102 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία και την Εθνική Καταστροφή. Στις 24 Μαρτίου 1922, ο Κεμάλ δέχτηκε την ανακωχή που πρότειναν οι Δυνάμεις, αλλά, υπό τον όρο να αρχίσει αμέσως η εκκένωση της Μικράς Ασίας από τον ελληνικό Στρατό

Πέρασαν 25 χρόνια από το Γιουγκοσλαβικό έγκλημα του Κράτους Δικαίου

Η επίθεση  των ΗΠΑ καιτου ΝΑΤΟ εναντίον της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (ΟΔΓ) ήταν ταυτόχρονα μια επίθεση εναντίον της Ευρώπης, της Ρωσίας, της Κίνας, του ανθρώπινου πολιτισμού και του εθνοφυλετισμού. Η επίθεση συνεχίζεται με την ίδια ένταση σήμερα προς τη Ρωσία και τη Σερβία και προς όλους εκείνους που αγωνίζονται για την Εθνική τους κυριαρχία και το σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου.

 Οι «καλοί άνθρωποι», ο Κλίντον και η παρέα του δεν είχαν καμιά      διεθνή νομιμοποίηση για να επιτεθούν στην Ομοσπονδιακή Δημοκτατία της Γιουγκοσλαβίας.

 Ανέλαβαν από μόνοι τους «ανθρωπιστική δράση» κατά της Εθνικής Κυριαρχίας μιας ανεξάρτητης χώρας μέλους του ΟΗΕ , και υπέρ μιας τρομοκρατικής  οργάνωσης, του ΟΥΤΣΕΚΑ χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ για να δώσουν τον άνθρακα του Κοσσυφοπεδίου στην Ενρον.

Οι αμαρικανοί και το ΝΑΤΠ βομβάρδιζαν τους Σέρβους για 78 ημέρες, και σκότωσαν τουλάχιστον 5000 ανθρώπους συμπεριλαμβανομένων 89   παιδιών.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, σκοτώθηκαν     πάνω από 3.500 άμαχοι και τραυματίστηκαν περισσότεροι από 12.500, πολλοί από τούς        οποίους έμειναν ανάπηροι. 

Το υπουργείο Άμυνας της Σερβίας, την εποχή που κυβερνούσαν οι      φίλοι των αμερικανών  διαπίστωσε ότι από τους βομβαρδισμούς       μόνον   2.500 Σέρβοι πολίτες έχασαν τη ζωή τους. 

Τα στοιχεία αυτά ,μετρούσαν τους νεκρούς που καταμετρήθηκαν επί τόπου  μετά τους βομβαρδισμούς, και όχι τους αγνοούμενους και τους τραυματίες που πέθαναν μετά στα νοσοκομεία 

 Κατά τη διάρκεια των αεροπορικών επιδέσεων  του ΝΑΤΟ      σκοτώθηκαν 1.031 μέλη του Σερβικού Στρατού και της αστυνομίας. 

Το ΝΑΤΟ κατέστρεψε χιλιάδες σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία, εργοστάσια, δρόμους και γέφυρες. 

Το κόστος της καταστροφής ξεπέρασε τα 100 δισεκατομμύρια      δολάρια. 

Στα επόμενα χρόνια ακολούθησαν ο Καρκίνοι από το απεμπλουτισμένο Ουράνιο και τη διοξίνη που σκόρπισε στον αέρα από την καταστροφή των διυλιστηρίων.

 

Ο Πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, στις 24 Μαρτίου 1999 με διάγγελμα του από το ραδιόφωνο και την          τηλεόραση της Σερβίας είπε ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας επιθυμούσε τη συνέχιση της πολιτικής διαδικασίας,

 και ότι θα υπερασπιστεί τη χώρα εάν δεχθεί επίθεση.

 Λίγες ώρες πριν από την έναρξη της επίθεσης ο Μίλο Τζουγκάνοβιτς ,ως πρωθυπουργός του Μαυροβουνίου δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει την απόφαση της κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας για να κηρύξει την χώρα σε κατάσταση Πολέμου.

Ο Μπιλ Κλίντον μίλησε στο τηλέφωνο με τον Μπόρις Γέλτσιν και του ζήτησε «να μην επιτρέψει την κρίση στο Κοσσυφοπέδιο να χαλάσει          τις σχέσεις της Μόσχας με την Ουάσιγκτον».

Ο βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας από τα αεροπλάνα του ΝΑΤΟ ξεκίνησε στις 19 και 50 . 

Οι πρώτες βόμβες έπεσαν στο Κοσσυφοπέδιο και το Μετόχι, στους στρατώνες στο Πρόκουπλιε και σκοτώθηκε ο στρατιώτης Μπόμπαν Νεντέλκοβιτς που ήταν στη σκοπιά.

 Στη συνέχεια, στις 20:05 βομβαρδίστηκε ένα στρατόπεδο στο        Βίρμπισι και στις 20.15 χτύπησαν ένα υπόγειο καταφύγιο στην Κουρσούμλια, όπου σκοτώθηκαν 12 κληρωτοί . 

Στις 20:38 έπεσαν πρώτες ρουκέτες στο στρατιωτικό αεροδρόμιο        στην Μπαταΐνιτσα, όπου βρισκόταν το ΕΘΚΕΠΙΧ του Γιουγκοσλαβικού Γενικού Επιτελείου . 

Προσεβλήθησαν επίσης πομποί αναμετάδοσης της ραδιοφωνίας και       της κινητής τηλεφωνίας.

 Η Γιουγκοσλαβία ανακοίνωσε ότι δεχόταν επίθεση από το ΝΑΤΟ, και

 ότι προσβλήθηκαν 20 στόχοι και διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις

 με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία. 

 Η Κίνα και η Ρωσία ζήτησαν τον τερματισμό των επιθέσεων του 

ΝΑΤΟ στη Σερβία και το Μαυροβούνιο και κατόπιν αιτήματος της 

Ρωσίας, συνήλθε σε έκτακτη συνεδρίαση το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, που έληξε χωρίς απόφαση.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ  ΧΑΤΖΑΡΑΣ

24 Μαρτίου 1971. Λεωφόρος. Ώρες Πράσινου Μεγαλείου. Αποκλείσαμε την Έβερτον. Μίμης Δομάζος, Αντώνης Αντωνιάδης, Τάκης Οικονομόπουλος

24 Μαρτίου 1971. Λεωφόρος!

Ώρες Πράσινου Μεγαλείου

Μετά το 1-1 του Λίβερπουλ, με το γκολ του Καλιγέρη, και τον γίγαντα Άνθιμο Καψή στην Άμυνα,  ο Παναθηναϊκός στην ρεβάνς της Λεωφόρου ήρθε ισόπαλος 0-0 με την Έβερτον και προκρίθηκε στην ημιτελική φάση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. 

Η ενδεκάδα του θριάμβου: 

Οικονομόπουλος, Τομαράς, Αθανασόπουλος, Καψής, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Φυλακούρης, Δομάζος, Γραμμός, Αντωνιάδης. 

Η 24η Μαρτίου στην Ιστορία

Η 24η Μαρτίου είναι η 7η ημέρα της Μεγάλης Σαρακοστής και η 84η του δίσεκτου 2024 κατα το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Απομένουν 282 μέρες μέχρι το τέλος του έτους.

  1078. O επαναστάτης στρατηγός του Θέματος των Ανατολικών Νικηφόρος Γ΄ Βοτανειάτης αφού νίκησε και αιχμαλώτισε τον Καίσαρα Ιωάννη Δούκα εισήλθε θριαμβευτικά στην Κωνσταντινούπολη και στέφθηκε αυτοκράτορας από τον Πατριάρχη Κοσμά Α΄ Ιεροσολυμίτη. Ο Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας, παραιτήθηκε και κλείστηκε σε μοναστήρι.

1155. Ο Γιούρι Ντολγκορούκι ανακατέλαβε το Κίεβο. 

