ΣΥΜΜΟΡΙΤΟΠΟΛΕΜΟΣ. Κυριακή 4 Ιανουαρίου 1948. Η 11η Ημέρα της μάχης της Κόνιτσας

Οι διοικητές των Ηρώων

Ο ΘΡΥΛΙΚΌΣ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΛΛΑΝΤΑΣ

Ο ΤΑΓΜΑΤΆΡΧΗΣ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟΎ ΓΕΝΗΜΑΡΑΣ ΠΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΑΝ ΚΑΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΑΣ ΣΘΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΕΥΘΥΝΕΙ ΤΙΣ ΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟΥ
 

Ο ΥΠΟΛΟΧΑΓΌΣ ΠΕΖΙΚΟΥ ΠΡΩΤΟΣΥΓΓΕΛΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΕΜΕΙΝΕ ΜΑΧΟΜΕΝΟΣ ΑΝ ΚΑΙ ΤΡΑΥΤΙΣΜΕΝΟΣ

Κανείς δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για την ηλεκτρονική επίθεση στα αεροδρόμια. Τα Σάϊνια ψάχνουν ακόμα να μάθουν τί έγινε. Το Επιτελικό Κράτος βγηκε ατσαλάκωτο

 

Από «Ξαφνικίτιδα» πέθανε ο Παπαδάκης. Ηταν «πλήρως Ασφαλής». Τόθελε, τόπαθε!

 

H Ουάσιγκτον δεν μπορεί να επιτρέψει η εξουσία στη Βενεζουέλας να πάει στους υποστηρικτές του Μαδούρο, δήλωσε ο Τραμπ.

 

Οι ΗΠΑ θα καθορίσουν το μέλλον της Βενεζουέλας επειδή ο λαός της Βενεζουέλας «αγαπά τις ΗΠΑ» και μπορεί να είναι ευτυχισμένος μόνο με τους Αμερικανούς. 

Η Ουάσιγκτον δεν εξετάζει την επιλογή να μεταβιβάσει την εξουσία στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας, γιατί «αυτή είναι μια δικτατορία». Την ίδια στιγμή, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν φοβούνται την αρνητική αντίδραση άλλων χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, γιατί το Πεκίνο θα «πάρει πετρέλαιο», το οποίο ο Τραμπ θεωρεί ήδη δικό του.

Τπ φόλοου Απ της Στοάς στην ταινάι του Σμαραγδή. Επειδή η ταινία γυρίστηκε μεσημέρι και όχι ξημερώματα οι πλαστογράφοι μιλάνε για μερα μεσημέρι και αλλάζουν λικα τα δεδομένα

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 4 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1941. Η 69η Ημέρα του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Ο Μεταξάς είχε ακόμα 13 ημέρες ως Κυβερνήτης και 25 ημέρες ζωής.

Το δύσκολο πολεμικό Συμβούλιο της 4ης Ιανουαρίου 1940. 

Ο Μεταξάς αισθανόταν την εγκατάλειψη από τους Άγγλους και

 αγωνιούσε για τις εξελίξεις και την καταστροφή που ερχόταν.

Στο ημερολόγιο του σημείωσε:

Ο Διαγγελέας Παπάγος στο πολεμικό του Ανακοινωθέν συμφωνούσε 

με τους Ιταλούς 

για την τοπική σημασία τη αιματοχυσίας.

 Στο 70ο Πολεμικό 

Ανακοινωθέν σημείωνε:

 «Επιτυχή τοπικά εγχειρήματα»

 και 204 αιχμαλώτους.

Το Αρχηγείο των Ιταλικών Ενόπλων Δυνάμεων στις 4 Ιανουαρίου 1940 στο πολεμικό Ανακοινωθέν Νο 211 ανέφερε:

 

«Στο ελληνικό μέτωπο, δραστηριότητες περιπολιών και αντίπαλου πυροβολικού. Παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, οι σχηματισμοί των βομβαρδιστικών μας μ πραγματοποίησαν αποτελεσματική επιθετική δράση προσβάλλοντας συγκεντρώσεις αντίπαλων στρατευμάτων ». 

Στα "τοπικά εγχειρήματα", σκοτώθηκε στο ύψωμα 926 (Νότια

 Τεπελενίου) στις 4 Ιανουαρίου 1941, ο στρατιώτης Στουγιάννης 

Γεώργιος του Κωνσταντίνου, του 42ου Συντάγματος Ευζώνων. 

80 χρόνια από τον βομβαρδισμό της Βιβλιοθήκης «Καπιτολάρε» της Βερόνας

Στις 12:33 μ.μ. στις 4 Ιανουαρίου 1945 μια συμμαχική αεροπορική επιδρομή χτύπησε τη Βερόνα. Μία από τις βόμβες έπεσε ακριβώς στο κέντρο του κτιρίου της βιβλιοθήκης Καπιτολάρε και εξερράγη μέσα, στη βιβλιοθήκη και κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος των Ιστορικών εγγράφων που φυλάσσονταν  εκεί.

