100 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Η 19η Ιουλίου 1922

 

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Ιμπραήμ Ραϊσί συναντήθηκαν στην Τεχεράνη

 

Η Αλησμόνητη 19η Ιουλίου 1965. Η θριαμβευτική κάθοδος του Γεωργίου Παπανδρέου από το Καστρί στα Γραφεία της Ένωσης Κέντρου στην Σταδίου. Πάνω από 500.000 λαού στους Δρόμους. Μητσοτάκη Κάθαρμα

ΛΑΕ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 ΛΑΕ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

 ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΔΟΤΩΝ

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Ρεπορτάζ από το μέτωπο του Ντονμπάς. Η Αβντιίβκα και το Σεβέρσκ είναι το κλειδιά.

 

Τα στρατεύματα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ στις 18 Ιουλίου απέκοψαν την οδό  Αβντιίβκα-Κωνσταντίνοβκα και έχουν εισχωρήσει σε δυο συνοικίες. 

Η Αβντιίβκα και η Μαρίνκα είναι οι δύο κύριες οχυρωμένες περιοχές κοντά στο Ντονέτσκ, οι οποίες δεν καταληφθούν κατά μέτωπο .Οχυρώθηκαν για περίπου οκτώ χρόνια και επιτρέπουν στις ουκρανικές δυνάμεις να παραμείνουν κοντά στην πρωτεύουσα της DPR. Θα μπορούσαν να απελευθερωθούν μόνο όταν τα συμμαχικά στρατεύματα βρεθούν βαθιά στα μετόπισθεν τους , στην περιοχή του Σλαβιάνσκ. Ταυτόχρονα συνεχίζονται οι μάχες στο Σεβέρσκ .

Μέχρι το τέλος της ημέρας, υπήρχαν πληροφορίες για την εγκαθίδρυση ελέγχου από τα συμμαχικά στρατεύματα στο Σεβέρσκ, αλλά δεν έχει υπάρξει ακόμη επίσημη επιβεβαίωση της απελευθέρωσής της Πόλης. 

Οι ειδικοί σημειώνουν ότι μετά την απώλεια αυτών των δύο πόλεων, οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας θα πρέπει να επιστρέψουν στη γραμμή  Σλαβιάνσκ-Κραματόρσκ  - Kωνσταντίνοφκα . Αυτή θα είναι η τελευταία γραμμή άμυνας των Ούκων στο Ντονμπάς. 

Η ουκρανική άμυνα σε αυτόν τον τομέα θα κλονιστεί τελικά μετά τη σύλληψη του Κραματόρσκ. Αλλά πριν από αυτό, οι συμμαχικές δυνάμεις θα πρέπει να απελευθερώσουν το Σλαβιάνσκ.

Μετά την απώλεια του Κραματόρσκ οι Ούκοι θα πρέπει να επιστρέψουν στο Ντνιεπροπετρόφσκ  και το Ζαπορίζιε.

Στην Κονσταντίνοβκα χτυπήθηκε  το  σημείο ανάπτυξης της λεγόμενης ουκρανικής «λεγεώνας των Ξένων», όπου σκοτώθηκαν έως και 250 μισθοφόροι.

Επιπλέον, ένα χτύπημα πυραύλων  υψηλής ακρίβειας στις θέσεις της 118ης ταξιαρχίας εδαφικής σκοτώθηκαν  έως και 60  Ούκοι.

Η Μόσχα ζήτησε τη συμμετοχή διεθνών οργανισμών στο δικαστήριο για τους Ουκρανούς

 

Ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Βερσίνιν ζήτησε την  ευρεία συμμετοχή  διεθνών οργανισμών στο δικαστήριο που θα δικάσεις τους Ουκρανούς εγκληματίες πολέμου. 

«Πιστεύω ότι όσο ευρύτερη είναι αυτή η εκπροσώπηση, τόσο το καλύτερο θα είναι», τονίζοντας ότι «είναι απαραίτητο να καταγραφούν όλα τα εγκλήματα εναντίον αμάχων στην  DPR, την LPR και στα ουκρανικά εδάφη, προκειμένου να προσαχθούν στη δικαιοσύνη όλοι όσοι ευθύνονται» . 

Ο Βερσίνιν απάντησε στις δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών της Ουκρανίας Ντμίτρο Κουλέμπα Dmytro σχετικά με την ανάγκη δημιουργίας ενός δικαστηρίου κατά της Ρωσίας και είπε ότι «είναι απαραίτητο να διερευνηθούν τα εγκλήματα του καθεστώτος του Κιέβου».

«Από την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, τα ρωσικά και τα συμμαχικά στρατεύματα έχουν εξουδετερώσει περισσότερες από 60.000 νάρκες και εκρηκτικά  πουτοποθέτησαν οι Ουκρανοί », είπε και  πρόσθεσε ότι  «οι άμαχοι ανατινάσσονται από τις νάρκες, γι' αυτό είναι απαραίτητο να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι, καθώς και για τον βομβαρδισμό των αμάχων στο Ντονμπάς», κατέληξε ο  διπλωμάτης,

ΤΟ ΕΠΙΝΙΚΙΟ ΓΛΕΝΤΙ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΚΤΗ ΤΟΥ ΜΑΓΕΜΕΝΟΥ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1807. ΕΝΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

Στις 7/19 Ιουλίου 1807, ο Καποδίστριας, οργάνωσε στην παραλία του Μαγεμένου της Λευκάδας, το επινίκιο γλέντι με τους Αρματωλούς στο οποίο προσήλθε και ο ίδιος για να ευχαριστήσει τους Έλληνες μαχητές. 

Ήταν εκεί μαζεμένοι εκτός από τους Σουλιώτες και οι καλύτεροι καπετάνιοι και κλέφτες της Ηπείρου και της Ρούμελης, τους οποίους ο Καποδίστριας είχε οργανώσει για να πραγματοποιούν αντιπερισπασμούς στα νώτα των δυνάμεων του Αλή που Πολιορκούσαν την Λευκάδα. 

 Το κείμενο του Καποδίστρια,  αναφερόταν στα δείγματα 

πατριωτισμού που έδωσαν ο Κατσαντώνης  ο Μπότσαρης και οι 400  άνδρες τους,  και αποτελεί μια πολύτιμη διάψευση των συκοφαντιών 

που συνεχίζουν να γράφονται  από τους υπηρέτες των δολοφόνων τ

ου Εθνάρχη, ότι δήθεν δεν ομιλούσε την ελληνική.
Ο Καποδίστριας βεβαίωνε την Ιόνιο  Γερουσία ότι, 

1) συνομίλησε με τους Αρματολούς, 

2) οτι άκουσε τις διηγήσεις τους 

και 3) ότι τους μίλησε για την Επτάνησο Πολιτεία και τη Ρωσική Προστασία.
Το κείμενο του Καποδίστρια επιβεβαιώνει όσα έγραψε ο Βαλαωρίτη 

για τον όρκο στου Μαγεμένου

Ο Καποδίστριας , έβγαλε σύντομο λόγο στου Μαγεμένου, στα 

ελληνικά. 

