104 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Ο Κεμάλ ετοιμαζόταν να επιτεθεί και το έλεγε, αλλά ο Χατζηανέστης και ο Τρικούπης έκαναν ότι δεν τον πίστευαν Στις 8 Ιουλίου 1922 η διάσκεψις πήγε περίπατο. Οι χρεοκοπημένοι Προδότες που περίμεναν την επίθεση του Κεμάλ για να το βάλουν στα πόδια, συνέχιζαν να κοροϊδεύουν το "πόπολο" με την " κυοφορία των Μεγάλων Αποφάσεων" που είχαν ήδη ληφθεί.Στο Παρίσι, παρά την διαψευση από τον Λόϋδ Τζώρτα δημοσιεύτηκαν και πάλι σενάρια για "αποζημίωση" των Προδοτών των Αθηνών με την Κύπρο, εφόσον παρέδιδαν την Σμύρνη.Στην Αθήνα προφυλακίστηκαν οι Κορδάτος και Σία για Εσχάτη Προδοσία , αλλά οι Κομμουνιστές στο μέτωπο δούλευαν για την διάλυση και κανένας δεν τους εκτελούσε.

 

52 χρόνια από την Προδοσία στην Κύπρο. Τη Δευτέρα 8 Ιουλίου, 7 ημέρες πριν κινηθεί η Εθνοφρουρά και 12 ημέρες πριν την εκδρομή του "Αττίλα", στο Πέντεμίλι, το "Κυπριακό" συζητήθηκε στο Λονδίνο από τον Κίσινγκερ και τον Ουϊλσον. ο Κραταιός Μακάριος επέμενε στην ρήξη. Ο Ανδρουτσόπουλος έστειλε στον Μακάριο. ως μεσολαβητή τον Σάββα Κωνσταντόπουλο Οπως αναμενόταν μετα τους Βλάχο και Τζούνη παραιτήθηκε και ο Τετενές από υπουργός εξωτερικών. Στην Κύπρο ο "ΑΓΩΝ" εγραφε ότι δολοφονήθηκε ο Ελευθεριος Παπαδόπουλος. Το "ΜΕΤΡΟ" θα ηταν έτοιμο το 1978.

Το Κίνημα της Εθνοφρουράς που διατάχθηκε "ανωθεν" για να αποτραπεί η σοβιετοποίηση της Κύπρου, αποφασίστηκε στο Γραφείο του Μπονάνου στις 2 Ιουνίου 1974, την επομένη του Υπουργικού Συμβουλίου.

 -Αν τα υποβρύχια μας είχαν   αποπλεύσει από τον Ναύσταθμο, όχι στις 3 Ιουλίου αλλά στις 8 Ιουλίου,  στις 20 Ιουλίου θα περιπολούσαν             στις ακτές της Κύπρου.

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος               ο Γεώργιος Μαύρος και ο Ανδρέας Παπανδρέου έκαναν δηλώσεις                υπέρ του Μακαρίου και κατά του στρατιωτικού καθεστώτος

 των Αθηνών

8 Ιουλίου 1925. Οι κομμουνιστές αγωνίζονται για την εξαθλίωση του προλεταριάτου ώστε να μην έχει τίποτα και να επαναστατήσει . Ο Ρζοσπάστης ομολογούσε οτι οι «ΑΓΩΝΕΣ» της «Εργατιάς» οδήγησαν στην μείωση του μεροκάματου των καπνεργατών σε σταθερές τιμές κατά 87%

Ο "Ριζοσπάστης" διαμαρτυρόταν,  επειδή η κυβέρνηση Παγκάλου, επέτρεψε την εξαγωγή του καπνού ακατέργαστου, λόγω της αύξησης του δραχμικού κόστους κατεργασίας και συνέκρινε το δραχμικό κόστος με την σταθερή λίρα. 

Το εργατικό κόστος επεξεργασίας  σε αγγλικές λίρες  ήταν το 1919, το 33% της λίρας και το 1924, εξι χρόνια μετά ήταν το 16,6%. Είχε πέσει δηλαδή στο μισό, ονομαστικά αλλά η ποσότητα του καπνού που επεξεργάστηκαν οι καπνεργάτες είχε τριπλασιαστεί.

Δηλαδή .το εργατικό κόστος ανά οκα καπνού από το 1/3 της λίρας το 1919, έπεσε στο 5,53% το 1924.

Σε δραχμές όμως έσκισαν. Από 6 δραχμές σε 230. Πήραν αυξήσεις.

Η ΤΚ9 ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ. Το 1949, πριν 76 χρόνια ΟΙ ΨΕΚ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ απέδιδαν τον παρατεταμένο καύσωνα ΣΤΙΣ ΠΥΡΗΝΙΚΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΑΝΘΡΑΚΑ

(από την εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ». Αποκόμματα της 6ης και 8ης ΙΟΥΛΙΟΥ 1949)

 

Για την Πατρίδα την Ορθοδοξία και τον Τσάρο. Η μάχη της Πολτάβας, ( 27 Ιουνίου /8 Ιουλίου 1709)

За «Россию и российское благочестие…» Η Μάχη της Πολτάβας ,που έγινε στις 27 Ιουνίου /8 Ιουλίου 1709, 6 "Βέρστια" (6,5 χλμ) από την Πολτάβα, ήταν η σημαντικότερη μάχη του Μεγάλου Βορείου Πολέμου, και έληξε με αποφασιστική νίκη των Ρώσων επί του Καρόλου ΙΒ΄.