1201. Οι Βούλγαροι του Καλογιάν  τρίτη ημέρα της Πολιορκίας της Βυζαντινής Βάρνας, κατέλαβαν τα τείχη του φρουρίου και εισέβαλαν στην Πόλη. Οι μισθοφόροι υπερασπιστές και οι κυβερνήτες της Βάρνας δέθηκαν και ρίχτηκαν στην τάφρο των τειχών του φρουρίου, όπου τους σκέπασαν με χώμα . Για την εκτέλεση αυτή των «Ρωμαίων» ο Καλογιάννης έλαβε από τους Βούλγαρου το επώνυμο «Ρωμαιοκτόνος» .

1267. Ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας ο Άγιος κάλεσε τους ιππότες του στο Παρίσι για να προετοιμάσουν την όγδοη σταυροφορία στους Αγίους Τόπους.

1357.Ο βασιλιάς της Γαλλίας Κάρολος Ε΄ ο Σοφός, παρουσίασε στους ευγενείς στην Συνέλευση της Τουλούζης την γαλλική εκδοχή της Μάγνκα Κάρτα με 61 άρθρα, που ανέφερε όλους τους μελλοντικούς φόρους. 

1401.Οι Μογγόλοι υπό τον Τιμούρ τον Χωλό , (τον Ταμερλάνο) κατέλαβαν την Δαμασκό από τους Μαμελούκους, οι οποίοι αποσυρθηκαν στην Ακρόπολη.

 1449.Η Άρτα παραδόθηκε αναίμακτα με συνθήκη στους Οθωμανούς που επέτρεψαν στους Αρτινούς να θρησκεύονται ελεύθερα και να τηρούν τα ήθη και τις παραδόσεις τους.

1530 .Ο Κάρολος Ε ́ (Κουϊντος) παραχώρησε στους Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη την κυριαρχία στα νησιά του αρχιπελάγους της Μάλτας.

1603.Ο καθολικός Ιάκωβος ΣΤ' της Σκωτίας μετά το θάνατο της άτεκνης Ελισάβετ Α΄ Τυδώρ της Αγγλίας έγινε βασιλιάς της Αγγλίας και της Ιρλανδίας, ως Ιάκωβος Α', και ένώθηκαν στο κεφάλι του, τα στέμματα των βασιλείων για πρώτη φορά.

1657. Απαγχονίστηκε στην Κωνσταντινούπολη, στην «Καγκελωτή Πύλη», (Παρμάκ-καπί) , ο Οικουμενικός Πατριάρχης, Παρθένιος Γ που συκοφαντήθηκε από τους Ιησουΐτες ως συνωμότης κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

1706. Στη Ρωσία ο στρατάρχης Σερεμέτιεφ κατέστειλε την εξέγερση των Στρέλτσι. Για αυτό το κατόρθωμα, έγινε ο πρώτος που έλαβε τον τίτλο του κόμη στη Ρωσία.

1720 . Λόγω της Τραπεζικής Κρίσης έκλεισαν στο Παρίσι οι Τράπεζες του οδού Κινκαμπουά όπου επωλούντο οι μετοχές των εταιρειών του Μισισιπή και των Ανατολικών Ινδιών. Στη Σουηδία το Κοινοβούλιο εξέλεξε τον Φρειδερίκο της Έσσης ως βασιλιά της Σουηδίας. 

1721. Ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ ολοκλήρωσε τα έξι κοντσέρτα του στο Βρανδεμβούργο.

 

1794 . Στην Κρακοβία, ο Ταντεούς Κοσιούσκο κήρυξε επανάσταση εναντίον της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και του Βασιλείου της Πρωσίας και ανέλαβε την ηγεσία του Πολωνικού Στρατού. Στο Παρίσι οδηγήθηκε στη λαιμητόμο ο «Μπαρμπα-Ντισέν» Ζακ Ρενέ Εμπέρ , μαζί με τους συντρόφους του Εμπερτιστές (Βενσάν, Ρονσέν, Μομορό κλπ.). Καθ' οδόν για το ικρίωμα, ο Εμπέρ λιποθύμησε πολλές φορές και όταν τον έβαλαν κάτω από τη λεπίδα, κραύγαζε υστερικά. Οι δήμιοι του Εμπέρ, προσάρμοσαν τη λεπίδα ώστε να σταματήσει λίγες ίντσες πάνω από το λαιμό του. Η εκτέλεση δεν πραγματοποιήθηκε παρά μόνο στην τέταρτη απόπειρα. Η χήρα του εκτελέστηκε κι αυτή, στις 13 Απριλίου 1794. 

1798. Εξέγερση των ιρλανδών Εθνικιστών κατά της βρετανικής κατοχής. 

1808. Στην Ισπανία, ο Φερνάντο έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από τον λαό της Μαδρίτης ως νέος μονάρχης. 

1810. Ο Ναπολέων Βοναπάρτης διέταξε  τα ορφανά παιδιά, των  στρατιωτών που πέθαναν εν ώρα καθήκοντος να ενταχθούν στην αυτοκρατορική φρουρά.

 1813. Ο Πάπας Πίος Ζ κατήγγειλε το κονκορδάτο του Φοντενεμπλό. 

 1821 . Μετά τη συνθηκολόγηση των Τούρκων της Καλαμάτας , ο Παπαδημήτρης Τζώρης ή Παπατσώρης κάλεσε τους Σουλιμαίους Ντρέδες στις 24 Μαρτίου στο εκκλησάκι του Αϊ Δημήτρη και, αφού ο ίδιος τέλεσε τη θεία λειτουργία, τους μετάλαβε και ευλόγησε τα όπλα και τη σημαία. Στη συνέχεια έδωσαν όλοι τους τον όρκο «Λευτεριά ή Θάνατος». Ο Δημήτριος Παπατσώρης ως αρχηγός οδήγησε τους Σουλιμαίους Ντρέδες στον Αϊ Γιώργη όπου συναντήθηκαν με τους Ντρέδες των άλλων χωριών. Εκεί ήσαν οι Κουβελαίοι με τον Γιαννάκη Μέλιο και τα αδέρφια του, οι Ψαραίοι με τους Αντώνη και Γεώργιο Συρράκο, τον Αντώνη Ντάρα και το θρυλικό Γιαννάκη Γκρίντζαλη, οι Κλεσουραίοι με τους Γεώργιο Μεγάλη και Δήμο Τότση, οι Λαπαίοι με τους Τζουμάνηδες και Πανουσάκηδες, και οι Ριπισαίοι με τους Μπαλταίους.Το απόγευμα της 24ης Μαρτίου έφτασε στον Αϊ Γιώργη ο Πρωτοσύγκελλος Αμβρόσιος Φραντζής που έγραψε ότι ο αριθμός των Ντρέδων ήταν 2000. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αναχώρησε από την Καλαμάτα με 300 Μανιάτες για να ξεσηκώσει την Αρκαδία. Οι τούρκοι της Κορώνης συνέλαβαν τον επίσκοπο Γρηγόριο. Οι τούρκοι της Κορίνθου αποκεφάλισαν τον πρόκριτο Σπήλιο Νοταρά και κλείστηκαν στον Ακροκόρινθο, όπου τους πολιόρκησαν ο Θεοχαρόπουλος, ο Πετμεζάς, και ο Χαραλάμπηςης. Ο αρματολός των Σαλώνων Πανουργιάς κήρυξε την Επανάσταση στον Προφήτη Ηλία Άμφισσας. 

1822. Στο Μπράλο έγινε μεγάλη σύσκεψη των οπλαρχηγών για την αντιμετώπιση του Δράμαλη. Αποφασίστηκε ένα σώμα να επιτεθεί από τη Στυλίδα για να καταλάβει το Ζητούνι, ένα άλλο να επιτεθεί στο Πατρατζίκι και να φτάσει στο Ζητούνι και ένα τρίτο να κρατήσει την αμυντική γραμμή της Αλαμάνας. Οι επιχει­ρήσεις θα άρχιζαν τη Μεγάλη Παρασκευή 31 Μαρτίου. 

 1835 .Ο Σουλτάνος εκχώρησε στην Αγγλία «πλήρη ελευθερία για το εμπόριο μεταξιού στη Συρία,» αλλά ο Μεχμέτ Αλί Πασάς της Αιγύπτου αρνήθηκε να εφαρμόσει την διαταγτή του Σουλτάνου. 