Μίλησε στους Αρματωλούς χωρίς ...μεταφραστή.

Τέλος η αναφορά του, στην χρησιμότητα των πλωτών μέσων 

αποτελεί μια μαρτυρία για το χάος που χώριζε τον πατριώτη Καποδίστρια από τις ΥΕ, της Γερουσίας, και τους λογιστάς.

Ακολουθεί η περιγραφή από τον Καποδίστρια της Συνάντησης με του αρματωλούς που γράφηκε την επομένη.Απολαύστε το κείμενο.

Άρ.24
Τμ. Εξωτερικών
Προς την Έξοχωτάτην Γερουσίαν
Ό έν Αγία Μαύρα "Έκτακτος Επίτροπος
Έκ του Εκτάκτου Έπιτροπείου
τη 8 Ιουλίου 1807 π.ή.

Έκ της εσωκλείστου εφημερίδος αι 

Υ.Ε. θα λάβουν τάς πλέον εξηκριβωμένας ειδήσεις των γενναίων ενεργειών των αρματολών.

 Αύτη διωρθώθη υπ εμού του ιδίου κατόπιν της συνομιλίας την οποίαν έσχον μετ' αύτών χθες.
Ό Σεβασμιώτατος Ιγνάτιος, μολονότι εις κακήν κατάστασιν υγείας,

 μετέβη είς τήν εξοχήν, είς τήν 

θέσιν «Μαγεμένο», και ύπό τά δένδρα τών κήπων τούτων κατεσκήνωσε μεταξύ τών γενναίων του, οι όποιοι ύπερβαίνουν τόν άριθμόν τών τετρακοσίων.! 

Η ημέρα ήτο λαμπρότατη.
Καθήμενοι υπό τήν μεγάλην σκιάν πυκνοφύλλου καρυάς ο Σεβασμιότατος Ιγνάτιος, ή Α.Ε. ο Στρατηγός κύριος Παπαδόπουλος και εγώ ευρέθημεν έν μέσω τών όπλαρχηγών, και ιδιαιτέρως του συνετού και ανδρείου Μπότσαρη, του αρειμανίου Κατσαντώνη και άλλων, των οποίων ή συγκράτησις τών

 ασυνήθων όνομάτων των δέν είναι εύκολον πράγμα. 

Τον πρώτον τούτον κύκλον 

επλαισίωνον, καθήμενοι επίσης είς κύκλον, όλοι οι άλλοι.
Η πρωία ήναλώθη δια τήν άκρόασιν 

παρά των πλέον ευγλώττων της διηγήσεως τών κατορθωμάτων των. Ηκολούθησε γεύμα, το οποίον είχεν

 όλα τά χαρακτηρστικά των γευμάτων των ηρωικών χρόνων, των άδομένων 

υπό του Όμήρου. 

Τελικώς ή μουσική, το άσμα, ό χορός.
Περί της ημετέρας πολιτείας και 

περί της προστασίας ήτις την υποστηρίζει έγινε αναφορά δι' 

όλίγων, καί ούτοι πείθονται πλέον 

ότι ή Πολιτεία θά μείνη πάντοτε πατρίς των, αφού έδωσαν εις την πατρίδα ταύτην δείγματα συμπαθείας και αφού της παρέχουν κατά τον παρόντα πόλεμον διακεκριμένας και σημαντικωτάτας υπηρεσίας.

Ούτοι πρόκειται να αναχωρήσουν 

έντός όλίγων ήμερων μέ καλλιτέραν εκπαίδευσιν καί κατόπιν του καθορισμού μερικών κανόνων, 

έκ των όποιων δύναται νά 

προσδοκάται ότι ίσως παρωθηθή εις μεγαλύτερα γεγονότα ή αληθώς εις βαθμών ηρωισμού γενναιότης 

τών ανδρών τούτων, των μοναδικών 

εις την δύναμιν της ψυχής καί είς

 τήν καρτερίαν των είς τον αγώνα και εις το να υπομένουν παν είδος στερήσεως.

Τόσον η έλευσίς των είς Α. Μαύραν 

ώς καί η προσεχής επιστροφή των 

εις το εχθρικόν έδαφος υπεστηρίχθη υπό της θαλασσίας δυνάμεως 

της μοίρας της Ανατολής. 

Τοιουτοτρόπως αι Υ.Ε. θα 

αναγνωρίσουν την χρείαν καί τήν σπουδαιότητα των δύο λέμβων τών κατασκευασθεισών υπό του κυρίου Κουμάνη ώς κανονιοφόρων.
Αί λέμβοι αύται καί βαρύ τι πλοίον, καθώς καί πολλαί γόνδολαι, ευρίσκονται είς συνεχή υπηρεσίαν, 

διά νά υποστηρίξουν τας αναγκαίας έπικοινωνίας μετά τής ξηράς, όπου 

οι γενναίοι ούτοι ελευθέρως εισέρχονται, διέρχονται, μάχονται 

και μας στέλλουν εφόδια αφαιρούμενα από του εχθρού, καθώς και τάς πλέον εξηκριβωμένας ειδήσεις περί της θέσεώς του και περί της πορείας του.
Παρακαλώ τήν συνέχισιν τής δημοσίας εύνοιας.

Ό Έκτ. Έπίτρ. 

Κόμης ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

 Ληφθέν τή 12 Ιουλίου 1807, 

παλαιόν ή.
Ό Γραμμ. τής Επικρατείας

 S.Banaglia.

ΣΤΙΣ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 ΚΑΤΈΠΛΕΥΣΕ ΣΤΟΝ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΤΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΚΑΤΣΩΝΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΒΥΘΙΣΕΙ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΑΠΟΒΑΤΙΚΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΑΝ ΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΑΛΛΑ Ο ΚΛΕΦΤΟΛΟΥΜΠΙΝΕ ΠΙΣΤΕΥΘΕ ΟΤΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ.

 Κατσώνης ΙΙI . Υποβρύχιο .Πρώην ‘USS REMORA SS-487’.  Καθέλκυση 1945. Εκσυγχρονισμός σε GUPPY III το 1962.

  Η ελληνική Σημαία υψώθηκε στο Τσάρλεστον στις 25 Οκτωβρίου 1973. Κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 19 Ιουλίου 1974. Παροπλίστηκε στις 31 Μαρτίου 1993 (ΟΠΠ/ΝΣ). 

Ταχύτητα 20/15 κόμβοι. Πλήρωμα 82 άνδρες Οπλισμός 10 Τ/Σ (6 ΠΡ, 4 ΠΜ)και παθητική συσκευή SONAR τύπου PUFFS.  

