Ο Ίγκορ Γκίρκιν (Στρέλκοφ) από την φυλακή που βρίκεται προειδοποίησε τον Πούτιν για το «Φεβρουάριανο» πραξικόπημα εναντίον του

«Η σημερινή κατάσταση στη Ρωσία θυμίζει πολύ την κατάσταση στη Ρωσική Αυτοκρατορία στο απόγειο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, δηλαδή τις παραμονές του Φεβρουαρίου 1917», εγραψε ο πρώην υπουργός Άμυνας της ΛΔ Ντόνετσκ, απόστρατος συνταγματάρχης της FSB Ίγκορ Γκίρκιν (Στρέλκοφ) , ο οποίος εκτίει την ποινή του στην Ποινική Αποικία Νο 5 «για εξτρεμισμό». 

 «Μελέτησα αρκετά και προσεκτικά την ιστορία της Ρωσίας στις αρχές του 19ου και του 20ου αιώνα, ιδιαίτερα την επανάσταση, τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο Πόλεμο. Και έχω κάτι με το οποίο μπορώ να συγκρίνω την τρέχουσα κατάσταση. Έτσι: αν σχετικά πρόσφατα ήταν δυνατό να γίνουν παραλληλισμοί με τον Ρωσο-Ιαπωνικό Πόλεμο, τώρα είναι σχεδόν αποκλειστικά με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ειδικά τις παραμονές του πραξικοπήματος του Φεβρουαρίου», γράφει ο Στρέλκοφ. 

«Και γενικά, τότε, στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, είχαμε πραγματικούς συμμάχους και πολεμήσαμε με τον ισχυρότερο χερσαίο στρατό στον κόσμο - την ένωση της Γερμανικής, της Αυστριακής και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (+ Βουλγαρία), και όχι με τη δική μας (μέχρι πρόσφατα!) επαρχία. Αλλά αυτό που μοιάζει αρκετά είναι ο βαθμός ανικανότητας των ανώτατων κρατικών αξιωματούχων και (γενικά) των ανώτατων οργάνων της κρατικής διοίκησης (αν και ακόμη και εδώ η Αυτοκρατορία θα έδινε 100 βαθμούς προβάδισμα στη σημερινή Ρωσική Ομοσπονδία, αλλά για εκείνες τις εποχές ήταν απαράδεκτα αδέξια και χωρίς πραγματικά ενεργητικούς και έξυπνους (όχι μορφωμένους, αλλά έξυπνους!), καθώς και «ιδεολογικούς» (δηλαδή, πιστούς στο Καθήκον και την Πατρίδα, και όχι στελέχη της «Αυτού Εξοχότητας») σε θέσεις-κλειδιά - αν ήταν διαφορετικά, δεν θα είχε συμβεί καμία επανάσταση και το πραξικόπημα θα είχε κατασταλεί μέσα σε λίγες ώρες ή, το πολύ, σε λίγες μέρες)». 

 Ο Στρέλκοφ προειδοποιεί τομ Πόυτιν  ότι εάν δεν ληφθούν φταστικά μέτρα στο πολύ εγγύς μέλλον, τότε «αργά ή γρήγορα η ποσότητα θα μετατραπεί σε ποιότητα». «Πιθανότατα, ως αποτέλεσμα ενός απότομου εξωτερικού αντίκτυπου (για παράδειγμα, ένας πλήρης οικονομικός και εμπορικός αποκλεισμός ήκαι (ταυτόχρονα) η εμφάνιση νέων «ενεργών» μετώπων με νέους φρέσκους και ισχυρούς αντιπάλους, για τους οποίους το περιθώριο ασφαλείας δεν θα είναι πλέον αρκετό). …

 Ναι, ο Φρειδερίκος ο Μέγας (γνωστός και ως Φρειδερίκος Β', βασιλιάς της Πρωσίας από το 1740 έως το 1786) κάποτε κατάφερε, λόγω συρροής περιστάσεων, να μην χάσει έναν 7ετή πόλεμο ενάντια στον πολλές φορές ανώτερο συνασπισμό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, της Αυστριακής Αυτοκρατορίας (Αγία Ρωμαϊκή) και του Γαλλικού Βασιλείου.

 Έλαβε όμως το παρατσούκλι που του άξιζε «Ο Μέγας» γιατί ήταν ένας ταλαντούχος διοικητής, αποφασιστικός, γενναίος, πολύ έξυπνος και μορφωμένος άνθρωπος! Αυτές οι ιδιότητες του επέτρεψαν να αντέξει μέχρι τη στιγμή μιας ευνοϊκής αλλαγής στη στρατηγική κατάσταση. 

Και ο χαρακτήρας και η εμπειρία που αποκτήθηκαν τότε (μετά από έναν καταστροφικό πόλεμο για την Πρωσία!) για να παραμείνουν στην εξουσία και (χωρίς πολέμους - μέσα από δεκαετίες σκληρής δουλειάς) να φέρουν το κράτος στον αριθμό των πρώτης τάξεως ευρωπαϊκών δυνάμεων». 

«Αλλά στην κατάστασή μας, πρέπει να παραδεχτούμε ότι ούτε οι Φρίντριχ, ούτε οι Χίντενμπουργκ, ούτε καν μόνο ο Άλμπερτ Σπέερς είναι στην εξουσία και τη διοίκησή μας. Ο Κύριος είναι ελεήμων και ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξουν περισσότερα. Αλλά προς το παρόν, 

"ο Φεβρουάριος είναι στον ορίζοντα". Και αυτό είναι κακό... Γιατί ακόμη και «εκείνο τον Φεβρουάριο» ήρθαν στην εξουσία (ως αποτέλεσμα) κοινότητες και άνθρωποι που ήταν μια τάξη μεγέθους λιγότερο ικανοί (όπως αποδείχθηκε στην πράξη, αν και σκέφτονταν διαφορετικά για τον εαυτό τους) από ό,τι είχαν στην ανατραπείσα αυτοκρατορική διοίκηση. 

Το ίδιο πράγμα μάλλον μας απειλεί τώρα», συνοψίζει 

ο Ίγκορ Γκίρκιν (Στρέλκοφ).