17/6/26

17 Ιουνίου 1964. Πριν 62 χρόνια. Η Λεωφόρος έγινε Περού. (Ήμουν και εγώ εκεί. 9 ετών)



 Η 17η Ιουνίου 1964, ήταν Τετάρτη. 
Στο κατάμεστο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας έπαιζαν ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός αντιμέτωποι στον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. 
Ήμουν και εγώ εκεί μαζί με  τον πατέρα μου. 
Καθόμασταν στο Πέταλο. 

Ο Παναθηναϊκός είχε στόχο το νταμπλ, μετά την κατάκτηση του αήττητου πρωταθλήματος - μοναδικό ρεκόρ στην Α' Εθνική και ο Ολυμπιακός επιζητούσε τη νίκη για να «σώσει τη χρονιά» με τη διεκδίκηση του Κυπέλλου. 
 Ο νικητής θα αντιμετώπιζε στον μεγάλο τελικό την ΑΕΚ. 
 Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε στο 16ο λεπτό με τον Νεοφώτιστο και ο Παναθηναϊκός ισοφάρισε στο 36ο με τον Δομάζο.
Η ζέστη είχε επιδράσει στους 22 ποδοσφαιριστές, που παρέπαιαν στο δεύτερο ημίχρονο μέσα στο γήπεδο. 
 Στην ημίωρη παράταση οι ευκαιρίες που χάθηκαν έπεισαν όσους «μουρμούριζαν» σε όλο το δεύτερο ημίχρονο, ότι το ματς είχε συμφωνηθεί να λήξει για να επαναληφθεί προς όφελος των ταμείων της ΕΠΟ, του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού και άρχισαν οι φωνές , 
«Που-λη-μένοι», «Θα μπούμε μέσα», «Θα γίνει Περού». 
Το Περού ήταν το «καλό παράδειγμα» με την εισβολή των φιλάθλων κατά τη διάρκεια του αγώνα Περού - Αργεντινής , όταν ο διαιτητής ακύρωσε γκολ των γηπεδούχων, με αποτέλεσμα να βρουν το θάνατο 318 φίλαθλοι. 
 Το σύνθημα «Θα μπούμε μέσα» ξανακούστηκε πριν από τη λήξη της παράτασης και στο 115ο λεπτό έγινε η «μπούκα».
 Οι θεατές, γάβροι και βάζελοι , «αδελφωμένοι», μπουκάρισαν στον αγωνιστικό χώρο και έσπασαν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους. 
Παίκτες, διαιτητές και παράγοντες εξαφανίσθηκαν και ο αγώνας διακόπηκε.
 Οι 1500 αστυφύλακες που ήταν επιφορτισμένοι με την τήρηση της τάξης άρχισαν να χειροκροτούν το οργισμένο πλήθος, με διαταγή του αστυνομικού διευθυντή Γεωργίου Κανελλάκη, προκειμένου να συμβάλουν στην εκτόνωση της κατάστασης. 
Οι ζημιές που προκλήθηκαν στο γήπεδο ξεπέρασαν το 1.000.000 δραχμές, ποσό πολύ μεγάλο για την εποχή εκείνη. 
 Το Διοικητικό Συμβούλιο του Παναθηναϊκού συνεδρίασε εκτάκτως μετά τα θλιβερά γεγονότα και εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία υπογραμμιζόταν:
 «Ο Παναθηναϊκός αποκρούει με αγανάκτησιν τη µοµφή ότι το ματς ήτο προσυνεννοηµένο. Διαμαρτύρεται για τους βανδαλισµούς και ζητά την παραδειγµατικήν τιµωρίαν των ενόχων». Και η αντίστοιχη ανακοίνωση του Ολυμπιακού: «Ουδείς έχει το δικαίωμα να κατασπιλώνει την ιστορία του Ολυμπιακού, τους αθλητάς του και τη διοίκησή του. Αποδοκιμάζουμε τους βανδαλισμούς και εκφράζουμε τη συμπάθειά μας προς τον Παναθηναϊκόv». 
Η ΕΠΟ, που επελήφθη της υποθέσεως μηδένισε και τους δύο αντιπάλους και δεν όρισε επαναληπτικό ημιτελικό. 
Δεν ανακήρυξε, όμως, κυπελλούχο την ΑΕΚ, που είχε προκριθεί στον τελικό, όπως ζητούσαν οι εφημερίδες και η φίλαθλη γνώμη.
 Απλώς τη δήλωσε ως εκπρόσωπο του ελληνικού ποδοσφαίρου στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης της προσεχούς περιόδου. Αργότερα, η αδικία άρθηκε και η ΕΠΟ αναγνώρισε την ΑΕΚ ως Κυπελλούχο Ελλάδας για το 1964 άνευ αγώνος.
ΣΠΥΡΟΣ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΣΠΟΡΙΔΗ ΣΤΙ ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΙΣΟΔΕΙΑ 


Σάββατο 17 Ιουνίου 1944. Στην Αθήνα. μετά την επιτυχία της 1ης έγινε η Δεύτερη Αντικομμουνιστική συγκέτρωση στο Ηρώδειο. Αντικομμουνιστική συγκέτρωση και στον Λευκό Πύργο ΠαναθηναΙκός-ΑΕΚ 3-0









ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 



ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΪΡΟ 










 

Κυριακή 17 Ιουνίου 1945.Οι Αθηναίοι πληροφορήθηκαν τον θάνατο του Βελουχιώτη και την προσεχή αποχώριση του Σοφιανόπουλου από την Κυβέρνηση


 


Η Σικελία για τους Σικελούς

Στις 17 Ιουνίου 1945 σκοτώθηκε στο Ραντάτσο, της Σικελίας κατά τη διάρκεια μάχης με τους Καραμπινιέρους ο σημαντικότερος από τους υποστηρικτές του σικελικού εθνικισμού Αντόνιο Κανέπα. 
Ο Αντόνιο Κανέπα, που γεννήθηκε στο Παλέρμο, στις 25 Οκτωβρίου 1908 ήταν ο ηγέτης της σοσιαλιστικής φατρίας του Κινήματος για την Ανεξαρτησία της Σικελίας (Movimento per l'Indipendenza della Sicilia) και ο ιδρυτής του Εθελοντικού Στρατού για την Ανεξαρτησία της Σικελίας (Esercito Volontario per l'Indipendenza della Sicilia, EVIS). 
Το 1942, με το ψευδώνυμο Μάριο Τούρι, δημοσίευσε το αυτονομιστικό μανιφέστο. «La Sicilia ai Siciliani»

Το κίνημα ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 1942 ως Επιτροπή για την Ανεξαρτησία της Σικελίας (Comitato per l'Indipendenza della Sicilia) με πρόεδρο τον Αντρέα Απρίμε και με ιδεολογικό υπόβαθρο την επανάσταση των Σικελικών Εσπερινών.
Το κίνημα περιελάμβανε μέλη πολύ διαφορετικών πολιτικών τάσεων από τον σοσιαλιστή Αντόνιο Κανέπα, και τον σοσιαλδημοκράτη Τζιοβάνι Γκουαρίνο Αμέλα, μέχρι δεξιοί, αριστοκράτες, όπως ο βαρόνος Λούστιο Τάσκα και ο δούκας Γκουλιέλμο Πατερνό. Υπήρχαν και μέλη με στενούς δεσμούς με τη Μαφία, καθώς και ηγέτες της Μαφίας όπως ο Καλογκέρο Βιτσίνι . 
Το κίνημα απέκτησε μεγάλη επιρροή μετά την Ανακωχή της 8ης Σεπτεμβρίου 1943. Τον Οκτώβριο του 1943, ο Απρίμε ζήτησε από τον βασιλιά της Ιταλίας να παραιτηθεί. Την άνοιξη του 1944, ιδρύθηκε το Κίνημα για την Ανεξαρτησία της Σικελίας αλλά κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών, οι Σύμμαχοι απαγόρευσαν κάθε είδους πολιτική δραστηριότητα, και όλοι οι πρωταγωνιστές εντάχθηκαν στα νεογέννητα ιταλικά κόμματα, όπως η Χριστιανική Δημοκρατία.