Λόντον Σκούλ οφ εκονόμκς .Των Πρακτόρων η Σχολή

Το Λόντον Σκουλ οφ λάκτα λοβερς , 

ο Κάρλ Πόπερ και η Ανοιχτή Κοινωνία 

Ο σερ Καρλ Ράϊμουντ Πόπερ ήταν «φιλόσοφος και καθηγητής, που, μεταξύ των άλλων, άσκησε κριτική στον ιστορικισμό και στις νεομαρξιστικές τοποθετήσεις». Ήταν ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους της επιστήμης του 20ού αιώνα, ενώ άσκησε μεγάλη επιρροή στην πολιτική και κοινωνική φιλοσοφία.

 Γεννήθηκε και σπούδασε στη Βιέννη, αλλά εγκαταστάθηκε στην Αγγλία το 1946 όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του. Η οικογένεια του Πόπερ ήταν εβραϊκής καταγωγής που είχε ασπασθεί τον Λουθηρανισμό.

«Στον πολιτικό λόγο, είναι γνωστός για την σθεναρή υπεράσπισή του στη φιλελεύθερη δημοκρατία και τις αρχές της κοινωνικής κριτικής που πίστευε ότι κατέστησαν δυνατή μια ακμάζουσα ανοιχτή κοινωνία. Η πολιτική του φιλοσοφία ενστερνίστηκε ιδέες από μεγάλες δημοκρατικές πολιτικές ιδεολογίες, συμπεριλαμβανομένου του σοσιαλισμού/σοσιαλδημοκρατίας, του φιλελευθερισμού/κλασικού φιλελευθερισμού και του συντηρητισμού, και προσπάθησε να τις συμφιλιώσει».

Ο Κάρλ Πόππερ γεννήθηκε στη Βιέννη το 1902 από γονείς της ανώτερης μεσαίας τάξης. Όλοι οι παππούδες του Πόππερ ήταν Εβραίοι, αλλά δεν ήταν «ευσεβείς» και ως μέρος της ενσωμάτωσης και της πολιτιστικής αφομοίωσης η οικογένεια Πόππερ προσηλυτίστηκε στον Λουθηρανισμό πριν γεννηθεί το παιδί το οποίο βαπτίστηκε ως χριστιανός.  Ο πατέρας του Σίμον Σίγκμουντ ήταν δικηγόρος με καταγωγή από τη Βοημία και ήταν διδάκτωρ νομικής στο πανεπιστήμιο της Βιέννης ενώ η μητέρα του Τζέννυ Σιφ της λαμπρής Οικογενείας των Σίφ είχε «ρίζες» από τους Εβραίους της Σιλεσίας και της Ουγγαρίας.

 Ο θείος του Πόπερ ήταν ο Αυστριακός φιλόσοφος Γιόζεφ Πόπερ-Λινκέους.

 Μετά την εγκατάσταση στη Βιέννη, οι Πόππερς ανέβηκαν γρήγορα κοινωνικά στη βιεννέζικη κοινωνία, καθώς ο πατέρας του Πόππερ έγινε συνεργάτης στο δικηγορικό γραφείο του φιλελεύθερου δημάρχου της Βιέννης Ραϊμόντ Γκρούμπλ και μετά το θάνατο του Γκρούμπλ το 1898 ανέλαβε την επιχείρηση. Ο Πόπερ έλαβε το μεσαίο του όνομα μετά τον Ρέιμουντ Γκρόμπλ. Οι γονείς του ήταν στενοί φίλοι της αδελφής του Σίγκμουντ Φρόιντ Ρόζα Γκράφ

 

Ο Καρλ Πόπερ εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 16 ετών και παρακολούθησε διαλέξεις στα μαθηματικά, τη φυσική, τη φιλοσοφία, την ψυχολογία και την ιστορία της μουσικής ως επισκέπτης φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Το 1919, εγινε Μαρξιστής  και στη συνέχεια εντάχθηκε στην Ένωση Μαθητών Σοσιαλιστικής Σχολής. Έγινε επίσης μέλος στο Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα της Αυστρίας, Μετά τις οδομαχίες της 15^ης  Ιουνίου 1919, όταν η αστυνομία πυροβόλησε οκτώ από τους συντρόφους του συμβαλλόμενων κομμάτων του, απογοητεύτηκε από αυτό που είδε ως «ψευδο-επιστημονικό» ιστορικό υλισμό του φιλοσόφου Κάρλ Μαρκ ,εγκατέλειψε την ιδεολογία, και παρέμεινε υποστηρικτής του κοινωνικού φιλελευθερισμού καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Ο Καρλ Πόπερ, άρχισε να εργάζεται σε μια λέσχη φροντίδας μετά το σχολείο για κοινωνικά απειλούμενα παιδιά. Το 1925, πήγε στο νεοσύστατο Ινστιτούτο Pädagogisches και συνέχισε τις σπουδές φιλοσοφίας και ψυχολογίας. Περίπου εκείνη την εποχή άρχισε να φλερτάρει την Josefine Anna Henninger, η οποία αργότερα έγινε σύζυγός του. απέκτησε το δίπλωμα που του επέτρεπε να ασκήσει το επάγγελμα του δασκάλου, και άρχισε  να σπουδάζει στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της Βιέννης που μόλις είχε ιδρυθεί το 1924. Το 1928 ολοκλήρωσε με επιτυχία τη διδακτορική του διατριβή στην ιστορία της μουσικής, την ψυχολογία και τη φιλοσοφία.

