδησε ο μεγάλος βάρδος της επανάστασης, 

πού ύμνησε με τα τραγούδια του την ιδέα της εξέγερσης του έθνους, 

ο πρόδρομος της Φιλικής Εταιρίας: ο Ρήγας. 

Η αντίδραση τον σκότωσε, πριν προλάβει να φέρει σε πέρας τις 

αρχές του. Μα ο σπόρος που έσπειρε βλάστησε σύντομα.

 Σε λίγο, η Φιλική Εταιρία έγινε κι αγκάλιασε χιλιάδες Έλληνες. Ας ούρλιαζε η αντίδραση. Ας υπόγραφε άτιμα χαρτιά, σαν αυτό πού υπογράφηκε στη διάσκεψη της Βιέννης στα 1815, κάτω από το όποιο έβαλε την υπογραφή του κι ο πολύς Γιάννης Καποδίστριας και που διαλάμβανε, ότι όχι μόνο δε θα ευνοηθεί και επιτραπεί ένα εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα στην Ελλάδα, μα και θα πνιγεί στο 

αίμα αν ξεσπάσει. 

Ο Γιάννης Καποδίστριας, που μας τον παρουσιάζουν στα σχολειά 

σαν μεγάλο και τρανό, με προτομές και πορτραίτα, είναι ο πρώτος καταστροφέας της Ελλάδας.

Μα ότι έκανε, δεν το έκανε σαν Καποδίστριας, μα σαν εκπρόσωπος 

όλης της ελληνικής αντίδρασης. 

Ας ούρλιαζε λοιπόν, μαζί με τη διεθνή και η ντόπια αντίδραση. Κι ας υπογράφανε άτιμα χαρτιά. Ο λαός προχωρεί. 

Τίποτα δεν ήτανε ικανό να συγκρατήσει τη φλόγα για τη λευτεριά, που έκαιγε μέσα στις καρδιές του λαού μας. 

Έτσι, στα 1821, ύστερα από κόπους και θυσίες και χάρη στον

 ενθουσιασμό και τη φλόγα του Παπαφλέσσα, που χρησιμοποίησε 

όλα τα μέσα, ακόμα και την ψευτιά, κηρύσσοντας την εξέγερση, ξεσηκώθηκε πρώτος ο Μοριάς. 

Από δω, από το Μοριά, άρχισε η επανάσταση του 1821. 

Στο άκουσμα της εξέγερσης όλοι οι ισχυροί της γης, ξένοι και 

ντόπιοι, τρόμαξαν. 

Οι κοτζαμπάσηδες, όμως, βλέποντας ότι δεν τους ήτανε δυνατό να συγκρατήσουν το λαό και φοβούμενοι την οργή του, αναγκάστηκαν

 να κόψουν τη συνεργασία τους με τους καταχτητές και για να ευνουχίσουν το λαϊκό απελευθερωτικό κίνημα, πήρανε όλοι μέρος

 στην επανάσταση κι έτσι αυτή πήρε χαραχτήρα πανεθνικό.

 Οι τρανοί της γης τρόμαξαν και, χρησιμοποιώντας όλα τα τερτίπια, προσπάθησαν να πνίξουν την επανάσταση. 

Μα γελάστηκαν. 

Επί 7 ολόκληρα χρόνια πάλεψαν οι προπάτορες μας, παρά το γεγονός

 ότι η ελληνική αντίδραση, δυο φορές, το 1823 και 1825, οργάνωσε

 τον εμφύλιο πόλεμο για να σπάσει ακριβώς τους αγώνες αυτούς. 

Έτσι οι πρόγονοι μας ανάγκασαν όλους τους εχθρούς μας να γλύψουν 

εκεί που έφτυσαν και ν' αναγνωρίσουν τους αγώνες μας και την ανεξαρτησία μας. 

Κανείς δεν πίστευε προηγούμενα σ' αυτό το θαύμα, που συντελέστηκε από τις ίδιες τις δυνάμεις και τα μέσα του λαού. Άλλοι περίμεναν να τους έλθει η λευτεριά από τη Ρωσία κι άλλοι από τη μεγαλοψυχία των βασιλιάδων της Ευρώπης. 

Μα η επανάσταση απόδειξε, ότι αυτή μόνη της χάρισε τη λευτεριά

 της πατρίδας μας. 

Τα παραμύθια του φιλελληνισμού, χάρη στον οποίο αποκτήσαμε δήθεν τη λευτεριά μας, εφευρέθηκαν μόνο και μόνο για να γίνει πιστευτό, ότι η πατρίδα μας λευτερώθηκε, όχι από τις ίδιες της τις δυνάμεις, μα από τους ξένους. 

Υπήρξαν βέβαια φιλέλληνες, που αγωνίστηκαν, πολέμησαν κι έχυσαν

 το αίμα τους για τη λευτεριά της πατρίδας μας.

 Τιμή και δόξα σ' αυτούς κι αιώνια ας είναι η ευγνωμοσύνη του έθνους. Μα αυτοί υπήρξαν μεμονωμένα άτομα μονάχα. Η θεωρία του

 οργανωμένου φιλελληνισμού είναι καθαρό παραμύθι. Με την 

επικράτηση της επανάστασης αμέσως οι δικοί μας κοτζαμπάσηδες επιβλήθηκαν πάνω στη χώρα μας.

 Η αντίδραση, ντόπια και ξένη, για να ευνουχίσει το λαϊκό χαραχτήρα 

του κινήματος και να επιβάλει νέα σκλαβιά, χρησιμοποίησε όλα τα

 μέσα. Και στο τέλος το πέτυχε. Η αρχή έγινε κολλώντας στο σβέρκο 

της πατρίδας μας αυτόν που σας είπα πρωτύτερα: Τον Καποδίστρια. 

Ο Γιάννης Καποδίστριας από την ανασύσταση του ελληνικού κράτους άρχισε την καταστροφή της χώρας μας, κι ένας άλλος Γιάννης, ο 

Μεταξάς, έβαλε σ' αυτήν το καπάκι». 