Περίοδος Μεταγραφών. Οι κλεφτολουμπινέ μετα τον ΒΕΡΕΛΗ πήραν από το ΜΠΥΡΑΛ και την ΚΑΛΕΡ

 

 Εθνική Ενότητα των Ιουδαίων. Η Εύη Κάλερ με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Χριστοφιλοπούλου» συσπειρώθηκε γύρω από την ΛΟΑΤΚΙ Εβραία Κούλα Εφιαλτένσκι. 

ΥΓ1. Στο Λονδίνο σαν φοιτήτρια ήταν εβραιοδεξιά, αλλά μετά έγινε εβραιοΠΑΣΟΚα, λόγω Αβρούρι και Αβάπτιστου, και τώρα επέστρεψε στην βάση της.

ΥΓ2. ΚΝΟΥΔΟΥ ΕΒΡΑΙΟΙ, ΠΑΣΟΚΟΕΒΡΑΙΟΙ,ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ.

19 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974. ΕΝΩ Ο ΑΤΤΙΛΑΣ ΑΠΕΠΛΕΥΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Ο ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΛΟΥΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΣΙΣΚΟ. ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΙ ΔΕΝ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΗΡΥΞΑΝ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ

Στις 11:30 π.μ. της 19ης Ιουλίου 1974 , ο τουρκικός στολίσκος από 6 αποβατικά απέπλευσε από τη Μερσίνα. Η στρατιωτική  ηγεσία των Αθηνών που είχε ενημερωθεί για  τον απόπλου με σήμα της ΚΥΠ  δεν έκανε απολύτως τίποτα.  

Μισή ώρα πριν αποπλεύσει ο Άττίλας, έφθασε στην Αθήνα ο Σίσκο. 

Δίπλα στον Ανδρουτσόπουλο καθόταν ο πράκτορας Μπονάνος ντυμένος με πολιτικά. 

Ο Σίσκο έμεινε στην Αθήνα μέχρι τις 19.00 οπότε ξανάφυγε προς την Άγκυρα.  Οι πρωινές εφημερίδες της επομένης που κυκλοφόρησαν χωρίς την είδηση της απόβασης ανέφεραν:

Ενώ ο τουρκικός αποβατικός στόλος έπλεε προς την Κύπρο               ο Μακάριος μίλησε στον ΟΗΕ ως εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ και ως φίλος του Ετζεβίτ και ζήτησε την επέμβαση των Τούρκων. 

Η εισβολή της  Τουρκίας ως εγγυήτριας δύναμης στην Κύπρο έγινε κατόπιν αιτήματος του Μακαρίου προς το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ  για αποκατάσταση της συνταγματικής τάξεως των συμφωνιών Ζυρίχης Λονδίνου

                                     Scripta Manent 

19 Ιουλίου 1974.

 Στις 02:00 , στην Άγκυρα ο Ετζεβίτ προήδρευσε της συνεδρίασης των αρχηγών των Επιτελείων και στη συνέχεια το 

Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα την επέμβαση στην Κύπρο. 

Περίπου 10 ώρες μετά, στις 11:30 πμ της 19ης Ιουλίου, ο τουρκικός στολίσκος από 6 αποβατικά απέπλευσε από τη Μερσίνα, 

προς την Κύπρο. 

Η ΚΥΠ ενημέρωσε την Αθήνα για τον απόπλου, αλλά οι προδότες των Αθηνών δεν συγκάλεσαν Πολεμικό Συμβούλιο και δεν κήρυξαν επιστράτευση. Παράλληλα, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος , έφυγε από το Λονδίνο και πήγε στη Νέα Υόρκη για να απευθυνθεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, και να ζητήσει την παρέμβαση της Τουρκίας για να αποκατασταθεί η Δημοκρατία . 

 Στις 11:00 επέστρεψε στην Αθήνα από Άγκυρα ο Σίσκο. 

Οι πληροφορίες που μετέφερε από τουρκικής πλευράς κρίθηκαν από τους μετέχοντες στη σύσκεψη αυτή "μάλλον ενθαρρυντικές".

Αργότερα, περί τις 19:00, ο στρατηγός Μπονάνος κάλεσε τους 

αρχηγούς και τους ανακοίνωσε τις πληροφορίες που είχε μεταφέρει 

ο Σίσκο.

 Στις 16 Ιουλίου, ο Μακάριος πέταξε με βρετανικό αεροπλάνο 

στη Μάλτα και από εκεί στο Λονδίνο. 

Την επομένη, 17 Ιουλίου, συνοδευόμενος από τον τότε Ύπατο 

Αρμοστή της Κύπρου στο Λονδίνο κ. Κώστα Ασσιώτη, έγινε δεκτός 

από τον Βρετανό πρωθυπουργό Χάρολντ Γουίλσον και τον υπουργό Εξωτερικών Τζέιμς Κάλαχαν. Και οι δύο, τον διαβεβαίωσαν 

ότι η Μεγάλη Βρετανία εξακολουθούσε να τον αναγνωρίζει 

ως τον νόμιμο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

 Ο Μακάριος συμφώνησε με τη βρετανική κυβέρνηση, το τι θα έλεγε σ

το Συμβούλιο Ασφαλείας, και την βοήθησε να ανάψει το πράσινο φως

 στον Ετζεβίτ για να εισβάλει. 

Το «Κλού» της ομιλίας του στο Συμβούλιο Ασφαλείας ήταν η ψευδής αναφορά στους κινδύνους για τους Τουρκοκυπρίους.

 που απετέλεσε την πρόσκληση προς τον Αττίλα. 

 « Όπως ανέφερα ήδη, τα γεγονότα της Κύπρου δεν αποτελούν 

εσωτερική υπόθεση των Ελληνοκυπρίων. Αφορούν και επηρεάζουν

 και τους Τουρκοκυπρίους. Το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας αποτελεί εισβολή, και οι συνέπειές του πλήττουν ολόκληρο

 τον κυπριακό λαό, Έλληνες και Τούρκους», είπε ο Μακάριος.

 Κάθε καλόπιστος ιστορικός πρέπει να αναρωτηθεί αν αυτές οι αναφορές στους τουρκοκυπρίους ήταν αναγκαίες. 

 

Μετά τη συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο ο Γουίλσον και ο Κάλαχαν, δέχθηκαν τον Τούρκο πρωθυπουργό Μπουλέντ Ετζεβίτ, ο οποίος

 πρότεινε κοινή επέμβαση Τουρκίας και Μεγάλης Βρετανίας ως εγγυητριών δυνάμεων. 

Οι Βρετανοί απόρριψαν την πρόταση αλλά του άφησαν την πόρτα 

ανοιχτή για την τουρκική απόβαση. 

