52 χρόνια από την Προδοσία της Κύπρου. Στις 29 Ιουλίου 1974 ο Μούσκος συναντήθηκε με τον Κίσινγκερ στην Ουάσιγκτον. Οι Τούρκοι συνέχισαν να αποβιβάζουν δυνάμεις και ζήτησαν την αποχώριση των Κυανοκράνων από την τουρκική ζώνη Κατοχής. Το Συμβούλιο της Ευρώπης ψήφισε Αττίλα. Οι Αμερικανοί έχτιζαν το άλλοθι του Κουφού

Στις 29 Ιουλίου 1974, υιοθετήθηκε με μεγάλη πλειοψηφία το Ψήφισμα 573 του Συμβουλίου της Ευρώπης, που, καταδίκαζε το (φασιστικό) πραξικόπημα και αναγνώριζε στην Τουρκία το δικαίωμα να επέμβει προς αποκατάσταση του πρότερου καθεστώτος σύμφωνα με το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεων.Ενώ ο Κάλλαχαν υπέβαλε στην Γενεύη αγγλικό σχέδιο ο Μακάριος που ήταν μεν Πρόεδρος αλλά δεν συμμετείχε στη Γενεύη βρισκόταν στην Νεα Υόρκη για να βρίσκεται «κοντά» στη  Σύνοδο του Συμβουλίου ασφαλείας που ζήτησαν οι Σοβιετικοί αλλά αποδείχθηκε  «χάσιμο Χρόνου».

 

Ο Ατίλας 3 , κρίθηκε στην Συνάντηση Μακαρίου- Κίσινγκερ. Αν δεχόταν την Ομοσπονδία ο Μακάριος δεν θα είχε γίνει Η συνομιλία του πράκτορα των Αγγλων Μούσκου με τον Κίσινγκερ στις 29 Ιουλίου που εξηγεί την απουσία του από τη Γενεύη και την μη επιστροφή του

Το πρακτικό της συνάντηση Κίσιγκερ-Μακάριου  στις 29 Ιουλίου 1974,

δόθηκε στην δημοσιότητα από τους 

 Αμερικανούς το 2009.

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ  ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ 52 ΧΡΟΝΙΑ

 Στις 29 Ιουλίου 1974, μεσούσης της πρώτης διάσκεψης της Γενεύης, ο Μακάριος συναντήθηκε με τον Κίσινγκερ και του παρέδωσε ένα μνημόνιο με πέντε όρους, προκειμένου να υπάρξει πολιτική λύση στο Κυπριακό, με την παράκληση να το διαβιβάσει στην κυβέρνηση της Τουρκίας. 

Ο Κίσινγκερ απέστειλε το σημείωμα στον πρέσβη του στην Αγκυρα, με την οδηγία να το παραδώσει σε χαμηλό επίπεδο και να εξηγήσει πως απλώς το κάνει διότι το είχε υποσχεθεί. 

Οι προτάσεις του Μακαρίου παρέπεμπαν σε άμεση επιστροφή στις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου, τις οποίες προσπαθούσε μέχρι το ’74 να ακυρώσει, ως ανεφάρμοστες. 

Αντίγραφο των προτάσεων του Μακαρίου απέστειλε ο Κίσινγκερ στην Αθήνα, καθώς και στη Λευκωσία, με οδηγία προς τον Αμερικανό πρέσβη Ρότζιερ Ντέιβις να καταγράψει τυχόν σχόλια του Κληρίδη.

 Ο Ντέιβις παρέδωσε το έγγραφο στον Κληρίδη, ο οποίος αφού το διάβασε έκανε το εξής σχόλιο: «Ο Μακάριος είναι δραματικά εκτός πραγματικότητας». 

 Τα πρακτικό.

Η συνάντηση Μακαρίου – Κίσινγκερ έγινε στις 29 Ιουλίου, στις 5 το απόγευμα, στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. 

 Μακάριος: Ελεγα στον υπουργό ότι οι Σοβιετικοί προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση και ότι το ενδιαφέρον τους για το Κυπριακό δεν είναι γνήσιο. Χθες, συγκάλεσαν συνεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας και απογοητευτήκαμε πολύ όταν αποδείχθηκε ότι ήταν χάσιμο χρόνου. Αλλά, όπως είπα, σε κάποιο βαθμό οι Ηνωμένες Πολιτείες υποχωρούν έναντι των Σοβιετικών.

Κίσινγκερ: Εμείς πρέπει να δώσουμε προσοχή σε τρία μέρη (Κύπρος, Ελλάδα, Τουρκία) και, ως εκ τούτου, η πολιτική μας είναι πιο πολύπλοκη από ό,τι για κάποιον που υποστηρίζει μόνο ένα από τα μέρη. 

 Μακάριος: Δεν θέλουμε να το κάνουμε αυτό. 

 Κίσινγκερ: Πετύχαμε την επίτευξη κατάπαυσης του πυρός. Δεν βλέπω τώρα κανένα λόγο να πάρουμε δημοσίως μια αντι-τουρκική θέση, διότι απλώς θα επιδεινωθεί η κατάσταση. 