 Η Ιστορία της Στοάς και της Αγγλοκρατίας από το Μπαλκόνι 

του ΕΑΜ. Οι ¨"καλοί" ήσαν οι Ιδιοφελείς πράκτορες των Άγγλων. 

Πάνω -κάτω στην ίδια "αρτζιμπουρτζι και λουλάς" γραμμή επιμένουν 

οι Κόκκινοι ακόμα και τώρα. 

Αλλά ο πούστης Θανάσης , ο «ιστοριοφίδης» δεν είχε τίποτα να πεί 

για τους δανειστές, τους Ρόσιλντ, τα δάνεια της Αγγλίας, την αγγλική πολιτική, και τους πράκτορες της.  Μόνο για το Μεταξά και τον Καποδίστρια λύσσαγε ο πούστρος. 

 Για τον Μαρξιστή και τον Επικοινωνιολόγο δεν υπάρχει ούτε αλήθεια ούτε Ψέμα αλλά μόνο ότι τους συμφέρει. 

 Ο χαφιές Πουστοθανάσης ήταν στην ίδια πλευρά της Ιστορίας με 

τη φράξια Δαβίδ και τους Ολιγαρχικούς δολοφόνους του 

Καποδίστρια. Χαφιές των Ρότσιλντ. 

 Ο Χαφιές στην Λαμιά δεν έκανε λάθος. 

Όπως δεν έκαναν λάθος και οι χρυσαυγήτες οπαδοί του Ξάνθου, του

 Πολυζωίδη και της Φιλικής Εταιρείας .

 Το κείμενο του λόγου στην Λαμία δεν το έγραψε αγράμματος 

Θανάσης, «ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΛΑΘΗ ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΜΕΤΡΙΑ 

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΓΝΩΣΗ», αλλά ο Τάκης Φίτσιος που ηταν ΤΟ Κόμμα. 

 Ότι είπε ο Ρουφιάνος δεν ήταν ένα λάθος αλλά μια πολιτική . 

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

Ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν ο ηγέτης της Επανάστασης του 1821

 

 Η λαϊκή παροιμία, « το ψέμα έχει κοντά πόδια», δεν έχει εφαρμογή στην νεότερη 

ελληνική ιστορία,   καθώς η παραχάραξη, των ιστορικών δεδομένων, με τα ψέματα του Ιωάννη Φιλήμονα , του

 Ξάνθου και των 

πρωταγωνιστών της 

δολοφονίας, το 1831, στο Ναύπλιο, του Κυβερνήτη της ελεύθερης Ελλάδας , κόμη Ιωάννη Αντωνίου Καποδίστρια , συνεχίζονται για 193 χρόνια. 

Οι δολοφόνοι του Καποδίστρια και οι κληρονόμοι τους, ακόμα προσπαθούν να θάψουν την ΑΛΗΘΕΙΑ. 

Ο Καποδίστριας σχεδίασε και διηύθυνε την Επανάσταση και

 υλοποίησε το όραμα των ΦΙΛΟΓΕΝΩΝ της Κέρκυρας, των

 «Λαμπρινών», των Αδελφών του Φοίνικα και των ΙΑΚΩΒΙΝΩΝ του

 ΡΗΓΑ για την Απελευθέρωσης της Ελλάδος . 

Η βάση κάθε πλαστογραφίας προσφέρθηκε με το  "πρωταπριλιάτικο" 

νόθο και πλαστό «Ιστορικό Δοκίμιο περί της Φιλικής Εταιρίας» του Ιωάννη Φιλήμονα, ο οποίος το αντάλλαξε με τη ζωή του και που κυκλοφόρησε «εσπευσμένα» στο Ναύπλιο  την ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ του

 1834, λίγο μετά την άφιξη του Όθωνα, και ενώ το πογκρόμ κατά των «Καποδιστριακών» βρισκόταν στην κορύφωσή του . 

Επί του «Δοκιμίου περί της Φιλικής Εταιρίας» οικοδομήθηκε  

 ο «πύργος της Βαβέλ των ψεμάτων», που αποτελούν την «επίσημη» Ιστορία της ΣΤΟΑΣ για την οργάνωση της Ελληνικής Επαναστάσεως.

Το δεύτερο «ντοκουμέντο» είναι τα «απομνημονεύματά» του Ξάνθου 

πού μετά από διαδοχικές «αναπροσαρμογές», πήραν την τελική τους μορφή το 1845. 

Ο  Φιλήμονας και ο  Ξάνθος, είναι οι δύο μόνες και συνεργαζόμενες

 πηγές της «Ιστορίας» των δολοφόνων του Καποδίστρια που 

διδάσκεται (δυστυχώς) στα σχολεία μας. 

Όπως μας είπε ο Αναγνωσταράς, που αρχικά τον εμφάνισαν ως «συνιδρυτή»,  ο Εμμ. Ξάνθος έφυγε από την Οδησσό, ( όπου είχε

 μεταβεί για «να πουλήσει λάδια»), τον Οκτώβριο του 1814 , με το 

παλιό, και ως το 1817, εργαζόταν και ζούσε στην Κωνσταντινούπολη, 

και δεν είχε καμία επαφή με τους άλλους δύο συνιδρυτάς .

 Ο Τσακάλωφ ως τον Μάιο του 1814 βρισκόταν σίγουρα στο Παρίσι, 

και τον Σεπτέμβριο βρισκόταν στην Βιέννη. Για το Συνέδριο. 

Επομένως, «διαδοχικές συναντήσεις» των συνιδρυτών δεν έγιναν σε

 καμιά «ταβέρνα» το 1814, ούτε συναποφασίστηκε , από τους τρεις, 

η ίδρυση επαναστατικής εταιρίας.  «Φιλική Εταιρία» δεν υπήρξε ποτέ, όπως δεν έγινε ποτέ καμιά μάχη στο Αλή Βεράν  το 1922.