Η Σουηδία,  μετά από αυτή τη μάχη έπαψε να αποτελεί Μεγάλη Δύναμη και η Ρωσία αναδείχθηκε ως η νέα ηγέτιδα δύναμη της βόρειας Ευρώπης. 

Οι Σουηδοί, αποφάσισαν να επιτεθούν αιφνιδιαστικά στο ρωσικό στρατόπεδο, καθώς ο Μέγας Πέτρος το είχε οργανώσει αμυντικά. 

 Η κύρια φάση της μάχης διεξήχθη μεταξύ της 4ης και της 6ης πρωινής. 

 Εν συνεχεία όταν ανέτειλε ο ήλιος, το σουηδικό πεζικό υπό τον Λεβενχάουπτ επιχείρησε μετωπική επίθεση, που φάνηκε να αποκτά το πλεονέκτημα, αλλά γρήγορα εκμηδενίστηκε, και διατάχθηκε οπισθοχώρηση. 

 Περίπου στις 9 το πρωί, η εμπροσθοφυλακή των Σουηδών κινήθηκε προς αναχαίτισή των Ρώσων αλλά περικυκλώθηκε. 

Τελικά, βλέποντας την εξέλιξη από ένα φορείο στην οπισθοφυλακή, ο Κάρολος διέταξε τους επιτελείς του να σαλπίσουν γενική υποχώρηση στις 11 π.μ. 

 Κατά το μεσημέρι όλα είχαν τελειώσει, καθώς το ρωσικό ιππικό αποδεκάτιζε τους επιζώντες αντιπάλους στο πεδίο της μάχης και επέστρεφε στις γραμμές του.

 Ο Κάρολος συγκέντρωσε ό,τι απέμεινε από το στρατό και τον εξοπλισμό του και υποχώρησε αυθημερόν προς τον νότο, λύνοντας την πολιορκία της Πολτάβας. 

 Ο Κάρολος ΙΒ΄ πριν την μάχη είχε περίπου 37 χιλιάδες στρατιώτες  αλλά στη μάχη ενεπλάκησαν οι  26.000. (11.000 Ιππείς και 15.000 πεζοί).

 Ο Μέγας Πέτρος είχε περίπου 50.000 αλλά στην μάχη ενεπλάκησαν μόνο 21.000 πεζοί και 9.000 Ιππείς, ενώ προς στο τέλος της μάχης ενεπλάκησαν και 3.000 Καλμύκιοι. 

 Οι Σουηδοί είχαν απώλειες 9.300 ανδρών ενώ 2874 συνελήφθηκαν ως αιχμάλωτοι στο πεδίο της μάχης.

 Οι Ρώσοι ειχαν 1.345 νεκρούς και 3.290 τραυματίες. 

 Λίγες ώρες πριν τη μάχη, διαβάστηκε στους Ρώσους στρατιώτες η περίφημη διαταγή του Μεγάλου Πέτρου που τους καλούσε να αγωνιστούν για την πατρίδα και την ορθόδοξη πίστη. 

 «Στρατιώτες! ... Ήρθε η ώρα όπου θα κριθεί η τύχη της Πατρίδας. Δεν πρέπει να σκεφτείτε ότι μάχεστε για τον Πέτρο, αλλά για το Κράτος, το οποίο έχει δοθεί στον Πέτρο και στους απογόνους του, για την Πατρίδα, για την πίστη μας στην Ορθόδοξη Εκκλησία».

«Воины! Вот пришёл час, который решит судьбу Отечества. Итак, не должны помышлять, что сражаетесь за Петра, но за государство, Петру вручённое, за род свой, за Отечество. А о Петре ведайте, что ему жизнь не дорога, только бы жила Россия, благочестие, слава и благосостояние её. Делайте, братия, так, как я буду делать, и всё, помощию Всевышнего, будет добро. За победою, после трудов, воспоследует покой».

Η μάχη για την Πατρίδα, ("Ατέτσεστβα"), που είναι πάνω από όλους, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Πέτρο. Ακολούθησε ο Κουτουζωφ το 1812, ο Μόλοτωφ και ο Στάλιν το 1941 και τώρα ο Βαλόντια.

   Οι αρκετές χιλιάδες Σουηδοί, μεταξύ των οποίων και ο στρατάρχης Ρένσκιελντ, συνελήφθησαν αιχμάλωτοι κατά την υποχώρηση, αποτέλεσαν το εργατικό δυναμικό για την οικοδόμηση της Αγίας Πετρούπολης. 

 Ο στρατηγός Λεβενχάουπτ οδήγησε 15.000 Σουηδούς και κάποιους Κοζάκους στον ποταμό Δνείπερο, καταδιωκόμενος από το ρωσικό ιππικό και εξαναγκάσθηκε σε παράδοση στην Περεβολότσνα τέσσερις ημέρες μετά τη μάχη. 

 Ο Κάρολος διέφυγε με 1.500 περίπου άντρες στο Μπεντερί του Πριγκιπάτου της Μολδαβίας που ελεγχόταν τότε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και πέρασε πέντε χρόνια υπό την προστασία της Υψηλής Πύλης στην Κωνσταντινούπολη, πριν επιστρέψει στα πεδία των μαχών. 

 Σε αυτήν την πενταετία προσπάθησε να εξωθήσει το Σουλτάνο σε πόλεμο με τον Πέτρο, χωρίς όμως επιτυχία.