 1848. Με αιφνιδιαστική επίθεση ο Πρίγκιπας Φρέντερικ φον Νόερ με ένα Τάγμα Κυνηγών και εθνικιστές φοιτητές από το πανεπιστήμιο του Κιέλου, κατελαβε το φρούριο Ρέντσμπουργκ στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και κήρυξε την Ενωση με την Πρωσία. Στο φρούριο στρατωνιζόταν το 14ο, το 15ο, και το 16ο Τάγμα Πεζικού, και το 2ο Σύνταγμα Πυροβολικού, του Δουκάτου που προσχώρησαν στο κίνημα. Ακολούθησε ο Α΄ Πόλεμος του Σλέσβιχ-Χολστάιν. 

 1849 . Ο Κάρολος Αλβέρτος της Σαρδηνίας μετά την ήττα στην Νοβάρα από τους Αυστριακούς παραιτήθηκε υπέρ του Δούκα της Σαβοΐας, Βίκτωρα Εμμανουήλ Β, ο οποίος εζήτησε ανακωχή και υπέγραψε Συνθήκη ειρήνης στο Μιλάνο στις 6 Αυγούστου. 

 1854. Ο Γεώργιος Φιλάρετος επικεφαλής του Σώματος Εθελοντών που συγκρότησε αποβιβάστηκε στις 11 το βράδυ στην Πλατανιά, του Πηλίου. Στη Βενεζουέλα καταργήθηκε η δουλεία.

1860.Το Βασίλειο της Σαρδηνίας με τη Συνθήκη του Τορίνο παραχώρησε την κομητεία της Νίκαιας και της Σαβοΐας στη Γαλλία. 

1871. Ανακηρύχθηκε  «Κομμούνα» και στη Μασσαλία.

1880. Στη Βουλγαρία σχημάτισε κυβέρνηση ο Ντράγκαν Τσάνκοφ. 

1882.Στο Βερολίνο, ο Γερμανός βακτηριολόγος Ρόμπερτ Κοχ ανακοίνωσε ότι είχε  απομονώσει το βακτήριο που προκαλεί την φυματίωση , που αργότερα ονομάστηκε «Βάκιλλος  του Κοχ».

 1891. Η Μεγάλη Βρετανία και η Ιταλία κατέληξαν  σε συμφωνία για τα σύνορα των αποικιών τους στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας.

1896 . Στην Αθήνα ήταν Κυριακή του Πάσχα και ο Βασιλιάς Γεώργιο έκανε τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ. Την επόμενη, 25η Μαρτίου, άνοιξαν οι Σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες. Στη Ρωσία ο Αλέξανδρος Ποπόφ έκανε την πρώτη μετάδοση ραδιοφωνικών σημάτων. 

 1901.Στη Βουλγαρία άρχισαν συλλήψεις μελών του Ανώτατου Μακεδονικού Κομιτάτου (VMOK). 

 1915. Η Ιταλία μπήκε στον πόλεμο στο πλευρό της Γαλλίας της Μεγάλης Βρετανίας και της Ρωσίας. 

1917. Η Γαλλία, η Βρετανία και η Ιταλία, αναγνώρισαν την Κυβέρνηση Κερένσκι. 

1921. Στη Βουλγαρία Με διάταγμα του τσάρου Βόρις Γ ́ καταργήθηκε η υποχρεωτική στράτευση και καθιερώθηκε η αμειβόμενη εθελοντική υπηρεσία

1927.Οι Κινέζοι κομμουνιστές κατέλαβαν τη Ναντσίνγκ την οποία βομβάρδισαν . τα Βρετανικά και αμερικανικά πολεμικά πλοία, για να υπερασπιστούν τους ξένους πολίτες στο εσωτερικό της πόλης.

 1929. Στην Ιταλία οργανώθηκαν εκλογές με μόνο το ψηφοδέλτιο του Φασιστικού Κινήματος το οποίο έλαβε τις θετικές ψήφους του 98.43% των ψηφισάντων

1933. Στην Γερμανία δημοσιεύτηκε ο νόμος που παραχωρούσε έκτακτες εξουσίες στον Χίτλερ και στην κυβέρνηση του. Στη Νέα Υόρκη Εβραίοι διαδηλωτές ζήτησαν το μποϊκοτάζ των γερμανικών προϊόντων σε απάντηση των διώξεων των Εβραίων στη ναζιστική Γερμανία.

1941. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα , το ξημέρωμα της 24ης Μαρτίου 1941 οι Ιταλοί εξαπέλυσαν την 19η επίθεση κατά του υψώματος 731, άνευ προπαρασκευής πυροβολικού, ενώ ταυτοχρόνως βομβάρδιζαν σφοδρώς το Μπρέγκου Ραπίτ. Η επίθεση αποκρούστηκε και επανελήφθητε στις 03.30. Οι Ιταλοί υποχώρησαν λίγο πριν τις πέντε το πρωί . Το υπόλοιπο της ημέρας πέρασε με δράση πυροβολικού εκατέρωθεν. Κατά τις νυκτερινές ώρες συνελήφθη μικρός αριθμός ιταλών αιχμαλώτων . Στα ανοικτά των Συρακουσών βρετανικό υποβρύχιο με δύο τορπίλες βύθισε το ιταλικό οπλιταγωγό "Conte Rosso", 2300 νεκροί. 

 1944. Η μεγάλη απόδραση 76 αιχμαλώτων πολέμου από το Στάλαγκ Λουφτ 3 στην κατεχόμενη Πολωνία. Μεταξύ τούτων και ο έλληνας ανθυποσμηναγός Σωτήρης Σκάντζικας. Στη Βουλγαρία η αντιβασιλεία απέρριψε την έκκληση των «10» ηγετών της αντιπολίτευσης για την καταγγελία της Συμμαχίας με την Γερμανία. 

 1945. Τα αμερικανικά και βρετανικά στρατεύματα πέρασαν τον ποταμό Ρήνο και συνέχισε την προέλαση στο εσωτερικό της Γερμανίας. Στο Βελιγράδι υπογράφηκε η συμφωνία της κυβέρνησης της Γιουγκοσλαβίας και του Διοικητικού Συμβουλίου της ΟΥΝΡΑ των Ηνωμένων Εθνών για βοήθεια σε τρόφιμα, φάρμακα, ρούχα και παπούτσια και την αποστολή εμπειρογνωμόνων για την ανοικοδόμηση της γεωργίας, της βιομηχανίας και των μεταφορών. 

 1947., Περί τις 03,00 πμ.πολυμελής κομμουνιστική συμμορία προσέβαλε την Διμοιρία Στράτου και τον Στοίθμό Χωροφυλακής Τρύπης Σπάρτης. Κατά τήν επακολούθησα συμπλοκή εφονεύθηκε ο Διοικητής της Διμοιρίας Ανθυπολοχαγός Νικόλαος Μαρκομιχάλης και αιχμαλωτίσθηκαν είκοσι στρατιώτες και τέσσαρες οπλίτες της Χωροφυλακής. Εκ των αιχμαλωτισθέντων παρουσιάστηκαν την επομένη στην Καλαμάτα οι τέσσαρες οπλίτες της Χωροφυλακής εκ των οποίων τραυματίας ο Κ. Βλαχοσοτάκης . και 19 στρατιώτες. Περί ώραν 13,00' δύναμη Στράτου και Χωροφυλακής προσέβαλε πολυμελή συμμορία στις Αμυγδαλιές Γρεβενών και την έτρεψε εις φυγήν. Οι συμμορίτες κατασκεύαζαν αμυντικά έργα. Αι ημέτερε δυνάμεις, επιστρέφουσαι δέχτηκαν επίθεση υπό των καταφθασάντων εκ Ροδιάς και Συδένδρου πολυαρίθμων συμμοριτών. Περί ώραν 22,30' συμμορία του συγκροτήματος Καπετάν Λευτέρη προσέβαλε το Λόχο Στράτου και το Σταθμόν Χωρ]κής Βατοχωρίου Φλωρίνης. Μετά 2ωρον μάχην ηναγκάσθησαν εις υποχώρηση. Ημέτερες απώλειες ουδεμία. 