Από το 1800 υπήρξε η «εταιρεία των Φίλων του Γένους» , 

των Φιλογενών, που είχε ιδρυθεί  στην Κέρκυρα. 

 Για πρώτη φορά στην Ελληνική πολιτική Ιστορία αναφέρθηκε ο «πατριωτισμός», από τον Ιωάννη Καποδίστρια το 1807 στις 

αναφορές του από την Λευκάδα προς τη Ιόνιο Γερουσία. 

 Το 1813 ο Καποδίστριας, πέρασε «γραμμή» στους Φιλογενείς

«να μην ελπίζουν σε βοήθεια εκ μέρους της Ευρώπης» και έδωσε την εντολή, «Πρέπει πρώτον να διαμορφώσωμεν Έλληνας και έπειτα να κάμωμεν Ελλάδα». 

 

Τέσσερα χρόνια μετά, το 1817, πριν 207 χρόνια, καθώς, η

επαναστατική προσπάθεια των Φιλογενών είχε εισέλθει στην

 «τελική ευθεία, κυκλοφόρησε νόμιμα στα Επτάνησα , και χέρι 

με χέρι σε όλο τον ελληνικό χώρο, το «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού»,

 «ως υπαγόρευμα Πατριώτου είς φιλογενείς ψυχάς» που

 προανήγγειλε την επερχόμενη απελευθέρωση. 

Το «Πατριωτικό Δοκίμιο», είναι το απόλυτο ντοκουμέντο της 

γέννησης του Ελληνικού Πατριωτικού και Εθνικού Κινήματος 

πριν 224 χρόνια. Το Ευαγγέλιο του καλού Πατριώτη ,εξηγεί

 ΤΙ ΕΣΤΙΝ ΑΛΗΘΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ και εξηγεί γιατί οι Εθνοπροδότες

 δεν είναι πατριώτες.

Το Δοκίμιο περί Πατριωτισμού των Φιλογενών,  τόνιζε : 

«Θαρσείτε Έλληνες! Των αγώνων σας το στάδιον μέγα δεν είναι.

Ολίγη φιλοτιμία και η νίκη είναι βεβαία. Μικρός σπινθήρ 

πατριωτισμού και η γενική και μερική ευδαιμονία βεβαιοτάτη». 

 Το «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού», ήταν η τελική επαναστατική μπροσούρα για την Επανάσταση και ταυτόχρονα προκήρυξη κατά της αγγλοκρατίας λαι των αγγλόδουλων του «Ιόνιου Λαού» , και

 απευθυνόταν προς τους κατοίκους των Ιονικών Επτά Νήσων και ολόκληρο το υπόδουλο ελληνικό έθνος λέγοντας: 

 «Η Πατρίς, το Έθνος, η Ευρώπη ολόκληρος τρέφει χρηστάς ελπίδας

 εις τα υποκείμενα σας» , (τους Έλληνες της Επτανήσου), « και με ανυπομονησίαν περιμένει τους καρπούς του ευγενούς πατριωτισμού

 και των ενδόξων αγώνων σας». 

 Το «Δοκίμιο» γράφτηκε υπό του Ανωνύμου του Έλληνος, όπως και

 η «Νομαρχία», από τους ανθρώπους που ήταν πολύ κοντά στον Καποδίστρια και φέρει την υπογραφή Ε.Φ.(Εταιρεία των Φίλων). 

Στη δεύτερη σελίδα έχει το ακόλουθο απόσπασμα από επιστολή του

 Ι.Κ. (Ιωάννη Καποδίστρια) προς τον Α.Β.

 «Δι’ αυτής γαρ υπάρχομεν (της πατρίδος) , και υπέρ αυτής ζειν οφείλομεν». 

Στο «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού» του 1817, ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας , χαρακτηριζόταν «η Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους,

 ο αληθής και ζων στύλος της Πατρίδος, και το καύχημα του Γένους ολοκλήρου», «νέος Μιλιτιάδης και Θεμιστοκλής». 

 Υποσημείωση των Ε.Φ στη σελίδα 30. 

 «Αρκούμαι μεταξύ άλλων να αναφέρω την Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους, τον αληθή και ζώντα στύλον της Πατρίδος σας, και 

το καύχημα του Γένους ολοκλήρου, τον εξοχώταον Κόμητα Ιωάννην Καποδίστριαν. Γενναίε και ένδοξε Άνερ! Οι υπέρ του Γένους σου 

λαμπροί αγώνες είναι πλέον παρά αξιώτεροι των ασθενών μου

 εγκωμίων. Δότι στεφανούνται καθ εκάστην με χρυσάς δάφνας από ολόκληρον τον εξευγενισμένον κόσμον, εις την ευδαιμονίαν του

 οποίου συνήργησας υπέρ άλλον τινά, και επί προσώπου όλης της οικούμενης εκύρωσας αυτήν δια της σφραγίδος σου.

 Το όνομά Σου, είναι εγκεχαραγμένον εις τας πλάκας των καρδιών 

μας, και οι αληθείς πατριώται δεν θεωρούσιν εις το πρόσωπόν Σου 

παρα δεύτερονΜιλιτιάδην ή άλλον Θεμιστοκλέα, οίτινες δια της απελευθερώσεως του Γένους και της Πατρίδος των απέκτησαν μνήμην αθάνατον εις τα ένδοξα χρονικά του ανθρωπίνου Γένους. 

Ας χαίρη η πατριωτική Σου καρδία, θερίζουζα τους δικαίους 

καρπούς των υπέρ του Γένους σου ενδόξων αγώνων , το οποίον 

ως εξ ενός στόματος Σοι εύχεται Ζωήν Πολυχρόνιον». 

 Αυτά, οι τροτέζες-ιστορικοί των δολοφόνων τα ξέχασαν. 

 Η Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους, Ιωάννης Καποδίστριας, ο ζωντανός στύλος της Πατρίδος, το καύχημα ολοκλήρου του Γένους, ο νέος Μιλιτιάδης και Θεμιστοκλής, ήταν ο αρχηγός της Επανάστασης 

του 21. 

