Στις 17 Απριλίου, με το πρωτο Φως, οι Γερμανοί μπήκαν στον Πλαταμώνα.Εγκατέστησαν φρουρά και έχτισαν φυλάκια κοντά στο σταθμό. Η "βίλλα Μοσκόφ" έγινε το φρουραρχείο των Γερμανών.
Οι Νεοζηλανδοί φεύγοντας από τον Πλαταμώνα ανατίναξαν τη
σήραγγα, για να κόψουν τη σιδηροδρομική μεταφορά των Γερμανών στρατιωτών.
Στη συνέχεια άρχισε η μάχη των Νεοζηλανδών και των
Αυστραλών με τους Γερμανούς στο φαράγγι των Τεμπών.
Ο Άγγλος πρέσβης, ο Πάλερετ διαβεβαίωνε τον Γεώργιο ότι η Αθήνα
δεν διέτρεχε κίνδυνο, «τουλάχιστο για μια εβδομάδα ακόμη».
.Ο πράκτωρ Γεώργιος αφου τον διαβεβαίωσε ο Πάλερετ αποφάσισε
την αναβολή της αναχώρησης της Κυβέρνησης, παρά την απόφαση
της προηγούμενης των Παπάγου και Γουίλσον για άμεση αναχώρηση
της Κυβέρνησης.
Στην Αθήνα, εμφανίστηκαν οι πρώτες φάλαγγες των «αδειούχων» ,
με φύλλα πορείας, που εκδόθηκαν από τους στρατηγούς,
με τη σύμπραξη του αντισυνταγματάρχη Αθ. Κορόζη, και την κάλυψη
του υφυπουργού Στρατιωτικών Νικόλαου Παπαδήμα, που συμφώνησε στην προσωρινή απόλυση του 30% των επιστράτων.
Στις 17 Απριλίου 1941, παραιτήθηκαν από την κυβέρνηση, οι Γενικοί Διοικητές Μακεδονίας και Θράκης Γ. Κυρίμης και Ευαγ. Καλαντζής δεδομένου ότι η Μακεδονία και η Θράκη ήταν ήδη υπό Γερμανική Κατοχή. Το ανακοινωθέν του Αγγλικού Αρχηγείου
Η πλήρης διάλυση του Ναυτικού
Ο Αρχηγός Στόλου υπέγραψε διαταγή απόπλου του Στόλου, αλλά το μεσημέρι η διαταγή ακυρώθηκε .
Λίγο μετά, η διαταγή επαναφέρθηκε σε ισχύ για να ακυρωθεί και πάλι
το βράδυ , δημιουργώντας μεγάλο εκνευρισμό στα πληρώματα , διότι υπήρχε συνεχής κίνδυνος προσβολής από τη γερμανική αεροπορία.
Η αναβλητικότητα και η μεγάλη σύγχυση που επικρατούσε εκείνες τις ώρες, επειδή ΟΛΑ αποφασίζονταουσαν από του Άγγλους,
είχε σαν αποτέλεσμα να στασιάσει το πλήρωμα του «Αετού», που βρισκόταν κοντά στο Βασίλισσα Όλγα, και να στρέψει
τα πυροβόλα του προς το Βασίλισσα Όλγα.
Τότε ο Αρχηγός του Στόλου διέταξε το «Βασίλισσα Όλγα»
να στρέψει τα πυροβόλα του προς το «Αετός», και πήγε στο πλοίο
του οποίου το πλήρωμα είχε στασιάσει και με την συνδρομή του
Ι. Τούμπα (κυβερνήτη του Αετός) επέβαλε την τάξη.
Στο Ναύσταθμο ανακοινώθηκε στο πλήρωμα του Αβέρωφ , από τον ύπαρχο αντιπλοίαρχο Παπαβασιλείου η απόφαση του Γ.Ε.Ν. και των Αγγλων, να βυθιστεί το πλοίο «τιμητικά» στην Ψυττάλεια, οπότε
στασίασε το πλήρωμα.
Μετά την αποβίβαση του Παπαβασιλείου, ο αρχαιότερος
αξιωματικός, ο πλωτάρχης Παναγιώτης Δαμηλάτης, αποφάσισε τον απόπλου του πλοίου.
Σημαντικό ρόλο έπαιξαν και η υποκίνηση του πληρώματος από τον σημαιοφόρο Ηλιομαρκάκη και τον αρχιμανδρίτη του Στόλου Δ. Παπανικολόπουλο.
