Η προδοσία του 1897. Στις 8 Μαίου υπογράφηκε (Επιτέλους) και η ανακωχή στην Λαμία

 

Τρίτη 8η Μαΐου 1945. Η Αθήνα γιόρτασε το τέλος του Πολέμου

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 

Η 8η Μαΐου 1936 στη Θεσσαλονίκη

 

ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΡΟΥ ΚΩΣΤΑ ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΣΤΟΝ «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΑΝΘΡΩΠΟ» ΠΟΥ ΕΞΗΓΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ 36 ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΟΦΟ ΤΟΥ ΚΚΕ

 

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΤΙΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ | Στους κορυφαίους Έλληνες δημοσιογράφους του 20ού αιώνα συγκαταλέγεται και ο Κώστας Αθάνατος (το πραγματικό του όνομα ήταν Κώστας Καραμούλης). Η ιστορία του Αθάνατου αποτελεί κλασική περίπτωση δημοσιογράφου που χωρίς να έχει τα τυπικά τουλάχιστον εφόδια (ήταν απόφοιτος μόνο του Δημοτικού σχολείου), διέπρεψε στη δημοσιογραφία χάρις στη θέληση του: στο διάβασμα που έκανε μόνος του για να καλύψει τα τεράστια κενά που είχε από την έλλειψη εκπαίδευσης και στο μεγάλο πάθος που είχε για τη δημοσιογραφία και συνεπώς για το ρεπορτάζ. Γεννημένος στην Καλαμάτα, το 1896, ο Αθάνατος έμεινε από μικρός ορφανός. 

Και όπως ο ίδιος αναφέρει, σ' ένα σύντομο αυτοβιογραφικό του σημείωμα, τα βάρη της οικογένειας του έπεσαν επάνω του. 

Έτσι, αναγκάσθηκε να διακόψει το σχολείο και να καταφύγει σε διάφορα επαγγέλματα για να ζήσει την οικογένεια του. Εργάσθηκε ως διανομέας, κουρέας, εμποροϋπάλληλος. Ταυτόχρονα, όμως, μελετούσε ασταμάτητα. Στο αυτοβιογραφικό του, ο Αθάνατος προσθέτει: «Φλογερό πάθος μου ήταν τα γράμματα. 

Τις νύχτες κατάκοπος ξημερωνόμουν μελετώντας με μια λάμπα πετρελαίου ή και απλώς μ' ένα λυχνάρι του λαδιού, μέσα σε αφάνταστη στέρηση. Έτσι έμαθα γερά τα ελληνικά, νέα και αρχαία. Και ξένες γλώσσες (Γαλλικά, Αγγλικά, Ιταλικά) που τις καλλιέργησα κατόπιν στα ατελείωτα δημοσιογραφικά ταξίδια μου». 

Ο Αθάνατος άρχισε τη σταδιοδρομία του στον Τύπο, από κλητήρας νυκτός σε εφημερίδα, διαβάζοντας στις ατέλειωτες ώρες της βάρδιας του εφημερίδες, λογοτεχνικά περιοδικά και βιβλία. 

Ώσπου μια μέρα έπιασε μολύβι και χαρτί στα χέρια του. Από τότε δεν άφησε ούτε το ένα ούτε το άλλο σ' όλη του τη ζωή. 

Αυτά έγιναν τα κύρια όπλα του σ' έναν αγώνα που τον ανέδειξε και στον οποίο πολέμησε πολλές φορές εναντίον ακόμα και ισχυρών της εποχής του, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Από κλητήρας νυκτός έγινε ρεπόρτερ, συντάκτης διορθωτής, μεταφραστής, ανταποκριτής, χρονογράφος, αρχισυντάκτης, αρθρογράφος, διευθυντής και εκδότης εφημερίδας. 

