Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 1944, Η Απελευθέρωση της Καλαμάτας και η Ραδιοφωνική αποκήρυξη των Ταγμάτων Ασφαλείας

 Οι Γερμανοί εγκατέλειψαν το Μελιγαλά στις 4 Σεπτεμβρίου. Την ίδια μέρα αποσύρθηκαν από τον Πύργο. Από την Καλαμάτα έφυγαν την νύχτα της 5ης προς την 6η Σεπτεμβρίου. 

Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 1944, η πρωτεύουσα της Μεσσηνίας ξύπνησε Ελεύθερη έπειτα από τριάμιση σχεδόν χρόνια σκληρής και ανελέητης σκλαβιάς. Οι Γερμναοί είχαν φύγει τη Νύχτα αφού ανατίναξαν το λιμάνι. Το απόγευμα κυκλοφόρησε η απογευματινή εφημερίδα «Τα Νέα», πανηγυρίζοντας για την Απελευθέρωση της πόλης, έγραφε :

«Από της πρωίας η Καλαμάτα αναπνέει ελεύθερον αέρα. Οι Γερμανοί ανεχώρησαν μέχρι και του τελευταίου στρατιώτου, συμπτυσσόμενοι προς Βορράν. Η απελευθέρωσις της πόλεως ανηγγέλθη διά της φιλαρμονικής μπάνταςη οποία περιερχομένη, άμα το λυκαυγές, τας οδούς επαιάνιζε διάφορα πατριωτικά θούρια. Συγχρόνως οι κώδωνες των εκκλησιών ήχουν χαρμοσύνως, ενώ οι άνδρες των Ταγμάτων διά τυφεκοβολισμών και ριπών αυτομάτων όπλων επανηγύριζον την απελευθέρωσιν της Καλαμάτας. Κατόπιν σχετικής διαταγής της Νομαρχίας, η πόλις σημαιοστολίσθη. Εις το Φρούριον, εις το Σύνταγμα και εις το προσωρινόν Διοικητήριον επί της Λεωφόρου του Σιδηροδρομικού Σταθμού κυματίζει η Ελληνική σημαία. Ο λαός με βιολιά, νταούλια, γραμμόφωνα και διάφορα όργανα πανηγύριζε καθ’ ολην την ημέραν την απελευθέρωσιν της Ελλάδος». Αφέθηκαν ελεύθεροι οι Κρατούμενοι Κομμουνιστές, Το απόγευμα οι κομμουνιστές, ως «Εθνικός Στρατός» περικλυκλων την πόλη και ο επικεφαλής τους, ο απεσταλμένος του ΚΚΕ από την Αθήνα Νίκος Μπελογιάννης , ζήτησε επιτακτικά σαν εκπρόσωπος της Εθνικής Κυβέρνησης, την παράδοση της. 

Ο Ιερός Λόχος έκανε καταδρομική επιχείρηση στην Κω. 

Στον Πύργο, ο διοικητής του Τάγματος Ασφαλείας Πύργου, Ταγματάρχης Γεώργιος Κοκκώνης αφού άφησε στις 5 Σεπτεμβρίου να βγουν από τις φυλακές οι έγκλειστοι, ως «κομμουνιστές» ή «φιλοκομμουνιστές», στις 6 Σεπτεμβρίου, ως Φρούραρχος του Πύργου , , εξέδωσε διακήρυξη με την οποία δήλωσε ότι έπαυε να βρίσκεται υπό τις διαταγές της κυβέρνησης των Αθηνών και έθεσε το Τάγμα, υπό τις διαταγές της ελληνικής βασιλικής κυβέρνησης, που βρισκόταν στην Ιταλία και στην οποία μετείχαν και οι υπουργοί του ΕΑΜ, και απέστειλε τον Δικηγόρο Σκάβα, και τον φαρμακοποιό Βιργίνη, στην έδρα του ΙΙΙ Τάγματος του ΕΛΑΣ για να διαπραγματευθούν. 

Ο Παπανδρέου , αντί να εξασφαλίσει την παρουσία του Εθνικού Στρατού, όπως είχε ζητήσει από τον Τσώρτσιλ στις 2 Ιουνίου, αλλά και στις 21 Αυγούστου, την παραμονή της απελευθέρωσης της Καλαμάτας, υποχρεώθηκε από τους Εγγλέζους που υποστήριζαν τις αξιώσεις των υπουργών της Π.Ε.Ε.Α, (Ε.Α.Μ/Κ.Κ.Ε), να καταγγείλει τα Τάγματα. Στις 6 Σεπτεμβρίου μεταδόθηκε από το Ραδιόφωνο του Καϊρου η «δήλωση της Κυβέρνησης» που υιοθετούσε το διάγγελμα Σαράφη της 3ης Σεπτεμβρίου, που καλούσε τους ταγματασφαλίτες να παραδοθούν στον ΕΛΑΣ με τα όπλα τους ώστε να σώσουν την ζωή τους.