 

Εμείς, βγάζουμε τα συκώτια μας από τότε, για να εξηγούμε τα  αμερικανικά και βρετανικά σχέδια για το νησί, και να τονίζουμε ότι το πραξικόπημα και η εισβολή του Αττίλα ήταν μια «χορογραφία» των αμερικανικών και βρετανικών μυστικών υπηρεσιών. 

Όμως, ο «Εθνάρχης» Μακάριος στην Νέα Υόρκη δεν είπε ούτε λέξη. 

Στο Συμβούλιο Ασφαλείας εκφώνησε το σενάριο της «ελληνικής εισβολής» , των πρακτόρων του Αβράκωτου, που του το είχαν γράψει το Λονδίνο και η Cia. 

 Ο Μακάριος που ζητούσε από τις άλλες δυο εγγυήτριες δυνάμεις την Αγγλία και την Τουρκία, την αποκατάσταση της δικής του 

νομιμότητας, είπε ότι «το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας

 παραβίασε κατάφωρα την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Δημοκρατίας της Κύπρου και με το πραξικόπημα, που οργάνωσε το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας και το υλοποίησαν οι Έλληνες αξιωματικοί, που υπηρετούσαν και διοικούσαν την κυπριακή εθνοφρουρά, η ελληνική χούντα επεξέτεινε τη δικτατορία στο κυπριακό έδαφος», 

και ακόμα τόνισε: 

«Δεν υπήρξε επανάσταση στην Κύπρο, που θα μπορούσε να θεωρηθεί εσωτερική υπόθεση. Υπήρξε εισβολή, που παραβίασε την

 ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και η εισβολή συνεχίζεται, και θα συνεχίζεται όσο θα υπάρχουν Έλληνες αξιωματικοί στην Κύπρο.

Οι συνέπειες της εισβολής αυτής θα είναι καταλυτικές για την Κύπρο, εάν δεν επανέλθουμε στη συνταγματική ομαλότητα και εάν δεν αποκατασταθούν οι δημοκρατικές ελευθερίες». 

 Ούτε ΝΑΤΟ, ούτε Cia. Σκέτη Ελλάδα.

 Η μάλλον ….Χούντα των Αθηνών. 

 

Ο Μακάριος, μίλησε για «ελληνική εισβολή», με στόχο την Ένωση και έριξε πλήρως την ευθύνη για το αδιέξοδο των τότε διακοινοτικών συνομιλιών στην Χούντα. 

Συγκεκριμένα σε συνεννόηση με το Λονδίνο είπε: «Επί μακρό χρονικό διάστημα διεξήχθησαν συνομιλίες μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, με σκοπό την εξεύρεση ειρηνικής λύσης για το Κυπριακό. 

Ο αντιπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα και δύο συνταγματολόγοι από την Ελλάδα και την Τουρκία παρακολούθησαν τις συνομιλίες αυτές. 

Δεν μπορούμε να πούμε, ότι μέχρι σήμερα σημειώθηκε ικανοποιητική πρόοδος στις συνομιλίες. Πώς μπορούσε, όμως, να υπάρξει πρόοδος, όταν η πολιτική της Αθήνας για την Κύπρο ήταν διπρόσωπη; 

Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν συμφωνήσει, πως οι συνομιλίες διεξήγοντο με βάση την ανεξαρτησία. 

Το καθεστώς των Αθηνών συμφώνησε σ' αυτό, και επανειλημμένα 

ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών δήλωσε, ότι η θέση της Ελλάδας 

στο ζήτημα είναι σαφής.

 Αν αυτό ήταν αλήθεια, γιατί τότε το στρατιωτικό καθεστώς της 

Ελλάδας δημιούργησε και υποστήριξε την τρομοκρατική οργάνωση 

"ΕΟΚΑ Β", που είχε στόχο την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα 

και της οποίας τα μέλη αυτοαποκαλούντο «Ενωτικοί»; 

 Ο Αττίλας επενέβη επομένως 

για να αποτρέψει την… Ένωση. 

 Πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι τότε, στις 19 Ιουλίου 1974      

ο «Ακελίστας» και άνθρωπος των Άγγλων Μακάριος, είπε στα Μέλη 

του Συμβουλίου Ασφαλείας τα εξής: 

«όπως έδειχναν να εξελίσσονται τα πράγματα, θεωρούσα τον

 τουρκικό κίνδυνο πιο ασήμαντο από τον ελληνικό. Και, όπως αποδείχθηκε, οι φόβοι μου ήσαν δικαιολογημένοι». 

Και… «δικαιώθηκε» 

Ο Μακάριος δικαιολόγησε την απομάκρυνση του από την Κύπρο ως εξής: «….θα ήθελα να προσθέσω, ότι τη δεύτερη ημέρα της ένοπλης επίθεσης τα τεθωρακισμένα κατευθύνθηκαν προς την Πάφο, ενώ ταυτόχρονα ένα μικρό πολεμικό πλοίο της εθνοφρουράς άρχισε να βομβαρδίζει τη μητρόπολη της Πάφου, όπου έμενα. Υπ' αυτές τις συνθήκες, θεώρησα φρονιμότερο να εγκαταλείψω την Κύπρο, παρά να πέσω στα χέρια της ελληνικής χούντας. Είμαι ευγνώμων 

στη βρετανική κυβέρνηση, που μού χορήγησε ελικόπτερο, 

το οποίο με μετέφερε από την Πάφο στις βρετανικές βάσεις, και αεροπλάνο από τις βάσεις στο Λονδίνο, μέσω Μάλτας. 

Είμαι επίσης ευγνώμων στον ειδικό αντιπρόσωπο του 

Γενικού Γραμματέα και στο διοικητή των ειδικών ειρηνευτικών

 δυνάμεων του Ο.Η.Ε. στην Κύπρο, για το ενδιαφέρον που έδειξαν

για την ασφάλειά μου. Η παρουσία μου στην αίθουσα αυτή κατέστη

 δυνατή χάρις στη βοήθεια της βρεττανικής κυβέρνησης και των εκπροσώπων του Γενικού Γραμματέα, δρος Βαλντχάιμ. Το ενδιαφέρον τους για το άτομό μου, και για την κρίσιμη κατάσταση στην οποία 

βρίσκεται η Κύπρος, με συγκινεί ως τα μύχια της ψυχής μου». 

 Ο Μακάριος όφειλε να παραμείνει στην Πάφο και να ζητήσει την προστασία του από την εγγυήτρια δύναμη τη Μεγάλη Βρετανία και τον ΟΗΕ και όχι να το βάλει στα πόδια. Εάν έμενε, το σχέδιο Κίσινγκερ θα πήγαινε στον διάολο. 

Και η Χούντα των Αθηνών έπρεπε να στείλει τις ενισχύσεις με τα "Νοράτλας" την νύχτα της 19ης Ιουλίου, και να διατάξει την επιστράτευση από τις 1300 της 19ης Ιουλίου, όταν συνομιλούσε με τον Σίσκο.

