Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 1941. Η Μεγάλη πείνα φαινόταν ήδη στον Ορίζοντα των Αθηνών. Αποφασίστηκε η ίδρυση Κρατικού Νοσοκομείου στην Κόρινθο, Στη Θεσσαλονίκη μάθαιναν Γερμανικά

104 Χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Κυριακή 2 Οκτωβρίου. Δεν υπήρχαν μεταφορικά μέσα για την εκκένωση της Ανατολικής Θράκης.Ο Ιουδαίος συνεργάτης του Λευτεράκη ελεγε ότι για ΟΛΑ έφταιγε ο Γούναρης και ότι η Επανάσταση έσωσε την Δυτική Θράκη. Ο Λόϋδ Τζώρτζ λίγο πριν παραιτηθεί απεκάλυψε ότι στο "Ανατολικό Ζήτημα" ακολουθούσε την πολιτική που είχε αποφασιστεί για την Τουρκία από το 1916. Αυτήν την πολιτική υπηρετούσε και ο πράκτορας Λεφτεράκης . Στον Ορίζοντα εμφανίστηκε η απειλή παραχώρισης των Δωδεκανήσων από την Ιταλία στην Τουρκία, πλην της Ρόδου.

Η απειλή της καταλήψεως της Θεσσαλονίκης 

το 1922 από τους Τουρκοβουλγάρους

104 Χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Ο υπογράφρων ως «Αρχηγός», της Επανάστασης, συνταγματάρχης Γονατάς ομιλούσε για "λογοδοσία" του πράκτορα Στεργιάδη αλλά δεν είχε ρωτήσει τον "Άγγλο ξενοδόχο" και την Μητέρα Στοά

Ο Στεργιάδης, ουδεποτε κατηγορήθηκε και φυσικά ουδέποτε δικάστηκε.Και του έστελναν και την σύνταξη του στην Μασσαλία, μέχρι τις 23 Ιουνίου 1949 που πέθανε.

Ο Νικόλαος Πολίτης. Ενας ακόμα περιπλανώμενος «Λαντίνο» -όπουλος , αγνώστων στοιχείων, σαν τους Μητσοτακένσκι, τον Λεφτεράκη, τον Δένδε, τον Σαραγκούση, και τα άλλα παιδιά που μας κυβερνούν. Το σόϊ του Αχασβήρου Νικόλαου Πολίτης, περιπλανώμενο βρέθηκε στην Κέρκυρα. Οπως και οι Δένδε. Ο "Νικολάκης" εφυγε από την Κέρκυρα και πήγε στο Παρίσι για να βρει την τύχη του .Αφού εκπαιδεύτηκε, ανέλαβε το 1922 την ελληνική εξωτερική πολιτική ως Νικόλαος Πολίτης

Επισήμως, ο περιπλανόμενος Ιουδαίος λεγόταν Νικόλαος Πολίτης. 

Δεν αναφάρεται λιμως ούτε η  μητέρα ούτε ο πατέρας. Καμιά Οικογένεια. 

Ηταν και Γάλλος υπήκοος. 

Από το 1926 ήταν μέλος της Μεγάλης Στοάς της Αχαρνών, η οποία στα αρχεία της δεν γνωρίζει και αυτή τον Πατέρα και την Μητέρα του Περιπλανώμενου 

Όπως μας λέει η Βίκυ, « το 1898  σε ηλικία 26 ετών ανέλαβε τη διδασκαλία του Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Αιξ, όπου δίδαξε ως το 1903. Καθηγητής της ίδιας έδρας στο Πανεπιστήμιο του Πουατιέ το 1903-14. Κέρδισε την εκτίμηση του Ελευθερίου Βενιζέλου. Το  1912-13 ήταν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις διεθνείς διασκέψεις του Λονδίνου και του Βουκουρεστίου, ενώ το 1914 επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών. Διετέλεσε πρώτος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στη νεοϊδρυθείσα τότε Κοινωνία των Εθνών (1920). Συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις για τη Συνθήκη της Λοζάνης (1923) καθώς και την ελληνοτουρκική συμφωνία υποχρεωτικής ανταλλαγής πληθυσμών (1923) . 

Στις 29 Σεπτεμβρίου 1924 υπέγραψε ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στην ΚτΕ, το Πρωτόκολλο Πολίτη-Καλφώφ για την αμοιβαία και οικοιοθελή ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας». 

Στην κυβέρνηση Κροκιδά  ήταν υπουργός εξωτερικών για 41 ημέρες. Από 03/10/1922-μεχρι 14/11/1922. Έφτασε στην Αθήνα από την Ιταλία στις 2 Οκτωβρίου και πούλησε τρόμο και απελπησία δήλωσε ότι "ο ελληνικός Λαός δεν είχε επίγνωση της  ολοκληρωτικής Καταστροφής "

Ιδού το ρεπορτάζ.