 Οι εθνοπροδότες Μαυροκορδάτος, Πολυζωίδης, Κουντουριώτης, Ορλάντο, Βούλγαρης , Κριεζής Μπουδούρης, Μιαούλης \ζητωκραύγαζαν το 1831 , «ζήτω η πατρίς», «ζήτω το Έθνος» , και «ζήτωσαν

 οι ειλικρινείς φίλοι και προστάται του Έθνους». 

Οι Αγγλοι.

 Ακριβώς τα ίδια φώναζε και ο εθνοπροδότης Βελουχιώτης. 

Το Δοκίμιον «Περί Πατριωτισμού» των Φιλογενών, του 1817, ειναι

 ενα βιβλίο που πρέπει να βρίσκεται σε κάθε Ελληνικό Σπίτι.           

 Σε κάθε ελληνική οικογένεια. Ένα βιβλίο εθνικής αυτογνωσίας

 που πρέπει να διαβάσει κάθε Έλληνας. 

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

Ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν ο ηγέτης της Επανάστασης του 1821

 

 Η λαϊκή παροιμία, « το ψέμα έχει κοντά πόδια», δεν έχει εφαρμογή στην νεότερη ελληνική ιστορία,          καθώς η παραχάραξη, των ιστορικών δεδομένων, με τα ψέματα του Ιωάννη Φιλήμονα , του Ξάνθου και των πρωταγωνιστών της δολοφονίας, το 1831, στο Ναύπλιο, του Κυβερνήτη της ελεύθερης Ελλάδας , κόμη Ιωάννη Αντωνίου Καποδίστρια , συνεχίζονται για 191 χρόνια. 

Οι δολοφόνοι του Καποδίστρια και οι κληρονόμοι τους, ακόμα προσπαθούν να θάψουν την ΑΛΗΘΕΙΑ. 

Ο Καποδίστριας σχεδίασε και διηύθυνε την Επανάσταση και υλοποίησε το όραμα των ΦΙΛΟΓΕΝΩΝ της Κέρκυρας, των «Λαμπρινών», των Αδελφών του Φοίνικα και των ΙΑΚΩΒΙΝΩΝ του ΡΗΓΑ για την Απελευθέρωσης της Ελλάδος . 

Η βάση κάθε πλαστογραφίας προσφέρθηκε με το  "πρωταπριλιάτικο" νόθο και πλαστό «Ιστορικό Δοκίμιο περί της Φιλικής Εταιρίας» του Ιωάννη Φιλήμονα, ο οποίος το αντάλλαξε με τη ζωή του και που κυκλοφόρησε «εσπευσμένα» στο Ναύπλιο  την ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ του 1834, λίγο μετά την άφιξη του Όθωνα, και ενώ το πογκρόμ κατά των «Καποδιστριακών» βρισκόταν στην κορύφωσή του . 

Επί του «Δοκιμίου περί της Φιλικής Εταιρίας» οικοδομήθηκε             ο «πύργος της Βαβέλ των ψεμάτων», που αποτελούν την «επίσημη» Ιστορία της ΣΤΟΑΣ για την οργάνωση της Ελληνικής Επαναστάσεως.

Το δεύτερο «ντοκουμέντο» είναι τα «απομνημονεύματά» του Ξάνθου πού μετά από διαδοχικές «αναπροσαρμογές», πήραν την τελική τους μορφή το 1845. 

Ο  Φιλήμονας και ο  Ξάνθος, είναι οι δύο μόνες και συνεργαζόμενες πηγές της «Ιστορίας» των δολοφόνων του Καποδίστρια που διδάσκεται (δυστυχώς) στα σχολεία μας. 

Όπως μας είπε ο Αναγνωσταράς, που αρχικά τον εμφάνισαν ως «συνιδρυτή»,  ο Εμμ. Ξάνθος έφυγε από την Οδησσό, ( όπου είχε μεταβεί για «να πουλήσει λάδια»), τον Οκτώβριο του 1814 , με το παλιό, και ως το 1817, εργαζόταν και ζούσε στην Κωνσταντινούπολη, και δεν είχε καμία επαφή με τους άλλους δύο συνιδρυτάς .

 Ο Τσακάλωφ ως τον Μάιο του 1814 βρισκόταν σίγουρα στο Παρίσι, και τον Σεπτέμβριο βρισκόταν στην Βιέννη. Για το Συνέδριο. 

Επομένως, «διαδοχικές συναντήσεις» των συνιδρυτών δεν έγιναν σε καμιά «ταβέρνα» το 1814, ούτε συναποφασίστηκε , από τους τρεις, η ίδρυση επαναστατικής εταιρίας. 

«Φιλική Εταιρία» δεν υπήρξε ποτέ,.

Υπήρξε η «εταιρεία των Φίλων του Γένους» , των Φιλογενών, που είχε ιδρυθεί το 1800 στην Κέρκυρα. 

 Για πρώτη φορά στην Ελληνική πολιτική Ιστορία αναφέρθηκε ο «πατριωτισμός», από τον Ιωάννη Καποδίστρια το 1807 στις αναφορές του από την Λευκάδα προς τη Ιόνιο Γερουσία. 

 Το 1813 ο Καποδίστριας, πέρασε «γραμμή» στους Φιλογενείς «να μην ελπίζουν σε βοήθεια εκ μέρους της Ευρώπης» και έδωσε την εντολή, «Πρέπει πρώτον να διαμορφώσωμεν Έλληνας και έπειτα να κάμωμεν Ελλάδα». 

 

Τέσσερα χρόνια μετά, το 1817, πριν 204 χρόνια, καθώς, η επαναστατική προσπάθεια των Φιλογενών είχε εισέλθει στην «τελική ευθεία, κυκλοφόρησε νόμιμα στα Επτάνησα , και χέρι με χέρι σε όλο τον ελληνικό χώρο, το «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού», «ως υπαγόρευμα Πατριώτου είς φιλογενείς ψυχάς» που προανήγγειλε την επερχόμενη απελευθέρωση. 