1959.Το Ιράκ αποσύρθηκε από το Σύμφωνο της Βαγδάτης. 

 1961. Η Κύπρος έγινε μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης. 

1970 . Συνελήφθησαν οι εκδότες της εφημερίδας Έθνος Κώστας Νικολόπουλος και Κώστας Κυριαζής, και ο αρχισυντάκτης Ιωάννης Καψής επειδή δημοσίευσαν δηλώσεις του Ιωάννη Ζίγδη για το Κυπριακό, στις οποίες ο πρώην υπουργός ζητούσε τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας. 

 

1971. Ο Παναθηναϊκός στην ρεβάνς της Λεωφόρου ήρθε ισόπαλος με 0-0 με την Έβερτον και σε συνδυασμό με το 1-1 του Λίβερπουλ, προκρίθηκε στην ημιτελική φάση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. Η ενδεκάδα του θριάμβου: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Αθανασόπουλος, Καψής, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Φυλακούρης, Δομάζος, Γραμμός, Αντωνιάδης. 

 1972. Το Λονδίνο διέλυσε το κοινοβούλιο της Βόρειας Ιρλανδίας και έθεσε την επαρχία υπό τον άμεσο έλεγχο της κυβέρνησης στο Λονδίνο. 

 1973. Στη Λευκωσία ο Μακάριος ανακοίνωσε τη δημιουργία του Εφεδρικού. 

 1976. Στην Αργεντινή ο στρατηγός Βιδελα ανέτρεψε την Πρόεδρο Ισαβέλα Περόν.

 1980. Στο Ελ Σαλβαδόρ δολοφονήθηκε εν ώρα λειτουργίας ο αρχιεπίσκοπος Όσκαρ Ρομερο. 

1986. Αερομαχίες στον Κόλπο της Σύρτης  μεταξύ  αμερικανικών και λιβυκών αεροσκαφών.

1988. Άνοιξε  στο Βελιγράδι ,το πρώτο McDonald's, σε κομμουνιστικό κράτος και στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.

 1989. Το πετρελαιοφόρο «Exxon Valdez» προσάραξε στην Αλάσκα, στον πορθμό του Πρίγκιπα Γουίλιαμ, και προκλήθηκε διαρροή 40 εκατομμυρίων λίτρων πετρελαίου στις ακτές. 

1990 . Οι τελευταίοι 2.000 Ινδοί στρατιώτες που εμάχοντο  με τους Ταμίλ αποσύρθηκαν από τη Σρι Λάνκα

1991. Οι Ισραηλινοί ξεκίνησαν την επιχείρηση «Σολομώντος», για τη μεταφορά προς το Ισραήλ των Ιουδαίων της Αιθιοπίας. Στο Βερολίνο, 75.000 Ανατολικογερμανοί διαδήλωσαν κατά της ανεργίας και της αύξησης των ενοικίων. 

 1992. Αεροσκάφος κάργκο των σουδανικών αερογραμμών έπεσε στον Υμηττό. 

 1993. Η Ερυθραία ανεξαρτητοποιήθηκε από την Αιθιοπία.

1999. Λίγο πριν τις 9 το βράδι, ήχησαν οι σειρήνες της αεράμυνας στην Γιουγκοσλαβία. Το ΝΑΤΟ άρχισε τους βομβαρδισμούς κατά της Γιουγκοσλαβίας χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ηταν η πρώτη στρατιωτική εμπλοκή της συμμαχίας, και η πρώτη επίθεση εναντίον ενός ανεξάρτητου και κυρίαρχου Κράτους. 

Στη σήραγγα κάτω από το Μόνμπλαν από πυρκαγιά κάηκαν  περίπου 30 οχήματα .39 Νεκροί.

2000.Στη σύνοδο στη Λισσαβόνα, οι ηγέτες της ΕΕ συμφώνησαν σε μια νέα στρατηγική στα Βαλκάνια, και στην ενίσχυση των δεσμών με την αντιπολίτευση και την κοινωνία των πολιτών στη Σερβία προκειμένου να επιτευχθεί δημοκρατικός μετασχηματισμός στη Γιουγκοσλαβία.

2005. Η αντιπολίτευση στην Κιργιζία ανέλαβε  την εξουσία και  πρόεδρος ανέλαβε  ο αντιπολιτευόμενος βουλευτής Κουρμάνμπεκ Μπακίεφ

 2006. Η Ιντερπόλ ανακάλεσε το ερυθρό δελτίο για τον ψευτοπρωθυπουργό του Κοσσυφοπεδίου, Αγκίμ Τσέκου, που είχε εκδοθεί κατόπιν αιτήματος των Σερβικών αρχών. 

 2008 .Στην Ολυμπία έγινε η τελετή αφής της Ολυμπιακής Φλόγας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Μετά από 240 χρόνια μοναρχίας στο Νεπάλ, ανακηρύχθηκε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία.

2011. Μετά από πολλές ημέρες διαμάχης με την Τουρκία, το ΝΑΤΟ ανέλαβε τη διοίκηση συμμαχικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Λιβύη από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

2014. Οι ηγέτες της G7, σε σύνοδο στη Χάγη, δήλωσαν ότι είναι έτοιμοι να εντείνουν τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας εάν υπάρξει αποσταθεροποίηση στην Ουκρανία. Αποφάσισαν  επίσης ότι η επερχόμενη σύνοδος κορυφής της G7, η οποία έχει προγραμματιστεί για τη Ρωσία, να γίνει στις Βρυξέλλες αντί για το Σότσι λόγω του διαταραγμένου πολιτικού κλίματος.  «Όσο δεν υπάρχει πολιτικό κλίμα για την G8, όπως συμβαίνει τώρα, η G8 δεν υπάρχει», δήλωσε η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ αντέδρασε στην ακύρωση της συνόδου κορυφής της G8 στο Σότσι, λέγοντας ότι «Δεν πιστεύουμε ότι θα αποτελέσει μεγάλο πρόβλημα εάν δεν συναντηθούμε».

 Εγιναν οι Ευρωπαϊκές εκλογές.

2015. Σκόπιμη συντριβή ενός A320 , από τον συγκυβερνητη,κοντά στις γαλλικές Άλπεις. Σκοτώθηκαν οι150 επιβαίνοντες. 

2020. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 2020 αναβλήθηκαν για το 2021 λόγω της πανδημίας.

2022. Ο αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ δήλωσε σε συνέντευξή του στο RIA Novosti  ότι  «Ο μονοπολικός κόσμος έφτασε στο τέλος του. 

Οι Αμερικανοί δεν είναι πλέον οι κύριοι του πλανήτη Γη»..

Το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας αποκάλυψε τα  προγράμματα χρηματοδότησης για τα βιολογικά εργαστήρια των ΗΠΑ στην Ουκρανία από τους Τζορτζ Σόρος και Χάντερ Μπάϊντεν.

Ο αριθμός των νεκρών από την τρομοκρατική επίθεση στη Μοσχα αυξήθηκε σε 133.Ο Πούτιν κήρυξε την 24η Μαρτίου ημέρα πένθους στη Ρωσία

 

Ο Ρώσος Πρόεδρος στ διάγγελμα του για την τρομοκρατική επίθεση της 22ας Μαρτίου την περιέγραψε ως προετοιμασμένη και οργανωμένη δολοφονία αμάχων. Σύμφωνα με τον Πούτιν, «οι εγκληματίες πήγαν να σκοτώσουν και να πυροβολήσουν πολίτες, όπως έκαναν κάποτε οι Ναζί».

Ο Ρώσος ηγέτης κήρυξε την 24η Μαρτίου ημέρα εθνικού πένθους και εξέφρασε τα συλλυπητήριά του σε όλους τους συμπολίτες του που έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα και είπε ότι ολόκληρη η χώρα θρηνεί μαζί με τις οικογένειες των θυμάτων.

