Ημέρες προδοσίας του 1941. Στις 23 Απριλίου 1941, οι Αθηναίοι διάβαζαν στις εφημερίδες το Διάγγελμα του (εορτάζοντος) προδότη Γεωργίου Γκλυξμπουργκ που μαζί με τον πράκτωρα Τσουδερό δραπέτευσαν από την Πρωτεύουσα με υδροπλάνο,και τέθηκαν υπό την Προστασία της Αυτοκρατορίας . Πίσω τους, ακολούθησε για να συνεχίσει τον Αγώνα, η Αργυρώνητη ΨωροΑλίτ δραπέτευσαν από την Αθήνα με πλοία του Πολεμικού Ναυτικού.Η νέα «μάχη των Θερμοπυλών» για την οποία μιλούσε η αγγλική προπαγάνδα δεν έγινε .

Ο πράκτωρ Γεώργιος βεβαίωνε τους Έλληνες ότι θα ήταν μαζί μας «νοερώς». Ο «Αναξ» έλεγε ψέματα. Εκείνος προκάλεσε την Ιταλική τυχοδιωκτική επίθεση  , πουλόντας στους Ιταλούς το σχέδιο Παπάγου και την Γερμανική επίθεση με την πρόσκληση των Άγγλων. Έλεγε επίσης ψέματα ότι δεν γνώριζε την κατάσταση της Στρατιάς της Ηπείρου/

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΗΣ «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗΣ» ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΕΙ ΤΗ ΓΜΩΝΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ 

Η ΦΥΓΗ

 

Τη νύχτα της 22ας προς την 23η Απριλίου 1941 ,  οι αργυρώνητοι και ανάλγητοι των Αθηνών, 

η «βδελυρά βασιλική συμμορία», 

που οδήγησε στην «τραγική καταστροφή  της Ελλάδος εντός ολίγων ημερών», «πήρε το καπελάκι της και εφυγε» . 

 

Στις 02.00 π.μ δραπέτευσαν επιβιβαζόμενοι σε αγγλικό υδροπλάνο «Σάντερλαντ» που τους περίμενε στον όρμο Ελευσίνας, το δίδυμο της Χούντας του ‘36.

 Ο ανεύθυνος και «απαραβίαστος» εστεμμένος  Τενεκές, με τον «χειριστή» του τον Πάλερετ. Τον Τρίτο της παρέας  τον διαγγελέα  Παπάγο τον άφησαν πίσω. 

Ο πράκτωρ Τσουδερός του το ανακοίνωσε λέγοντας: 

«Σας αποχαιρετώ στρατηγέ, διότι δεν θα έλθετε μαζί μας. Αλλά νομίζω ότι πρέπει να υποβάλετε παραίτηση και από το αξίωμα σας και από τον στρατό, ώστε να μην ευρεθείτε στην ανάγκη να  παραδώσετε το ξίφος σας εις τον εχθρό. Θα ήταν μειωτικό και δια  σας και δια το στράτευμα». 

Στο υδροπλάνο της Σωτηρίας στριμώχτηκε ο πράκτωρ Τσουδερός (της Τραπέζης),  που ανέλαβε "εξόριστος Πρωθυπουργός". 

Λίγο πιο πέρα,στην Πάχη, φορτώθηκαν στα «Πάνθηρ» και «Ιέραξ», 

οι αργυρώνητοι και ανάλγητοι των Αθηνών, η βδελυρά συμμορία της 

Ψωρο-Αλίτ, οι Σεφεριάδηδες συν γυναιξί και τέκνοις, με τα μπαούλα τους. 

Η υπόλοιπη «κυβέρνηση», ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Κυριάκος Βαρβαρέσος, ο Υποδιοικητής, Γεώργιος Μαντζαβίνος, και τα στελέχη τη,ς Λαζαρίδης, Λεβή και Κοσμίδης δραπέτευσαν                 από τα Μέγαρα με το Β. Όλγα. Το βασιλεύς Γεώργιος που το κρατούσαν για την αναχώριση είχε βυθιστεί στον Ναυσταθμο.

