Δελτίο των 11

13/4/26

Παρασκευή 13 Απριλίου 1945. Η κυβέρνηση Βούλγαρη επανέφερε την φορολογία εισοδήματος που είχε καταργηθεί επί της Κατοχής. Η κυβέρνηση κάλεσε τους συγγενείς των αγνοουμένων Ομήρων να υποβάλουν δηλώσεις για να ενημερωθεί η αγγλική Πρεσβεία Στο Ανατολικό Μέτωπο, η Βιέννη παραδόθηκε στους Σοβιετικούς.Στο Δυτικό Μέτωπο οι βρεατανοί απελευθέρωσαν τους κρατούμενους στο στρατόπεδο Μπέλσεν και οι αμερικανοί το Μπούχενβαλντ. Οι Αμερικανοί κατέλαβαν την Ιένα και το Μπαμπεργκ..Στην Ιταλία, Νεοζηλανδικά στρατεύματα κατέλαβαν τη Μάσα Λομπάρδα, νοτιοδυτικά της λίμνης Κομάκιο. 327 αμερικανικά βομβαρδιστικά B-29 έριξαν στο Τόκιο 2139 τόνους εμπρηστικών βομβών. Οι Κλεφτολουμπινέ των Αθηνών, που πενθούσαν τον Ρούζβελτ ακύρωσαν τις τραπεζικές μετοχές που ειχαν πουλήσει σε Γερμανούς και Ιταλούς αντί να τις περάσουν στο Κράτος ως λεία Πολέμου. Έτσι ουσιαστικά ακυρώθηκε η πώληση, αλλά τα λεφτά για τις άκυρες μετοχές έμειναν στους Κλεφτολουμπινέ που θα ξαναέπαιρναν τις προπολεμικές μετοχές τους αφού δεν ησαν άκυρες.

Ο Μ.ΜΑΓΚΛΙΒΈΡΑΣ ΕΓΡΑΦΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ, ΣΤΙΣ 13 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 ΣΤΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΟΥΡΝΑΡΑ ΤΗΝ «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΠΟΥ ΛΕΩ ΚΑΙ ΕΓΩ. ΟΤΙ ΥΠΗΡΞΕ ΠΡΟΔΟΣΙΑ. Ο ΜΑΓΛΙΒΕΡΑΣ ΑΠΕΔΕΙΔΕ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΊΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΒΟΥΛΓΑΡΟ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΠΡΟΣΛΑΒΕΙ ΟΙ ΤΑΛΑΡΙΣΙΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ

Η Προδοσία του 1941. 13 Απριλίου. Κυριακή των Βαϊων. Οι Άγγλοι ίδρυσαν το ΑΚΕΛ στην Κύπρο. Την 168η ημέρα του Πολέμου , για την Ελλάδα και την 8η ημέρα της Γερμανικής επίθεσης εκδηλώθηκε η εγκατάλειψη των Ελληνικών δυνάμεων στην Ήπειρο από τους Συμμάχους Άγγλους. Ο τενεκές Γουίλσον, που βρισκόταν στη Λάρισα, και ενώ η υποχώρηση στη γραμμή του Ολύμπου δεν είχε ολοκληρωθεί, αποφάσισε και διέταξε τη σύμπτυξη των βρετανικών δυνάμεων στις Θερμοπύλες, αφήνοντας τους Έλληνες (συμμάχους) στην (κακή) τύχη τους. Η Αγγλική προπαγάνδα μιλούσε για χαλύβδινη γραμμή άμυνας. Ο Προδότης Παπάγος δεν είχε απολύτως τίποτα να πεί για τις επιχειρήσεις. Στις μονάδες της Στρατιάς της Ηπείρου άρχισαν οι λιποταξίες. Οι Γερμανοί κατέλαβαν την Πτολεμαΐδα. Οι Μονές του Αγίου Όρους ζήτησαν από τον Χίτλερ να σεβαστεί το καθεστώς τους. Ο μελλοθάνατος Αλέξανδρος Κοριζής προσπαθούσε αγωνιωδώς να φύγει ο Γεώργιος από την Αθήνα και να πάει στην Κύπρο. Στη Μόσχα..η ΕΣΣΔ και η Ιαπωνία υπέγραψαν πενταετές Σύμφωνο ουδετερότητας.