Σπυρίδων Αλεξάνδρου Χατζάρας

Η 19η Ιουλίου στην Ιστορία

Η 19η Ιουλίου είναι η 200η ημέρα του έτους. Έμειναν 165 μέρες πριν το τέλος του 

484. Ο Στασιαστής στρατηγός Λεόντειος ο Σύρος στέφτηκε Αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίες στην Ταρσό. 

711. Κατά την μουσουλμανική κατάκτηση της Ιβηρικής χερσονήσου: Άραβες και Βέρβεροι του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών υπό τον Ταρίκ ιμπν Ζιγιάντ νίκησαν τους Βησιγότθους στη μάχη της Ρίο Γουαδαλέτε στην Ισπανία. 

998 . Στη μάχη της Απάμειας, μεταξύ των Βυζαντινών με το Χαλιφάτο των Φατιμιδών, ενώ νικούσαν Βυζαντινοί , ένας αξιωματικός των Φατιμίδων κατάφερε να σκοτώσει τον Δούκα της Αντιοχείας Δαμιανό Δαλασσηνό , οπότε ο βυζαντινός στρατός κατέρρευσε . Από τους δύο γιους του, που πολεμούσαν μαζί του ο ένας σκοτώθηκε και ο άλλος μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στο Κάϊρο, όπου παρέμεινε για δέκα χρόνια.

1195. Στην Ιβηρική έγινε η μάχη του Αλάρκος, κοντά στο φρούριο του Αλ Αράκ στην οποία ο στρατός του Αλφόνσου Η της Καστίλλης νικήθηκε από τους Αλμοάδες υπό την διοίκηση του Γιακούμπ αλ-Μανσούρ. Οι χριστιανοί είχαν περισσότερους από 7000 νεκρούς.

1270. Οι Μογγόλοι εκτέλεσαν τον Ρομάν Ολέγκοβιτς που τον αγιοποίησε αργότερα η ρωσική εκκλησία ως μάρτυρα της Πίστεως.

1333. Κατά τον πόλεμο της Σκωτσέζικης Ανεξαρτησίας, οι Άγγλοι νίκησαν τους Σκωτσέζους στη μάχη του Χάλιντον Χιλ.

 1525. Οι Καθολικοί ηγεμόνες στη βόρεια Γερμανία δημιούργησαν τη Λίγκα του Ντεσσάου για να αντιταχθούν στις ταραχές και τη διάδοση του δόγματος του Μάρτιν Λούθερ.

1544 .Άρχισε η πολιορκία της Βουλώνης, κατά τη διάρκεια της εισβολής του Ερρίκου Η ́ στη Γαλλία

1612. Στις 9/19 Ιουλίου έγινε στον Προύθο στην τοποθεσία Κέρας του Σας η  μάχη μεταξύ των Τάταρων και του Μολαβού τυχοδιώκτη Στέφανου Τόμσα με το στρατό της  Πολωνο-λιθουανικής Κοινοπολιτείας με τους οποίους συνέπραττε  πρώην πρίγκιψ  της Μολδαβίας Κωνσταντίν Μοβίλα. Στη μάχη νίκησαν καθαρά οι Τάταροι που έπιασαν αιχμάλωτο  τον Κωνσταντίν με την πρόθεση να ζητήσουν  λύτρα για αυτόν, αλλά εκείνος  πνίγηκε ενώ διέσχιζαν το Δνείστερο.

1650. Ο Χάτμανος Μπογκντάν Χμελνίτσκι ως αρχηγός των Ζαποροζιανών Κοζάκων, και της Ουκρανίας, υπέγραψε συνθήκη με τον τούρκο πρέσβη Οσμάν-αγά Τσιγκίριν.

1696 . Κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1686-1700 παραδόθηκε στον Μεγάλο Πέτρο η τουρκική φρουρά του Αζόφ. 

1702 .Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου στη μάχη του Κλίσοβ 19 ο αριθμητικά ανώτερος πολωνο-σαξονικός στρατός του Αυγούστου Β΄ του Δυνατού, νικήθηκε από τον μισό σε μέγεθος σουηδικό στρατό υπό τη διοίκηση του βασιλιά Καρόλου ΙΒ΄ της Σουηδίας.

1717. Κατά τον έβδομο  Ενετοτουρκικό Πολεμο ο στόλος της Βενετίας με την  υποστήριξη μικτής μοίρας πορτογαλικών, μαλτέζικων και παπικών πλοίων νίκησε τους Οθωμανούς στη Ναυμαχία του Ταίναρου. (Κάβο Ματαπά).

 1747 .Κατά τον πόλεμο της αυστριακής διαδοχής τα γαλλικά στρατεύματα του Λουδοβίκου 15ου επιτέθηκαν στις δυνάμεις του βασιλείου της Σαρδηνίας στο οροπέδιο της Ασσιέτα. Μετά από πέντε ώρες οι Γάλλοι υπέστησαν βαριές απώλειες. και υποχώρησαν.

 1780. Ο Κωνσταντής Κολοκοτρώνης και ο κλέφτης του Ταϋγέτου τον Παναγιώταρος (Βενετζιανάκης) αφού πολιορκήθηκαν από τους Οθωμανούς καπουδάν πασά Χασάν Τσεζάερλης, και του δραγουμάνου του στόλου Μαυρογένη στον Πύργο της Καστανίτσας, σκοτώθηκαν κατά την έξοδο. 

1790. Ο ρωσικός στόλος νίκησε τον τουρκικό στη ναυμαχία των στενών του Κερτς.

 1799 .Ο αυτοκράτορας Παύλος ενέκρινε την ίδρυση της ρωσο-αμερικανικής εταιρείας για την ανάπτυξη της Αλάσκας. 

1807. Στις 7/19 Ιουλίου 1807, ο Καποδίστριας, οργάνωσε στην παραλία του Μαγεμένου της Λευκάδας, το γλέντι με τους αρματωλούς στο οποίο προσήλθε και ο ίδιος για να ευχαριστήσει τους Έλληνες μαχητές. Ήταν εκεί μαζεμένοι εκτός από τους Σουλιώτες και οι καλύτεροι καπετάνιοι και κλέφτες της Ηπείρου και της Ρούμελης, τους οποίους ο Καποδίστριας είχε οργανώσει για να πραγματοποιούν αντιπερισπασμούς στα νώτα των δυνάμεων του Αλή.
1821. Τουρκική δύναμη, υπό τον Ομέρ Βρυώνη, έφτασε στην Αθήνα έλυσε την πολιορκία της Ακροπόλεως. Οι πολιορκητές υπό τον Λιβέρη Λιβιερόπουλο  κατέφυγαν στην Αίγινα και στη Σαλαμίνα.Ο Γεώργιος Δ΄ στέφτηκε βασιλιάς του Ηνωμένου Βασιλείου. 
1826. Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης διορίστηκε  αρχιστράτηγος στρατάρχης της Ρούμελης.

