1/2/10

Θράκη τέλος; Η Ευρώπη προωθεί την κατάργηση της Συνθήκης της Λοζάνης, ως αναχρονιστική!!!

Ζητούν να τιμωρούνται όσοι έλληνες θα προσπαθήσουν να υπερασπιστούν τον ελληνισμό!

Η Ευρώπη «στήνει» την ανεξαρτησία της Θράκης

Η σιωπή του Παπανδρέου αποδεικνύει το μεθοδικό ξεπούλημα το οποίο συντελείται

http://kostasxan.blogspot.com/2010/01/blog-post_5554.html

Πριν από μερικές ημέρες είχαμε παρουσιάσει την επικείμενη στημένη ψηφοφορία και είχαμε προσδιορίσει την επικινδυνότητα μεταβολής του υπάρχοντος πολιτειακού καθεστώτος το οποίο συγκεκριμένοι κύκλοι της Ευρώπης προσπαθούν να επιβάλουν στην Ελληνική Θράκη, παραδίδοντάς την ουσιαστικά σε μία κατάσταση περίπου όπως ήταν το Κόσοβο πριν από την εμφύλια διαμάχη που ξέσπασε και η οποία ξεκίνησε τη δημιουργία του ανεξάρτητου ψευδοκράτους του Κοσόβου (του οποίου η υπόσταση σήμερα αμφισβητείται από πάρα πολλά κράτη).
Η Ολομέλεια της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, λοιπόν, ασχολήθηκε με το ψήφισμα 1704 (2010)1 που είχε τίτλο «Θρησκευτική ελευθερία και ανθρώπινα δικαιώματα των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Τουρκία και την μουσουλμανική μειονότητα στην Θράκη», το οποίο τελικά και εγκρίθηκε με πλειοψηφία 102 ψήφων υπέρ, 18 κατά και 4 αποχές.
Την έκθεση του συγκεκριμένου ψηφίσματος εισηγήθηκε ο Γάλλος βουλευτής Μισέλ Υνό (Michel Hunault), από την ομάδα των Ευρωπαίων Δημοκρατών (σύμφωνα με πληροφορίες, συγκαταλέγεται από τους φίλους του κ. Σαμαρά)!!!
Το συγκεκριμένο ψήφισμα της Ολομέλειας της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, ουσιαστικά προσπαθεί να καταργήσει κυριολεκτικά τη Συνθήκη της Λοζάνης και θέτει παράξενες αιτιάσεις σχετικά με θέματα που αφορούν έλληνες πολίτες (αμφισβητεί τον άξονα στον οποίο έγινε η Συνθήκη της Λοζάνης, βάσει του οποίου οι διαμένοντες στην Ελλάδα μουσουλμάνοι είναι έλληνες πολίτες), ενώ ταυτόχρονα αποδέχεται τις αστήρικτες αιτιάσεις της Άγκυρας περί «τούρκων πολιτών» στην Ελληνική Θράκη… Η παρέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα μίας χώρας αντίκειται στις αρχές δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και καθιστά αυτομάτως εχθρικά κείμενη προς την Ελλάδα την συγκεκριμένη επιτροπή, περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία συγκλήθηκε έπειτα από διεργασίες του τουρκικού λόμπι στις Βρυξέλλες…!
Μέχρι στιγμής, καμία τοποθέτηση δεν υπάρχει από την ελληνική κυβέρνηση για το συγκεκριμένο θέμα, το οποίο έχουν φροντίσει να καλύψουν πλήρως ΟΛΑ τα ΜΜΕ της χώρας, αποκρύπτοντας από τους έλληνες πολίτες –και κυρίως από τους έλληνες της Θράκης που είναι και άμεσα ενδιαφερόμενοι αυτού του ψηφίσματος- τις μεθοδεύσεις που γίνονται εις βάρος της ελληνικής κυριαρχίας στην ελληνική Θράκη.
Έτσι, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης καλεί την Ελλάδα(!) και την Τουρκία να αντιμετωπίζουν όλους τους πολίτες χωρίς διακρίσεις και χωρίς να επηρεάζονται από τον τρόπο που η γειτονική χώρα αντιμετωπίζει τους δικούς της πολίτες. Μόνο που η συγκεκριμένη αιτίαση του Συμβουλίου της Ευρώπης στηρίζεται αποκλειστικά σε λεκτικά επιχειρήματα της Άγκυρας και σε συγκεκριμένα πρόσωπα που δρουν στη Θράκη κάτω από την εποπτεία του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής… Φυσικά, οι ψηφίσαντες ευρωβουλευτές, τοποθετούν την Ελλάδα και την Τουρκία στο ίδιο επίπεδο καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, παραγράφοντας αυτομάτως τις μεθοδεύσεις της Άγκυρας κατά του ελληνισμού της Τουρκίας, τον οποίο και κατάφεραν οι πολιτικές των πογκρόμ να εξαφανίσουν (από 120.000 έλληνες σήμερα υπάρχουν μόνο 1.500!!!).
«Η συνεχής προσφυγή των δύο αυτών χωρών στην έννοια της αμοιβαιότητας, προκειμένου να αρνηθούν στις μειονότητές τους τα δικαιώματα που τους εξασφαλίζει η Συνθήκη της Λοζάνης, είναι αναχρονιστική και μπορεί να ζημιώσει την εθνική ενότητα της κάθε χώρας στις αρχές αυτές του 21ου αιώνα», υποστηρίζουν οι βουλευτές και ζητούν η αντιμετώπιση των μειονοτήτων να γίνεται πλέον από κάθε χώρα, βάσει της Ευρωπαϊκής Συνθήκης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Και με αυτόν τον τρόπο, χαρακτηρίζοντας ως «αναχρονιστική» την Συνθήκη της Λοζάνης, το Συμβούλιο της Ευρώπης τολμά να επιχειρήσει την κατάργησή της, ενώ θα έπρεπε να αγωνίζεται για την στήριξή της. Ο «εκμοντερνισμός» της πολιτικής περί μειονοτήτων, που ασκείται σε απομακρυσμένες, για τους ευρωβουλευτές, χώρες, φαίνεται πως δεν δύναται να καταγράψει την σοβαρή πιθανότητα δημιουργίας έκρυθμων πολιτικών (και όχι μόνο) καταστάσεων, τις οποίες φυσικά δεν θα βιώσουν οι ίδιοι…
Αντίθετα, καλούν τις δύο χώρες να πάρουν μέτρα υπέρ των θρησκευτικών μειονοτήτων, στα θέματα εκπαίδευσης και ιδιοκτησίας και να συμβάλλουν ώστε η πλειοψηφία να μην αντιμετωπίζει τις μειοψηφίες αυτές ως να είναι ξένες στην χώρα τους. Φυσικά, από το ίδιο το ψήφισμα, προκύπτει πως οι συντάκτες του αγνοούν πλήρως την ομαλή διαβίωση των μουσουλμάνων και των χριστιανών στην Θράκη, όπως αγνοούν (ή θέλουν να αγνοούν) την άνθιση των χώρων λατρείας του Ισλάμ στην ελληνική αυτή περιοχή. Αντίθετα, θέλουν να εμμένουν σε απόψεις που τους έχουν μεταφερθεί μονομερώς από την τουρκική πλευρά.
Επίσης, οι ευρωπαίοι εταίροι μας, συνιστούν στις δύο χώρες να προχωρήσουν στην τελική επικύρωση της «Σύμβασης πλαίσιο για την προστασία των μειονοτήτων » (STE-157) και της Ευρωπαϊκής Χάρτας για τις Περιφερειακές και Μειονοτικές Γλώσσες.
Κι επειδή οι ψηφίσαντες ευρωβουλευτές γνωρίζουν πολύ καλά τι ακριβώς σημαίνει αυτό το κύμα των αναίτιων παραχωρήσεων εκ μέρους της Ελλάδας, μέσω του ίδιου του ψηφίσματος προτείνουν την λογοκρισία στα Μέσα ενημέρωσης και την δίωξη όσων χρησιμοποιούν "γλώσσα μίσους", και ζητάει από την Ελλάδα να επιτρέψει την εκλογή του Μουφτή. Δηλαδή, με απλά λόγια, απαιτούν την φίμωση των πάντων, έως ότου υλοποιηθεί το επαίσχυντο ψήφισμά τους. Δεν επιθυμούν αντεπιχειρήματα, δεν επιθυμούν ενημέρωση των ελλήνων πολιτών, δεν επιθυμούν καν την δυνατότητα αντίδρασης στην σχεδιαζόμενη εμπλοκή της Ελληνικής Θράκης σε μία περίοδο κατά την οποία ούτε η Ευρώπη, ούτε η παγκόσμια κοινότητα θα αισθάνονται υπερηφάνεια για τα όσα πρόκειται να συμβούν. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, περνώντας σε άκρως φασιστικές μεθόδους, οι ευρωπαίοι εταίροι μας, μέσω του ψηφίσματός τους, προχωρούν στην πιθανότατη σμίκρυνση της Ελλάδας. Και αυτή θα είναι μόνο ο αρχή, δυστυχώς, εάν δεν υπάρξει η αντίσταση των ελλήνων πολιτών, τους οποίους οι αχυράνθρωποι των Βρυξελλών δείχνουν να τρέμουν, γι αυτό άλλωστε προχωρούν και σε προτάσεις διώξεων. Η άγνοιά τους, δε, γύρω από την πραγματικότητα, είναι τέτοια, που προτείνουν την ψήφιση του Μουφτή, ενώ αυτό δεν ισχύει ούτε στην Τουρκία, η οποία είναι ισλαμικό κράτος!!! Σε αυτό το σημείο, να τονιστεί πως η ψήφιση Μουφτή, σημαίνει δημιουργία αριθμού πιστών μουσουλμάνων οι οποίοι θα χρησιμοποιηθούν ως μέσο πολιτικής και εθνικής πίεσης από την Άγκυρα (υποκειμενικά και όχι αντικειμενικά), προκειμένου να πραγματοποιηθεί το επόμενο βήμα, δηλαδή αυτό της ανεξαρτησίας της Θράκης (με σημαία το μισοφέγγαρο και τα τρία αστέρια που συμβολίζουν την Τουρκία, την Κύπρο και την Θράκη)… Όλα αυτά, όμως, μάλλον είναι «ψιλά γράμματα» για τους «γκαζοτενεκέδες» (όπως θα τους χαρακτήριζε ο αείμνηστος Γιαννόπουλος) των Βρυξελλών. Η απόφασή τους έχει παρθεί και στην ελληνική κυβέρνηση –αλλά και στους έλληνες πολίτες- πέφτει το βάρος της αντίδρασης, της αντίστασης, στους σχεδιασμούς που γίνονται εις βάρος της Ελλάδας.
Το ψήφισμα ζητάει επίσης από την Ελλάδα, να οργανώσει Εθνική εκστρατεία "κατά του Ρατσισμού και της "έλλειψης ανεκτικότητας". Δηλαδή, με απλά λόγια, ζητείται από τη κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου να δημιουργήσει έναν μηχανισμό προπαγάνδας, ο οποίος θα επιβάλει στους έλληνες πολίτες το ανθελληνικό αυτό ψήφισμα. Οι έλληνες πολίτες πρέπει να είναι ανεκτικοί, ακόμη και εάν απειλούνται με αφανισμό, με εκδίωξη από τις πατρογονικές τους εστίες και ποιος ξέρει τι άλλο…
Η Θράκη, λοιπόν, βρίσκεται προ της Κοσοβοποίησής της όσο ποτέ άλλοτε και οι ασθενείς φωνές ανησυχίας, γίνονται πλέον κυνηγημένες (από την Ευρώπη) φωνές αντίστασης. Οι έλληνες της Θράκης έχουν ανάγκη της πλήρους και έμπρακτης στήριξής τους, επειδή στην πραγματικότητα κινδυνεύει η χώρα μας να εμπλακεί σε επικίνδυνες ατραπούς, οι οποίες πιθανότατα θα σημάνουν και την σμίκρυνσή της, επιβεβαιώνοντας έτσι το γνωστό ρηθέν της κυρίας Ψαρούδα Μπενάκη, περί «γεωγραφικής σμίκρυνσης της Ελλάδας»…
Τέλος, να σημειωθεί πως η «έγνοια» των ευρωπαίων για εβραϊκά μνημεία και τάφους, καθώς και για ταφικά μνημεία ευρωπαίων καθολικών, είναι πολύ μεγαλύτερη από την ευθύνη τους να βάλουν φωτιά στην πυριτιδαποθήκη που λέγεται Βαλκάνια…

