Η ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ ΧΑΤΖΑΡΑ.

ΑΠΕΥΘΥΝΘΗΚΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ 90.

ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΣΧΕΔΟΝ  ΧΙΛΙΑ ΕΥΡΩ. 

ΤΩΡΑ 

ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΑΠΟ ΟΣΟΥΣ  ΤΟ ΘΕΩΡΟΥΝ ΚΑΛΟ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗΣ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΒΙΒΛΙΩΝ ΜΟΥ.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

 Η επανέκδοση των επτά βιβλίων μου σε ένα τιράζ 150  αντιτύπων θα κοστίσει σήμφωνα με τις προσφορές που εχω πάρει γύρω στις 3500.

 Αυτό σημαίνει ότι περίπου 200 αναγνώστες του «Δελτίου των 11» θα πρέπει να συμβάλλουν με 10 ευρω ο καθένας στην επανέκδοση. 

 

Ο λογαριασμός μου στην Εθνική Τράπεζα  

ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ: ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ  ΜΙΡΙΑΝΑ ΧΑΤΖΑΡΑ

 Αριθμός 526/201595-18

 ΙΒΑΝ : GR95 0110 5260 0000 5262 0159 518

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

Το τελεσίγραφο του Καποδίστρια προς την Υψηλή Πύλη. Αυτό δεν υπήρχε στην Κωλο-ταινία του δολοφόνου του Καποδίστρια που το χειροκτότησαν οι χαζοί Μπατριωτες που ψηφλιζουν τοβ ηλίθιο, την Μάνα του , τον Φον Αντωνάκη, τον Δασκαλάκο, τον Ηλία και τά αλλα παιδιά.

Το σχέδιο του Καποδίστρια προέβλεπε την ρωσική παρέμβαση υπέρ των Ελλήνων, που πρόβαλαν νόμιμη άμυνα στις προσπάθειες των Τούρκων να τους εξοντώσουν

Του Σπύρου Χατζάρα

 Στις 6 Ιουλίου/24 Ιουνίου του 1821,ο Ρώσος πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη βαρόνος Γκριγκόρι Αλεξάντροβιτς Στρόγκανωφ, επέδωσε στην Πύλη το τελεσίγραφο του Τσάρου που είχε συντάξει ο Καποδίστριας, με το οποίο η Ρωσία, υπενθύμιζε στην Υψηλή Πύλη, την απάνθρωπη συμπεριφορά του Σουλτάνου εναντίον των χριστιανών υπηκόων του, πολλοί από τους οποίους προέβαλαν πια νόμιμη άμυνα, και δήλωνε ότι , «η συμβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τα πολιτισμένα κράτη της Ευρώπης θα απόβαινε αδύνατη, εάν ο Σουλτάνος, δεν σεβόταν τη Χριστιανική θρησκεία, και εάν δεν ακύρωνε το σχέδιο εξοντώσεως των Ελλήνων».

 Ο Τσάρος, απαιτούσε την εκπλήρωση των ακόλουθων όρων.

 -Η Οθωμανική Αυτοκρατορία, θα έπρεπε να δεσμευτεί ότι θα ανοικοδομούσε ή θα επισκεύαζε τις εκκλησίες που καταστράφηκαν από τον όχλο. 

 -Ο Σουλτάνος, όφειλε να εξασφαλίσει την προστασία της Ορθοδόξου Χριστιανικής Εκκλησίας.

 -Η Οθωμανική κυβέρνηση ,θα έπρεπε να κάνει διάκριση μεταξύ «ενόχων» και «αθώων» χριστιανών, οι ηγεμονίες στον Δούναβη θα έπρεπε να επανέλθουν στο προηγούμενο καθεστώς, και ο οθωμανικός στρατός, θα έπρεπε να υποχωρήσει, σύμφωνα με τα προνόμια που είχαν θεσπισθεί υπέρ της Ρωσίας, με παλαιότερες συνθήκες. 

 Στο τελεσίγραφο, που κοινοποιήθηκε στις ευρωπαϊκές δυνάμεις,        ο Τσάρος επικαλέσθηκε το δικαίωμα του προστάτη των ορθοδόξων με βάση τη συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζί του 1774 και τις συνθήκες του Ιασίου του 1792 και του Βουκουρεστίου του 1812, και τόνιζε, ότι η Ρωσία, ως γειτονική χώρα, θεωρούσε ότι είναι αρμόδια, για την αποκατάσταση της τάξεως στη Βαλκανική, και δήλωνε πως η Ρωσία, «συμφώνως με όλον τον χριστιανισμόν» δεν θα εγκατέλειπε στην εκδίκηση του τυφλού ισλαμικού φανατισμού «τους κατά θρησκείαν αδελφούς αυτής». 

Το πρόβλημα για την εφαρμογή της πολιτικής του Καποδίστρια ήταν η Αγγλία , διότι χωρίς τη συγκατάθεση του Λονδίνου, ο Τσάρος δεν αποφάσιζε τίποτα. 

Ο εχθρός των Ελλήνων και τουρκόφιλος άγγλος υπουργός εξωτερικών Κάστελρι , (Λόρδος Λοντοντέρι), και κατά κόσμον Ρόμπερτ Στιούαρτ, (του οποίου η μητέρα ήταν το γένος Κοέν), στις 12/24 Ιουνίου σε επιστολή του προς τον Άγγλο πρεσβευτή στη Βιέννη Charles William Vane, που κοινοποιούσε και στον Άγγλο πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη Πέρσι Σμίθ Στράνφορντ , έγραφε ότι η αγγλική κυβέρνηση παρακολουθούσε με αγωνία και προσοχή τις εξελίξεις της σύγκρουσης μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων στο εσωτερικό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με βάση την ενημέρωση από τη Βιέννη αλλά και τις επιστολές του Ρώσου πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη, (που είχαν κοινοποιηθεί στις ευρωπαϊκές αυλές από τον Καποδίστρια). 

 Ο Κάστελρι σημείωνε ότι «αναμφιβόλως οι Έλληνες επιτέθηκαν πρώτοι», και ότι οι «φρικτές» τουρκικές βιαιοπραγίες, ήσαν αποτέλεσμα του τρόπου που η τουρκική κυβέρνηση διατηρεί την εξουσία της έναντι των εχθρών της», και προσέθετε με κυνισμό ότι η Βρετανική κυβέρνηση, δεν ανέμενε οι τουρκικές βιαιότητες να σταματήσουν όσο η επανάσταση αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για την Τουρκία, και υπογράμμιζε: «μας ικανοποιεί το γεγονός ότι οι αυτοκράτορες της Ρωσίας και της Αυστρίας κατενόησαν το πρόβλημα τόσο καλά και απέφυγαν να αναμειχθούν. Οι έντονες αντιδράσεις της τουρκικής κυβέρνησης προκαλούν θλίψη αλλά δεν μπορούν να δικαιολογήσουν ένοπλη επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Εάν υιοθετούσαμε αυτή την αρχή θα έπρεπε να κάνουμε διαρκώς επιδρομές στην Τουρκία. Το αποτέλεσμα της κατοχής της χώρας από τα ρωσικά στρατεύματα θα ήταν η επιδείνωση της θρησκευτικής σύγκρουσης». 

 Ο Κάστελρι έκλεινε τις οδηγίες του σημειώνοντας ότι ο «αυτοκράτορας της Ρωσίας δεν θα επιτρέψει ο ίδιος να πειστεί από την άποψή αυτουνού για το θέμα». 

 Ο «αυτουνού», ήταν ο Καποδίστριας.

 Από το έγγραφο αυτό μπορούμε να καταλάβουμε όλη την αθλιότητα της λογικής του Λονδίνου και εκείνων των «ανθρώπων». 

 Οι σφαγές των χριστιανών, ήσαν απλά «έντονες αντιδράσεις», ήσαν νόμιμη αντίδραση κατά της ανταρσίας , «που ξεκίνησαν οι Έλληνες» και , τέλος πάντων «ήταν εσωτερικό ζήτημα της Τουρκίας» . 