Το «Πατριωτικό Δοκίμιο», είναι το απόλυτο ντοκουμέντο της γέννησης του Ελληνικού Πατριωτικού και Εθνικού Κινήματος πριν 205 χρόνια. Το Ευαγγέλιο του καλού Πατριώτη ,εξηγεί ΤΙ ΕΣΤΙΝ ΑΛΗΘΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ και εξηγεί γιατί οι Εθνοπροδότες δεν είναι πατριώτες.

Το Δοκίμιο περί Πατριωτισμού των Φιλογενών,  τόνιζε : 

«Θαρσείτε Έλληνες! Των αγώνων σας το στάδιον μέγα δεν είναι. Ολίγη φιλοτιμία και η νίκη είναι βεβαία. Μικρός σπινθήρ πατριωτισμού και η γενική και μερική ευδαιμονία βεβαιοτάτη». 

 Το «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού», ήταν η τελική επαναστατική μπροσούρα για την Επανάσταση και ταυτόχρονα προκήρυξη κατά της αγγλοκρατίας λαι των αγγλόδουλων του «Ιόνιου Λαού» , και απευθυνόταν προς τους κατοίκους των Ιονικών Επτά Νήσων και ολόκληρο το υπόδουλο ελληνικό έθνος λέγοντας: 

 «Η Πατρίς, το Έθνος, η Ευρώπη ολόκληρος τρέφει χρηστάς ελπίδας εις τα υποκείμενα σας» , (τους Έλληνες της Επτανήσου), « και με ανυπομονησίαν περιμένει τους καρπούς του ευγενούς πατριωτισμού και των ενδόξων αγώνων σας». 

 Το «Δοκίμιο» γράφτηκε υπό του Ανωνύμου του Έλληνος, όπως και η «Νομαρχία», από τους ανθρώπους που ήταν πολύ κοντά στον Καποδίστρια και φέρει την υπογραφή Ε.Φ.(Εταιρεία των Φίλων). 

Στη δεύτερη σελίδα έχει το ακόλουθο απόσπασμα από επιστολή του Ι.Κ. (Ιωάννη Καποδίστρια) προς τον Α.Β. «Δι’ αυτής γαρ υπάρχομεν (της πατρίδος) , και υπέρ αυτής ζειν οφείλομεν». 

Στο «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού» του 1817, ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας , χαρακτηριζόταν «η Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους, ο αληθής και ζων στύλος της Πατρίδος, και το καύχημα του Γένους ολοκλήρου», «νέος Μιλιτιάδης και Θεμιστοκλής». 

 Υποσημείωση των Ε.Φ στη σελίδα 30. 

 «Αρκούμαι μεταξύ άλλων να αναφέρω την Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους, τον αληθή και ζώντα στύλον της Πατρίδος σας, και το καύχημα του Γένους ολοκλήρου, τον εξοχώταον Κόμητα Ιωάννην Καποδίστριαν. Γενναίε και ένδοξε Άνερ! Οι υπέρ του Γένους σου λαμπροί αγώνες είναι πλέον παρά αξιώτεροι των ασθενών μου εγκωμίων. Δότι στεφανούνται καθ εκάστην με χρυσάς δάφνας από ολόκληρον τον εξευγενισμένον κόσμον, εις την ευδαιμονίαν του οποίου συνήργησας υπέρ άλλον τινά, και επί προσώπου όλης της οικούμενης εκύρωσας αυτήν δια της σφραγίδος σου. Το όνομά Σου, είναι εγκεχαραγμένον εις τας πλάκας των καρδιών μας, και οι αληθείς πατριώται δεν θεωρούσιν εις το πρόσωπόν Σου παρα δεύτερονΜιλιτιάδην ή άλλον Θεμιστοκλέα, οίτινες δια της απελευθερώσεως του Γένους και της Πατρίδος των απέκτησαν μνήμην αθάνατον εις τα ένδοξα χρονικά του ανθρωπίνου Γένους. Ας χαίρη η πατριωτική Σου καρδία, θερίζουζα τους δικαίους καρπούς των υπέρ του Γένους σου ενδόξων αγώνων , το οποίον ως εξ ενός στόματος Σοι εύχεται Ζωήν Πολυχρόνιον». 

 Αυτά, οι τροτέζες-ιστορικοί των δολοφόνων τα ξέχασαν. 

 Η Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους, Ιωάννης Καποδίστριας, ο ζωντανός στύλος της Πατρίδος, το καύχημα ολοκλήρου του Γένους, ο νέος Μιλιτιάδης και Θεμιστοκλής, ήταν ο αρχηγός της Επανάστασης του 21. 

 Οι εθνοπροδότες Μαυροκορδάτος, Πολυζωίδης, Κουντουριώτης, Ορλάντο, Βούλγαρης , Κριεζής Μπουδούρης, Μιαούλης ζητωκραύγαζαν το 1831 , «ζήτω η πατρίς», «ζήτω το Έθνος» , και «ζήτωσαν οι ειλικρινείς φίλοι και προστάται του Έθνους». 

Οι Αγγλοι.

 Ακριβώς τα ίδια φώναζε και ο εθνοπροδότης Βελουχιώτης. 

 Το Δοκίμιον «Περί Πατριωτισμού» των Φιλογενών, του 1817, ειναι ενα βιβλίο που πρέπει να βρίσκεται σε κάθε Ελληνικό Σπίτι.           

 Σε κάθε ελληνική οικογένεια.

 Ένα βιβλίο εθνικής αυτογνωσίας που πρέπει να διαβάσει κάθε Έλληνας. 