Το ψήφισμα της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης

1. Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει ως στόχο την προώθηση της αμοιβαίας ανοχής, προκειμένου να συμβάλει στην ειρηνική συνύπαρξη των θρησκειών. Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει ήδη επισημάνει ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και παραδόσεις αποτελούν μια ολόκληρη διάσταση του πολιτισμού, και έχει αναγνωρίσει ότι η γνώση των θρησκειών διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αμοιβαία κατανόηση και σεβασμό.
2. Ο διαπολιτισμικός διάλογος, είναι ένα μέσο που θα καταστήσει την ποικιλομορφία των ευρωπαϊκών πολιτισμών σε μια πηγή αμοιβαίου εμπλουτισμού. Όπως επισήμανε πρόσφατα από το Συμβούλιο της Ευρώπης, ο Επίτροπος για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, «Η ύπαρξη στη (χώρα) των μειονοτικών ομάδων, είτε πρόκειται για «εθνική», « θρησκευτική» ή« γλωσσική», θα πρέπει να θεωρείται ως ένας σημαντικός παράγοντας, που δεν διαιρεί, αλλά εμπλουτίζει την κοινωνία".
3. Ο πλουραλισμός, στην ανοχή και στο ανοικτό πνεύμα είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι της πολιτιστικής και θρησκευτικής πολυμορφίας. Θα πρέπει να συνοδεύονται από προληπτικά μέτρα, ιδίως από τις κυβερνήσεις και την κοινωνία των πολιτών των κρατών μελών.
4. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση έχει επίγνωση του γεγονότος ότι -σε μεγάλο βαθμό επηρεάζεται από την ιστορία- το ζήτημα των θρησκευτικών μειονοτήτων στην Ελλάδα και στην Τουρκία είναι συναισθηματικά πολύ έντονα φορτισμένο. Σημειώνει ότι το περιεχόμενο των διμερών σχέσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από την αντιμετώπιση των αντίστοιχων μειονοτήτων τους.
5. Η Συνέλευση τονίζει ότι τα μέλη των εν λόγω θρησκευτικών μειονοτήτων είναι και στις δύο περιπτώσεις, οι πολίτες των χωρών στις οποίες ζουν. Για ιστορικούς λόγους, γίνεται επίκληση τακτικά από τις δύο πλευρές στην αρχή της αμοιβαιότητας. Ενώ η «δηλώνουν συγγενείς», η Ελλάδα και η Τουρκία, μπορεί να θεωρούν ότι έχουν ευθύνες απέναντι στα μέλη των θρησκευτικών μειονοτήτων στη γειτονική χώρα, είναι στην πραγματικότητα κατά κύριο λόγο στις χώρες όπου διαβιούν οι μειονότητες οι οποίες είναι υπεύθυνες για τους πολίτες τους, συμπεριλαμβανομένων τα μέλη των αντίστοιχων θρησκευτικών μειονοτήτων.
6. Η Συνέλευση τονίζει ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει υποστηρίξει, στην περίπτωση του Αποστολίδη και άλλων κατά της Τουρκίας, ότι η σύμβαση υπερβαίνει το πλαίσιο της απλής αμοιβαιότητα μεταξύ των συμβαλλομένων κρατών.
7. Ωστόσο, οι ίδιοι, βασιζόμενοι σχετικά με το άρθρο 45 της Συνθήκης της Λωζάνης, και αναφέρονται σε «αμοιβαιότητα», ενώ ερμηνεύουν με αρνητικούς όρους, η Ελλάδα και η Τουρκία θέτει μερικές φορές υπό αμφισβήτηση πολλά από τα δικαιώματα των πολιτών τους, οι οποίοι είναι μέλη των μειονοτήτων που προστατεύονται από παρούσα συνθήκη.
8. Η Συνέλευση θεωρεί ότι η περιοδική επίκληση από αυτά τα δύο κράτη της αρχής της αμοιβαιότητας, ως βάση για να αρνηθεί να εφαρμόσει τα κατοχυρωμένα δικαιώματα των μειονοτήτων που αφορά τη Συνθήκη της Λωζάνης είναι αναχρονιστική και θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την εθνική συνοχή κάθε χώρας σε αυτά τα πρώτα χρόνια της 21ου αιώνα.
9. Η Συνέλευση καλεί την Ελλάδα και την Τουρκία να αντιμετωπίζουν ισότιμα όλους τους πολίτες αδιακρίτως, αν δεν ληφθεί υπόψη ο τρόπος με τον οποίο το κράτος μπορεί να αντιμετωπίζει τους πολίτες των γειτόνων της. Ζητά επίσης από τα δύο κράτη την πλήρη εφαρμογή των γενικών αρχών σχετικά με τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων αναπτυχθεί από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία ισχύει ανεξάρτητα από την επικύρωση ή μη της σύμβασης-πλαισίου για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων (ETS αριθ. 157) και του Ευρωπαϊκού Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες (ETS αριθ. 148).
10. Σε γενικές γραμμές, η Συνέλευση συμμερίζεται πλήρως τη θέση του Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, σύμφωνα με την οποία «η ελευθερία του εθνικού αυτοπροσδιορισμού η αναγνώριση είναι μια σημαντική αρχή στην οποία θα πρέπει οι δημοκρατικές πλουραλιστικές κοινωνίες πρέπει να στηρίζονται και να εφαρμόζονται αποτελεσματικά σε όλες τις μειονοτικές ομάδες, είτε πρόκειται για εθνικές, θρησκευτικές ή γλωσσικές» και η έκφραση των οποίων πρέπει να είναι σύμφωνη με την εθνική ενότητα.
11. Η Συνέλευση μετέχει της ανησυχίας του Επιτρόπου ότι η πολυμορφία και η ύπαρξη των μειονοτικών ομάδων θα πρέπει να μπορούν να εκφράζονται.
12. Η Συνέλευση σημειώνει ότι η Ελλάδα και η Τουρκία έδειξαν πρόσφατα μεγαλύτερη κατανόηση των ειδικών χαρακτηριστικών στις εγγενείς μειονότητες που αποτελούν το αντικείμενο του παρόντος ψηφίσματος. Η Συνέλευση χαιρετίζει κάποια νέα γνώση από τις αρχές των δύο χωρών, οι οποίες έχουν αποδείξει τη δέσμευσή τους να βρουν τις κατάλληλες απαντήσεις στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα μέλη των μειονοτήτων αυτών.
13. Έχουν ληφθεί μέτρα και στις δύο πλευρές των συνόρων για να βελτιωθεί η κατάσταση αυτών των «μειονοτήτων». Η Συνέλευση χαιρετίζει επίσης τα πρόσφατα γεγονότα, συμπεριλαμβανομένων των ιστορική επίσκεψη στην Τουρκία από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, τον Ιανουάριο του 2008 (επίσκεψη Καραμανλή), και τη συνάντησή του με τον Τούρκο ομόλογό του, την έκφραση μιας εποικοδομητικής προσέγγισης και του αμοιβαίου σεβασμού.
14. Ωστόσο, ορισμένα ζητήματα παραμένουν ανεπίλυτα και απαιτούν από τις δύο χώρες να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους, προσπάθειες οι οποίες δεν μπορεί να επιτύχουν εάν δεν υπάρξει ανοικτός και εποικοδομητικός διάλογος με τα μέλη των εν λόγω μειονοτήτων.
15. Η Συνέλευση ενθαρρύνει τις αρχές των δύο χωρών να κάνουν τα πάντα για να αλλάξει η αντίληψη των ανθρώπων των μελών των μειονοτήτων αυτών, οι οποίοι θεωρούνται μερικές φορές ως ξένοι στη χώρα τους. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να κατανοήσουμε τόσο τα μέλη της πλειοψηφίας όσο και των μελών των μειονοτήτων αλλά και την αίσθηση ότι οι τελευταίοι είναι πλήρως πολίτες της χώρας διαμονής τους.
16. Η Συνέλευση ενθαρρύνει επίσης τις δύο χώρες να υπογράψουν και / ή να επικυρώσουν τη Σύμβαση Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων. Η επικύρωση του Ευρωπαϊκού Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες, θα αναφέρει επίσης την κατανόηση και την αποδοχή της ιδιαίτερα πολιτιστικά χαρακτηριστικά.
17. Η Ελλάδα και η Τουρκία πρέπει να συνειδητοποιήσουν επίσης την καίρια σημασία της εκπαίδευσης των μελών των μειονοτήτων. (σσ. Δραγώνα στην Θράκη) Οι κυβερνήσεις πρέπει να διασφαλίσουν ότι το επίπεδο της διδασκαλίας στα μειονοτικά σχολεία θα είναι υψηλής ποιότητας και θα δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά που ανήκουν σε μειονότητες να ενσωματωθούν πλήρως στην εθνική κοινότητα, ενώ θα διατηρούν την πολιτιστική τους ταυτότητα.
18. Ειδικότερα όσον αφορά την Ελλάδα, η Συνέλευση προτρέπει τις ελληνικές αρχές για:
18.1. Να παρασχεθεί κατάλληλη βοήθεια σε μειονοτικά σχολεία, ώστε να είναι σε θέση να παρέχει υψηλής ποιότητας διδασκαλία, ιδιαίτερα μέσω της -από καιρό αναμενόμενης- έκδοσης ορισμένων σχολικών βιβλίων για τα μειονοτικά σχολεία που αναθεωρήθηκαν το 1997, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης -χρηματοδοτούμενο έργο-, και με την εξέταση της δυνατότητας δημιουργίας νέων μειονοτήτων στα λύκεια.
18.2. εγγύηση ότι η Ειδική Εκπαίδευση Καθηγητών της Ακαδημίας Θεσσαλονίκης (EΠAΘ) παρέχει υψηλής ποιότητας εκπαίδευση, τόσο στην ελληνική όσο και στην τουρκική γλώσσα, ούτως ώστε να εξασφαλίσει την κατάλληλη κατάρτιση των μελλοντικών εκπαιδευτικών που θα εργαστούν στα σχολεία της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης.
18.3. Να παρέχουν διαρκή υποστήριξη -συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησης- για την ανάληψη πρωτοβουλιών με στόχο την καλύτερη κατανόηση μεταξύ των μελών της μουσουλμανικής μειονότητας και της πλειοψηφίας, καθώς και για την καλύτερη εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας από τα μέλη της μειονότητας, ιδιαίτερα του προγράμματος για την «Εκπαίδευση μουσουλμανοπαίδων», έτσι ώστε η εκπαίδευση να αποτελεί παράγοντα για την ολοκλήρωση και την κατανόηση.
18.4. Να εφαρμόσει πλήρως το Νόμο αριθ. 3647 του Φεβρουαρίου 2008, οι διατάξεις του οποίου θα πρέπει να είναι σε θέση να ρυθμίζουν, σε σημαντικό μέτρο, τα προβλήματα -που περιμένουν να εξεταστούν για αρκετές δεκαετίες- που συνδέονται με το νομικό καθεστώς των βακουφίων (θεμέλια της μουσουλμανικής μειονότητας) .
18.5. Να επιτραπεί στην μουσουλμανική μειονότητα να επιλέγει ελεύθερα τους μουφτήδες της ως απλούς θρησκευτικούς ηγέτες (δηλαδή δεν θα έχουν δικαστική εξουσία), μέσω της εκλογής ή του διορισμού, και, συνεπώς, να καταργήσουν την εφαρμογή του νόμου της Σαρία -η οποία εγείρει σημαντικά ερωτήματα της συμβατότητας με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου- όπως συνιστώνται από τον Επίτροπο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
18.6. Να εξασφαλίσει ότι δεν γίνονται προσπάθειες που έγιναν για να επιβάλουν μια ταυτότητα σε ένα άτομο ή μια ομάδα προσώπων, ακόμη και από τους εκπροσώπους των άλλων ομάδων ενδιαφερομένων στο πλαίσιο της μειονότητας, σύμφωνα με το πνεύμα του άρθρου 3 της Σύμβασης-Πλαισίου για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων.
18.7. Να συνεχίσει την ανάπτυξη της οικονομίας και των υποδομών της Θράκης, για παράδειγμα, από τη διερεύνηση της δυνατότητας να γίνεται χρήση των προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τη δημιουργία ζωνών ανάπτυξης της υπαίθρου ή ζώνες ελεύθερου εμπορίου στην περιοχή αυτή.
18.8. Να επιλύσει το συντομότερο δυνατό τις περιπτώσεις των ατόμων που εξακολουθούν να επηρεάζονται από την ανάκληση της ελληνικής ιθαγένειάς τους κατ’ εφαρμογή του άρθρου 19 του κώδικα ιθαγένειας (άρθρο που έχει πλέον καταργηθεί), συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που κατέστησαν απάτριδες κατά την εφαρμογή του εν λόγω άρθρου, αν και δεν ζουν πλέον στην Ελλάδα.

18.9. Να εφαρμόσει πλήρως τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σχετικά με την ελευθερία της θρησκείας και του συνεταιρίζεσθαι, μεταξύ άλλων σχετικά με τους τίτλους των ενώσεων, και να επιτρέψει τις ενώσεις να χρησιμοποιούν το επίθετο «τουρκική» στην ονομασία τους, εφόσον το επιθυμούν.
18,10. Να εφαρμόσει πλήρως και ταχέως τη νομοθεσία του 2008 που προβλέπει ποσοστώσεις με βάση την πρόσβαση στο δημόσιο τομέα για τα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας.

18.11. Να ενθαρρύνει την ανάπτυξη από τα μέσα ενημέρωσης ενός κώδικα δεοντολογίας για τον σεβασμό των θρησκευτικών μειονοτήτων, έχοντας κατά νου τον σημαντικό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν στην αντίληψη αυτών των μειονοτήτων από την πλειοψηφία, και να τιμωρεί τις προτροπές σε μίσος που κοινοποιούνται από τα μέσα ενημέρωσης, σε συμφωνία με τις αρχές που ορίζονται στη Σύσταση αριθ. R (97) 20 της Επιτροπής Υπουργών προς τα κράτη μέλη για την ομιλία μίσους.

18.12. Να οργανώσει μια εθνική εκστρατεία κατά του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, τονίζοντας ότι η ποικιλομορφία είναι να μην θεωρείται ως απειλή αλλά ως πηγή εμπλουτισμού.
19. Ειδικότερα όσον αφορά την Τουρκία, η Συνέλευση καλεί τις τουρκικές αρχές να:
19.1. Να καταλήξουν σε εποικοδομητικές λύσεις για την εκπαίδευση του κλήρου των θρησκευτικών μειονοτήτων» και τη χορήγηση των αδειών εργασίας για τα ξένα μέλη του κλήρου.
19.2. Να αναγνωρίσει τη νομική προσωπικότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη, το αρμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, της Αρμενίας Καθολική Αρχιεπισκοπή της Κωνσταντινούπολης, της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Κοινότητας στο πλαίσιο των δομών του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο Αρχηγός Rabbinate, και η Αποστολική Vicariate της Κωνσταντινούπολης. Η απουσία της νομικής προσωπικότητας που αφορά όλες τις ενδιαφερόμενες κοινότητες που έχουν άμεσες συνέπειες όσον αφορά τα δικαιώματα ιδιοκτησίας και διαχείρισης ακινήτων.
19.3. Να βρει μια συμφωνημένη λύση με τους εκπροσώπους της μειονότητας, με στόχο την επαναλειτουργία της Ελληνικής Ορθόδοξης θεολογικής σχολής (η Ιερατική Σχολή της Χάλκης), μεταξύ άλλων, μέσω της επίσημης γραπτώς πρότασης να ανοίξει εκ νέου το εκπαιδευτήριο, ως τμήμα της Θεολογικής Σχολής Πανεπιστήμιο της Χάλκης, με σκοπό την έναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων σχετικά με την πρόταση αυτή.
19.4. Να δώσει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης την ελευθερία να επιλέξει να χρησιμοποιήσει το επίθετο "οικουμενικό".
19.5. Να επιλύσει το ζήτημα της καταγραφής των τόπων λατρείας και το ζήτημα των ιδιοκτησιών που κατασχέθηκαν από το 1974, οι οποίες πρέπει να επιστραφούν στους ιδιοκτήτες τους ή στα πρόσωπα που τις δικαιούνται ή, όταν η απόδοση των στοιχείων του ενεργητικού είναι αδύνατη, να προβλεφθεί δίκαιη αποζημίωση.
19.6. Να διασφαλιστεί ότι η συριακή ορθόδοξη μονή της Mor Gabriel, ένα από τα παλαιότερα χριστιανικά μοναστήρια στον κόσμο, που ιδρύθηκε το 397 μ.Χ., δεν έχει στερηθεί των εδαφών της, και ότι προστατεύεται στο σύνολό της. Η Συνέλευση εκφράζει την ανησυχία της σχετικά με την ίση με την τρέχουσα κατάσταση των παράνομη ιδιοποίηση σημαντικές ποσότητες γης ιστορικά και νομικά ανήκουν σε ένα πλήθος άλλα αρχαία μοναστήρια, εκκλησίες Συριακή, ιδιοκτήτες και στη νοτιο-ανατολική Τουρκία.
19.7. Να αναγνωρίσει, την προώθηση και την προστασία των ανθρώπων ως συριακή μειονότητα, η οποία είναι γηγενής στο νοτιο-ανατολική Τουρκία, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης και τις σχετικές διεθνείς συμβάσεις που εγγυώνται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια τους. Αυτή η αναγνώριση πρέπει να περιλαμβάνει, αλλά δεν πρέπει να περιορίζει την επίσημη ανάπτυξη της εκπαίδευσης τους και τη διεξαγωγή θρησκευτικών τελετών στα Αραμαϊκά, που είναι η μητρική τους γλώσσα.
19.8. Να ληφθούν πρακτικά μέτρα για να καταστήσουν δυνατή για τα μέλη των εθνικών μειονοτήτων την εισαγωγή στις δυνάμεις της αστυνομίας, του στρατού, της δικαιοσύνης και της διοίκησης.
19.9. Να καταδικασθεί σταθερά κάθε μορφή βίας κατά των μελών των θρησκευτικών μειονοτήτων (είτε πρόκειται για τους Τούρκους πολίτες ή μη), και τη διεξαγωγή αποτελεσματικών ερευνών και άμεση δίωξη των υπευθύνων για βία ή απειλές βίας εναντίον των μελών των θρησκευτικών μειονοτήτων, ιδίως όσον αφορά τη δολοφονία ενός ιταλού καθολικού ιερέα στην 2006 και τριών προτεσταντών στη Μαλάτια τον Απρίλιο του 2007.
19.10. Να ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία σχετικά με τη δολοφονία του Hrant Dink, το 2007. Η Συνέλευση καλεί ιδιαίτερα το τουρκικό κοινοβούλιο να δώσει συνέχεια και να μην υπάρξει περαιτέρω καθυστέρηση στην έκθεση για τις υποομάδες της αρμόδιας επιτροπής για τη διερεύνηση της δολοφονίας του Χραντ Ντινκ, μια έκθεση η οποία έχει επισημάνει τα λάθη και την αμέλεια από την πλευρά των δυνάμεων ασφαλείας και της εθνικής αστυνομίας, με βάση την οποία η δολοφονία θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί.
19.11. Να διασφαλιστεί ότι η εγκύκλιος για την ελευθερία της θρησκείας των μη-μουσουλμάνων Τούρκων πολιτών, που εκδόθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών στις 19 Ιουνίου 2007, τίθεται σε εφαρμογή και να αξιολογήσει τις επιπτώσεις της.
19.12. Να εφαρμόσει πλήρως το Νόμο αριθ. 3998, ο οποίος προβλέπει ότι κοιμητήρια που ανήκουν σε μειονοτικές κοινότητες δεν μπορούν να παραδοθούν στους δήμους, και έτσι να αποτραπεί η κατασκευή των κατοικιών που έχει παρατηρηθεί σε ορισμένα εβραϊκά νεκροταφεία.
19,13. Να αντιμετωπίσει σοβαρά το πρόβλημα της βεβήλωσης του νεκροταφείου της Καθολικής Εκκλησίας στην Αδριανούπολη, το οποίο είναι ένας ιερός τόπος ταφής για τους πολωνικούς, βούλγαρους, γάλλους και ιταλούς καθολικούς, και να διευκολυνθεί η αποκατάσταση των κατεστραμμένων μνημείων και τάφων εκεί.
19,14. Να γίνει προσαρμογή της νομοθεσίας, έτσι ώστε να επιτρέπουν στα παιδιά από μη μουσουλμανικές μειονότητες, που δεν έχουν την τουρκική ιθαγένεια, να γίνουν δεκτοί σε μειονοτικά σχολεία.
19,15. Να εφαρμοστεί το ψήφισμα 1625 (2008) της Συνέλευσης για την Ίμβρο και την Τένεδος: διατήρηση του αυτοδιοίκητου χαρακτήρα των δύο τουρκικών νησιών ως πρότυπο για τη συνεργασία μεταξύ της Τουρκίας και την Ελλάδα προς το συμφέρον των ενδιαφερομένων ατόμων.
19,16. Να δημιουργηθεί ινστιτούτο του γραφείου του διαμεσολαβητή (εκκρεμεί από το 2006), καθώς αυτό θα είναι καθοριστικής σημασίας για την αποφυγή εντάσεων στην κοινωνία.
19,17. Να απαγορευθούν αντισημιτικές δηλώσεις και άλλα λόγια μίσους και εγκλημάτων, συμπεριλαμβανομένης κάθε μορφή υποκίνησης σε βία εναντίον των μελών των θρησκευτικών μειονοτήτων, σύμφωνα με το ψήφισμα 1563 (2007) της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης για την "Καταπολέμηση του αντισημιτισμού στην Ευρώπη» και την Γενική Σύσταση Πολιτικής αριθ. 9 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (ECRI) για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού.

