Γράφει ο Σπύρος Χατζάρας . Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΟΡΗΓΟ. Ανένδοτος για να φύγουν οι Ψεύτες,οι κλέφτες,και οιΠροδότες.«Ου δη πάτριον εστί ηγείσθαι τους επήλυδας των αυτοχθόνων….»...
11/8/19
9/8/19
Ο Δανιήλ Τηγανιστός δεν χάθηκε
Ήταν βοηθός της Τάριας του Μακαρονά, και τότε μας «βοηθούσε» να αναγνωρίσουμε τους «Βόρειους». Τώρα ξαναβρήκαμε τον Δανιήλ Τηγανιστό σαν «εμπειρογνωμόνωνα» για τα «ρωσικά θέματα».
Ο Χα Σεμ τα «προστατεύει» όλα τα παιδιά της ανώτερης φυλής. Και τον ρώτησαν από την «Φωνή της Αμερικής» και εκείνος (ο Ντανιέλ Φράιντ), είπε ότι «η συμμαχία της Σερβίας με τη Ρωσία δεν θα ωφελήσει το σερβικό λαό».
Ενώ , οι βόμβες που τους έριξε το «Κράτος δικαίου», τους ωφέλησαν. Έτσι;
Ο Χα Σεμ τα «προστατεύει» όλα τα παιδιά της ανώτερης φυλής. Και τον ρώτησαν από την «Φωνή της Αμερικής» και εκείνος (ο Ντανιέλ Φράιντ), είπε ότι «η συμμαχία της Σερβίας με τη Ρωσία δεν θα ωφελήσει το σερβικό λαό».
Ενώ , οι βόμβες που τους έριξε το «Κράτος δικαίου», τους ωφέλησαν. Έτσι;
H ΠΟΕΣΥ σε συνέδριο με τους «Μακεδόνες» δημοσιογράφους
του Κώστα Μπετινάκη
Δυστυχώς, υπάρχουν ΔΥΟ Ενώσεις Συντακτών ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ. Η μία στη Θεσσαλονίκη (ΕΣΗΕΜΘ) και η άλλη στα Σκόπια.
Ευτυχώς που δεν ζει πια ο Δημήτρης Γουσίδης, (πρόεδρος της ΕΣΗΕΜΘ επί χρόνια) με τον οποίο -μαζί με το Νίκο Μεγγρέλη, και την Δώρα Αυγέρη (!)- είχαμε δώσει μάχη για την είσοδο της ΕΣΗΕΜΘ στην IFJ στο Παγκόσμιο δημοσιογραφικό συνέδριο της Μόσχας (28 Μαΐου – 1 Ιουνίου 2007) και να γίνεται αναφορά στην Ένωση των βορείων γειτόνων ως «της FYROM», τότε. Έκπληξη προκαλεί η ανακοίνωση της ΠΟΕΣΥ που αποδέχθηκε πρόσκληση «από την Ένωση Συντακτών της Βόρειας Μακεδονίας» να οργανωθεί διμερής συνάντηση εργασία στην Οχρίδα στις 27-29 Σεπτεμβρίου 2019 στην Οχρίδα». Καθώς και ότι «η συνάντηση υποστηρίζεται οικονομικά από το ίδρυμα Konrad Adenauer».
(Αχ αυτοί οι φίλοι Γερμανοί… πόσο προωθούν τις Πρέσπες).
Πολύ θα θέλαμε να μας δείξουν από το ΔΣ της ΠΟΕΣ την επιστολή των βορείων συναδέλφων και το λογότυπό της.
Κι όλα αυτά, επειδή στην τακτική ενημερωτική επιστολή που λαμβάνω από την δημοσιογραφική ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ελευθερία του Τύπου και των Μέσων, μου προκάλεσε ιδιαίτερα ενδιαφέρον για ένα από τα προτεινόμενα βαλκανικά θέματα. Με την μικρή διαφορά ότι το ΕΚΕΤ αναφέρει «Βόρεια Μακεδονία. Επισκέφθηκα λοιπόν την ιστοσελίδα της Ένωσης Συντακτών Βόρειας Μακεδονίας, όπως μου πρότεινε το ΕΚΕΤ και συνάντησα την «Ένωση Συντακτών ‘Μακεδονίας’».
Προφανώς έχουν ξεχάσει να ενημερώσουν λογότυπο με το νέο όνομα της χώρας τους. Ίσως περιμένουν να τους ειδοποιήσει η ΕΣΗΕΑ και η ΠΟΕΣΥ Ελλάδος, αφού και δεν θα περίμενε κάποιος να κάνει κάτι τέτοιο του ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. ( ‘Άραγε το έχει ψάξει το γραφείο Τύπου;).
Δίπλα στο λογότυπο λοιπόν οι Βόρειοι συνάδελφοι γράφουν ότι ο «Σύνδεσμός» τους «έχει δεδομένη την πίστη, την συνείδηση, την σκέψη στην δημόσια ελεύθερη έκφραση, πως είναι εγγυημένες» και ότι «απαγορεύεται η λογοκρισία», βάσει του άρθρου 16 του Συντάγματος της Δ.Μ». (Λείπει κι εδώ ένα «Β.»). Κατόπιν, επισκέφθηκα την ιστοσελίδα της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ. Την ‘IFJ’ και ανέτρεξα να δω ποια τα μέλη της. Ιδού η εικόνα, μιλάει από μόνη της.
Έχω να συγχαρώ εκείνους τους δημοσιογράφους που ήταν βουλευτές ή υπουργοί με την προηγούμενη κυβέρνηση και μας είχαν διαβεβαιώσει «για την επιτυχία της συμφωνίας των Πρεσπών».
Περιμένω τώρα τις ενέργειες της σημερινής κυβέρνησης που η άποψή της γύρω από το ‘όνομα’ είναι γενικώς αμφιλεγόμενη.
Δυστυχώς, υπάρχουν ΔΥΟ Ενώσεις Συντακτών ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ. Η μία στη Θεσσαλονίκη (ΕΣΗΕΜΘ) και η άλλη στα Σκόπια.
Ευτυχώς που δεν ζει πια ο Δημήτρης Γουσίδης, (πρόεδρος της ΕΣΗΕΜΘ επί χρόνια) με τον οποίο -μαζί με το Νίκο Μεγγρέλη, και την Δώρα Αυγέρη (!)- είχαμε δώσει μάχη για την είσοδο της ΕΣΗΕΜΘ στην IFJ στο Παγκόσμιο δημοσιογραφικό συνέδριο της Μόσχας (28 Μαΐου – 1 Ιουνίου 2007) και να γίνεται αναφορά στην Ένωση των βορείων γειτόνων ως «της FYROM», τότε. Έκπληξη προκαλεί η ανακοίνωση της ΠΟΕΣΥ που αποδέχθηκε πρόσκληση «από την Ένωση Συντακτών της Βόρειας Μακεδονίας» να οργανωθεί διμερής συνάντηση εργασία στην Οχρίδα στις 27-29 Σεπτεμβρίου 2019 στην Οχρίδα». Καθώς και ότι «η συνάντηση υποστηρίζεται οικονομικά από το ίδρυμα Konrad Adenauer».
(Αχ αυτοί οι φίλοι Γερμανοί… πόσο προωθούν τις Πρέσπες).
Πολύ θα θέλαμε να μας δείξουν από το ΔΣ της ΠΟΕΣ την επιστολή των βορείων συναδέλφων και το λογότυπό της.
Κι όλα αυτά, επειδή στην τακτική ενημερωτική επιστολή που λαμβάνω από την δημοσιογραφική ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ελευθερία του Τύπου και των Μέσων, μου προκάλεσε ιδιαίτερα ενδιαφέρον για ένα από τα προτεινόμενα βαλκανικά θέματα. Με την μικρή διαφορά ότι το ΕΚΕΤ αναφέρει «Βόρεια Μακεδονία. Επισκέφθηκα λοιπόν την ιστοσελίδα της Ένωσης Συντακτών Βόρειας Μακεδονίας, όπως μου πρότεινε το ΕΚΕΤ και συνάντησα την «Ένωση Συντακτών ‘Μακεδονίας’».
Προφανώς έχουν ξεχάσει να ενημερώσουν λογότυπο με το νέο όνομα της χώρας τους. Ίσως περιμένουν να τους ειδοποιήσει η ΕΣΗΕΑ και η ΠΟΕΣΥ Ελλάδος, αφού και δεν θα περίμενε κάποιος να κάνει κάτι τέτοιο του ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. ( ‘Άραγε το έχει ψάξει το γραφείο Τύπου;).
Δίπλα στο λογότυπο λοιπόν οι Βόρειοι συνάδελφοι γράφουν ότι ο «Σύνδεσμός» τους «έχει δεδομένη την πίστη, την συνείδηση, την σκέψη στην δημόσια ελεύθερη έκφραση, πως είναι εγγυημένες» και ότι «απαγορεύεται η λογοκρισία», βάσει του άρθρου 16 του Συντάγματος της Δ.Μ». (Λείπει κι εδώ ένα «Β.»). Κατόπιν, επισκέφθηκα την ιστοσελίδα της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ. Την ‘IFJ’ και ανέτρεξα να δω ποια τα μέλη της. Ιδού η εικόνα, μιλάει από μόνη της.
Έχω να συγχαρώ εκείνους τους δημοσιογράφους που ήταν βουλευτές ή υπουργοί με την προηγούμενη κυβέρνηση και μας είχαν διαβεβαιώσει «για την επιτυχία της συμφωνίας των Πρεσπών».
Περιμένω τώρα τις ενέργειες της σημερινής κυβέρνησης που η άποψή της γύρω από το ‘όνομα’ είναι γενικώς αμφιλεγόμενη.
Δεν ξεχνώ
9 Αυγούστου 1956. Με την υπογραφή της αιμοδιψούς βασίλισσας της Αγγλίας, απαγχονίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας από τις κατοχικές Αρχές ,
οι πατριώτες αγωνιστές της ΕΟΚΑ, Ανδρέας Ζάκος, (25 χρονών), Χαρίλαος Μιχαήλ, (21 χρονών), και Ιάκωβος Πατάτσο, (22 χρονών).
8/8/19
Η δολοφονία του Ρώσου Προξένου στο Μοναστήρι και ο Πράκτορας Κρίστε Μισίρκωφ
Ο Ρώσος πρόξενος στο Μοναστήρι Αλέξανδρος Αρκαντίεβιτς Ροστόφσκι που το όνομά του αναφέρεται συχνά στην ψευδομακεδονική ψευτοιστοριογραφία, ως «προστάτης του μακεδονικού λαού», υπηρετούσε στο Μοναστήρι από το 1895.
Όταν τον σκότωσαν στις 8 Αυγούστου 1903, οι Τούρκοι στρατιώτες, είχε ήδη 8 χρόνια στο πόστο.
Ο Αλέξανδρος Αρκαντίεβιτς Ροστόφσκι σύμφωνα με την ψευδομακεδονική ψευτοιστοριογραφία ήταν «στενός φίλος με τον Κρστε Μισίρκοβ.
Ο Κρστε Μισίρκοβ, δεν ήταν «φίλος του». Υπάλληλός του ήταν.
Στις 8 Αυγούστου 1903, κατά τη διάρκεια του «Ίλιντεν», ο πρόξενος Ροστόφσκι επέστρεφε στο Μοναστήρι, από την Μονη «Μπούκοβο» και στην άμαξα ήταν μαζί του ο συνεργάτης του Κρστε Μισίρκοβ.
Σταμάτησαν στην είσοδο της πόλης στο φυλάκιο των Τούρκων,οι φρουροί δεν χαιρέτησαν τον Πρόξενο δείχνοντας ασέβεια. Λόγω στο λόγο ένας φαντάρος πυροβόλησε δύο φορές και σκότωσε τον Πρόξενο.
Ο πρόξενος θάφτηκε στη Θεσσαλονίκη και η Ρωσική Αυτοκρατορία έκανε έντονα διαβήματα. Οι φρουροί που τον σκότωσαν καταδικάστηκαν σε θάνατο, και ο διοικητής της πόλης Αλή Ριζά Πασάς, στάλθηκε εξορία στη Λιβύη.
Η παρουσία του Μισίρκοφ δίπλα στον Ρώσο πρόξενο φωτίζει πλήρως την προσωπικότητα του συγγραφέα των «Μακεδονικών Υποθεσεων», που βρέθηκε στην δίνη των ανταγωνισμών Ελλήνων Σέρβων και Βουλγάρων, για τα ευρωπαϊκά εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και που έχει αναγορευτεί από τους ψευτοιστορικούς σε Προφήτη του «μακεδονισμού».
Στα Σκόπια , αλλά και στην Βουλγαρία τον θεωρούν «μεγάλο επιστήμονα».
Ο Κρίστε Μισίρκωφ ήταν 4 χρονών όταν υπογράφηκε η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Γεννήθηκε κοντά στην Πέλλα (Πόστολ), στις 18 Νοεμβρίου 1874 και ήταν ένα φτωχό αγροτόπαιδο .