 Το Λονδίνο, και η Μεγάλη Στοά, με ψυχραιμία θα παρακολουθούσαν το αίμα να τρέχει , όσο οι ¨Έλληνες αποτελούσαν κίνδυνο για την Οθωμανική αυτοκρατορία.

 Ο Κάστελρι , και οι υποστηρικτές του που πίστευαν στη διατήρηση του Στάτους Κβο, στην Ανατολή και στα Βαλκάνια, ήθελαν την εξουδετέρωση των οπαδών της πολιτικής της Αικατερίνης στην Αγία Πετρούπολη, ( και πρώτα από όλους του Καποδίστρια). 

 Ο Κάστελρι /Κοέν έγραψε στον Τσάρο , στις 16/28 Ιουλίου του 1821, ότι θεωρούσε τους Έλληνες επαναστάτες της ιδίας υφής με τους Ισπανούς, τους Ιταλούς και τους Πορτογάλους. 

 Στις οδηγίες του προς τον Άγγλο πρέσβη στην Αγία Πετρούπολη, τον Τσαρλς Μπίκοτ, έγραφε ότι, η στάση του για την Ελλάδα δεν υπαγορευόταν από το θαυμασμό για τους αρχαίους Έλληνες ούτε από ανθρωπιστικές ιδέες αλλά από τις υποχρεώσεις που προέρχονταν από τις διεθνείς συμφωνίες, τονίζοντας ότι, «εάν η Βρετανία, υποστηρίξει τους Έλληνες, «αυτό θα άνοιγε τον δρόμο σε κάθε τολμηρό τυχοδιώκτη και σε κάθε πολιτικά φανατισμένο στην Ευρώπη να θέσει σε κίνδυνο το σύστημα, που η Μεγάλη Βρετανία και οι σύμμαχοί της είχαν θεμελιώσει». 

 Η Αγγλία, υποστήριζε ότι, στη διαμόρφωση του συστήματος της Βιέννης, ελήφθη υπόψη η Τουρκία και επομένως το σύστημα την περιελάμβανε, και ενώ αναγνώριζε στη Ρωσία το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει βία για να υπερασπίσει τα δικαιώματα που της αναγνώριζαν οι συνθήκες , σημείωνε ότι αυτό, «θα παρέσυρε τη Ρωσία και τον πολιτισμένο κόσμο σε ύψιστους κινδύνους».

 Ο Καποδίστριας από την άλλη πλευρά, τόνιζε προς τις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, ότι η Τουρκία δεν προστατευόταν από τις συνθήκες του 1815. 

 Ο νέος Aγγλος πρέσβης στην Αγία Πετρούπολη σερ Τσαρλς Μπίκοτ, επέδωσε τα διαπιστευτήρια του στον Τσάρο στις 20 Ιουνίου/ 2 Ιουλίου, 16 μέρες πριν την επίδοση της διακοίνωσης προς την Τουρκία. 

Ο Τσάρος του είπε ότι παρ’ ότι ο ρωσικός λαός επιθυμούσε τον πόλεμο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά «ήταν αποφασισμένος να αποφύγει κάθε ενέργεια που θα ενίσχυε ή θα ενθάρρυνε τους επαναστάτες», ακυρώνοντας στην ουσία το διάβημα που μόλις είχε υπογράψει. 

 Ο Μπίκοτ ενημέρωσε απευθείας τον Πέρσι Σμίθ- Στράνφορντ, ο οποίος διέρρευσε στους Τούρκους τις πραγματικές προθέσεις του Τσάρου, και η Πύλη κοινοποίησε στις 27 Ιουνίου/11 Ιουλίου, πριν την επίδοση της ρωσικής διακοίνωσης, στον ρώσο πρέσβη βαρόνο Γκριγκόρι Αλεξάντροβιτς Στρόγκανωφ, επιστολή προς τον Νέσσελροντ, και όχι προς τον Καποδίστρια , με την οποία προσέφερε ορισμένες παραχωρήσεις. 

O Γκριγκόρι Αλεξάντροβιτς σε πίνακα του 1826

 Ο βαρόνος Στρόγκανωφ, ο οποίος ήταν φίλος του Καποδίστρια και οπαδός της πολιτικής της Αικατερίνης, σε αυτή την κρίσιμη καμπή , όταν ο Τσάρος ακολουθούσε διπλή πολιτική, στήριξε τον Καποδίστρια, αγνόησε την επιστολή, και στις 6/18 Ιουλίου, επέδωσε το τελεσίγραφο του Καποδίστρια, και αφού πέρασαν οι 8 μέρες που αυτό όριζε, χωρίς να λάβει απάντηση, , αναχώρησε στις 30 Ιουλίου μαζί με όλο το προσωπικό της ρωσικής πρεσβείας, με πλοίο από την Κωνσταντινούπολη, διακόπτοντας τις διπλωματικές σχέσεις, της Ρωσίας με την Τουρκία. 

 Οι Τούρκοι βραχυκυκλώθηκαν από την ενέργεια αυτή και απέρριψαν την επομένη όλες τις απαιτήσεις της Ρωσίας , ακυρώνοντας τους ελιγμούς Άγγλων και Αυστριακών, που προσπαθούσαν να επιδειχθεί κάποια «επιείκεια», προς τους Έλληνες εφόσον κατέθεταν τα όπλα. 

Η μηχανή του πολέμου, άρχισε να βρυχάται. 

 Ο Τσάρος διέταξε μεν τη μετακίνηση μονάδων για την ενίσχυση της στρατιάς της Βεσσαραβίας, που προκάλεσε πανικό στους Τούρκους και τον Στάνφορντ, αλλά εξαπάτησε τους πάντες, και δεν διέταξε ποτέ την διάβαση του Προύθου. 

Επέμενε στις διαπραγματεύσεις με τους «συμμάχους», μετατρέποντας τη συζήτηση σε «κολοκυθιά». 

 Περισσότερα για την πραγματική ιστορία που κρύβουν οι Κοτζαμπάσηδες των δανειστών, οι «Εφραιμάκοι» και η Στοά στο βιβλίο μου «Η επανάσταση των Φιλογένων».

7 Ιουλίου 1770. Το κατόρθωμα του Ιωάννη Βαρβάκη που δόξασε τους Ορλώφ

7 Ιουλίου 1770. 

Η καταστροφή του τουρκικού στόλου, που είχε καταφύγει στον Τσεσμέ, από τον Ψαρριανό πυρπολητή Ιωάννη Βαρβάκη, και τα κανόνια του ρωσικού στόλου.

Οι Χιώτες, οι Ψαριανοί και οι Σμυρνιοί, καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας της 7ης Ιουλίου και μέχρι να φέξει , ήσαν στις ακτές και παρακολουθούσαν τις φωτιές από την καταστροφή του τουρκικού στόλου.

Κατά τον 6o Ρωσο-τουρκικό πόλεμο, τα ξημερώματα της 7ης Ιουλίου έγινε η καταστροφή του τουρκικού στόλου που είχε καταφύγει στον Τσεσμέ, μετά τη ναυμαχία του στενού της Χίου. 

 Υπό την κάλυψη των παράκτιων πυροβόλων οι κύριες δυνάμεις του τουρκικού στόλου είχαν παραταχθεί μεσα στον κόλπο του Τσεσμέ, σε δύο γραμμές των 8 και 7 θωρηκτών . 

 Η πρώτη γραμμή όμως προστάτευσε τους Ρώσους από τα πυρά της δεύτερης γραμμής. 

Κατά τη διάρκεια της ημέρας στις 6 Ιουλίου, τα ρωσικά πλοία βομβάρδιζαν τον τουρκικό στόλο και τις παράκτιες θέσεις. 

 Στις 17:00, η Κανονιοφόρος «Γκρομ» προσέγγισε στην είσοδο του Κόλπου και άρχισε να βομβαρδίζει τα τουρκικά πλοία.