19,18. Να προχωρήσει στην ενθάρρυνση της ανάπτυξης από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ενός κώδικα δεοντολογίας για τον σεβασμό των θρησκευτικών μειονοτήτων, έχοντας κατά νου τον σημαντικό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν στην αντίληψη αυτών των μειονοτήτων από την πλειοψηφία των πολιτών και να τιμωρεί τις προτροπές σε μίσος που κοινοποιούνται από τα μέσα ενημέρωσης, σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη Σύσταση αριθ. R (97) 20 της Επιτροπής Υπουργών προς τα κράτη μέλη για την "πρόκληση μίσους".

19,19. Να οργανώσει μια εθνική εκστρατεία κατά του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, τονίζοντας ότι η ποικιλομορφία δεν πρέπει να θεωρείται ως απειλή αλλά ως πηγή εμπλουτισμού.

20. Η Συνέλευση καλεί τις κυβερνήσεις της Τουρκίας και της Ελλάδας να υποβάλουν έκθεση σχετικά με την πρόοδο που έχει επιτευχθεί σε κάθε σημείο στα σημεία 16, 18 και 19 του παρόντος ψηφίσματος μέχρι το Φεβρουάριο του 2011.

Σε αυτό το σημείο, μπορούμε να πούμε πως… η Θράκη δεν πωλείται, αλλά παραδίδεται από τους Ευρωπαίους στην φωτιά
Κωνσταντίνος

Να μια παλιά δήλωση του Γεωργίου Παπανδρέου

«Ο Δημοκρατικός Σοσιαλισμός βασίζεται σέ τρία χαρακτηριστικά: στό έθνος, στήν ελευθερία, καί στήν κοινωνική δικαιοσύνη. Τά δύο τελευταία μπορούν νά υπάρξουν μόνο αν υπάρχει τό πρώτο. Εμείς καταδικάζουμε τόν κοσμοπολιτισμό πού εξαλείφει τά έθνη καί τόν ιμπερiαλισμό πού τά υποδουλώνει.»

Δυστυχώς, του Γέρου.

Πως τον τιμάει ο ΓΑΠ, ε;

Το αλβανικό παρακράτος θέλει να απογυμνώσει την Ελληνική Μειονότητα από τις περιουσίες της

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ “OMONOIA

Άγιοι Σαράντα 21/1/2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Η Ελληνική Μειονότητα στην Αλβανία συνεχίζει να αποτελεί καθημερινό στόχο των καταπατητών χωραφιών και λιβαδιών. Τεράστιες εκτάσεις δίνονται σε «πρώην ιδιοκτήτες», με τεκμήρια πλαστά οθωμανικά φιρμάνια και σύμμαχο το Αλβανικό παρακράτος. Δικαστήρια, υποθηκοφυλακεία, επιτροπές επιστροφής των περιουσιών και άλλες κρατικές υπηρεσίες, γίνονται πρόθυμοι σύμμαχοι των καταπατητών όταν οι εκτάσεις που διεκδικούνται είναι στην περιοχή της Ελληνικής Μειονότητας.
Με συνοπτικές διαδικασίες, στην οικογένεια Xhelo Xhelili, παραχωρήθηκαν 260 στρέμματα λιβαδιών και αγροτικών εκτάσεων στο χωριό Φανάρι της Επαρχίας Αλύκου. Ο συγκεκριμένος κύριος, διεκδικούσε πριν από κάποιους μήνες, εκτάσεις σε άλλο χωριό της Επαρχίας. Μετά την αρνητική απάντηση του Έπαρχου Αλύκου στις διεκδικήσεις του, εμφανίστηκε στην Επαρχία, έχοντας τίτλους ιδιοκτησίας σε μια άλλη περιοχή.

Για την παραχώρηση τους, όχι μόνο δεν υπάρχει ίχνος νομιμότητας, αλλά δεν τηρήθηκαν ούτε οι τυπικές διαδικασίες.
Αρκεί να αναφέρουμε ότι 1) Παραχωρήθηκαν χωράφια που ανήκουν στο χωριό Φανάρι με τον νόμο 7501, κάτι που απαγορεύεται ρητά από το νόμο. 2) Στο δικαστήριο - που αμφιβάλουμε αν έγινε ή υπογράφηκε από κάποιο δικαστή – δεν καλέστηκαν ως ενδιαφερόμενα μέρη η κοινότητα του Φαναριού και η Επαρχία Αλύκου.
Εκφράζουμε την αγανάκτηση μας για αυτά τα φαινόμενα και δηλώνουμε ότι δεν πρόκειται να ανεχθούμε καμία αδικία. Όλες οι υποθέσεις επέστρεψαν στα δικαστήρια, ενημερώνοντας παράλληλα και των διεθνή παράγοντα τον οποίο καλούμε να μην περιορίζεται σε δηλώσεις κατανόησης. Καλούμε τις εισαγγελικές αρχές επιτέλους να ασχοληθούν με θέματα ουσίας, οδηγώντας τους εμπλεκόμενους κρατικούς λειτουργούς στη δικαιοσύνη και όχι με θέματα φτηνής επικαιρότητας και εντυπώσεων.
Η ισονομία και οι δεσμεύσεις του πρωθυπουργού φαίνεται δεν είναι ικανές να μας προστατεύσουν από το παρακράτος που θέλει να απογυμνώσει την Ελληνική Μειονότητα από τις περιουσίες της.

Γι’ αυτό καλούμε τον πρωθυπουργό της χώρας, εφόσον είναι ειλικρινής στις δηλώσεις του, να προχωρήσει σε κατάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις δημιουργώντας ειδικό καθεστώς στα περιουσιακά της μειονότητας.

Γραφείο Τύπου

H θυσία των τριών ηρώων των Ιμίων δεν πήγε χαμένη. Αυξάνει σιγά-σιγά την αγωνιστικότητα του λαού για αντίσταση!

-----------------------------------ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ------------------------------


Η Επιτροπή Ενημερώσεως για τα Εθνικά θέματα τιμά τους τρείς νεκρούς, Υποπλοιάρχους Καραθανάση, Βλαχάκο και Αρχικελευστή Γιαλοψό που έπεσαν για την πατρίδα στις 31 Ιανουαρίου 1996, προδομένοι απο την πολιτική ηγεσία του τόπου.
Η νύχτα εκείνη έχει μείνει χαραγμένη στην μνήμη των Ελλήνων μια και το ψέμα έχει κοντά ποδάρια που λέει ο λαός, εγινε γνωστό όλο το παρασκήνιο της επαίσχυντης εκείνης νύχτας που άνοιξε τις ορέξεις των τούρκων στο Αιγαίο με καταστροφικές συνέπειες στις ελληνοτουρκικές σχέσεις σε βάρος μας, που τις συνεχίζει η σημερινή κυβέρνηση με την ίδια επιμονή.

Η Επιτροπή Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα καλεί τον ελληνικό λαό σε επαγρύπνιση γαι να σταματήσει η συνεχείς κατρακύλα στα εθνικά θέματα που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή του τόπου.

Επίσης θέλουμε να τονίσουμε ότι η θυσία των τριών ηρώων δεν πήγε χαμένη μια και αυξάνει σιγά-σιγά την αγωνιστικότητα του λαού για αντίσταση!

Επιτροπή Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα

31/1/10

Έβαλαν μπροστά τις μηχανές του Ψεύδους

Δεν θα φύγει κανείς λαθρομετανάστης και πρέπει να αποδεχθούμε τα τετελεσμένα λέει η κυβέρνηση

Ο υφυπουργός παραπλάνησης και παραπληροφόρησης Γ. ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ
μίλησε για το λαθρονομοσχέδιο στον ραδιοφωνικό σταθμό «Αντ1» (28-01-2010).

«Μιλάμε μόνο για νόμιμους μετανάστες, όσον αφορά στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Γιατί υπάρχει μια θολή εικόνα και μια παραπληροφόρηση..»

Είπε για παραπληροφόρηση και αμέσως μιλάει για «νόμιμους μετανάστες».
Νόμιμος όμως δεν είναι κανείς.
«Νομιμοποιημένοι» είναι, με διάφορους τρόπους. Και οι νομιμοποιημένοι είναι 1.500.000

Και συνεχίζει η παραπληροφόρηση..
« Και αυτό που γίνεται εδώ και πάρα πολλά χρόνια είναι ότι έρχονται, είναι ακατάγραπτοι, αυτοί οι άνθρωποι να μην είναι πουθενά, είτε ζουν, είτε πεθαίνουν, είτε πεθάνουν κάποια στιγμή δεν πρόκειται να τους αναζητήσει κανείς, με αποτέλεσμα να υπάρχει αυτή η γκετοποίηση, ειδικά στο κέντρο της Αθήνας».

Οι νομιμοποιημένοι έχουν καταγραφεί. Έχουν δηλώσει μόνιμη κατοικία.
Ο υφυπουργός παραπλάνησης και παραπληροφόρησης ανακατεύει «Νομιμοποιημένους» και παράνομους και τελικά μιλάει για τους παράνομους παραπλανόντας τους συνομιλητές του και τους ακροατές.

(Φοβερή η σοσιαλιστική αγωνία «είτε ζουν, είτε πεθαίνουν, δεν πρόκειται να τους αναζητήσει κανείς», ενώ κλέβουν από τα μίνι-μάρκετ που ληστεύουν τηλαφωνικές κάρτες για να μιλούν με την μητέρα πατρίδα τους).

«Με την απειλή όπλων, δύο άγνωστοι εισήλθαν , περίπου στις 11 το βράδυ, σε κατάστημα ψιλικών, που βρίσκεται επί της οδού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη 41-43, στο Πολύγωνο.Οι δράστες ακινητοποίησαν την ιδιοκτήτρια αυτ και αφαίρεσαν το ποσό των 250 ευρώ, που υπήρχε στο ταμείο, καθώς και κάρτες κινητής τηλεφωνίας»
Και επειδή δεν τους αναζητάει κανείς έχουν καταλάβει το κέντρο της Αθήνας

Και συνεχίζει ο υφυπουργός παραπλάνησης και παραπληροφόρησης

« Μία από αυτές τις λύσεις, μία στόχευση, έστω επιμέρους, είναι επιτέλους κάποιοι να καταγραφούν. Επιτέλους, κάποιοι να αποκτήσουν τη θέση, όχι απλώς τα δικαιώματα, αλλά τη θέση που πρέπει να έχουν σε μια κοινωνία σημερινή, έτσι όπως επιτάσσουν οι σημερινές κοινωνικές συνθήκες και σιγά – σιγά να αρχίσει να μπαίνει τάξη σ` αυτό το απαράδεκτο φαινόμενο και για τους ίδιους τους μετανάστες, αλλά και για την κοινωνία, για όλους εμάς».

Είναι «απαράδεκτο κοινωνικό φαινόμενο» ότι δεν έχουν πολιτικά δικαιώματα; Και για να τους «καταγράψουν» πρέπει να τους δώσουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι; Είπαμε οι νομιμοποιημένοι έχουν ήδη καταγραφεί. Επομένως η «επιμέρους» λύση είναι για τους ως τώρα παράνομους

Και συνεχίζει ο υφυπουργός παραπλάνησης και παραπληροφόρησης .

«μετά από τόσα χρόνια, όπου αφήσαμε και δημιουργήθηκε -λόγω έλλειψης μεταναστευτικής πολιτικής- όλη αυτή η κατάσταση είναι μια πραγματικότητα. Πρέπει να την αντιμετωπίσουμε σαν πραγματικότητα. Το να φυλάμε όλους τους παράνομους μετανάστες και να τους απελάσουμε δεν έχει καμία πρακτική εφαρμογή. Δεν γίνεται κάτι τέτοιο, πρώτα απ` όλα για λόγους πρακτικούς και δεύτερον θα πρέπει να εξετάζεται η κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Είναι κάποιοι που έχουν υποβάλει αίτηση για άσυλο, κάποιοι περιμένουν. Θα πρέπει να μπει μια τάξη σ` όλη αυτή την ιστορία». «Με τους παράνομους μετανάστες πρέπει να υπάρχει μια αντιμετώπιση και πάλι, δεν είναι λύση το να απελαθούν, δεν γίνεται να απελαθούν».

Πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε σαν πραγματικότητα. Δηλαδή ,δεν θα φύγει κανείς και πρέπει να δεχθούμε τα τετελεσμένα

«Πρώτα απ` όλα, ξεκινάμε με κάποια βήματα. Το πρώτο βήμα είναι αυτούς τους νόμιμους μετανάστες, οι οποίοι είναι ενταγμένοι στην ελληνική κοινωνία, θα πρέπει να τους αναγνωρίσουμε και τυπικά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από αυτή την ένταξή τους».

-Τα πολιτικά κυριαρχικά δικαιώματα δεν πηγάζουν από την « ένταξη».

«Δίνοντας ιθαγένεια με αυτό το νομοσχέδιο σε παιδιά, σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, σε ανθρώπους, οι οποίοι είναι μέλη της ελληνικής κοινωνίας πλέον, καθώς και το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι μερικώς, τους εντάσσουμε στην ελληνική κοινωνία γιατί έτσι πρέπει να γίνει σύμφωνα και με τις διεθνείς συνθήκες, αλλά και σύμφωνα με τα διεθνή δεδομένα»

Απόλυτα ψέματα. Σύμφωνα και με τις «διεθνείς συνθήκες», αλλά και με τα «διεθνή δεδομένα» τα κράτη όχι μόνον εν παραχωρούν πολιτικά δικαιώματα αλλά έχουν δικαίωμα να περιορίζουν την πολιτική δραστηριότητα των αλλοδαπών.

« όσον αφορά στα παιδιά, όμως, όπου είναι μια φοβερή κοινωνική αδικία, η οποία γίνεται εδώ και τόσα χρόνια, η κοινή γνώμη είναι υπέρ των παιδιών και ένα δεύτερο ως προς αυτό, για τις δημοσκοπήσεις, είπατε και σεις προηγουμένως ότι διαβάζοντας χθες το νομοσχέδιο διαπιστώσατε ότι πρόκειται για νόμιμους μετανάστες. Αυτό το λέω γιατί δεν έχει εξηγηθεί, δεν έχει εξηγηθεί εν καιρώ -είναι επόμενο γιατί είναι πολύπλοκο νομικό ζήτημα- στην ελληνική κοινωνία για ποιους ανθρώπους μιλάμε, με τι προϋποθέσεις, ότι εμείς δεν δημιουργούμε ξέφραγο αμπέλι. Ξέφραγο αμπέλι υπάρχει εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες. Εμείς τώρα βάζουμε τάξη».