Ο χρυσός του ελληνικού λαού , 17, 4 τόνοι , (μαζί με δυο κασόνια, 

με τα χρυσαφικά του εράνου του Μεταξά  για τον Στρατό) ,

είχε ήδη φυγαδευτεί με τα αντιτορπιλικά «Βασιλεύς Γεώργιος Α'» και «Βασίλισσα Όλγα», την Καθαρά Δευτέρα, του 1941.

Στις 3 Μαρτίου. 54 ημέρες πριν.
                     

 Όταν έφτασε στην Κρήτη, ο Γεώργιος έδωσε εντολή να ανοίξει

η κάβα του και τα μπουκάλια να μοιραστούν στους στρατιώτες των συμμαχικών δυνάμεων. Κάθε στρατιώτης θα έπαιρνε ένα μπουκάλι, και κάθε αξιωματικός δύο. 

Στην Αθήνα η προκήρυξη του Ανδρέα

 Κονδάκη στην οποία μεταξύ άλλων αναφερόταν: 

«...Οι συμμορίται της βλεδυράς 4ης Αυγούστου, εν γνώσει του αναποφεύκτου της εθνικής συμφοράς, έθεσαν εν κινδύνω αυτήν την ύπαρξιν της Ελληνικής φυλής, δολίως παρασύραντες εκ νέου την πτωχήν Ελλάδα με το μέρος των πλουτοκρατών και του Διεθνούς Εβραιομασσωνισμού... Ο δε ξένος προς την Ελληνικήν ψυχήν πρώην Βασιλεύς Γεώργιος Β’, τον οποίον δι’ εξαπατήσεως του λαού εγκατέστησεν εν Ελλάδι η διεθνής πλουτοκρατία, όστις ήθελε να παριστάνη τον Λεωνίδαν των Θερμοπυλών, αυτός εδραπέτευσε διά νυκτός εξ Αθηνών πριν ακόμη ο κίνδυνος εμφανισθή καν εις Θερμοπύλας...». 

Λίγες μέρες πριν, τη νύχτα της 18ης Απριλίου, είχαν φύγει από τον Πειραιά με το «Κορινθία», ο επικεφαλής του δικτύου της Ιντέλιτζεντ Σέρβις παπα-Δημητρης Μπάλφουρ, το προσωπικό της Βρετανικής Πρεσβείας, και ο πράκτορας Ιωάννης Διάκος, ο αρχιερέας της διαφθοράς της 4ης Αυγούστου μαζί με «τα υπάρχοντά του». 

Στο τελωνείο της Αλεξάνδρειας , ο Ιωάννης Διάκος, πρόσωπο άγνωστο στην ημιανεξάρτητη Αίγυπτο, δυσκολεύθηκε να περάσει λόγω ενός αμύθητης αξίας θησαυρού που είχε στις αποσκευές του. Μαζί του έφερε για «προσωπική χρήση» ράβδους χρυσού, χρυσά κοσμήματα σε ποικίλα μεγέθη, διάφορα τιμαλφή, καθώς και χρυσές λίρες.

 Ο Αιγύπτιος τελωνειακός, επέμενε να τον ελέγξει και να καταγράψει λεπτομερώς τον αμύθητο θησαυρό του, όπως και έγινε.

 Ο Διάκος, ο εκτελεστής του Κορυζή, ήταν πράκτορας της Intelligence Service και Σεβάσμιος της Στοάς «Ησίοδος», στην οποία ανήκε και ο Μεταξάς. Ο Διάκος ήταν 33ου βαθμού και ο Μεταξάς 24ου. Ο Διάκος ήταν o «αρχιμάγειρος» των κρατικών προμηθειών και παρίστατο σε όλες τις κυβερνητικές συνεδριάσεις ως «μυστικοσύμβουλος» του Μεταξά. Ο Μεταξάς που γνώριζε από τον Βουλπιώτη ότι ο Διάκος ήταν διεφθαρμένος και ζητούσε μίζες, τον αποκαλούσε μεν στο στενό του κύκλο «βδέλλα» και «δουλόφρονα», αλλά δεν μπορούσε να απαλλαγεί από αυτόν. Τέκτων 33ου βαθμού, της Στοάς «Wallwood» του Λονδίνου ήταν και ο τοποτηρητής των αγγλικών συμφερόντων Γεώργιος ο Β’. 

 ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