Ο Καρλ Πόπερ, απέκτησε  δίπλωμα καθηγητή μαθηματικών και φυσικής μέσης εκπαίδευσης, και διορίστηκε το 1930 σε σχολείο της μέσης εκπαίδευσης στη Βιέννη. Επειδή το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα είχε χειροτερέψει στην Αυστρία με την άνοδο του ναζισμού και οι δυσκολίες εξεύρεσης απασχόλησης μεγάλωναν μέρα με τη μέρα για όποιον ήταν εβραϊκής καταγωγής,  ο Πόπερ αναζήτησε την ευκαιρία ένταξής του σε βρετανικό πανεπιστήμιο.Του προσφέρθηκε μια μόνιμη θέση στο πανεπιστήμιο Canterbury College στο Christchurch της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί συνέγραψε την «Ανοιχτή κοινωνία» με τον τίτλο « Η Ανοιχτή κοινωνία και οι Εχθροί της» 

(The Open Society and Its Enemies),  με το οποίο καταξιώθηκε και το οποίο εκδόθηκε   το 1945.

Τον επόμενο χρόνο, επέστρεψε στην Αγγλία, όπου δίδαξε στο τμήμα Λογικής και Επιστημονικής Μεθόδου στο Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου έχοντας ήδη αποκτήσει μεγάλη φήμη.

Το 1950 ο Πόπερ επισκέφθηκε τις Η.Π.Α. όπου δίδαξε στο Χάρβαρντ και συνάντησε τον Άινσταϊν στο Πρίνστον συνεχίζοντας ανελλιπώς την ερευνητική και διδακτική του δουλειά, έως το 1969. Το 1965 η Βρετανία τον τίμησε με τον τίτλο του “Sir”.

ΒΡΕΘΗΚΕ Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΒΛΑΞ ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΣΤΗΝ ΣΤΟΑ ΚΑΙ ΠΡΕ ΑΝΤΙΔΩΡΟ

Ο ΙΔΙΟΣ ΒΛΑΞ ΘΕΤΕΙ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

"Πείτε μου , πότε ξανά το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου αρνήθηκε (δασκαλεμενο) ρητά την όποια χρηματοδότηση για τη ταινία. Πείτε μου γιατί η ΔΕΗ και η Εθνική τράπεζα πήραν πίσω τις συμφωνηθεισες χορηγήσεις τους(100.000+300.000). Πείτε μου γιατί ο Άδωνης στο υπουργείο ανάπτυξης και στη συνέχεια ο Παπαθανάσης στη θέση του αρνήθηκαν τα συμφωνηθέντα 1.300.000 επιδότησης. Πείτε μου , γιατί πλέον προσέτρεξε η υπουργός πολιτισμού με το alter ego της στη πρώτη παρουσίαση στην Αμερική για τους Ομογενείς... Πείτε μου γιατί ο Άδωνης μίλησε για λάθος του στην άρνηση της επιδότηση και δήλωσε πως θα παραστεί στη πρεμιέρα. Λυσσαξανε να μην γυριστεί η ταινία και τώρα τρέχουν να φωτογραφηθούν "πρώτοι"."

ΒΡΕΘΗΚΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ΜΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΒΛΑΞ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΟΝ ΤΑΣΣΟ ΚΑΙ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΣΕ ΕΜΕΝΑ 

 

Ο Λάμπρος εγκατέλειψε τον Κουφό και εκείνος δημιούργησε την ΕΡΕ στις 4 Ιανουαρίου 1956 σαν «Η ηγεσία της Νέας Γενιάς»

 

4 Ιανουαρίου 1945. Η τελευταία ημέρα του Δεκεμβριανού Αθηναϊκού Δράματος. Ο Σκόμπυ απάντησε στο ΚΚΕ. Συνεδρίασε το Υπουργικό Συμβούλιο των «Ντιντίδων». Ο Σοφιανόπουλος απέδωσε σε «Έμμονες Ιδέες» την Στάση. Ο Λήπερ έδινε οδηγίες στον Πλαστήρα. Οι Άγγλοι αποφάσισαν ότι 15000 εθνοφύλακες του έφθαναν. Ο ΕΛΑΣ που βομβάρδισε για τελευταία φορά το Σύνταγμα έκαψε τους Μήλους «Ευρώτας» από όπου έπαιρνε τα τρόφιμα του Ερυθρού Σταυρού που μοίραζαν ο «Επιτροπές». Η ΟΠΛΑ συνέχιζε τις εκτελέσεις. Στον Πειραιά μπήκε το πρώτο ατμόπλοιο με τρόφιμα.

Στις 4 Ιανουαρίου 1945, αφού η αργυρώνητη και Κλεπτοκρατική «καλή κοινωνία» που βγήκε «ατσαλάκωτη» από την Κατοχή και τα Δεκεμβριανά ανέλαβε τα καθήκοντα της με την κυβέρνηση των Αφάντων και των Αφανών που θα έφερνε την "συναδέλφωση".