 Στις 00:30 τα θωρηκτά «Ευρόπα» και «Ριστισλάβ», πήραν και αυτά θέση στην είσοδο του Κόλπου βομβαρδίζοντας τους Τούρκους.

 Η μονομαχία των πυροβόλων ήταν η κάλυψη για την είσοδο μέσα στο κόλπο βοηθούσης και της νύχτας, των τεσσάρων πυρπολικών, που ήταν ελληνικά πλοία. 

Ένα από αυτά ήταν το Σεμπέκι του Βαρβάκη. 

 

Στις 01:30 σύμφωνα με την αναφορά του Ορλόφ ή τα μεσάνυχτα, σύμφωνα με την αναφορά του Ελφινστον, εξεράγει ένα από τα τουρκικά θωρηκτά των 84 πυροβόλων, λόγω της πρόσδεσης σε αυτό του πυρπολικού του Βαρβάκη. 

 Η φωτιά εξαπλώθηκε γρήγορα και σε άλλα πλοία στον κόλπο. 

Μετά την ανατίναξη στις 2:00 και δεύτερου τουρκικού πλοίου, οι Ρώσοι σταμάτησαν τους κανονιοβολισμούς.

 Στο πυρπολικό του Βαρβάκη επέβαινε ως σύνδεσμός και ο ρώσος υποπλοίαρχος Ίλιν στον οποίο οι σύγχρονοι ρώσοι Ιστορικοί ,από μικροψυχία, αναγνωρίζουν το κατόρθωμα του Βαρβάκη που το αναγνώρισε όμως Ορλόφ στην αναφορά του στην Αυτοκράτειρα. 

 Μέχρι τις 2:30 π.μ., τρία ακόμα τουρκικά θωρηκτά είχαν ανατιναχτεί. Περίπου στις 4:00 π.μ., τα ρωσικά πλοία έστειλαν βάρκες για να προσδέσουν και να διασώσουν δύο μεγάλα τουρκικά σκάφη που δεν είχαν ακόμα καεί, αλλά μόνο το ένα από αυτά, το «Ρόδος», τον 60 κανονιών μπόρεσαν να σώσουν. 

 Μέχρι τις 8:00 π.μ., ο τουρκικός στόλος είχε καεί. 

. Το φρούριο του Τσεσμέ καθώς και η κωμόπολη του Τσεσμέ εγκαταλείφθηκαν από τους Τούρκους κατοίκους, και τη φρουρά.

 Ταυτόχρονα. το πρωί της 26 Ιουνίου/7ης Ιουλίου όταν φώτισε ο θεός την ημέρα του , άρχισε η μάχη στον ποταμο Λάργκα στην σημερινή Μολδαβία μεταξύ 65.000 Τατάρων της Κριμαίας (ιππικό) και 15.000 Οθωμανών (πεζικό) υπό την ηγεσία του Κάπλαν Γκιρέι και 38.000 Ρώσων υπό τον στρατάρχη Ρουμιάνσεφ. 

 Ο ΠοταμόςΛάργκα είναι παραπόταμος του Προύθου. 

Η μάχη του Λάργκα κατέληξε σε μια αποφασιστική νίκη για τους Ρώσους που κατέλαβαν το στρατόπεδο του εχθρού και πήραν λάφυρα 33 τουρκικά κανόνια . 

 Για τη νίκη αυτή, ο Ρουμιάνσεφ τιμήθηκε με το μετάλλιο του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου . 

 Δύο εβδομάδες αργότερα, οι Ρώσοι πέτυχαν μια ακόμα μεγαλύτερη νίκη στη μάχη του Καχούλ. 

Οι νίκες στο Λάργκα και το Καχούλ (αργότερα) άλλαξαν τη στρατηγική κατάσταση στο μέτωπο του Δούναβη υπέρ της Ρωσίας.

O (Ιουδαίος) πράκτορας Σίμχα Μπλουμκίν που καθοδηγούσε και το ΚΚΕ από την Κωνσταντινούπολη .έβγαλε έξω από τη Ρωσία το 1928 , τα αυθεντικά «πρωτόκολλα» μαζί με άλλα πολύτιμα εβραϊκά χειρόγραφα

 Ο Σίμχα-Γιάνκεφ Γκέρσεβιτς Μπλούμκιν το 1929  πριν εκτελεστεί

Ο Ιουδαίος , από την Οδησσό, Σίμχα Γιακόβ Μπλουμκίν, που δολοφόνησε 

 τον Γερμανό πρέσβη στη Μόσχα το 1918 ,για να προκαλέσει νέο Ρωσο-Γερμανικό Πόλεμο έστησε και την μυστική εξαγωγή σημαντικών

  εβραϊκών χειρογράφων από την

 ΕΣΣΔ. 

Ο «επαναστάτης» τσόγλανος τον οποίο ο Τρότσκι και ο Ντερζίνσκι τον εμπιστευτήκαν απόλυτα και του ανέθεσαν πολλές αποστολές, καθοδηγούσε από την Κωνσταντινούπολη  και το ΚΚΕ .

Εκείνος έστειλε τον Ζαχαριάδη στην Ανώτατη Κομματική Σχολή της Μόσχας και ενέκρινε την αποστολή το 1928 στη Σοβιετική Ένωση του Γιάννη Ιωαννίδη για θεραπεία από τη φυματίωση που έπασχε.

Ο Ιουδαίος , από την Οδησσό, Σίμχα Γιακόβ Μπλουμκίν που τον  εξετέλεσε, ως Προδότη ο «κακούργος» Στάλιν, (το 1929), ήταν ο υπεύθυνος για την πώληση στο "εξωτερικό",   «παπύρων ΤΟΡΑΧ ,καθώς και 330 έργων μεσαιωνικής εβραϊκής λογοτεχνίας» για να βρεθούν χρήματα για την επανάσταση.

Το «ζοθμί» δεν είναι η δήθεν πώληση των χειρογράφων σε «συλλέκτες». Αυτό το παραμύθι το έφαγαν οι (χαζοί) «Κομμουνιστές». 

Αυτό που έψαχναν, το βρήκαν και εξαφάνισαν ήταν το βιβλιαράκι που ξέρουμε ΟΛΟΙ σαν  τα «Πρωτόκολλα». 

 Η ΓΚΕ-ΠΕ-ΟΥ είχε κάνει πολύ καλή δουλειά στις δυτικές περιοχές της ΕΣΣΔ, τη σημερινη Ουκρανία και τη Λευκορωσία για τη συλλογή των παπύρων ΤΟΡΑΧ ,καθώς και 330 έργων μεσαιωνικής εβραϊκής λογοτεχνίας, πήρε χειρόγραφα  ακόμη και από κρατικά μουσεία όπως η βιβλιοθήκη Λένιν‎‎ στη Μόσχα, 

Ο ίδιος ο Σίμχα-Γιάνκεφ Γκέρσεβιτς Μπλούμκιν ταξίδεψε στην Οδησσό και στο Ροστόβ , όπου αναζήτησε  στις βιβλιοθήκες των συναγωγών  και σε ιδιώτες τα χειρόγραφα που του ζητούσαν .

Η «πώληση» των εβραϊκών χρεογράφων έγινε το 1929, όταν ο Μπλουμκιν  ήταν στην Κωνσταντινούπολη. Αυτός ήταν το πρόσωπο κλειδί. Και πρότεινε την επιχείρηση στην Γκε-Πε –Ου   για να χρηματοδοτήσει ένα δίκτυο κατασκοπείας στη Μέση Ανατολή‎‎. 

Πήγε στην Παλαιστίνη οργανώνοντας το δίκτυο και παριστάνονταςτον ορθόδοξο  Εβραίο αλλά απελάθηκε από τους Βρετανούς. ‎‎

Στην Κωνσταντινούπολη ο Μπλούμκιν συνεργάστηκε  με τον Τρότσκι, ο οποίος ζούσε εκεί μετά την εκδίωξή του από τη Σοβιετική Ένωση. Ο Τρότσκι έδωσε στον Μπλούμκιν ένα μυστικό μήνυμα για να το μεταδώσει στον Καρλ Ράντεκ,  στη Μόσχα.