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

Το "Πατριωτικό Δοκίμιο" του 1817 μας διδάσκει ότι ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν ο ηγέτης της Επανάστασης του 1821. Στην ταινία με την οποία μαχίρωσε ξανά η Στοά τον Εθνάρχη δεν υπήρχε καμιά αναφορά

 

 Η λαϊκή παροιμία, « το ψέμα έχει κοντά πόδια», δεν έχει εφαρμογή στην νεότερη 

ελληνική ιστορία,   καθώς η παραχάραξη, των ιστορικών δεδομένων, με τα ψέματα του Ιωάννη Φιλήμονα , του

 Ξάνθου και των 

πρωταγωνιστών της 

δολοφονίας, το 1831, στο Ναύπλιο, του Κυβερνήτη της ελεύθερης Ελλάδας , κόμη Ιωάννη Αντωνίου Καποδίστρια , συνεχίζονται για 193 χρόνια. 

Οι δολοφόνοι του Καποδίστρια και οι κληρονόμοι τους, ακόμα προσπαθούν να θάψουν την ΑΛΗΘΕΙΑ. 

Ο Καποδίστριας σχεδίασε και διηύθυνε την Επανάσταση και

 υλοποίησε το όραμα των ΦΙΛΟΓΕΝΩΝ της Κέρκυρας, των

 «Λαμπρινών», των Αδελφών του Φοίνικα και των ΙΑΚΩΒΙΝΩΝ του

 ΡΗΓΑ για την Απελευθέρωσης της Ελλάδος . 

Η βάση κάθε πλαστογραφίας προσφέρθηκε με το  "πρωταπριλιάτικο" 

νόθο και πλαστό «Ιστορικό Δοκίμιο περί της Φιλικής Εταιρίας» του Ιωάννη Φιλήμονα, ο οποίος το αντάλλαξε με τη ζωή του και που κυκλοφόρησε «εσπευσμένα» στο Ναύπλιο  την ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ του

 1834, λίγο μετά την άφιξη του Όθωνα, και ενώ το πογκρόμ κατά των «Καποδιστριακών» βρισκόταν στην κορύφωσή του . 

Επί του «Δοκιμίου περί της Φιλικής Εταιρίας» οικοδομήθηκε  

 ο «πύργος της Βαβέλ των ψεμάτων», που αποτελούν την «επίσημη» Ιστορία της ΣΤΟΑΣ για την οργάνωση της Ελληνικής Επαναστάσεως.

Το δεύτερο «ντοκουμέντο» είναι τα «απομνημονεύματά» του Ξάνθου 

πού μετά από διαδοχικές «αναπροσαρμογές», πήραν την τελική τους μορφή το 1845. 

Ο  Φιλήμονας και ο  Ξάνθος, είναι οι δύο μόνες και συνεργαζόμενες

 πηγές της «Ιστορίας» των δολοφόνων του Καποδίστρια που 

διδάσκεται (δυστυχώς) στα σχολεία μας. 

Όπως μας είπε ο Αναγνωσταράς, που αρχικά τον εμφάνισαν ως «συνιδρυτή»,  ο Εμμ. Ξάνθος έφυγε από την Οδησσό, ( όπου είχε

 μεταβεί για «να πουλήσει λάδια»), τον Οκτώβριο του 1814 , με το 

παλιό, και ως το 1817, εργαζόταν και ζούσε στην Κωνσταντινούπολη, 

και δεν είχε καμία επαφή με τους άλλους δύο συνιδρυτάς .

 Ο Τσακάλωφ ως τον Μάιο του 1814 βρισκόταν σίγουρα στο Παρίσι, 

και τον Σεπτέμβριο βρισκόταν στην Βιέννη. Για το Συνέδριο. 

Επομένως, «διαδοχικές συναντήσεις» των συνιδρυτών δεν έγιναν σε

 καμιά «ταβέρνα» το 1814, ούτε συναποφασίστηκε , από τους τρεις, 

η ίδρυση επαναστατικής εταιρίας.  «Φιλική Εταιρία» δεν υπήρξε ποτέ, όπως δεν έγινε ποτέ καμιά μάχη στο Αλή Βεράν  το 1922.

Από το 1800 υπήρξε η «εταιρεία των Φίλων του Γένους» , 

των Φιλογενών, που είχε ιδρυθεί  στην Κέρκυρα. 

 Για πρώτη φορά στην Ελληνική πολιτική Ιστορία αναφέρθηκε ο «πατριωτισμός», από τον Ιωάννη Καποδίστρια το 1807 στις 

αναφορές του από την Λευκάδα προς τη Ιόνιο Γερουσία. 

 Το 1813 ο Καποδίστριας, πέρασε «γραμμή» στους Φιλογενείς

«να μην ελπίζουν σε βοήθεια εκ μέρους της Ευρώπης» και έδωσε την εντολή, «Πρέπει πρώτον να διαμορφώσωμεν Έλληνας και έπειτα να κάμωμεν Ελλάδα». 

 

Τέσσερα χρόνια μετά, το 1817, πριν 207 χρόνια, καθώς, η

επαναστατική προσπάθεια των Φιλογενών είχε εισέλθει στην

 «τελική ευθεία, κυκλοφόρησε νόμιμα στα Επτάνησα , και χέρι 

με χέρι σε όλο τον ελληνικό χώρο, το «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού»,

 «ως υπαγόρευμα Πατριώτου είς φιλογενείς ψυχάς» που

 προανήγγειλε την επερχόμενη απελευθέρωση. 

Το «Πατριωτικό Δοκίμιο», είναι το απόλυτο ντοκουμέντο της 

γέννησης του Ελληνικού Πατριωτικού και Εθνικού Κινήματος 

πριν 224 χρόνια. Το Ευαγγέλιο του καλού Πατριώτη ,εξηγεί

 ΤΙ ΕΣΤΙΝ ΑΛΗΘΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ και εξηγεί γιατί οι Εθνοπροδότες

 δεν είναι πατριώτες.

Το Δοκίμιο περί Πατριωτισμού των Φιλογενών,  τόνιζε : 

«Θαρσείτε Έλληνες! Των αγώνων σας το στάδιον μέγα δεν είναι.

Ολίγη φιλοτιμία και η νίκη είναι βεβαία. Μικρός σπινθήρ 

πατριωτισμού και η γενική και μερική ευδαιμονία βεβαιοτάτη». 