Ο μικρός, που ήθελε να μάθει γράμματα και να ξεφύγει από τα κτήματα, όταν τον συνάντησε η ευκαιρία, την ακολούθησε περπατώντας τον δρόμο του χρήματος, και της εύκολη ζωής, στα μεγάλα αστικά κέντρα των Βαλκανίων και της Ρωσίας. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε σε ελληνικό σχολείο, όπου φοίτησε για δύο χρόνια , αλλά δεν συνέχισε, γιατί η οικογένεια του, δεν μπορούσε να πληρώνει τα δίδακτρα, και δούλεψε μαζί με τον πατέρα του σαν εργάτης γης .
Η ευκαιρία για να συνεχίσει στα γράμματα παρουσιάστηκε το 1889 όταν εμφανίστηκαν στην περιοχή , Σέρβοι «πράκτορες» που προσπαθούσαν να «στρατολογήσουν» Σέρβους , ώστε να ενισχυθεί η διεκδίκηση της περιοχής από το Βελιγράδι.
Στο Βελιγράδι φοίτησε έναν χρόνο με υποτροφία στην σχολή του Αγίου Σάββα, αλλά μπλέχθηκε με τους βουλγαρόφρονες, και πήρε μέρος στις σκηνοθετημένες από την Σόφια, διαμαρτυρίες για τον επιχειρούμενο εκσερβισμό των
« Μακεδόνων» φοιτητών, και στη θεαματική αποχώρηση μιας μεγάλης ομάδας φοιτητών που κατέφυγε το 1890 στην Σόφια.
Ο δεύτερος σταθμός στην περιπλάνησή του Κρίστε Μισίρκωφ ήταν πιο τυχερός. Στη Βουλγαρία ήρθε σε επαφή με τους Ρώσους, οι οποίοι ήδη είχαν διαπιστώσει ότι το σχέδιο της μεγάλης Βουλγαρίας δεν περπατούσε, και είχαν επεξεργαστεί το εναλλακτικό σχέδιο της «αυτόνομης ενιαίας Μακεδονίας».
Ήταν μια εποχή ιδανική, για τυχοδιώκτες. Μια εποχή που έρρεε χρήμα από τα κρατικά μυστικά κονδύλια των ενδιαφερομένων, αλλά και των Ρώσων που ήταν οι μεγάλοι παίκτες στην περιοχή Στα γεράματα , τον χτύπησε η επανάσταση των μπολσεβίκων, το αυτοκρατορικό ταμείο χάθηκε , και πέθανε πάμφτωχος στην Σόφια 26 Ιουλίου 1926.
« Η μεγάλη «επιστημονική» του αξία, διαπιστώθηκε με καθυστέρηση. Είκοσι χρόνια μετά τον θάνατο του, τον ανακάλυψαν οι Γιουγκοσλάβοι κομμουνιστές το 1946 , οι οποίοι ανήγαγαν το βιβλίο που εξέδωσε το 1903 « Για τις Μακεδονικές Δουλειές (Υποθέσεις) », (Za makedonskite raboti), σε ευαγγέλιο του ««Μακεδονισμού».
Οι σύγχρονοι βιογράφοι του υποστηρίζουν ότι «ο αγώνας του, στο οποίον αφιέρωσε όλη τη ζωή του, θεωρήθηκε «ως μέγιστη απειλή από αυτούς που σχεδίαζαν την διατήρηση της Μακεδονίας σε υποταγή» . Για τον λόγο αυτό , επισημαίνουν οι βιογράφοι του, έγραψε στην βιογραφία του, «περιπλανήθηκα σε ξένα χώματα , από τα οποία προσπάθησα να είμαι χρήσιμος στην καταπιεσμένη χώρα μου».
Ποια θεωρούσε χώρα του ο Μισίρκωφ; Την Πέλλα, το μέρος που γεννήθηκε.
Ο Μισίρκωφ θεωρείται ο ιδρυτής της «σύγχρονης μακεδονικής λογοτεχνικής γλώσσας και ορθογραφίας», αφού ήταν συντάκτης και εκδότης του πρώτου επιστημονικού, λογοτεχνικού και πολιτικού περιοδικού που γράφτηκε στην «μακεδονική γλώσσα».
Όταν τον σκότωσαν στις 8 Αυγούστου 1903, οι Τούρκοι στρατιώτες, είχε ήδη 8 χρόνια στο πόστο.
Ο Αλέξανδρος Αρκαντίεβιτς Ροστόφσκι σύμφωνα με την ψευδομακεδονική ψευτοιστοριογραφία ήταν «στενός φίλος με τον Κρστε Μισίρκοβ.
Ο Κρστε Μισίρκοβ, δεν ήταν «φίλος του». Υπάλληλός του ήταν.
Στις 8 Αυγούστου 1903, κατά τη διάρκεια του «Ίλιντεν», ο πρόξενος Ροστόφσκι επέστρεφε στο Μοναστήρι, από την Μονη «Μπούκοβο» και στην άμαξα ήταν μαζί του ο συνεργάτης του Κρστε Μισίρκοβ.
Σταμάτησαν στην είσοδο της πόλης στο φυλάκιο των Τούρκων,οι φρουροί δεν χαιρέτησαν τον Πρόξενο δείχνοντας ασέβεια. Λόγω στο λόγο ένας φαντάρος πυροβόλησε δύο φορές και σκότωσε τον Πρόξενο.
![]() |
| Η κηδεία του Πρόξενου στη Θεσσαλονίκη ς |
Η παρουσία του Μισίρκοφ δίπλα στον Ρώσο πρόξενο φωτίζει πλήρως την προσωπικότητα του συγγραφέα των «Μακεδονικών Υποθεσεων», που βρέθηκε στην δίνη των ανταγωνισμών Ελλήνων Σέρβων και Βουλγάρων, για τα ευρωπαϊκά εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και που έχει αναγορευτεί από τους ψευτοιστορικούς σε Προφήτη του «μακεδονισμού».
Στα Σκόπια , αλλά και στην Βουλγαρία τον θεωρούν «μεγάλο επιστήμονα».
Ο Κρίστε Μισίρκωφ ήταν 4 χρονών όταν υπογράφηκε η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Γεννήθηκε κοντά στην Πέλλα (Πόστολ), στις 18 Νοεμβρίου 1874 και ήταν ένα φτωχό αγροτόπαιδο .
Ο μικρός, που ήθελε να μάθει γράμματα και να ξεφύγει από τα κτήματα, όταν τον συνάντησε η ευκαιρία, την ακολούθησε περπατώντας τον δρόμο του χρήματος, και της εύκολη ζωής, στα μεγάλα αστικά κέντρα των Βαλκανίων και της Ρωσίας. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε σε ελληνικό σχολείο, όπου φοίτησε για δύο χρόνια , αλλά δεν συνέχισε, γιατί η οικογένεια του, δεν μπορούσε να πληρώνει τα δίδακτρα, και δούλεψε μαζί με τον πατέρα του σαν εργάτης γης .
Η ευκαιρία για να συνεχίσει στα γράμματα παρουσιάστηκε το 1889 όταν εμφανίστηκαν στην περιοχή , Σέρβοι «πράκτορες» που προσπαθούσαν να «στρατολογήσουν» Σέρβους , ώστε να ενισχυθεί η διεκδίκηση της περιοχής από το Βελιγράδι.
Στο Βελιγράδι φοίτησε έναν χρόνο με υποτροφία στην σχολή του Αγίου Σάββα, αλλά μπλέχθηκε με τους βουλγαρόφρονες, και πήρε μέρος στις σκηνοθετημένες από την Σόφια, διαμαρτυρίες για τον επιχειρούμενο εκσερβισμό των
« Μακεδόνων» φοιτητών, και στη θεαματική αποχώρηση μιας μεγάλης ομάδας φοιτητών που κατέφυγε το 1890 στην Σόφια.
Ο δεύτερος σταθμός στην περιπλάνησή του Κρίστε Μισίρκωφ ήταν πιο τυχερός. Στη Βουλγαρία ήρθε σε επαφή με τους Ρώσους, οι οποίοι ήδη είχαν διαπιστώσει ότι το σχέδιο της μεγάλης Βουλγαρίας δεν περπατούσε, και είχαν επεξεργαστεί το εναλλακτικό σχέδιο της «αυτόνομης ενιαίας Μακεδονίας».
Ήταν μια εποχή ιδανική, για τυχοδιώκτες. Μια εποχή που έρρεε χρήμα από τα κρατικά μυστικά κονδύλια των ενδιαφερομένων, αλλά και των Ρώσων που ήταν οι μεγάλοι παίκτες στην περιοχή Στα γεράματα , τον χτύπησε η επανάσταση των μπολσεβίκων, το αυτοκρατορικό ταμείο χάθηκε , και πέθανε πάμφτωχος στην Σόφια 26 Ιουλίου 1926.
« Η μεγάλη «επιστημονική» του αξία, διαπιστώθηκε με καθυστέρηση. Είκοσι χρόνια μετά τον θάνατο του, τον ανακάλυψαν οι Γιουγκοσλάβοι κομμουνιστές το 1946 , οι οποίοι ανήγαγαν το βιβλίο που εξέδωσε το 1903 « Για τις Μακεδονικές Δουλειές (Υποθέσεις) », (Za makedonskite raboti), σε ευαγγέλιο του ««Μακεδονισμού».
Οι σύγχρονοι βιογράφοι του υποστηρίζουν ότι «ο αγώνας του, στο οποίον αφιέρωσε όλη τη ζωή του, θεωρήθηκε «ως μέγιστη απειλή από αυτούς που σχεδίαζαν την διατήρηση της Μακεδονίας σε υποταγή» . Για τον λόγο αυτό , επισημαίνουν οι βιογράφοι του, έγραψε στην βιογραφία του, «περιπλανήθηκα σε ξένα χώματα , από τα οποία προσπάθησα να είμαι χρήσιμος στην καταπιεσμένη χώρα μου».
Ποια θεωρούσε χώρα του ο Μισίρκωφ; Την Πέλλα, το μέρος που γεννήθηκε.
Ο Μισίρκωφ θεωρείται ο ιδρυτής της «σύγχρονης μακεδονικής λογοτεχνικής γλώσσας και ορθογραφίας», αφού ήταν συντάκτης και εκδότης του πρώτου επιστημονικού, λογοτεχνικού και πολιτικού περιοδικού που γράφτηκε στην «μακεδονική γλώσσα».
Οι Εθνοπροδότες δεν είναι πατριώτες. Το Ευαγγέλιο του καλού Πατριώτη εξηγεί ΤΙ ΕΣΤΙΝ ΑΛΗΘΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ
Οι εθνοπροδότες Μαυροκορδάτος, Πολυζωίδης, Κουντουριώτης, Ορλάντο, Βούλγαρης , Κριεζής Μπουδούρης, Μιαούλης ζητωκραύγαζαν το 1831 , «ζήτω η πατρίς», «ζήτω το Έθνος» , και «ζήτωσαν
οι ειλικρινείς φίλοι και προστάται του Έθνους». Οι Αγγλοι.
Ακριβώς τα ιδια φώναζε και ο εθνοπροδότης Βελουχιώτης.
Ο προδότης Πολυζωίδης στις 29Ιουλίου/10 Αυγούστου 1931 στο όργανο της Αγγλικης πολιτικής τον «Απόλλωνα» που βγήκε με εντολή του Γουέλιγκτον έγραφε:
«Το έθνος», δηλαδή οι λωποδύτες, οι Κωλοέλληνες πράκτορες των Άγγλων που έφαγαν τα δάνεια της Αγγλίας , «έως τώρα μετεχειρίσθη νόμιμα και ειρηνικά μέσα είς εκφρασιν των χρειών του», και έλεγε ότι «προταίτιος» της ένοπλης εξέγερσης ήταν ο Καποδίστριας «ό νύν κατά δυστυχίαν έπι κεφαλής τών πραγμάτων ευρισκόμενος, όστις ανένδοτος είς τάς προτάσεις τού έθνους, αποφασίζει νά θυσιάσει τό πάν είς τό είδωλον τής φιλαρχίας του».
Ο Καποδίστριας δεν άκουγε το Λονδίνο που ηταν το Εθνος και δεν ηθελε τον βασιλιά που του εφερναν οι Αγγλοι και δεν ηθελε τα σύνορα των Αγγλών που το «Εθνος των δανειοληπτών» είχε αποδεχθεί. Και οι λωποδύτες κατηγορούσαν τον καποδίστρια ότι «με τήν χρήσιν μισθωτών βραχιόνων στηρίζει τον δεσποτισμό του», ενώ εκείνοι ακριβώς χρησιμοποιούσαν τα κλεμμένα που είχαν βάλει στην άκρη για να τον ρίξουν.
Και τόνιζε ο προδότης Πολυζωίδης που τον τιμά η Χρυσή Αυγή μαζί με τη Στοά.
«Οι Έλληνες ήνοιξαν τα ομματά των δεν γίνονται όργανα των σκοπών ενός άτομου, το όποιον δεν έσυμμετείχε ποτε τής τύχης και τών αγώνων των».
Ο Καποδίστριας ο Νεος Μιλιτιάδης, ο νεος Θεμιστοκλής , ο αρχηγός της Επανάστασης, δεν συμμετείχε στους Αγώνες των Ελλήνων.
Και κατέληγε ότι ο προδοτικός αγώνας των πραξικοπηματιών ήταν «Αγών, εθνικός, άγών νόμιμος, άγών δικαιοσύνης, (μασωνικού) φωτισμού, άπολυτρώσεως, άναστάσεως τής Ελλάδος».