Ο αρχηγός του κράτους δήλωσε ότι και οι τέσσερις δράστες της τρομοκρατικής επίθεσης συνελήφθησαν. Οι εγκληματίες προσπάθησαν να διασχίσουν τα σύνορα με την Ουκρανία, όπου τους είχε ετοιμαστεί ένα «παράθυρο» διαφυγής.

Συνολικά συνελήφθησαν 11 άτομα. Η FSB και οι αξιωματικοί επιβολής του νόμου καθορίζουν τις λεπτομέρειες και εργάζονται για να αποκαλύψουν ολόκληρη τη βάση συνενοχής.

Ο Πούτιν υποσχέθηκε στους πολίτες ότι όλοι οι δράστες, οι διοργανωτές και οι πελάτες της τρομοκρατικής επίθεσης θα τιμωρηθούν δίκαια.

 

«Επαναλαμβάνω, θα εντοπίσουμε και θα τιμωρήσουμε όλους όσους στέκονται πίσω από τους τρομοκράτες, που προετοίμασαν αυτή τη θηριωδία, αυτό το πλήγμα στη Ρωσία, στον λαό μας», τόνισε ο πρόεδρος.

Επιπλέον, ο Πούτιν εξέφρασε την πεποίθηση ότι τίποτα δεν θα μπορέσει να σπάσει την ενότητα, τη βούληση, την αποφασιστικότητα, το θάρρος και τη δύναμη των Ρώσων.«Η Ρωσία έχει περάσει επανειλημμένα από τις πιο σκληρές, μερικές φορές αφόρητες δοκιμασίες, αλλά έχει γίνει ακόμη ισχυρότερη», είπε.

-Οι δράστες της τρομοκρατικής επίθεσης στο  στην περιοχή της Μόσχας στρατολογήθηκαν  στο Τατζικιστάν μέσω της ουκρανικής πρεσβείας της Ντουσανμπέ.

Μερικές  εβδομάδες πριν από την τρομοκρατική επίθεση, μια στην Ιστοσελίδα της Ουκρανικής Πρεβείας  τοποθετήθηκε  ανακοίνωση που ανέφερε ότι ζητούσαν  άτομα που ήθελαν να ενταχθούν στη «Διεθνή Λεγεώνα» 

Για τη στρατολόγηση, ήταν προσωπικά υπέυθυνος ο πρεσβευτή της Ουκρανίας Βαλέρι Ευδωκίμοφ.

Κρατούνται τέσσερεις Ύποπτοι για την τρομοκρατική επίθεση στην Μόσχα που ειχαν προαναγγέλλει οι Αμερικανοί από τις 7 Μαρτίου. Στους 115 έφτασαν οι νεκροί

 

Οι ύποπτοι είναι Τατζίκοι και δεν μιλούν ρωσικά 

Το πρωί του Σαββάτου, ο διευθυντής της FSB Αλεξάντερ Μπόρτνικοφ ανέφερε στον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν την σύλληψη 11 συμμετεχόντων στην τρομοκρατική επίθεση στο δημαρχείο του Κρόκου. Οι σύλληψη των 4 έγινε στην περιοχή του Μπριάνσκ .

Σύμφωνα με την προεδρική υπηρεσία Τύπου, μεταξύ των κρατουμένων είναι τέσσερεις άμεσοι συμμετέχοντες σε αυτή την τρομοκρατική επίθεση.Οι τρομοκράτες, σχεδίαζαν να διαφύγουν μέσω των ρωσο-ουκρανικών συνόρων, και είχαν επαφές με την ουκρανική πλευρά. 

 Οι τρομοκράτες σχεδίαζαν να διαφύγουν πέρα από τα ρωσο-ουκρανικά σύνορα, και είχαν επαφές στην ουκρανική πλευρά. 

Τώρα βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες για τον εντοπισμό και των αλλαν συνεργών τους. Σύμφωνα με προκαταρκτικά στοιχεία, τουλάχιστον 115 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 115 άνθρωποι νοσηλεύτηκαν ως αποτέλεσμα της τρομοκρατικής επίθεσης. 

Ένας από τους φερόμενους τρομοκράτες που συμμετείχαν στην επίθεση στη Μόσχα ανακρινόμενος είπε ότι ζούσε στον ξενώνα «Okruzhnoy», στην περιοχή Ντμιτρόφσκι της Μόσχας, όπου το κόστος ζωής ανά ημέρα είναι περίπου 3.000 ρούβλια , για περίπου ένα μήνα και ότι σχεδίαζε να αρχίσει να εργάζεται σε ταξί, καθώς ήταν άνεργος για μεγάλο χρονικό διάστημα. 

Είπε επίσης ότι συνάντησε κάποιον Αμπντουλάχ, ο οποίος αγόρασε ένα αυτοκίνητο από τους συγγενείς του για να μπορούν να εργαστούν σε ένα ταξί. Σύμφωνα με τον ύποπτο, γνώριζε τον άνδρα μόνο για περίπου 10-12 ημέρες. Ένας άλλος ύποπτος για την τρομοκρατική επίθεση είπε κατά τη διάρκεια της ανάκρισης ότι έλαβε 500 χιλιάδες ρούβλια, που του καταβλήθηκαν από έναν υποτιθέμενο βοηθό ενός ιεροκήρυκα τον οποίο συνάντησε πριν από ένα μήνα στο Telegram. «Δεν έχω λάβει ακόμα όλα τα χρήματα, έλαβα μόνο τα μισά από αυτά στην κάρτα», εξήγησε. Ο φερόμενος ως τρομοκράτης εξήγησε επίσης ότι επέστρεψε από την Τουρκία πριν από περίπου ένα μήνα λόγω προβλημάτων με τα έγγραφα. Στο Telegram, «μελέτησε και άκουσε έναν ιεροκήρυκα» του οποίου ο βοηθός του έδωσε εντολές να σκοτώσει ανθρώπους, «όλα αδιακρίτως».

Η «προκήρυξη της Καλαμάτας» και μια πολύ διδακτική σύγκριση της με την προκήρυξη του Υψηλάντη από το Ιάσιο

του Σπύρου Χατζάρα 

 Η «προκήρυξη της Καλαμάτας», δεν γράφηκε στη Μάνη, στις 23 Μαρτίου/4 Απριλίου 1821, αλλά μήνες πριν. 

Ο συντάκτης της, ήταν το ίδιο Επαναστατικό Κέντρο των Φιλογενών, που προετοίμασε την Εθνικοαπελευθερωτική Επανάσταση και στάλθηκε «έτοιμη» στη Μάνη. 

Στις 23 Μαρτίου, ένας καλλιγράφος γραμματέας την αντέγραψε σε ορισμένα αντίγραφα την υπέγραψε ο Πέτρος Μαυρομιχάλης, και την κοινοποίησαν στους ξένους προξένους στην Πάτρα και στον Άγγλο Αρμοστή στην Κέρκυρα. 

Η «Προειδοποίησις εις τας Ευρωπαϊκάς Αυλάς» και το «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος», του Υψηλάντη θα έπρεπε να είναι δίδυμα αδελφάκια.

Η «Προειδοποίησις» ωστόσο, αναφέρεται ξεκάθαρα στον                    « ανυπόφορο ζυγό της Οθωμανικής τυραννίας» κάτι που δεν αναφερόταν στο «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος»,  που στρεφόταν όχι κατα των Οθωμανών Τυράννων αλλά κατα των ΤΥΡΑΝΝΩΝ όπως ο Ναπολέων και ο Τσάρος.

 Η «Προειδοποίησις»  τόνιζε τον εθνικοαπελευθερωτικό και όχι τον κοινωνικό χαρακτήρα της Επανάστασης λέγοντας, «να αναστήσωμεν το τεταλαιπωρημένον Ελληνικόν γένος μας». 

Η προκήρυξη της Καλαμάτας δεν είχε καμιά αναφορά σε εκλογές για Συντακτικη Συνέλευση και δεν έκανε αναφορά στην επανάσταση των «Συνταγματικών» στην Ισπανία. 