Το πολεμικό ανακοινωθέν του Παπάγου

Απίστευτο. Ο Αρχιστράτηγος ανακοίνωσε: Περιοωρισμέναι τινές τοπικαί ενέργειαι

Το ανακοινωθέν για τους βομβαρδισμούς.

Μετά το διάβημα του Γεωργίου Γκλιξμπουργκ, (Ντε Γκρες) στις 12 Απριλίου για την παραχώρηση στην Ελλάδα μικρού τμήματος της

Κύπρου, και το διάβημα των Κορυζή/Σιμόπουλου στο Φόρεϊν Όφφις

στις 13 Απριλίου, οι Αγγλικές μυστικές υπηρεσίες δημιούργησαν εσπευσμένα στη Λευκωσία, με μπροστινούς, δωσίλογους

προοδευτικούς αστούς, πολιτικούς και κομμουνιστές,

το Υποπρακτορείο, «Ανορθωτικό Κόμμα του Εργαζόμενου Λαού»

(ΑΚΕΛ), που καλούσε τους Ελληνοκυπρίους να πολεμήσουν

στο πλευρό των Άγγλων κατακτητών. διότι το ΚΚ Κύπρου

ακολουθόντας την γραμμή Στάλιν,ήταν κατα του Πολέμου.

Ο Κορυζής που είχε ακόμα 4 ημέρες ζωής, επέμενε για την Κύπρο.

Στις 13 Απριλίου, μετά από επτά ημέρες πολέμου, και την «ατυχή»

μάχη της Κλεισούρας της Καστοριάς , όπου τα ταλαιπωρημένα

τμήματα της 20ής Μεραρχίας κατόρθωσαν να αντισταθούν στους Γερμανούς για ένα εικοσιτετράωρο, ο τενεκές Γουίλσον,

που βρισκόταν στη Λάρισα, αποφάσισε και διέταξε τη σύμπτυξη

των βρετανικών δυνάμεων στις Θερμοπύλες, αφήνοντας

τους Έλληνες στην (κακή) τύχη τους.

Η επιτυχία της σύμπτυξης των βρετανικών δυνάμεων στις Θερμοπύλες εξαρτιόταν από την επιτυχή άμυνα στον παραλιακό διάδρομο του Πλαταμώνα και τα στενά των Τεμπών που οδηγούσαν προς στην Λάρισα.

Η Γερμανική προέλαση συνεχίστηκε προς τα νότια και συγκρούστηκαν με την 1η Τεθωρακισμένη Βρετανική Ταξιαρχία, που είχε αποστολή να επιβραδύνει την γερμανική προέλαση για να καλύψει την σύμπτυξη των υποχωρούντων «Ελληνοβρετανικών» δυνάμεων.

Στην περιοχή της Πτολεμαΐδας έγινε η μοναδική αρματομαχία κατά την επιχείρηση Μαρίτα, που έληξε με πλήρη νίκη των Γερμανών που κατέστρεψαν 32 βρετανικά άρματα ενώ απώλεσαν μόλις τέσσερα. Νωρίς το απόγευμα το 33 Σύνταγμα Πάντσερ, κατέλαβε την Πτολεμαίδα.

Οι Γερμανοί προχώρησαν δυτικά προς την Καστοριά, ενώ ο υποστράτηγος Χ. Καράσσος διέταξε τις δύο μεραρχίες του, την δωδεκάτη και την εικοστή, που βρισκόντουσαν υπό διάλυση , να παραβγούν στο τρέξιμο με τα γερμανικά τεθωρακισμένα και να συμπτυχθούν δυτικά του Αλιάκμονα.

Πολλοί από τους οπλίτες που οι περιοχές καταγωγής τους είχαν καταληφθεί από τους Γερμανούς, λιποτακτούσαν προς τις εστίες τους.

Στην Ήπειρο, δόθηκε («επιτέλους»), η διαταγή στο ΤΣΗ, για τη σύμπτυξη προς τα Ιωάννινα..

Το ΤΣΔΜ εκκένωσε την Μοσχόπολη.

Παράλληλα, οι Αντιπρόσωποι των είκοσι Ιερών Βασιλικών Πατριαρχικών και Σταυροπηγιακών Μονών του Αγίου Όρους έστειλαν επιστολή στον Αδόφο Χίτλερ ζητώντας να γίνει σεβαστό το ιδιαίτερο καθεστώς του Αγίου Όρους.