Το Δοκίμιον περί Πατριωτισμού του 1817 παραμένει τώρα, 201 χρόνια μετά, περισσότερο επίκαιρο από ποτέ!
Διότι, ως έλεγε και ο Ρόίδης, « Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας, η Ελβετία τους περιηγητάς , και η Ελλάς την Ευρωπαικήν Ιδέαν ,τον Νέο πατριωτισμό, το μουλωχτό Πατριωτισμό, και τους ΚωλοΈλληνας».
Για τους Κωλοέλληνες θα επικαλεστώ και πάλι τον Ροίδη ,που έλεγε ότι οι Έλληνες διαιρούνται ως οι Ινδοί εις φυλάς, εις τέσσερεις κατηγορίας: - εις την φυλή των συμπολιτευόμενων , ήτοι έχοντας κοχλιάριον να βυθίζωσι εις την χύτραν του προύπολογισμού, - εις την φυλή των αντιπολιτευόμενων, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον και ζητούντας παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον, ( δηλαδή εις την κόκκινη Φυλή) -και εις τους εργαζομένους, ήτοι τους ούτε έχοντας κοχλιάριον ούτε ζητούντας, αλλ' επιφορτισμένους να γεμίζωσι την χύτραν δια του ιδρώτος αυτών
Οι πρώτες τρείς κλάσεις συναποτελούν τους Κωλοέλληνες.
Απέναντι σε αυτούς , έχουμε
«Το Ευαγγέλιο κάθε Έλληνα Πατριώτη».
Ένα βιβλίο εθνικής αυτογνωσίας που πρέπει να διαβάσει κάθε Έλληνας.
Το Δοκίμιον «Περί Πατριωτισμού» των Φιλογενών του 1817 .
Αφιερωμένο σε Φιλογενείς ψυχές.
Αγοράσατε, διαβάστε και διαδώσετε,
Το Δοκίμιον «Περί Πατριωτισμού» των Φιλογενών του 1817 .
Ένα βιβλίο που πρέπει να βρίσκεται σε κάθε Ελληνικό Σπίτι. Σε κάθε ελληνική οικογένεια.
Τιμή 15 ευρώ
Για ταχυδρομική αποστολή με αντικαταβολή συν τα ταχυδρομικά έξοδα.
Παραγγελίες στο deltio11@gmail.com
και στο 6944 279798.
ΥΓ. Δεν θα το βρείτε αλλού. Θα το κρατήσω εκτός εμπορίου!
οι ειλικρινείς φίλοι και προστάται του Έθνους». Οι Αγγλοι.
Ακριβώς τα ιδια φώναζε και ο εθνοπροδότης Βελουχιώτης.
Ο προδότης Πολυζωίδης στις 29Ιουλίου/10 Αυγούστου 1931 στο όργανο της Αγγλικης πολιτικής τον «Απόλλωνα» που βγήκε με εντολή του Γουέλιγκτον έγραφε:
«Το έθνος», δηλαδή οι λωποδύτες, οι Κωλοέλληνες πράκτορες των Άγγλων που έφαγαν τα δάνεια της Αγγλίας , «έως τώρα μετεχειρίσθη νόμιμα και ειρηνικά μέσα είς εκφρασιν των χρειών του», και έλεγε ότι «προταίτιος» της ένοπλης εξέγερσης ήταν ο Καποδίστριας «ό νύν κατά δυστυχίαν έπι κεφαλής τών πραγμάτων ευρισκόμενος, όστις ανένδοτος είς τάς προτάσεις τού έθνους, αποφασίζει νά θυσιάσει τό πάν είς τό είδωλον τής φιλαρχίας του».
Ο Καποδίστριας δεν άκουγε το Λονδίνο που ηταν το Εθνος και δεν ηθελε τον βασιλιά που του εφερναν οι Αγγλοι και δεν ηθελε τα σύνορα των Αγγλών που το «Εθνος των δανειοληπτών» είχε αποδεχθεί. Και οι λωποδύτες κατηγορούσαν τον καποδίστρια ότι «με τήν χρήσιν μισθωτών βραχιόνων στηρίζει τον δεσποτισμό του», ενώ εκείνοι ακριβώς χρησιμοποιούσαν τα κλεμμένα που είχαν βάλει στην άκρη για να τον ρίξουν.
Και τόνιζε ο προδότης Πολυζωίδης που τον τιμά η Χρυσή Αυγή μαζί με τη Στοά.
Το Δοκίμιον περί Πατριωτισμού του 1817 παραμένει τώρα, 201 χρόνια μετά, περισσότερο επίκαιρο από ποτέ!
Διότι, ως έλεγε και ο Ρόίδης, « Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας, η Ελβετία τους περιηγητάς , και η Ελλάς την Ευρωπαικήν Ιδέαν ,τον Νέο πατριωτισμό, το μουλωχτό Πατριωτισμό, και τους ΚωλοΈλληνας».
Για τους Κωλοέλληνες θα επικαλεστώ και πάλι τον Ροίδη ,που έλεγε ότι οι Έλληνες διαιρούνται ως οι Ινδοί εις φυλάς, εις τέσσερεις κατηγορίας: - εις την φυλή των συμπολιτευόμενων , ήτοι έχοντας κοχλιάριον να βυθίζωσι εις την χύτραν του προύπολογισμού, - εις την φυλή των αντιπολιτευόμενων, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον και ζητούντας παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον, ( δηλαδή εις την κόκκινη Φυλή) -και εις τους εργαζομένους, ήτοι τους ούτε έχοντας κοχλιάριον ούτε ζητούντας, αλλ' επιφορτισμένους να γεμίζωσι την χύτραν δια του ιδρώτος αυτών
Οι πρώτες τρείς κλάσεις συναποτελούν τους Κωλοέλληνες.
Απέναντι σε αυτούς , έχουμε
«Το Ευαγγέλιο κάθε Έλληνα Πατριώτη».
Ένα βιβλίο εθνικής αυτογνωσίας που πρέπει να διαβάσει κάθε Έλληνας.
Το Δοκίμιον «Περί Πατριωτισμού» των Φιλογενών του 1817 .
Αφιερωμένο σε Φιλογενείς ψυχές.
Αγοράσατε, διαβάστε και διαδώσετε,
Το Δοκίμιον «Περί Πατριωτισμού» των Φιλογενών του 1817 .
Ένα βιβλίο που πρέπει να βρίσκεται σε κάθε Ελληνικό Σπίτι. Σε κάθε ελληνική οικογένεια.
Τιμή 15 ευρώ
Για ταχυδρομική αποστολή με αντικαταβολή συν τα ταχυδρομικά έξοδα.
Παραγγελίες στο deltio11@gmail.com
και στο 6944 279798.
ΥΓ. Δεν θα το βρείτε αλλού. Θα το κρατήσω εκτός εμπορίου!
7/8/19
Εκδήλωση για την Εθνική Αντίσταση στα Περιβόλια Φιγαλείας
Κυριακή 11 Αυγούστου 2019 το πρωί
Φέτος συμπληρώνονται 76 έτη από την Μάχη των Περιβολίων, ή Γάρδιτσας, που εγινε στις 6 Αυγούστου 1943.
Όπως κάθε Αύγουστο, έτσι και φέτος, θα τιμηθεί η μνήμη των Αγωνιστών των Ομάδων Εθνικής Αντίστασης «Ελληνικός Στρατός» Ολυμπίας και Τριφυλίας στα Περιβόλια Φιγαλείας Ηλείας.
Η εκδήλωση θα λάβει χώρα την Κυριακή 11 Αυγούστου 2019 στις 11.00 π.μ. στον χώρο του Ηρώου της Μάχης των Περιβολίων επί της Επαρχιακής Οδού Θολού - Ανδρίτσαινας,
Θα προηγηθεί επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των πεσόντων στις 10 το πρωί, στο Ηρώον της Αρχαίας Φιγαλείας, όπου δεσπόζει η προτομή του Αγωνιστή Λοχαγού Γεωργίου Θεοχαρόπουλου, που υπήρξε θύμα στα χρόνια της Κατοχής.
Την εκδήλωση διοργανώνει όπως κάθε χρόνο ο Σύνδεσμος Αγωνιστών Εθνικής Αντιστάσεως Ολυμπίας –Τριφυλίας «Ελληνικός Στρατός», με συμμετοχή πολιτών και εκπροσώπων των Αγωνιστών των Ομάδων Εθνικής Αντίστασης «Ελληνικός Στρατός» Ολυμπίας και Τριφυλίας, φορέων και συλλόγων, αλλά και απογόνων των αγωνιστών από χωριά της περιοχής.
Το πρόγραμμα της Εκδηλώσεως έχει ως εξής:
11.00 Προσέλευση στον χώρο του Ηρώου
11.05 Επιμνημόσυνη Δέηση από τον εφημέριο της περιοχής
11.15 Κατάθεση στεφάνων από εκπροσώπους των αντιστασιακών ομάδων και φορέων
11.20 Ομιλία-Σύντομη Αναφορά στο χρονικό της Εθνικής Αντίστασης Ολυμπίας –Τριφυλίας
11.30 Τήρηση ενός λεπτού σιγής- Εθνικός ύμνος-Λήξη Τελετής.
Φέτος συμπληρώνονται 76 έτη από την Μάχη των Περιβολίων, ή Γάρδιτσας, που εγινε στις 6 Αυγούστου 1943.
Όπως κάθε Αύγουστο, έτσι και φέτος, θα τιμηθεί η μνήμη των Αγωνιστών των Ομάδων Εθνικής Αντίστασης «Ελληνικός Στρατός» Ολυμπίας και Τριφυλίας στα Περιβόλια Φιγαλείας Ηλείας.
Η εκδήλωση θα λάβει χώρα την Κυριακή 11 Αυγούστου 2019 στις 11.00 π.μ. στον χώρο του Ηρώου της Μάχης των Περιβολίων επί της Επαρχιακής Οδού Θολού - Ανδρίτσαινας,
Θα προηγηθεί επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των πεσόντων στις 10 το πρωί, στο Ηρώον της Αρχαίας Φιγαλείας, όπου δεσπόζει η προτομή του Αγωνιστή Λοχαγού Γεωργίου Θεοχαρόπουλου, που υπήρξε θύμα στα χρόνια της Κατοχής.
Την εκδήλωση διοργανώνει όπως κάθε χρόνο ο Σύνδεσμος Αγωνιστών Εθνικής Αντιστάσεως Ολυμπίας –Τριφυλίας «Ελληνικός Στρατός», με συμμετοχή πολιτών και εκπροσώπων των Αγωνιστών των Ομάδων Εθνικής Αντίστασης «Ελληνικός Στρατός» Ολυμπίας και Τριφυλίας, φορέων και συλλόγων, αλλά και απογόνων των αγωνιστών από χωριά της περιοχής.
Το πρόγραμμα της Εκδηλώσεως έχει ως εξής:
11.00 Προσέλευση στον χώρο του Ηρώου
11.05 Επιμνημόσυνη Δέηση από τον εφημέριο της περιοχής
11.15 Κατάθεση στεφάνων από εκπροσώπους των αντιστασιακών ομάδων και φορέων
11.20 Ομιλία-Σύντομη Αναφορά στο χρονικό της Εθνικής Αντίστασης Ολυμπίας –Τριφυλίας
11.30 Τήρηση ενός λεπτού σιγής- Εθνικός ύμνος-Λήξη Τελετής.
Ο παραλίγο παγκόσμιος πόλεμος των ΑΘΕΑΤΩΝ
Στις 7 Αυγούστου 2008, 39 ημέρες πριν την χρεοκοπία της Λήμαν Μπράδερς, ο πράκτωρ του Βαθέως Κράτους Σαακατσβίλι, σε συνεννόηση με το Παρακράτος των ΗΠΑ, επιτέθηκε στην Νότια Οσετία, προκαλώντας τον ρωσο-γεωργιανό πόλεμο στον Καύκασο.
Ο «κοντός» Σαρκοζί, βοήθησε πολύ τότε, για να μην υλοποιηθεί το σενάριο των «αγορών».
Όλα τα γεγονότα της 7ης Αυγούστου μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ https://ta-mavra-nea.blogspot.com/2019/08/h-7.html
Όλα τα γεγονότα της 7ης Αυγούστου μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ https://ta-mavra-nea.blogspot.com/2019/08/h-7.html
Τα «παραμύθια» της Κόκκινης Φυλής για το «μπλόκο» του Βύρωνα
Γράφει ο Σπ.Χατζάρας
Για τον «συνωμότη»,τον μαρξιστή και τον επικοινωνιολόγο, δεν υπάρχουν ούτε αλήθεια και ψεύδος , ούτε καλό και κακό. «Αληθινό» ,είναι ότι τους φαίνεται σαν τέτοιο, ή ότι πρέπει να φαίνεται σαν τέτοιο.
Για τους κανονικούς ανθρώπους υπάρχει είτε αλήθεια είτε λάθος. Αλλά για τον κομμουνιστή και τον επικοινωνιολόγο, υπάρχει μόνο η αλήθεια που τον συμφέρει. Αυτή είναι η «επαναστατική/επικοινωνιακή αλήθεια».