1870 .Ο Ναπολέοντας Γ 'κήρυξε τον πόλεμο στην Πρωσία. 

1877 . Kατά τη διάρκεια του ρωσο-τουρκικού πολέμου του 1877-1878 έληξε η πρώτη μάχη στο πέρασμα της Σίπκα. Στις 19 Ιουλίου /31 Ιουλίου 1877, νέο στυλ, ο πρίγκιπας Κάρολος της Ρουμανίας που καθυστερούσε την πολεμική επέμβαση του Ρουμανικού Στρατού μέχρι ο Μέγας Δούκας Νικόλαος της Ρωσίας να ζητήσει επίσημα τη ρουμανική στρατιωτική βοήθεια έλαβε το τηλεγράφημα του Μέγα Δούκα Νικόλαου, που ανέφερε : «Οι Τούρκοι έχουν συγκεντρωθεί στην Πλεβνά τις πιο ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, συντρίβοντας μας. Μεταξύ του Γίου της Καράμπια Πλοίου, αυτή η επίδειξη είναι απαραίτητη για να διευκολύνει τις κινήσεις μου. Νίκολας». Ακολούθησε η Μάχη της Πλέβνα (20 Ιουλίου - 10 Δεκεμβρίου 1877),στην οποία η νίκη του ρουμανικού στρατού έθεσε τα θεμέλια για την κρατική ανεξαρτησία της Ρουμανίας. 

1900. Στη Γαλλία, άνοιξε  το Μετρό του Παρισιού.

1915. Ήττα των Ιταλών στη μάχη της Ποντγκόρα

1916. Κατά τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλαίσιο της μάχης του Σομμ. Βρετανοί και Αυστραλοί επιτέθηκαν στα γερμανικά χαρακώματα του Φρομέλ.


1923. Κάτω από την πίεση του στρατού, του VMRO και της κυβέρνησης διαλύθηκε το Συνταγματικό Μπλοκ των αντιπολιτευόμενων.

1924. Η κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπαναστασίου καταψηφίστηκε στη Βουλή με ψήφους 175 κατά έναντι 131 υπέρ, και ο Παπαναστασίου παραιτήθηκε.

 

1930. Η κυβέρνηση της Φινλανδίας απέλασε τους ηγέτες του φινλανδικού Κομμουνιστικού Κόμματος στη Σοβιετική Ένωση.

1936. Στην Ισπανία άρχισε η πολιορκία της Χιχόν και του Οβιέδο. Η Ντολόρες Ιμπαρρούρι σε ραδιοφωνική της ομιλία , για πρώτη φορά εριξε το σύνθημα 
( «Δεν θα περάσουν»!) « Non pasaran!».

1937. Ο Γκέμπελς εγκαινίασε στο Μόναχο την  ιστορική έκθεση για την  «Εκφυλισμένη Τέχνη».

Στο Βελιγράδι έγιναν συγκρούσεις μεταξύ της αστυνομίας και διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν για την υποβολή στην Εθνοσυνέλευση για επικύρωση του κονκορδάτου μεταξύ του Βατικανού και του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, που είχε υπογραφεί τον Ιούλιο του 1935, αλλά λόγω της αντίστασης της κοινής γνώμης δεν είχε επικυρωθεί.  Τέσσερις ημέρες αργότερα, το Κονκορδάτο ψηφίστηκε με 166 ψήφους υπέρ και 129 κατά.

1942. Ο Γερμανός Ναύαρχος Καρλ Ντένιτς διέταξε τα γερμανικά υποβρυχία να αποσυρθούν από τις θέσεις στις αμερικανικές ακτές του Ατλαντικού, μετά την βυθιση πολλών υποβρυχίων λόγω της εφαρμογής του συστήματος των νηοπομπών.

1943. Σε μια προσπάθεια να αποδυναμώσουν τον Μουσολίνι η Ρώμη βομβαρδίστηκε για πρώτη φορά από 700 Συμμαχικά αεροπλάνα τους. Ο αριθμός των νεκρών ήταν 617. Καταστράφηκε η Βασιλική του Σαν Λορέντζο. 

1949 . Το Λάος απέκτησε την ανεξαρτησία του από τη Γαλλία. 

1956. Οι ηγέτες της Γιουγκοσλαβίας, Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, της Αιγύπτου Γκόμελ Αμπντέλ Νάσερ και ο Νεχρού της Ινδίας υπέγραψαν την κοινή δήλωση του Μπριόνι που σηματοδότησε την αρχή του Κινήματος των Αδεσμεύτων.

1958. Στην Κύπρο  σκοτώθηκαν από Τούρκους ο 22χρονος Ιωάννης Καρύπης, οι Γεώργιος Μιχαήλ και Νικόλαος Ρούσος, 62 ετών, και  οι αδελφοί Πέτρος και Παύλος Νικολέττης, 72 ετών. Οι Τούρκοι είχαν 4 νεκρούς, Απαγόρευση κυκλοφορίας σε Πάφο, Λάρνακα, Λευκωσία,

1961. Εκδηλώθηκε η κρίση της Μπιζέρτα καθώς οι Τυνήσιοι απέκλεισαν την γαλλική στρατιωτική βάση. Μετά από τέσσερις μέρες μαχών μέσα και γύρω από την Μπιζέρτα οι Γάλλοι κατέλαβαν ολόκληρη την πόλη και η διαφορά μεταξύ της Τυνησίας και της Γαλλίας έληξε κάτω από τη διαμεσολάβηση του ΟΗΕ.

1965 .Ο Γεώργιος Παπανδρέου έχασε την πλειοψηφία στη Βουλή, καθώς συνεχίστηκαν οι αποστασίες . Αποτάχθηκαν ως ενεχόμενοι στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ. 4 αξιωματικοί και προφυλακίστηκαν ο Αριστείδης Μπουλούκος, και ο Ιωάννης Θεοδοσίου.

 Στη Ρουμάνια άρχισε το ένατο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρουμανίας στο οποίο ο Νικολάε Τσαουσέσκου εξελέγη Γενικός Γραμματέας του Κόμματος. 

1966 .Στο Παγκόσμιο Κύπελλο, η Βόρεια Κορέα νίκησε πανηγυρικά την Ιταλία. Για πρώτη φορά μια ασιατική Εθνική έφτασε στα προημιτελικά. 

1969. Πέθανε από βρογχοπνευμονία, στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» στην Αθήνα, ο μαχητικός αντικομουνιστής Στράτης Μυριβήλης. Εθνικιστής, λογοτέχνης, ακαδημαϊκός και δημοσιογράφος που είχε γεννηθεί  στις 30 Ιουνίου 1892 στη Συκιμιά της Λέσβου.  Η Ιντίρα Γκάντι διέταξε την εθνικοποίηση των 14 μεγαλύτερων τραπεζών στην Ινδία. 