 Ο Τρότσκι αργότερα ισχυρίστηκε ότι ο Ράντεκ είχε προδώσει τον Μπλούμκιν στον Στάλιν,

Αλώστε ο Ράντεκ ομολόγησε   αργότερα τη συνενοχή του, αλλά είναι επίσης πιθανό ότι οι πληροφορίες διαβιβάστηκαν στην Μόσχα από έναν πληροφοριοδότη της Γκε-πε-Ου στο περιβάλλον του Τρότσκι. ‎

Αφού ο Μπλούμκιν συναντήθηκε με τον Ράντεκ στη Μόσχα, ο Μωυσής (Μιχαήλ) Τριλίσερ‎‎, επικεφαλής του Τμήματος Αντικατασκοπίας της Γκε-πε-Ού, διέταξε την πράκτορα, τη Λίζα Γκόρσκαγια (επίσης γνωστή ως ‎‎Ελίζαμπεθ Ζουμπίλιν‎‎) να να τα «φτιάξει» με   τον Μπλούμκιν.

 Το ζευγάρι συνέχισε μια σχέση για  αρκετές εβδομάδες και η Γκόρσκαγια  αποκάλυψε όσα της έλεγε στον Τριλίσερ. 

Όταν οι πράκτορες που στάλθηκαν για να συλλάβουν τον Μπλούμκιν έφτασαν στο διαμέρισμά του, εκείνος έμπαινε σε ένα αυτοκίνητο με την Γκόρσκαγια. 

Ακολούθησε καταδίωξη και ακούστηκαν πυροβολισμοί. Ο Μπλούμκιν σταμάτησε το αυτοκίνητο, στράφηκε προς την Γκόρσκαγια και είπε: «Λίζα, με πρόδωσες!» ‎

Μετά τη σύλληψή του, ο Μπλούμκιν προσήχθη  ενώπιον τριμελούς δικαστηρίου της Γκε-πε-ου αποτελούμενου από ‎‎τους Γιάγκοντα, Μενζίνσκι και Τριλίσερ.  «Ο Γιαγκόντα ψήφισε  τη θανατική ποινή. 

Ο Τρίλισερ ήταν εναντίον  Ο Μενζίνσκι ήταν αναποφάσιστος».

 Το θέμα παραπέμφθηκε στο Πολιτικό Γραφείο, στο οποίο ο Στάλιν τερμάτισε το αδιέξοδο δηλώνοντας υπέρ της θανατικής ποινής. ‎

 Στα ‎‎Απομνημονεύματα ενός Επαναστάτη‎‎ (1941), ‎‎ο Βίκτορ Σερζ ανέφερε ότι ο Μπλούμκιν έλαβε  αναβολή εκτέλεσης δύο εβδομάδων για να μπορέσει να γράψει την αυτοβιογραφία του προς το Στάλιν. Αυτό το χειρόγραφο, αν όντως υπήρξε ποτέ, παραμένει απόρρητο. ‎‎

Ο Αλεξάντερ Ορλόφ‎‎ έγραψε ότι ο Μπλούμκιν στάθηκε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα και φώναξε: «Ζήτω ο Τρότσκι!».

Η νυχτερινή επίθεση των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας με μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα κατά της περιοχής της Μόσχας ήταν η μεγαλύτερη στα τελευταία δύο χρόνια. Συνολικά, 430 ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη εξαλείφθηκαν στην περιοχή της Μόσχας και άλλα 36 ενώ πλησίαζαν στη Μόσχα.

 

Χθες το βράδυ, τα συστήματα αεράμυνας και ηλεκτρονικού πολέμου εξουδετέρωσαν πάνω από 70 «δρόνους» των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας κατά την προσέγγιση στο στο διϋλιστήριο του Γιαροσλάβλ, δήλωσε ο κυβερνήτης της περιοχής Μιχαήλ Εβράεφ.Οι Ουκρανοί χθες το βράδυ, επιτέθηκαν με 12 μη επανδρωμένα αεροσκάφη στη μονάδα ισχύος του πυρηνικού σταθμού Kursk-2. Αλλά τα συστήματα αεράμυνας και ηλεκτρονικού πολέμου τα εξουδετέρωσαν, δήλωσε ο κυβερνήτης της περιοχής του Κουρσκ

Μια ματιά στον Κόσμο. Σήμερα, αρχίζει στην Άγκυρα η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ, η οποία έχει συζητηθεί πολύ και για διάφορους λόγους. Ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ Μάϊκ Τζόνσον χαρακτήρισε τον κομμουνισμό ως την κύρια απειλή στις εκλογές των ΗΠΑ, που θα διεξαχθούν αυτό το φθινόπωρο. Μιλώντας στο Fox News, τόνισε ότι η κύρια απειλή προέρχεται από πολιτικούς που συμμερίζονται τις απόψεις του δημάρχου της Νέας Υόρκης Ζόχραν Μαμντάνι, ο οποίος περιγράφει τον εαυτό του ως «δημοκρατικό σοσιαλιστή ».Το Ιράν επιτέθηκε με ντρόουνς στις λιμενικές εγκαταστάσεις του αμερικανικού 5ου Στόλου στο Μπαχρέϊν και στο δεξαμενόπλοιο του Κατάρ «Al-Raqayat» που προσπάθησε να περάσει από τη διαδρομή του Ομάν στα στενά του Ορμούζ με τη βοήθεια του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Ο Ρώσοι ανακατέλαβαν μετά από 12 χρόνια τα αντλειοστάσια στον Ποταμό Σεβέρσκ και βρίσκονται 9 χιλόμετρα από τα περίχωρα του Σλαβιάνσκ. Στην Ρεπούμπλικα Σερπσκα κατατέθηκαν οι υποψηφιότητες για τις εκλογές του Οκτωβρίου

ΤΟ ΛΙΟΛΙΟ ΑΦΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΣΑΝ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΤΟΥ ΑΝΕΛΑΒΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ

Το πρόεδρο της ΕΟΚ, Βαγγέλη, με δήλωσή του που αναρτήθηκε στον επίσημο ιστότοπο της Ομοσπονδίας αναφέρθηκε στις ήττες της Εθνικής από την Ρουμανία και την Πορτογαλία.

 “Στα τελευταία δύο παιχνίδια της Εθνικής για τα προκριματικά του Παγκοσμίου κυπέλλου η ομάδα μας παρουσιάστηκε κατώτερη των περιστάσεων. Η ευθύνη για αυτή την εικόνα βαραίνει τη Διοίκηση της ΕΟΚ και εμένα προσωπικά ως Πρόεδρό της.”   

Ο Ιουδαίος Εφιαλτάκης και η Μάνα του εκτουρκίζουν την Μεγάλη τουΓένους Σχολή και μας το πουλάνε γιοα μεγάλο Καρόρθωμα. Το μπρωτοσέλιδο της ημέρας

 Ο Στέφανος, ασχολείται με την ανατροπή του Διεφθαρμένου Μητσοτάκη από τον Μίστερ Στάζι το 1993, ενω οι "αριστερές εφημερίδες" και ο  Φιλιππάκης, με τον Φον Αντωνάκη, που ψάχνει να βρεί αυτούς που τον παρακολουθούσαν.

7 Ιουλίου 1807. Όταν ο Ουρανός «έπεσε στο κεφάλι» του Καποδίστρια που μαχόταν στην Λευκάδα κατά του Αλή Πασά και των Γάλλων αλλά και στο Κεφάλι των Φιλογενών της Επτανήσου που περίμεναν την απελευθέρωση της Ελλάδος από τον Τουρκικό Ζυγό

Στις 7 Ιουλίου 1807, υπογράφηκε   

η καταστροφική για τους Φιλογενείς συνθήκη  

του Τιλσίτ που πήγε την Ελληνική Υπόθεση, δέκα χρόνια πίσω

 Στις 25 Ιουνίου/7 Ιουλίου, του 1807 στο Τιλσίτ, υπογράφηκε μεταξύ των πληρεξούσιων αντιπροσώπων των Αυτοκρατόρων, Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας και του Τσάρου Αλέξανδρου Α΄ της Ρωσίας η Γαλλο-Ρωσική συνθήκη , με την οποία καταργείτο το πρώτο Ανεξάρτητο Ελληνικό Κράτος της Επτανήσου, το Δημιούργημα των Υψηλαντών και των Καποδίστρια. 

