104 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία, και την Εθνική Καταστροφή. Εν όψη της ταχείας εκκενώσεως η Προσοχή του Λονδίνου είχε στραφεί στις σφαγές των Χριστιανών. Στις 21/5/1922 που γιόρταζε ο 12ος το μείζον Εθνικό Θέμα ήταν η αναγνώρισή του. Σε 84 ημέρες ο Κεμάλ θα εκανε την επίθεσή για να το βάλει στα πόδια ο Τρικούπης ο προδότης Τρικούπης. Ανακοινώθηκε η Αποστράτευση του Διοικητής της Στρατιάς στρατηγού Παπούλα. Στο Μέτωπο "ανταλλαγή πυρών Πεζικού"Ο Λεφτεράκης στο Προσκήνιο

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΥΛΑΡΧΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑΔΟΧΟΥ κ. ΣΑΠΟΥΝΤΖΑΚΗ

 

ΑΥΡΙΟ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ 

Ο Κωνσταντίνος Σαπουντζάκης (1846 - 1931) ήταν αντιστράτηγος του Ελληνικού Στρατού. Ήταν γιος του επίσης στρατιωτικού Βασιλείου Σαπουντζάκη και καταγόταν από το Ρέθυμνο της Κρήτης. Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1844  και σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε το 1865 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού του Πυροβολικού. Μετεκπαιδεύτηκε στη Γερμανία, Αγγλία και Γαλλία, και επανερχόμενος στην Ελλάδα διορίσθηκε καθηγητής της στρατιωτικής τεχνολογίας στη Σχολή Ευελπίδων. Διετέλεσε επίσης καθηγητής του τότε Διαδόχου Κωνσταντίνου. Το 1897 ανέλαβε επιτελάρχης του αρχιστρατήγου Διαδόχου.  Το 1901-1906 ήταν επιτελάρχης της Γενικής Διοίκησης Στρατού και στη συνέχεια Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου. Το 1912 ήταν αρχηγός του στρατού Ηπείρου όπου και διεύθυνε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις μέχρι το 1913 όπου και ανέλαβε την επίθεση κατά των Ιωαννίνων αυτοπροσώπως ο Διάδοχος Κωνσταντίνος. Στη συνέχεια μετά την αποστρατεία του ανέλαβε διευθυντής του Μετοχικού Ταμείου Στρατού. Στο ημερολόγιό του ο Ιωάννης Μεταξάς σημείωνε ότι "ο Σαπουντζάκης καίτοι αυλικός είναι υπερήφανος και αξιοπρεπέστατος, τρέφει δε μεγίστην αφοσίωσιν εις τον Διάδοχον".

Η Προδοσία του 1897. Τετάρτη 21 Μαΐου .Το Πρωτοσέλιδο της εφημερίδος " Η ΣΩΤΗΡΙΑ" και ο Ύμνος του "ΣΚΡΙΠ" για τον Σμολένσκη. Απόπειρα κατα της ζωής του κ. Γεναδίου. Η οριστική εκκεχειρία δεν υπογράφηκε. Βεράτια για σχηματικούς Μητροπολίτες.

Τετάρτη 21η Μαΐου 1941. Οι Άγγλοι παρέδωσαν την Κρήτη στους Γερμανούς. Ο Γκλύξμπουργκ με τον Τσουδερό παρακαλούσαν τους Άγγλους να τους σώσουν. Το Αγγλικό Ναυαρχείο εντόπισε το Μπίσμαρκ στα Ανοιχτά του Μπέργκεν και έστειλε τα θωρηκτά «Χούντ» και «Πρίγκιψ της Ουαλίας» να το ανακόψουν. Στην Ουάσιγκτον ο Ρούσβελτ χαρακτήρισε τη βύθιση του αμερικανικού πλοίου «Robin Moor» ως «πράξη εκφοβισμού» στην οποία οι ΗΠΑ, «δεν επρόκειτο να υποκύψουν».

Η Κρήτη το 1941 τελούσε υπό Αγγλική κατοχή. Εάν την άμυνά της την είχαν οι Έλληνες το νησί δεν θα έπεφτε ποτέ στα χέρια των Γερμανών. Οι Άγγλοι απέσυραν τα σεροπλάνα τους και τα πλοία τους. παρέδωσαν την Κρήτη. Το Μάλεμε δεν κατελήφθη αλλά παραδόθηκε.

Η μάχη της Κρήτης είχε τέσσερα μέτωπα. 

Το Ηράκλειο, τη Σούδα και τα αεροδρόμια Ρεθύμνου και Μάλεμε και η κατάληψη ξεκίνησε από το Μάλεμε.

Τα ξημερώματα της  21ης Μαΐου,  οι Νεοζηλανδοί εγκατέλειψαν τον λόφο 107 που δέσποζε του αεροδρομίου του Μάλεμε.

 Οι Γερμανοί κατέλαβαν τον λόφο εξασφαλίζοντας το αεροδρόμιο. 

Οι Νεοζηλανδοί δεν αντεπιτέθηκαν αμέσως . Η Λουφτβάφε με επιθέσεις Στούκα εμπόδισε τη συγκέντρωση των Νεοζηλανδών. 

 Οι Γερμανοί άρχισαν να προσγειώνουν μεταγωγικά αεροπλάνα στο αεροδρόμιο και μέχρι τις 5 το απόγευμα ολόκληρο το Μάλεμε καταλήφθηκε. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ολόκληρο το 100ο Ορεινό Σύνταγμα, υπό τη διοίκηση του συνταγματάρχη Willibald Utz, είχε αποβιβαστεί. 

Το βράδυ της 21ης, ο ΦράΊμπουργκ   διέταξε δύο τάγματα να το επιτεθούν, αλλά οι προσπάθειες τους απέτυχαν. Στο αεροδρόμιο Ρεθύμνου οι Αγγλοι εκκαθάρισαν τους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές που το απειλούσαν. 

Στο Ρέθυμνο , το τάγμα Χωροφυλακής απόκρουσε την επίθεση των Γερμανών Αλεξιτπωτιστών και  αντεπιτέθηκε.

 Το Ηράκλειο βομβαρδίστηκε σφοδρότατα. Οι Γερμανοί Αλεξιπτωτιστές μπήκαν στην πόλη, αλλά μετά από αντεπίθεση, στην οποία συμμετείχαν και ένοπλοι πολίτες, απωθηθήκαν.

Στην Κατεχόμενη Ελλάδα