Απόλυτα ψέματα.Δεν βάζουν τάξη. Ανοίγουν τις πύλες της κολάσεως.

Ο υφυπουργός παραπλάνησης και παραπληροφόρησης ομολόγησε και την προσωπική του ανάμιξη.
«Το επάγγελμά μου είναι δικηγόρος. Έχω ασχοληθεί χρόνια με θέματα προσφύγων, εδώ και δεκαετίες».

Και κλείνει με το δημοψήφισμα.

«Αν κάνουμε δημοψήφισμα για ένα τέτοιο θέμα, θα έπρεπε να κάνουμε δημοψηφίσματα και για πολλά άλλα ζητήματα, σε τεχνικό επίπεδο μιλάω. Δεύτερον, σε ουσιαστικό επίπεδο, εάν κάνουμε δημοψήφισμα για ένα τέτοιο ζήτημα, τότε είναι που διαταράσσουμε την κοινωνική συνοχή, τότε είναι που δημιουργούμε ζητήματα μέσα στην ελληνική κοινωνία, ζητήματα τα οποία μπορεί να είναι εκρηκτικά».

-Θα διαταράξουμε την κοινωνική μας συνοχή με τους λαθρομετανάστες;;;;;;;;;
Τι λέει ο άνθρωπος!!!!.

Το καλύτερο είναι οι αρλούμπες του «σοσιαλιστή» δικηγόρου στο τέλος.

« Και από άποψη πολιτική και νομική, θα μου επιτρέψτε να πω ότι η ψήφος, το δικαίωμα ψήφου δεν είναι πολιτικό δικαίωμα για το οποίο μπορεί να γίνει δημοψήφισμα.Υπάρχει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου σε συγκεκριμένα άρθρα της και δεν μπαίνω σε νομικά ζητήματα, εντάσσει το δικαίωμα ψήφου στα ανθρώπινα δικαιώματα, το οποίο μάλιστα πρέπει να ασκείται χωρίς διακρίσεις εθνικής κοινωνικής προέλευσης κ.τ.λ.»

Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετοοοοοοο!!!!!!
Δελτιο11

Δεν έχει ξαναγίνει

7000 Αθηναίοι χωρίς να έχουν πίσω τους ούτε τη ΝΔ, ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε το ΚΚΕ, έστειλαν μήνυμα πατριωτισμού σε όλες τις ηγεσίες και μήνυμα αντίστασης στα ξένα Κέντρα και τους ντόπιους πράκτορες.
Σπ.Χ

Ένας τέως Αλβανός υπήκοος γράφει στην Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας

Έλαβα στην ηλεκτρονική διεύθυνση του «δελτίου των 11» την ακόλουθη επιστολή του τέως Αλβανού υπηκόου Basilis Fatsis.

«διάβασα το κείμενο που γράφετε εδώ : http://dhmopshfisma.blogspot.com/2009/12/blog-post_2049.html#more . θα ήθελα πολύ να μάθω ποιος το έγραψε. Εάν εξαιρέσετε ότι έχασα 10 λεπτά από τη ζωή μου για να διαβάσω ένα προπαγανδιστικό κείμενο, μου αρέσει πολύ ο τρόπος γραφής του συγγραφέα. Λοιπόν αγαπητοί μου ελπίζω όλα αυτά που γράφετε εκεί να είναι απλά λόγο αγνοιας,εάν δεν είναι μπορώ να σας κάνω δωρεάν ψυχοθεραπεία. Βεβαια μπορεί να έχετε πρόβλημα να σας κάνει ψυχοθεραπεία ένας πρώην αλβανός Νυν έλληνας υπήκοος που κατάφερε να βγει πρώτος από τι σχολη του μπροστά από 400 ελληνόπουλα. Αλλα εγώ προσφέρομαι γιατί δεν είμαι φασίστας ούτε με εσάς. Όσο για το αν είναι αντισυνταγματικό αυτό που κάνει η κυβέρνηση ελπίζω ότι από αγνοια γράφετε και ότι επίτηδες. Σας εύχομαι ολόψυχα να φτάσετε τις 60 χιλιάδες υπογραφές,είναι ένας μεγάλος στόχος μετά τις 28 χιλιάδες ψήφους τις χρήσης αυγής στις βουλευτικές εκλογές . Εάν όμως προσπαθήσουμε να μαζέψουμε υπογραφές εμείς για το αντίθετο ξέρετε σε ποσο χρόνο θα φτάσουν τα 5 εατομμύρια;
Y.Γ: παραδίδω μαθήματα ελληνικής ιστορίας εάν θέλετε, γιατί μου φαίνεται ξεχάσατε τα 12 εκατομμύρια ελλήνων που είναι διάσπαρτη σε όλη τη γη»

Αφού λοιπόν έγραψε σε εμένα ,θα του ειπώ την γνώμη μου.

Αφού γράφεις το, Διάσπαρτοι –«διάσπαρτη» όταν αναφέρεσαι στους διεσπαρμένους, τέως Αλβανέ υπήκοε, το λόγω-"λόγο", το Ελλήνωνελλήνων», το Χρυσής- "χρήσης", τα εκατομμύρια -"εατομμύρια" , αλλά και από το «αλβανικό συντακτικό», που χρησιμοποιείς, είναι προφανές ότι είσαι αστοιχείωτος «βάρβαρος», που δεν συμμετέχεις της «ημετέρας παιδείας».
Εκτός από αγράμματος ,είσαι και βλάξ διότι αναφέρεσαι στο Σύνταγμα χωρίς να το γνωρίζεις.
Μου κάνει εντύπωση, το πώς σε έκαναν, Έλληνα υπήκοο, χωρίς να έχεις διαβάσει ούτε τις θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος της Χώρας μας. Μου κάνει επίσης εντύπωση, ότι όντας αγράμματος και βλάξ, κοροϊδεύεις κάποιους αφελείς και παραδίδεις μαθήματα όπως λέγεις.(Προφανώς με τα εγχειρίδια του CDRSEE.)

Όσο για την «απειλή» ,των 5 εκατομμυρίων Αλαβανοπακιστανών, θα θυμίσω στον τέως Αλβανό υπήκοο, τον Κωνσταντίνο Κολοκοτρώνη και το τέλος της Αλβανοκρατίας στην Πελοπόννησο.(Αλλά για αυτά δεν γράφουν η κα Θάλεια και η κα Χριστίνα, οπότε δεν θα τα ξέρει.)

Τέλος, δεν πιστεύω ότι δεν θα του δώσουν κάτι για τον κόπο του, ώστε να μην κλαίει, ότι έχασε τον χρόνο του για την δουλειά που τον έβαλαν να κάνει. Εκτός και είναι εθελοντής Χαφιές.

Σπύρος Χατζάρας


ΜΙΑ (ΑΚΟΜΗ) ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΦΙΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

α. Όταν΄λές εμείς θα μαζέψουμε 5.000.000 υπογραφές σε ποιούς "εμείς" αναφέρεσε; Στους Αλβανούς των γύρω κρατών ή στους αντιρατσίστες που δεν γεμίζουν ταξί, άντε δύο ταξί μαζί με τους γνωστούς δημοσιογράφους;
Επειδή στην νεόκοπη πρώην χώρα σου δεν ξέρατε τι θα πει Σύνταγμα ας μάθεις ότι σ' αυτή τη χώρα που ήρθες, η όποια πρόοδος έγινε, χάρη στο ότι υπάρχει Σύνταγμα και νόμοι και δεν λειτουργεί υπό τον φόβο των συμμοριών, αν και πολλοί πρώην συνηπήκοοί σου κάνουν ότι μπορούν γιά να κάνουν την Ελλάδα Αλβανία με την ευγενική χορηγία των εν Ελλάδι μισθοφόρων της Νέας Τάξης Πραγμάτων ντόπιων, ξένων και κουκουλωμένων.
β. Αν αγαπάς την πραγματική σου πατρίδα πήγαινε εκεί και βοήθησέ την με τη γνώση που εδώ απέκτησες, άλλωστε έχει τεράστιες ευκαιρίες γιά ανάπτυξη. Αλλά δεν θα το κάνεις γιατί μιά χώρα γιά να πάει μπροστά χρειάζεται αντίστοιχο τρόπο σκέψης ανθρώπων και εσείς οι Αλβανοί ποτέ δεν είχατε την αίσθηση του έθνους, γι' αυτό και πάντα είσασταν μισθοφόροι άλλων.
Αυτή είναι η πραγματική κληρονομιά των Αλβανών και όπως πάντα συμβαίνει σ' αυτές τις περιπτώσεις το έλλειμα πολιτισμού αντισταθμίζεται με κραυγές περί μεγάλης Αλβανίας και προσπάθεια Αλβανοποίησης μεγάλων ανδρών οι οποίοι ακόμα κι αν ήταν φυλετικά Αλβανοί ήταν εμποτισμένοι με τα ιδανικά του Ελληνισμού.
γ. Αλήθεια φίλε οι αρχαιότητες που υπάρχουν στη χώρα σου σε τι γλώσσα είναι γραμμένες;
δ. Εμείς οι "ρατσιστές" είμαστε οι πραγματικοί σου φίλοι γιατί αγωνιζόμαστε γιά να έχουμε όλοι μιά ποιότητα ζωής που το μεροκάματο θα φτάνει, γιά να ζήσουμε και να μπορούμε να κυκλοφορούμε χωρίς να φοβόμαστε μήπως μας παραμονεύουν σκιές. Αν δεν σου αρέσει αυτή η ποιότητα ζωής πήγαινε στο Κόσοβο που μόνο Αλβανούς έχει και οι κάτοικοί του ασχολούνται με διάφορα σπόρ που εμείς εδώ δεν θέλουμε ποτέ να γίνουν κανόνας και γι' αυτό αγωνιζόμαστε.
ε. Μήπως διαφωνείς όλοι όσοι έρχονται εδώ να έρχονται με συμβόλαια και καλά μεροκάματα και ασφάλεια;
στ. Να ξέρεις ότι αυτό το οποίο διεκδικείς ανήκει στα κυριαρχικά δικαιώματα γιά τα οποία δικαιώματα γίναν και όλοι οι πόλεμοι στο παρελθόν. Είναι σα να μου λες ότι έρχεται κάποιος στο κτήμα μου(επειδή έτσι γουστάρει), που αποκτήθηκε με ΑΙΜΑ μου ζητάει να εργαστεί και μετά από κάποια χρόνια, εκτός από τα αυτονόητα δικαιώματα που χωρίς να μου τα ζητήσει θα του τα δώσω, να θέλει και συνιδιοκτησία και να αποφασίζει μαζί με μένα.
Ε όχι... αυτό να το κάνεις στη πατρίδα σου άμα θέλεις, άμα ψάχνεις γιά χαζούς εδώ δεν θα βρείς. Αυτοί που λένε τα ίδια με σένα, που είτε σου αρέσει είτε όχι είναι μία φωνάσκουσα μειοψηφία εύπορων συμπολιτών μας, χαρίζουν όχι την δικιά τους περιουσία, αλλά την περιουσία των άλλων δηλαδή της πλειοψηφίας.
Η δημοκρατία παληκαράκι άλλαξε ορισμό στις μέρες μας και "δημοκρατία πλέον είναι ότι αποφασίσουν οι λίγοι πεφωτισμένοι" οι οποίοι και δηλώνουν αριστεροί, άρα είναι.
η. Οι δικαιωματικοί κληρονόμοι αυτής της χώρας θα αποφασίσουν ποιόν θα δεχτούν και ποιόν όχι εδώ και όχι οι ΜΚΟ, οι κουκουλωμένοι και οι φιλοξενούμενοι της χώρας.
ζ. Όταν μετά από χρόνια θα αισθάνεσαι Έλληνας πλέον έστω και υπήκοος, εγώ θα υποστηρίζω τα ίδια πράγματα και εσύ θα συμφωνείς μαζί μου...
Φιλικά

ΑΝΤΙΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΗΣ

------------------
Κύριε Χατζάρα
Δεν θα ασχοληθώ με το γελοίο κείμενο του Αλβανού που βρίθει ορθογραφικών λαθών και βγάζει μάτι με την ασυνταξία του. Το πιθανότερο είναι ότι κρύβεται πίσω του ο τριγωνοκέφαλος προστατευόμενος του ΣΥΡΙΖΑ.
Θα κάνω δύο παρατηρήσεις μόνο.
1) Δεν είναι πρώην Αλβανός όπως εσείς λανθασμένα τον χαρακτηρίζετε ή όπως αυτός μας παρουσιάζεται. Εαν αληθεύει ο ισχυρισμός του ότι έχει την ελληνική υπηκοότητα τότε είναι και Αλβανός δηλ. έχει διπλή υπηκοότητα την ελληνική και την αλβανική με ότι αυτό συνεπάγεται.
Είναι προφανές ότι θα έχει διπλή υπηκοότητα γιατί ισχυρίζεται ότι αν ΕΜΕΙΣ δηλ. οι Αλβανοί μαζέψουμε υπογραφές κλπ. Αν είχε αποποιηθεί την αλβανική υπηκοότητα δεν θα τα έλεγε αυτά τώρα.
2) Η επιστολή του είναι λίαν διαφωτιστική γιατί μας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το τι θα επακολουθήσει αν ο περιφερόμενος θίασος που μας κυβερνά δώσει την υπηκοότητα στις εκατοντάδες χιλιάδες των λαθρομεταναστών όπως επιθυμεί.
Η παροχή διπλής υπηκοότητας δημιουργεί πελώριους εθνικούς κινδύνους και είναι κατάφωρα αντισυνταγματική αφού χωρίς να ερωτηθεί ο κυρίαχος λαός δίνει διπλή υπηκοότητα σε εκατοντάδες χιλιάδες ξένους εισβολείς από τριτοκοσμικές, υποανάπτυκτες ή και μη φιλικές χώρες προς την Ελλάδα και από άλλες που έχουν και εδαφικές διεκδικήσεις από την Ελλάδα. Με αυτό τον τρόπο παραβιάζεται η αρχή της λαικής κυριαρχίας αφού νοθεύει καταλυτικά την ψήφο του ελληνικού Λαού.
Ο γερμανικός νόμος δεν επιτρέπει την παροχή διπλής υπηκοότητας εκτός ειδικών περιπτώσεων.
Για τόσο ηλίθιους μας περνούν οι εγκαθετοι.

----------------------------------------
H λέξη κλειδί είναι ο Κωνσταντίνος Κολοκοτρώνης, οι Αλβανοί ήταν είναι και θα είναι πλιατσικολόγοι, κάνουν ότι κάνουν με την ανοχή των Ελλήνων, ανέκαθεν, όταν η υπομονή μας τελειώσει τότε θα δοκιμάσουν για άλλη μία φορά τι σημαίνει ελληνικό μένος,τότε θα δουν όλοι αυτοί πως δρα το αρχαιότερο και πολεμικότερο έθνος της υφηλίου τότε θα ξεκαθαρίσουμε όλους τους λογαριασμούς μας και ο καιρός είναι κοντά, το παράδειγμα και η δράση του Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνη θα είναι φάρος και οδηγός μας.
Θα τα πούμε σύντομα.
Χρήστος Παναγιωτόπουλος.

H Cia, η Mossad, οι Τραπεζίτες και οι Τόκοι των πολέμων

Όχι στον ….«Φίλοι μου αγαπημένοι», για Πρόεδρο

Ο Κάρολος Παπούλιας δεν είναι πια πρόεδρος όλων των Ελλήνων.
- Ο Κάρολος, κάνει για πρόεδρος της «Λέσχης», και των «Φίλων» της.
-Είμαστε Έθνος και Λαός δεν είμαστε παρέα !!!!
-Όχι , στον ….«Φίλοι μου αγαπημένοι», για Πρόεδρο.

Το άρθρο 33 του Συντάγματος προβλέπει τον όρκο τον οποίο δίδει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων:

"Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοουσίας και Αδιαίρετης Τριάδος να φυλάσσω το Σύνταγμα και τους νόμους, να μεριμνώ για την πιστή τους τήρηση, να υπερασπίζω την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας, να προστατεύω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνικού Λαού".