Οι κομμουνιστές, σαν μαρξιστές και επαναστάτες , είναι και άτιμοι και ψεύτες. Δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Ο κομμουνιστής, πιστεύει πως το έγκλημα, η ψευτιά, η λεηλασία, η εκπόρνευση, η κλεψιά, ο βιασμός, δεν είναι κακουργήματα , αλλά είναι πράξεις πολιτικές, που επιτρέπονται σαν επαναστατικά όπλα και επιβάλλεται να τα αξιοποιεί ένας «επαναστάτης».
Για το λόγο αυτό, επιμένω πως ότι γράφουν και λένε τα κουρέλια της Κόκκινης Φυλής, είναι κραυγαλέα ψέματα.
Το απομεσήμερο της 7ης Αυγούστου 1944, ο ΟΠΛΑΤΖΗΣ Μανόλης Τζουλιαδάκης, ο κομμουνιστής Αριστοτέλης Τσιφλάκος, (γνωστός ως “Βάγγος Καμπούρης”) κι ο νεαρός Κ.Γ., επιτέθηκαν σε ένα γερμανικό τζιπ στη λεωφόρο Χρυσοστόμου Σμύρνης και σκότωσαν έναν Γερμανό αξιωματικό.
Σε αντίποινα, εκτελέστηκαν επί της Χρυσοστόμου Σμύρνης έντεκα νεαροί κομμουνιστές.
Οι άλλο 70 κομμουνιστές του Βύρωνα, μαζί και η ΟΠΛΑ κατέφυγαν (προσωρινά) στο Κατσιπόδι και το Δουργούτι. Σχετική είναι η αναφορά του ΙΘ’ Αστυνομικού Τμηματος Βύρωνα .
«Την 7/8/1944 και ώραν 17.40 2 γερμανικά αυτοκίνητα πλήρη στρατιωτών διερχόμενα εκ της αγοράς Βύρωνος εδέχθησαν ριπή πολυβόλου παρ” Εαμίτου και ετραυματίσθησαν εις Γερμανός αξιωματικός και εις στρατιώτης. Μετ΄ολίγον κατέφθασε ισχυρά γερμανική δύναμις ήτις διέταξε τη συγκέντρωση των ανδρών του συνοικισμού εις την πλατείαν Σμύρνης όπου συνεκεντρώθησαν 1.000 άνδρες. Παρέλαβαν 11 εκ των συγκεντρωθέντων και τους εξετέλεσαν επιτόπου. Άλλους δε 100 άνδρας τους μετέφερον εις Χαϊδάρι ».
Έριξα μια ματιά στο τι γράφουν οι «Αριστεροί» για το «μπλόκο του Βύρωνα» στις 7 Αυγούστου. «Δυο γερμανικοί λόχοι και 800 γερμανοτσολιάδες των Ταγμάτων Ασφαλείας, μετά από τετράωρη μάχη με ελαφρές δυνάμεις του ΕΛΑΣ που αναπτύχθηκαν εκεί, κατάφεραν τελικά να ολοκληρώσουν το μπλοκό του συνοικισμού.
Γερμανοί και Ταγματασφαλήτες μετρούσαν αρκετούς τραυματίες και ένα Γερμανό αξιωματικό νεκρό, ενώ οι ΕΛΑΣίτες, πολλούς τραυματίες και δυο νεκρούς».
Δεν έγινε καμιά μάχη τετράωρη μάχη.
Οι Ελασίτες πυροβόλησαν τους Γερμανούς και μετά κρύφτηκαν, και πέρασαν στο Δρουγούτι.
Οι Γερμανοί , που πλέον από την Πρωτομαγιά και μετά δεν εκτελούσαν στα "κουτουρού" στη Αθήνα, αναγνώρισαν ανάμεσα στους συγκεντρωμένους στην πλατεία 11 κομουνιστές και τους εκτέλεσαν, επί τόπου στην Χρυσοστόμου Σμύρνης, και καλά τους έκαναν. 11 καθάρματα λιγότερα.
Οι ψεύτες της Κόκκινης Φυλής παραποιούν και την αναφορά του αστυνομικού τμήματος. Στο Χαϊδάρι, μεταφερθήκαν περίπου 100.
Οι ψεύτες της Κόκκινης Φυλής γράφουν για 600 από το Βύρωνα και για 600 από το Δρουγούτι, επειδή στις 16 Αυγούστου ξεκίνησε ένα τραίνο με 600 κρατούμενους που μεταφέρθηκαν από το Χαϊδάρι στη Γερμανία.
Επομένως για τους ψεύτες της Κόκκινης Φυλής, όπου έγινε μπλόκο, «στάλθηκαν 600 πατριώτες στα ναζιστικά στρατόπεδα».
Το παίζουν 6Χ6, 36
Για τον «συνωμότη»,τον μαρξιστή και τον επικοινωνιολόγο, δεν υπάρχουν ούτε αλήθεια και ψεύδος , ούτε καλό και κακό. «Αληθινό» ,είναι ότι τους φαίνεται σαν τέτοιο, ή ότι πρέπει να φαίνεται σαν τέτοιο.
Για τους κανονικούς ανθρώπους υπάρχει είτε αλήθεια είτε λάθος. Αλλά για τον κομμουνιστή και τον επικοινωνιολόγο, υπάρχει μόνο η αλήθεια που τον συμφέρει. Αυτή είναι η «επαναστατική/επικοινωνιακή αλήθεια».
Οι κομμουνιστές, σαν μαρξιστές και επαναστάτες , είναι και άτιμοι και ψεύτες. Δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Ο κομμουνιστής, πιστεύει πως το έγκλημα, η ψευτιά, η λεηλασία, η εκπόρνευση, η κλεψιά, ο βιασμός, δεν είναι κακουργήματα , αλλά είναι πράξεις πολιτικές, που επιτρέπονται σαν επαναστατικά όπλα και επιβάλλεται να τα αξιοποιεί ένας «επαναστάτης».
Για το λόγο αυτό, επιμένω πως ότι γράφουν και λένε τα κουρέλια της Κόκκινης Φυλής, είναι κραυγαλέα ψέματα.
Το απομεσήμερο της 7ης Αυγούστου 1944, ο ΟΠΛΑΤΖΗΣ Μανόλης Τζουλιαδάκης, ο κομμουνιστής Αριστοτέλης Τσιφλάκος, (γνωστός ως “Βάγγος Καμπούρης”) κι ο νεαρός Κ.Γ., επιτέθηκαν σε ένα γερμανικό τζιπ στη λεωφόρο Χρυσοστόμου Σμύρνης και σκότωσαν έναν Γερμανό αξιωματικό.
Σε αντίποινα, εκτελέστηκαν επί της Χρυσοστόμου Σμύρνης έντεκα νεαροί κομμουνιστές.
Οι άλλο 70 κομμουνιστές του Βύρωνα, μαζί και η ΟΠΛΑ κατέφυγαν (προσωρινά) στο Κατσιπόδι και το Δουργούτι. Σχετική είναι η αναφορά του ΙΘ’ Αστυνομικού Τμηματος Βύρωνα .
«Την 7/8/1944 και ώραν 17.40 2 γερμανικά αυτοκίνητα πλήρη στρατιωτών διερχόμενα εκ της αγοράς Βύρωνος εδέχθησαν ριπή πολυβόλου παρ” Εαμίτου και ετραυματίσθησαν εις Γερμανός αξιωματικός και εις στρατιώτης. Μετ΄ολίγον κατέφθασε ισχυρά γερμανική δύναμις ήτις διέταξε τη συγκέντρωση των ανδρών του συνοικισμού εις την πλατείαν Σμύρνης όπου συνεκεντρώθησαν 1.000 άνδρες. Παρέλαβαν 11 εκ των συγκεντρωθέντων και τους εξετέλεσαν επιτόπου. Άλλους δε 100 άνδρας τους μετέφερον εις Χαϊδάρι ».
Έριξα μια ματιά στο τι γράφουν οι «Αριστεροί» για το «μπλόκο του Βύρωνα» στις 7 Αυγούστου. «Δυο γερμανικοί λόχοι και 800 γερμανοτσολιάδες των Ταγμάτων Ασφαλείας, μετά από τετράωρη μάχη με ελαφρές δυνάμεις του ΕΛΑΣ που αναπτύχθηκαν εκεί, κατάφεραν τελικά να ολοκληρώσουν το μπλοκό του συνοικισμού.
Γερμανοί και Ταγματασφαλήτες μετρούσαν αρκετούς τραυματίες και ένα Γερμανό αξιωματικό νεκρό, ενώ οι ΕΛΑΣίτες, πολλούς τραυματίες και δυο νεκρούς».
Δεν έγινε καμιά μάχη τετράωρη μάχη.
Οι Ελασίτες πυροβόλησαν τους Γερμανούς και μετά κρύφτηκαν, και πέρασαν στο Δρουγούτι.
Οι Γερμανοί , που πλέον από την Πρωτομαγιά και μετά δεν εκτελούσαν στα "κουτουρού" στη Αθήνα, αναγνώρισαν ανάμεσα στους συγκεντρωμένους στην πλατεία 11 κομουνιστές και τους εκτέλεσαν, επί τόπου στην Χρυσοστόμου Σμύρνης, και καλά τους έκαναν. 11 καθάρματα λιγότερα.
Οι ψεύτες της Κόκκινης Φυλής παραποιούν και την αναφορά του αστυνομικού τμήματος. Στο Χαϊδάρι, μεταφερθήκαν περίπου 100.
Οι ψεύτες της Κόκκινης Φυλής γράφουν για 600 από το Βύρωνα και για 600 από το Δρουγούτι, επειδή στις 16 Αυγούστου ξεκίνησε ένα τραίνο με 600 κρατούμενους που μεταφέρθηκαν από το Χαϊδάρι στη Γερμανία.
Επομένως για τους ψεύτες της Κόκκινης Φυλής, όπου έγινε μπλόκο, «στάλθηκαν 600 πατριώτες στα ναζιστικά στρατόπεδα».
Το παίζουν 6Χ6, 36
6/8/19
6 Αυγούστου 1945. Όταν το Κράτος Δικαίου εξόντωσε 200.000 ανθρώπους σε ένα λεπτό με στόχο «έναν καλύτερο κόσμο».
Πριν 74 χρόνια, στις 8:15 π.μ. στη Χιροσίμα,
εξεράγη 600 μέτρα πάνω από το έδαφος, η ατομική βόμβα που έριξε το «Ίνολα Γκέυ».
Το 70% της πόλεως ισοπεδώθηκε. Από την έκρηξη πέθαναν ακαριαία 100.000. Κατά τους επόμενους μήνες, περί τους 60.000 απεβίωσαν στα νοσοκομεία από τα τραύματα, τα εγκαύματα ή τις επιπλοκές από την έκθεση σε ραδιενέργεια.
Τα επόμενα χρόνια χιλιάδες πέθαναν από λευχαιμία, λέμφωμα, καρκίνους του πνεύμονα, κλπ.
Η Χιροσίμα, ήταν μια πόλη 300.000 κατοίκων, στο δυτικό Χονσού.
Η βόμβα είχε «ουράνιο- 235», και οι παιδόφιλοι κατασκευαστές την είχαν ονομάσει «αγοράκι». («Little Boy»).
Οι ΑΘΕΑΤΟΙ εγκληματίες και το "φιλάνθρωπο" Κράτος Δικαίου, με τις «Αξίες» και τα «ιδανικά» του Ελευθέρου Κόσμου, τιμώρησαν και εξόντωσαν, 150.000 ανθρώπους για τις αποφάσεις της κυβέρνησης τους και επειδή
δεν πίστευαν στο αμερικανικό όνειρο.
Χρονικά, η σκυταλοδρομία ξεκίνησε στις 16 Ιουλίου 1945, στην έρημο τού Νέου Μεξικού, όταν οι ΑΘΕΑΤΟΙ έκαναν την πρώτη επιτυχημένη δοκιμή, της ατομικής τους βόμβας, που είχε παράγει το «Σχέδιο Μανχάταν», υπό τον (Αμερικανο)εβραίο, φυσικό, Ρόμπερτ Οπενχάιμερ.
Στις 17 Ιουλίου του 1945, ο Χάρι Τρούμαν, o Ουίνστον Τσόρτσιλ και o Τζόζεφ Στάλιν, συναντήθηκαν στο Πότσνταμ, για να αποφασίσουν το μέλλον της Γερμανίας. Τον Τσόρτσιλ συνόδευε και ο «εργατικός» Κλέμεντ Άτλι, που περίμενε τα αποτελέσματα των εκλογών, στις 25 Ιουλίου. (Οι κάλπες έβγαλαν νικητή το Ατλι).
Στις 26 Ιουλίου 1945, ο πρόεδρος τών Η.Π.Α., Χάρι Τρούμαν και οι σύμμαχοί του, έδωσαν τελεσίγραφο στην Ιαπωνία με το οποίο απαιτούσαν άνευ όρων παράδοση και απειλούσαν τους Ιάπωνες με ολοκληρωτική καταστροφή.
Ο Τρούμαν διέταξε τον βομβαρδισμό των τριών επιλεγμένων στόχων, (Χιροσίμα, Κοκούρα και Ναγκασάκι), αλλά ο Σμήναρχος, Πόλ Τίμπετς, ο διοικητής της 509ης σμηναρχίας βομβαρδιστικών, ζήτησε έγγραφη εντολή, που υπογράφηκε από τον Τρούμαν, τον υπουργό Εξωτερικών Τζορτζ Μάρσαλ και τον υπουργό Στρατιωτικών Χένρι Στίμσον.