Το πρωί της 17ης Ιουνίου το 1939, αποκεφαλίστηκε δημόσια στο Παρίσι ο κατ΄ εξακολούθηση δολοφόνος Ευγένιος Βάϊντμαν που ήταν «Σαλονικιός» της Φρανκφούρτης

Ο Ευγένιος Βάϊντμαν, ήταν (κατατρεγμένος)  Εβραίος και γεννήθηκε το 1908 στην εβραικρατούμενη Φραγκφούρτη, από Εβραίο πατέρα και εβραία μητέρα; αλλά.... παραστράτησε. 
Το 1927, (19 ετών)  μπήκε στη φυλακή Saarbrücken για ληστεία.
 Εκεί έμεινε 5 χρόνια.
 Στη «Μπουζού,» γνώρισε δύο άλλους εβραίους κακοποιούς
 τον Roger Million και τον Jean Blank με τους οποίους όταν αποφυλακίστηκαν δημιούργησαν την εταιρεία των δολοφόνων
 Στη φυλακή γνώρισαν και έναν άλλο Εβραίο τον Fritz Frommer που τον δολοφόνησαν στις 22 Νοεμβρίου 1938 στο Παρίσι.
 
Οι τρείς κατατρεγμένοι Εβραίοι, Ευγένιος Βάϊντμαν, Roger Million και Jean Blank  λόγω της Χιτλερικής απειλής πέρασαν στην δημοκρατική Γαλλία και άρχισαν να απαγάγουν πλούσιους τουρίστες που επισκέπτονταν τη Γαλλία για να κλέψουν τα χρήματά τους. 

 Τον Ιούλιο του 1937, ο Βάϊντμαν γνώρισε την 22χρονη Εβραία από τη Νεα Υόρκη Jean De Koven, που επισκεπτόταν τη θεία της Ida Sackheim στο Παρίσι, και της συστήθηκε σαν Ζιγκφριντ. 
Τον επισκέφτηκε στη Βίλλα του, «σε μια μαγευτική τοποθεσία κοντά σε ένα διάσημο αρχοντικό που ο Ναπολέων έδωσε στη Τζοζεφίν». Κατά τη συνάντησή τους ο Βάϊντμαν τη στραγγάλισε και την έθαψαν στον κήπο της βίλας.
 Μαζί της είχε 300 φράγκα σε μετρητά και 430 δολάρια σε ταξιδιωτικές επιταγές, που τις εισέπραξε η ερωμένη του Million. Μετά έστειλαν στην θεία  (Ida Sackheim)  μια επιστολή και της ζητούσαν 500 δολάρια για να επιστρέψουν την ανιψιά της. 

 Την 1η Σεπτεμβρίου 1937 , ο Βάϊντμαν προσέλαβε έναν οδηγό για να τον μεταφέρει στη Γαλλική Ριβιέρα, και τον πυροβόλησε στον αυχένα κλέβοντας το αυτοκίνητο και 2500 φράγκα. 

Η επόμενη δολοφονία έγινε στις 3 Σεπτεμβρίου. 
 Ο Βάϊντμαν σκότωσε στο δάσος του Φοντενεμπλό μια ιδιωτική νοσοκόμα, και πάλι με μια σφαίρα στο σβέρκο .
 Της πήραν 1400 φράγκα και  το διαμαντένιο δαχτυλίδι της. 