Εκ μέρους του Ναπολέοντα υπέγραψε ο Ταλλεϋράνδος, και από την ρωσική πλευρά οι Πρίγκιπες Αλέξανδρος Κουνάκιν και ο Ντμήτρη Λομπάνοφ-Ροστόβσκυ. 

Όταν ο Καποδίστριας οργάνωνε το παλλαϊκό πανηγύρι της «Νίκης», στην Λεύκαδα μια εβδομάδα πρίν, στις 18/30 Ιουνίου, δεν ήξερε ότι ο ρωσικός στρατός, υπό τον Γερμανό στρατηγό Λέβιν Άουγκουστ φον Μπένιγκσεν, είχε νικηθεί από τους Γάλλους, 43 χιλιόμετρα νοτίως του Καλίνινγκραντ, στη μάχη του Φρίντλαντ, (14/26 Ιουνίου 1807), ούτε ότι η Γερουσία της Επτανήσου, είχε κηρύξει εντελώς ανεξηγητα και ξαφνικά τον πόλεμο στη Γαλλία, την προηγουμένη 17η/29η Ιουνίου. 

 Η ήττα των Ρώσων στο Φρίντλαντ, οδήγησε στην υπογραφή της συνθήκης του Τιλσίτ, (σημερινό Sovetsk στην περιοχή του Καλίνινγκραντ ), σε μια σχεδία στο μέσον του ποταμού Νιέμαν. 

 Η συμφωνία του Τιλσίτ, ήταν καταστροφική για τους Φιλογενείς και το αναγεννημένο Ελληνικό Έθνος και μέσω της προσωρινής Γαλλικής κατοχής οδήγησε τα Επτάνησα στην μακρά νύχτα της αγγλοκρατίας. 

Η συμφωνία υπήρξε βλαπτική και για τους Σέρβους και για τις ηγεμονίες της Βλαχομπογαδανίας. 

Η Γαλλο-Ρωσική συνθήκη του Τιλσίτ είχε δυο μυστικά άρθρα. Σύμφωνα με το πρώτο, η Βεσσαραβία, η Μολδαβία, η Βλαχία και η βόρεια Βουλγαρία, θα περιέρχονταν στη Ρωσία. 

Η Βοσνία και η Σερβία και οι περιοχές μέχρι και τη Θεσσαλονίκη θα περιέρχονταν στην Αυστρία. 

Η δε Αλβανία, η Θεσσαλία, η Πελοπόννησος και Κρήτη στη Γαλλία. Το δεύτερο άρθρο όριζε: "

Η Α.Μ. ο αυτοκράτωρ Ναπολέων... ως απόλυτος κτήτωρ και κυρίαρχος θα κατέχει τας επτά Ιονίους Νήσους". 

 Η Επτάνησος όμως ήταν ανεξάρτητο και αναγνωρισμένο διεθνώς Κράτος. 

Με την υπογραφή στις 23 Μαΐου 1802 της Συνθήκης της Αμιένης, η Επτάνησος Πολιτεία αναγνωρίστηκε από την Γαλλία , την Βαταβική Δημοκρατία, (Ολλανδία), και τους Βασιλείς της Αγγλίας και Ισπανίας, σύμφωνα με τη Σύμβαση Κωνσταντινούπολης (1800).

 Η παραχώρηση των Επτά Νήσων από τον Τσάρο στον Ναπολέοντα, δεν θα ήταν εφικτή, εάν η Επτάνησος Πολιτεία δεν είχε κηρύξει στις 17/29 Ιουνίου 1807. τον Πόλεμο στη Γαλλία. 

Ήταν πράξη της εσχάτης προδοσίας η απόφαση της Γερουσίας να κηρύξει τον Πόλεμο στην Γαλλία, αλλά όχι στην Τουρκία. 

Ως εμπόλεμη η Επτάννησος μπορούσε να ενταχθεί στην συνθήκη του Τιλσίτ

 Για το ζήτημα αυτό άλλωστε παραιτήθηκε ο Καποδίστριας. 

Στις τις πρώτες σελίδες του υπομνήματος του προς τον Τσάρο Νικόλαο, ο Καποδίστριας, το 1826, εξέφραζε διπλωματικά , την αποδοκιμασία του για το « ξεπούλημα» των Ιονίων νήσων, την «ανατροπή που κατέπνιξε την Ιόνιο πολιτεία στα σπάργανα», και σημείωνε ότι η συνθήκη του Τιλσίτ, κλόνισε την πίστη των Ελλήνων στην Ρωσική προστασία.

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΒΟΥΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

 

ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΤΡΟΠΑΛΙΑ

 

ΚΑΛΗΜΕΡΑ. ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΗΝ ΜΑΡΑΘΟΥΝΤΑ ΣΤΗ ΣΥΜΗ

 

ΑΛΛΟ Η ΒΙΟΠΑΛΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟ Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΙΤΕΣ

 

ΚΑΛΗΜΕΡΑ.ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΕΛΑΦΟΝΗΣΟ!

 

ΚΑΛΗΜΕΡΑ. ΠΑΜΕ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΣΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΛΙΜΕΝΕΣ

 

Η 7η Ιουλίου στην Ιστορία

Η 7η Ιουλίου είναι η 188η ημέρα του 2026. Απομένουν 177 ημέρες ως την 31η Δεκεμβρίου.

1124. Οι Ενετοί και οι Φράγκοι «σταυροφόροι» εισήλθαν στην Τύρο. Η Ενετική Σταυροφορία του 1122-1124 απέπλευσε από τη λιμνοθάλασσα για τους Αγίους Τόπους στις 8 Αυγούστου 1122. Ο στόλος αποτελείτο από 120 πλοία και μετέφεραν πάνω από 15.000 άνδρες . Αυτή ήταν η πρώτη σταυροφορία στην οποία οι ιππότες μετέφεραν τα άλογά τους μαζί τους. Ο πρώτος στόχος ήταν η Κέρκυρα. Οι Ενετοί αποβιβάστηκαν στις παλαιστινιακές ακτές το Μάιο του 1123 .Στις 15 Φεβρουαρίου 1124  άρχισαν την πολιορκία της Τύρου μαζί με τους  Φράγκους. Καθώς η πολιορκία συνεχιζόταν οι Άραβες έστειλαν τον Ιούνιο του 1124 αντιπροσωπεία για να διαπραγματευτεί την παράδοση . Μετά από μακρές και δύσκολες συζητήσεις, συμφωνήθηκε ότι όσοι ήθελαν να εγκαταλείψουν την πόλη θα έπαιρναν μαζί τους τις οικογένειες και τις περιουσίες τους, ενώ εκείνοι που ήθελαν να μείνουν θα κρατούσαν τα σπίτια και τις περιουσίες τους. Η παράδοση της Τύρου υπογράφηκε στις 29 Ιουνίου 1124 και οκτώ ημέρες μετά, οι δυνάμεις των σταυροφόρων μπήκαν στην πόλη.

1420. Στρατεύματα της Δημοκρατίας της Βενετίας κατέλαβαν το Ούντινε, τερματίζοντας την ανεξαρτησία του Πατριαρχικού Κράτους της Ακουιληίας,

1438. Ο Κάρολος Ζ΄ των Βαλουά, ο "Νικηφόρος", με τη σύμφωνη γνώμη των κληρικών που συγκεντρώθηκαν στη Σύνοδο της Μπουρζ, εξέδωσε διάταγμα με το οποίο ο ίδιος ο βασιλιάς γινόταν θεματοφύλακας των δικαιωμάτων της Εκκλησίας στη Γαλλία, δίνοντας έτσι προτεραιότητα στη βασιλική εξουσία έναντι της εξουσίας του Πάπα. Το διάταγμα της Μπουρζ ήταν το πρώτο βήμα του γαλλικανισμού που εδραιώθηκε με το Κονκορδάτο της Μπολόνια το 1516.