1974. Στις  02:00 'στην Άγκυρα ο Ετζεβίτ προήδρευσε της  συνεδρίασης  των αρχηγών των Επιτελείων και στη συνέχεια  το Υπουργικό Συμβούλιο  αποφάσισε ομόφωνα να παρέμβει στην Κύπρο. Στις 11:30 πμ της 19ης Ιουλίου, ο τουρκικός στολίσκος από 6 αποβατικά απέπλευσε από τη Μερσίνα.  
Παράλληλα,  ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος πήγε από το Λονδίνο στη Νέα Υόρκη και μίλησε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ζητώντας την παρέμβαση της Τουρκίας για να αποκατασταθεί η Δημοκρατία .
Στις 13:00 επέστρεψε στην Αθήνα από Άγκυρα ο  Σίσκο. Οι πληροφορίες που μετέφερε από τουρκικής πλευράς  κρίθηκαν από τους μετέχοντες στη σύσκεψη αυτή μάλλον ενθαρρυντικές. Αργότερα, περί τις 19:00, ο στρατηγός Μπονάνος κάλεσε τους αρχηγούς και τους ανακοίνωσε τις πληροφορίες που είχε μεταφέρει ο Σίσκο, ο οποίος στο μεταξύ είχε ήδη αναχωρήσει και πάλι προς την Άγκυρα.
Ο Φρανσίσκο Φράνκο λόγω ασθένειας παρέδωσε προσωρινά την εξουσία στον πρίγκιπα Χουάν Κάρλος, ο οποίος το 1975, μετά το θάνατο του Φράνκο, έγινε βασιλιάς της Ισπανίας.

 1979. Μετά την πτώση του Σομόζα στη Νικαράγουας, οι Σαντινίστας ανέλαβαν την εξουσία. 

1980. Άρχισαν στην  Μόσχα οι 22οι Ολυμπιακοί Αγώνες. 45 χώρες ακολούθησαν το μποϊκοτάζ των Αμερικανών. 

1989. Το βρόμικο καλοκαίρι του 89. Η Κοινοπραξία Μητσοτάκη-Φλωράκη-Κύρκου, αποφάσισε την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου, του Μένιου Κουτσόγιωργα, του Γιώργου Πέτσου, του Δημήτρη Τσοβόλα και του Παναγιώτη Ρουμελιώτη σε Ειδική Ανακριτική Επιτροπή για το «σκάνδαλο» των ΔΕΚΟ, που κατέθεσαν τα χρήματά τους στην Τράπεζα Κρήτης. Η Πολωνική Βουλή εξέλεξε τον Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι ως Προέδρο της Πολωνίας. 

1992. Η Ιταλική μαφία σε συνεργασία με τις κρατικές υπηρεσίες πληροφοριών δολοφόνησε στο Παλέρμο με παγιδευμένο αυτοκίνητο στο οποίο είχαν τοποθετηθεί 100 κιλά ΤΝΤ ο δικαστής Πάολο Μπορσελίνο. Σκοτώθηκαν και πέντε μέλη της συνοδείας του. Λίγες μέρες πριν σκοτωθεί, σε τηλεοπτική συνέντευξη με τον Λαμπέρτο Σποσίνι ο Μπορσελίνο είχε δηλώσει ότι είχε στοχοποιηθεί από την «Κόζα Νόστρα» και ότι ήταν «θανατοποινίτης». 

1994 . Η Εθνική Συνέλευση της Σερβικής Δημοκρατίας απέρριψε το σχέδιο της Ομάδας Επαφής για εδαφικές οριοθετήσεις στη Βοσνία. 

1996.Μετα από την απαίτηση της Διεθνούς Κοινότητας ο Πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας, Ράντοβαν Κάρατζιτς παραιτήθηκε από όλα τα δημόσια αξιώματα.

2002. Συνελήφθη  ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, τον οποίο οι αμερικανοί θεωρούσαν ως τον Αρχηγό  της «17 Νοέμβρη».

2004.Τα τραμ  ξανάρχισαν τα δρομολόγιά του στους δρόμους της Αθήνας με τη διαδρομή από το Σύνταγμα μέχρι το Νέο Φάληρο και τη Γλυφάδα

2010. Δολοφονήθηκε από αγνώστους έξω από το σπίτι του στην Ηλιούπολη, στις 5:25, ο δημοσιογράφος Σωκράτης Γκιόλιας. Στο σημείο της δολοφονίας βρέθηκαν 16 κάλυκες από όπλο των 9 χιλιοστών.

2019 . Ο πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου Ράμους Χαραντινάι κλήθηκε  στη Χάγη, από την εισαγγελική υπηρεσία που διερευνά την διάπραξη εγκλημάτων πολέμου από τον ΟΥΤΣΕΚΑ κατά τον πόλεμο του 1998-99 προκειμένου να καταθέσει, ως ύποπτος.

100 χρόνια από την Προδοσία στην Μικρά Ασία. Η 18η Ιουλίου 1922

Ο Σοϊγκού επιθεώρησε τις μονάδες στο μέτωπο και έδωσε εντολή στο Σώμα Στρατού "Ανατολή" να καταστραφούν πρώτα από όλα τα πυροβόλα μεγάλου βεληνεκούς του εχθρού

 

Κρεμλίνο: «Η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων με την Ουκρανία προς το παρόν αποκλείεται ». «Δεν υπάρχει χρονικό πλαίσιο για την ειδική στρατιωτική επιχείρηση» «Η ειδική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία θα τερματιστεί όταν επιτευχθούν όλοι οι στόχοι της».

 

O εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε ότι, «η ειδική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία θα τερματιστεί όταν επιτευχθούν όλοι οι στόχοι της» και τόνισε ότι «δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο για την επίτευξη των στόχων.          «Το κυριότερο είναι η αποτελεσματικότητα αυτής της επιχείρησης», είπε ο Πεσκόφ και τόνισε ότι «η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων με την Ουκρανία προς το παρόν ».

Το Κόκκινο Νταχάου στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου στον Φενεό και οι χιλιάδες σφαγμένοι από το Κόκκινο Θηρίο στη διάρκεια της ΚΑΤΟΧΗΣ.

 

Οι πρώτοι Εαμοελασίτες, εμφανίστηκαν στο οροπέδιο του Φενεού, την άνοιξη του 1943, και «απελευθέρωσαν» τη Μονή Αγίου Γεωργίου, που την μετέτρεψαν σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως των «αντιδραστικών». 

 Οι Άγγλοι «σύνδεσμοι» είχαν πλήρη γνώση για την ύπαρξη και λειτουργία των στρατοπέδου και τις εκτελέσεις «των συνεργατών των Γερμανών». 