Οι Μαυρογιαλούροι Ντιντίδες που διορίστηκαν από τον Τσώρτσιλ με διακοσμητικό επικεφαλής τον Πλαστήρα, ήταν υποπροϊόν της ΕΑΜοκρατίας και Αγγλοκρατίας. 

Μετά από τις 32 ημέρες των ανθρωποθυσιών κατά τα Δεκεμβριανά, και μετά τις σφαγές στον Μελιγαλά τον Σεπτέμβριο και το Κιλκίς τον Νοέμβριο του 1944, οι Άγγλοι απομάκρυναν από την κυβέρνηση τους «αιματοβαμμένους» , «αντικομουνιστές» και διόρισαν τους «Αφανείς» ή «Άφαντους» για να συνδιαλλαγούν με την Αριστερά.

 Το «φρέσκο» πολιτικό προσωπικό του «κατευνασμού», ήταν οι φελλοί και οι χλεχλέδες του «καλού κόσμου», τους οποίους διακωμωδούσε το παλιό λαϊκό ελληνικό σινεμά, που ήταν πολύ πιο «πολιτικό» από ότι πιστεύουν οι αριστεροί «ειδικοί». Ανάμεσά στους φρέσκους, ήταν ο υπουργός ο Τζων Γκλαβάνης. Γιος του Αλευροβιομήχανου Κωνσταντίνου Γκλαβάνη από το Βόλο. Σπούδασε Εμπορικές Επιστήμες στην Εμπορική Σχολή του Μάντσεστερ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όλο τον πόλεμο και την κατοχή τα πέρασε στην Αγγλία από όπου τον μετέφεραν οι Άγγλοι. 

 Υφυπουργός, ο Μικές Μαυρογορδάτος . Γεννήθηκε στην Μασσαλία και ήταν γιος του Ιάκωβου Μαυρογορδάτου, γόνου της ομώνυμης χιώτικης οικογένειας, και της Αικατερίνης Ράλλη. Βρέθηκε στην απελευθερωμένη Αθήνα με εισιτήριο της ΡΑΦ.

 Υπουργός και ο Αθανάσιος Σμπαρούνης. 

Ο αδελφός του μεγαλοκλινικάρχη Νικολάου Σμπαρούνη. Ήταν παντρεμένος με την Γεωργία Μαρκεζίνη. Ισόβιο μέλος της British Royal Economic Society of London. Υπηρέτησε σε Διευθυντικές θέσεις του Υπουργείου Οικονομικών από το 1925 έως το 1943 οπότε έφυγε στο Κάϊρο όπου διορίστηκε Γενικός Διευθυντής του (ανυπάρκτου) Υπουργείου Οικονομικών της Εξόριστης Κυβέρνησης. Μαζί με τον Κυριάκο Βαρβαρέσο (Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, επί κεφαλής) και τον Αλέξανδρο Αργυρόπουλο (Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών) ορίστηκαν από την κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου , να εκπροσωπήσουν την Ελλάδα στην Νομισματική και Δημοσιονομική Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών στο Μπρέττον Γουντς (1-22 Ιουλίου 1944) κατά την οποία αποφασίστηκε η ίδρυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Με την επιστροφή του έγινε υπουργός. 

Στην εφημερίδα της κυβερνήσεως δημοσιεύτηκε στις 4 Ιανουαρίου και ο διορισμός του Γερμανομαθούς Ακαδημαϊκού Κωνσταντίνου Άμαντου ως Υπουργού Παιδείας. Είχε καταφέρει να περάσει την κατοχή βυθισμένος στις μελέτες του. Αμέτοχος χωρίς να πεινάσει ιδιαίτερα. Δεν ήταν αντδραστκός και δεν ηταν στόχος της ΟΠΛΑ.

ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΕΣ  ΠΟΥ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ  ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΟΤΙ ΤΑ "ΔΚΕΜΒΡΙΑΝΑ" ΗΤΑΝ ΜΙΑ "ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ" ΚΑΘΩΣ ΤΟ ΚΚΕ  ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΑΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΕΓΓΥΟΝΤΟ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΑΛΛΑ ΤΙΣ ΑΠΕΙΛΟΥΣΕ Η "ΔΕΞΙΑ".

Τη νύχτα της 4ης Ιανουαρίου , μεγάλα τμήματα οπλοφόρων του ΕΛΑΣ  στην Αθήνα και τον Πειραιά απειλούνταν άμεσα με περικύκλωση. Η  ΚΕ του ΕΛΑΣ εξέδωσε λίγο πριν τα μεσάνυχτα τη διαταγή για γενική σύμπτυξη προς Πεντέλη-Πάρνηθα. Αποσύρθηκαν  περίπου 8000 Ένοπλοι και μαζί τους έφυγε και ο "Λαός του ΕΑΜ"  .Όσοι φοβόντουσαν τα αντίποινα των θυμάτων του Κόκκινου Δεκέμβρη. 

Ο Γολγοθάς της ΕΑΜοκρατίας όμως συνεχιζόταν εκτός Αθηνών ,

καθώς και η Οδύσσεια των Ομήρων.

 Όμηρος ήταν και ο Παππούς μου Αντώνιος Χατζάρας. Πρόεδρος της Κοινότητος της Αγίας Παρασκευής.