 Μακάριος: Δεν ζητώ αυτό. Με ενδιαφέρουν τα αποτελέσματα. Πιστεύω ότι μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να επηρεάσουν την Τουρκία – και την Ελλάδα – και την Κύπρο. Η Ελλάδα και η Τουρκία είναι και οι δύο μέλη του ΝΑΤΟ και οι δύο λαμβάνουν στρατιωτική βοήθεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Κυπριακό είναι ένα μικρό πρόβλημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες και δεν είναι σωστό να πούμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να κάνουν το ένα ή το άλλο. Δεν είμαστε σε θέση να σας πούμε οτιδήποτε σχετικά με την άσκηση πιέσεων.

 Κίσινγκερ: Δεν θα κάνουμε κάτι υπό πίεση, σε καμιά περίπτωση, και είναι προς το συμφέρον μας να το καταστήσουμε σαφές. Αυτή είναι μια πραγματικότητα, όχι απειλή. Κι εσείς θα κάνατε το ίδιο. Δεν σας κατηγορώ. 

 Μακάριος: Δεν… «Πιέστε τους Τούρκους» 

 Κίσινγκερ: Είστε ένας ικανός άνθρωπος. Τι βλέπετε ως λύση; 

Μακάριος: Δεν είμαι ικανοποιημένος με τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι προς το συμφέρον σας να σταματήσετε την τουρκική εισβολή. Δεν λέω ότι θα πρέπει να ασκήσετε πίεση που θα προκαλέσει αντιαμερικανική αντίδραση. Δεν ξέρω τι έχετε μεταφέρει στην Τουρκία. Όμως, παρά το γεγονός αυτό, η Τουρκία συνεχίζει την εισβολή χωρίς να δείχνει κανένα σεβασμό στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας. 

 Κίσινγκερ: Η Τουρκία δεν προελαύνει περαιτέρω.

 Μακάριος: Τώρα επιδιώκουν να επιβληθούν στην Κύπρο. Η Ελλάδα είναι εξασθενημένη. Δεν ξέρω αν ο Καραμανλής μπορεί να επιβιώσει. Οι τουρκικές απαιτήσεις είναι παράλογες. 

Κίσινγκερ: Τι; 

Μακάριος: 1) Δεν θα πάνε πίσω στις γραμμές όπως είχε ζητηθεί στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας. 2) Ζητούν ομοσπονδία. 3) Ο Ετζεβίτ λέει «τα στρατεύματά μας θα παραμείνουν». Αυτό είναι εκβιασμός! Και το αεροδρόμιο είναι υπό τον έλεγχό τους. Επιπλέον (στις διακοινοτικές συνομιλίες) απαιτούν όπως ο αντιπρόεδρος έχει το δικαίωμα του βέτο. (σημ: Ο Μακάριος αναφέρεται στις συνομιλίες Κληρίδη – Ντενκτάς που άρχισαν το 1968 και συνεχίζονταν μέχρι την εισβολή). 

 Κίσινγκερ: Για το τελευταίο νόμιζα ότι το είχατε συμφωνήσει στις συμφωνίες του 1960. 

 Μακάριος: Ναι, θέλουν αλλαγές. Κι εμείς θέλουμε αλλαγές. Οι συνομιλίες συνεχίζονται εδώ και χρόνια. 

 Κίσινγκερ: Τι συγκεκριμένο θέλετε να κάνουμε εμείς; 

 Μακάριος: Να αναλάβετε έναν πιο αποφασιστικό ρόλο. Είστε σε θέση να παίξετε αυτό τον ρόλο. Μπορείτε να κάνετε ορισμένες προτάσεις. Η Τουρκία θα δεχτεί. Οπως έχω διαβάσει, όταν αποστείλατε τον Σίσκο στην Αθήνα (σημ: ο Σίσκο μεσολάβησε για την επίτευξη της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός) και την Αγκυρα χρησιμοποιήσατε σκληρή γλώσσα. Και τώρα είστε πολύ προσεκτικοί.

 Κίσινγκερ: Δεν ξέρετε τι λέμε ιδιωτικά. Υπήρξε μια βελτίωση της κατάστασης την περασμένη εβδομάδα, ως αποτέλεσμα του τι κάναμε.

 Μακάριος: Τώρα η κατάσταση είναι χειρότερη. Ανθρωποι έχουν εκριζωθεί από τις εστίες τους και ένας μεγάλος αριθμός έγιναν πρόσφυγες.

 Κίσινγκερ: Ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο διαπραγματεύεται με την Ελλάδα και την Τουρκία , δεν είναι κατάλληλη η στιγμή για τις Ηνωμένες Πολιτείες να προσπαθήσουν να αναλάβουν τις διαπραγματεύσεις. 

 Μακάριος: Παρασκηνιακά, όμως… 

 Κίσινγκερ: Εξαρτάται από το τι θέλετε. Εχετε εγκύψει στο σημαντικό πρόβλημα της μακροπρόθεσμης στάσης της Τουρκίας. Από την άποψη των διαπραγματεύσεων της Γενεύης, δεν είναι κατ’ ανάγκη αποφασιστικής σημασίας αν υπάρχουν 20 ή 23.000 στρατεύματα εκεί, όσον αφορά αυτό τον γύρο των συνομιλιών. 

Είναι ωστόσο σημαντικό κατά πόσον μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία σε ένα πολιτικό πλαίσιο για τη μείωση αυτού του αριθμού. 

Τώρα, αυτό που θέλουμε είναι να διευθετήσουμε το πρόβλημα όσον αφορά την εφαρμογή της κατάπαυσης του πυρός και, δι’ αυτού, να 

συμβάλουμε στις περαιτέρω πολιτικές διαπραγματεύσεις.