Ο Αλέξανδρος Κορυζής, μη έχοντας καμιά εμπιστοσύνη στον Άγγλο πρεσβευτή Πάλερετ που τον κορόιδευε, μετά την σύσκεψη της 12ης Απριλίου και στη συνέχεια τους σχετικού τηλεγραφήματος , έδωσε εντολή στις 13 Απριλίου 1941 στον Έλληνα πρέσβη στο Λονδίνο να ζητήσει επείγουσα συνάντηση με τον Ήντεν και να πάρει απάντηση για το θέμα της Κύπρου.

Διαφορετικά ο Γεώργιος θα πήγαινε στην Κρήτη. Ο Κορυζής έγραφε:

«Πρεσβευτής της Αγγλίας μου ανακοίνωσε προ μικρού ότι αγγλική Κυβέρνησις συνεννοείται επειγόντως μετά του Κυβερνήτη της Κύπρου δια την εγκατάστασιν του Βασιλέως και της ελληνικής Κυβερνήσεως εν τη νήσω, εάν πραγματοποιούνται προβλεπόμεναι προϋποθέσεις. Προσέθηκεν ότι η θέσις της ελληνικής Κυβερνήσεως θα ήτο εν τοιαύτη περιπτώσει όμοια προς την των συμμάχων Κυβερνήσεων των προσωρινώς εγκατεστημένων έν Αγγλία και ότι η αγγλική Κυβέρνησις δεν αντιμετωπίζει την μεταβίβασιν της κυριαρχίας τμήματος της νήσου, όπως εφαίνετο προβλέπων Α.Μ. Βασιλεύς. Απήντησα εις τον κ. Πάλερετ οτι απάντησις αύτη δεν μας ικανοποιεί. Άφού ετόνισα ότι ουδόλως επιδιώκομεν επωφεληθώμεν της κρισίμου ταύτης στιγμής όπως θέσωμεν ζήτημα Κύπρου, είπον ότι εάν ζητούμεν τήν παραχώρησιν μικρού τμήματος τό πράττομεν όπως Βασιλεύς εύρίσκηται έπί ελληνικού έδάφους έν άσφαλεία, όπως ασκή άξιοπρεπώς τό βασιλικόν ιμπέριουμ. Ένομίσαμεν ότι ή άσφάλεια του Βασιλέως και τά προβαλλόμενα ύφ' ήμών έπιχειρήματα δικαιολογούν άπολύτως τήν αίτησιν ήμών. Έν περιπτώσει άρνήσεως της άγγλικής Κυβερνήσεως, ό Βασιλεύς θά μεταβή εις νήσον έξ Ελλάδος αδιαφορών διά κινδύνους εις ους δύναται έκτεθή έκ τούτου, άλλά νομίζομεν ότι κατά τάς τόσον δυσχερείς στιγμάς ας διέρχεται Ελλάς δικαιούμεθα έπιμείνωμεν έπί αίτήσεώς μας τοσούτω μάλλον όσον τό μέτρον δεν θά προεδίκαζεν οριστικήν παραχώρησιν. Πρεσβευτής Αγγλίας μοι ύπεσχέθη τηλεγραφήση άμέσως ύποστηρίζων αίτησιν ήμών, παρακαλούμεν δε όπως επειγόντως συνατησετε κ. Ηντεν και επιμείνητε όλως ιδιαιτέρως επί λόγων οίτινες μας ήγαγον διατυπώσωμεν αίτησιν ημών, εκφράζοντες συγχρόνως τήν ελπίδα ότι αύτη θα τύχη ικανοποιητικής απαντήσεως».

Ο Σιμόπουλος απάντησε στις ώρα 22:28, ώρα Λονδίνου.

«Πρόεδρος Κυβερνήσεως και 'Υπουργός Εξωτερικών ευρίσκονται έκτος Λονδίνου και επεκοινώνησα εσπέραν ταύτην μετά υφυπουργού Φόρεϊν Όφφις, ό όποιος μοι ανακοίνωσε απάντησιν αποσταλείσαν χθες τήν νύκτα προς τον Πρεσβευτήν της Αγγλίας Αθήνας. Εις τό πρώτον σημείον είναι σύμφωνοι διά τον στόλον. Όσον άφορα δεύτερον, κρίνουν ότι, όσον και αν είναι σκόπιμος και ευκταία χρησιμοποίησις 40.000 (;) υπό έκγύμνασιν, προτεραιότης έδει νά δοθή εις μονάδας στρατού έκγυμνασμένου και έν περιπτώσει δυσμενούς έξελίξεως θά ήτο μεγίστη τότε ή άνάγκη πλοίων μεταφορικών προς τούτο.