1445. Διεξήχθη η μάχη του Σούζνταλ ή του ποταμού Καμένκα μεταξύ των Ρώσων και των Τατάρων του Ολούγκ Μαχμούντ του Καζάν. Ο πρίγκιπας της Μόσχας Βασίλι Β νικήθηκε και πιάστηκε αιχμάλωτος.

1460. O Αραγωνέζος Φερδινάνδος Α’ της Νεαπόλεως, γνωστός και ως Φεράντε υπέστη στη μάχη της Νώλα αποφασιστική ήττα , από τους βαρόνους που υποστήριζαν τον διεκδικητή του θρόνου Ιωάννη Β του Ανζού, δούκα της Λωρραίνης. Η μάχη έγινε στην πεδιάδα, στις εκβολές του ποταμού Σάρνο στην Καμπανία, νότια του Βεζούβιου. Οι δυνάμεις του Ιωάννη ενισχύθηκαν και από τον Κοντοτιέρο Τζιάκοπο Πιτσινίνο, που δεκα ημέρες πριν είχε νικήσει το στρατό που έστελναν στον Φεράντε ο Πάπας και ο Σφόρτσα του Μιλάνου.
Ο Φεράντε διέφυγε από το πεδίο της μάχης με 20 άνδρες, αλλά, με τη βοήθεια του Πάπα Πίου Β, του δούκα του Μιλάνου, και του Σκεντέρμπεη, μπόρεσε τελικά να κρατήσει το θρόνο του και να νικήσει τον Ιωάννη στην Απουλία στις 18 Αυγούστου 1462.
Το 1466 οι Καταλανοί εξέλεξαν τον πατέρα του Ιωάννη, Ρενέ Α΄ ως βασιλιά της Αραγωνίας, και ο Ιωάννης πήγε στην Βαρκελώνη για να διεκδικήσει τα βασιλικά του δικαιώματα, αλλά απεβίωσε εκεί πιθανόν δηλητηριασμένος.

1495 .Ο  Φερραντίνο της Αραγωνίας επέστρεψε θριαμβευτικά στη Νάπολη μετά την εκδίωξη των Γάλλων από το βασίλειο.

1520 . Οι Ισπανοί υπό την ηγεσία του Ερνάν Κορτές κατέσφαξαν τον στρατό των Αζτέκων στη μάχη της Οτούμπα.

1521 . Κατά την εκστρατεία του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς στο Βελιγράδι, ο τουρκικός στρατός κατέκοβε  το Μπύρντελεν  του Βασιλείου της Ουγγαρίας

1543. Οι Γάλλοι εισέβαλαν και κατέλαβαν το δουκάτο του Λουξεμβούργου.

1585. Ο Ερρίκος της Ναβάρρας, που είχε ασπαστεί τον Προτεσταντισμό, υπό την πίεση του Δούκα του Γκιζ και της Καθολικής Λίγκας με τη Συνθήκη της Νεμούρ στις 7 Ιουλίου 1585, δέχτηκε όλες τις απαιτήσεις της Λίγκας, εναντίον των Ουγενότων, και κατέφυγε σε νηστεία και προσευχή και άφησε την εβδομηντάχρονη Αικατερίνη των Μεδίκων μόνη της να τα βγάλει πέρα.
Η μοναρχία είχε χάσει τον έλεγχο της Γαλλίας και δεν ήταν σε θέση να βοηθήσει την Αγγλία εναντίον της επερχόμενης ισπανικής επίθεσης.

1647. Στην Νάπολη άρχισε η εξέγερση με επικεφαλής τον Τομάσο Ανιέλο Ντ Αμάλφι ,τον επονομαζόμενο Μασανιέλο, εναντίον στην Ισπανική Κατοχή και τον αντιβασιλιά Ροντρίγκο Πόνθε ντε Λεόν .

1686. Ύστερα από στενή πολιορκία 15 ημερών οι Τούρκοι της Μεθώνης παρέδωσαν το φρούριο στον Φραντσέσκο Μοροζίνι . Στην πολιορκία συμμετείχαν πολλοί Πελοποννήσιοι, και Ζακυνθινοί ενώ από τους διοικητές του Δαλματικού Ιππικού ήταν ο Θεόδωρος Λάσκαρης.

1707. Ο Χουάν Μανουέλ Φερνάντεθ Πατσέκο, ο τελευταίος Ισπανός αντιβασιλέας της Νάπολης, έφυγε από την πόλη . Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, τα Αυστριακά  στρατεύματα εισήλθαν στη Νάπολη, σηματοδοτώντας την αρχή της αυστριακής κυριαρχίας.

1715. Κατά την Πολιορκία του Ναυπλίου έγινε το "κάρφωμα" των πυροβόλων του Παλαμιδιού.Οι Τούρκοι έπιασαν επιστολές του Ενετού Ναυάρχου προς τον Φρούραρχο του Ναυπλίου.

1770. Κατά τον 6o Ρωσο-τουρκικό πόλεμο, τα ξημερώματα της 7ης Ιουλίου έγινε η καταστροφή του τουρκικού στόλου που είχε καταφύγει στον Τσεσμέ, μετά τη ναυμαχία του στενού της Χίου με τη χρήση πυρπολικών. Γύρω στα μεσάνυχτα της 6ης προς την 7η Ιουλίου άρχισε το εγχείρημα, με την είσοδο στον κόλπο του Τσεσμέ τεσσάρων ελληνικών πλοίων, που είχαν μετατραπεί σε μπουρλότα. Επκεφαλής ι Ιωάννης Βαρβάκης, Από τα πυρά των πυροβόλων και την ανατίναξη των πυρπολικών, τα συνωστισμένα στο λιμάνι τουρκικά πλοία πήραν φωτιά, η οποία μεταδόθηκε με απίστευτη ταχύτητα, ώστε ήταν αδύνατη η κατάσβεσή της. Οι πυριτιδαποθήκες των πλοίων ανατινάχθηκαν σκορπίζοντας τον όλεθρο.

Οι Χιώτες, οι Ψαριανοί και οι Σμυρνιοί, καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας και μέχρι τα ξημερώματα παρακολουθούσαν τις εικόνες της καταστροφής.

Το φρούριο καθώς και η κωμόπολη του Τσεσμέ εγκαταλείφθηκαν από τους Τούρκους κατοίκους. και τη φρουρά. Το πρωί οταν γωτισε ο θεός την ημερα του, έγινε η μάχη του ποταμού Λάργκα μεταξύ 65.000 Τατάρων της Κριμαίας (ιππικό) και 15.000 Οθωμανών (πεζικό) υπό την ηγεσία του Κάπλαν Γκιρέι και 38.000 Ρώσων υπό τον στρατάρχη Ρούμιανσεφ στις όχθες του παραπόταμου του Προύθου του ποταμού Λάργκα .

Η μάχη του Λάργκα ήταν μια αποφασιστική νίκη για τους Ρώσους που κατέλαβαν το στρατόπεδο του εχθρού και πήραν λάφυρα 33 τουρκικά κανόνια Για τη νίκη αυτή, ο Ρουμιάνσεφ τιμήθηκε με το μετάλιο του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου του Ι. Δύο εβδομάδες αργότερα, οι Ρώσοι πέτυχαν μια ακόμα μεγαλύτερη νίκη στη μάχη του Καχούλ. Οι νίκες στο Λάργκα και το Καχούλ (αργότερα) άλλαξαν τη στρατηγική κατάσταση υπέρ της Ρωσίας.

1807 . Στο Τιλισίτ υπογράφηκε από τους αντιπροσώπους των Αυτοκρατόρων η Γαλλο-ρωσική Συνθήκη Ειρήνης.

1815. Οι συμμαχικοί Στρατοί εισήλθαν στο Παρίσι.