 Μακάριος: Αυτό που με ενοχλεί είναι ότι οι Τούρκοι 

δεν είναι πρόθυμοι για διακανονισμό. Με την πάροδο 

του χρόνου θα εδραιώνουν τη θέση τους εκεί. 

Οι συνομιλίες θα κρατήσουν μήνες ή χρόνια… 

 Κίσινγκερ: Νομίζω ότι θέλουν μια ταχεία διευθέτηση, 

αν και θα μπορούσε να ήταν στους σκοπούς τους η καθυστέρηση. Ισως είμαστε λανθασμένοι. 

(Ο Μούσκος αντελήφθη ότι ο Αττίλας θα έμενε για πολύ. Και ο Κίσινγκερ του είπε ΝΑΙ)

 Μακάριος: Αντιλαμβάνομαι ότι οι Τούρκοι δεν θα αποσυρθούν αν δεν υπάρξει τελική συμφωνία. 

 Κίσινγκερ: Ναι.

 Μακάριος: Αν οι συνομιλίες είναι παρατεταμένες ποια

θα είναι η κατάσταση; Ο λαός μας υποφέρει. Λένε ότι θα αποδεχθούν το Σύνταγμα του 1960 μόνον με αλλαγές.

 Κίσινγκερ: Δεν μου είπαν εμένα κάτι τέτοιο. 

Η εντύπωσή μου είναι ότι μπορεί να θέλουν να 

διατηρήσουν στρατεύματα εκεί. 

 Μακάριος: Μέχρι τη λύση ή για πάντα; 

 Κίσινγκερ: Μεταξύ της λύσης και για πάντα.

Αλλά δεν είμαι εδώ ως δικηγόρος τους. 

 Μακάριος: Είπαν ότι εισέβαλαν για την αποκατάσταση 

της τάξης και τη διασφάλιση του Συντάγματος. 

 Κίσινγκερ: Από την πρώτη εβδομάδα γνωρίζαμε πως 

από τη στιγμή που θα μπαίνανε μέσα θα ήταν δύσκολο 

να τους βγάλουμε, αλλά δεν θέλαμε να καθαγιάσουμε 

την τουρκική εισβολή. 

 Μακάριος: Ας υποθέσουμε ότι η Ελλάδα και το 

Ηνωμένο Βασίλειο κάνουν το ίδιο; 

 Κίσινγκερ: Το αποτέλεσμα θα είναι διπλή ένωση. 

Δεν πιστεύω ότι αυτό θα πρέπει να είναι η μόνιμη λύση. Δεν υποστηρίζεται από τις Ηνωμένες 

Πολιτείες. Δεν θα πρέπει να υπάρξουν ελληνικά στρατεύματα, διαφορετικά αυτό θα οδηγούσε σε οριστική διχοτόμηση. 

 Μακάριος: Ποιες είναι οι προοπτικές για λύση; 

 Κίσινγκερ: Τώρα υπάρχουν πάρα πολλοί μάγειροι. 

Ο Κάλαχαν χρειάζεται μια γρήγορη επιτυχία. 

Οι Σοβιετικοί έχουν τα δικά τους κίνητρα. Η κυβέρνηση στην Ελλάδα έχει τα προβλήματά της. Και ο Ετζεβίτ… Ενθαρρύνουμε τη λύση. Δεν μπορούμε να είμαστε η μοναδική χώρα για την παραγωγή ενός διακανονισμού, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει.

 Σε αυτή τη φάση των συνομιλιών της Γενεύης, οι προοπτικές είναι καλές. Στην επόμενη φάση η Τουρκία

 θα πρέπει να αλλάξει τη θέση της. Υπάρχουν ακόμη

πάρα πολλοί μάγειροι. 

Μακάριος: Προτιμώ έναν Αμερικανικό μάγειρα.

 Πρόσφατα διάβασα για τη στρατιωτική βοήθεια προς 

την Τουρκία που ανακοινώθηκε στην εφημερίδα

 «New York Times». 

 Κίσινγκερ: Εξηγήσαμε πως αν η Ελλάδα και η Τουρκία πήγαιναν σε πόλεμο δεν θα μπορούσαν να υπολογίζουν 

σε συνέχιση της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας. Εγιναν ορισμένες σκέψεις για διακοπή της βοήθειας 

προς την Ελλάδα, υπό το στρατιωτικό καθεστώς.

Αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον του Σαμψών. 

 Μακάριος: Τι να πω για τις εντυπώσεις μου για τη σημερινή μας συνάντηση; 

 Κίσινγκερ: Δεν θα αποτολμήσω να σας πω τι πρέπει

να πείτε. Μακάριος: Θα διαδραματίσετε κάποιο ρόλο;

 Κίσινγκερ: Βεβαίως, θα διαδραματίσουμε εποικοδομητικό ρόλο.

 Μακάριος: Μπορείτε να διαδραματίσετε αποφασιστικό ρόλο.

Κίσινγκερ: Είναι θέμα κατάλληλης χρονικής στιγμής. 

 Πρέσβης Δημητρίου: (Αναφερόμενος στις συζητήσεις στον ΟΗΕ). Ολοι πιστεύουμε πως αν ήσασταν πιο 

ενεργός θα μπορούσατε να επιτύχετε μια διευθέτηση. Μίλησα με μέλη της βρετανικής και άλλων ευρωπαϊκών αντιπροσωπειών. Ολοι πιστεύουμε αυτό και, κατά 

συνέπεια, οι συνομιλίες της Γενεύης θα είναι επιτυχείς. 