Οι κομμουνιστές πήραν μαζί τους 15.000 και πλέον Ομήρους.

 Στις 3 και 4 Ιανουαρίου οι κομμουνιστές υπέστησαν μεγάλες 

απώλειες στις οδομαχίες στον Πειραιά στην περιοχή του

 Μεταξουργείου και του Γκύζη και απώλεσαν κάθε έλεγχο στο 

Περιστέρι. 

Ήταν σαφές οτι δεν μπορούσαν να συνεχίσουν να

 μάχονται με οργανωμένες δυνάμεις .

 Ο Σταθμός Διοίκησης του Α’ ΣΣ του ΕΛΑΣ μεταφέρθηκε στη Νέα Φιλαδέλφεια. 

Παρά την υποχώρηση  του ΕΛΑΣ η ΟΠΛΑ συνέχισε τις εκτελέσεις .

 Στους Αγ. Αναργύρους εκτελέστηκε , λόγω της ιδιότητάς του ως Αξιωματικού ο υπολοχαγός Πεζικού Διονύσιος Ζαμπέλης 35 ετών.

Στις μάχες, σκοτωθήκαν ο Στρατιώτης Δημήτριο Ιωνάς του 142 Τ. Εθν/κής 29 ετών. Ιωάννης Λόντος του 141 Τ. Εθν/κής. Αυτός σκοτώθηκε  στον συνοικισμό Κουντουριώτου. Ιωάννης Μαρκούσης  του 150 Τ. Εθν/κής Δημήτριος . Ράλλης  του 142 Τ. Εθν/κής.30 ετών  Στη Λευκάδα εκτελέστηκαν 5 αιχμάλωτοι  ΕΔΕΣίτες..

ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΩΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΑΤΙΚΏΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" ΤΟΥ ΠΡΑΚΤΟΡΟΣ ΚΟΚΚΑ  

Σε σύσκεψη της Κομματικής Οργάνωσης Πειραιά του ΚΚΕ με τη 

Διοίκηση ΕΛΑΣ, αποφασίστηκε η εκκένωση του Πειραιά και 

η σύμπτυξη των δυνάμεων του ΕΛΑΣ στον Ασπρόπυργο μαζί με την φάλαγγα των προσφύγων. 

Αξιολογώντας τις εξελίξεις στα πεδία των μαχών, η ΚΕ του ΕΛΑΣ εξέδωσε λίγο πριν τα μεσάνυχτα της 4ης Ιανουαρίου τη διαταγή για γενική σύμπτυξη προς Πεντέλη-Πάρνηθα. 

Από το απολύτως ψευδές "Χρονικό" που δημοσίευσε ο Ριζοσπάστης

 ένα χρόνο μετά, πρέπει  να επισημάνουμε ότι το ΚΚΕ έβαλε τις "σφραγίδες" που εκπροσωπουσαν την εργατική Τάξη να βγάλουν στις 

4 Ιανουαρίου ανακοινώσεις  που είχαν σαν μόνο στόχο τον διεθνή Παράγοντα και που ζητούσαν να σταματήσει "η εγκληματική επισρομή

 του Σκόμπυ".

 Όσο για την ανακατάληψη των φυλακών Αβέρωφ 

αυτά θα αξιολογηθούν από τους "γίγαντες της Ιστορίας", όπως ο κ. Μαργαρίτης.

Τέλος Πάντων. στο Κέντρο των Αθηνών ,κυβερνούσε πλέον 

 στις 4 Ιανουαρίου 1945, ο Δαμασκηνός και η κυβέρνηση των 

 αμέτοχων Μαυρογιαλούρων.

Ο Πόλεμος Αλλού

Στην Ιταλία συνεχιχόντουσαν οι μάχες στην Γραμμή Γκούσταβ. Οι Σύμμαχοι βομβάρδιζαν την Βερόνα και το Τορίνο. Στην Γαλλία 

πολεμούσαν στις Αρδέννες και την Αλσατία. Οι Σοβιετικοί

 πολεμούσαν για την Βουδαπέστη. 

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ ΣΤΙΣ 4 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1960 ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΟΜΕΝΟΥΣ, ΤΟΥΣ «ΟΠΟΥ ΓΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΣ», ΚΑΙ ΤΟΥΣ «ΛΑΝΤΙΝΟ» ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΑΝΙΚ

Τα παιδιά, τα παιδιά, τα φιλαράκια 

τα καλά. 

Ένας Σέρβος , που δεν ήταν Σέρβος και ένας «Ελληνογάλλος» που δεν ήταν ούτε Έλλην, ούτε Γάλλος

Σαν σήμερα , στις 4 Ιανουαρίου 1960 , σκοτώθηκε ο Αμπέρ Καμύ,  όντας συνεπιβάτης ενός  Facel-Vega. 

Οπως λέει η Βίκι, «Η Facel-Vega, γνωστή και απλά ως Facel, υπήρξε γαλλική βιομηχανία επεξεργασίας μετάλλων και κατασκευής αυτοκινήτων υπερπολυτελείας, μεταξύ του 1954 και του 1964. 

Ιδρύθηκε το 1939 από τον Ελληνογάλλο Ζαν Ντανινό».