1822. Στη Μαδρίτη , «δημοκρατικός στρατηγός Φρανσίσκο Μπαλεστέρος νίκησε τη βασιλική Φρουρά και απέτρεψε ένα πραξικόπημα κατά του Συντάγματος.

1828 . Οι Ρώσοι κατέλαβαν το Καρς μετά την παράδοση του Εμίν ΠασάΚαταστροφή του (ελληνικού) χωριού Μπόσκο του Σαλέρνο  κατά την  Καρμπονάρική εξέγερση  του Σιλέντο από την χωροφυλακή των Δύο Σικελιών, επειδή καλωσόρισε τους στασιαστές.

1877. Κατά τον 11o Ρωσο-τουρκικό πόλεμο, (1877-1878), στις 25 Ιούνιου / 7 Ιούλιου η μεραρχία του στρατηγού του Ιωσήφ Γκούρκο, (12.000 άνδρες), υποστηριζόμενη από βουλγαρικές πολιτοφυλακές κατέλαβε το Βέλικο Τάρνοβο.

1879. Ιδρύθηκαν τα πρώτα σημεία ελέγχου και τελωνεία στα σύνορα του Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας.

1887. Ο Φερδινάνδος του Σαξ-Κόμπουργκ έγινε Πρίγκιπας της Βουλγαρίας, η οποία βρισκόταν ακόμα υπό την Οθωμανική Αυτοκρατορία

1898. Οι Η.Π.Α. προσάρτησαν τα νησιά της Χαβάης.

1906. Η Αυστροουγγαρία κήρυξε οικονομικό πόλεμο στη Σερβία και απαγόρευσε την εισαγωγή ή μεταφορά χοίρων, πουλερικών και γεωργικών προϊόντων από τη Σερβία.

1915. Μετά από αποτυχημένες ιταλικές επιθέσεις έληξε η πρώτη μάχη του ποταμού Ισόνζο, που κράτησε 14 ημέρες και είχε 25.000 νεκρούς και από τις δυο πλευρές.

1917. Ο πρίγκιπας Γκεόργκι Λβόβ σχημάτισε μια προσωρινή κυβέρνηση στη Ρωσία

1921.Στις 7/20 Ιουλίου ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος, συνοδευόμενος από τον Πρίγκιπα Νικόλαο, τον Υπουργό Στρατιωτικών Ν. Θεοτόκη, τον Κ. Λεβίδη, τον Α. Καλίνσκι και τον Αρμοστή Αρ. Στεργιάδη επισκέφθηκε το Ουσάκ.

 -Στη Σοβιετική Ρωσία, επιτράπηκε η δημιουργία ιδιωτικών επιχειρήσεων με περισσότερους από 20 υπαλλήλους. 

1922. Στην Αθήνα, ο Πρωτοπαπαδάκης έκανε διάβημα προς τον Άγγλο πρέσβη για  δάνειο  15 εκ λιρών διότι δεν είχε λεφτά να συντηρήσει τον Στρατό πέραν του Οκτωβρίου.Οι βασιλόφρονες 37 ημέρες πριν το βάλουν στα πόδια ζητούσαν εγγυήσεις από το Λονδίνο  ότι η εκκένωση της Σμύρνης  θα ήταν «το μέγιστο των παραχωρήσεων». Στην Κωνσταντινουπολη άρχισαν οι φήμες περι της επικείμενης ελληνικής επιδρομής.

1923 . Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Ισμέτ Ινονού, με κοινή τους δήλωσή , ανακοίνωσαν ότι επήλθε συμφωνία εφ' όλων των εκκρεμών ζητημάτων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

- Ιδρύθηκε  η Αυτόνομη Περιφέρεια του Ναγκόρνο-Καραμπάχ

1925. Άρχισαν οι εργασίες της Επιτροπής χαράξεως των Eλληνοτουρκικών συνόρων, κατά μήκος του ποταμού Εβρου.

1926 .Η ρουμανική κυβέρνηση έστειλε το Στρατό και κατέλαβε τη Νότια Δοβρουτσά 

1928. Στη Βουλγαρία με διαταγή του Ιβάν Μιχαίλοφ δολοφονήθηκε ο στρατηγός Αλέξανδρος Πρωτογκέρωφ, λίγο πριν το έβδομο Συνέδριο του ВМРО, επειδή ήταν μεγάλος δάσκαλος της Στοάς και «πουλούσε» τον «μακεδονικό» αγώνα.

1931. Στη Τυνησία στο Κιμπιλί καταγράφηκες θερμοκρασία 50 βαθμών Κελσίου.

1937. Τη νύχτα της 7ης Ιουλίου οι Ιάπωνες διέσχισαν την γραμμή της εκεχειρίας και συγκρούστηκαν με τους Κινέζους στη γέφυρα «Μάρκο Πόλο», 12 χλμ Νότια του Πεκίνου. Έτσι ξεκίνησε ο δεύτερος Σινο-ιαπωνικός πόλεμος, που κράτησε μέχρι το 1945. Μια ειδική βασιλική επιτροπή πρότεινε στη βρετανική κυβέρνηση να διαιρέσει την Παλαιστίνη σε βρετανικό, εβραϊκό και αραβικό τομέα , τα οποία αργότερα θα μπορούσαν να προσαρτηθούν στην Υπεριορδανία.

1941.Ο ρουμανικός στρατός προελαύνοντας στην Βεσσαραβία απελευθέρωσε το Λίπνικ, φτάνοντας στη γραμμή του Δνείστερου. Οι ΗΠΑ κατέλαβαν Ισλανδία, σε συνεννόηση με το Λονδίνο.

Οι Αμερικανοί αντικατέστησαν τις βρετανικές δυνάμεις που μέχρι τότε στάθμευαν στην Ισλανδία για να για να αποτρέψουν της κατοχή της από τη Γερμανία. Στη Γιουγκοσλαβία ο κουμουνιστής Ζίκα Γιοβάνοβιτς, πυροβόλησε πισώπλατα και σκότωσε δύο χωροφύλακες στο χωριό Μπέλα Τσίρκβα (Λευκή Εκκλησία), και οι Παρτιζάνοι τη βάφτισαν ως ήμερα έναρξης του… «απελευθερωτικού αγώνα». Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι του Ντε Γκώλ κατέλαβαν την Βηρυτό.

1942. Σε όλα τα ορεινά ταταρικά χωριά της Κριμαίας, η γερμανική διοίκηση συγκρότησε  εθελοντικά αποσπάσματα από τους Τατάρους για να πολεμήσουν τους παρτιζάνους, με επικεφαλής Γερμανούς ή Ρουμάνους εκπαιδευτές. 

1943 . ‘Άρχισαν οι πτήσεις Κωνσταντινούπολη-Λονδίνο.

1944. Ο Κόκκινος Στρατός άρχισε την επίθεση για να απελευθερώσει το Βίλνιους από τη γερμανική κατοχή.

1948. Το υπ.αρ. 53 ψήφισμα του Συμβουλίου ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με το ζήτημα της Παλαιστίνης.

1950: Το υπ.αρ. 84 ψήφισμα του Συμβουλίου ασφαλείας.Καταγγελία για την επίθεση κατά της Δημοκρατίας της Κορέας.

1953. Η ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΣΕ κήρυξε τον Λαβρέντι Μπέρια, ως εχθρό του λαού. Λίγες μέρες πριν στις 26 Ιουνίου 1953, ο Μπέρια κατηγορήθηκε για κατασκοπεία για ξένες χώρες .Τον Δεκέμβριο του 1953 εκτελέστηκε. Ο Ερνέστο Γκεβάρα  αμέσως μετά την αποφοίτησή του, ξεκίνησε  το δεύτερο ταξίδι του στη Λατινική Αμερική επισκεπτόμενος τη Βολιβία, το Περού, τον Ισημερινό, τον Παναμά, την Κόστα Ρίκα, τη Νικαράγουα, την Ονδούρα και το Ελ Σαλβαδόρ.