 Στις 16 Οκτωβρίου, ο Μιλλιόν και ο Βάϊντμαν διοργάνωσαν μια συνάντηση με ένα εβραίο θεατρικό παραγωγών Roger LeBlond, για να «επενδύσουν» σε μία από τις παραστάσεις του. 
 Ο Βάϊντμαν τον πυροβόλησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού και πήρε το πορτοφόλι που με 5.000 φράγκα. 
 Στις 22 Νοεμβρίου, ο Βάϊντμαν δολοφόνησε και λήστεψε τον Fritz Frommer, που είχε συναντήσει στη φυλακή. 
 Ο Frommer, που ήταν Εβραίος, είχε συλληφθεί για τις αντι-ναζιστικές του απόψεις.
 Το θύμα πυροβολήθηκε στον αυχένα και θάφτηκε στο κτήμα στο Σεν Κλού όπου ήταν θαμμένη και η Ντε Κόβεν . 
Πέντε ημέρες αργότερα ο Βάιντμαν δολοφόνησε τον Εβραίο κτηματομεσίτη, Raymond Lesobre. Από τον οποίο πήραν Πέντε χιλιάδες φράγκα.
 Σε πέντε μήνες σκότωσαν 6 ανθρώπους όπως ομολόγησαν. Οι δυο εβραίοι συνεργοί του Βάϊντμαν την έβγαλαν καθαρή με ποινές φυλάκισης.
 Ο Βάϊντμαν εκτελέστηκε στην Γκιλοτίνα. Κανείς όμως δεν λέει ότι δολοφόνος ήταν Εβραίος. 
 Οι «Ρουφ» της μηχανής του Χρόνου τον βάφτισαν «Γερμανό βρυκόλακα» «Γιουτζίν Γουάιντμαν». 
Αν και στο αφιέρωμα για τον Κρίστοφερ Λί που ήταν αυτόπτης μάρτυς του αποκεφαλισμού , τον γράφουν ως «Βάιντμαν». 
 Τώρα μη με ρωτήσετε γιατί πρέπει ο Εβραίος Βρικόλακας να είναι «Γερμανός βρυκόλακας» και όχι Εβραίος ; 
 -Διότι οι Εβραίοι είναι «καλοί άνθρωποι» και «θύματα» και με κάτι «Βάιντμαν» σήριαλ δολοφόνους θα έκοβε η σούπα του Ολοκαυτώματος

  Δυο σταγόνες εβραϊκού DNA
"> 

 Ο Εβραίος Βρικόλακας του 1937, μοιάζει όπως μπορείτε να αντιληφτείτε μόνοι σας με τον επίσης Εβραίο Βρικόλακα, της Γερμανίας , τον Γενς Βάϊντμαν  διοικητή της Bundesbank. 
Η ομοιότητα είναι συγκλονιστική. προσέξτε ιδίως την μύτη.
Ο Ευγένιος και ο Γενς ήταν συγγενείς. 
Το λέει το DNA. Aλλά αυτό το βλέπω μόνο εγώ. Και Εσείς. 
 Ο «Γερμανός βρυκόλακας» Weidmann ή «Γιουτζίν Γουάιντμαν», με τον «Γερμανό βρυκόλακα» , Jens Weidmann μοιάζουν σαν δυο εβραϊκές σταγόνες νερό.

Συμμοριτοπόλεμος: 17 Ιουνίου 1949. Η αποχώριση των Σοβιετικών από την Αυστρία και το Ελληνό Ζήτημα. Κ σύγκρουση του ΚΚΕ με τον Τίτο.Γαλλία και Αγγλία στο πλευρό του Ζαχαριάδη. Ο Ελληνικός Στρατός είχε 3 νεκρούς, Το ανακοινωθέν του ΓενικοΎ Επιτελείου ανέφερε την ανεύρεση 86 νεκρών Κ/Σ και την σύλληψη ή την παράδοση 231.







 




Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ.

  Στις 17 Ιουνίου 1967 η ομογενειακή εφημερίδα του Καϊρου «ΦΩΣ» δημοσίευσε τη δεύτερη συνέχεια των δξλώσεων του Γεωργίου Παπαδοπούλου στην ο...