Ο Ζαν Ντανινό είχε έναν αδελφό τον Πιέρ, και αυτόν "Ελληνογάλο".

 Πατέρας τους ήταν ο Μωρίς Ντανινός, σαν τον Παππού του

 Εφιαλτάκη  Μητσοτακένσκι στην Μονεμβασιά. 

Ο Πατέρας του Μωρίς  λεγόταν Αβραάμ, όπως και ο Μπούρλα. 

Τα αδέλφια του ήταν ο Ισάχ και ο Αρόν.

Σαν σήμερα , στις 4 Ιανουαρίου 1890‎‎ , γεννήθηκε ο "Σέρβος" πολιτικός, ζωγράφος και δημοσιογράφος Μόσα Πιάντ. 

Ανώτερο κομματικό στέλεχος. 

Σκοτώθηκε τον Νοέμβριο του 1943, στη Γιάϊτσε. 

Το παλικάρι,  που έχει και δρόμο στο Βελιγράδι δεν ηταν Σέρβος. Ηταν περιπαλνόμενος και λεγόταν Μωϋσής.

ΥΓ. ΤΑ  "ΛΑΝΤΙΝΟ"  ήταν η γλώσσα των Ισπανοεβραίων που ηρθαν στην Σελανίκ.

Ο ΕΦΙΑΛΤΑΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΑΠΌ ΤΟΝ ΤΑΓΙΠ

Το Σύνθημα των Χαζών που μαζεύτκαν χθες έξω από της Κίμπερλυ, έπρεπε να ήταν: «Αφήστε τον Μαδούρο και πιάστε τον Μητσοτάκη»

 

Η απαγωγή του Μαδούρο από τον Τραμπ άνοιξε την πόρτα στον νέο (MAGA) Μεσαίωνα

 

 

Η απαγωγή του Μαδούρο επιβεβαιώνει ότι το η εισβολή στην Γρενάδα το 1983, η εισβολή στον Παναμά, το 1989 και η απαγωγή των Νοριέγκα, και το «δόγμα Ομπάμια» και η «Αμερικανική Άνοιξη» για την δολοφονία του Καντάφι, παραμένουν ζωντανά. Η εξουσία στην Αμερική δεν αλλάζει. Ο «Τράμπαρος» είναι ενα ανθρωπάκι που παίρνει εντολές, γιατί βρίσκεται στον «φάκελο Επστάϊν». Είναι πιο εύκολο να συλλάβεις τον πρόεδρο μιας κυρίαρχης χώρας (Μαδούρο) παρά τους διεφθαρμένους πολιτικούς και Χρηματιστές των ΗΠΑ των Βρυξελλών, της Ουκαρνίας και του Μητσοτακιστάν.

Σπυρίδων Χατζάρας

Καλώ τους 255.000 που «αγαπούν τον Καποδίστρια» και οι οποίοι παρακολούθησαν την ταινία των δολοφόνων του, που υπογράφει ο Σμαραγδής να αγοράσουν τα τρία βιβλία μου, «Η Τελετουργική Εκτέλεση του Ιωάννη Καποδίστρια και οι Πραγματικοί Δολοφόνοι»,το «Πατριωτικό Δοκίμιο» και « Η επανάσταση των Φιλογένών» για να μάθουν για τον πραγματικό Ιωάννη Καποδίστρια, τον Εθνάρχη, για τους πραγματικούς Δολοφόνους και για τους «Φιλογενείς» των οποίων την Παράδοση συνεχίζει το «Κίνημα (18)21»

 Σπυρίδων Αλεξάνδρου Χατζάρας

Η Φαβιανή Εταιρεία ιδρύθηκε σαν σήμερα στις 4 Ιανουαρίου 1884 στο Λονδίνο. "Αδελφή" της στη Γερμανία, είναι η Σχολή της Φρανκφούρτης. Οι Επιθέσεις του Ελόν Μασκ,, κατά των «Εργατικών» στην Αγγλία και του SPD Γερμανία , δείχνουν ότι έχει πλήρη συναίσθηση ότι η πηγή του Κακού είναι οι «Φαβιανοί» και τα Γερμανικά εξαδέλφια τους. Άλλωστε ο «Προμηθέας» ‘Οργουελ αποκάλυψε ότι οι Φαβιανοί είχαν θέσει ως στόχο πραγμάτωσης της «Νέας Ζωής» τα 100 χρόνια. Το 1984.

Η Επανάσταση των (πλουσίων) στα κρυφά

του Κέρρυ Μπόλτον 

Πολλοί είναι οι σοσιαλιστές που έχουνε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η εργατική τάξη είναι υπερβολικά συντηρητική, ώστε να ηγηθεί της επανάστασης καθώς και ότι, με κρυφά μέσα, φτάνει κανείς ευκολότερα στον σοσιαλισμό. 

 Στον αγγλόφωνο κόσμο, το κίνημα αυτό πήρε το όνομα φαβιανός σοσιαλισμός. 