 1956 . Στην Κύπρο τρεις βρετανοί στρατιώτες νεκροί σε ενέδρα της ΕΟΚΑ κοντά στο Λευκόνοικο. 

1960 . Στην Ιταλία η σφαγή της Ρετζιο Εμίλα. Πέντε εργάτες σκοτώθηκαν  κατά τη διάρκεια συγκρούσεων μεταξύ αστυνομίας και εργαζομένων.

1969. Άρχισε η «Βιετναμοποίηση»  με την  αποχώρηση των πρώτων αμερικανικών στρατευμάτων από το Νότιο Βιετνάμ. Στον  Καναδά η γαλλική γλώσσα έγινε ισοδύναμη με την αγγλική στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

1970.Υπογράφηκε  η Συνθήκη Φιλίας, Συνεργασίας και Αμοιβαίας Βοήθειας μεταξύ της ΕΣΣΔ και της Ρουμανίας

 1974.Η Δυτική Γερμανία κέρδισε την Ολλανδία με 2-1 στον τελικό στο Μόναχο και κατέκτησε το 10ο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου.

1978 . Η ανεξαρτησία των Νήσων Σολομώντος από το Ηνωμένο Βασίλειο.

1980. Στο Ιράν επιβλήθηκε η Σαρία.

1981. Το μεσημέρι της 7ης Ιουλίου 1981 έγιναν δύο εμπρηστικές επιθέσεις. Η πρώτη στα καταστήματα του Λαμπρόπουλου στον Πειραιά και η δεύτερη, στο κατάστημα του Δραγώνα στην Αθήνα.

1983. Έπειτα από πρόσκληση του Προέδρου της ΕΣΣΔ, Γιούρι Αντρόποφφ, ένα 10χρονο κορίτσι από τις ΗΠΑ, η Σαμάνθα Σμιθ, επισκέφθηκε μαζί με τη μητέρα της τη Σοβιετική Ένωση.Η Σαμάνθα είχε γράψει στον Σοβιετικό Πρόεδρο ρωτώντας τον γιατί ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο και, απαντώντας στο γράμμα της, ο Αντρόποφ την κάλεσε στην ΕΣΣΔ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου βρισκόταν στη Μαδρίτη, όπου έγινε εγκάρδια δεκτός από τον Ισπανό πρωθυπουργό Φελίπε Γκονζάλες.

1988. Εκτοξεύτηκε προς τον Άρη το σοβιετικό διαστημόπλοιο Φόβος 1. αλλά δεν εφθασε ποτέ.

1989. Δόθηκε το εναρκτήριο λάκτισμα της λεγόμενης «επιχείρηση κάθαρση». 144 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσαν πρόταση κατά του Ανδρέα Παπανδρέου και άλλων πέντε υπουργών του ΠΑΣΟΚ, για παράβαση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, σε σχέση με την Τράπεζα Κρήτης. Την πρόταση των βουλευτών της ΝΔ δεν υπέγραψαν, αλλά την υποστήριξαν στη Βουλή, οι βουλευτές του Συνασπισμού.

-Από το Βουκουρέστι, ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, ανακοίνωσε το δικαίωμα των σοσιαλιστικών χωρών στο δικό τους δρόμο ανάπτυξης.

1990. Η Ιστορική πρώτη συναυλία των τριών τενόρων στην Ρώμη, στις Θέρμες του Καρακαλα.  Λουτσιάνο Παβαρότι, Χοσέ Καρέρας , Πλάσιντο Ντομίγνκο.

1991. Πραγματοποιήθηκε η Συνάντηση στο Μπριόνι, των Γιουγκοσλάβων, με τη μεσολάβηση του Ολλανδού Βαν ντερ Μπρουκ, με την οποία έληξε ο πόλεμος των10 ημερών. Συμφωνήθηκε η απόσυρση του Γιουγκοσλαβικού Στρατού από τη Σλοβενία, και η προσωρινή αναστολή της ανεξαρτησίας της Σλοβενίας και της Κροατίας για τρεις μήνες Ο Μιλόσεβιτς αρνήθηκε να παραστεί. Στο Μπόροβο Νέσελιε συνελήφθη από τους Κροάτες γείτονες του ο Σλόμπονταν Βούκοβιτς 36 ετών που εργαζόταν στην και οδηγήθηκε σε μια ιδιωτική φυλακή όπου βασανίστηκε μέχρι θανάτου. Στο Χόνγκ-Κονγκ διατάχθηκε το κλείσιμο της BC(CIA).

1994 . Το Άντεν καταλήφθηκε από τα στρατεύματα της Βόρειας Υεμένης.

1995. Στο Βελιγράδι, ο Μιλόσεβιτς εγκαινίασε τον πρώτο υπόγειο σιδηροδρομικό σταθμό.

2003. Ο Ύπατος Εκπρόσωπος της διεθνούς κοινότητας στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη Πάντι Άσνταουν πάγωσε τους τραπεζικούς λογαριασμούς 14 ατόμων συμπεριλαμβανομένων και των μελών της οικογένειας του Ράντοβαν Κάρατζιτς.

2005 .Τρομοκρατικές επιθέσεις στο Λονδίνο, σκοτώθηκαν 56 άνθρωποι, και 700 τραυματίστηκαν.

2012. Ο Ίβιτσα Ντάσιτς έγινε πρωθυπουργός της κυβέρνησης της Σερβίας. Πλημμύρες στο Κρασνοντάρ  στη Ρωσία προκάλεσαν το θάνατο τ171 ανθρώπων.

2017.Έγκριση της Συνθήκης για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων.Στο Αμβούργο, στη Γερμανία άρχισε η σύνοδος κορυφής της G20

2018. Ο Εωσφόρος Φραγκίσκος , ο Οικολόγος της Cia Βoθρολυμαίος και οι πατριάρχες των ανατολικών Εκκλησιών προσευχήθηκα στο Μπάρι για την ειρήνη στην Μέση Ανατολή.

2019. Πραγματοποιήθηκαν οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές, για τελευταία φορά με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής. Η ΝΔ κέρδισε 158 έδρες, ο ΜΥΡΙΖΑ 86, το Κίνημα Αλλαγής 22 , το ΚΚΕ  15 , η Ελληνική Λύση 10 έδρες και το ΜέΡΑ25  9 έδρες. Εκτός Βουλής έμεινε η Χρυσή Αυγή.

2021. Ο πρόεδρος της Αϊτής, Ζοβενέλ Μοΐζ, δολοφονήθηκε  στην  κατοικία του στο Πορτ-ο-Πρενς. Είκοσι οκτώ τρομοκράτες συμμετείχαν στην επίθεση, εκ των οποίων 9  σκοτώθηκαν και 19 συνελήφθησαν. Όλοι οι τρομοκράτες ήταν ξένοι υπήκοοι, δύο από τους συλληφθέντες ήταν Αμερικανοί και όλοι οι άλλοι Κολομβιανοί, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σκοτώθηκαν.

2024. Στην Γαλλία ο δεύτερος Γύρος των εκλογών για την Εθνοσυνέλευση. Η συμμετοχή ήταν 66,63%. Ο Εθνικός Συναγερμός αντιμετώπισε την Συμμαχία ΟΛΩΝ  και κέρδισε 180 έδρες. 

104 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Οι δημοσιογράφοι άρχισαν να υποτευονται την σκηνοθεσία. Στις 6 Ιουλίου/23 Ιουνίου 1922, έπεσε η Ιταλική Κυβέρνηση. 38 ημέρες πριν την επίθεση του Κεμάλ που θα έφερνε την ταχεία ειρήνευση, συνεχιζόταν η σφαγή ων Ελλήνων στον Πόντο. Οι μελλοθάνατοι Προδότες , ο Γούναρης και ο Στράτος διαφωνούσαν για τον Κανονισμό της Χωροφυλακής και περίμεναν (δήθεν) την πρόσκληση για το ΜπεΙκόζ που δεν θα ερχόταν ποτέ. εδωσαμ μεα στοιχεια από το Γραφείο Τύπου για τις σφαγές.