Το B-29 με τον κωδικό αναγνώρισης «Βίκτωρ 82», που το βάφτισε Ινόλα Γκέι ο Πόλ Τίμπετς , απογειώθηκε στις 6 Αυγούστου 1945 από αεροδρόμιο «North Field», των Μαριάννων, στον Ειρηνικό.
Ήταν μια πολιτική και επικοινωνιακή κίνηση των ΑΘΕΑΤΩΝ ,στους οποίους
ο Ομπάμια απέδωσε το ψευδώνυμο, «το απόλυτο κακό», και όχι μια στρατιωτική αποστολή.
Το «απόλυτο κακό» έκανε ένα έγκλημα πολέμου επιδεικνύοντας «βαρβαρότητα ακραίας μορφής» για να φοβίσει.
Τρεις ημέρες μετά τη Χιροσίμα, μια δεύτερη ατομική βόμβα έπληξε το Ναγκασάκι.
Στις 15 Αυγούστου η Ιαπωνία συνθηκολόγησε.
Όλα τα σημαντικά γεγονότα της 6ης Αυγούστου μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ
https://ta-mavra-nea.blogspot.com/2019/08/h-6.html
εξεράγη 600 μέτρα πάνω από το έδαφος, η ατομική βόμβα που έριξε το «Ίνολα Γκέυ».
Το 70% της πόλεως ισοπεδώθηκε. Από την έκρηξη πέθαναν ακαριαία 100.000. Κατά τους επόμενους μήνες, περί τους 60.000 απεβίωσαν στα νοσοκομεία από τα τραύματα, τα εγκαύματα ή τις επιπλοκές από την έκθεση σε ραδιενέργεια.
Τα επόμενα χρόνια χιλιάδες πέθαναν από λευχαιμία, λέμφωμα, καρκίνους του πνεύμονα, κλπ.
Η Χιροσίμα, ήταν μια πόλη 300.000 κατοίκων, στο δυτικό Χονσού.
Η βόμβα είχε «ουράνιο- 235», και οι παιδόφιλοι κατασκευαστές την είχαν ονομάσει «αγοράκι». («Little Boy»).
Οι ΑΘΕΑΤΟΙ εγκληματίες και το "φιλάνθρωπο" Κράτος Δικαίου, με τις «Αξίες» και τα «ιδανικά» του Ελευθέρου Κόσμου, τιμώρησαν και εξόντωσαν, 150.000 ανθρώπους για τις αποφάσεις της κυβέρνησης τους και επειδή
δεν πίστευαν στο αμερικανικό όνειρο.
Χρονικά, η σκυταλοδρομία ξεκίνησε στις 16 Ιουλίου 1945, στην έρημο τού Νέου Μεξικού, όταν οι ΑΘΕΑΤΟΙ έκαναν την πρώτη επιτυχημένη δοκιμή, της ατομικής τους βόμβας, που είχε παράγει το «Σχέδιο Μανχάταν», υπό τον (Αμερικανο)εβραίο, φυσικό, Ρόμπερτ Οπενχάιμερ.
Στις 17 Ιουλίου του 1945, ο Χάρι Τρούμαν, o Ουίνστον Τσόρτσιλ και o Τζόζεφ Στάλιν, συναντήθηκαν στο Πότσνταμ, για να αποφασίσουν το μέλλον της Γερμανίας. Τον Τσόρτσιλ συνόδευε και ο «εργατικός» Κλέμεντ Άτλι, που περίμενε τα αποτελέσματα των εκλογών, στις 25 Ιουλίου. (Οι κάλπες έβγαλαν νικητή το Ατλι).
Στις 26 Ιουλίου 1945, ο πρόεδρος τών Η.Π.Α., Χάρι Τρούμαν και οι σύμμαχοί του, έδωσαν τελεσίγραφο στην Ιαπωνία με το οποίο απαιτούσαν άνευ όρων παράδοση και απειλούσαν τους Ιάπωνες με ολοκληρωτική καταστροφή.
Ο Τρούμαν διέταξε τον βομβαρδισμό των τριών επιλεγμένων στόχων, (Χιροσίμα, Κοκούρα και Ναγκασάκι), αλλά ο Σμήναρχος, Πόλ Τίμπετς, ο διοικητής της 509ης σμηναρχίας βομβαρδιστικών, ζήτησε έγγραφη εντολή, που υπογράφηκε από τον Τρούμαν, τον υπουργό Εξωτερικών Τζορτζ Μάρσαλ και τον υπουργό Στρατιωτικών Χένρι Στίμσον.
Το B-29 με τον κωδικό αναγνώρισης «Βίκτωρ 82», που το βάφτισε Ινόλα Γκέι ο Πόλ Τίμπετς , απογειώθηκε στις 6 Αυγούστου 1945 από αεροδρόμιο «North Field», των Μαριάννων, στον Ειρηνικό.
Ήταν μια πολιτική και επικοινωνιακή κίνηση των ΑΘΕΑΤΩΝ ,στους οποίους
ο Ομπάμια απέδωσε το ψευδώνυμο, «το απόλυτο κακό», και όχι μια στρατιωτική αποστολή.
Το «απόλυτο κακό» έκανε ένα έγκλημα πολέμου επιδεικνύοντας «βαρβαρότητα ακραίας μορφής» για να φοβίσει.
Τρεις ημέρες μετά τη Χιροσίμα, μια δεύτερη ατομική βόμβα έπληξε το Ναγκασάκι.
Στις 15 Αυγούστου η Ιαπωνία συνθηκολόγησε.
Όλα τα σημαντικά γεγονότα της 6ης Αυγούστου μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ
https://ta-mavra-nea.blogspot.com/2019/08/h-6.html
Τα εγκλήματα της Κόκκινης Φυλής
6 Αυγούστου 1943. Η μάχη στα Περιβόλια, των Ελλήνων με τους Εθνοπροδότες Κομμουνιστές
Στις 15 Μαΐου 1943, έπεσε με αλεξίπτωτα στην Πελοπόννησο η πρώτη βρετανική αποστολή με επικεφαλής τον ταγματάρχη Χένρυ Ριντ και εγκαταστάθηκε στην ορεινή Τριφυλία.
Το Συμμαχικό Στρατηγείο και ο Χένρυ Ριντ προσπάθησαν να συντονίσουν το ανταρτικά σώματα, αλλά το ΚΚΕ εξαρχής είχε εκφράσει τη διαφωνία του, γιατί, «στον περιορισμένο χώρο της Τριφυλίας- Ολυμπίας, δεν ήταν δυνατή
η συνύπαρξη δύο αντάρτικων συγκροτημάτων, που ακόμη δεν έχουν συμφωνήσει για κοινή διοίκηση και ενότητα και θα δημιουργηθούν διάφορα προβλήματα και προστριβές».
Τον Ιούλιο του 1943 τα συμμαχικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στη Σικελία, και στις 25 Ιουλίου ο Μπαντόλιο ανέτρεψε τον Μουσολίνι.
Στις 6 Αυγούστου 1943, οι δυνάμεις του ΚΚΕ, επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά σε φάλαγγα ανταρτών του Αντιφασιστικού «Ελληνικού Στρατού» Τριφυλίας, και Ολυμπίας, στη Γάρδιτσα, στα σημερινά Περιβόλια Ολυμπίας, στα σημερινά διοικητικά όρια Μεσσηνίας και Ηλείας.
Υποθέτω ότι ο Ρίντ που έδινε τα όπλα γνώριζε για την επίθεση.
Συγκεκριμένα, 200-250 ελασίτες με επικεφαλής τον Ταγματάρχη Βασίλη Στρατίκη διοικητή του 9/α Συντάγματος του ΕΛΑΣ, (Τριφυλίας), επιτέθηκαν εναντίον τμήματος του «Ελληνικού Στρατού» ,αποτελούμενου από 120-130 άνδρες, κοντά στο σημερινό χωριό Περιβόλια (τότε Γάρδιτσα ),κοντά στον Ποταμό Νέδα.
Οι αντάρτες του «Ελληνικού Στρατού» που δεν ανέμεναν επίθεση, δεν είχαν λάβει μέτρα αμύνης και έδωσαν μάχη από δυσχερή θέση .
Διοικητής τους ήταν ο Ταγματάρχης Γεώργιος Κοκκώνης και μεταξύ τους ως Αξιωματικοί , οι Ανθυπολοχαγοί Ιωαν. Δογάνης , Αδαμ. Μιχαλακόπουλός,Ιωάννης Ντάβος, (ο μετέπειτα Διοικητής του Γ’ Σώματος Στρατού το 1974 ), και ο Ανθυπομοίραρχος Χωροφυλακής Γεώργιος Βασιλόπουλος .
Η μάχη έληξε με επικράτηση των δυνάμεων του ΕΛΑΣ και τον θάνατο 20 ανταρτών του ΕΛΑΣ και 12 του ΕΣ.
Την ίδια ημέρα, άλλο τμήμα του ΕΛΑΣ υπό τον δευτεροετή Εύελπι Ναπολέοντα Παπαγιανόπουλο, από το Ψάρι, που είχε προβιβαστεί σε υπολοχαγό από το ΚΚΕ, χτύπησε στην χαράδρα της Νίβιτσας, (κοντά στην σημερινή Καλλιθέα της Ολυμπίας ), αντάρτες του Ελληνικού Στρατού υπό τον Λοχαγό Γεώργιο Θεοχαρόπουλο , από την Αρχαία Φιγαλία, και την διέλυσε.
Ο Γ. Θεοχαρόπουλος και ο Υπενωμοτάρχης Παπαδάμης πιάστηκαν αιχμάλωτοι και εκτελέστηκαν από τους Ελασίτες .
Ο Ναπολέων Παπαγιανόπουλος, ήταν απευθείας πράκτορας των Άγγλων.
Ο αδερφός του Γιώργος, Πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού, ήταν μέλος του Προμηθέα της SOE.
Η επικράτηση του ΚΚΕ/SOE στην περιοχή Τριφυλίας και Ολυμπίας στην Δυτική Πελοπόννησο είχε επιτευχθεί.
Προσοχή! Ο «Ελληνικός Στρατός» ήταν αντιφασίστες και δεν ήταν "Ταγματασφαλίτες".
Όλα τα σημαντικά γεγονότα της 6ης Αυγούστου μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ
https://ta-mavra-nea.blogspot.com/2019/08/h-6.html
ΥΓ. Ο επίορκος και εθνοπροδότης ταγματάρχης Βασ. Στρατήκης, λίγες μέρες μετά, στις 16 Αυγούστου 1943, συνελήφθη από τους Γερμανούς, οδηγήθηκε στην Τρίπολη και εκτελέστηκε. Θεία Δίκη.
Στις 15 Μαΐου 1943, έπεσε με αλεξίπτωτα στην Πελοπόννησο η πρώτη βρετανική αποστολή με επικεφαλής τον ταγματάρχη Χένρυ Ριντ και εγκαταστάθηκε στην ορεινή Τριφυλία.
Το Συμμαχικό Στρατηγείο και ο Χένρυ Ριντ προσπάθησαν να συντονίσουν το ανταρτικά σώματα, αλλά το ΚΚΕ εξαρχής είχε εκφράσει τη διαφωνία του, γιατί, «στον περιορισμένο χώρο της Τριφυλίας- Ολυμπίας, δεν ήταν δυνατή
η συνύπαρξη δύο αντάρτικων συγκροτημάτων, που ακόμη δεν έχουν συμφωνήσει για κοινή διοίκηση και ενότητα και θα δημιουργηθούν διάφορα προβλήματα και προστριβές».
Τον Ιούλιο του 1943 τα συμμαχικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στη Σικελία, και στις 25 Ιουλίου ο Μπαντόλιο ανέτρεψε τον Μουσολίνι.
Στις 6 Αυγούστου 1943, οι δυνάμεις του ΚΚΕ, επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά σε φάλαγγα ανταρτών του Αντιφασιστικού «Ελληνικού Στρατού» Τριφυλίας, και Ολυμπίας, στη Γάρδιτσα, στα σημερινά Περιβόλια Ολυμπίας, στα σημερινά διοικητικά όρια Μεσσηνίας και Ηλείας.
Υποθέτω ότι ο Ρίντ που έδινε τα όπλα γνώριζε για την επίθεση.
Συγκεκριμένα, 200-250 ελασίτες με επικεφαλής τον Ταγματάρχη Βασίλη Στρατίκη διοικητή του 9/α Συντάγματος του ΕΛΑΣ, (Τριφυλίας), επιτέθηκαν εναντίον τμήματος του «Ελληνικού Στρατού» ,αποτελούμενου από 120-130 άνδρες, κοντά στο σημερινό χωριό Περιβόλια (τότε Γάρδιτσα ),κοντά στον Ποταμό Νέδα.
Οι αντάρτες του «Ελληνικού Στρατού» που δεν ανέμεναν επίθεση, δεν είχαν λάβει μέτρα αμύνης και έδωσαν μάχη από δυσχερή θέση .
Διοικητής τους ήταν ο Ταγματάρχης Γεώργιος Κοκκώνης και μεταξύ τους ως Αξιωματικοί , οι Ανθυπολοχαγοί Ιωαν. Δογάνης , Αδαμ. Μιχαλακόπουλός,Ιωάννης Ντάβος, (ο μετέπειτα Διοικητής του Γ’ Σώματος Στρατού το 1974 ), και ο Ανθυπομοίραρχος Χωροφυλακής Γεώργιος Βασιλόπουλος .