Ευρίσκονται ήδη εις συνεννοήσεις μετά Κυβερνήσεως Κύπρου, διότι δέον έξετασθή δυνατότης έκεί έγκαταστάσεως και μέσων έφοδιασμού τόσον μεγάλου άριθμου άνδρών. Επίσης έξετάζουν και άπό στρατιωτικής απόψεως ζήτημα άσφαλείας.

Οσον αφορά τρίτον σημείον, άπεκόμισα τήν έντύπωσιν ότι δεν φαίνονται εύδιάθετοι όπως έστω και προσωρινώς άναγνωρίσουν τμήμα Κύπρου ως έλληνικόν, άλλ' έχουν ύπ' όψει συμφωνίας μετ' άλλων κρατών καθ’ ας ξέναι Κυβερνήσεις έτυχον πλήρους ετεροδικίας και δύνανται ασκούν πλήρη έξουσίαν αύτών.

Ή διαβιβασθείσα υμίν άπάντησις δέον νά θεωρηθή ώς προκαταρκτική εν άναμονή περαιτέρω συνεννοήσεων μετά Κύπρου. Θά συναντήσω κ. Ηντεν και κ. Πρωθυπουργόν άμα επιστροφή αύτών, πιθανώς μεθαύριον».

Σημείωση Χατζάρα. Οι αναφερόμενοι 40.000 άνδρες, ήταν η εφεδρεία που δεν την είχε καλέσει στα όπλα ο Παπάγος, και την οποία ο Πάλερετ και ο Γεώργιος σχεδίαζαν να καλέσουν στα όπλα για να υπερασπιστεί την Πελοπόννησο. Ο δε δυστυχής Σιμόπουλος παραπέμθηκε σε ενα υφυπουργό της δεκάρας που του διάβασε την απάντηση που θα έδινε στον Κορυζή ο Πάλερετ. (Αγγλικές πουστιές).

Τα ανακοινωθέντα των Άγγλων για τον Αγώνα

τους

ΚΑΙ ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

13 Απριλίου 1967. Οκτώ ημέρες πριν τον "Γύψο". Ο Γεώργιος Παπανδρέου εξήγγειλε τον διπλασιασμό των αγροτικών συντάξεων. Η κρίση στην Κύπρο συνεχιζόταν και ο Κ. Ράλλης έδινε μαθήματα προεκλογικής ουδετερότητας στους εκφωνητές των ειδήσεων

21-13=8. Ειδήσεις της 13ης Απριλίου 1967

Μεγάλη Πέμπτη 13 Απριλίου 1944. Το Υπουργείο Εσωτερικών, (ο Ταβουλάρης) ανακοίνωσε την σφαγή από τους συμμορίτες των έξι Χωροφυλάκων του Μαραθώνα και δήλωσε ότι θα υπάρξουν αντίποινα. Στην Θεσσαλπνίκη το αρνί πουλιώταν 2 εκ δραχμές η Οκά.

Συνεχίζουμε, με την σειρά των άρθρων του εκτελεσθέντος από την ΟΠΛΑ Μανώλη Μανωλέα για το αληθινό πρόσωπο του Κομμουνισμού. Ανάτυπο από την "ΠΡΩΪΑ" της 14ης Απριλίου 1943. Από τις προηγούνες συνέχειες θα διαπιστώσατε ότι το σχέδιο των ανατινάξεων που έγιναν στην Αθήνα κατά την Στάση του Δεκεμβρίου του 1944, οι «κούτβιδες» το είχαν διδαχθεί στην κομματική σχολή της Μόσχας. Ο «ναυτεργάτης Ιωαννίδης» που ανέφερε ο Μανωλέας ήταν ο περίφημος Γιάννης Ιωάννίδης. Μέλος του Πολιτικού Γραφείου.

Όπως μας αποκάλυψε ο Μανωλέας, οι δυστυχισμένοι Ρώσοι προλετάριοι, που «έσπασαν τα δεσμά τους» είχαν μηνιαίους μισθούς 70, 120, 180, 250,300, 400, 500 και 600 ρούβλια, αλλά, οι εβραίοι που τους απελευθέρωσαν, είχαν 10-15.000 ρούβλια τον μήνα.