9/7/26

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ. ΣΤΙΣ 9 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974, ΕΞΙ ΗΜΈΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΕΘΝΟΦΡΟΥΡΑΣ ΣΤΗΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, ΓΕΩΡΓΙΤΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΜΠΟΚΗΣ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ ΜΠΟΝΑΝΟΥ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ. 11 ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΤΤΙΛΑ Η ΧΟΥΝΤΑ ΜΠΟΝΑΝΟΥ-ΑΡΑΠΑΚΗ-ΓΚΙΖΙΚΗ –ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ-ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΔΕΝ ΛΑΜΒΑΝΕ ΜΕΤΡΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ , ΔΕΝ ΠΡΟΩΘΗΣΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΣΔΕΝ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΑ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΣΤΕΙΛΕ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. Ο «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ» ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΕΓΡΑΨΕ ΟΤΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΑΠΕΒΛΕΠΕ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ. Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΥΡΟΣ ΕΚΑΝΑΝ ΔΗΛΩΣΕΙΣ. Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΕΚΡΟΣΩΠΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ ΓΙΑ ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ (ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ)ΛΑΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ . Ο ΚΥΠΡΑΙΟΣ ΑΝΕΛΑΒΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ

Στην Κύπρο, στις 9 Ιουλίου 1974 οι διορισμένοι από τον Μπονάνο  ως επικεφαλής του Κινήματος της Εθνοφρουράς για ανατροπή του Μακαρίου, ο Ταξίαρχος Γεωργίτσης και ο Συνταγματάρχης Κομπόκης κάλεσαν σε σύσκεψη επιτελείς και διοικητές μονάδων της Εθνικής Φρουράς  για τον καθορισμό των λεπτομερειών για την υλοποίηση του πραξικοπήματος. 
Στην σύσκεψη πήραν μέρος, οι Παναγιώτης Γιαννακόδημος, Επιτελάρχης ΓΕΕΦ, Κωνσταντίνος Παπαγιάννης, Υποδιοικητής ΕΛΔ.Κ, Γεώργιος Παπαγιάννης, Αντιπλοίαρχος, Διοικητής Ναυτικής Δύναμης Κύπρου, Αντισυνταγματάρχης Λαμπρινός, Επίλαρχος Κορκοντζέλος, Ταγματάρχες Ραυτόπουλος, Δαμασκηνός, Κοντώσης, Ζήνδρος και ο Αντισυνταγματάρχης Λάμπρου με τον Διοικητή της 195 μοίρας ελαφρού αντιαεροπορικού πυροβολικού. 
Στη σύσκεψη αυτή, εκφράστηκαν οι γνώμες των αξιωματικών ότι το πραξικόπημα δεν θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί, διότι «υπήρχε κίνδυνος εσωτερικών ταραχών στην Κύπρο», διότι «οι μονάδες της Εθνοφρουράς ήταν ουσιαστικά διαλυμένες» και «υπήρχε κίνδυνος στρατιωτικής επέμβασης της Τουρκίας».


Όπως βλέπουμε οι αξιωματικοί που πήραν μέρος στην σύσκεψη της 9ης Ιουλίου, είχαν πλήρη επίγνωση της πιθανότητας τουρκικής επέμβασης και ήξεραν ότι το ΑΚΕΛ είχε ουσιαστικά διαλύσει τις μονάδες της Εθνοφρουράς που δεν ήσαν αξιόμαχες πλην των "καταδρομών" στις οποίες δεν επέλεγαν ΑΚΕΛικούς.
Η Νέα δήλωση του εκπροδώπου του Μακαρίου 



 Ο «ΤΑΧΥΔΡΌΜΟΣ» του Καΐρου, που εμφανιζόταν ως ιδιοκτησίας  του κ. Ντίνου Κοτσούμη, ήταν ημιεπίσημο  δημοσιογραφικό όργανο της ελληνικής κυβερνήσεως και τον χρηματοδοτούσαν τα απόρρητα  Κονδύλια του Ελληνικού Υπουργείο των Εξωτερικών και τα άρθρα του είχαν την "υψηλή έγκριση".

Στις 9 Ιουλίου 1974 ο κ. Κοτσούμης έγραψε (κατόπιν εντολών)  για την «τουρκική απειλή» για τα νησιά του Αιγίου , που ανησυχούσε τους πράκτορες  Γκιζίκη,Μπονάνο, Αραπάλη, Γαλατσάνο, Παπανικολάου. Ο κ. Κοτσούμης  με εντολή από την Αθήνα έγραψε και για το πολιτικό υπόβαθρο των ενεργειών του Μακάριου που ήθελε να ρίξει τους αξιωματικούς για να επαναφέρει την δημοκρατία.