Είναι προφανές ότι ο Πρόεδρος με την προσφώνηση του και απευθυνόμενος προς τον Ελληνικό με τις λέξεις "Φίλοι και Φίλες" υπέπεσε σε βαρύ ατόπημα γιατί αν και εντεταλμένος για την προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών των Ελλήνων έδωσε την εντύπωση ότι απευθύνεται σε "ετερογενή πληθυσμό" που τυχαίνει να βρίσκεται στα όρια της Δημοκρατίας της Ελλάδος, δίνοντας έτσι δικαίωμα για παρεξηγήσεις και σχόλια εις βάρος του.

Οι πολιτικοί αρχηγοί, Παπανδρέου και Σαμαράς, τα κόμματα των οποίων ηγούνται βουτηγμένα στα οικονομικά σκάνδαλα, ομόφωνα και ομόθυμα τον προτείνουν βάζοντας πάνω από το εθνικό συμφέρον το κομματικό τους συμφέρον δηλ. επενδύουν σε ένα Πρόεδρο που δεν πρόκειται να τους δημιουργήσει κανένα πρόβλημα στην συνεχιζόμενη από χρόνια λεηλασία της Ελλάδος.

δελτιο των 11

O Θεσσαλονίκης Άνθιμος: ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΟ (ΛΑΘΡΟ) ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΩΡΑ!

Άστραψε και βρόντηξε ,στον ιερό Μητροπολιτικό ναό Γρηγορίου του Παλλαμά
ο Παναγιώτατος Θεσσαλονίκης Άνθιμος, για το λαθρο-νομσοχέδιο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, για την ψήφο στους λαθρο-μετανάστες και την παραχώρηση της ελληνικής ιθαγένειας στα παιδιά τους:

-ΘΑ ΓΕΜΙΣΟΥΜΕ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΛ ΚΑΙΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ! ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΟ ΝΟΜΣΧΕΔΙΟ ΤΩΡΑ!
ΔΕΝ ΡΩΤΗΘΗΚΕ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 700.000 ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΡΩΤΑΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ...
Τόνισε .
ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΑΙΟ Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ.
με πληροφορίες από http://taxalia.blogspot.com/

ΟΧΙ στους προδότες-ΟΧΙ στο λαθρονομοσχέδιο

Πάνω από 7000 πολίτες φώναξαν «ΠΑΡΟΝ» στην εκδήλωση μνήμης για τους ηρωικούς νεκρούς των Ιμίων, τον Υποπλοίαρχο Χριστόδουλο Καραθανάση, τον υποπλοίαρχο Παναγιώτη Βλαχάκο και τον αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψό, που έπεσαν υπέρ πατρίδος το πρωί της αποφράδας 31ης Ιανουαρίου 1996.

Καλή -έως πολύ καλή- η εκδήλωση. Εντυπωσιακή κυρίως η οργάνωση.
Ο κόσμος εξαιρετικός.

Σύμφωνα με πληροφορίες από πηγές του Σόρος για το indymedia...οι συγκεντρωθέντες ήταν 250 με 300 άτομα...Σύμφωνα με το άλλο «έγκυρο» και αντιρατσιστικό tvxs του Κούλογλου οι συγκεντρωθέντες ήταν 500 άτομα...Σύμφωνα με τον "Ταρζάν" που λέει πως δεν είναι σαν τους άλλους ...οι συγκεντρωθέντες ήταν 1000 άτομα...Σύμφωνα με τους υπόλοιπα ΜΜΕ....δεν έγινε συγκέντρωση!!!!
Oι συγκεντρωμένοι, καταδίκασαν τους προδότες πολιτικούς των Ιμίων, και το αντισυνταγματικό λαθρονομοσχέδιο.

Μια πρώτη γεύση από την χθεσινή πορεία από το greekalert....


ΙΜΙΑ 2010
http://www.greekalert.com

Δήλωση για τη συγκέντρωση των Ιμίων

«Η Επιτροπή Εθνική Σωτηρίας συγχαίρει τους 7000 πατριώτες που συμμετείχαν ατομικά, ανεξάρτητα από την πολιτική και κομματική τους τοποθέτηση, στην Εθνική Συγκέντρωση Μνήμης ,για τους ήρωες, που έπεσαν υπέρ πατρίδος, την αποφράδα νύχτα των Ιμίων, προδομένοι από την πολιτική ηγεσία τους.

Η προδοσία εκείνης της νύχτας είχε ονοματεπώνυμο. Αυτοί που ολιγώρησαν, αδράνισαν, ενέδωσαν, πρόδωσαν το φρόνημα και τις προσδοκίες του Ελληνικού λαού, και τελικά «μίκρυναν» την Ελλάδα ,εξακολουθούν να βρίσκονται ανάμεσα μας και γαντζωμένοι στην Κυβερνητική εξουσία, μεθοδεύουν μια νέα Εθνική προδοσία προκειμένου να ολοκληρώσουν το καταστροφικό τους έργο.

ΧΡΕΟΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΕΦΙΑΛΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑ.

Στις τραγικές στιγμές, για το Έθνος και την Πατρίδα, που ζούμε, η συγκέντρωση των Ιμίων, πήρε και τον χαρακτήρα διαμαρτυρίας για το εθνοκτόνο λαθρονομοσχέδιο που προωθεί η κυβέρνηση, κατόπιν οδηγιών Ξένων Κέντρων.

Η Επιτροπή Εθνική Σωτηρίας, συγχαίρει όλους όσους μόχθησαν για την οργάνωση και την περιφρούρηση της συγκέντρωσης και της πορείας, και επισημαίνει προς πάσα κατεύθυνση, ότι οι ηρωικοί νεκροί ανήκουν στο ΕΘΝΟΣ, και ότι το κίνημα αντίστασης κατά του Νέο-Οθωμανισμού και του εξισλαμισμού της Ελλάδας, είναι παλλαϊκό και πολυσυλλεκτικό, και δεν έχει κηδεμόνα, και ΑΡΧΗΓΟ.

Για την πορεία των Ιμίων , μόνο μια σημαία έπρεπε να υπάρχει. Η ελληνική. Για την οποία έχασαν την ζωή τους οι 3 ήρωες.

Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας

Ο «κυρίαρχος» λαός έχει μετατραπεί σε έντομο χωρίς φτερά

«Κάποτε ο λαός με εκατό χιλιάδες μπράτσα ανατρέπει το παν και άλλοτε με εκατό χιλιάδες πόδια δεν βαδίζει παρά σαν τα έντομα»

Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄ Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα


Αυτή την ιστορική και κοινωνιολογική αλήθεια διατύπωσε εδώ και αιώνες ο Γάλλος πολιτικός φιλόσοφος Σ. Μοντεσκιέ (1689-1755), στο περίφημο έργο του: “Το πνεύμα των νόμων”, (εκδ. “Αναγνωστίδη”, χ.χ. Σελ. 420.

Τι δηλώνει αυτή η αλήθεια συγκρινόμενη με τη γονατισμένη και έρπουσα συμπεριφορά του “κυρίαρχου” ελληνικού λαού των σαράντα χρόνων της πολιτικής χολέρας;

Δηλώνει ετούτο το απλό: Ότι ο «κυρίαρχος» λαός έχει μετατραπεί σε έντομο χωρίς φτερά. Σούρνεται στα πόδια των πιο διεφθαρμένων πολιτικάντηκων που εμφανίστηκαν ποτέ στη δύσμοιρη Ελλάδα.
Που είσαι τσίπα!

http://ethnikonthematon.blogspot.com/2010/01/blog-post_2813.html

Διαφάνεια παντού ρεεεεε!!!!

Επειδή η ΕΡΤ είναι σπίτι του Στ. Κούλογλου, μήπως μπορεί να μας πει, ο σπιτονοικοκύρης, πόσα εισέπραξε στα 20 χρόνια; (από το σπίτι του);

Σχετικά με την αποδοχή της πρότασης για συμμετοχή στο ΔΣ της ΕΡΤ, ο Στέλιος Κούλογλου έκανε την παρακάτω δήλωση:

«Η ΕΡΤ υπήρξε το σπίτι μου σχεδόν επί δύο δεκαετίες. Αισθάνομαι ότι οφείλω να τη βοηθήσω στις δύσκολες στιγμές που περνά μετά από 5 καταστροφικά χρόνια. Αποδέχθηκα την τιμητική πρόταση του κ. Γερουλάνου, καθώς αποκαθιστά μια κατάφωρη αδικία που διαπράχθηκε σε βάρος μου και, το κυριότερο, έπληξε την ελεύθερη έκφραση και την ανεξάρτητη δημοσιογραφία, συστατικά στοιχεία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Αποδεικνύεται ότι, όπως και το ψέμα, έτσι και η λογοκρισία έχει κοντά ποδάρια. Θα υποβάλω προς έγκριση για τη νέα τηλεοπτική χρονιά τις δύο εκπομπές μου (Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα, Θεματική Βραδιά) που εκπαραθυρώθηκαν από την προηγούμενη διοίκηση. Εξυπακούεται ότι, πριν οι δύο εκπομπές περάσουν από την έγκριση του Διοικητικού Συμβουλίου, θα παραιτηθώ από τη θέση μου».

Δηλαδή πρώτα θα εγκρίνει με την ψήφο του τις παραγωγές και μετά θα πάει Ταμείο για να αποκατασταθεί η « κατάφωρη αδικία».

ΥΓ. Επειδή είναι σπίτι του η ΕΡΤ, μήπως μπορεί να μας πει, πόσα εισέπραξε στα 20 χρόνια; (από το σπίτι του);
διαβάστε καί το...
http://cretanpatriot.blogspot.com/2010/01/blog-post_5335.html

Διαψεύδει κάθε σχέση με τον Χριστοφοράκο ο υπουργός Επικρατείας ( και Αντ’ Αυτού) Χάρης Παμπούκης

«Ουδέποτε είχα επαγγελματικές, φιλικές ή έστω κοινωνικές σχέσεις με τον κ. Χριστοφοράκο», υποστηρίζει ο υπουργός Επικρατείας Χάρης Παμπούκης, απαντώντας σε δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας».
«Από τις εμφανιζόμενες στο δημοσίευμα εγγραφές της γραμματέως του κ. Χριστοφοράκου προκύπτει ότι συστηματικά επεδιώκετο επαφή μαζί μου η οποία όμως δεν έλαβε ποτέ χώρα», απαντά ο κ. Παμπούκης που αγωνίζεται για την… «υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος»...

Σύμφωνα με το δημοσίευμα στο ημερολόγιο του πρώην ισχυρου άνδρα της Siemens καταγράφονται τουλάχιστον οκτώ εγγραφές για συναντήσεις, συσκέψεις στο νομικό γραφείο του κ. Παμπούκη, τηλεγραφήματα κοινωνικού περιεχομένου, γεύματα κ.ά. την περίοδο 2004-5.

ΥΓ.Απορία.Με την Siemens είχε επαγγελματικές η φιλικές ή έστω κοινωνικές σχέσεις;

Να που πήγαν και που πάνε τα λεφτά!!!

Γράφει ο Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Εξακολουθούν. Αμετανόητοι. Στα ιθαγενή αρπακτικά αναφέρομαι. Αφού επί μια δεκαετία 1975-1985 ξέσκισαν τις σάρκες του Ελληνικού λαού μεταφέροντας στις ισχαιμικές του πλάτες το βάρος των 428 δις χρέους εκ των 124ων προβληματικών τους επιχειρήσεων. Αφού εν συνεχεία και δια του πλήγματος αυτού επέφεραν στον πληθυσμό την ανήκεστο βλάβη του παραγωγικού κώματος. Και αφού δεν καταδικάστηκαν ποτέ στον δια λιθοβολισμού θάνατό τους, εμφανίζονται εκ νέου και δια μιας μελέτης του ΙΟΒΕ (Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών) να διεκδικούν με το θράσος χιλίων πιθήκων τι υποψιάζεστε: Την ανάσταση ενός κλάδου για την ιδιαζόντως ειδεχθή εξόντωση του οποίου, αποκλειστικά ένοχοι είναι οι ίδιοι.


Απολαύστε το πώς οραματίζονται την ζωτική ανασύσταση του κλάδου! Πρώτον το ΙΟΒΕ μεταξύ ενός πλήθους προκλητικών απαιτήσεων, διεκδικεί την άρση των «σημαντικών χρηματοδοτικών περιορισμών που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις» στην κλωστοϋφαντουργία! Με λόγια απλά. Ζητά να .........συνδεθούν οι εταιρείες «με τα υφιστάμενα χρηματοδοτικά εργαλεία για την ενίσχυση των αναγκαίων επενδύσεων». Νάτο το κουκούτσι στο γλυκό βερίκοκο του κουταλιού. Επειδή δεν είναι κάτι καινούργιο και επειδή υπάρχει το προηγούμενο της «Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας» Λαναρά ...Συνδέθηκε και αυτή με ένα από τα «υφιστάμενα χρηματοδοτικά (sic) εργαλεία». Για να κλείσει αμέσως μετά τα εργοστάσιά της και να πετάξει στην χωματερή της ανεργίας εκατοντάδες εργάτες κι εργάτριες! Προηγουμένως είχε δια της κρατικής εγγύησης (ημών δηλαδή) τσεπώσει 35 εκατ. ευρώ για να τα επενδύσει στην αλλοδαπή! Να που πήγαν τα λεφτά που ψάχνει ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης ΝΕΟΠΑΣΟΚ στις τσέπες μας εξαπολύοντας τα νομοσχέδιά του σαν τα σκυλιά στους δρόμους.


Με δεδομένο ωστόσο πως τρώγοντας έρχεται η όρεξη κατά πως λέει σοφά ο λαός, στην απευκταία περίπτωση ικανοποίησης του πρώτου αιτήματος, ακολουθεί και η δηλητηριώδης ουρά του σκορπιού υπό τον τίτλο «η σταδιακή απώλεια της ανταγωνιστικότητας της εγχώριας κλωστοϋφαντουργίας»! Σύμφωνα με αυτή εντοπίζεται ο κατά την νέα τάξη πραγμάτων ένοχος της παραγωγικής μας καχεξίας. Ο εργαζόμενος (!) την δράση του οποίου η έρευνα περιγράφει ως εξής: «Το κόστος εργασίας στην Ελλάδα βρίσκεται κοντά στο μέσο όρο των αναπτυγμένων χωρών, υστερεί όμως δραματικά σε σχέση με τις αναπτυσσόμενες χώρες». Και συνεχίζει: «Σε σύγκριση με γειτονικές χώρες, όπως η Βουλγαρία, το κόστος εργασίας είναι υπερδεκαπλάσιο, ενώ σε σχέση με χώρες της ΝΑ Ασίας οι συγκρίσεις είναι ακόμη πιο δυσμενείς». Μ΄ άλλα λόγια: Απαιτούν την εξαθλίωση των Ελλήνων εργαζομένων ως του σημείου που αυτοί να καταστούν μετανάστες στον χώρο τους. Μόνο που η Ελλάδα δεν είναι χώρος αλλά χώρα. Και ως τέτοια οφείλει να αντισταθεί στις ορέξεις των κάθε λογής αρπακτικών. Αν δεν το πράξει δεν θα βουλιάξει. Θα εξαερωθεί. Για να σβήσει οριστικά και από τις σελίδες της ιστορίας.

eandrik@otenet.gr

Η Χάγη «κρύβει» πολλές παγίδες

Του Σταύρου Λυγερού

Έπειτα από περίοδο σχετικής ακινησίας, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις επανέρχονται σε φάση κινητικότητας. Εστρωσαν το έδαφος το ταξίδι Παπανδρέου στην Κωνσταντινούπολη, η επιστολή Ερντογάν, η απάντηση του Ελληνα πρωθυπουργού και η επίσημη επίσκεψη του Τούρκου ομολόγου του προσεχώς.
Η Αγκυρα πιέζει για εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση.

Από όσα διοχετεύθηκαν ημιεπισήμως για την απαντητική επιστολή, ο Γ. Παπανδρέου, χωρίς να την αποδέχεται ρητά, δεν την αρνείται. Αυτή την στιγμή, ο διάλογος αφορά το πλαίσιο.