Κίσινγκερ: Δεν μπορούμε να διεξαγάγουμε αυτές τις διαπραγματεύσεις. Εχουμε κάποιον εκεί (στη Γενεύη) 

και σε κάθε σημαντική εξέλιξη μας έχει ζητηθεί 

η άποψή μας και την έχουμε δώσει. 

Είμαστε αθόρυβα υποβοηθητικοί. Εχουμε κάνει

 σημαντικές προσπάθειες στη Γενεύη, αλλά δεν είναι 

στο στιλ μας να το κάνουμε φωναχτά. Κανείς δεν έχει 

βάλει ακόμα όλα τα χαρτιά του στο τραπέζι, ούτε οι 

Ελληνες ούτε οι Τούρκοι. 

 Μακάριος: Εμείς δεν έχουμε χαρτιά. 

 Κίσινγκερ: Γνωρίζουμε τις απόψεις σας και έχουμε μελετήσει τα έξι σημεία σας. (σημ: Για επιστροφή στο Σύνταγμα του ’60). Αν δεν έχετε κάτι άλλο, θα τα στείλουμε στην Τουρκία απόψε. Μπορείτε να πείτε ότι

 σας είπα ότι θα διαδραματίσουμε εποικοδομητικό ρόλο. 

Μακάριος: Είμαι ικανοποιημένος;

 Πρέσβης Δημητρίου: Εσείς θα είστε καλυμμένος

 εάν το πει αυτό; 

Κίσινγκερ: Αν πω ότι δεν είστε ικανοποιημένος, 

θα είμαι δημοφιλής στην Τουρκία. Ειλικρινά, είναι

 διεθνώς καλύτερα για μένα αν δεν είστε ικανοποιημένοι. 

 Πρέσβης Δημητρίου: (στον Μακάριο) Είστε ικανοποιημένος; 

Μακάριος: Δεν πήρα μια σαφή απάντηση..

 Θέλετε να μαθαίνετε πρώτοι τα νέα; 

Κίσινγκερ: Ειλικρινά, δεν μπορώ να πω. Θα έπρεπε 

να μελετήσω το Σύνταγμα του 1960. 

Δεν ήξερα τίποτα γι’ αυτό. Επιτρέψτε μου να πω ότι είμαι υπέρ της ανεξαρτησίας. Δεν είμαστε υπέρ της διαίρεσης. Είμαστε υπέρ μιας λύσης αποδεκτής και από τα τρία μέρη. 

Το ρεπορτάζ της 29ης Ιουλίου 1974

Το Κίνημα της SoE στα Χανιά κατά του Μεταξά και το διάγγελμα των Μητσοτάκη- Βαφειάδη- Πάλερετ που μεταδόθηκε στις 29ης Ιουλίου 1938 με το αίτημα προς τον Γεώργιο για μια (έξυπνη) δικτατορία της Ιντέλιζενς Σέρβις. Την ίδα ημέρα ο Μανιαδάκης ανακολινωσε την σύλληψη πολλών κομμουνιστών, μεταξύ των οποίων ήταν η Αλέγγρα, που στρατολογούσε στρατιωτικούς στο Κόμμα, με επιχείρημα το Κορμί της

Σύσσωμος ο ελληνικός λαός, βασιλόφρονες , βενιζελικοί, και Λαντινόπουλο Σαλανικιοί, 

στις 27 Ιουλίου 1922 βρίσκονταν στους δρόμους , και φώναζε, με επικεφαλής τους Μασόνους, "Ζήτω η Αγγλία" και "Ζήτω ο Λόϋδ Τζώρτζ" .

Στην Βάρκιζα , το 1945, οι πράκτορες Σιάντος και Σοφιανόπουλος, ανέκραξαν «Ζήτω η Μεγάλη Βρετανία», μαζί με  τον ΜακΜίλαν.

Οι επαναστάτες των Χανίων τον Ιούλιο του 1938 , αναφώνησαν και Εκείνοι "Ζήτω ο Βασιλεύς", (της Αγγλίας).

Η πίστη και η υποταγή στην Αγγλία ήταν πάντα ενοποιητικό στοιχείο των ΚωλοΕλλήνων.

 Όσους δεν ήθελαν να το κατάλαβουν όπως ο Καραολής , που επέμενε στον καταστροφικό νατιβισμό τους σκότωσαν.

Το πρωί της 29ης Ιουλίου του 1938, από τον Σταθμό Ασυρμάτου των Χανίων μεταδόθηκε το παρακάτω διάγγελμα: 

 «Προς την Α. Μ. τον Βασιλέα

 Προς τας ενόπλους δυνάμεις 

Προς τον ελληνικό λαό 

 Στρατός και λαός αδελφωμένοι κατέλυσαν αρχάς λαομισήτου τυραννίας εκπροσωπούμενης υπό του στρατηγού Μεταξά. Ανακτήσας ελευθερίας αυτού απευθύνεται προς την Α. Μ. τον Βασιλέα και ζητεί την άμεσον απομάκρυνσιν της τυραννικής Κυβερνήσεως Μεταξά, την αποκατάστασιν του κράτους του νόμου και των λαϊκών ελευθεριών και τον σχηματισμόν Κυβερνήσεως Εθνικής Σωτηρίας εκ των αρίστων Ελλήνων, αδιακρίτως πολιτικών παρατάξεων, προς αντιμετώπισιν των αμεσοτάτων εσωτερικών και εξωτερικών κινδύνων, τους οποίους διατρέχει η χώρα μας και διά την δημιουργίαν μιας νέας Ελλάδος, πράγματι ηνωμένης ψυχικώς και ικανής να αντιμετωπίση με σθένος και φρόνησιν τας δυσκόλους στιγμάς, που διέρχεται η ανθρωπότης.