Η μάχη έληξε με επικράτηση των δυνάμεων του ΕΛΑΣ και τον θάνατο 20 ανταρτών του ΕΛΑΣ και 12 του ΕΣ.
Την ίδια ημέρα, άλλο τμήμα του ΕΛΑΣ υπό τον δευτεροετή Εύελπι Ναπολέοντα Παπαγιανόπουλο, από το Ψάρι, που είχε προβιβαστεί σε υπολοχαγό από το ΚΚΕ, χτύπησε στην χαράδρα της Νίβιτσας, (κοντά στην σημερινή Καλλιθέα της Ολυμπίας ), αντάρτες του Ελληνικού Στρατού υπό τον Λοχαγό Γεώργιο Θεοχαρόπουλο , από την Αρχαία Φιγαλία, και την διέλυσε.
Ο Γ. Θεοχαρόπουλος και ο Υπενωμοτάρχης Παπαδάμης πιάστηκαν αιχμάλωτοι και εκτελέστηκαν από τους Ελασίτες .
Ο Ναπολέων Παπαγιανόπουλος, ήταν απευθείας πράκτορας των Άγγλων.
Ο αδερφός του Γιώργος, Πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού, ήταν μέλος του Προμηθέα της SOE.
Η επικράτηση του ΚΚΕ/SOE στην περιοχή Τριφυλίας και Ολυμπίας στην Δυτική Πελοπόννησο είχε επιτευχθεί.
Προσοχή! Ο «Ελληνικός Στρατός» ήταν αντιφασίστες και δεν ήταν "Ταγματασφαλίτες".
Όλα τα σημαντικά γεγονότα της 6ης Αυγούστου μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ
https://ta-mavra-nea.blogspot.com/2019/08/h-6.html
ΥΓ. Ο επίορκος και εθνοπροδότης ταγματάρχης Βασ. Στρατήκης, λίγες μέρες μετά, στις 16 Αυγούστου 1943, συνελήφθη από τους Γερμανούς, οδηγήθηκε στην Τρίπολη και εκτελέστηκε. Θεία Δίκη.
5/8/19
Κιότο, και ΤΚ9 Κλιματική Αλλαγή
Πέστε στην Γκρέτα, ότι τα Καθολικά Συναξάρια λένε ότι Αύγουστο μήνα,
Στις 5 Αυγούστου το 352 , «έγινε από Θαύμα», χιονόπτωση στον λόφο Εσκουιλίνο της Ρώμης, ενώ στις 5/18 Αυγούστου 1916 στο Σάντοβο της Βουλγαρίας μετρήθηκε θερμοκρασία 45.2 βαθμών Κελσίου.
4/8/19
Η μητέρα του Κόσμου
Με ρώτησε ένας αναγνώστης
Πως μπορούσαν οι Άγγλοι να ελέγχουν την Πρωσία;
Απαντώ:
Η Μητέρα του Κόσμου , Στοά του Λονδίνου, έκανε το θαύμα της.
Πως μπορούσαν οι Άγγλοι να ελέγχουν την Πρωσία;
Απαντώ:
Η Μητέρα του Κόσμου , Στοά του Λονδίνου, έκανε το θαύμα της.
Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα;
Άλλο ο Εθνικός Κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς και άλλο
η βδελυρά συμμορία των αργυρώνητων του Βασιλιά και των Άγγλων,
Όταν κατέρρευσε το μέτωπο το 1941 , το δίδυμο της Χούντας του 36, ο Γεώργιος με τον Πάλερετ, απέδρασαν στις 23 Απριλίου με ένα αγγλικό υδροπλάνο, Τον τρίτο, τον αρχιπραξικοπηματία Παπάγο τον άφησαν πίσω.
Η υπόλοιπη «κυβέρνηση», ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Κυριάκος Βαρβαρέσος, ο Υποδιοικητής, Γεώργιος Μαντζαβίνος, και τα στελέχη της Λαζαρίδης, Λεβή και Κοσμίδης δραπέτευσαν από τα Μέγαρα με το Β. Όλγα. Πιο δίπλα, φορτώθηκε στα «Πάνθηρ» και «Ιέραξ», η βδελυρά συμμορία των αργυρώνητων και ανάλγητων του Βασιλιά και των Άγγλων, με τις γυναίκες, τα τέκνα, τις πενθερές, τις κουβερνάντες- και τα μπαούλα τους.
Αυτή ήταν η Ελίτ του διεφθαρμένου καθεστώτος, Η πραγματική δικτατορία.
Ο χρυσός του ελληνικού λαού , που τον έκλεψαν ο βασιλιάς και οι Άγγλοι είχε ήδη φυγαδευτεί με τα αντιτορπιλικά «Βασιλεύς Γεώργιος Α'» και «Βασίλισσα Όλγα», την Καθαρά Δευτέρα, 3η Μαρτίου 1941.
Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου, δεν επεβλήθη από τον Ιωάννη Μεταξά, αλλά από τους Άγγλους και τον Βασιλιά.
Ο Δικτάτορας Γεώργιος, ανακοίνωσε από το ραδιόφωνο του Λονδίνου στις 10 Οκτωβρίου 1941 ότι το αυταρχικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου τερματίζεται και στις 20 Οκτωβρίου 1941, κατόπιν επιμονής των Άγγλων δημοσίευσε συντακτική πράξη με την οποία ανακαλούσε την συντακτική πράξη της 4η Αυγούστου 1936.
Η άποψη ότι η 4η Αυγούστου «πέθανε» μαζί με τον Μεταξά, ήταν η άποψη του πράκτορα των Άγγλων Γεώργιου, και του βοηθού πράκτορα Τσουδερού, και αυτή υπηρετούν όλοι όσοι ομιλούν γα «δικτάτορα Μεταξά».
Δικτάτορες ήσαν ο Πάλερετ ο Γεώργιος και ο Παπάγος.
Ο Ιωάννης Μεταξάς, πρέπει να τιμάται ως Εθνικός Κυβερνήτης , διότι κατόρθωσε, να προσδώσει στο αντεθνικό και προδοτικό καθεστώς της υποτέλειας και της ξενοκρατίας πατριωτικά και φιλολαϊκά- φιλεργατικά χαρακτηριστικά, στον μέγιστο δυνατό βαθμό, και για τον λόγο αυτό δηλητηριάστηκε από την SIS (MI6).
H κυβέρνηση Μεταξά, χωρίς τον Μεταξά ήταν η βδελυρά συμμορία των αργυρώνητων των Αθηνών.
Η Βδελυρά συμμορία της 4ης Αυγούστου, στην οποία είχε βασικό ρόλο, ο μιζαδόρος και αργυρώνητος Ιωάννης Διάκος. Ο σεβάσμιος της Στοάς Ησίοδος.
Επομένως χρειάζεται πολύ προσοχή. Τιμούμε την Εθνικό Κυβερνήτη, αλλά δεν τιμούμε στο πρόσωπο του, τη «Βδελυρά συμμορία της 4ης Αυγούστου», τους «αργυρώνητους των Αθηνών», το Βασιλιά Γεώργιο, τον Παπάγο, τον Ιωάννη Διάκο, και τα λοιπά θλιβερά πρόσωπα της Αγγλοκρατίας.
η βδελυρά συμμορία των αργυρώνητων του Βασιλιά και των Άγγλων,
Όταν κατέρρευσε το μέτωπο το 1941 , το δίδυμο της Χούντας του 36, ο Γεώργιος με τον Πάλερετ, απέδρασαν στις 23 Απριλίου με ένα αγγλικό υδροπλάνο, Τον τρίτο, τον αρχιπραξικοπηματία Παπάγο τον άφησαν πίσω.
Η υπόλοιπη «κυβέρνηση», ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Κυριάκος Βαρβαρέσος, ο Υποδιοικητής, Γεώργιος Μαντζαβίνος, και τα στελέχη της Λαζαρίδης, Λεβή και Κοσμίδης δραπέτευσαν από τα Μέγαρα με το Β. Όλγα. Πιο δίπλα, φορτώθηκε στα «Πάνθηρ» και «Ιέραξ», η βδελυρά συμμορία των αργυρώνητων και ανάλγητων του Βασιλιά και των Άγγλων, με τις γυναίκες, τα τέκνα, τις πενθερές, τις κουβερνάντες- και τα μπαούλα τους.
Αυτή ήταν η Ελίτ του διεφθαρμένου καθεστώτος, Η πραγματική δικτατορία.
Ο χρυσός του ελληνικού λαού , που τον έκλεψαν ο βασιλιάς και οι Άγγλοι είχε ήδη φυγαδευτεί με τα αντιτορπιλικά «Βασιλεύς Γεώργιος Α'» και «Βασίλισσα Όλγα», την Καθαρά Δευτέρα, 3η Μαρτίου 1941.
Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου, δεν επεβλήθη από τον Ιωάννη Μεταξά, αλλά από τους Άγγλους και τον Βασιλιά.
Ο Δικτάτορας Γεώργιος, ανακοίνωσε από το ραδιόφωνο του Λονδίνου στις 10 Οκτωβρίου 1941 ότι το αυταρχικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου τερματίζεται και στις 20 Οκτωβρίου 1941, κατόπιν επιμονής των Άγγλων δημοσίευσε συντακτική πράξη με την οποία ανακαλούσε την συντακτική πράξη της 4η Αυγούστου 1936.
Η άποψη ότι η 4η Αυγούστου «πέθανε» μαζί με τον Μεταξά, ήταν η άποψη του πράκτορα των Άγγλων Γεώργιου, και του βοηθού πράκτορα Τσουδερού, και αυτή υπηρετούν όλοι όσοι ομιλούν γα «δικτάτορα Μεταξά».
Δικτάτορες ήσαν ο Πάλερετ ο Γεώργιος και ο Παπάγος.
Ο Ιωάννης Μεταξάς, πρέπει να τιμάται ως Εθνικός Κυβερνήτης , διότι κατόρθωσε, να προσδώσει στο αντεθνικό και προδοτικό καθεστώς της υποτέλειας και της ξενοκρατίας πατριωτικά και φιλολαϊκά- φιλεργατικά χαρακτηριστικά, στον μέγιστο δυνατό βαθμό, και για τον λόγο αυτό δηλητηριάστηκε από την SIS (MI6).
H κυβέρνηση Μεταξά, χωρίς τον Μεταξά ήταν η βδελυρά συμμορία των αργυρώνητων των Αθηνών.
Η Βδελυρά συμμορία της 4ης Αυγούστου, στην οποία είχε βασικό ρόλο, ο μιζαδόρος και αργυρώνητος Ιωάννης Διάκος. Ο σεβάσμιος της Στοάς Ησίοδος.
Επομένως χρειάζεται πολύ προσοχή. Τιμούμε την Εθνικό Κυβερνήτη, αλλά δεν τιμούμε στο πρόσωπο του, τη «Βδελυρά συμμορία της 4ης Αυγούστου», τους «αργυρώνητους των Αθηνών», το Βασιλιά Γεώργιο, τον Παπάγο, τον Ιωάννη Διάκο, και τα λοιπά θλιβερά πρόσωπα της Αγγλοκρατίας.
Καλά, μιλάμε και για πολύ βαθύ Χόλλυγουντ
Το «μακελειό» στο Ελ Πάσο, με «μανιφέστο» το οποίο «καθιστά σαφές ότι επρόκειτο για έγκλημα μίσους», φωνάζει από μακριά «Χόλυγουντ» .
Έχει τηλεπαραγωγό, σεναριογράφο και σκηνοθέτη.
Οι «φρενοβλαβείς εκτελεστές», μου θυμίζουν τους αναρχικούς «φρενοβλαβείς» που σκότωναν τους βασιλιάδες τον 19ο Αιώνα
Η Γκρέτα Γκαγκά και η ΤΚ9 Κλιματική Αλλαγή
Στις 4 Αυγούστου 1881, καταγράφηκε στην Ισπανία η υψηλότερη θερμοκρασία που μετρήθηκε πότε στην Ευρώπη . 50 βαθμοί Κελσίου.
Αλλά, τα βλαμμένα που μαζεύτηκαν με την 16χρονη Γκρέτα "για το κλίμα", στο Ντόρτμουντ, παίρνουν χαπάκια αποβλάκωσης κατά της κλιματικής αλλαγής.
Αλλά, τα βλαμμένα που μαζεύτηκαν με την 16χρονη Γκρέτα "για το κλίμα", στο Ντόρτμουντ, παίρνουν χαπάκια αποβλάκωσης κατά της κλιματικής αλλαγής.
Η Στοά του Λονδίνου έκανε το θαύμα της στις 4 Αυγούστου 1791
Ο θάνατος του Ιωσήφ Β και η διάσωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ο αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ιωσήφ Β΄, πέθανε στις 20 Φεβρουαρίου του 1790 σε ηλικία 49 ετών. Πριν τον θάνατό του συνέταξε την επιτάφιο επιγραφή του που ανεφερε: «Ενθάδε κείται ο Ιωσήφ που απέτυχε σε ότι ανέλαβε».