Το ΚΚΕ, είχε ήδη , από το Φεβρουάριο του 1943, μετά τα νέα από το Στάλινγκραντ, λάβει αποφάσεις, για την «εξουδετέρωση» όλων των «επικίνδυνων εχθρών της επανάστασης», ώστε να πάρει την εξουσία , «μόλις φύγουν οι Γερμανοί». Τα σχέδια αυτά, που προέβλεπαν συλλήψεις και δολοφονίες των αντιφρονούντων παρουσιάστηκαν σε κομματικές συσκέψεις τον Αύγουστο του 1943 και οριστικοποιηθήκαν τον Νοέμβριο του 1943, όπως έχουν ομολογήσει οι Ιωαννίδης και Μπαρτζώτας . 

 Καθημερινά, μπουλούκια ανθρώπων κατέφθαναν στη Μονή συνοδεία οπλοφόρων της ΟΠΛΑ. 

Οι εκτελέσεις γίνονταν στις παρακείμενες χαράδρες και τους νεκρούς τους άφηναν άταφους στις πλαγιές και τις χαράδρες του Κακοβουνίου. για να κατασπαραχθούν από τα αγρίμια.

 Οι εκτεταμένες σφαγές των «αντιδραστικών» από την Βόρεια Πελοπόννησο, κορυφώθηκαν μετά τη 10η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, τον Ιανουάριο του 1944. Πολύ πριν δηλαδή, από τις Συμφωνίες Λιβάνου/Καζέρτας και τη Στάση των Δεκεμβριανών. 

 Τον Απρίλιο του 1944, στη 2η συνδιάσκεψη του ΚΚΕ στη Στρέζοβα Καλαβρύτων, ο γραμματέας της Κ.Ο Πελοποννήσου του ΚΚΕ Αχιλλέας Μπλάνας έδωσε γραμμή να γίνονται «έντεχνα εξαφανίσεις προδοτών και αντιδραστικών», και, «να μην μένουν τα πτώματα άταφα, όπως έγινε σ΄ ορισμένα μέρη». 

Τότε, ο βοσκός Παναγάκης Οικονομόπουλος από το χωριό Φονιάς, πατέρας του σφαγέα Βλάση Οικονομόπουλου, υπέδειξε στον υπεύθυνο του στρατοπέδου του Αγίου Γεωργίου, Κρητικό ή Πισογιαννάκη το βάραθρο κοντά στην κορυφή του Κακοβουνίου που είναι 6 χιλιόμετρα μακριά από το μοναστήρι.

 Το Μάιο του 1944 η Κομματική Επιτροπή Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ έδωσε τη γραμμή, «Λεπίδι λεπίδι στην αντίδραση», και καλούσε τα στελέχη του κόμματος «να ξεπατώσουν την αντίδραση». 

 Από τα κελιά του μοναστηριού, ξεκινούσαν κάθε βράδυ δεκάδες τυραννισμένοι άνθρωποι, που τους πήγαιναν και τους έσφαζαν στο βάραθρο. 

 Οι δολοφόνοι του ΚΚΕ , οδηγούσαν τα θύματα τους δύο - δύο στο βάραθρο, και χωρίς να το αντιλαμβάνονται οι άλλοι που περίμεναν, τους εκτελούσαν «αθόρυβα», δηλαδή, τους έκοβαν το λάρυγγα με το μαχαίρι και τους έριχναν μέσα στην τρύπα, αφού τους έγδυναν τελείως, και τα ματωμένα ρούχα, που έπαιρναν, τα πήγαιναν πίσω στο Μοναστήρι, για να τα πλύνουν οι επόμενοι μελλοθάνατοι, και μετά τα έδιναν για να τα φορέσουν , «τα διάφορα μέλη της οργανώσεως». 

 Στο βάραθρο εκτελέσθηκαν μέχρι τα μέσα Ιουλίου 1944 περίπου 700. 

 Οι τελευταίοι, όταν εγκαταλείφθηκε το στρατόπεδο, εκτελέστηκαν γύρω από το Μοναστήρι. 

 Στις 4 Ιουνίου 1945, άρχισε η ανάσυρση από το βάραθρο του Φενεού των σορών των εκτελεσθέντων από τους κομμουνιστές. 

 Το ειδικό συνεργείο του Υπουργείου Δικαιοσύνης , απαρτιζόταν από τους ιατροδικαστές Ι. Λουκόπουλο, Φατούρο, Κωνσταντέλο, και τον αστυνόμο Ν. Χαρλαύτη. Μαζί τους ήσαν και οι Άγγλοι.

 Η διαδικασία ανάσυρσης σταμάτησε ξαφνικά στις 15 Ιουνίου 1945. Είχαν ανασυρθεί 259 πτώματα, εκ των οποίων αναγνωρίστηκαν από τους συγγενείς τα 58. 

 Για 201 πτώματα, δεν κατέστη δυνατή η αναγνώριση.

 Τότε, δεν έγινε καμιά έρευνα για τον εντοπισμό των υπολοίπων ανθρωπίνων σκελετών στην ευρύτερη περιοχή, παρόλο που οι κομμουνιστές ομολόγησαν τις εκτελέσεις στην χαράδρα του μοναστηρίου του Αγίου Γεωργίου, στο Διάσελο της Ζαρούχλας, στη Μακριά Λάκα της Ζήρειας, και σε περιοχές γύρω από τα χωριά Καλύβια και Γκούρα, και ομολόγησαν ότι οι εκτελεσθέντες αφήνονταν άταφοι, «για να τους φάνε τα ζώα». 

Έκτοτε το «Κράτος Δικαίου», δεν ασχολήθηκε ξανά.

 Το 1971 έγινε μια ιδιωτική επιχείρηση ανάσυρσης οστών και η ολοκλήρωση της ανάσυρσης των σορών έγινε το 1991.Τότε οι σπηλαιολόγοι Νίκος Λελούδας και Στάθης Παυλίδης ανταποκρινόμενοι σε αίτημα συγγενών ανέσυραν τα οστά των 150 τελευταίων από τον δεύτερο θάλαμο του βαράθρου. 

 Ο συνολικός αριθμός εκείνων που πέρασαν από το στρατόπεδο υπολογίζεται στις 3000-3500, εκ των οποίων οι 700 ρίχτηκαν στο βάραθρο. 

 Για περίπου 1100 έγινε γνωστό από τις ομολογίες των κομμουνιστών και τις καταθέσεις των λίγων συγκρατούμενων τους που επιβίωσαν ότι εκτελέστηκαν.

 1200 εξακολουθούν να θεωρούνται αγνοούμενοι, και τα κόκκαλα τους βρίσκονται στις πλαγιές και τα διάσελα. 

 Σπυρίδων Αλεξάνδρου Χατζάρας