Από την «Προειδοποίηση» γίνεται ολοφάνερη η δράση του «Ιακωβίνου» άγγλου πράκτορα στο περιβάλλον του Αλέξανδρου Υψηλάντη στο Κισινιέφ. 

Η «Προειδοποίησις»προς τις Ευρωπαϊκές Αυλές ανέφερε:

«Ο ανυπόφορος ζυγός της Οθωμανικής τυραννίας εις το διάστημα ενός και απέκεινα αιώνος, κατήντησεν εις μίαν ακμήν, ώστε να μην μείνη άλλο εις τους δυστυχείς Πελοποννησίους Γραικούς, ει μη μόνον πνοή και αυτή δια να ωθή κυρίως τους εγκαρδίους των αναστεναγμούς. Εις τοιαύτην όντες κατάστασιν στερημένοι από όλα τα δίκαιά μας, με μίαν γνώμην ομοφώνως απεφασίσαμεν να λάβωμεν τα άρματα, και να ορμήσωμεν κατά των τυράννων. Πάσα προς αλλήλους μας φατρία και διχόνοια, ως καρποί της τυραννίας απερρίθφησαν εις τον βυθόν της λήθης, και άπαντες πνέομεν πνοήν ελευθερίας. Αι χείρες ημών αι δεδεμέναι μέχρι του νυν από τας σιδηράς αλύσσους της βαρβαρικής τυραννίας, ελύθησαν ήδη, και υψώθηκαν μεγαλοψύχως και έλαβον τα όπλα προς μηδενισμόν της βδελυράς τυραννίας. Οι πόδες ημών οι περιπατούντες εν νυκτί και ημέρα εις τας εναγκαρεύσεις τας ασπλάγχνους τρέχουν εις απόκτησιν των δικαιωμάτων μας. Η κεφαλή μας η κλίνουσα τον αυχένα υπό τον ζυγόν τον απετίναξε και άλλο δεν φρονεί, ει μη την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ. Η γλώσσα μας η αδυνατούσα εις το να προφέρη λόγον, εκτός των ανωφελών παρακλήσεων, προς εξιλέωσιν των βαρβάρων τυράννων, τώρα μεγαλοφώνως φωνάζει και κάμνει να αντηχή ο αήρ το γλυκύτατον όνομα της Ελευθερίας. Εν ενί λόγω απεφασίσαμεν, ή να ελευθερωθώμεν, ή να αποθάνωμεν. Τούτου ένεκεν προσκαλούμεν επιπόνως την συνδρομήν και βοήθειαν όλων των εξευγενισμένων Ευρωπαίων γενών, ώστε να δυνηθώμεν να φθάσωμεν ταχύτερον εις τον Ιερόν και δίκαιον σκοπόν μας και να λάβωμεν τα δίκαιά μας. Να αναστήσωμεν το τεταλαιπωρημένον Ελληνικόν γένος μας. Δικαίω τω λόγω η μήτηρ μας Ελλάς, εκ της οποίας και υμείς εφωτίσθητε, απαιτεί ως εν τάχει την φιλάνθρωπον συνδρομήν σας, και ευέλπιδες, ότι θέλει αξιωθώμεν, και ημείς θέλομεν σας ομολογή άκραν υποχρέωσιν, και εν καιρώ θέλομεν δείξη πραγματικώς την υπέρ της συνδρομής σας ευγνωμοσύνην μας».

Στις 23 Μαρτίου του 1826 υπογράφηκε στην Αγία Πετρούπολη, (με το παλιό ημερολόγιο) το πρώτο πρωτόκολλο της για την Ανεξαρτησία των Ελλήνων. Εκείνη την ημέρα στο Λονδίνο το ημερολόγιο έγραφε 4 Απριλίου.

του Σπύρου Χατζάρα 

Η Ανεξαρτησία της Ελλάδος, δεν επετεύχθη ούτε με τα δάνεια της Αγγλίας, ούτε με τις προσπάθειες της «Επιτροπής της Ζακύνθου», ούτε με το ψήφισμα υποτέλειας του Μαυροκορδάτου, με το οποίο το ελληνικό Έθνος, έθετε «εκουσίως», την Ελευθερία, την Εθνική του Ανεξαρτησία και την πολιτική του ύπαρξη, «υπό την μοναδικήν υπεράσπισιν της Μεγάλης Βρετανίας». 

 

Η αποφασιστική, καθοριστική καμπή ήταν η υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Αγίας Πετρούπολης, μεταξύ Ρωσίας και Αγγλίας της 23ης Μαρτίου/4ης Απριλίου 1826. 

 Στις 12 Οκτωβρίου 1827,ο Ουέλλιγκτον με επιστολή του προς τον Καποδίστρια, του «εξηγούσε» τη θέση του για το ελληνικό ζήτημα, τονίζοντας ότι το πρωτόκολλο της Αγίας Πετρούπολης είχε μόνο στόχο της διατήρηση της Ειρήνης στην Ευρώπη και ότι στόχευσε στη συμφιλίωση των ελλήνων υπηκόων με τον Κύριο τους. 

Το Σουλτάνο. «Στόχος του πρωτοκόλλου του Απριλίου 1826 ήταν η διατήρηση της ειρήνης στην Ευρώπη», έλεγε το Κάθαρμα, Η τελική νίκη της Ελληνικής Επανάστασης, που εξ αρχής είχε σχεδιαστεί για να οδηγήσει σε διπλωματική λύση, επετεύχθη με διπλωματικά μέσα, όταν ψυχορραγούσε στρατιωτικά και οικονομικά, μετά την εισβολή του Αβραάμ (Ιμπραχίμ) και την πτώση του Μεσολογγίου. 

 Η πολιτική λύση που θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί από το 1821, είτε μετά τη νίκη στα Δερβενάκια το 1822, είτε το 1824-25. Ήρθε το 1826. 

 Η διπλωματική νίκη της ελληνικής επανάστασης, προήλθε από τις ενέργειες του Καποδίστρια, που δεν έχασε ποτέ τα στηρίγματα του στην Αυλή της Αγίας Πετρούπολης και στο ρωσικό υπουργείο εξωτερικών. 

 Η νίκη του Καποδίστρια απέναντι στην αγγλική πολιτική ήταν πολιτικό προϊόν ,του πραξικοπήματος του Δεκεμβρίου του 1825, που απομάκρυνε από τον θρόνο τον Τσάρο Αλέξανδρο, και την ομάδα των «αγγλόφιλων» συμβούλων του. 

Αμέσως μετά την επιστροφή των στελεχών του «πατριωτικού πολέμου» στην εξουσία, μαζί με τον τσάρο Νικόλαο, ο «Καποδιστριακός» πρώην πρέσβης της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη, και φανατικός «ρώσος πατριώτης» Γκριγκόρι Στρόγκανωφ, που και αυτός μετά την αποχώρηση του Καποδίστρια είχε ζητήσει και λάβει επ΄ αόριστον άδεια και ζούσε στην Δρέσδη, έσπευσε στην ρωσική πρωτεύουσα, και στις 30 Ιανουαρίου 1826, με υπόμνημα προς το Νικόλαο Α’, επανέφερε την πολιτική Καποδίστρια του 1822, επισημαίνοντας ότι οι όροι της συνθήκης του Βουκουρεστίου του 1812,είχαν παραβιαστεί από την Τουρκία, γεγονός που επέτρεπε την κήρυξη πολέμου που θα είχε την υποστήριξη όλου του ρωσικού λαού, και που θα οδηγούσε στη σωτηρία των χριστιανών Ελλήνων, από τις σφαγές που έκαναν οι Τούρκοι. Ο Νικόλαος, απεδέχθη την εισήγηση, και διέταξε τη συγκέντρωση στρατευμάτων στον Προύθο. 