Η τουρκική πλευρά ζητάει θεσμική διαπραγμάτευση με τη συμμετοχή των αρμοδίων υπουργών και υπό την υψηλή εποπτεία των δύο πρωθυπουργών στο πλαίσιο ενός Συμβουλίου Συνεργασίας. Ο Γ. Παπανδρέου δεν το απέρριψε ρητά, αλλά αντιπροτείνει τη διαδικασία που είχε ακολουθηθεί μετά την απόφαση στο Ελσίνκι το 1999. Αντιπροτείνει, δηλαδή, η διαπραγμάτευση να γίνει στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών στη βάση ορισμένου χρονοδιαγράμματος. Εάν δεν προκύψει συμφωνία, οι διαφορές να παραπεμφθούν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Από μία εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση, η Αγκυρα έχει μόνο να κερδίσει και εάν δεν υπάρξει συμφωνία. Οταν οι μονομερείς τουρκικές διεκδικήσεις γίνονται αντικείμενο διαπραγμάτευσης μετατρέπονται στα μάτια της διεθνούς κοινότητας σε πολιτικά νομιμοποιημένες διμερείς διαφορές. Το γεγονός ότι οι διερευνητικές επαφές είναι άτυπες αμβλύνει το πρόβλημα, αλλά δεν το εξαφανίζει.

Στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα, όμως, είναι διπλωματικά δυσχερές η Αθήνα να αρνηθεί τον διάλογο. Μπορεί, όμως, να τον οριοθετήσει. Η κυβέρνηση δεν το κάνει με σαφήνεια. Ο στόχος της είναι διπλός: Πρώτον, να καλλιεργήσει ένα περιβάλλον ύφεσης στο ελληνοτουρκικό μέτωπο. Δεύτερον, να εγκλωβίσει την Αγκυρα σε μία διαδικασία, που τελικώς οδηγεί στη Χάγη. Το Διεθνές Δικαστήριο, όμως, μπορεί να λύσει οριοθετημένες διαφορές, αλλά δεν μπορεί να λειτουργήσει ως υποκατάστατο εξωτερικής πολιτικής.

Για την παραπομπή απαιτείται συνυποσχετικό. Από το περιεχόμενό του ουσιαστικά εξαρτάται και η δικαστική απόφαση. Υπενθυμίζουμε ότι επισήμως η Αθήνα αναγνωρίζει ως νομική διαφορά μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και αυτή μόνο πρέπει να παραπεμφθεί στη Χάγη. Τα άλλα προβλήματα στο Αιγαίο τα θεωρεί πολιτικές διαφορές που έχουν προκύψει από μονομερείς τουρκικές διεκδικήσεις.

Οριοθέτηση της ΑΟΖ

Ας σημειωθεί ότι είναι τουλάχιστον περίεργο που η Ελλάδα μιλάει ακόμα για υφαλοκρηπίδα και όχι για οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Η ΑΟΖ είναι έννοια που εμπεριέχει την έννοια της υφαλοκρηπίδας. Επιπλέον, το Δίκαιο της Θάλασσας προβλέπει σαφώς πως τα κατοικημένα νησιά δικαιούνται ΑΟΖ, γεγονός που αφήνει τους τουρκικούς ισχυρισμούς νομικά μετέωρους.

Εάν οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα με χωρικά ύδατα έξι μιλίων, σύμφωνα με τη νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου (υπόθεση Κατάρ κατά Μπαχρέιν), η Ελλάδα κατά πάσα πιθανότητα θα απολέσει το νόμιμο δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια. Το δικαίωμα αυτό το έχουν ασκήσει όλες οι μεσογειακές χώρες. Και η Τουρκία στα βόρεια και νότια παράλιά της. Μόνο η Ελλάδα δεν το έχει ασκήσει, λόγω του τουρκικού casus belli. Ας σημειωθεί ότι εάν το ασκούσε σε μεγάλο βαθμό θα ακύρωνε αυτομάτως όλες σχεδόν τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο.

Θα ήταν αφελές, όμως, να θεωρήσουμε ότι εάν η Αγκυρα συμφωνούσε για τη Χάγη θα δεχόταν να παραπεμφθούν μόνο τα θέματα που θέλει η Αθήνα. Θα ζητούσε σίγουρα να παραπεμφθεί και η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Η νομική θέση της Ελλάδας σ’ αυτό το ζήτημα είναι ασθενής. Υπενθυμίζουμε ότι τα νησιά στρατιωτικοποιήθηκαν μετά την εισβολή στην Κύπρο και την έγερση των επεκτατικών διεκδικήσεων της Αγκυρας στο Αιγαίο. Διεκδικήσεις, οι οποίες υπογραμμίζονται από την ύπαρξη στα μικρασιατικά παράλια τουρκικής στρατιάς και τεράστιου αποβατικού στόλου.

Ακριβώς επειδή υπάρχει ευθεία απειλή για την εδαφική ακεραιότητά της, η Ελλάδα έχει αποδεχθεί τη γενική δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου, με την εξαίρεση αυτής της πτυχής. Εάν αποδεχθεί την τουρκική απαίτηση, τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου θα αφοπλισθούν, γεγονός που θα έθετε αυτά και ολόκληρη την Ελλάδα σε καθεστώς ομηρίας. Η διάχυτη ανασφάλεια θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε μετανάστευση και ανθρώπων και περιουσιών. Μόνο αθεράπευτα αφελείς μπορούν να πιστεύουν ότι μία απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου θα καθιστούσε εν μιά νυκτί την Τουρκία έναν καλοπροαίρετο γείτονα, όπως είναι η Ιταλία.

Οι «γκρίζες ζώνες»

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάντης για να προβλέψει ότι η Αγκυρα θα ζητήσει να παραπεμφθεί στη Χάγη και η θεωρία της περί «γκρίζων ζωνών», με βάση την οποία διεκδικεί έναν απροσδιόριστο αριθμό όχι μόνο βραχονησίδων, αλλά και κατοικημένων νησίδων, όπως π.χ. το Αγαθονήσι. Στο ζήτημα αυτό η νομική θέση της Ελλάδας είναι ισχυρότατη, αλλά καμία χώρα δεν θέτει την εδαφική της ακεραιότητα στην κρίση τρίτων.

Το Διεθνές Δικαστήριο είναι όργανο δικαίου και όχι πολιτικό σώμα. Από την άλλη πλευρά, όμως, έχει αποδειχθεί ότι εμφιλοχωρεί το πολιτικό κριτήριο. Το μεγάλο πρόβλημα για την Ελλάδα είναι ότι στην κρίση του Δικαστηρίου θα τεθούν αποκλειστικά και μόνο ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Κανένα τουρκικό. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η Αθήνα έχει μόνο να χάσει και η Αγκυρα μόνο να κερδίσει.

Το δίλημμα «ναι στη Χάγη ή όχι στη Χάγη» είναι πλαστό.

Η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτα από την Τουρκία. Είναι ανοικτή να συζητήσει την παραπομπή της μοναδικής νομικής διαφοράς, που είναι η οριοθέτηση της ΑΟΖ (και όχι της υφαλοκρηπίδας).
Εάν η Τουρκία θεωρεί ότι αδικείται, έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει τη γενική δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου και να προσφύγει μονομερώς. Είναι δικό της πρόβλημα και δική της πρέπει να είναι η όποια πρωτοβουλία. Η Αθήνα έχει αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του (με μία εξαίρεση) και ως εκ τούτου είναι υποχρεωμένη να αποδεχθεί την κρίση του.

πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Οι νέες κατευθύνσεις της Τουρκικής Εξωτερικής Πολιτικής και ο διαμελισμός της Κύπρου


Η εισήγηση της Κύρας Αδάμ σε εκδήλωση, στην Κύπρο, με θέμα, «Τουρκικός επεκτατισμός-Ελληνισμός και σχέδιο λύσης του Κυπριακού»

Μόλις την προηγούμενη δεκαετία η Τουρκία είχε κακές έως εχθρικές σχέσεις με όλους σχεδόν τους γείτονες της, από την Ελλάδα και την Κύπρο, μέχρι τη Συρία τη Ρωσία την Αρμενία το Ιράν κλπ.
Η Τουρκία προωθούσε τις επεκτατικές βλέψεις της σε όλα τα μέτωπα, πολλές φορές με έναν πρωτόγονο βαρβαρισμό θα έλεγα, που οδηγούσε σε εντάσεις χωρίς όμως απτά και σίγουρα αποτελέσματα προς όφελος των στόχων της.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε μια πλήρη αντιστροφή , μια αλλαγή ρότας 360 μοιρών στην τουρκική εξωτερική πολιτική.
Με την εξαίρεση και πάλι της Ελλάδας και της Κύπρου, η Τουρκία , αντικατέστησε τα παλιά ανοιχτά μέτωπα, με πολιτικές και οικονομικές συνεργασίες, που δεν ήταν ορατές την προηγούμενη δεκαετία: στενότατες οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία , προσέγγιση με την Αρμενία, προσέγγιση με τη Συρία αλλά και το Ιράν, υποστήριξη των Παλαιστινίων και διατάραξη των σχέσεων με το Ισραήλ- το μόνο σταθερό άξονα την προηγούμενη δεκαετία- σταθερή ανάμειξη στα προβλήματα των χωρών του νέου Βαλκανικού χάρτη και όχι απαρατήρητη παρέμβαση στις χώρες του Καυκάσου και της Μαύρης Θάλασσας.
Η στροφή αυτή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής δεν περνά απαρατήρητη , αν και για τους δύσπιστους δεν έχει φέρει ακόμα αποτελέσματα .
Μια αρχική και βασική παρατήρηση είναι ότι η Τουρκία απλώνεται εκεί από όπου έχει αποσυρθεί σταδιακά την τελευταία δεκαπενταετία η Ελλάδα και ειδικότερα από τις κυβερνήσεις Σημίτη και εντεύθεν.
Στη Μέση Ανατολή , οι στενότατες σχέσεις της Ελλάδας με τη Συρία της δεκαετίας του 80 παραδείγματος χάριν έχουν τελειώσει , το ίδιο και οι στενές και ελπιδοφόρες σχέσεις με το Ιράν ( Τριμερείς εξάμηνες συναντήσεις Ελλάδας Ιράν Αρμενίας της δεκαετίας του 90)..
Στο Βαλκανικό χώρο η Ελλάδα κατόρθωσε να εγκλωβιστεί στο πρόβλημα με τα Σκόπια. Έχασε σημαντικές ευκαιρίες ουσιαστικής παρέμβασης στις αλλαγές της δεκαετίας του 90 , με την κατάρρευση του Ανατολικού μπλοκ ,καθώς οι Έλληνες πολιτικοί, με την έλλειψη ψυχραιμίας και οξυδέρκειας που τους χαρακτηρίζει ασχολήθηκαν σχεδόν αποκλειστικώς με την υπόθεση του Ειδικού Δικαστηρίου του 89..

Βεβαίως δεν μπορεί να μην παρατηρήσει κανείς ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να προωθεί το ρόλο της στα Βαλκάνια ως κράτος μέλος της ΕΕ, ο οποίος, όμως, δεν είναι πρωταγωνιστικός ή καθοριστικός, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Οι σχέσεις της Ελλάδας με τη Ρωσία έχουν σαφώς πάρει φθίνουσα πορεία παρά τα μεγαλεπήβολα σχέδια για την μετατροπή της Ελλάδας σε νότια πύλη της Ευρώπης για τα ρωσικά ενεργειακά προϊόντα.

Το φρένο που έχει βάλει η κυβέρνηση Παπανδρέου στην κατασκευή του αγωγού Μπουργκας Αλεξανδρούπολη, οδηγεί μάλλον την μεγάλη ενεργειακή ρωσική πύλη προς την Ευρώπη στην Τουρκία και όχι στη χώρα μας .
Αν ρίξει κανείς μια γρήγορη ματιά στον χάρτη και στα σημεία της νέας τουρκικής προώθησης των συμφερόντων της, δεν μπορεί να μην παρατηρήσει κανείς , ότι, ένα σημαντικό συνδετικό στοιχείο όλων αυτών των αλλαγών στην τουρκική εξωτερική πολιτική, τουλάχιστον στην Ευρασία, είναι οι ενεργειακές ύλες, πετρέλαιο και φυσικό αέριο και οι οδοί μεταφοράς τους μέσα από το τουρκικό έδαφος.

Πριν από λίγα χρόνια η Τουρκία έδινε την εντύπωση ότι εκπροσωπεί και εργάζεται μόνον για όσα σχέδια έδιναν το προβάδισμα στα αμερικανικά ενεργειακά συμφέροντα στην περιοχή, δηλαδή με τον αποκλεισμό των ρωσικών προϊόντων, ώστε να μην εξαρτηθεί πλήρως η Ευρώπη από τη Μόσχα στον ενεργειακό τομέα.

Με καλπάζουσες διαδικασίες το τελευταίο διάστημα, η Τουρκία αρχίζει να διορθώνει αυτή την ανισορροπία της , αυξάνοντας θεαματικά την συνεργασία της με τη Μόσχα , όχι μόνον για την κατασκευή νέων αγωγών, αλλά σχεδιάζοντας να τροφοδοτήσει τους αγωγούς που περνούν από τουρκικό έδαφος και με ρωσικές ενεργειακές ύλες.

Έτσι, κατά ένα περίεργο τρόπο, η Τουρκία υλοποιεί αυτή την συμβουλή που είχε δώσει ο τότε πρόεδρος Πούτιν στην Αθήνα κατά την τελευταία επίσκεψη του :
Φτιάξτε όσους αγωγούς θέλετε εσείς και όποιους θέλετε , αλλά να ξέρετε ότι οι αγωγοί αυτοί για να δουλέψουν αποδοτικά πρέπει να τροφοδοτηθούν με ρωσικό πετρέλαιο και αέριο…

Η τρέχουσα εξωτερική πολιτική της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής παρουσιάζει ομοίως εξαιρετικό ενδιαφέρον. Παραδοσιακά η Τουρκία ταυτιζόταν ή εξυπηρετούσε - όχι βεβαίως χωρίς βαριά ανταλλάγματα- την αμερικανική πολιτική στην περιοχή .

Το γεγονός αυτό αποτελούσε σχεδόν το μόνιμο ,για «λαϊκή κατανάλωση» επιχείρημα των Ελλήνων πολιτικών, όταν ήθελαν να εξηγήσουν γιατί πχ η Ουάσιγκτον προτιμούσε την Τουρκία και την υποστήριζε έναντι της Ελλάδας κλπ.

Έτσι είχαμε συνηθίσει την στενή συνεργασία της Άγκυρας με το Ισραήλ , ιδιαίτερα στον στρατιωτικό τομέα με πολλές κοινές εκπαιδευτικές ασκήσεις στην Α. Μεσόγειο , στις οποίες μονίμως ήταν προσκεκλημένη η Αθήνα , που δεν τόλμησε πότε να προσεγγίσει.

Το τελευταίο διάστημα όμως, βλέπουμε μια αναστροφή της κατάστασης αυτής, με τις τουρκο-ισραηλινές σχέσεις στο χαμηλότερο σημείο τους ( θεαματική αποχώρηση Ερντογαν από το Νταβός, «τιμωρία» του ισραηλινού πρέσβη κλπ) και μια σταθερή προσέγγιση την Άγκυρας με τους Παλαιστινίους , ( μετά τις πρόσφατες αιματοχυσίες στη Γάζα), αλλά και με το Ιράν, με πύκνωση της ανταλλαγής επισκέψεων, κάτι που στο παρελθόν φαινόταν αδιανόητο.
Το ίδιο ισχύει και για τη Συρία.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι δυο γεγονότα έχουν δώσει μεγάλη ώθηση στη νέα μορφή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής:

Η επίσκεψη ορόσημο Ομπάμα στην Τουρκία στην πρώτη έλευση του στην Ευρώπη μετά την εκλογή του και ο διορισμός του Αχμετ Νταβούτογλου στη θέση του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας.

Η επίσκεψη Ομπαμα ήταν συμβολική, γιατί κατέστησε την Τουρκία την μουσουλμανική χώρα – μοντέλο για τις υπόλοιπες μετριοπαθείς. Αλλά μην ξεγελαστεί κανείς και βολευτεί στην εύκολη δικαιολογία ότι η Ουάσιγκτον δώρισε στην Άγκυρα το νέο ρόλο της .

