104 χρόνια από την προδοσία στην Μικρά Ασία. Οι Προδότες εμφάνιζαν τις ψευτοαποφάσεις στους αλλους Υπουργούς. Στις 23η Ιουνίου 1922. η προπαγάνδα έλεγε στον Λαό ότι οι Τούρκοι ήλπιζαν να σωθούν διπλωματικά και ότι ελήφθησαν οριστικές αποφάσεος. Το ΚΚΕ έκλεισε τους Φούρνους που τους κατέλαβε ο Στρατός.Στην Ρώμη έλεγαν ότι ο Σουλτάνος παρακαλούσε να κλείσει ειρήνη με τους Ελληνες για να μην χάσει τον θρόνο του. Στην Κωνσταντινούπολη έλεγαν ότι και ο Κεμάλ συμφωνούσε με τους ¨ορους των Συμμάχων

Στις 22 Ιουνίου 1922, οι «5», Δημήτριος Γούναρης, Νικόλαος Στράτος, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, Γεώργιον Μπαλτατζής καὶ Νικόλαος Θεοτόκης μαζί με τον Στεργιάδη και τον Τριανταφυλάκο, (τους δυο «Αρμοστές»), αποφάσισαν τι θα έλεγαν στο πόπολο για τις  «αποφάσεις» για το «εθνικό ζήτημα». Συμμετείχε και ο Λαδόπουλος που  ήταν απλά ο υπουργός οικονομικών. Είχαν και το θράσος να ανακοινώσουν την ημερομνηνία της "λύσεως". Μέσα Αυγούστου.

 Ο Χατζηανέστης είχε αναχωρήσει για την Σμύρνη για να διορίσει τον Τρικούπη. Πέρασαν τα μεσάνυχτα και συνέχισαν να συζητούν για το πως θα παραπλανούσαν την Κοινή Γνώμη.Η Εκκένωση δια της στρατιωτικής ήττας ήταν η απόφαση. Το πως θα γλύτωναν ήταν το θέμα της συζήτησης .  Όλα εξαρτώντο από την εξέλιξη της πολιτικής του Λονδίνου εις το οποίο ανήκαν ΟΛΟΙ ολοψύχως και εις την εύνοια του οποίοι έλπιζαν. 

Μόλις κατέληξαν κάπου, στις 23 Ιουνίου ειδοποιήθηκε ο Άγγλος πρέσβης που κατέφθασε μαζί με τον Γάλλο και τον Ιταλό και έκαναν «διάβημα». 

Πέντε μήνες μετά, από τους 7 εκτελέστηκαν οι 5. Ο πράκτωρ Στεργιάδης είχε την Αγγλική προστασία. Ο Τριανταφυλάκος και ο Λαδόπουλος ήταν «άνευ σημασίας». 

Στο Παρίσι οι «Αμυνήτες» προσπαθούσαν μάταια και μόνοι τους για την (χαμένη) «αυτονομία» της Σμύρνης.

Το ρεπορτάζ του "ΕΜΠΡΟΣ " 

που υποστήριζε τον κ. Στράτο.

Η ΣΙΩΠΗ ΗΤΑΝ ΧΡΥΣΟΣ 

΄΄΄΄ Η Διεθνή Πτυχή