Στο Λονδίνο, όταν πληροφορήθηκαν τις εξελίξεις επικράτησε πανικός, και ο Ουέλινγκτον μη έχοντας άλλα μέσα για να αποτρέψει τον πόλεμο, και για να μην ξεπεραστεί από τα γεγονότα, έσπευσε με δική του πρωτοβουλία στην Αγία Πετρούπολη, για να προσφέρει στον Τσάρο την υποστήριξη της Αγγλίας για τη ρύθμιση του ελληνικού ζητήματος, ενώ παράλληλα διέταξε την αποστολή ενός έμπιστου ρουφιάνου στην Ελλάδα για να δημιουργήσει στοιχεία που θα δυσφημούσαν τον Καποδίστρια. 

 Η αγγλο-ρωσική συνεννόηση, που προσπαθούσε μάταια να επιτύχει τον χειμώνα του 1821 ο Καποδίστριας, έγινε «αναγκαστικά» τον Μάρτιο του 1826. Το Πρωτόκολλο της Αγίας Πετρούπολης, έθαψε τις συμφωνίες της Βιέννης του Τσάρου Αλεξάνδρου με τους Μέτερνιχ και Ουέλινγκτον για τις σχέσεις με την Τουρκία, του Σεπτέμβριου του 1822, που έριξαν ταφόπλακα στο «ελληνικό ζήτημα». Το αγγλο-ρωσικό πρωτόκολλο, αφορούσε μόνο στο ζήτημα των Ελλήνων, και οι δύο Δυνάμεις συμφωνούσαν να επέμβουν μεσολαβητικά για τη δημιουργία Ελληνικού Κράτους, που κατόπιν της επιμονής της Αγγλίας, θα ήταν φόρου υποτελές στο Σουλτάνο, για να μην ανατραπεί το «στάτους κβο».

 Ο Μέτερνιχ, που κατέγραψε τη «συντριβή» του από το πρωτόκολλο στα ημερολόγιο του, και ο Ουέλινγκτον, των Ρότσιλντ είχαν ηττηθεί, αλλά όχι τελειωτικά. 

 Ο Καποδίστριας που πέτυχε την καταρχήν δέσμευση της αγγλικής πολιτικής, απέρριψε τον όρο του Ουέλινγκτον, για τον φόρο υποτέλειας στον Σουλτάνο , και για αυτό έστειλε οδηγίες στον Κολοκοτρώνη και τον Καραϊσκάκη που ανεφεραν: 

 «Να μη δώσετε ακρόαση, αν σας προτείνουν υποταγή εις τον σουλτάνο, και να αποκριθείτε ότι με το σπαθί μας θα υπογράψουμε την ελευθερία και την ανεξαρτησία μας ή τον θάνατόν μας. Να μη φοβηθείτε τίποτε, και να επιμείνετε εις την απόφαση σας, επειδή δεν μπορούν να πράξουν τίποτα εναντίον των δικαίων της Ελλάδος, αρκεί να μη ενδώσετε σεις οι ίδιοι εις την υποταγή». 

 Ο πράκτορας που έστειλαν οι Άγγλοι από τα Επτάνησα λεγόταν Σπύρος Μεταξάς. αλλά κυκλοφορούσε ως «Σπηλιάδης Μεσθενοπούλος». 

Ο πράκτορας της Στοάς της Ζακύνθου, μεταφέρθηκε από την Ζάκυνθο στο Ναύπλιο, από τον Μιαούλ(η), και εμφανίστηκε στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη στο Άργος, λίγο πριν τις 6/18 Απριλίου1826, που άρχισε η Τρίτη Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο, με πλαστή συστατική επιστολή του Κωνσταντίνου Οικονόμου του εξ Οικονόμων, που τότε ζούσε στην Αγία Πετρούπολη, και η οποία συνιστούσε τον Μεσθενόπουλο, ως μαθητή του, άξιο να τεθεί στην υπητεσία της πατρίδος. 

Ο πράκτορας έδωσε στον Κολοκοτρώνη και μια γραμματική ως δώρο του Οικονόμου, και εν συνεχεία ζήτησε να μιλήσει ιδιαιτέρως με τον στρατηγό.Τότε ζήτησε να του δώσει άνθρακα από έλατο, και αφού τον έκανε σκόνη, το άπλωσε στο άγραφο μέρος της συστατικής επιστολής και τότε φάνηκαν άλλα γράμματα.

 Ήταν επιστολή που υποτίθεται είχε γράψει ο Βιάρος Καποδιστριας, προς τον Κολοκοτρώνη , με την οποία του ζητούσε, «να δώσει πίστη είς όσα θά του ειπεί ο επιφέρων», και ότι είχε στα χέρια σαράντα χιλιάδας δίστηλα, από τα οποία ένα μέρος είχε στείλει στο Μεσολόγγι, και τα υπόλοιπα θα τα μεταχειριζόταν , «διά την κοινήν σωτηρίαν» και το «καλόν της πατρίδος». 

Στη συνέχεια, ο πράκτορας ζήτησε από τον Κολοκοτρώνη ,να του ορκισθεί ότι θα κρατήσει το «μυστικό», για το περί ου ό λόγος «καλόν της πατρίδος», πριν του το αποκαλύψει, και επειδή ο «Γέρος» αρνήθηκε, εκείνος για να τον πείσει έβγαλε από την τσάντα του τέσσερα εφοδιαστικά έγγραφα μιας μυστικής οργανώσεως, που είχαν ένα κύκλο με πυροβόλα, και άλλα σημεία πέριξ, που ήταν ασυμπλήρωτα και του είπε ότι το ένα είναι για τον ίδιο τον Κολοκοτρώνη, και τα άλλα τρία μπορούσε να τα δώσει σε όποιον εκείνος θελήσει.

 Στη συνέχεια ο πράκτορας, του παρουσίασε ένα μυστικό «πρωτόκολλο» χωρίς υπογραφές , το οποίο εμφάνιζε τον Καποδίστρια, τον μητροπολίτη Ίγνάτιο , τον Στούρζα και τον υπασπιστή του Δουκός Κωνσταντίνου, στρατηγό Δημήτριο Κουρούτα, να συνωμοτούν με άλλους Ρώσους αξιωματούχους, για να οργανώσουν αποστασία εντός του ρωσικού στρατεύματος, ώστε ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας, να μεταφέρει 40.000 στρατιώτες, στην Χρυσούπολη, να καταληφθεί η Κωνσταντινούπολη και να ανακηρυχθεί ο Κωνσταντίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινουπόλεως. 

Και στο τέλος, παρουσιάσε μια άναφορά προς τον (νεκρό) αύτοκράτορα 'Αλέξανδρο, που έπρεπε νά υπογράψει ο Κολοκοτρώνης, με την οποία τον ικέτευε ν' αναγνωρίσει τόν Κωνσταντίνο ως αυτοκράτορα των Ελλήνων. Η «επιχείρηση» αυτή απέβλεπε στο να δημιουργήσει «απτά αποδεικτικά στοιχεία» για την «ελληνική συνωμοσία», εντός του ρωσικού στρατού, και για την εμπλοκή του Καποδίστρια στην επανάσταση των «Δεκεμβριστών» αξιωματικών , που είχε εκδηλωθεί στις 14/26 Δεκεμβρίου 1825, στην Αγία Πετρούπολη, μετά τον θάνατο του Τσάρου Αλεξάνδρου την 1 Δεκεμβρίου 1825 στο Ταϊγάνιο (Ταγκανρόκ) ,και ώστε να ακυρώσει τις προσπάθειες του για να προσανατολίσει προς όφελος των Ελλήνων, την πολιτική του Τσάρου Νικολάου. 

Η εντολή για την επείγουσα αυτή επιχείρηση δόθηκε στη Ζάκυνθο, απευθείας από το Λονδίνο, και η επιλογή του πράκτορα ήταν βιαστική δεν ήταν καλύτερη. Παράλληλα με τη «διπλωματική» διάσταση της επιχείρησης, υπήρχε και η «μικροπολιτική», με την δήθεν «υπόσχεση» του Βιάρου προς τον Κολοκοτρώνη, ότι έχει χρήματα στη διάθεσή του για την «κοινή Σωτηρία», δηλαδή για την εξαγορά ψήφων στην επικείμενη εθνοσυνέλευση. Η μη καταβολή των χρημάτων, που δεν υπήρχαν, θα δημιουργούσε όπως πίστευε ο Ρώμας, ρήξη στις σχέσεις του Κολοκοτρώνη με τους Καποδίστρια. 