 Με αδελφικόν χαιρετισμόν προς τας ενόπλους δυνάμεις και ολόκληρον τον λαόν. 

Ζήτω Ο Βασιλεύς, ζήτω η Ελλάς. 

 Η Επαναστατική Επιτροπή: 

Μητσοτάκης, Βολουδάκης, Μουντάκης, Παΐζης, Μάντακας στρατιωτικός διοικητής».

 Το Διάγγελμα «Προς την Α. Μ. τον Βασιλέα, Προς τας ενόπλους δυνάμεις, και Προς τον ελληνικό λαό», ήταν του  Πάλερετ και του Παπα Δημήτρη Μπάλφουρ και ζητούσε την «άμεσον απομάκρυνσιν της τυραννικής Κυβερνήσεως Μεταξά», που κατήργησε ο (Φασίστας) τον φόρο του ελαιολάδου και δεν πλήρωνε του "Ομολογιούχους". 

 Το μηνυμα Πάλερετ , το υπέγραφε  "Κρητικός" πράκτορας της SoE Αριστομένης Μητσοτάκης, που ηταν εκ των Αρίστων.

Ο Κομουνιστής σύντροφος Βαφειάδης που τον είχε στείλει για να οργανώσει την  πάλη του Λαού ο πράκτορας Πλουμπίδης δεν το υπέγραφε ούτε ο ηγέτης των Κομμουνιστών των Χανίων Βαγγέλης Κτιστάκης.

Το πρωί της Παρασκευής 29 Ιουλίου στις 11π.μ. έγινε λαϊκή συγκέντρωση στην Πλατεία Σιντριβανιού στα Χανιά, χωρίς μεγάλη συμμετοχή.  

Εκείνη την ώρα φάνηκαν δυο αεροπλάνα που περνούσαν πολύ χαμηλά σκορπίζοντας προκηρύξεις που υπέγραφε ο Μεταξάς .Η προκήρυξη που υπέγραφε ο Μεταξάς ανέφερε:

 

«Καθ' ην στιγμήν ητοιμαζόμην να αναχωρήσω εξ Αθηνών προς υπογραφήν συμφωνίας μεγίστου εθνικού συμφέροντος, ένοπλοι στασιασταί εισήλθον και κατέλαβον την πόλιν των Χανίων. Είμαι αποφασισμένος να πατάξω τους στασιαστάς δια παντός μέσου ίνα επιβάλω το κράτος του νόμου και εξασφαλίσω εις τον Κρητικόν λαόν ησυχίαν και τάξιν... Στηριζόμενος εις τα πατριωτικά αισθήματα του Κρητικού λαού και εις τα δείγματα εμπιστοσύνης που μου επέδειξε, τον προσκαλώ να απογύμνωση τους στασιαστάς και να κατάδειξη εις τον Ελληνικόν λαόν, ότι η Κρήτη ίσταται παράλληλος και αλληλέγγυος προς το εθνικόν σύνολον. Παντού της Ελλάδος επικρατεί απόλυτος τάξις και ησυχία. Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως Ι. Μεταξάς».

 Το τελικό πλήγμα κατά του κινήματος ήταν η κήρυξη του στρατιωτικού νόμου στο νομό Χανίων και η άφιξη στην Κρήτη των πολεμικών «Κουντουριώτης» και «Θύελλα» που μετέφεραν δυνάμεις πεζικού και μια μοίρα πυροβολικού.

 Στρατιωτικός διοικητής Κρήτης ορίσθηκε ο υποστράτηγος Γεώργιος Τσολάκογλου.

 Οι στρατιωτικές δυνάμεις που έφτασαν και η χωροφυλακή μέσα σε μερικές ώρες εκκαθάρισαν τα Χανιά από τους κινηματίες.

 Ο Α. Μητσοτάκης, ο Μ.Βολουδάκης, ο Ι. Μουντάκης τέθηκαν υπό την προστασία της Ιντέλιτζεντ Σερβις κατέφυγαν στα όρη και αργότερα τους πήγαν στην Κύπρο με Καΐκι, που αναχώρησε από τα Σφακιά στις 20 του Οκτωβριου.

Στο καίκι επέβαιναν οι πράκτορες της Ιντέλιτζεντ Σέρβις, Αρ. Μητσοτάκης, Ι. Μουντάκης, Μαν. Βολουδάκης, Εμ. Μπακλατζής, Στ. Παπαδοκωνσταντάκης, Ρ. Τζιγκουνάκης, Ι. Σιμιτόπουλος, Η. Μπριλλάκης, Εμμ. Κοτζάμπασης και Β. Χατζηαγγελής. 

Ο πράκτωρ Μάντακας έμεινε πίσω και η Secret Intelligence Service, (SIS), δηλαδή το MI6, το 1940, πριν εκδηλωθεί η επίθεση των Γερμανών και πριν δολοφονηθεί ο Μεταξάς, έστειλε στην Κρήτη πράκτορά της, (κωδικός «Σφιγξ»), για να συναντήσει το Στρατηγό Μάντακα, και να του προτείνει του την ηγεσία «Κινήματος του Κρητικού λαού», εναντίον της δικτατορίας Μεταξά, αν το καθεστώς αρνιόταν να αντισταθεί στην επικείμενη επίθεση του Άξονα. 