Η Τουρκία είχε δώσει συγκεκριμένα δείγματα γραφής και προώθησε αποτελεσματικά την θέση της στη νέα αμερικανική κυβέρνηση. Η Άγκυρα αποτέλεσε το όχημα για να προσπαθήσει η Ουάσιγκτον να προσεγγίσει τον μουσουλμανικό κόσμο, στηρίζοντας ένα συντηρητικό μουσουλμανικό κόμμα όπως αυτό του κ Ερντογαν , που θέλει και μπορεί να συνδιαλέγεται με τους γείτονες του ,να μειώνει προβλήματα και εντάσεις και να διαπραγματεύεται επ ωφελεία του με τις ΗΠΑ.
Φυσικά η Τουρκία έχει πάρει το δώρο της .


Από την πίσω πόρτα και με αμερικανική πρόσκληση, η Τουρκία κατέστη ενεργό μέλος της ομάδας των G 20 δηλαδή των πλέον αναπτυγμένων χώρων στον πλανήτη.
Η επίσκεψη του Ομπάμα στην Τουρκία, πυροδότησε ταυτοχρόνως τη συρρίκνωση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Να υπενθυμίσω ότι μια μόλις ημέρα πριν την έλευση Ομπαμα στην Άγκυρα έγινε στο Στρασβούργο η συνάντηση Ομπαμα- Καραμανλή , μια συνάντηση αδιάφορη και αμήχανη και τελικώς αρνητική, καθώς και οι δύο πλευρές, μα περισσότερο η Αθήνα, έδειξαν να βαριούνται αφόρητα να συζητήσουν οποιοδήποτε θέμα, πλην των γνωστών και τετριμμένων παραπόνων-κλισέ για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και πάντα το κερασάκι στην τούρτα με το άνοιγμα της Σχολής της Χάλκης.

Το δεύτερο γεγονός που σημαδεύει την τρέχουσα τουρκική εξωτερική πολιτική είναι ο Αχμέτ Νταβούτογλου. Αυτός ο εξωκοινοβουλευτικός πολιτικός , κάτι πρωτόγνωρο για τα τουρκικά δεδομένα, επελέγη από τον πρωθυπουργό Ερντογαν να διαμορφώσει και να ηγηθεί της εξωτερικής πολιτικής της χώρας . Είναι γνωστά τα κλισέ των αξόνων πολιτικής του κ Νταβουτογλου – μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες ,προβολή ή και επιβολή του μουσουλμανικού χαραχτήρα της Τουρκίας ως γέφυρα συνάντησης πολιτισμών και συμφερόντων, πάντοτε όμως υπό την «καθοδήγηση» και «προστασία» της, αφού αυτή μόνον μπορεί να ενώσει όλους «τους συμπατριώτες» του κόσμου , μέσα σε μια νέα τάξη πραγμάτων στην οποία θα υποχωρήσουν οι ισχύοντες διεθνείς κανόνες και οργανισμοί και οι ισχύουσες Διεθνείς Συμφωνίας και Συνθήκες.

Τα ερωτήματα είναι δύο.

Η Τουρκία ακολουθεί μια αυτόνομη εξωτερική πολιτική , μια πολιτική που προσομοιάζει με αυτή των Αδέσμευτων του 1970,ή υπάγεται σ ένα καινούργιο διεθνές σύστημα, αόρατο για την ώρα, που τόσο πολύ ήθελαν να προωθήσουν οι νεοσυντηρτικοί της κυβέρνησης Μπους;

Και δεύτερον , απομακρύνεται ουσιαστικά η Τουρκία από την Ευρώπη και επομένως και από την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Η τωρινή στάση της Τουρκίας απέναντι στην ΕΕ εμπεριέχει στοιχεία και από τα δυο παραπάνω ερωτήματα.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 η Τουρκία έδειχνε αποκλειστικώς στραμμένη στον στόχο της να γίνει δεκτή στην ευρωπαϊκή αυλή και να καταστεί μέλος της ΕΕ.
Όταν η διαδικασία αυτή μπήκε σε τροχιά με τις ενταξιακες διαπραγματεύσεις της ,

η Άγκυρα προφανώς ζύγισε το εσωτερικό πολιτικό κόστος των μεταρρυθμίσεων και δομικών αλλαγών στο κοσμικό κράτος της, που πρέπει να κάνει, προκειμένου να καταστεί ένα πραγματικό ευρωπαϊκό κράτος. Βλέπετε την «ανοχή στο διαφορετικό» που προπαγανδίζει στις εξωτερικές σχέσεις της , η Τουρκία δεν θέλει να την εφαρμόσει στο εσωτερικό της με τον ορατό κίνδυνο ριζικών ανατροπών στο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα της .
Με την προβολή στις άλλες πτυχές της εξωτερικής πολιτικής της , η Τουρκία επιχειρεί τώρα να επιβάλει αντί να δεχθεί τους όρους της ΕΕ, δείχνοντας έτσι, ότι επιλέγει να παραμείνει μια» διαφορετική χώρα» μέσα στην Ευρώπη , συνδεδεμένη όμως με την πολιτική των υπόλοιπων
«καθαρών» ευρωπαϊκών χωρών.

Έτσι, κατά την γνώμη μου, αρχίζει να ωριμάζει στην Τουρκία η ιδέα μιας ,δικής της, ειδικής σχέσης με την Ευρώπη.

Το μεγάλο ζητούμενο, επομένως, είναι πως αντιμετωπίζουν αυτή την περίοδο την καλπάζουσα διπλωματία της Τουρκίας – ανεξαρτήτως τελικού αποτελέσματος- τόσο η Αθήνα όσο και η Λευκωσία.

Δεν νομίζω να υπάρχει αμφιβολία ότι το μοναδικό πρόσφορο πεδίο παραμένει η Ευρωπαϊκή Ένωση και η διαδικασία ένταξης της Τουρκίας σ αυτήν .
Θεωρώ ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες ακόμα και σήμερα διατηρούν το ερώτημα γιατί η Ελλάδα και η Κύπρος ως κράτη μέλη επιμένουν σταθερότερα ίσως από πολλά άλλα κράτη μέλη ότι θέλουν την Τουρκία στο πλευρό τους μέσα στην ΕΕ χωρίς να αφήνουν κανένα περιθώριο για δεύτερη σκέψη.

Η αλήθεια είναι ότι η Αθήνα στο Ελσίνκι πέτυχε ούτε εύκολα ούτε ανέξοδα την ένταξη ολόκληρου του εδάφους της Κύπρου στην ΕΕ, με την πρόνοια της πλήρους εφαρμογής του κοινοτικού κεκτημένου όταν μπει και το κατεχόμενο τμήμα , ύστερα από την επίλυση τουΚυπριακου.

Στην πραγματικότητα η Αθήνα βρέθηκε τότε μπροστά σ ένα μεγάλο εκβιασμό, τον οποίο αντιμετώπισε μόνον με την πλήρη αποδοχή του αιτήματος για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας . Αυτά έγιναν τότε.

Αλλά στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι τα πράγματα δεν ήταν ούτε τόσο απλά ούτε τόσο εύκολα ούτε και τόσο φανερά. Γιατί η Άγκυρα, οι ευρωπαίοι φίλοι της και η Ουάσιγκτον είχαν σχεδιάσει ότι αυτό το πάρε- δώσε θα είχε σύντομα ευτυχή κατάληξη με την επίλυση του Κυπριακού με το σχέδιο Αναν, αλλά και των λεγόμενων προβλημάτων στο Αιγαίο-δηλαδή των μονομερών και παράνομων διεκδικήσεων της Τουρκίας-, σε δεδομένους χρόνους, πριν και από την έναρξη των διαπραγματεύσεων της Τουρκίας και εν πάση περιπτώσει πολύ πριν από την κατάληξη τους .

Τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν έτσι, το σχέδιο Άναν δεν πέρασε τότε. Αλλά ξαναγυρίζει τώρα , τουλάχιστον στα πολύ επικίνδυνα στοιχεία του.
Και τα ελληνοτουρκικά προβλήματα πάγωσαν μεν από την πλευρά της Αθήνας , ενώ η Τουρκία υλοποιεί πλέον σταθερά όλες τις μονομερείς αποφάσεις της για το Αιγαίο.

Η Αθήνα και η Λευκωσία επιμένουν ακόμα και σήμερα ότι θέλουν την Τουρκία στην Ένωση, διότι κατ αυτόν τον τρόπο και μέσα από την πίεση των διαπραγματεύσεων, δείχνουν να πιστεύουν, ακράδαντα, ότι η Τουρκία θα προτιμήσει να μετατραπεί σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα στο εσωτερικό της, με όλες εκείνες τις θηριώδεις μεταρρυθμίσεις που είναι υποχρεωμένη να κάνει και εφ όσον έχει ικανοποιήσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Κύπρο και την Ελλάδα.

Η Τουρκία όμως αποδεικνύει καθημερινά ότι δεν θέλει να μετατραπεί σ ένα πλήρες, κανονικό, ευρωπαϊκό κράτος, ούτε βιάζεται να διαπραγματευθεί μια λύση στο Κυπριακό, που δεν θα είναι στα μέτρα της, ούτε σέβεται διεθνείς συμφωνίες και κανονισμούς σε ότι αφορά στο Αιγαίο, αλλά θεσπίζει δικούς της νόμους και τους εφαρμόζει μάλιστα.

Επιπροσθέτως , αρχίζει να αντιμετωπίζει την ΕΕ με προκλητικό τρόπο, επιμένοντας ότι η Ευρώπη είναι αυτή που έχει ανάγκη την Τουρκία και γι αυτό θα την προτιμήσει τελικώς απέναντι στην Κύπρο γιατί αυτή είναι η μόνη περιφερειακή δύναμη που θα φέρει κοντά την Ευρώπη με τη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο, ενώ μέσω του τούρκικου εδάφους, η Ευρώπη θα έχει πετρέλαιο και φυσικό αέριο που δεν θα είναι κατ ανάγκην ρωσικής προέλευσης

Η ουσία είναι ότι η Ευρώπη θέλει και μπορεί να έχει σχέσεις με την Τουρκία Η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να έχει σχέση με την Ευρώπη , όποια και αν είναι τα σχέδια της και οι επιδιώξεις της .
Το ζητούμενο όμως είναι η μορφή , το περιεχόμενο , ο βαθμός εξάρτησης και οι δικλείδες ασφάλειας αυτής της εξάρτησης .

Ο σκληρός πυρήνας της ΕΕ, δηλαδή οι μεγάλες χώρες της ευρωζωνης με άλλα λόγια , έχουν ήδη τοποθετηθεί ορθά απέναντι στην Τουρκία:
Ναι μεν διαπραγματεύσεις , αλλά με προηγούμενη υλοποίηση όλων των εκκρεμοτήτων της Άγκυρας απέναντι σε θεσμούς και κράτη μέλη . Αλλά ακόμα και όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία , τότε τα κράτη μέλη θα επανεξετάσουν αν χωράει η Τουρκία ως πλήρες μέλος και η απόφαση αυτή θα τεθεί σε δημοψηφίσματα σε ορισμένα κράτη μέλη .
Επιπροσθέτως, Γαλλία και Γερμανία αλλά και Αυστρία έχουν ήδη εκδηλωθεί υπέρ της ειδικής σχέσης της Τουρκίας με την ΕΕ,με ένα καθεστώς που θα προκύψει μέσα από διαπραγματεύσεις.

Να μην ξεχνάμε ότι οι 27 χώρες έχουν συναινέσει στο πάγωμα 8 κεφαλαίων, προκειμένου να υλοποιήσει η Άγκυρα την υποχρέωση της για άνοιγμα λιμένων και αεροδρομίων της στην Κύπρο, ενώ η Γαλλία έχει προχωρήσει σε πάγωμα και άλλων κεφαλαίων διαπραγμάτευσης.

Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι ο βασικός λόγος για τον οποίο ο «σκληρός πυρήνας» της ΕΕ δεν επιθυμεί την Τουρκία ως πλήρες μέλος της είναι .. η ίδια η Τουρκία, διότι αυτή με βάση την έκταση της και το πληθυσμιακό της μέγεθος, σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές Συνθήκες, καθίσταται «ισότιμη» πχ με τη Γερμανία ή τη Γαλλία στη διαμόρφωση πολιτικής και λήψης αποφάσεων.. Κάτι δηλαδή που δεν γίνεται εύκολα αποδεκτό από τους ακρογωνιαίους λίθους της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης

Αντιθέτως , διαπιστώνουμε ότι η Τουρκία υποστηρίζεται ιδιαιτέρως από όλες τις φιλοατλαντικές χώρες μέλη , (Βρετανία και πρώην ανατολικές χώρες) που στοχεύουν σε μία «χαλαρή» Ευρωπαϊκή Ένωση, μη αυτόνομη και ουσιαστικό βραχίονα της πολιτικής της Ουάσιγκτον
Έτσι ,οι χώρες αυτές προβάλουν, συστηματικώς, το επιχείρημα του πόσο απαραίτητη είναι η Τουρκία για την Ευρώπη, με τη μεγάλη αγορά της ,την εξωτερική πολιτική της , αλλά και την ενεργειακή πολιτική της.

Φυσικά, όλες αυτές οι χώρες κάνουν μονίμως τα στραβά μάτια στην ‘άρνηση της Τουρκίας να υλοποιήσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Κύπρο και αντιθέτως προωθούν συστηματικώς την ενοχοποίηση της Κύπρου για την παρεμπόδιση της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας.

Έτσι λοιπόν έχουμε μπροστά μας δυο παράδοξα:
Όσο περνά ο καιρός ,και η Τουρκία δεν υλοποιεί τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Κύπρο και ακολουθεί όλο και πιο προκλητική συμπεριφορά απέναντι στην Ελλάδα, με την μορφή υλοποίησης και παγίωσης των τετελεσμένων της στο Αιγαίο, άλλο τόσο Αθήνα και Λευκωσία από κοινού διατρανώνουν την θέση τους ότι πάση θυσία η Τουρκία θα καταστεί μέλος όταν υλοποιήσει τις υποχρεώσεις της . Που η Τουρκία δεν δείχνει καμιά διάθεση να τις υλοποιήσει.

Από την άλλη πλευρά, η Αθήνα και η Λευκωσία συντάσσονται, αυτή την στιγμή, ανοιχτά με τους πολέμιους της Κύπρου μέσα στην ΣΕ, που θέλουν την πλήρη ένταξη της Τουρκίας και αντιμάχονται τους υποστηρικτές της Κύπρου στην ΕΕ που είναι πολύ σκεπτικοί απέναντι στην πλήρη ένταξη της Τουρκίας και προτιμούν μια ειδική σχέση.

Η μονότονη επανάληψη αυτής της ελλαδικής και κυπριακής θέσης δεν αποτελεί πλέον πηγή ούτε αισιοδοξίας ,αλλά ούτε και σιγουριάς για την υλοποίηση του κοινού στόχου της σταθερής και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού και της εξομάλυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Πρόσθετο ερώτημα αποτελεί και η κατηγορηματική τοποθέτηση του πρωθυπουργού της Ελλάδας μέσα στην Κυπριακή Βουλή, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ χαρακτήρισε περίπου ως εχθρούς της εθνικής υπόθεσης όλους όσους υποστηρίζουν το καθεστώς ειδικής σχέσης ΕΕ Τουρκίας.

Στην πολιτική όμως ο πρώτο μάθημα είναι να μην λες ποτέ όχι εκ προοιμίου.
Και στην συγκεκριμένη περίπτωση, όταν οι μεγάλοι ευρωπαίοι εταίροι ,αλλά και η ίδια η Τουρκία αφήνουν ανοιχτή την προοπτική της ειδικής σχέσης, γιατί την αρνείται κατηγορηματικά η Αθήνα και η Λευκωσία;

Μία ελαφρά έστω μεταβολή στην απόλυτη και αναποτελεσματική όπως αποδεικνύεται θέση της Ελλάδας και της Κύπρου δεν θα αύξανε, ίσως, το βαθμό πίεσης προς την Άγκυρα να υλοποιήσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Κύπρο;
Και δεύτερον γιατί η Αθήνα και η Λευκωσία θέτουν τους εαυτούς τους εκ προοιμίου εκτός της ενδεχόμενης διαπραγμάτευσης πάνω ή κάτω από το ευρωπαϊκό τραπέζι για το είδος και το περιεχόμενο μιας πιθανής ειδικής σχέσης με την Τουρκία;.