Ο «Γέρος» δεν ήξερε τα «διπλωματικά», κατάλαβε όμως ότι είχε να κάνει με κατάσκοπο, του κατέσχεσε την τσάντα, και διαπίστωσε ότι είχε «συστατικά γράμματα» του Ζακυνθινού πλοιοκτήτη Θεοδ. Λεονταρίτη, για τον Πετρόμπεη, και του επέβαλε να τον ακολουθήσει στην Επίδαυρο, όπου τον υποχρέωσε να επαναλάβει ότι του είχε πει προς τον Παλαιών Πατρών και προς τον Ζαΐμη, (της παρατάξεως Ρώμα-Μαυροκορδάτου), και στη συνέχεια τον έστειλε να «περιμένει» στον Πύργο. 

Ο πράκτορας «δραπέτευσε», από την Πελοπόννησο, και με πλαστά συστατικά γράμματα ως απεσταλμένος τάχα του Κολοκοτρώνη πήγε στην Πίζα και συναντήθηκε με τον Ιγνάτιο και τον Καρατζά, στους οποίους συστήθηκε ως ανιψιός του Καραϊσκάκη, και έλαβε συστατικά γράμματα για να πάει στον Καποδίστρια στην Ελβετία. Ταυτοχρόνως ο Ρώμας, ενημερωθείς από τον Ζαΐμη και τον Γερμανό, για να καλύψει τα ίχνη του, έστειλε από την επιτροπή της Ζακύνθου τον Χριστόφορο Ζαχαριάδη για να ρωτήσει τον Κολοκοτρώνη μη τυχόν έδωσε γράμματα προς τον «κατάσκοπο», για να «ληφθούν μέτρα». Στη Γενεύη, ο «Μεσθενόπουλος-Μεταξάς», απέσπασε ένα ιδιόχειρο σημείωμα του Καποδίστρια, προς τον Κολοκοτρώνη καί τον Καραϊσκάκη, που ανέφερε: «Να μή δώσετε ακρόασιν, αν σας προτείνωσιν υποταγην εις τον σουλτάνον, και ν' άποκριθητε ότι με το σπαθί μας θα υπογράψωμεν την ελευθερίαν μας και άνεξαρτησίαν ή τόν θάνατόν μας, να μη φοβηθήτε δε τίποτέ, και να επίμείνετε είς τήν άπόφασίν σας, επεδή δέν μπορουσι νά πράξωσι τίποτε έναντίον των δικαίων τής Έλλάδος, άρκει να μη ενδώσετε σεις οι ίδιοι εις την υποταγήν».

Η 23 Μαρτίου 1821. Ο Αφορισμός του Υψηλάντη από το Πατριαρχείο και η σφαγή των Ρωμιών της Θεσσαλονίκης. Στην Πελοπόννησο είσοδος των επαναστατών στην Καλαμάτα και απελευθέρωση της Πόλης μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα,

Στις 23 Μαρτίου/4 Απριλίου, 1821, διαβιβάστηκαν στις εκκλησιές της Κωνσταντινούπολης η αμνηστία του Σουλτάνου προς τους επαναστάτες με την προϋπόθεση ότι θα κατέθεταν τα όπλα και ο αφορισμός του Αλέξανδρου Υψηλάντη από το Πατριαρχείο. 

Στη Θεσσαλονίκη, σφαγιάστηκαν στο διοικητήριο και στο προαύλιο του μητροπολιτικού Ναού 3.000 Θεσσαλονικείς, μαζί με τους πρόκριτους της πόλης. 

  

Στην Πελοπόννησο , είσοδος των επαναστατών στην Καλαμάτα και απελευθέρωση της Πόλης μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα,και ενώ ηχούσαν οι καμπάνες των εκκλησιών .

 Με το παλιό Ιουλιανό ημερολόγιο, ήταν 23 Μαρτίου. 

Το μεσημέρι, κοντά στον ναό των Αγίων Αποστόλων στις όχθες του Νέδωνα, έγινε υπαίθρια δοξολογία στην οποία παρακολούθησαν όλοι οι Έλληνες της Καλαμάτας στην οποία χοροστάτησαν 24 ιερείς και ιερομόναχοι της Μητρόπολης, που ευλόγησαν, τις σημαίες των οπλαρχηγών και όρκισαν τους επαναστάτες. 

 Ο Πετρόμπεης, έδωσε όρκο ότι θα αγωνισθεί μέχρις εσχάτων για την ελευθερία της πατρίδας. 

Ορκίστηκαν και όλοι οι πολεμιστές, σηκώνοντας το χέρι. 

 Στη συνέχεια, έγινε σύσκεψη των οπλαρχηγών κατά την οποία συγκροτήθηκε το πρώτο επαναστατικό πολιτικό όργανο, δεκαμελής «επαναστατική επιτροπή», που αναφέρεται είτε ως «Σύγκλητος» είτε ως «Μεσσηνιακή Γερουσία», και η οποία θα συντόνιζε τον αγώνα. Πρόεδρος της, εκλέχτηκε ο Πετρόμπεης ως «αρχιστράτηγος των Σπαρτιατικών δυνάμεων», που υπέγραψε την «Προειδοποίηση εις τας ευρωπαϊκάς αυλάς», για την κήρυξη της Επανάστασης. 

 Στο Βουκουρέστι ο Θεόδωρος Βλαδιμηρέσκου έκλεισε συμφωνία με τους εναπομείναντες στην Πρωτεύουσα βογιάρους ,με τους οποίους έδωσαν αμοιβαίο όρκο πίστης. 

Δυνάμει αυτής της συμφωνίας, ο Βλαδιμιέσκου αναγνώρισε τους «πατριώτες» βογιάρους , συμφωνώντας να κυβερνήσει τη χώρα μαζί τους.

23 Μαρτίου 1922. 102 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία και την Εθνική Καταστροφή

Η αποθεωτική υποδοχή του στρατηγού Παπούλα στην Σμύρνη

        

 

23 Μαρτίου 1999. Ήμουν στο Βελιγράδι. Άρχιζε ο Πόλεμος της Γιουγκοσλαβίας, με τους Αλβανούς και το ΝΑΤΟ

 

To «ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ» 

 με τις ΠΛΑΤΕΣ των ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΩΝ του ΚΥΚΛΟΥ του Κλεφτο-ΓΕΛΤΣΙΝ που έκανε δουλειές με τους Αλβανούς επέβαλε 

 το «ΝΟΜΟ του ΣΕΡΙΦΗ».

 

Ο Πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς απέρριψε ,    μετά από ημέρες διαπραγματεύσεων με τους διεθνείς μεσολαβητές, συμπεριλαμβανομένου και του ειδικού απεσταλμένου των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, την απαίτηση των ΗΠΑ για την ανάπτυξη ξένων στρατευμάτων στο Κοσσυφοπέδιο και ο Ισπανός Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, ο Τσογλάνα, έδωσε την εντολή για την έναρξη των αεροπορικών επιδρομών στη Γιουγκοσλαβία. 

Οι βομβαρδισμοί που ξεκίνησαν την επόμενη μέρα. 

Στη Γιουγκοσλαβία κηρύχτηκε επιστράτευση. 

Στην ελληνική πρεσβεία ετοιμάζαμε το κονβόϊ των Πούλμαν για την εκκένωση των Ελλήνων φοιτητών και των Ελλήνων υπηκόων που ήθελαν να φύγουν .

 Μαζί τους και το προσωπικό της Πρεσβείας.

Μαζί με τον κουμπάρο μου Δρόσο Χαζτηθεοδούλου αποφασίσαμε να μείνουμε και να κρατήσουμε το Γραφείο Τύπου ανοιχτό. 

Το ίδιο αποφάσισε και ο αείμνηστος  τότε πρέσβης της Ελλάδος Παναγιώτης Βλασσόπουλος που έμεινε μαζί με την σύζυγό του που ήταν τότε έγκυος και γέννησε στο βομβαρδιζόμενο Βελιγράδι.