 Τα κωμικοτραγικά γεγονότα του Ιουλίου του 1938 στα Χανιά αποτελούν την απόλυτη απόδειξη της συνεργασίας  της Φράξιας ΚΚΕ-Πλουμπίδη με την Ιντέλιζενς Σέρβις και για αυτό ο Ζαχαριάδης θεωρούσε χαφιέ τον Βαφειάδη, που ήταν ο συντονιστής στην Κρήτη εκ μέρους του Πολιτικού Γραφείου, δηλαδή του  πράκτορά   Πλουμπίδη.

Οι σύγχρονοι Πράκτορες εξηγούν και υμνούν το Κίνημα των αγγλικών μυστικών υπηρεσιών κατά της Τυρανίας, «Τύραννος ήταν και ο Καποδίστριας»

Το σενάριο της SOE περί της «Δημοκρατικής Ελλάδος» στην Κρήτη και τα Νησιά, το επανεμφάνισαν οι πράκτορες των Άγγλων το 1960 στην πλαστή δήθεν ομιλία Μεταξά προς τους ιδιοκτήτες και αρχισυντάκτες του Αθηναϊκού Τύπου στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», στις 30 Οκτωβρίου 1940.

ΟΙ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΝΙΑΔΑΚΗ

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

Απαντώ στον «Μαθηματικό» που επιμένει για τον Προδότη Μασόνο. Κατ’ αρχήν ανακαλω το «ρουφιάνος» για το οποίο φταίει το σάκχαρο.

Το πρώτο πρόβλημα του «Επιμόνου», είναι επιστημονικό. Διδάχθηκε ότι 1+1=2, ενώ η φυλάκιση του Προδότη Μασόνου εξηγείται από τον Νόμο 2+2=5.

Εάν ειχε διαβάσει την «Κόκκινη Συμφωνία» θα ήξερε ότι ο Ρακόφσκι έλαβε εντολή να γυρίσει από το Τόκυο  στην Μόσχα για να πεθάνει. Ο Δούξ της Ορλεάνης που ανέτρεψε τον εξάδελφό του, «μαρτύρησε» στα χέρια της «Επανάστασης». 

Ο Γούναρης, ο Πρωτοπαπαδάκης, ο Στράτος,

ο Θεοτόκης, ο Χατζηανέστης, ο Μπαλτατζής πέθαναν για την «επανάσταση». Έπρεπε να πεθάνουν. 

Και ο Ιωαννίδης έπρεπε να μπει στην Φυλακή.

Ο ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΒΛΑΞ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΑΣΟΝΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΗΣ. ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ.ΜΗ ΜΟΥ ΤΡΩΤΕ ΤΟΝ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΜΟΥ ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΡΕΤΑΛΙΑ._

Σπυρίδων Χατζάρας

ΙΟΥΛΙΑΝΑ. ΗΜΕΡΑ 15Η. ΠΕΜΠΤΗ 29 ΙΟΥΛΙΟΥ 1965. ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΕΙΧΕ 40 ΒΑΘΜΟΥΣ ΥΠΟ ΣΚΙΑΝ. Ο "ΓΕΡΟΣ" ΚΑΤΕΒΗΚΕ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΗ ΛΕΣΧΗ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΤΗΝ ΧΡ.ΛΑΔΑ 2 ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ. ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΚΑΥΣΩΝΑ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΛΑΟΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ ΥΠΟΔΕΧΘΗΚΕ. Ο ΛΑΟΣ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΜΙΛΗΣΕ, ΜΕ ΤΟΝ ΟΓΚΟ ΤΟΥ.ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΟΜΩΣ ΗΤΑΝ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΖΗΤΟΥΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΚΛΥΞΜΠΟΥΡΓΚ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΡΙΜΕΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ.

ΑΥΤΗ Η ΛΑΙΚΗ ΣΥΓΚΕΤΡΩΣΗ ΣΤΗ ΧΡΗΣΤΟΥ ΛΑΔΑ ΕΓΙΝΕ ΜΕ 39,6 ΒΑΘΜΟΥΣ ΥΠΟ ΣΚΙΑ.

 ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΗΤΑΝ 41 ΚΑΙ ΒΑΛΕ!

Η ΠΑΤΣΑΒΟΥΡΑ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΑΚΤΟΡΑ ΚΟΚΚΑ ΕΊΧΕ ΤΟ ΕΞΗΣ ΤΙΤΛΟ

ΕΠΙΣΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕ (ΨΕΥΔΩΣ) ΟΤΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΗΤΑΝ ΑΡΓΟΜΙΣΘΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΔΙΟΤΙ ΛΑΜΒΑΝΕ ΤΟΝ ΜΙΣΘΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

Μη σας εξαπατούν οι Λούμπεν Εθνικόφρονες.Ειναι Μητσοτακικοί

 Λοιπόν, ερωτώ τους  «λούμπεν» της «εθνικιστικής» εβραϊλας, που τα αρπάζουν  μαύρα από τους Μητσοτάκηδες, και την Ολιγαρχία  να μας πουν πόσες φόρες, ο «χώρος» τους  οι «αρχηγέ μου»,  και ο «πολιτικός Κρατούμενος» μίλησαν για την  εβραίϊκή καταγωγή της κωλο-οικογένειας, και για τον Προδοτικό τους ρόλο το 65-66 και το 89-93.