Το εάν «Εκείνοι»  που έδιναν τις εντολές στον Ντίνο Κουτσούμη ήταν 100% βλάκες ή 100% πράκτορες δεν έχει καμιά σημασία . 

Σημασία έχει ότι ο Ντίνος Κοτσούμης   ως πιστός προς την κυβέρνηση υπάλληλος δια της υπογραφής του μας αποκαλύπτει το σχέδιο του «κεντήματος». Το κλειδί είναι η φράση ότι «Ο Μακάριος θα διώξει τους Ελληνες αξιωματικούς περί τα τέλη Ιουλίου». Αυτό  ακριβώς που έγινε δηλαδή.

 Πραξικόπημα Μπονάνου, Ντάβου , Αραπάκη μετά το πραξικόπημα Ιωαννίδη «με λύση του Κυπριακού» και επαναφορά της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. 

 Οι Υψηλά Ιστάμενοι που υπαγόρευσαν το άρθρο στον Κοτσούμη μιλούσαν για σύγκρουση της Χούντας με τον Μακάριο, που θα πλήρωνε μαι αίμα τις ακρότητες του. Αυτό ηταν μήνυμα απ ευθείας από τον Ιωαννίδη.

Στις 9 Ιουλίου η «ΗΧΩ των ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ» την οποία φαντάζομαι έλεγχε ο Μπονάνος απαντούσε στην Τουρκία.  Οι Έλληνες από τις Λογοκριμένες εφημερίδες μάθαιναν ότι έφυγε ο απελαθείς Τούρκος διπλωμάτης και οτι ο Μακάριος συνέχιζε τις συλλήψεις. Κάπου στα βάθος ήταν και τα 12 μίλια στο Αιγαίο.



Ο ΚΑΝΕΛΛΌΠΟΥΛΟΣ 


 


 

ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ 45. ΣΤΙΣ 9 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ ΤΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΕΟΛΑΙΑΣ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΙΛΗΣΕ Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΝΙΚΟΣ ΑΣΚΗΤΙΔΗΣ





Ο ΤΙΤΛΟΣ ΤΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ


 


9 Ιουλίου 1921. Η καταδίωξη των Τούρκων πέραν του Εσκί Σεχήρ










52 χρόνια από την Προδοσία της Κύπρου. Στις 9 Ιουλίου 1974, 6 ημέρες πριν το Κίνημα της Εθνοφρουράς στην Λευκωσία, και 11 ημέρες πριν την «εκδρομή» του Αττίλα στο «πέντε Μίλι» στην Λευκωσία έγινε η τελική σύσκεψη για το Κίνημα.

Κάθε χαζός δεξιός, Λακε-«δαιμόνιος», Κομποσκοινάκιας, Κλεφτολουμπινές, Πουστροφιλελέρας, οφείλει να σκεφτεί γιατί δεν στάλθηκαν τα υποβρύχια στην Κύπρο.

 
ΥΓ. Σκέψου Μακάκα! Σκέψου!

Κυριακή 9 Ιουλίου 1967. 80η ημέρα της Εθνοσωτηρίου Βασιλομασονικής Χούντας. Προσπάθειες του Ου Θαντ με αμερικακνική ενθάρυνση για την επανάληψη του ελληνοτουρκικού διαλόγου για το Κυπριακό. Οι Κύπριοι των Αθηνών για την ΄Ένωση. Ο Ιστιοπλόος πήγε στη Ρόδο και μοίρασε Κύπελα για το Ράλυ Αιγαίου. Ο Ματθαίου στον Βόλο, ο Πατίλης δυις Σερρες Η "Σαύρα" επιθεώρησε το Ελληνικό















ΤΑ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΑ ΝΕΑ







Ο Καταστρεπτικός, για τον Αναγεννόμενο Ελληνισμό, θάνατος του μέλλοντος βασιλιά των Ελλήνων, Κωνσταντίνου Υψηλάντη στις 9 Ιουλίου 1816


 Στις 9 Ιουλίου 1816, πέθανε   στο Κίεβο, σε ηλικία μόλις 56 ετών , μετά από ένα ταξίδι στην Αγία Πετρούπολη,    ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης. 

 Ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης,  είχε μεταβεί την άνοιξη του 1816, στην Αγία Πετρούπολη για να ενεργοποιήσει τις υποσχέσεις που του είχε δώσει το 1806, ο Τσάρος Αλέξανδρος, για την απελευθέρωση των Ελλήνων, υποβάλλοντας ένα σχέδιο «για την Ανατολή». 