Το πλοίο απέπλευσε από τον Κόλπο Ελευσίνας λίγο
μετά τα μεσάνυκτα της 17ης προς 18η Απριλίου.
Εμπόδιο στάθηκε το φράγμα της Ψυττάλειας, ο προϊστάμενος
του οποίου αρνήθηκε να ανοίξει τη θύρα του φράγματος αναφέροντας παράλληλα στο Γ.Ε.Ν.
Ο Δαμηλάτης όμως συγκρότησε ομάδα, η οποία κατέλαβε
το θυρόπλοιο και άνοιξε την θύρα.
Το «Γ.Αβέρωφ» διήλθε και άρχισε να πλέει προς Νότο,
όταν ο κυβερνήτης του πλοίου πλοίαρχος Ιωάννης Βλαχόπουλος επιβαίνοντας σε ταχεία βενζινάκατο το πρόλαβε και ανέλαβε
την διακυβέρνησή του.
Ο Α/Γ.Ε.Ν. έστειλε το ακόλουθο σήμα στο «Γ. Αβέρωφ»:
«Ο Θεός μαζί σας. Συνεννοούμαι με συμμάχους δια πλουν σας.»
Το «Γεώργιος Αβέρωφ» εντάχθηκε σε νηοπομπή μαζί με το πλωτό συνεργείο «Ήφαιστος», τα υποβρύχια «Γλαύκος» και Κατσώνης», το αντιτορπιλικό «Κουντουριώτης και τα τορπιλοβόλα «Ασπίς» και
«Νίκη».
Η νηοπομπή κατέπλευσε στην Αλεξάνδρεια την 23η Απριλίου
του 1941.
Η Παράδοση της Γιουγκοσλαβίας
Την ίδια ημέρα , (17 Απριλίου), το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας παραδόθηκε στη Γερμανία.
O πρώην υπουργός Εξωτερικών της ανατραπείσης κυβέρνησης Αλεξάντερ Τσίντσαρ -Μάρκοβιτς και ο στρατηγός
Ραντιβόιε Γιάνκοβιτς, υπέγραψαν στο Βελιγράδι, στις 21.00 το βράδυ,
την άνευ όρων παράδοση του Γιουγκοσλαβικού στρατού,
η οποία τέθηκε σε ισχύ 13 ώρες αργότερα.
O Γιουγκοσλαβικός στόλος παραδόθηκε στους Ιταλούς.
Οι αξιωματικοί Μιλαν Σπάσιτς και Σεργέι Μάσερα, βύθισαν το αντιτορπιλικό «Ζάγκρεμπ» στον ναύσταθμο του Κότορ για να μην παραδοθεί. Διέφυγαν και πήγαν στην Αλεξάνδρεια ένα υποβρύχιο
και δυο τορπιλάκατοι. Επίσης 10 υδροπλάνα διέφυγαν στην Ελλάδα
και στη συνέχεια τα 9 έφτασαν στην Αλεξάνδρα.
Ο μόνος που δεν αποδέχτηκε τη συνθηκολόγηση του γιουγκοσλαβικού στρατού ήταν ο στρατηγός Ντράγκολιουμπ (Ντράζα) Μιχαίλοβιτς που κατέφυγε στην Ράβνα Γκόρα, από όπου ξεκίνησε την αντίσταση των Τσέτνικς κατά των κατακτητών.
Ο Τίτο τον συνέλαβε και τον δίκασε σαν «ταγματασφαλίτη» και «εθνοπροδότη» και τον εξετέλεσε στις 17 Ιουλίου 1946.
Στη δίκη σαν μάρτυρας κατέθεσε ο πράκτορας Σίμοβιτς ως πρωθυπουργός της εξόριστης κυβέρνησης.
Ο Στρατιωτικός διοικητής Πατρών Νεώτερον τηλεγράφημα έλεγε ότι ο απεσταλμένος του δουκός της Αόστης έφθασεν ήδη εις το Στρατηγείον του στρατηγού Κάννιγκαμ».
Άλλη είδηση έλεγε ότι «μέχρι του θέρους του 1942,
αι Ηνωμ. Πολιτείαι θα είναι εις θέσιν ν’ αυξήσουν την παραγωγήν
των εις 4.000 αεροπλάνα μηνιαίως».
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png){kind=small}
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