Πόσες φορές ο «χώρος»,οι «αρχηγέ μου»,  και ο «πολιτικός Κρατούμενος»μίλησαν για τον πράκτορα Ιωαννίδη και τον Πράκτορα Γαρουφαλιά. 

Πόσες φορές μίλησαν για την Προδοσία του Στέμματος το 1897, το 1921, το 1922, και το 1940;

Αντε, τώρα να λύσουμε και το μυστήριο της απουσίας της «Άκρας Δεξιάς» από τις εκλογές του Ιουνίου του 1989, του Νοεμβρίου του 1989 και του Απριλίου 1990, όταν ο Εφιάλτης κυνηγούσε τους 151, για να γίνει πρωθυπουργός. 

Το ΕΝΕΚ ιδρύθηκε το 1979. Η Χρυσή Αυγή ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 1983.

 Στις εκλογές του 1985 ψήφιζαν ΝΔ για να βγει ο Μητσοτάκης, με τον οποίο δεν τα είχαν βρει ο Χρύσανθος Δημητριάδης και ο Γρήγορης Μιχαλόπουλος. 

 Ο Δημητριάδης πήρε 37.934 ψήφους και ο Γρηγόρης Μιχαλόπουλος 172. 

Το 1989 , που η οικογένεια Μητσοτάκη ήταν έτοιμη να καταλάβει το Κράτος, Δάκογλου και Μιχαλολιάκος, ψήφισαν Παράταξη Μητσοτάκη, για να φύγει το ΠΑΣΟΚ. 

Στις Ευρωεκλογές του 1989 το ΕΝΕΚ έλαβε 15.183 ψήφους (ποσοστό 0,23%). Αυτή ήταν η προσφορά του στην «Μητσοτακική Παράταξη». 

 Ο Δημητριάδης στις ευρω-εκλογές πήρε 77.095 ψήφους και στις εθνικές 21,140.

 Ο άλλοι ψήφισαν Μητσοτάκη. 

 Τον Νοέμβριο του 1989 ΟΛΟΙ μαζί ψήφιζαν τον ΕΘΝΙΚΟ ΗΓΕΤΗ Μητσοτάκη. 

 Το 1993 οι "Ακροδεξιοί" διασπάστηκαν ανάμεσα σε "Σαμαρικούς" και "Μητσοτακικούς". 

Τον ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ και τον ΙΩΑΝΝΙΔΗ τους ειχαν ξεχάσει.

  Η Δήθεν Χουντική Παράταξη. ΕΔΕ, δημιουργήθηκε το 1974 από τον Μητσοτάκη, που δεν τον έβαλε ο Καραμανλής στους Συνδυασμούς της ΝΔ, με επικεφαλής τον άνθρωπο των Ιουλιανών τον Πέτρο Γαρουφαλιά και δεν είχε καμιά σχέση με τον Παπαδόπουλο. 

Το εγχείρημα αναβαθμίστηκε το 1977 και έγινε ΕΠΕΝ, με επικεφαλής τον Συν-Συνωμότη του 65 και πρωθυπουργό της ΑποσταΣΙΑ ΣΤΕΦ-ΣΤΕΦ. 

Το 1978 τελικά ο Μητσοτάκης έγινε δεκτός στην ΝΔ και υποσχέθηκε ότι θα διαλύσει τους ακροδεξιούς που έλεγχε. Και η «Ακροδεξιά» από το 7% ξαναγύρισε στο 1%. 

 Η «Ακροδεξιά» χρηματοδοτήθηκε από τις Εθνικές Δαπάνες του 1990 -93 που διαχειρίστηκε η Αγία Κωλο-Οικογένεια. 210 εκ. Ευρώ.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967.100η ημέρα της Εθνοσωτηρίου Βασιλομασονικής Χούντας. Νέο χτύπημα στις εφημερίδες.Απαγορευτηκε να χρησιμοποιούνται για χαρί περτυλίγματος.Συνελήφθησαν ο Γεώργιος Ράλλης και ο πεθερός ενός Κομμουνιστή. Εφθασε ο Σιακωβος. Ο Ταμίας από το Σικάγο εκανε απολογισμό.

 

Η Μονομαχία με τον Βλάκα Εφιαλτάκη. Τον υιό της αδελφής του. Πριν από 1826 ημέρες, στις 29 Ιουλίου 2021,από τον Ρ/Φ Σταθμό «Hellas 21», του έριξα το γάντι και τον κάλεσα σε αναίμακτη μονομαχία με τεστ Μένσα. Το ηλίθιο και δειλό Κιοτσέκι κρύβεται.

Η πρόκληση μου αποσιωπήθηκε από ΟΛΗ την ΒΛΑΚΟΚΡΑΤΙΑ. 

ΚΟΜΜΑΤΑ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΒΩΘΡΟΚΑΝΑΛΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΓΑΡΓΑΡΑ.

Η ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΟΥ ΤΕΣΤ iQ ,ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΤΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΜΑΝΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΒΛΑΞ ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΗΓΕΙΤΑΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ.