Τον διαδέχτηκε ο «Πεφωτισμένος» αδελφός του Λεοπόλδος. Κύρια έννοια του ήταν η αδελφή του Μαρία Αντουανέτα, που με το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης, κινδύνευε άμεσα η ζωή της και του ζητούσε απεγνωσμένα βοήθεια.
Ο Λεοπόλδος προσπάθησε να ζητήσει βοήθεια από την Αγγλία.
Υπό την πίεση του Λονδίνου και της Γαλλικής επανάστασης, και της Στοάς της Βιέννης , ο Λεοπόλδος αποσύρθηκε από τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο και η Αυστρία υπέγραψε στις 4 Αυγούστου 1791 στο Σιστόβ της Βουλγαρίας , μια συνθήκη ειρήνης με την Πύλη ,την οποία ετοίμασαν η Μεγάλη Βρετανία, η Πρωσία και η Ολλανδία. Το Κείμενο της Συνθήκης ήταν γραμμένο στα Γαλλικά και στα Τουρκικά.
Η Πρωσία ως υποχείριο του Λονδίνου, απειλούσε να εισβάλει στην Αυστρία.
Η Αυστρία αποκήρυξε οποιαδήποτε διεύρυνση εις βάρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και επέστρεψε το Βελιγράδι.
Ο Λεοπόλδος συνέχισε τις διαπραγματεύσεις του για να βρει συμμάχους για επέμβαση στη Γαλλία, και συναντήθηκε με τον βασιλιά της Πρωσίας στις 25 Αυγούστου 1791
Ο αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ιωσήφ Β΄, πέθανε στις 20 Φεβρουαρίου του 1790 σε ηλικία 49 ετών. Πριν τον θάνατό του συνέταξε την επιτάφιο επιγραφή του που ανεφερε: «Ενθάδε κείται ο Ιωσήφ που απέτυχε σε ότι ανέλαβε».
Τον διαδέχτηκε ο «Πεφωτισμένος» αδελφός του Λεοπόλδος. Κύρια έννοια του ήταν η αδελφή του Μαρία Αντουανέτα, που με το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης, κινδύνευε άμεσα η ζωή της και του ζητούσε απεγνωσμένα βοήθεια.
Ο Λεοπόλδος προσπάθησε να ζητήσει βοήθεια από την Αγγλία.
![]() |
| Το σπίτι, στο οποίο εγινε η υπογραφή της σύμβασης |
Ο Λεοπόλδος συνέχισε τις διαπραγματεύσεις του για να βρει συμμάχους για επέμβαση στη Γαλλία, και συναντήθηκε με τον βασιλιά της Πρωσίας στις 25 Αυγούστου 1791
3/8/19
Σκηνοθετημένα από τον Κίσινγκερ τα γεγονότα της Κύπρου το 1974
Πραξικόπημα και εισβολή made in USA
του Σπύρου Χατζάρα
Όλοι οι Ρουφιανομπακαλόγατοι που αναμασούν την προπαγάνδα των προδοτών μας πρήζουν τα συκώτια με το «προδοτικό» πραξικόπημα της Χούντας των Αθηνών, της 15ης Ιουλίου.
Όμως το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, ήταν απάντηση στο προδοτικό πραξικόπημα της 2ας Ιουλίου που αφόπλιζε την Κύπρο και την άφηνε στο έλεος των Τούρκων.
Η αφορμή για το Αττίλα και το πραξικόπημα, ήταν η απόφαση του Υπουργικού Συμβούλιου της Κύπρου υπό τον Μακάριο για τη μείωση της στρατιωτικής θητείας σε 14 μήνες και την ανάκληση των 650 Ελλήνων αξιωματικών, που υπηρετούσαν στην Εθνική Φρουρά.
Ο Μακάριος , είναι φανερό, ότι είχε λόγους, να μην ανησυχεί για την «τουρκική απειλή» και προέτασσε τον «πολιτικό κίνδυνο».
Είναι ακόμα προφανές, ότι είχε «εγγυήσεις» από το Λονδίνο και την Ουάσιγκτον για μια λύση , σαν αυτή που συμφωνήθηκε στην Βιέννη το 1977, για μια Δικοινοτική και Διζωνική Κύπρο , υπό την προεδρία του, και αποφάσισε τη ρήξη με την «Αθήνα».
Η αντίστροφη μέτρηση για το ιουδαϊκό/νατοϊκό πραξικόπημα του προδότη/πράκτορα Ιωαννίδη στην Κύπρο , άρχισε την 6η Οκτωβρίου 1973, με την αιφνιδιαστική επίθεση των Αράβων στο Σινά και το Γκολάν. Με τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ. Ο ιουδαίος Κίσινγκερ , με την διπλή ιδιότητα του πολιτικού προϊσταμένου των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και του επικεφαλής του Στέητ Ντηπάρτμεντ, διαχειρίστηκε προσωπικά και σκηνοθέτησε από το παρασκήνιο την Κυπριακή Προδοσία αφού ο τότε πρόεδρος Νίξον κλυδωνιζόταν λόγω του σκανδάλου Γουώτεργέητ. Ο αείμνηστος μέγας Έλλην δημοσιογράφος Ηλίας Δημητρακόπουλος, σε μια συνέντευξή του στην «Ηerald» αποκάλυψε ότι οι αποφάσεις του Κίσινγκερ, είχαν ληφθεί σε μια κλειστή σύσκεψη των μυστικών υπηρεσιών, τέσσερις μήνες πριν το πραξικόπημα και την εισβολή στην Κύπρο.
Το σχέδιο Κίσινγκερ προέβλεπε την παραπλάνηση του Μακαρίου, με βάση τα «παλιά σχέδια «Νίκη» και «Aπόλλων» που είχαν περιέλθει στα χέρια των Μακαριακών από το καλοκαίρι του 1973 , και τα οποία προέβλεπαν την έξοδο αρμάτων από τα στρατόπεδα τα οποία θα οδηγούσαν μυημένοι εις την E.O.K.A. εθνοφρουροί.
Τον Μάρτιο του 1974, η Κυπριακή Υπηρεσία Πληροφοριών έλαβε από τους καλούς μας φίλους έγγραφα της ΕΟΚΑ Β' τα οποία κατέγραφαν πλάνα για διενέργεια πραξικοπήματος , και τη συνέχεια ο κύπριος πρέσβης στην Ουάσιγκτον και στενός συνεργάτης του Μακαρίου Νίκος Δημητρίου επισκέφθηκε τον αρμόδιο υφυπουργό Ρότζερ Ντέιβις και τον υπεύθυνο του κυπριακού Γραφείου στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ κ. Τομ Μπόγιατ και εξέφρασε την ανησυχία του για το ενδεχόμενο ανατροπής του Αρχιεπισκόπου από τη χούντα των Αθηνών.
Ο αστικός μύθος λέει , ότι ο Ταξίαρχος εξύφαινε σχέδιο για την ανατροπή του Μούσκου από τον Απρίλιο του 1974 , ενώ το ΜΙ6 , το είχε βρει το σχέδιο από τον Μάρτιο.
Κι ένα πουλί, μαύρο πουλί, καλό πουλί πέταξε και τα είπε και στην «Ροζαλία» και στον «κουφό» στο Παρίσι.
Η «Ροζαλία» όπως του ζήτησαν προειδοποίησε για τα σχέδια του Ιωαννίδη τον Μακάριος και έτσι διασταυρώθηκε η πληροφορία.
Τους φόβους τους για το ενδεχόμενο ενός πραξικοπήματος στη μεγαλόνησο εξέφρασαν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας. Έτσι ήρθε και έδεσε το γλυκό.
Οι αμερικανοί, όλο αυτό το διάστημα , μέχρι και τις 15 Ιουλίου, ενημέρωναν την Μακαριακή πλευρά, και τους Τούρκους, για το πραξικόπημα, το οποίο ενθάρρυνε στην Αθήνα ο Γκας που ήθελε το κεφάλι του Μούσκου.
Οι επαφές του Ιωαννίδη, που ήταν έμπιστος και προστατευόμενος της CIA, και είχε μακρά συνωμοτική ιστορία, με τους αμερικανούς πράκτορες , γινόντουσαν στην κλινική «Κυανούς Σταυρός», έναντι της αμερικανικής πρεσβείας, που ήταν ιδιοκτησίας του Εβραίου συζύγου της αδελφής του Ιωαννίδη, Ζακ Αλαζράκη. Συνομιλητής του ήταν ο υποσταθμάρχης της CIA στην Αθήνα κ. Ρον Εστες που μιλούσε Ελληνικά και μετατέθηκε τον Ιούλιο του 1973 από τη Λευκωσία.
Ο Ρον Εστες ήταν άριστος γνώστης των ελληνικών πραγμάτων και της γλώσσας και είχε ήδη υπηρετήσει δύο φορές στην Κύπρο, την τελευταία φορά υπό τον Ρίτσαρντ Γουέλς Ο άλλος συνομιλητής ήταν το δεξί χέρι του Έστες
ο ελληνοαμερικανικός Γκας Λάσκαρης Αβρακώτου και ο προηγούμενος «χειριστής» του Ιωαννίδη, ο Πήτερ Κορομηλάς, που είχε μεν μετατεθεί στο Κάιρο αλλά «πεταγόταν» στην Αθήνα.
Στις 7 Ιουνίου η CIA έστειλε στην Ουάσιγκτον δύο ξεχωριστές εκθέσεις σχετικά με την Κύπρο. Η πρώτη ήταν από την Κύπρο και ήταν ένα δελτίο ενημέρωσης (National Intelligence Bulletin), το οποίο προειδοποιούσε τα ανώτατα κλιμάκια της κυβέρνησης Νίξον ότι «ο Μακάριος σχεδιάζει να πιέσει για την απομάκρυνση της ελληνικής Εθνοφρουράς από την Κύπρο».
Την ίδια όμως ημέρα κυκλοφόρησε μία ακόμη απόρρητη έκθεση, των Έστες και Αβράκωτου, από την Αθήνα, που ήταν βασισμένη σε μια συνομιλία του Ιωαννίδη με τους δύο του κλιμακίου των Αθηνών και ανέφερε: «Ο Ιωαννίδης εξετάζει σοβαρά την ανατροπή του Μακαρίου... Ο Ιωαννίδης ισχυρίσθηκε ότι η Ελλάδα μπορεί να ανατρέψει τον Μακάριο μέσα σε 24 ώρες. Οι Τούρκοι θα συμφωνήσουν σιωπηλά στην απομάκρυνσή του... Ο Ιωαννίδης πρόσθεσε πως μπορεί να εξουδετερώσει τον Μακάριο μια και καλή ώστε να λύσει το Κυπριακό η Ελλάδα απευθείας με την Τουρκία».
Ο Ταξίαρχος και οι Στρατηγοί, υπό τις συμβουλές και τις εγγυήσεις της μητέρας Cia, κατανόησαν, την Δικοινοτική και Διζωνική Κύπρο , ως διπλή Ένωση και αποφάσισαν την διχοτόμηση, που εισηγείτο ο Αβέρωφ από το 1958, και ο εθνικόφρων Σαμψών, ανακήρυξε την «Ελληνική Δημοκρατία της Κύπρου».
Υπό το βάρος των γεγονότων, ο Ταξίαρχος εκάμθη στις 20 Ιουλίου. Ο ασθενής κρίκος έχασε την ψυχραιμία του και «έσπασε», ενώ ο Μακάριος, ο Καραμανλής, ο Αβερωφ, ο Αραπάκης, ο Γκιζίκης, ο Παπανικολάου, ο Ντάβος, και πολλοί άλλοι , διατηρούσαν την ψυχραιμία τους, και παρακολουθούσαν τους Τούρκους ,να αποβιβάζονται, να σκοτώνουν να καίνε και να βιάζουν στην Κύπρο που, έτσι και αλλιώς ήταν «μακριά».
Ο τουρκικός αποβατικός στολίσκος, από 6 αποβατικά , απέπλευσε από την Μερσίνα στις 11.30 π.μ. της 19ης Ιουλίου. Μέρα Μεσημέρι. Το πληροφορήθηκε και η ΚΥΠ αμέσως. Οι Τούρκοι, έφθασαν στο Πέντε Μίλι στις 5.30 της επομένης. 18 ώρες μετά.
Και όταν μιλούσε στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ο Μακάριος ο στολίσκος ήταν εν πλω και εκείνος το γνώριζε.
Στις 30 Ιουλίου 1974, ο Τζέιμς Κάλλαχαν, ο Γεώργιος Μαύρος και ο Τουράν Γκιουνές υπέγραψαν στη Γενεύη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που την είχαν συγγράψει οι Άγγλοι, στο πνεύμα όσων είχαν συμφωνήσει γενικά με τον Μακάριο, πριν εκείνος αποφασίζει να διαλύσει την Εθνοφρουρά.
Η συμφωνία των τριών εγγυητριών δυνάμεων επεσήμανε την έμπρακτη ύπαρξη στη Δημοκρατία της Κύπρου δύο αυτόνομων διοικήσεων, μίας Ελληνοκυπριακής και μίας τουρκοκυπριακής. Ήταν η Διζωνική Δικοινοτική λύση.
Οι εγγυήτριες δυνάμεις συμφώνησαν στην επόμενη τους συνεδρία να συζητήσουν δίχως προκατάληψη τα προβλήματα που προκύπτουν από την ύπαρξη αυτών των αυτόνομων διοικήσεων.
