Η Προδοσία του 1941. Η 17η Απριλίου ήταν Μεγάλη Πέμπτη. Μαζί με τον Χριστό Σταυρωνόταν ο Ελληνικός Λαός και ο Ελληνικός Στρατός. Ήταν η 12η ημέρα της Γερμανικής Επίθεσης και η 172η ημέρα που η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο. Οι Νότιοι Έλληνες έμαθαν από τις εφημερίδες για την δυσμενή εξέλιξη των επιχειρήσεων. Στις 21.00 Ο Νικολούδης έβγαλε μια δήλωση «επισήμων κύκλων» που διέψευδε την κατάληψη της Λάρισσας και ζητούσε να μην υπάρξει πανικός. Οι Γιουγκοσλάβοι παραδόθηκαν στους Γερμανούς. Ο μελλοθάνατος Αλέξανδρος Κοριζής, που δεν σκεπτόταν να αυτοκτονήσει είχε ακόμα 24 ώρες ζωής, αλλά δεν το ήξερε

(από αγγλικές έγκυρες πηγές)

Οι Απορίες του συνόλου του Στρατού και του Λαού για το μάταιο της θυσίας του ελληνικού αίματος. Το υπέρτατο εθνικό συμφέρον το γνώριζε μόνον ο Γλυξμπουργκ και ο Άγγλος Πρεσβης. 

85 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΜΑΘΕΙ ΣΕ ΤΟ ΣΥΝΙΣΤΑΤΟ ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΕΙΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ 

ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» ΠΟΥ ΕΚΔΙΣΣΤΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