Σήμερα είναι τα 53 χρόνια της Αβασίλευττης Δημοκρατίας. Στις 29 Ιουλίου 1973, έγινε το δημοψήφισμα για την κατάργηση της Μοναρχίας .Ψήφισαν 4.934.424 από τους οποίους 3.870.124, ( το 77,52%), ψήφισαν «Ναι» .Στην Αθήνα και τον Πειραιά το «Όχι» έλαβε 43%. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος εκλέχτηκε Πρόεδρος της Ελλάδας.

Σήμερα είναι τα 53 χρόνια της Δημοκρατίας που αποφάσισαν 3.870.124 Έλληνες στις 29 Ιουνίου 1973, στο Δημοψήφισμα επί του Γεωργίου Παπαδοπούλου.

 

Η Βασιλεία στην Ελλάδα, καταργήθηκε την 1η Ιουνίου 1973,

 οπότε και εγκαθιδρύθηκε η Προεδρική Δημοκρατία.

 

To Δημοψήφισμα του 1973 προκηρύχθηκε στις 12 Ιουνίου 1973  

(ΦΕΚ Α΄ 125) και διεξήχθη την Κυριακή 29 Ιουλίου. 

 Το εκλογικό Σώμα εκαλείτο να εγκρίνει την Συντακτική Πράξη  

της 1ης Ιουνίου 1973 με την οποία εγκαθιδρύθηκε το πολίτευμα της Προεδρικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, να εγκρίνει τις τροποποιήσεις στο Σύνταγμα του 1968 και να εκλέξει πρόεδρο της Δημοκρατίας το Γεώργιο Παπαδόπουλος και αντιπρόεδρο τον στρατηγό Οδυσσέα Αγγελή για θητεία 8 ετών.

Η Γραμμή των Ντιντίδων και των τενιστών της ΨωροΑλίτ ήταν  

Εθνικό ΟΧΙ. Μαζί και η Αριστερά. 

Ήσαν υπέρ του εγγυητού της Ολιγαρχίας. Υπέρ του Κοκκού. 

 

 

Οι εγγεγραμμένοι ήσαν 5.840.981 και ψήφισαν 4.934.424.  

Οι 3.870.124 (77,52%), απάντησαν ΝΑΙ                     και 1.064.300 ΟΧΙ

Το Συγκρότημα της Χρήστου Λαδά την επομένη έβλεπε χάσμα στα ποσοστά Αθηνών και επαρχίας.

Το 1973, οι αριστεροί και οι οπαδοί του Ανδρέα και του Μαύρου στο Λεκανοπέδιο ψήφιζαν μαζικά ΟΧΙ . 

Ησαν δηλαδή κατά του Παπαδόπουλου, και αυτό εξηγούσε το "χάσμα". 

 Μετά την «μεταπολίτευση», με τη Συντακτική   Πράξη της 1ης Αυγούστου 1974, ο Κουφός Καραμανλής επανέφερε σε ισχύ το Σύνταγμα του 1952, χωρίς τις διατάξεις, που αφορούσαν τη        μορφή του πολιτεύματος ως Βασιλευομένης Δημοκρατίας. 

Μέχρι να γίνει Δημοψήφισμα για το Πολίτευμα, Αρχηγός του Κράτους συνέχισε να είναι ο        Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Ιωαννίδη.                      Ο επίορκος στρατηγός Φαίδων Γκιζίκης. 

 Το δημοψήφισμα προκηρύχθηκε πέντε ημέρες      μετά τις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1974,            (και αφού οι βασιλόφρονες είχαν ψηφίσει          Καραμανλή και Νέα Δημοκρατία), στις 22          Νοεμβρίου 1974, και διεξήχθη 16 μέρες μετά ,           στις 8 Δεκεμβρίου.

 Στο δημοψήφισμα της 8ης Δεκεμβρίου 1974, ψήφισαν 4.719.494, (273.000 λιγότεροι από το 1973). 

 Οι περισσότεροι από αυτούς που έκαναν αποχή            ήταν οπαδοί του Παπαδόπουλου και του στρατιωτικού καθεστώτος. 

Το αποτέλεσμα της 8ης Δεκεμβρίου , ήταν 69,2% υπέρ της Αβασίλευτης Δημοκρατίας. 

 Για τη "Δημοκρατία" ψήφισαν 3.244.748,       626.000 λιγότεροι από το 1973. 

Η διαφορά είναι οι "δεξιοί" που το 1973 ψήφιζαν κατά των "Αριστερών"  και το 1974 ψήφισαν και           πάλι ενάντια στους Αριστερούς και τον Ανδρέα.

Το αποτέλεσμα του 1974 δείχνει ότι το       αποτέλεσμα του 1973 ήταν "καθαρό".

 

Το Δημοψήφισμα της 8ης Δεκεμβρίου 1974 χαρακτηρίστηκε «ανφαίαρ» από τον Μητσοτάκη         στο Λονδίνο ,πριν τις εκλογές του 1985.

 Πάντως, εάν το δημοψήφισμα είχε γίνει πριν τις εκλογές, οι «εθνάρχης» δεν θα έβλεπε το 54%       ούτε στον ύπνο του, γιατί  600.000 δεν θα          ψήφιζαν τον νέο Καραμανλή.

 

Σήμερα είναι τα 53 χρόνια της Δημοκρατίας που αποφάσισαν 3.870.124 Έλληνες στις 29 Ιουνίου 1973, στο Δημοψήφισμα του Γεωργίου Παπαδοπούλου.