.png)
Το πολιτικό «αξίωμα» 2+2=5, το διατύπωσε ο μασόνος και βαθύς γνώστης της «Αληθείας» Εμμανουέλ Ζοζέφ Σιεγές , (περισσότερο γνωστός ως Αββάς Σιεγές), που ήταν καθοδηγητής της Γαλλικής Επανάστασης (1789), ενώ στη συνέχεια πρωτοστάτησε στην οργάνωση του πραξικοπήματος με το οποίο ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης ανέλαβε την εξουσία (1799).
Στην επαναστατική μπροσούρα «Τι είναι η τρίτη τάξη»; ο σοφός Αββάς εγραψε: «Κατά συνέπεια, αν υποστηρίζεται ότι, σύμφωνα με το γαλλικό σύνταγμα, 200.000 άτομα, από τα 26 εκατομμύρια των πολιτών, αποτελούν τα δύο τρίτα της κοινής βούλησης, μόνο ένα σχόλιο είναι δυνατό: Είναι ένας ισχυρισμός ότι δύο και δύο κάνουν πέντε».
Χρησιμοποιώντας τη φράση «δύο και δύο κάνουν πέντε», χλεύασε την ψηφοφορία στις Γενικές Τάξεις όπου ο κλήρος (πρώτη Τάξη ) και η γαλλική αριστοκρατία (Δεύτερη Τάξη) ήταν πλειοψηφία σε σχέση με την αριθμητική και πολιτική πλειοψηφία των πολιτών της Γαλλίας. που ήταν η Τρίτη Τάξη.
Ο Σιεγιές, δεν ήταν ο πρώτος που το σκέφθηκε. Η χρήση του 2+2=5 αντί του 1+1=2, βρισκόταν στην Κυκλοπαιδεία ή «Παγκόσμιο Λεξικό Τεχνών και Επιστημών» του Αγγλου Εφραίμ Τσέϊμπερς που υπώθηκε το 1728 και το οποίο αντεγραψαν οι Γάλλοι εγκυκλοπαιδιστές.
Το 1864 ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, που, το « είχε πιάσει το υπονοημένο», στις «Σημειώσεις από το Υπόγειο», που ασχολήθηκε με κεφαλαιώδη φιλοσοφικά ζητήματα, ο πρωταγωνιστής του, αποδέχθηκε το ψέμα του «δύο συν δύο ισούται με πέντε», και εξέταζε τις επιπτώσεις της απόρριψης της αλήθειας του «δύο φορές δύο κάνει τέσσερα».
Αυτό σας είπα και εγώ. Αυτό είναι η βάση της εξαπάτησης. Ο Ντοστογιέφσκι το είχε καταλάβει.
Από τον Ντοστογιέφσκι το αντέγραψε ο Μπακούνιν.
.jpg)
Το 1895 ο Γάλλος χιουμορίστα Αλφόνς Αλαΐς τύπωσε ένα βιβλιαράκι με σύντομες παράλογες ιστορίες με τον τίτλο «δύο συν δύο ισούται με πέντε».
Το 1931, οι Σοβιετικοί το χρησιμοποίησαν για να υποστηρίξουν το σύνθημα που έριξε ο Στάλιν το 1930 ότι οι στόχοι του πρώτου πενταετούς πλάνου (1928-1933) θα έπρεπε να είχαν επιτευχθεί το 1932, σε τέσσερα Χρόνια.
Αυτή την αφίσα την έφτιαξε ο Εβραίος Γιάκοφ Μοϊσέβιτς Γκούμινερ που έλεγε «Αριθμητική ενός εναλλακτικού σχεδίου: 2 + 2 συν τον ενθουσιασμό των εργαζομένων = 5» και παρότρυνε τους Σοβιετικούς εργάτες να πραγματοποιήσουν τα πέντε χρόνια παραγωγής σε τέσσερα χρόνια.
Ο Τζωρτζ Όργουελ που "γνώριζε", χρησιμοποίησε το Αξίωμα 2 + 2 = 5 για να αντιμετωπίσει την ναζιστική προπαγάνδα και περιέγραφε επακριβώς την θεωρία των Πρωτοκόλλων.
«Η ναζιστική θεωρία, αρνείται ότι υπάρχει αλήθεια. Ο σιωπηρός στόχος αυτής της γραμμής σκέψης είναι ένας εφιάλτης κόσμος στον οποίο
ο Ηγέτης, ή κάποια κυβερνητική κλίκα, ελέγχει όχι μόνο το μέλλον, αλλά και το παρελθόν. Αν ο Ηγέτης λέει για ένα τέτοιο γεγονός, «Δεν συνέβη ποτέ» , τότε δεν συνέβη ποτέ. Αν λέει ότι «δύο και δύο είναι πέντε» , τότε «δύο και δύο είναι πέντε. Αυτή η προοπτική με τρομάζει πολύ περισσότερο από τις βόμβες».
Αν στο "ναζιστική" βάλετε το "μασονική" θα καταλάβετε τι ήξερε ο Όργουελ.
Στην συνεχεία στην «Προμήθεια» , στο πολιτικό μυθιστόρημα «1984» (1949), το "Κόμμα", " θα ανακοινώσει ότι δύο και δύο έκαναν πέντε, και θα πρέπει να το πιστέψουμε".
Σπυρίδων Χατζάρας
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png){kind=small}
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)