Σε ηλικία 25 ετών, το 1916, στάλθηκε από την εφημερίδα του πολεμικός ανταποκριτής στη Μακεδονία, ένα από τα μέτωπα του ευρωπαϊκού πολέμου. Αργότερα πήγε, πάλι ως πολεμικός ανταποκριτής, στη Μικρά Ασία, τη Ρωσία (εμφύλιος πόλεμος), τα Βαλκάνια και τη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη, καθώς και στο αλβανικό μέτωπο. Ενώ σε ηλικία 31 ετών έγινε αρχισυντάκτης.

 Ως εκδότης, υπηρέτησε με αφοσίωση τα ελληνικά Γράμματα. 

Σε ηλικία 19 ετών, το 1910, εξέδωσε το περιοδικό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ και ένα χρόνο αργότερα την ΑΝΑΣΤΑΣΙ. 

Εξέδωσε και διηύθυνε, επίσης, τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΛΟΓΟ (1923), τον ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΤΥΠΟ (1929) και τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΑΝΘΡΩΠΟ (1930-1938). 

Ο Αθάνατος υπήρξε έντονα αντιβενιζελικός . Η διαμάχη Βενιζέλου - Αθάνατου άρχισε από την πρώτη ημέρα της εκδόσεως του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, όταν στην τελευταία του σελίδα (23 Νοεμβρίου 1930) απεκαλύπτετο στρατιωτική συνωμοσία για την οργάνωση πραξικοπήματος, κατά του δημοκρατικού πολιτεύματος και εδημοσιεύετο η πληροφορία, ότι ο πρωθυπουργός Βενιζέλος, ήταν έτοιμος να διακηρύξει ότι το πολίτευμα βρισκόταν σε κίνδυνο και να ζητήσει τη συνένωση των Δημοκρατικών Δυνάμεων για την προστασία του. 

Ο Βενιζέλος διέψευσε με οργή την είδηση. Αλλά ο Αθάνατος την επομένη απάντησε με ανοικτή επιστολή, με την οποία κατηγορούσε τον Πρωθυπουργό ότι επεδίωκε την παραπλάνηση της κοινής γνώμης. Ως εκδότης - δημοσιογράφος, ο Αθάνατος ήταν πρωτοποριακός.

 Το πρώτο φύλλο του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ πούλησε 120.000 αντίτυπα - γεγονός που εκείνη την εποχή - και σήμερα ακόμα - αποτελεί μεγάλο επίτευγμα. 

Η εφημερίδα είχε 16 σελίδες και περιείχε πρωτοτυπίες που συντελούσαν στην αύξηση της κυκλοφορίας της. Μεταξύ αυτών ήταν η καθιέρωση λαχείου με μεγάλα κέρδη για τους αναγνώστες της. 

Η χορήγηση σ' αυτούς δωρεάν βιβλίων, αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, η έκδοση ειδικών αφιερωμάτων-ενθέτων κ.λπ.

 Ο Κώστας Αθάνατος - ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ενώσεως Συντακτών - υπηρέτησε την πατρίδα από διάφορες θέσεις. 

Ως αντιπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, το 1920, στη Σμύρνη, για θέματα Τύπου. 

Ως διευθυντής του Γραφείου Τύπου στις Πρεσβείες μας στο Παρίσι (1923), Βρυξέλλες (1952-55), Βέρνη (1955-56). 

Ως μέλος της ελληνικής Αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη της Ειρήνης (1946), στη Διάσκεψη του ΝΑΤΟ (1953) κ.λπ.

 Από το 1950 διετέλεσε ισόβιος εταίρος της Γαλλικής Ακαδημίας της Ιστορίας. 

Πέθανε το 1966 στο Παρίσι.

Ημέρες του 36. Παρασκευή 8 Μαΐου. Το σύμφωνο Σοφούλη -Σκλάβαινα στους δρόμους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης . Ο Γκλύξμπουργκ παρακολουθούσε τέννις. Ο Μεταξάς με Βασιλικό Διάταγμα υποβίβασε τον Πλαστήρα και τον Γονατά σε Στρατιώτες .

(ΟΙ ΜΑΝΩΛΗΔΕΣ)

Το πρωί της 8ης Μαΐου 1936, κορυφώθηκε το απεργιακό πάρτι 

 του ΚΚΕ και των Καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη, με ξύλο 

 και συλλήψεις. 