Ο Γεώργιος Μαύρος που δεν ήταν «ιδιαίτερα οξυδερκής» υπέγραψε αλλά δεν κατάλαβε.
Εν τω μεταξύ, τα 6 τουρκικά αποβατικά συνέχιζαν την μεταφορά του Αττίλα.
του Σπύρου Χατζάρα
Όλοι οι Ρουφιανομπακαλόγατοι που αναμασούν την προπαγάνδα των προδοτών μας πρήζουν τα συκώτια με το «προδοτικό» πραξικόπημα της Χούντας των Αθηνών, της 15ης Ιουλίου.
Όμως το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, ήταν απάντηση στο προδοτικό πραξικόπημα της 2ας Ιουλίου που αφόπλιζε την Κύπρο και την άφηνε στο έλεος των Τούρκων.
Η αφορμή για το Αττίλα και το πραξικόπημα, ήταν η απόφαση του Υπουργικού Συμβούλιου της Κύπρου υπό τον Μακάριο για τη μείωση της στρατιωτικής θητείας σε 14 μήνες και την ανάκληση των 650 Ελλήνων αξιωματικών, που υπηρετούσαν στην Εθνική Φρουρά.
Ο Μακάριος , είναι φανερό, ότι είχε λόγους, να μην ανησυχεί για την «τουρκική απειλή» και προέτασσε τον «πολιτικό κίνδυνο».
Είναι ακόμα προφανές, ότι είχε «εγγυήσεις» από το Λονδίνο και την Ουάσιγκτον για μια λύση , σαν αυτή που συμφωνήθηκε στην Βιέννη το 1977, για μια Δικοινοτική και Διζωνική Κύπρο , υπό την προεδρία του, και αποφάσισε τη ρήξη με την «Αθήνα».
Η αντίστροφη μέτρηση για το ιουδαϊκό/νατοϊκό πραξικόπημα του προδότη/πράκτορα Ιωαννίδη στην Κύπρο , άρχισε την 6η Οκτωβρίου 1973, με την αιφνιδιαστική επίθεση των Αράβων στο Σινά και το Γκολάν. Με τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ. Ο ιουδαίος Κίσινγκερ , με την διπλή ιδιότητα του πολιτικού προϊσταμένου των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και του επικεφαλής του Στέητ Ντηπάρτμεντ, διαχειρίστηκε προσωπικά και σκηνοθέτησε από το παρασκήνιο την Κυπριακή Προδοσία αφού ο τότε πρόεδρος Νίξον κλυδωνιζόταν λόγω του σκανδάλου Γουώτεργέητ. Ο αείμνηστος μέγας Έλλην δημοσιογράφος Ηλίας Δημητρακόπουλος, σε μια συνέντευξή του στην «Ηerald» αποκάλυψε ότι οι αποφάσεις του Κίσινγκερ, είχαν ληφθεί σε μια κλειστή σύσκεψη των μυστικών υπηρεσιών, τέσσερις μήνες πριν το πραξικόπημα και την εισβολή στην Κύπρο.
Το σχέδιο Κίσινγκερ προέβλεπε την παραπλάνηση του Μακαρίου, με βάση τα «παλιά σχέδια «Νίκη» και «Aπόλλων» που είχαν περιέλθει στα χέρια των Μακαριακών από το καλοκαίρι του 1973 , και τα οποία προέβλεπαν την έξοδο αρμάτων από τα στρατόπεδα τα οποία θα οδηγούσαν μυημένοι εις την E.O.K.A. εθνοφρουροί.
Τον Μάρτιο του 1974, η Κυπριακή Υπηρεσία Πληροφοριών έλαβε από τους καλούς μας φίλους έγγραφα της ΕΟΚΑ Β' τα οποία κατέγραφαν πλάνα για διενέργεια πραξικοπήματος , και τη συνέχεια ο κύπριος πρέσβης στην Ουάσιγκτον και στενός συνεργάτης του Μακαρίου Νίκος Δημητρίου επισκέφθηκε τον αρμόδιο υφυπουργό Ρότζερ Ντέιβις και τον υπεύθυνο του κυπριακού Γραφείου στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ κ. Τομ Μπόγιατ και εξέφρασε την ανησυχία του για το ενδεχόμενο ανατροπής του Αρχιεπισκόπου από τη χούντα των Αθηνών.
Ο αστικός μύθος λέει , ότι ο Ταξίαρχος εξύφαινε σχέδιο για την ανατροπή του Μούσκου από τον Απρίλιο του 1974 , ενώ το ΜΙ6 , το είχε βρει το σχέδιο από τον Μάρτιο.
Κι ένα πουλί, μαύρο πουλί, καλό πουλί πέταξε και τα είπε και στην «Ροζαλία» και στον «κουφό» στο Παρίσι.
Η «Ροζαλία» όπως του ζήτησαν προειδοποίησε για τα σχέδια του Ιωαννίδη τον Μακάριος και έτσι διασταυρώθηκε η πληροφορία.
Τους φόβους τους για το ενδεχόμενο ενός πραξικοπήματος στη μεγαλόνησο εξέφρασαν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας. Έτσι ήρθε και έδεσε το γλυκό.
Οι αμερικανοί, όλο αυτό το διάστημα , μέχρι και τις 15 Ιουλίου, ενημέρωναν την Μακαριακή πλευρά, και τους Τούρκους, για το πραξικόπημα, το οποίο ενθάρρυνε στην Αθήνα ο Γκας που ήθελε το κεφάλι του Μούσκου.
Οι επαφές του Ιωαννίδη, που ήταν έμπιστος και προστατευόμενος της CIA, και είχε μακρά συνωμοτική ιστορία, με τους αμερικανούς πράκτορες , γινόντουσαν στην κλινική «Κυανούς Σταυρός», έναντι της αμερικανικής πρεσβείας, που ήταν ιδιοκτησίας του Εβραίου συζύγου της αδελφής του Ιωαννίδη, Ζακ Αλαζράκη. Συνομιλητής του ήταν ο υποσταθμάρχης της CIA στην Αθήνα κ. Ρον Εστες που μιλούσε Ελληνικά και μετατέθηκε τον Ιούλιο του 1973 από τη Λευκωσία.
Ο Ρον Εστες ήταν άριστος γνώστης των ελληνικών πραγμάτων και της γλώσσας και είχε ήδη υπηρετήσει δύο φορές στην Κύπρο, την τελευταία φορά υπό τον Ρίτσαρντ Γουέλς Ο άλλος συνομιλητής ήταν το δεξί χέρι του Έστες
ο ελληνοαμερικανικός Γκας Λάσκαρης Αβρακώτου και ο προηγούμενος «χειριστής» του Ιωαννίδη, ο Πήτερ Κορομηλάς, που είχε μεν μετατεθεί στο Κάιρο αλλά «πεταγόταν» στην Αθήνα.
Στις 7 Ιουνίου η CIA έστειλε στην Ουάσιγκτον δύο ξεχωριστές εκθέσεις σχετικά με την Κύπρο. Η πρώτη ήταν από την Κύπρο και ήταν ένα δελτίο ενημέρωσης (National Intelligence Bulletin), το οποίο προειδοποιούσε τα ανώτατα κλιμάκια της κυβέρνησης Νίξον ότι «ο Μακάριος σχεδιάζει να πιέσει για την απομάκρυνση της ελληνικής Εθνοφρουράς από την Κύπρο».
Την ίδια όμως ημέρα κυκλοφόρησε μία ακόμη απόρρητη έκθεση, των Έστες και Αβράκωτου, από την Αθήνα, που ήταν βασισμένη σε μια συνομιλία του Ιωαννίδη με τους δύο του κλιμακίου των Αθηνών και ανέφερε: «Ο Ιωαννίδης εξετάζει σοβαρά την ανατροπή του Μακαρίου... Ο Ιωαννίδης ισχυρίσθηκε ότι η Ελλάδα μπορεί να ανατρέψει τον Μακάριο μέσα σε 24 ώρες. Οι Τούρκοι θα συμφωνήσουν σιωπηλά στην απομάκρυνσή του... Ο Ιωαννίδης πρόσθεσε πως μπορεί να εξουδετερώσει τον Μακάριο μια και καλή ώστε να λύσει το Κυπριακό η Ελλάδα απευθείας με την Τουρκία».
Ο Ταξίαρχος και οι Στρατηγοί, υπό τις συμβουλές και τις εγγυήσεις της μητέρας Cia, κατανόησαν, την Δικοινοτική και Διζωνική Κύπρο , ως διπλή Ένωση και αποφάσισαν την διχοτόμηση, που εισηγείτο ο Αβέρωφ από το 1958, και ο εθνικόφρων Σαμψών, ανακήρυξε την «Ελληνική Δημοκρατία της Κύπρου».
Υπό το βάρος των γεγονότων, ο Ταξίαρχος εκάμθη στις 20 Ιουλίου. Ο ασθενής κρίκος έχασε την ψυχραιμία του και «έσπασε», ενώ ο Μακάριος, ο Καραμανλής, ο Αβερωφ, ο Αραπάκης, ο Γκιζίκης, ο Παπανικολάου, ο Ντάβος, και πολλοί άλλοι , διατηρούσαν την ψυχραιμία τους, και παρακολουθούσαν τους Τούρκους ,να αποβιβάζονται, να σκοτώνουν να καίνε και να βιάζουν στην Κύπρο που, έτσι και αλλιώς ήταν «μακριά».
Ο τουρκικός αποβατικός στολίσκος, από 6 αποβατικά , απέπλευσε από την Μερσίνα στις 11.30 π.μ. της 19ης Ιουλίου. Μέρα Μεσημέρι. Το πληροφορήθηκε και η ΚΥΠ αμέσως. Οι Τούρκοι, έφθασαν στο Πέντε Μίλι στις 5.30 της επομένης. 18 ώρες μετά.
Και όταν μιλούσε στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ο Μακάριος ο στολίσκος ήταν εν πλω και εκείνος το γνώριζε.
Στις 30 Ιουλίου 1974, ο Τζέιμς Κάλλαχαν, ο Γεώργιος Μαύρος και ο Τουράν Γκιουνές υπέγραψαν στη Γενεύη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που την είχαν συγγράψει οι Άγγλοι, στο πνεύμα όσων είχαν συμφωνήσει γενικά με τον Μακάριο, πριν εκείνος αποφασίζει να διαλύσει την Εθνοφρουρά.
Η συμφωνία των τριών εγγυητριών δυνάμεων επεσήμανε την έμπρακτη ύπαρξη στη Δημοκρατία της Κύπρου δύο αυτόνομων διοικήσεων, μίας Ελληνοκυπριακής και μίας τουρκοκυπριακής. Ήταν η Διζωνική Δικοινοτική λύση.
Οι εγγυήτριες δυνάμεις συμφώνησαν στην επόμενη τους συνεδρία να συζητήσουν δίχως προκατάληψη τα προβλήματα που προκύπτουν από την ύπαρξη αυτών των αυτόνομων διοικήσεων.
Ο Γεώργιος Μαύρος που δεν ήταν «ιδιαίτερα οξυδερκής» υπέγραψε αλλά δεν κατάλαβε.
Εν τω μεταξύ, τα 6 τουρκικά αποβατικά συνέχιζαν την μεταφορά του Αττίλα.
Πήρε από τον παππού του
Κατσικοπόδης! Πήγε στην Καρπάθο, και στις 12:51 σημειώθηκε δόνηση 4,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ .
Το δάκρυ του Λουζνικί
Μπορεί να πέρασαν 39 χρόνια αλλά το θυμάμαι σαν τώρα. Παρακολουθούσα την ασπρόμαυρη μετάδοση της τελετής λήξης της Ολυμπιάδας της Μόσχας ,όταν έγινε το «θαύμα».
Ο Μίσα , το αρκουδάκι, η μασκότ των Ολυμπιακών Αγώνων της Μόσχας, ζωντάνεψε και δάκρυσε. Δάκρυσα και εγώ. Η μαζική τέχνη, δηλαδή η Τέχνη που παράγει μια ομάδα έβγαλε συναίσθημα.
Είναι ένα επιτευγμα που δεν το κατάφερε ποτέ κανείς πριν και ποτέ ξανά άλλος μετά. Όλα τα γεγονότα της 3ης Αυγούστου θα τα διαβάσετε εδώ https://ta-mavra-nea.blogspot.com/2019/08/435.html
Ο Μίσα , το αρκουδάκι, η μασκότ των Ολυμπιακών Αγώνων της Μόσχας, ζωντάνεψε και δάκρυσε. Δάκρυσα και εγώ. Η μαζική τέχνη, δηλαδή η Τέχνη που παράγει μια ομάδα έβγαλε συναίσθημα.
Είναι ένα επιτευγμα που δεν το κατάφερε ποτέ κανείς πριν και ποτέ ξανά άλλος μετά. Όλα τα γεγονότα της 3ης Αυγούστου θα τα διαβάσετε εδώ https://ta-mavra-nea.blogspot.com/2019/08/435.html
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
-
Αρχίζω από το τέλος. Σημίτης, Παπαδήμος, Καραμανλής, Αλογοσκούφης, Στουρνάρας, Χριστοδουλάκης, Προβόπουλος, Αβάπτιστος του Παπανδρέου, Συ...