 Το «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού», ήταν η τελική επαναστατική μπροσούρα για την Επανάσταση και ταυτόχρονα προκήρυξη κατά της αγγλοκρατίας λαι των αγγλόδουλων του «Ιόνιου Λαού» , και

 απευθυνόταν προς τους κατοίκους των Ιονικών Επτά Νήσων και ολόκληρο το υπόδουλο ελληνικό έθνος λέγοντας: 

 «Η Πατρίς, το Έθνος, η Ευρώπη ολόκληρος τρέφει χρηστάς ελπίδας

 εις τα υποκείμενα σας» , (τους Έλληνες της Επτανήσου), « και με ανυπομονησίαν περιμένει τους καρπούς του ευγενούς πατριωτισμού

 και των ενδόξων αγώνων σας». 

 Το «Δοκίμιο» γράφτηκε υπό του Ανωνύμου του Έλληνος, όπως και

 η «Νομαρχία», από τους ανθρώπους που ήταν πολύ κοντά στον Καποδίστρια και φέρει την υπογραφή Ε.Φ.(Εταιρεία των Φίλων). 

Στη δεύτερη σελίδα έχει το ακόλουθο απόσπασμα από επιστολή του

 Ι.Κ. (Ιωάννη Καποδίστρια) προς τον Α.Β.

 «Δι’ αυτής γαρ υπάρχομεν (της πατρίδος) , και υπέρ αυτής ζειν οφείλομεν». 

Στο «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού» του 1817, ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας , χαρακτηριζόταν «η Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους,

 ο αληθής και ζων στύλος της Πατρίδος, και το καύχημα του Γένους ολοκλήρου», «νέος Μιλιτιάδης και Θεμιστοκλής». 

 Υποσημείωση των Ε.Φ στη σελίδα 30. 

 «Αρκούμαι μεταξύ άλλων να αναφέρω την Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους, τον αληθή και ζώντα στύλον της Πατρίδος σας, και 

το καύχημα του Γένους ολοκλήρου, τον εξοχώταον Κόμητα Ιωάννην Καποδίστριαν. Γενναίε και ένδοξε Άνερ! Οι υπέρ του Γένους σου 

λαμπροί αγώνες είναι πλέον παρά αξιώτεροι των ασθενών μου

 εγκωμίων. Δότι στεφανούνται καθ εκάστην με χρυσάς δάφνας από ολόκληρον τον εξευγενισμένον κόσμον, εις την ευδαιμονίαν του

 οποίου συνήργησας υπέρ άλλον τινά, και επί προσώπου όλης της οικούμενης εκύρωσας αυτήν δια της σφραγίδος σου.

 Το όνομά Σου, είναι εγκεχαραγμένον εις τας πλάκας των καρδιών 

μας, και οι αληθείς πατριώται δεν θεωρούσιν εις το πρόσωπόν Σου 

παρα δεύτερονΜιλιτιάδην ή άλλον Θεμιστοκλέα, οίτινες δια της απελευθερώσεως του Γένους και της Πατρίδος των απέκτησαν μνήμην αθάνατον εις τα ένδοξα χρονικά του ανθρωπίνου Γένους. 

Ας χαίρη η πατριωτική Σου καρδία, θερίζουζα τους δικαίους 

καρπούς των υπέρ του Γένους σου ενδόξων αγώνων , το οποίον 

ως εξ ενός στόματος Σοι εύχεται Ζωήν Πολυχρόνιον». 

 Αυτά, οι τροτέζες-ιστορικοί των δολοφόνων τα ξέχασαν. 

 Η Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους, Ιωάννης Καποδίστριας, ο ζωντανός στύλος της Πατρίδος, το καύχημα ολοκλήρου του Γένους, ο νέος Μιλιτιάδης και Θεμιστοκλής, ήταν ο αρχηγός της Επανάστασης 

του 21. 

 Οι εθνοπροδότες Μαυροκορδάτος, Πολυζωίδης, Κουντουριώτης, Ορλάντο, Βούλγαρης , Κριεζής Μπουδούρης, Μιαούλης \ζητωκραύγαζαν το 1831 , «ζήτω η πατρίς», «ζήτω το Έθνος» , και «ζήτωσαν

 οι ειλικρινείς φίλοι και προστάται του Έθνους». 

Οι Αγγλοι.

 Ακριβώς τα ίδια φώναζε και ο εθνοπροδότης Βελουχιώτης. 

Το Δοκίμιον «Περί Πατριωτισμού» των Φιλογενών, του 1817, ειναι

 ενα βιβλίο που πρέπει να βρίσκεται σε κάθε Ελληνικό Σπίτι.           

 Σε κάθε ελληνική οικογένεια. Ένα βιβλίο εθνικής αυτογνωσίας

 που πρέπει να διαβάσει κάθε Έλληνας. 

 Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΤΟΥ "ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΩΝ 11" ΣΤΗΝ  ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ ΧΑΤΖΑΡΑ. 

 

Ο λογαριασμός μου στην Εθνική Τράπεζα  

ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ: ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ  ΜΙΡΙΑΝΑ ΧΑΤΖΑΡΑ

 Αριθμός 526/201595-18

 ΙΒΑΝ : GR95 0110 5260 0000 5262 0159 518

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

28 Ιουλίου 1938. Την Παραμονή της Διασκέψεως του Μονάχου εκδηλώθηκε στα Χανια. το κίνημα των Πρακτόρων των Άγγλων, Μητσοτάκηδων και Κομμουνιστών κατά του Μεταξά , που το κατέπνιξε ο Τσολάκογλου

28 Ιουλίου 1938

Το κίνημα κατά του Μεταξά στην Κρήτη, που το σχεδίασαν και το διέταξαν ο επικεφαλής των πρακτόρων της Αγγλίας στην Ελλάδα Παπαδημήτρης  Μπάλφουρ και ο Άγγλος πρεσβευτής  Πάλερετ.