 Η Φαβιανή Εταιρεία ιδρύθηκε από Βρεταννούς διανοούμενους το 1883, σαν «The Fellowship of the New Life»,και σύντομα προσέλκυσε προσωπικότητες όπως ο H.G. Wells και ο Τζωρτζ Μπέρναντ Σω (George Bernard Shaw). Η επίσημη Ίδρυση (συμβολαιογραφικά) έγινε στις 4 Ιανουαρίου 1884. 

Σήμερα, η Εταιρεία, η οποία λειτουργεί ως δεξαμενή σκέψης, είναι μία από τις 15 σοσιαλιστικές κοινωνίες που συνδέονται με το Εργατικό Κόμμα του Ηνωμένου Βασιλείου. Παρόμοιες ενώσεις υπάρχουν στην Αυστραλία (Australian Fabian Society), στον Καναδά (στο Ίδρυμα Douglas-Coldwell και στο παρελθόν στην Social Reconstruction League) και στη Νέα Ζηλανδία

 Στους Φαβιανούς δεν άρεσε να τους αποκαλούν Mαρξιστές ή Kομμουνιστές: Προτιμούσαν αντίθετα τον όρο «κολλεκτιβιστές». 

 Αυτοί, οι φαβιανοί κολλεκτιβιστές, φτιάξανε στο Λονδίνο τη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών, το διαβόητο London School of Economics (LSE). 

 Σύμφωνα με την Μπεατρίς Γουέμπ (Beatrice Webb, που είχε ιδρύσει τη Φαβιανή Εταιρεία, πολλά από τα απαραίτητα για την ίδρυση του LSE χρήματα ήρθανε από τους Ροτσιλντ, τον Tζούλιους Βέρνερ (Sir Julius Charles Wernher) και τον Έρνεστ Κασσέλ (Sir Ernest Cassell. Για παράδειγμα, όταν το 1920 το LSE βρέθηκε σε οικονομικές δυσκολίες, ο Κασσέλ βοήθησε με δωρεά 472.000 λιρών. 

 Ο πανεπιστημιακός Τζ. Χ. Μόργκαν (J.H.Morgan), εξηγεί για τη δωρεά του Κασσέλ: «Όταν ρώτησα τον Λόρδο Χαλνταίην (Haldane) γιατί έπεισε τον φίλο του, Σερ Έρνεστ Κασσέλ, να… [δώσει] ένα μεγάλο ποσό στο LSE, απάντησε: “Σκοπός μας είναι να κάνουμε αυτό το ίδρυμα το μέρος όπου θα ανατραφεί και εκπαιδευθεί η γραφειοκρατία του μέλλοντος Σοσιαλιστικού Κράτους”». 

 Η σχέση ανάμεσα στο διεθνές κεφάλαιο και το από Σοσιαλιστές χρηματοδοτούμενο LSE φαίνεται από το ότι ο Έρνεστ Κασσέλ βοήθησε να καθιερωθεί η έδρα «Οικονομικής Γεωγραφίας» και επίσης από το ότι ο Έβελυν Ρόμπερτ ντε Ρότσιλντ (Sir Evelyn Robert de Rothschild), διατέλεσε «Κυβερνήτης» του LSE.

 Το 1923 έγινε η πρώτη δωρεά από το Ίδρυμα Ροκφέλλερ στο LSE ύψους 1.000.000 δολλαρίων. Μεταξύ 1929 και 1952 το Ίδρυμα Ροκφέλλερ δώρησε άλλα 4.105.592 δολλάρια στο LSE. Ο Σίντνεϋ Γουέμπ τέλος, σύζυγος της Μπεατρίς και επικεφαλής της Φαβιανής Εταιρίας, κινητήρια δύναμη πίσω από τη δημιουργία του LSE, πίστευε ότι το χρήμα έπρεπε να χρησιμοποιείται για να ενθαρρύνει την έρευνα και μελέτη της Οικονομίας. 

 Επομένως, το LSE ιδρύθηκε ως ένας φαβιανός σοσιαλιστικός οργανισμός, με χρήματα από τους Ρότσιλντ, τον Κασσέλ, τον Ροκφέλλερ και αρκετούς άλλους - παρόμοιους. 

 Στη συνέχεια, το LSE εκπαίδευσε χιλιάδες οικονομολόγους σε όλο τον κόσμο, πολλοί από τους οποίους έχουν τεράστια ισχύ και επιρροή. Δεκαέξι απόφοιτοι ή μέλη του διδακτικού προσωπικού έχουν κερδίσει το βραβείο Νόμπελ, ενώ η έρευνα του LSE καθορίζει σε πολλές χώρες την κυβερνητική πολιτική και την επιχειρηματική πρακτική. 

 Το γερμανικό και ιδιαίτερα ‘επιτυχημένο’ αντίστοιχο του Φαβιανισμού, είναι η Σχολή Κριτικής Θεωρίας της Φραγκφούρτης. 

 Αυτή ξεκίνησε ως Ινστιτούτο Κοινωνικής Έρευνας το 1923 από μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος στο πανεπιστήμιο ακριβώς της Φραγκφούρτης.