 Είναι απολύτως βέβαιο, ότι στις συζητήσεις αυτές συμμετείχε και  ο Ιωάννης Καποδίστριας. 

Δυστυχώς, ούτε από το αρχείο Καποδίστρια ούτε από το αρχείο Υψηλάντη ούτε από τα ρωσικά αυτοκρατορικά αρχεία,  έχει φωτιστεί το περιεχόμενο αυτών των συνομιλιών. 

 Ο Υψηλάντης είχε τρεις συναντήσεις με τον Τσάρο που κατέληξαν ανεπιτυχώς.

 Επέστρεψε στο Κίεβο όπου διέμενε,  και εκεί πέθανε. 

Το ότι ο θάνατός του προκλήθηκε από την θλίψη του, μπορεί να μην είναι μόνο «ρομαντική» διατύπωση, αφού άλλωστε υπέφερε από την καρδία του, όπως και τα παιδιά του, Αλέξανδρος, Νικόλαος και Δημήτριος. 

 Ο ξαφνικός θάνατος του συζητήθηκε τότε σε όλη τη Ρωσία και παρουσιάστηκε ως «αρκετά μυστηριώδης» .

 Ο Θάνατός του πάντως, άφησε ακέφαλη την Ελληνική Επανάσταση αφού εκείνος  θα ήταν ο μέλλων βασιλεύς των Ελλήνων. 

 Ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης, ως Μέγας Διερμηνέας πέτυχε την Ρωσσοτουρκική συμμαχία κατά των Γάλλων και δημιούργησε την Επτάνησο Πολιτεία. 

Στις 5 Μαρτίου, άρχισε η Ρωσσοτουρκική Κατοχή των Ιονίων Νήσων και στις 8 Μαρτίου 1799 διορίστηκε ηγεμών στης Μολδαβίας όπου παρέμεινε ως τις 4 Ιουλίου 1801. 

 Την 1η Σεπτέμβριου του 1802 ανέλαβε την ηγεμονία της Βλαχίας όπου παρέμεινε ως τον Αύγουστο του 1806, οπότε ο Γάλος πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη Οράτιος Σεμπαστιάνι πέτυχε την καθαίρεση του επειδή, «υποστήριζε τη ρώσικη πολιτική» και «βοηθούσε τη σερβική επανάσταση». 

 Ο Υψηλάντης αποστάτησε από τους Τούρκους και ανακηρύχτηκε από τους Βογιάρους Ηγεμών την Ενωμένης Βλαχίας και Μολδαβίας. Σε αντίποινα, ο Σουλτάνος διέταξε τον αποκεφαλισμό του 80χρονου πατέρα του Αλέξανδρου και δήμευσε την περιουσία των Υψηλαντών. 

 Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αποκεφαλίστηκε στις 13 Ιανουαρίου 1807. 

Με την είσοδο στις ηγεμονίες των ρωσικών στρατευμάτων στις 27 Δεκεμβρίου 1806 ο Κωνσταντίνος αναγνωρίστηκε ως Ηγεμών της Ενωμένης Βλαχίας και Μολδαβίας,από τους Ρώσους.

 Ο Υψηλάντης, υπήρξε και αυτός θύμα της συνθήκης του Τιλισίτ και υποχρεώθηκε να φύγει από το Βουκουρέστι στις 28 Αυγούστου 1807 και να μεταβεί στο Ιάσιο, . Υποχρεώθηκε να φύγει και από το Ιάσιο στις 17 Σεπτεμβρίου 1807 και να ζητήσει άσυλο στην Ρωσία. 

 Στον Κωνσταντίνο Υψηλάντη δόθηκε καταφύγιο στο Κίεβο

Για ένα μικρό χρονικό διάστημα το 1808 αναγκάστηκε να ζήσει στη Μόσχα χωρίς τα άλλα μέλη της οικογένειας. 

Στη Μόσχα, ο Υψηλάντης συνεννοήθηκε με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο τον Φυραρή ο οποίος ηγείτο του μηχανισμού του «Φοίνικα» και από κοινού αποφάσισαν την συγκρότηση Επαναστατικής Εταιρείας με σκοπό την απελευθέρωση του Γένους. 

 Σε αυτή την Συμφωνία προσχώρησε το 1811 ο απεσταλμένος των Φιλογενών της Κέρκυρας, ο  Ιωάννης Καποδίστριας, όταν επισκέφτηκε τον Μαυροκορδάτο στη Μόσχα.

(Τίποτα από αυτά δεν υπήρχε στην Κωλο-ταινία που χειροκροτούσαν  οι ηλίθιοι τηλεθεατές)

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