Η ελληνική κυβέρνηση μάλιστα φαίνεται να πιστεύει χωρίς να το δηλώνει δημοσίως ότι η Τουρκία, που είναι ή δρα ως περιφερειακή υπερδύναμη, δεν πρόκειται να συνδράμει στη λύση του Κυπριακού αν προηγουμένως δεν ξεκαθαρίσει το τοπίο της ένταξης στην ΕΕ, αλλά μυστηριωδώς πως , η Αθήνα πιστεύει ότι τώρα, σ αυτή τη φάση της διεθνούς υποχώρησης της , λόγω και της οικονομικής κρίσης , το μόνον που μπορεί να κάνει είναι να συζητήσει το θέμα της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου με την Τουρκία.
Είναι φανερό ότι η πολιτική της Αθήνας τουλάχιστον απέναντι στην Άγκυρα εμφανίζει κενά σε επίπεδο δημόσιων τοποθετήσεων, που δεν θα γίνουν γνωστά κατά την γνώμη μου, παρά μόνον όταν ο πρωθυπουργός πραγματοποιήσει την επίσκεψη του στην Ουάσιγκτον και αποκτήσει ρόλο συμπληρωματικό σ αυτόν της Τουρκίας στην περιοχή:
Αν δηλαδή δεσμευτεί σε πάση θυσία λύση του Κυπριακού και των ελληνοτουρκικών, ώστε να σταθεροποιηθεί η ευρύτερη περιοχή της Αν Μεσογείου , όπως αρέσκεται τελευταία να λέει η Άγκυρα.

Η Άγκυρα όμως , που μεταβάλλεται και ελίσσεται δεν παραμένει στάσιμη στο Κυπριακό. Δείχνει μάλιστα να βιάζεται να εμπλέξει και την Αθήνα, ως εγγυήτρια δύναμη για να εξαναγκαστεί η Λευκωσία να πάρει δραματικές, μη αναστρέψιμες αποφάσεις για το μέλλον της ως κράτους, ως αναγνωρισμένης διεθνούς οντότητας ,μέλος του ΟΗΕ και ΕΕ.

Ο κ Νταβουτογλου αναφέρεται πολύ συχνά στην ανάγκη σύγκλισης τετραμερούς διάσκεψης, αλλά όπως άφησε να εννοηθεί στην Αθήνα τον Δεκέμβριο, δεν θα είχε καμία αντίρρηση να πραγματοποιηθεί άτυπη τριμερής συνάντηση των εγγυητριών δυνάμεων για να δουν πως θα συμβάλουν στην τελική λύση το κυπριακού , που έτσι και αλλιώς το θέλουν μέχρι τον Ιούνιο, όταν θα επανεξεταστεί η Άγκυρα στην Ευρώπη

Νομίζω ότι μέσα αυτή την αίθουσα , άλλα ίσως και σε ολόκληρη την Κυπριακή επικράτεια, ελεύθερη και κατεχόμενη, λίγες ακόμα αμφιβολίες υπάρχουν ότι η Τουρκία δουλεύει συστηματικώς για τη λύση της Συνομοσπονδίας στην Κύπρο ,για τη συνύπαρξη δύο ανεξάρτητων κρατών μέσα σ ένα κράτος που δεν θα είναι η συνέχεια της υφισταμένης Κυπριακής Δημοκρατίας , άλλα το νέο κράτος από τη συνένωση των δυο συνιστώντων κρατών.

Δεν υπάρχει σημείο και θέμα στις θέσεις της τ/κ πλευράς στα έγγραφα των συνομιλιών για το Κυπριακό, στο οποίο η Άγκυρα, που υπαγορεύει τις διαπραγματεύσεις στους τουρκοκύπριους, να μην κατοχυρώνει στην πράξη και αμετάκλητα τη μορφή λειτουργίας της συνομοσπονδίας .
Από τον τρόπο λήψης των αποφάσεων σε όλα τα επίπεδα, είτε ανάμεσα στις δυο ομόσπονδες περιοχές, είτε ανάμεσα στην μια ομόσπονδη περιοχή και την κεντρική κυβέρνηση η τ/κ πλευρά επιμένει στην αυτόνομες αποφάσεις του κάθε συνιστώντος κράτους , που σχεδόν ποτέ δεν υποτάσσεται στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, τους νόμους και το Σύνταγμα, παρά μόνον μέσα από τη μορφή « Συμφώνου Συνεργασίας» που θα έχει εκπονηθεί και υπογραφεί ανάμεσα στην κεντρική και την τοπική κυβέρνηση.
Επιμένει στη λήψη ξεχωριστών αποφάσεων με άλλα κράτη και δεν δέχεται την εφαρμογή του υπάρχοντος κοινοτικού κεκτημένου, αλλά επιμένει σε διαμόρφωση πρωτογενούς ευρωπαϊκού δικαίου.

Με δυο λόγια, τα επίσημα έγγραφα των θέσεων των δύο πλευρών στη διαπραγμάτευση, ακόμα και τα σημεία σύγκλισης ,όπου αυτά έχουν επιτευχθεί, δημιουργούν σαφώς την εντύπωση ότι το κράτος που θα προέλθει από τη λύση δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει, δεν θα μπορέσει να συμβαδίζει με τους άλλους εταίρους μέσα στην ΕΕ, με την Τουρκία είτε μέσα είτε έξω από την Ευρώπη.

Αλλά ο μεγαλύτερος κίνδυνος κατά την γνώμη μου είναι και πάλι η εμφάνιση του εφιαλτικού ερωτήματος που σημάδεψε και την τύχη του σχεδίου Άναν:
Τι θα συμβεί εκείνο το δευτερόλεπτο για το νέο συνεταιριστικό κυπριακό κράτος όταν το πνεύμα , η δομή λειτουργίας του κυπριακού κράνους και η εκτελεστική εξουσία του οδηγηθούν σε ασφυκτικό αδιέξοδο, σε μη βιώσιμο μέλλον ;
Μήπως τα δύο κράτη στην Κύπρο τότε τραβήξουν χωριστά το δρόμο τους; Και τότε τι θα συμβεί με την μια ανεξάρτητη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία του σήμερα;

Το ερώτημα είναι βασανιστικό και υπαρκτό Γιατί σε καμία γραπτή αράδα των επίσημων θέσεων και συγκλίσεων των δυο κοινοτήτων στις διαπραγματεύσεις δεν φαίνεται σταθερά, καθαρά και απόλυτα ότι αν δεν υπάρξει συμφωνία, ή και διάλυση της συμφωνίας τότε επανέρχεται σε ισχύ η προηγούμενη κατάσταση, δηλαδή η εξακολούθηση της σημερινής Κυπριακής Δημοκρατίας.
Με δύο λόγια, το τίμημα της συμφωνίας να μην είναι η οριστική και αμετάκλητη διάλυση «σε φύλο και φτερό» της υπάρχουσας Κυπριακής Δημοκρατίας , ώστε τώρα ύστερα από 35 χρόνια εισβολής και κατοχής οριστικοποιηθεί η διάλυση της Κύπρου.

Και το ερώτημα γίνεται ακόμα πιο ασφυκτικό και εφιαλτικό:
Γιατί και η Τουρκία έχει αλλάξει στόχο στο κυπριακό;
Στόχος της δεν είναι πια η απλή διχοτόμηση της νήσου. Είναι ο διαμελισμός της Κύπρου σε δυο κομμάτια, καθένα από τα οποία, θα ψάχνει τους «διεθνείς προστάτες»του για να εξασφαλίσει την διεθνή στήριξη για την αναγνώριση του ως κράτος , ως διεθνής οντότητα.
Με άλλα λόγια η Τουρκία επιδιώκει μανιωδώς να διαλύσει την υπάρχουσα Κυπριακή Δημοκρατία , το μοναδικό ανάχωμα στα επεκτατικά σχέδια της στην ευρύτερη περιοχή της Αν Μεσόγειου.
Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία αξίζει τέτοιας θλιβερής τύχης και κατάληξης.

Οι αποφάσεις ενδεχομένως είναι πολύ δύσκολες για τους πολιτικούς .
Αλλά τουλάχιστον η συζήτηση αυτή με μεγάλο συναισθηματικό βάσανο, άλλα και με ψυχρή λογική πρέπει να ανοίξει τώρα.

[Πηγή: http://www.newstrap.gr/main/text.asp , 22/01/10 ]

Xωρίς κορδόνια*

Η ελευθερία δεν μπορεί να σου χαρισθεί μακροπρόθεσμα. Πρέπει να την κατακτήσεις.

του Δ. Παπαγεωργίου
φυλακές Κορυδαλλού, 29-01-2010

Η ελευθερία δεν μπορεί να σου χαρισθεί μακροπρόθεσμα. Πρέπει να την κατακτήσεις.
Θα μπορούσα στις πρώτες αυτές γραμμές που καταφέρνω να γράψω να αναφερθώ σε πολλά από όσα έλαβαν χώρα τις ημέρες αυτές που πέρασαν. Στις «αδικίες», τις ξεκάθαρα πολιτικές αποφάσεις και την προσωπική μου στοχοποίηση. Γι’ αυτά όμως έχουμε χρόνο. Ούτε και θα αναφερθώ στα όσα συνέβησαν το πρωί του περασμένου Σαββάτου στην πλατεία της οδού Πανόρμου, ούτε και στην στάση των διαφόρων μεγαλοστελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που παρήλαυναν από την ΓΑΔΑ, διευθύνοντας κατ’ ουσία τις κινήσεις των αστυνομικών. Θα πω απλά ότι έχει περάσει ήδη μία εβδομάδα και ακόμη δεν έχω πάει σε ιατροδικαστή για το δολοφονικό κτύπημα που δέχτηκα στο κεφάλι. Δεν γνωρίζω αν αυτό γίνεται για να προστατευθούν οι «αντιρατσιστές».

Αντί όλων αυτών θα αναφερθώ στην έννοια της Ελευθερίας, όπως την βιώνω την τελευταία εβδομάδα. Έγκλειστος αυτήν την στιγμή στο Κορυδαλλό και αφού πέρασα τέσσερις ημέρες στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ, η ελευθερία είναι το κύριο θέμα που κλωθογυρίζει στο μυαλό μου. Και αρχίζω σιγά-σιγά να συνειδητοποιώ ότι χρειάστηκε να πληρώσω αυτό το τίμημα για να επιβεβαιώσω την πραγματική έννοια της ελευθερίας.

Βρίσκομαι εδώ μέσα περιτριγυρισμένος από τοίχους, λουκέτα, κάμερες και ανθρώπους, οι οποίοι ως σκοπό έχουν το να περιορίζουν την κίνησή μου. Παρ’ όλα αυτά όμως, αισθάνομαι πραγματικά ελεύθερος. Γιατί ελευθερία δεν είναι το «laissez faire - laissez passer» του οικονομικού φιλελευθερισμού. Ελευθερία είναι το να μένεις σταθερός στις δικές σου αρχές, στα δικά σου πιστεύω, στα δικά σου ιδανικά, ακόμη κι αν κάποιες φορές πρέπει να το πληρώσεις. Η ελευθερία δεν μπορεί να σου χαρισθεί μακροπρόθεσμα. Πρέπει να την κατακτήσεις.

Δεν γνωρίζω πόσο θα κρατήσει αυτή η δοκιμασία. Δεν γνωρίζω για πόσο καιρό θα συνεχίσω να στερούμαι την παρουσία προσφιλών μου ατόμων και της οικογένειάς μου. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι απέτυχαν και θα συνεχίσουν να αποτυγχάνουν στο να με μετατρέψουν σε ένα ανελεύθερο άτομο. Πιστεύω όσα πίστευα και όπως πριν θα συνεχίσω να τα λέω δυνατά.

*
Μία μικρή επεξήγηση: Το χωρίς κορδόνια που είναι ο τίτλος τόσο αυτού του κειμένου όσο και του blog που θα προσπαθήσω να ενημερώνω, προέρχεται από την στιγμή στην οποία όταν εισέρχεσαι στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ, εκτός από όλα τα υπόλοιπα προσωπικά σου αντικείμενα, σου αφαιρούν και τα κορδόνια των παπουτσιών σου, δήθεν για να μην μπορείς να αυτοκτονήσεις. Αποτυγχάνουν όμως να σου στερήσουν το πνεύμα σου.

Οχι στον εξισλαμισμό της Ελλάδας


Τι θα γίνει με τη Μάνα με τα 5 ορφανά ρε αλήτες;;;;

-Θα της συνδέσει επιτέλους το ρεύμα η «εταιρική κοινωνική ευθύνη»
της ΔΕΗ;;;
-Θα μαζέψει ο πρόεδρος της Βουλής, 3000 ευρώ από τους Βουλευτές για να πληρωθεί το ρεύμα;
-Κανένας βουλευτής θα βγάλει από την τσέπη του ένα ευρώ για τα ορφανά;;;
-Κανένα Κόμμα θα δώσει κάτι από τα εκατομμύρια της επιδότησης στην πεινασμένη Ελληνίδα και στα παιδιά της;
-Καμια φιλάνθρωπη τράπεζα;

Ξεφτιλισμένοι όλοι τους!!!!!

Η φτώχεια και η πείνα θερίζουν τους Έλληνες την ώρα που οι Συριζοπασόκοι του Ελλαδο-Αλβανιστάν μοιράζουν επιδόματα σε Αλβανούς «δενδρίτες» με καταθέσεις 85.000 ευρώ, και σε Αλβανούς φοροφυγάδες που δίνουν από λύπηση τις αποδείξεις τους στους «καημένους τους Έλληνες».

«Δεν αντέχω άλλο να βλέπω τα παιδιά να φυτοζωούν. Τους αξίζει κάτι καλύτερο. Ετσι σκέφτηκα να τα σκοτώσω και έπειτα να βάλω τέρμα στη ζωή μου. Να πάμε όλοι μαζί στον παράδεισο και να ζήσουμε επιτέλους ευτυχισμένοι».

Η Μάνα Νίκη Καρβούνη από το χωριό Παλαμάς στην Καρδίτσα

Ο «καλός» εθνικισμός και η μονομερής πολύ-πολιτισμικότητα του ΑλβανοΠασοκ

Tο 70% των Αλβανών υποστηρίζουν την ιδέα της μεγάλης Αλβανίας!

http://www.nenanews.eu/

Σύμφωνα με δημοσίευμα της σέρβικης καθημερινής εφημερίδας "Glas Javnosti" του Βελιγράδιου, το 70% των Αλβανών υποστηρίζουν την ιδέα της μεγάλης Αλβανίας.

Σύμφωνα με μεγάλη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στις χώρες των δυτικών Βαλκανίων το 74,2% των Κοσσοβάρων και το 70,5% των Αλβανών τάσσονται υπέρ της δημιουργίας της "Μεγάλης Αλβανίας".
Εντύπωση προκαλεί το ποσοστό όσων πιστεύουν πως η δημιουργία της "Μεγάλης Αλβανίας" θα γίνει πραγματικότητα στο κοντινό μέλλον.

Συγκεκριμένα το 43,3% των Κοσοβάρων και το 39,5% των Αλβανών θεωρούν πως σε δέκα χρόνια θα έχει δημιουργηθεί η "Μεγάλη Αλβανία".

Η ιδέα της "Μεγάλης Αλβανίας" έχει πολλούς υποστηρικτές στην Αλβανία και σημαντική έκφραση στην πολιτική σκηνή της χώρας.
Οι θιασώτες της ιδέας, πιστεύουν στην ένωση όλων των περιοχών των Βαλκανίων που "ανήκουν" στο αλβανικό έθνος, σε ένα κράτος.

Στις περιοχές αυτές συμπεριλαμβάνονται το προσφάτως ανεξαρτητοποιημένο Κόσοβο, περιοχές του κράτους των Σκοπίων, του Μαυροβουνίου και βέβαια της Ελλάδος.

YΓ. Για τον λόγο αυτό επείγεται ο κ.Papatzis να τους εγγράψει ως μονίμους κατοίκους στην Ήπειρο ,και να τους δώσει δικαίωμα ψήφου, για να νομιμοποιήσει τις εδαφικές τους διεκδικήσεις .