Όπως και οι Φαβιανοί, αυτοί οι Γερμανοί κομμουνιστές είχαν συμπεράνει ότι οι εργάτες δεν μπορούσαν να ηγηθούν της επανάστασης. Επίσης, στο πρότυπο βέβαια του Ιταλού κομμουνιστή διανοούμενου Αντόνιο Γκράμσι (Antonio Gramsci), ήτανε πεπεισμένοι ότι ότι η ριζική ανατροπή των πολιτισμικών ηθών και θεσμών έπρεπε να προηγηθεί της δημιουργίας του κομμουνιστικού κράτους. Το κληροδότημα με το οποίο ιδρύθηκε η Σχολή της Φραγκφούρτης ήταν δωρεά του Χέρμαν Βάιλ (Herman Weil), επιχειρηματία που έκανε την περιουσία του κερδοσκοπώντας με τις τιμές του σιταριού. Ο Μαξ Χορκχάιμερ (Max Horkheimer), που έγινε διευθυντής της Σχολής το 1930, συμπέρανε ότι έπρεπε να πραγματοποιηθεί μια περίπλοκη επανάσταση μέσω της μεταμόρφωσης των θεσμών του Δυτικού Πολιτισμού. 

 Την ίδια περίοδο, ο μουσικός κριτικός Τέοντορ Αντόρνο (Theodor Adorno) καθώς και οι ψυχολόγοι Έριχ Φρομ (Erich Fromm) και Βίλχελμ Ράιχ (Wilhelm Reich) έγιναν μέλη της Σχολής. Όταν οι Εθνικοσοσιαλιστές πήρανε την εξουσία στη Γερμανία κατά το 1933, τα μέλη της Σχολής, πολλοί από τους οποίους ήταν Ιουδαίοι, αναγκάστηκαν να φύγουνε. 

Πολλοί πήγαν στην Αμερική, όπως και ο Χέρμπερτ Μαρκούζε (Herbert Marcuse, δηλαδή ο μετέπειτα ‘πνευματικός πατέρας’ της Νέας Αριστεράς, που τότε δεν ήταν παρά μεταπτυχιακός φοιτητής. Το πανεπιστήμιο Columbia τους βοήθησε να ξαναφτιάξουνε τη Σχολή της Φραγκφούρτης στη Νέα Υόρκη - ως Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών στη Νέα Υόρκη αυτήν τη φορά.

 Το κύριο εργαλείο της Σχολής είναι η «Κριτική Θεωρία» που στην ουσία είναι η καταστροφική ανάλυση των θεμελιωδών στοιχείων του Δυτικού πολιτισμού – συγκεκριμένα της Θρησκείας, της Οικογένειας, της Ηθικής, των Παραδόσεων και του Εθνικισμού. Στο πιο σημαντικό του βιβλίο, που έχει τίτλο Η αυταρχική προσωπικότητα, ο Αντόρνο ισχυρίζεται ότι η «πατριαρχική οικογένεια» είναι το φυτώριο του Φασισμού, επειδή η πατρική μορφή είναι από τη φύση της αυταρχική. Άλλα μέλη της σχολής, όπως ο Έριχ Φρομ και ο Βίλχελμ Ράιχ, συνδύασαν τις θεωρίες του Φρόυντ περί σεξουαλικής καταπίεσης με τις οικονομικές θεωρίες του Μαρξ: Η σεξουαλική καταπίεση αποτελούν προϊόν της καπιταλιστικής κοινωνίας και απαραίτητη προϋπόθεση της κοινωνικής επανάστασης είναι η σεξουαλική απελευθέρωση. 

 Η σεξουαλική, όμως, επανάσταση προαπαιτεί την καταστροφή της οικογένειας, της πατρότητας και της παραδοσιακής ανατροφής των παιδιών. Ειδικά οι θεωρίες του Ράιχ ενθουσιωδώς εντάχθηκαν στη Νέα Αριστερά στη δεκαετία του 1960. Σύμφωνα με αυτόν τον τελευταίο: «Η καταπίεση της φυσιολογικής σεξουαλικότητας του παιδιού, ειδικά εκείνης που σχετίζεται με τα γεννητικά όργανα, κάνει το παιδί δειλό, ντροπαλό, υπάκουο και φοβισμένο μπροστά στην εξουσία… Οι δυνατότητές του για εξέγερση παραλύουνε, επειδή σε κάθε απόπειρα εξέγερσης το κυριεύει άγχος. Η καταπίεση αυτή συρρικνώνει τη σκέψης και την κριτική ικανότητα. Εν ολίγοις, στόχος της σεξουαλικής καταπίεσης είναι η δημιουργία ατόμων προσαρμοσμένων στην αυταρχική τάξη [πραγμάτων] και πλήρως υποταγμένων σε αυτήν... Αρχικά [λοιπόν]το παιδί πρέπει να υποταγεί στη δομή της μικρογραφίας του αυταρχικού κράτους, δηλαδή στην οικογένεια. Αυτό, στη συνέχεια, επιφέρει την υποταγή του στο γενικότερο αυταρχικό σύστημα. Η δημιουργία της αυταρχικής δομής επιτυγχάνεται μέσω της εδραίωσης της σεξουαλικής αναστολής και του άγχους.»

 Για τη Σχολή της Φραγκφούρτης και τους οπαδούς της ακόμα και μία μερική κατάρρευση της γονικής εξουσίας αυξάνει τις πιθανότητες «κοινωνικής αλλαγής».