Το Κίνημα των Χανίων που διέταξε η SoE το υλοποίησαν οι πράκτορες της , Αριστομένης Μητσοτάκης και Μάρκος Βαφειάδης.

 Κρατάει χρόνια αυτή η Κολώνια.

Η (ιουδαϊκή)Αγία  Κωλο-οικογένεια των ΜητσοτάκηΕφιαλτάκη, ήταν ανέκαθεν πράκτορες της Αγγλίας.

Το 1938 ήταν αγκαλιά με τους Κομμουνιστές, όπως και το 1989.

 Το 1938 Μητσοτάκης- Βαφειάδης.

 Το 1989 Μητσοτάκης-Κυρκοφλοράκηδες. 

Οι ηγέτες του κινήματος των Χανίων: Στην άκρη αριστερά ο "ψηλός" Αριστομένης Μητσοτάκης

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Θεολόγου Νικολούδη που 

 μεταδόθηκε από το Κρατικό ραδιόφωνο στις 29 Ιουλίου 1938,  

«Χθες την νύκτα 

ομάς 400 περίπου ενόπλων υπό την ηγεσίαν των Μητσοτάκη, 

Μουντάκη και Χατζηαγγελή εισήλθεν εις την πόλιν των Χανίων και επωφελούμενη της ελλείψεως στρατιωτικής δυνάμεως, κατέλαβε 

την πόλιν. Τα αίτια και οι σκοποί του απονενοημένου του κινήματος παραμένουν μέχρι της στιγμής άγνωστα. Ο Πρόεδρος της

 Κυβερνήσεως ειδοποιηθείς αμέσως, διέταξε εν τω άμα την

 αποστολην ισχυράς στρατιωτικής ναυτικής και αεροπορικής

 δυνάμεως».

Ο άνθρωπος που έστειλε ο Μεταξάς στην Κρήτη, ήταν ο στρατηγός Τσολάκογλου.

Το "κίνημα" το οργάνωσαν ο Παπα-Δημητρης της Ιντέλιτζενς Σέρβις(ΜΙ6), και ο προϊστάμενος του, πρέσβης Πάλερετ.

Την υλοποίηση ανέλαβε «η πλατειά Ολομέλεια του δικτύου Μπάλφουρ». 

Επικεφαλής ήσαν οι Κρήτες «πωλητικοί» Αριστομένης Μητσοτάκης και Μανόλης Βολουδάκης , που ανήκαν στο Κόμμα των Φιλελευθέρων, ο Μ. Μανουσάκης από το Λαϊκό Κόμμα και από το ΚΚΕ Μάρκος Βαφειάδης.

 Όλοι ανήκαν στο δίκτυο Μπλαφουρ και ήσαν φίλοι της αγγλικής πρεσβείας. 

Στο κόλπο και η «αντιφασιστική Φιλική Εταιρία», που είχε συγκρατηθεί με πρωτοβουλία του Μπαλφουρ την Άνοιξη του 1937 και στην οποία συμμετείχαν βενιζελικοί, κομμουνιστές, δημοκράτες, εργάτες, αγρότες, επιστήμονες και απότακτοι αξιωματικοί.

Ηταν δηλαδή ένα «ΕΑΜ», με πρόεδρο τον Σταύρο Παπαδοκωνσταντάκη.

Σημαντικό ρόλο στην προετοιμασία και την εκδήλωση του κινήματος έπαιξε και ο πράκτωρ Εμμανουήλ Τσουδερός, διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, και «δεξί χέρι» του Πάλερετ , ο οποίος υπήρξε και ο χρηματοδότης.

Μεγάλη ανάμιξη στο κίνημα είχε και το «πρακτορείο» της Ιντέλιτζενς Σέρβις ,το Κ.Κ.Ε.

Ο οργανωτής του κινήματος, πρέσβης Πάλλερετ, δεν απέβλεπε στην επικράτηση του κινήματος, του ΚΚΕ. 

Επιζητούσε απλώς μια αναταραχή, μια δυναμική έκφραση αντιθέσεως προς το καθεστώς του Μεταξά, ώστε να "αναγκαστεί"

ο Γεώργιος να τον απομακρύνει από την εξουσία.
Το σχέδιο της Πρεσβείας και των «επαναστατών», προέβλεπε την κατάληψη του Ραδιοφωνικού Σταθμού στα Χανιά, από όπου θα εκαλείτο ολόκληρη η Ελλάδα να ξεσηκωθεί, θα γινόταν σαμποτάζ στην Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών, ώστε να βυθιστεί η πρωτεύουσα στο σκοτάδι, και προβλεπόταν η σύλληψη του Μανιαδάκη και του Νικολούδη.

Στις 25 Σεπτεμβρίου, ο παράνομος «Ριζοσπάστης», δημοσίευσε για ενημέρωσητων "πελατών", το μανιφέστο του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής, για το Κίνημα, με το οποίο καλούσε τον λαό, τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας και τη νέα γενιά να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους προς το «απελευθερωτικό» κίνημα της Κρήτης.

Το πρωί της 28ης Ιουλίου πραγματοποιήθηκε προπαρασκευαστική σύσκεψη στο ιατρείο του τέως δημάρχου Γιάννη Μουντάκη.

Ο Αρχηγός Αριστομένης Μητστάκης έστειλε «άνθρωπό του». 

 Ήταν και αντιπρόσωπος της κομμουνιστικής οργάνωσης Χανίων. Όλοι, καμιά δεκαπενταριά.

 Η εξέγερση ορίστηκε για τις 2 το πρωί της 29ης Ιουλίου, αλλά είδηση κυκλοφόρησε αστραπιαία, οπότε οι Κινηματίες, πριν τα μεσάνυχτα, επιτέθηκαν και κατέλαβαν αναίμακτα τους Στρατώνες του Συντάγματος στη Σούδα , το Τηλεγραφείο, τη Γενική Διοίκηση, τα γραφεία της Διοίκησης Χωροφυλακής, της Μεραρχίας, της Ασφάλειας και τα Αστυνομικά τμήματα.