Το ΚΚΕ επιστράτευσε σιδηροδρομικούς, αυτοκινητιστές, και εργαζόμενους στον ηλεκτρισμό για την επομένη .

Ο Μεταξάς, έθεσε το Γ' Σώμα Στρατού σε επιφυλακή                                        για κάθε ενδεχόμενο.

Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ

 

 

Ο πατέρας τους λέγονταν ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥΣ. Για το όνομα της μητέρας τους δεν ξέρω . Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ  (ο μεγαλύτερος ) ήταν αξιωματικός του Ιππικού . Διετέλεσε διοικητής της Ταξιαρχίας Ιππικού, επιτελάρχης των Γ΄ και Δ΄ Σωμάτων Στρατού, καθώς και υπαρχηγός και αρχηγός του Γενικού Επιτελείο Στρατού.Αποστρατεύθηκε μετά το 1933 με τον βαθμό του αντιστρατήγου. Αυτός είχε αλλάξει το επώνυμό του σε Σπυρόπουλος. 

Ο Γεώργιος επίσης άλλαξε το επώνυμο από Τσολάκογλους σε Τσολάκογλου.

Οι Γεώργιος και Νικόλαος Τσολάκογλου, ήταν δισεγγονοί, του Φιλογενούς Μεγάλου Άρχοντος των Αγράφων Δημητρίου Τσολάκογλου, ο οποίος με την κήρυξη της Επαναστάσεως του 1821 οργάνωσε Στρατιωτικό Σώμα και διέθεσε την περιουσία του για την Επανάσταση στην Ορεινή Θεσσαλία. 

Τον περικύκλωσε και τον Συνέλαβε ο Χουρσίτ Πασάς Δράμαλης, και να τον κρέμασε μαζί με τους δύο γιους του, στη Λάρισα στις 21 Ιουνίου 1821 . 

 Ο Γεώργιος Τσολάκογλου συμμετείχε στον Βαλκανικό Πόλεμο, στον Πρώτο Παγκόσμιο , στην «Εκστρατεία στην Ουκρανία» ,στην Μικρασιατική Εκστρατεία, όπου διετέλεσε ως ταγματάρχης διοικητής του 1/39 Τάγματος Ευζώνων και ως αντισυνταγματάρχης επιτελάρχης της 4ης Μεραρχίας. Κατά την «ταχεία εκκένωση» δεν ακολούθησε τον Προδότη Δημαρά και συνετάχθη με την 1η Μεραρχία του Φράγκου, πολέμησε στο Τουμλού Μπουνάρ, και κατάφερε να φθάσει με 200 αξιωματικούς, 3.300 οπλίτες και 450 κτήνη στον Τσεσμέ και από κει στη Χίο, την 1 ηΣεπτεμβρίου. 

 Το 1925 έγινε Συνταγματάρχης και ορίστηκε διοικητής της 4ης Μεραρχίας, ενώ στη συνέχεια από το 1935 έως το 1936, ήταν διοικητής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων.

 Τον Ιούλιο του 1938 κατέστειλε το «Αντιμεταξικό» Κίνημα Μπάλφουρ-Μητσοτάκη –ΚΚΕ στην Κρήτη.

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΜΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΑΝ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ

 ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ, ΣΤΗΝ ΧΑΡΑΔΡΑ ΣΤΟ ΣΟΥΛΗΝΑΡΙ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΟΠΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΚΑΝ ΣΤΙΣ 16 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1944 42 ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΑΠΑΝΘΡΚΩΘΗΚΑΝ.

 ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΤΗΣΑΝ ΑΤΑΦΟΥΣ. ΣΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΒΛΕΠΕΤΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΑΡΧΙΦΥΛΑΚΑ ΙΩΑΝΝΗ ΒΛΑΧΟΥ ΟΠΩΣ ΒΡΕΘΗΚΕ ΜΕ ΒΓΑΛΜΕΝΑ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ.