Η 23η Απριλίου στην Ιστορία

23η Απριλίου είναι η 114η ημέρα του δίσεκτου 2024  . Απομένουν 252 ημέρες πριν από το τέλος του έτους.

303. Κατά τον διωγμό  τουΔιοκλητιανού, ο χριστιανός στρατιώτης Γεώργιος αποκεφαλίστηκε στην Παλαιστίνη, και αργότερα αγιοποιήθηκε από την εκκλησία. Μετά τον αποκεφαλισμό του στρατιωτη Γεωργίου μαρτύρησε και ο φίλος του Πρωτολέων που εορτάζεται και αυτός στις 23 Απριλίου.

971. Νίκη του βυζαντινού στρατού υπό τον Ιωάννη Τσιμισκή κατά των Ρως του Σβιατοσλάβου, στη μάχη προ των τειχών του Δορύστολου. 

997. Προσπαθώντας να μεταστρέψει  στον Χριστιανισμό τους Πρώσσους της Βαλτικής, μαρτύρησε , ο επίσκοπος της Πράγας, Αδαλβέρτος από τον Βοημικό δυναστικό Οίκο των Πρεμυσλιδών. 

 Ο Άγ. Αδαλβέρτος έγινε προστάτης άγιος της Τσεχίας, της Πολωνίας, της Πρωσσίας και της αρχιεπισκοπής τού Έστεργκομ στην Ουγγαρία. Ήταν γιος τού Σλάβνικ, Δούκα της Λιμπίτσε, και της Στρεζσλάβα των Πρεμυσλιδών που ήταν κόρη τού Μποζιβόι Α΄ δούκα της Βοημίας.

1014. Μάχη στο Κλόνταρφ, της Ιρλανδίας,Ο βασιλιάς Μπράιαν Μπόρου που νίκησε τους εισβολείς Βίκινγκς, και τους ντόπιους συμμάχους του σκοτώθηκε στη μάχη Η νίκη δεν είχε σαν αποτέλεσμα την «εκδίωξη των Βίκινγκς από την Ιρλανδία»,αλλά έσπασε την πολιτική τους εξουσία στο νησί. 

1323. Ο Πέτρος Β΄ της Σικελίας από τον Οίκο της Βαρκελώνης νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Όθωνα Γ' δούκα της Καρινθίας. 

1343. Εκδηλώθηκε εξέγερση των Εσθονών αγροτών εναντίον των Δανών και των Γερμανών και είχε αποτέλεσμα την προσάρτηση του Δουκάτου της Εσθονίας στο Τάγμα των Τευτόνων. 

1399. Ο Αλέξανδρος ο Καλός, υποστηριζόμενος από τον Μιρτσέα τον Πρεσβύτερο της Βλαχίας ανακηρύχτηκε Κύριος της Μολδαβίας. 

 1407. Στη Γένοβα άνοιξε η τράπεζα του Αγίου Γεωργίου που ήταν ένας συνεταιρισμός των μεγάλων οικογενειών της Γένοβας όπως οι Γκριμάλντι και οι Σερρα με τους εβραίους χρηματιστές εκ των οποίων κυριότεροι ήσαν οι Χισόλφι. 

 1512. Η Συνθήκη του Μάλμοε με την οποία έληξε ο πόλεμος Δανών –Σουηδών. 

 1521. Ένα χρόνο μετά την επανάσταση των Κομουνέρος της Καστίλης ο Κάρολος Α΄ τους νίκησε στη μάχη του Βιγιαλάρ και την επομένη εκτέλεσε τον ηγέτη τους που Χουάν ντε Παντίγια που παραδόθηκε. 

 1525. Αγροτική εξέγερση στη Ρηνανία-Παλατινάτο. 

1533. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ακύρωσε το γάμο του Ερρίκου Η΄ Τυδώρ με την Αικατερίνη της Αραγωνίας. 

1605. Μετά τον ξαφνικό θάνατο του πατέρα του Μπόρις , στις 13/23 Απριλίου, ο δεκαεξαετής Φιόντορ Β Γκοντούνοφ στέφτηκε στη Μόσχα Τσάρος. Η βασιλεία του θεωρείται η συντομότερη στην ιστορία της Ρωσίας, διήρκεσε μόνο 49 ημέρες. Στις 11 Ιουνίου, οι υποστηρικτές του ΨευτοΔημήτριου  οργάνωσαν πραξικόπημα,και σκότωσαν τον Φιόντορ  

1633 .Η Σουηδία  εντάχθηκε στην προτεσταντική συμμαχία με τους Γερμανούς πρίγκιπες εναντίον των Καθολικών. 

1656. Η Σύνοδος των Ιεραρχών της Ρωσικής Εκκλησίας αποφάσισε να αφορίσει όλους εκείνους που έκαναν τον Σταυρό τους με δύο δάχτυλα

 1660. Με τη Συνθήκης ειρήνης της Ολίβα 23 Απριλίου / 3 Μαΐου που υπογράφηκε μεταξύ Σουηδίας, Πολωνό-λιθουανικής Κοινοπολιτείας, των Αψβούργων και του εκλέκτορα του Βραδεμβούργου-Πρωσίας, έληξε ο δεύτερος Βορείος Πολέμος, (1655-1660). Η Σουηδία έγινε δεκτή ως κυρίαρχος της Λιβονίας, το Βραδεμβούργο απέκτησε το Δουκάτο της Πρωσίας και η Πολωνία απέσυρε τις αξιώσεις της επί του Σουηδικού θρόνου, όλα τα κατεχόμενα εδάφη επιστράφηκαν στους μονάρχες τους όπως ήταν πριν από τον πόλεμο, και οι Καθολικοί της Λιβονίας και της Πρωσίας απέκτησαν θρησκευτική ελευθερία.

 1685. Στο Αβαείο του Γουέστμινστερ, του Λονδίνου ο Ιάκωβος Β΄. στέφτηκε βασιλιάς της Αγγλίας και της Ιρλανδίας. 

 1728. Πυρκαγιά κατέστρεψε ένα μεγάλο μέρος της Κοπεγχάγης. 

 1815 . Στις 11 Απριλίου/23 Απριλίου, (Κυριακή των Βαΐων με το Ιουλιανό), ξεκίνησε μάλλον αυθόρμητα η δεύτερη σερβική Επανάσταση εναντίον της Οθωμανικής Κατοχής, με τη σύλληψη και εκτέλεση των Τούρκων φοροεισπρακτόρων . Οι τοπικές σερβικές δημογεροντίες ζήτησαν από τον Μίλος Ομπρένοβιτς να τεθεί επικεφαλής της εξέγερσης. 

1821. Στις 23 Απριλίου/ 5 Μαΐου στην γέφυρα της Αλαμάνας στον Σπερχειό ποταμό ο επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας, και ο Αθανάσιος Διάκος με 500 άνδρες αντιμετώπισαν με γενναιότητα και αυτοθυσία τις επιθέσεις πολυαρίθμων Τούρκων υπό τον Κιοσέ Μεχμέτ πασά. Στο πεδίο της μάχης έπεσαν 200 Έλληνες, μεταξύ τους και ο επίσκοπος Ησαΐας. Ο Αθανάσιος Διάκος αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε στην Λαμία με ανασκολοπισμό. (Παλούκωμα). 

 1848. Εκλογές στη Γαλλία για Συντακτική Συνέλευση με καθολική ψηφοφορία. (των ανδρών). 

 1859. Επιδόθηκε στον κόμη Καβούρ το αυστριακό τελεσίγραφο με το οποίο ο Φραγκίσκος Ιωσήφ απαιτούσε την ολοκληρωτική αποστράτευση του στρατού του Βασιλείου του Πεδεμοντίου-Σαρδηνίας, το οποίο απερρίφθη , με αποτέλεσμα να ξεκινήσει στις 29 Απριλίου 1859 ο πόλεμος, της Ιταλικής Ανεξαρτησίας. 

 1860 . Δημοψήφισμα με το οποίο εγκρίθηκε η Συνθήκη του Τορίνο, με την οποία η Σαβοΐα και η Νίκαια πέρασαν στη Γαλλία. 

1867. Η βασίλισσα Βικτώρια και ο αυτοκράτορας Ναπολέων Γ ́ απέρριψαν σχέδιο κατασκευής σήραγγας κάτω από τη Μάγχη. 

 

1876. Στο πλαίσιο της βουλγαρικής εξέγερσης του Απριλίου, κηρύχτηκε η Επανάσταση στην Περούσιτσα, κοντά στην Φιλιππούπολη.

 1882. Άρχισαν οι εργασίες διανοίξεως του Ισθμού της Κορίνθου. 

1889. Ίδρυση του σουηδικού Σοσιαλδημοκρατικού εργατικού κόμματος. 1897. Ισχυρές τουρκικές δυνάμεις απώθησαν τις Ελληνικές δυνάμεις από την τοποθεσία Φαρσάλων, ενώ η 3η Ελληνική Ταξιαρχία, υπό τον Κων. Σμολένσκη, διατηρησε τις θέσεις της στο Βελεστίνο.

 1905. Ο γαλανόλευκος Ηρακλής Θεσσαλονίκης το εθνικόφρον σωματείο με την επωνυμία «Όμιλος Φιλομούσων», έδωσε στην Θεσσαλονίκη τον πρώτο του επίσημο ποδοσφαιρικό αγώνα.  

1906 . Άρχισε στη Στοκχόλμη το Τέταρτο (Ενωτικό) Συνέδριο του  (Παράνομου) Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος.Στο συνέδριο συμμετείχαν 112 αντιπρόσωποι με αποφασιστικές ψήφους από 57 οργανώσεις, 22 αντιπρόσωποι με διαβουλευτικές ψήφους από 13 οργανώσεις και 12 αντιπρόσωποι εθνικών σοσιαλδημοκρατικών οργανώσεων (της σοσιαλδημοκρατίας του Βασιλείου της Πολωνίας και της Λιθουανίας, των λετονικών σοσιαλδημοκρατών, της εβραϊκής Μπουντ και εκπροσώποι  των ουκρανικών, φινλανδικών και βουλγαρικών σοσιαλδημοκρατικών εργατικών κομμάτων). Οι  62 από τις αποφασιστικές ψήφους ανήκαν στους μενσεβίκους και 46 στους μπολσεβίκους. Από τους Μπολσεβίκους ήταν παρόντες οι Λένιν Πλεχάνοφ ΣτάλινΗ κυριαρχία των μενσεβίκων στο συνέδριο καθόρισε το χαρακτήρα των περισσότερων αποφάσεών του.  Υιοθετήθηκε το «Αγροτικό Πρόγραμμα» του κόμματος, το οποίο απαιτούσε τη δήμευση όλων των μεγάλων γαιοκτησιών. Όσον αφορά το ζήτημα της Κρατικής Δούμας, αποφασίστηκε να συμμετάσχουν στις εκλογές και εγκρίθηκε ψήφισμα «να γίνει συστηματική χρήση όλων των συγκρούσεων που προκύπτουν μεταξύ της κυβέρνησης και της Δούμας, καθώς και εντός της ίδιας της Δούμας, προς το συμφέρον της επέκτασης και εμβάθυνσης του επαναστατικού κινήματος (σαμποτάζ)».

1908. Μία από τις μεγαλύτερες πλημμύρες στην ιστορία της πόλης ξεκίνησε στη Μόσχα. Σχεδόν το ένα πέμπτο της έκτασης της πόλης καταλήφθηκε από νερό.

 1912. Οι Ιταλοί κατέλαβαν την Αστυπάλαια. 

 1913. Οι Τούρκοι παρέδωσαν την Σκόδρα στους Μαυροβούνιους αλλά με απόφαση των μεγάλων δυνάμεων οι Μαυροβούνιοι υποχώρησαν στις 14 Μαΐου και η Σκόδρα προσαρτήθηκε στην Αλβανία. 

 1915.Τη νύχτα μεταξύ 23ης και 24ης Απρίλη Αρμένιοι συγγραφείς, διανοούμενοι, και πολιτικοί συνελήφθηκαν σε ολη την Οθωμανική Αυτοκρατορία για να απελαθούν. Έτσι άρχισε αρχίζει η γενοκτονία των Αρμενίων. 

 1919. Στη Γαλλία η Εθνοσυνέλευση ψήφισε το οκτάωρο και την αργία της 1ης Μαΐου. 

1920. Στην Άγκυρα συνεδρίασε η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση. Αποκήρυξε τη κυβέρνηση του Σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ, ενώ ανακοινώθηκε προσωρινό Σύνταγμα. 

 1921. Η Μικρή Αντάντ. Η Ρουμανία και Τσεχοσλοβακία υπέγραψαν Αμυντική Συμμαχία για να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους από τον ουγγρικό ρεβιζιονισμό. 

1929 . Άρχισε η16η Συνδιάσκεψη του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκοι), κατά την οποία εγκρίθηκε το πρώτο πενταετές σχέδιο.

1933. Σεισμός 6,6 Ρίχτερ έπληξε την Κω . Έχασαν τη ζωή τους 200 άνθρωποι και τραυματίστηκαν 600. Η πόλη της Κω καταστράφηκε εξ ολοκλήρου ενώ ο σεισμός έγινε αισθητός σε Νίσυρο και Αλικαρνασσό . Ως πρόδρομο φαινόμενο παρατηρήθηκε το στέρεμα των πηγών, λίγο πριν την εκδήλωση του σεισμού. 

 1935. Η Πολωνία απέκτησε νέο Σύνταγμα. Στην Αθήνα άρχισε η δίκη των εμπλεκομένων στο Βενιζελικό κίνημα της 1ης Μαρτίου. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Νικόλαος Πλαστήρας δικάστηκαν ερήμην. 

 1938. Οι Σουδήτες Γερμανοί ζήτησαν την υποστήριξη του Χίτλερ, για να αποκτήσουν πλήρη αυτονομία μέσα στην Τσεχοσλοβακία. 

1941. Η Ελληνική Πομπηία. Οι Γερμανοί μπήκαν στη Λαμία. Ο Γεώργιος ΒΟΥ με τον πρέσβη και σύμβουλό του Πάλερετ ,και τον Τσουδερόν του, (της Τραπέζης) , απέδρασαν με VIP πτήση. Επιβιβάστηκαν στις 02.00 σε αγγλικό υδροπλάνο Sunderland στον όρμο Ελευσίνας. Ο Τσολάκογλου αναγκάσθηκε να υπογράψει στην Θεσσαλονίκη και τρίτο πρωτόκολλο συνθηκολόγησης με τον Γερμανό στρατηγό Άλφρεντ Γιοντλ (Alfred Jodl) και τον Ιταλό στρατηγό Αλμπέρτο Φερρέρο (Alberto Ferrero). Η Ψωρο-ελίτ, και οι αργυρώνητοι των Αθηνών φορτώθηκαν από την Πάχη στα αντιτορπιλικά «Πάνθηρ» και «Ιέραξ» συν γυναιξί και τέκνοις με τις πενθερές, τις κουβερνάντες- και τα μπαούλα τους. Η Γερμανική αεροπορία βομβάρδισε τον Πειραιά, τα Μέγαρα και την Κόρινθο, και την Πάτρα.

 Στην Πάτρα υπήρξαν 30 νεκροί από τον βομβαρδισμό. Το Α/Τ «ΘΥΕΛΛΑ» βυθίστηκε από τη Λουφτβάφε στον όρμο της Βουλιαγμένης μαζί με το Τορπιλοβόλο «Αλκυόνη» και τη ναρκοθέτιδα «ΠΑΡΑΛΟΣ». 

 1942. Μετά την Καταστροφή μεγάλου μέρους της Λυβέκκης στις 29 Μαρτίου από την Αγγλική Βασιλική Αεροπορία, η γερμανική αεροπορία εγκαινίασε τις λεγόμενες «Baedeker blitz» για τις αγγλικά πόλεις με αεροπορική επιδρομή στο Έξετερ και το Γιορκ.  

Στη Γερμανία επιβλήθηκε η υποχρεωτική υπηρεσία για αγόρια ηλικίας 14-16 ετών και κορίτσια ηλικίας 16-17 ετών

 1944.H κομμουνιστική ανταρσία πληρωμάτων του Ελληνικού στόλου που ναυλοχούσε στο Κάιρο, κατεστάλη από δυνάμεις πιστές στην εξόριστη ελληνική κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου. Ο Αρχηγός Στόλου αντιναύαρχος Βούλγαρης για να ανακαταλάβει τα πλοία, σχημάτισε καταδρομικές ομάδες από πιστούς στην κυβέρνηση αξιωματικούς, ναύτες, ναυτικούς δόκιμους, υπαξιωματικούς, αλλά και από αξιωματικούς του στρατού που προσφέρθηκαν εθελοντικά. Την αρχηγεία αυτών των ομάδων αυτών ανέλαβαν ο υποπλοίαρχος Σκουφόπουλος και οι αντιπλοίαρχοι Τούμπας και Κύρης.Η επιχείρηση αρχικά προέβλεπε επίθεση στην κορβέτα «Αποστόλης» και στα αντιτορπιλικά «Ιέραξ» και «Σαχτούρης» γιατί είχαν τους πλέον αδιάλλακτους κομμουνιστές ως καθοδηγητές της στάσης και η εξουδετέρωση τους πιθανά θα επανέφερε και τα υπόλοιπα πλοία στην νομιμότητα, κάτι που εκ των υστέρων αποδείχθηκε ορθό. Στην επιχείρηση έλαβαν μέρος 250 άνδρες. Οι καταδρομείς επιτέθηκαν στα καταστρώματα των πλοίων και οι στασιαστές τους υποδέχτηκαν με πυκνά πυρά. Επακολούθησε αγωνιώδης μάχη σώμα με σώμα που διήρκεσε πάνω από μια ώρα σε όλα τα σημεία των πλοίων, καθώς οι στασιαστές γνώριζαν πως η επικράτηση των επιδρομέων σήμαινε στρατοδικείο για εσχάτη προδοσία και εκτέλεση τους. Οι στασιαστές παραδόθηκαν και ακολούθησε μέσα στις επόμενες 24 ώρες και η παράδοση των πληρωμάτων των υπολοίπων πλοίων στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας, αλλά και του «Αβέρωφ» στο λιμάνι του Πόρτ Σάιντ. Στην τολμηρή αυτή καταδρομική ενέργεια σκοτώθηκε από την μεριά των επιδρομέων ο γενναίος υποπλοίαρχος Ρουσσέν, ο ανθυποπλοίαρχος Ρέππας (γιος του στρατηγού της αεροπορίας Ρέππα, βασικού συντελεστή της Παλινόρθωσης του στέμματος το 1935), ο ανθυπολοχαγός Καβαδίας, ένας αρχικελευστής και τρεις ναύτες ενώ τραυματίστηκαν 20 ναύτες. Όλοι όσοι έλαβαν μέρος στην στάση των πληρωμάτων του Απριλίου του 1944, καταδικάστηκαν σε θάνατο από ναυτοδικεία, αλλά οι ποινές τους δεν εκτελέστηκαν. Όλοι εκτοπίστηκαν και κρατούντο σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Σουδάν. 

1948 . Κατά τον αραβο-ισραηλινό πόλεμο η Χάϊφα, κατελήφθη από την Χαγκανά.

1949. Στο Αμβούργο έληξε η συγκλονιστική δίκη του σκηνοθέτη Βέιτ Χάρλαν που αθωώθηκε.

1951.Ιδρύθηκε  η Ολυμπιακή Επιτροπή της ΕΣΣΔ.

1956. Βιαιοπραγίες και βανδαλισμοί κατά των Ελλήνων της Κύπρου από τους Τούρκους. Συμφωνία Καραμανλή- Θεοτόκη με μεσολάβηση των Ανακτόρων για ανάκληση της παραίτησης του Υπουργού Εξωτερικών.

1960.Θεμελιώθηκε στην Πτολεμαΐδα το εργοστάσιο αζωτούχων Λιπασμάτων. 

 1963.Κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, καθώς στην τουρκική εθνοσυνέλευση συζητείτο από τις 10 Φεβρουαρίου νομοσχέδιο επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης της Τουρκίας στα έξι μίλια και της αλιευτικής ζώνης στα δώδεκα, περιορίζοντας έτσι δραματικά το πεδίο δράσης των Ελλήνων αλιέων. 

1965.Εκτοξεύθηκε στο διάστημα ο πρώτος σοβιετικός τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος, ο Μολνίγια-1.

1967 .Εκτοξεύτηκε το σοβιετικό διαστημόπλοιο Soyuz-1, με τον Βλαντιμίρ Κομάροφ. Κατά την επιστροφή στη Γη, ο Κομάροφ  πέθανε λόγω ατυχήματος.

 

1972 .Δημοψήφισμα στη Γαλλία για τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας με την είσοδο της Αγγλίας. Στο 39,8% η αποχή. Το 68,3% του 60% είπε «Ναι». 

 1973. Κατασχέθηκαν οι εφημερίδες «Βραδυνή» και «Θεσσαλονίκη» επειδή δημοσίευσαν δηλώσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή. 

 1979.Στην Κύπρο, ελευθερώθηκε προσωρινά και για λόγους υγείας ο ήρωας της ΕΟΚΑ και πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Σαμψών. 

1985. Άνοιξε  στο Πεκίνο το πρώτο εστιατόριο McDonald's της Κίνας. 

 1990. Ο Πρωθυπουργός της Κίνας Λι Πενγκ έφτασε για συνομιλίες στη Μόσχα. Ήταν η πρώτη επίσκεψη Κινέζου πρωθυπουργού στην ΕΣΣΔ μετά από 26 χρόνια. Η Ναμίμπια έγινε το 160ο μέλος των Ηνωμένων Εθνών και το 50ό μέλος της Βρετανικής Κοινοπολιτείας.

1991. Στο Νόβο-Ογκάρεβο, ο Σοβιετικός πρόεδρος Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και οι ηγέτες εννέα σοβιετικών δημοκρατιών υιοθέτησαν, δήλωση για μια νέα Συνθήκη της ΕΣΣΔ.

 1993.Δημοψήφισμα στην Ερυθραία υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, στο οποίο η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού ψήφιε υπέρ της ανεξαρτησίας από την Αιθιοπία. 

 1998. Στο δημοψήφισμα που κάλεσε ο Μιλόσεβιτς σχετικά με την αποδοχή της διεθνούς διαμεσολάβησης για την επίλυση των προβλημάτων στο Κοσσυφοπέδιο και το Μετόχι ψήφισε το 73,05% και το 94.73% απάντησε ΟΧΙ. 

1999. 30η ημέρα του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας. Το ΝΑΤΟ βομβάρδισε την ενημέρωση. Στις 2:06, ένας πύραυλος χτύπησε το Μάστερ του κεντρικού Στούντιο της Ράδιο-Τηλεόρασης της Σερβίας στο Βελιγράδι. Βρήκαν τραγικό θάνατο οι 16 εργαζόμενοι της νυκτερινής βάρδιας , και τραυματίστηκαν άλλοι 18, εκ των οποίων 4 έμειναν ανάπηροι. Ήταν ένα έγκλημα της ΝΤΠ, κατά της ενημέρωσης, κατά της αλήθειας και κατά της ελευθερίας της Γνώμης. Ο σταθμός επέστρεψε στον αέρα 24 ώρες αργότερα από εφεδρική (μυστική) τοποθεσία που είχε προετοιμάσει η πολιτική άμυνα. Το ΝΑΤΟ χαρακτήρισε τη Ράδιο-Τηλεόραση της Σερβίας «νόμιμο στόχο».

 Εκτός από την Σερβική Ραδιοτηλεόραση το ΝΑΤΟ χτύπησε με 20 πυραύλους, το δυτικό τμήμα του Νις και την περιοχή της Νίσκα Μπάνια. Για ένα ακόμη βράδυ βομβαρδίστηκε το κέντρο της μαρτυρικής Κουρσουμλία . Στο Βελιγράδι βομβαρδίστηκαν τα περίχωρα της συνοικίας Ρακοβίτσα. Στο Κόσσοβο βομβαρδίστηκε το χωριό Μπελάσεβατς στο Κόσσοβο Πόλιε και το αεροδρόμιο Σλάτινα. Βομβαρδίστηκε επίσης το Νόβι Σαντ. Ένας πύραυλος έπεσε στο σταθμό των λεωφορείων και ένας δεύτερος χτύπησε μια άδεια δεξαμενή πετρελαίου. Από λάθος εκτίμησης των υπεριπτάμενου «ΑΒΑΚΣ» οι περισσότερες βόμβες έπεσαν στο Δούναβη. Βομβαρδίστηκε για μια ακόμα φορά το Βαλέεβο γύρω από το εργοστάσιο «Κρούσικ». Στην Ουάσιγκτον, έγινε η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ ξεκίνησε, για τα 50 χρόνια ύπαρξης της συμμαχίας. Κατά την έναρξη της συνόδου, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων του ΝΑΤΟ υιοθέτησαν δήλωση η οποία έθεσε όρους στην ΟΔ Γ/βιας για να κερδίσει την «αναστολή των αεροπορικών επιθέσεων». ΤΟ ΝΑΤΟ απαιτούσε :1) Τερματισμό κάθε στρατιωτικής δράσης και τερματισμό της βίας στο Kοσσυφοπέδιο και το Μετόχι. 2) Απόσυρση όλων των στρατιωτικών, αστυνομικών και παραστρατιωτικών δυνάμεων .3) Αποδοχή διεθνούς στρατιωτικής παρουσίας. 4) Αποδοχή της άνευ όρων και ασφαλούς επιστροφής όλων των προσφύγων και εκτοπισθέντων και της μη χαμογελαστής πρόσβασης των οργανώσεων ανθρωπιστικής βοήθειας· 5) απόδειξη ότι θα εργαστεί για τη δημιουργία ενός πολιτικού πλαισίου που θα βασίζεται στη συμφωνία του Ραμπουγιέ. 

 2002. Κορυφώθηκε η τηλε-οπερέτα με τον ιό Κοξάκι, που προκαλούσε τηλε-επιδημία «μυοκαρδίτιδας» και «περικαρδίτιδας».Συνεδρίασε το Κέντρο Ελέγχου Ειδικών Λοιμώξεων και ο υπουργός Υγείας Αλέκος Παπαδόπουλος έκλεισε «προληπτικά»,τα Σχολεία. 

2003. Στην Κύπρο η λεγόμενη «κυβέρνηση» των Τουρκοκυπρίων αποφάσισε να επιτρέψει τη διέλευσή  προς τα Κατεχόμενα από πέντε σημεία διέλευσης

2005. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι έλαβε από τον Ιταλό Πρόεδρο Κάρλο Αζέλιο Τσιάμπι την εντολή για να σχηματίσει κυβέρνηση.

2010 .Το Αβάπτιστο της Μαργαρίτας, ανακοίνωνε με διάγγελμά του από το Καστελόριζο, την επιχείρηση υποδούλωσης των Ελλήνων στο ΔΝΤ και τους δανειστές.

2017. Στον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, ο Εμμανουήλ Μακρόν και η Μαρίν Λε Πεν πέρασαν τον δεύτερο γύρο. 

2018. Στην Αρμενία, ο Πρωθυπουργός Σερζ Σαρκισιάν, ο οποίος είχε εκλεγεί έξι ημέρες νωρίτερα, παραιτήθηκε μετά από τις διαδηλώσεις των πορτοκαλί υποστηρικτών του Σόρος.

2021.Ο Βλαντιμίρ Πούτιν υπέγραψε Ουκάζιο   για την εφαρμογή αντιποίνων για τις μη φιλικές ενέργειες ξένων κρατών.

Ημέρες Προδοσίας του 1941 .Η 22α Απριλίου ήταν η 177η ημέρα που η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο και 17η ημέρα της Γερμανικής Επίθεσης.Η Στρατιά της Ηπείρου έτρεχε να προλάβει να μην αιχμαλωτισθεί από τους Ιταλούς Οι Γερμανοί κατέβαιναν προς τις Θερμοπύλες. Το πρωί έκαναν παρέλαση στο Αγρίνιο. Το Βράδυ μπήκαν στην Λαμία. Η Λουφτβάφε βύθισε το αντιτορπιλικό «Ύδρα». Ο Γεώργιος και ο Τσουδερός ετοίμαζαν βαλίτσες για να δραπετεύσουν το ίδιο και οι Κλεφτολουμπινέ που θα τους ακολουθούσαν.

Πριν  να φέξει ο Θεός την ημέρα του, στις 22 Απριλίου ,απέπλευσε  από την Σούδα προς την Αίγυπτο η Μοίρα  στόλου , αποτελούμενη από τα υποβρύχια «Γλαύκος» και «Κατσώνης», το αντιτορπιλικό «Κουντουριώτης», τα τορπιλοβόλα «Ασπίς» και «Νίκη» και το πλωτό συνεργείο «Ήφαιστος» και το θωρηκτό «Γεώργιος Αβέρωφ».

Μετά το ξημέρωμα της 22^ας Απριλίου, οι Γερμανοί έκαναν Παρέλαση στο Αγρίνιο.  

 

«Στους δρόμους επικρατούσε ερημιά». Ο δήμαρχος Αγρινίου Δημήτριος Βότσης δεν τους υποδέχθηκε.Οι Γερμανοί με διερμηνέα αναζήτησαν τον διοικητή της Χωροφυλακής. Η Γερμανική Γενική Στρατιωτική Διοίκηση Στερεάς στεγάστηκε στο σπίτι του Μεγαπάνου, απέναντι από την Εθνική Τράπεζα, στην οδό Χαρίλαου Τρικούπη, με διοικητή τον συνταγματάρχη Όττο. Τα Ες Ες στεγαστήκαν στο σπίτι του Γιάννη Χαραλαμπίδη, στην οδό Ε. Καλύβα 3, με διοικητή τον υπολοχαγό Μύλλερ Μπάουμαν. Η Κομαντατούρ (Φρουραρχείο) στεγάστηκε στο σπίτι του Ματσούκα, στον σιδηροδρομικό σταθμό, με φρούραρχο τον συνταγματάρχη  Τέλμαν.

Από το Αγρίνιο τράβηξαν και για το Μεσολόγγι και την Ναύπακτο. 

Στην Ήπειρο, το 9ο Σύνταγμα πεζικού υπό τον συνταγματάρχη Κετσέα, που   υποχωρούσε συντεταγμένα  απέκρουσε επίθεση των Ιταλών που προσπάθησαν να αιχμαλωτίσουν το Β' Σώμα Στρατού. Ήταν η τελευταία μάχη της Στρατιάς της Ηπείρου. 

Το Ιταλικό Πολεμικό ανακοινωθέν Νο  320 της 22ας Απριλίου ανέφερε ότι ο Ιταλικός Στρατός εισήλθε στο Ελληνικό έδαφος και ότι η Ιταλική αεροπορία βομβάρδιζε τα υποχωρούντα ελληνικά τμήματα.

«Στο ελληνικό μέτωπο, τα στρατεύματά μας, συνεχίζοντας ακούραστα τη νικηφόρα προέλασή τους, διέσχισαν παντού τα αλβανικά σύνορα και διείσδυσαν σε εχθρικό έδαφος. Η Πολεμική Αεροπορία, συνέχισε αδιάκοπα να σφυροκοπά τον υποχωρούντα ελληνικό στρατό. Βομβαρδίστηκαν επίσης τα λιμάνια της Πρέβεζας, της Άρτας, της Κέρκυρας και των Παξών και προκλήθηκαν ζημιές σε εχθρικές εγκαταστάσεις και πλοία. Ένα ατμόπλοιο πυρπολήθηκε. Οι σχηματισμοί βομβαρδισμού μας έπληξαν εχθρικά πλοία αγκυροβολημένα και ατις εγκαταστάσεις του Ναύσταθμου στη Σούδα. Ένα ατμόπλοιο μεσαίας χωρητικότητας βυθίστηκε».

Στην Αθήνα ,  η "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" ενημέρωνε τους αναγνωστες της  οτι "Επείγοντα τηλεγραφήματα εκ Καΐρου αγγέλλουν ότι ο αγγλικός στόλος εβομβάρδισε σφοδρότατα τον λιμένα της Τριπόλεως.Στην Αγγλική Βουλή , ο Σερ Αριστιμπαλδ Σάουθμπυ εζήτησεν όπως γίνη δήλωσις επί των γεγονότων της Λιβύης. Ο κ. Τσώρτσιλ απήντησεν ότι αντιθέτως προς ό,τι συμβαίνει με την κατάστασιν εν Ελλάδι, η Κυβέρνησις είναι επακριβώς πληροφορημένη όσον αφορά τα συμβαίνοντα εν Λιβύη. Εις το σημείον τούτο εις βουλευτής ανεφώνησεν εκ της αιθούσης: «Η Ελλάς είναι το σπουδαιότερον».

Στο δρόμο από την Λάρισσα προς τη Λαμία δημιουργήθηκε μποτιλιάρισμα από πολλά τα Γερμανικά οχήματα , Η συγκέντρωση καθυστέρησε  μέχρι και τις 23 Απριλίου. Το Βράδυ οι Γερμανοί μπήκαν στη  κατεστραμένη Λαμία.

 Οι  υποχωρούσες Βρετανικές δυνάμεις, παρέταξαν  στη γραμμή των Θερμοπυλών τρεις Ταξιαρχίες Νεοζηλανδών, 4η, 5η. 6η, και μια Αυστραλών, την 19η που ανέλαβε τον Μπράλλο. 

Οι στρατηγοί Φρέϊμπεργκ και Μακκέι ενημέρωσαν τους υφισταμένους τους ότι δεν θα υπάρξουν άλλες υποχωρήσεις. 

Για την υποχώρηση και από τις Θερμοπύλες  ο Μακκέι έγραψε στα απομνημονεύματά του: «Θεωρούσα ότι θα κρατούσαμε για περίπου ένα δεκαπενθήμερο και θα καταρρέαμε υπό το βάρος των αριθμών». 

Το  γερμανικά βομβαρδιστικά βύθισαν έξω από τις Λαγούσες πλησίον της Αίνινας,  το αντιτορπιλικό "Ύδρα". Φονεύθηκε ο Κυβερνήτης Θ. ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ και 38 Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί και Ναυτοδίοποι. Στον όρμο Αντικύρων στον Κορινθιακό γερμανικά βομβαρδιστικά βύθισαν το πλωτό νοσοκομείο «Σωκράτης» με κυβερνήτη τον πλοίαρχο Κ.Αρβανίτη. Η Λουφτβάφε βομβάρδισε τον Πειραιά , την Ελευσίνα, και τα Μέγαρα.

Στις 22 Απριλίου 1941, οι Γερμανοί εκτέλεσαν στο Πάνστσεβο της Σερβίας 36 Σέρβους εκτέλεση  ως Παρτιζάνους.18 απαγχονισθήκαν και 18 εκτελέστηκαν δια τυφεκισμού στο νεκροταφείο. Οι Γερμανοί είπαν ότι τους δίκασαν σε στρατοδικείο.  

 

Ουδείς μωρότερος των διδακτόρων , αν δεν υπήρχαν οι προπετείς

 Του λες ότι υπάρχει γονίδιο που φταίει. Τους λες ότι το ξέρουν εδώ και 25 χρόνια. Του το λες, για να το μάθει. 

Και μας απαντάει ότι, «ο Καθηγητής Γενετικής Βαρβιτσιώτης σε πρόσφατη σχετικά συνέντευξή του είπε ότι η ομοφυλοφιλία είναι συμπεριφορά, και όχι γενετική ιδιομορφία». 

Δηλαδή, μας λέει ότι ο δόκτωρ Μπάρμπι είναι στο Κόλπο και μας πουλάει φύκια για τη δήθεν συμπεριφορά, ενώ από το 1999 γνωρίζουν για το «Γονίδιο της Πουστιάς». 

Το ήξερε και ο Ιπποκράτης, που μας μίλησε για  τα τέσσερα στοιχεία  και τις τέσσερις ιδιότητές τους (θερμόν, ψυχρόν, ξηρόν, υγρόν). 

Ο Ιπποκράτης έλεγε ότι όταν συναντηθούν το «ψυχρόν» από τον Πατέρα και το «ψυχρόν» από την μητέρα, τα αγόρια που θα γεννηθούν θα είναι θηλυπρεπή.

Πες τε στον Μπάρμπι να διαβάσει Ιπποκάτη και θα του κάνει καλό.

Η ομοφυλοφιλία δεν είναι ούτε δικαίωμα ούτε επιλογή. Ειναι κατάρα. Κληρονομική. Απο γενιά σε γενιά. 

Η απελευθέρωση της σήμερα της Νοβομιχαϊλόβκα από τις ρωσικές δυνάμεις φέρνει την περικύκλωση του Βουγκλεντάρ πιο κοντά δήλωσε ο Ιγκόρ Κιμακόφσκι , σύμβουλος του επικεφαλής της ΛΔ Ντόνετσκ

 Στον Χάρτη βλέπετε σημειωμένα το Ντόνετσκ, την Νοβομιχαϊλόβκα και πιό κάτω το Βουγκλεντάρ του μεγαλύτερου κόμβου των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας στον νότιο τομέα του μετώπου του Ντόνετσκ . Χθες το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας είχε ανακοινώσει  την απελευθέρωση του χωριού Μπογντάνοβκα. 

Οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις κατέστρεψαν και τον πύργοτης ραδιο τηλεόρασης στο Χάρκοβο λόγω της κεραίας επικοινωνίας της ουκρανικής αεράμυνας που είχε εγκατασταθεί.

Ημέρες Προδοσίας. 102 χρόνια από την Μικραιατική Προδοσία .Οι Κλεφτολουμπινέ εκαναν αυτό που ήξεραν. Εκλεβαν. Συνελήφθη η αδελφή του ληστή Μπαλούρδου και σύζυγο του ληστή Καραθανάση.Η ανέμελη Βουλή συζητο΄σε περί του Συντάγματος και η λεγόμενη αντιπολίτευσης μερούσε τα κουκιά για να ρίξει τον Γούναρη. Στο Μέτωπο δεν γινόταν τίποτα.

 

Ενα χρόνο πρίν στις 22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1921.

Ο ΓΟΥΝΑΡΗΣ είχε επιστρέψει "δανοστεφής"

  ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ

Η Προδοσία του 1897. Το Παλάτι και η Αγγλία. Ο Ράλλης ξανά στην Αγγλική Πρεσβεία

 

22 Απριλίου 1928. Οι Σεισμοί της Κορίνθου. Ο Κύριος σεισμός ήταν 6,3 Ρίχτερ . Καταστράφηκαν 3.000 σπίτια. στην Κόρινθο και το Λουτράκι 20 νεκροί. Τον Συντονισμό ανέλαβε μόνος του ο Ιωάννης Μεταξάς που εγκαταστάθηκε στο τηλεγραφείο μαζί με τον Θεολόγο Νικολούδη

 

22 Απριλίου 1928. Αποφυλακίστηκε από την Κυβέρνηση Ζαΐμη ο ισοβίτης συνταγματάρχης Βασίλειος Ντερτιλής πατέρας του στρατηγού Νικολάου Ντερτιλή.

 Ο θρυλικός βασίλειος Ντερτιλής του οποίου τον Θρύλο συνέχισε ο γιός του Νικόλαος

Ο Βασίλειος Ντερτιλής καταγόταν από την επαρχία της Αιγιαλείας και κατατάχθηκε ως εθελοντής στον Ελληνικό στρατό και συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους ενώ στη συνέχεια φοίτησε και αποφοίτησε από τη Σχολή Υπαξιωματικών με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού Πεζικού. 

Υπήρξε οπαδός του Ελευθερίου Βενιζέλου και το 1916 τον ακολούθησε στο κίνημα της «Εθνικής Άμυνας» και τη δημιουργία του κράτους της Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο και τη Μικρασιατική εκστρατεία. 

Το 1921, στη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας, ο Ντερτιλής και μαζί του ο Ζέρβας, παρέμειναν στην Κωνσταντινούπολη δημιουργώντας των Ένωση των Αξιωματικών της Εθνικής Αμύνης.  

Ο Ντερτιλής υπήρξε αδελφικός φίλος του Ναπολέοντα Ζέρβα με τον οποίο τους συνέδεσε κοινή τύχη για πολλά χρόνια. 

Μετά την Μικρασιατική Προδοσία  και την υποχώρηση του Ελληνικού στρατού πήρε μέρος στο κίνημα των Στυλιανού Γονατά, Νικολάου Πλαστήρα . 

Ο αντισυνταγματάρχης Βασίλειος Ντερτιλής είχε φυλακιστεί μετά το αποτυχημένο κίνημα του υποστράτηγου Χαράλαμπου Λούφας το 1924.

Το βράδυ της 19ης Νοεμβρίου του 1924 ο Λούφας και ο αντισυνταγματάρχης Βασίλειος Ντερτιλής οργάνωσαν κίνημα, με τη βοήθεια αξιωματικών των νεοσύστατων «Δημοκρατικών Ταγμάτων». Σκόπευαν να καταλάβουν κυβερνητικά κτίρια και την ίδια τη Βουλή, με στόχο να εμποδίσουν την επαναφορά των απότακτων αξιωματικών, και να γίνουν νέες εκλογές. 

Ο Βασίλειος Ντερτιλής . που στις 25 Ιουνίου 1925 όταν εκδηλώθηκε το κίνημα του στρατηγού Θεόδωρου Πάγκαλου βρίσκονταν υπό περιορισμό στο Α' Στρατιωτικό Νοσοκομείο δραπέτευσε και συμμετείχε στο κίνημα του Θεόδωρου Πάγκαλου που ανέτρεψε την κυβέρνηση του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου. 

Ο Βασίλειος Ντερτιλής, συμμετείχε και στο πραξικόπημα  των Κονδύλη και Ζέρβα, εναντίον του Πάγκαλου  τον Αύγουστο του 1926. Το Σεπτέμβριο του 1926 αντιστάθηκε στην προσπάθεια διάλυσης από τον Κονδύλη των Δημοκρατικών Ταγμάτων  στα οποία συμμετείχε από το 1923 μαζί με το Ναπολέοντα Ζέρβα . 

Στις οδομαχίες στο κέντρο της Αθήνας, υπήρξαν  τότε 100 νεκροί και πάνω από 200 τραυματίες. Και οι δυο τους καταδικάστηκαν σε ισόβια, αλλά αμνηστεύτηκαν το 1928 και επανήλθαν στο στράτευμα με το βαθμό του υποστρατήγου. 

Ο Παπάγος τον κράτησε  εκτός στρατεύματος στον Πόλεμο του 1940.

Ο Ντερτιλής ήταν ο βασικός εμπνευστής των Ταγμάτων Ασφαλείας στην Κατοχή σαν αναβίωση  των Δημοκρατικών Ταγμάτων και ήταν ο πρώτος διοικητής της Ανωτάτης Διοίκησης Ευζωνικών Ταγμάτων. 

Το Μάιο του 1944 συνελήφθη μετά από  ενέργειες των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών από την Υπηρεσία Ασφαλείας (SD) των κατοχικών αρχών ως ύποπτος συνεννόησης με το Ναπολέοντα Ζέρβα (με τον οποίον ήταν φίλος για πάνω από είκοσι χρόνια) και τους Βρετανούς και στάλθηκε στη Βιέννη για ανάκριση. 

Μαζί με τον υπουργό Εσωτερικών Αναστάσιο Ταβουλάρη ο Ντερτιλής οδηγήθηκε στη Γερμανία, όπου φυλακίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, για συνεργασία με τους Έλληνες αντιστασιακούς, όπως η Λέλα Καραγιάννη, σημειώματα της οποίας βρέθηκαν στο γραφείο του, και  κατηγορήθηκε ότι βρισκόταν σε επαφή με το Συμμαχικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής. 

Στις εκλογές που έγιναν τον Μάρτιο του 1950 ο στρατηγός Ντερτιλής ήταν υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα του Ζέρβα στην Αθήνα και τον συνόδευσε στην προεκλογική του περιοδεία στην Πελοπόννησο και ειδικότερα στο νομό Αχαΐας όπου παραβρέθηκε στα εγκαίνια του εκλογικού κέντρου του κόμματος του . 

Ο Ντερτιλής κατοικούσε με την οικογένεια του σε κατοικία κοντά στους στρατώνες Θων, ενώ σε διπλανή κατοικία έμενε η οικογένεια του Ναπολέοντα Ζέρβα.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

ΥΓ. Ο ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΤΕΡΤΙΛΗΣ ΗΣΑΝ ΑΝΤΙΜΟΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΑΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΔΟΤΙΚΟΥ ΤΟΞΟΥ. 

ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΑΥΤΗΣ.

Στις 22 Απριλίου 1827 Έγινε στο Λάπι η μάχη των Ντρέδων με τον Ιμπραήμ

 

Στις 22 Απριλίου 1827  έγινε στο Λάπι η μάχη των Ντρέδων με τον Ιμπραήμ.

 Ο Ιμπραήμ εισεβαλε στην ορεινή Τριφυλία τον Απρίλιο του 1827 για να διαλύσει τη δύναμη των Ντρέδων, που ήταν απειλή στα πλευρά του. 

Οι δυνάμεις Τριφυλίας και Ολυμπίας είχαν συγκεντρωθεί όλες στο Λάπι Παρόντες και οι Ντρέδες με στρατηγό το Δημήτριο Παπατσώνη. 

 Ο Αθανάσιος Γρηγοριάδης με υπαρχηγό τον Παπατσώρη και με 2.000 άνδρες οχύρωσαν τα σπίτια στο Λάπι.

 Ο αδελφός του Γεώργιος και ο Αδάμ Παπατσώρης διατάχτηκαν να καταλάβουν με 500 στρατιώτες τους λόφους δεξιά του χωριού, ενώ ο θείος του Παπαθεοδώρου και ο Αναγνώστης Παπατσώρης με 300 στρατιώτες οχυρώθηκαν αριστερά του χωριού. 

'Aλλοι οπλαρχηγοί με 700 στρατιώτες φυλούσαν τα μετόπισθεν. 

Η συνολική δύναμη του ανερχόταν περίπου σε 3.000 άντρες. 

 Ο Ιμπραήμ πριν επιτεθεί , τους είχε στείλει μια πολύ κολακευτική επιστολή με υποσχέσεις για στρατιωτικούς βαθμούς και χρηματική βοήθεια αν υποταχτούν. 

Την επιστολή είχαν μεταφέρει στον Αθανάσιο Γρηγοριάδη στις 16 Απριλίου 1827 τρεις Αλβανοί Οπλαρχηγοί , ο Γαλίπ Μπέης, ο Μουσταφά Μπέης και ο Ασλάν Μπέης με συνοδεία μόνο 100 Αλβανών στρατιωτών και κρατώντας λευκή σημαία. 

Αφού φιλοξενήθηκαν, έλαβαν την απάντηση των Ντρέδων και επέστρεψαν στο στρατόπεδό τους .

 Η απαντητική επιστολή των Σουλιμοχωριτών ήταν η ακόλουθη: «Αρχιστράτηγε Ιμβραήμ Πασά, Ελάβομεν την επιστολήν σου και σου αποκρινόμεθα ότι περιφρονούμεν τας περί υποταγής προτάσεις σου, διότι κι εγώ και οι λοιποί συμπατριώται μου έχομεν απόφασιν ορκισθέντες να ελευθερώσωμεν την κινδυνεύουσαν πατρίδα μας δια πάσης θυσίας. Λοιπόν θα κάμης καλά να αποσυρθής από τον Μωριά, επειδή ματαίως κοπιάζεις. 'Aκουσον όλα αυτά που σου γράφομεν σήμερον και μη επιμένης διότι και ημείς όλοι θα επιμείνωμεν περισσότερον, και η ζημία θα είναι εναντίον σου. Λοιπόν σε περιμένομεν προθύμως δια να πολεμήσωμεν και να μάθης και πάλιν τι είναι Αρκαδίων τουφέκι. Από του εν τη κώμη Λάπι γενικού στρατοπεδαρχείου των Αρκαδίων.

Ο γενικός στρατιωτικός Αρχηγός Αθανάσιος Γρηγοριάδης.

 Οι υπαρχηγοί: Δ. Παπατσώρης, Δ. Παπαθεοδώρου, Γεώργ. Γρηγοριάδης, Αδάμ Παπατσώρης, Αναγν. Παπατσώρης, Γεώργιος Συρράκος και Γεώργιος Γκότζης». 

 Στις 22 Απριλίου εμφανίστηκε ο Ιμπραήμ με 15.000 πεζούς Αιγυπτίους, 2.000 Αλβανούς, 150 Μαμελούκους και 25 πυροβόλα. 

Όταν ο Ιμπραήμ έφτασε απέναντι από το χωριό, είχε στα δεξιά του το Αλβανικό και αριστερά του το Αιγυπτιακό πεζικό με τα πυροβόλα. Ο ίδιος με το ιππικό έμεινε πίσω έτοιμος να καταδιώξει τους Έλληνες που ήταν βέβαιος ότι θα υποχωρήσουν. 

 Η μάχη κράτησε επτά ώρες και αποκρούστηκαν εννέα έφοδοι των Αιγυπτίων. 

700 Αιγύπτιοι στρατιώτες σκοτώθηκαν και 360 τραυματίστηκαν. 

Οι απώλειες των Αρκαδίων ήταν 52 νεκροί και 24 πληγωμένοι.

 Με τη δύση του ήλιου ο Ιμπραήμ υποχώρησε και στρατοπέδευσε σε μια πεδιάδα, σε απόσταση μιάμισης ώρας από τα Σουλιμοχώρια. 

 Οι Αρκάδιοι με γενικό αρχηγό το Γρηγοριάδη στρατοπέδευσαν στο χωριό Ψάρι.

ΜΙΑ ΣΦΑΛΙΑΡΑ ΣΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΥΣ ΝΑΤΣΙΟ-ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΗΣ ΛΟΑΤΚΙ ΝΔ

Ο Φαρισαίος Νατσιός ξεβρακώθηκε! Είναι με τους ΛΟΑΤΚΙ και την Πρεσβεία. Η Καλή Χριστιανή από την Καβάλα να έρθει μαζί μας. Στο Κίνημα 21. Την περιμένουμε

 

Το χαστούκι στην Καβάλα δεν είναι «καταδικαστέο». 

Είναι η επιβαλλόμενη αντίδραση μπροστά στον Άθεο και Άπιστο που θέλει να μαγαρίσει την Θεία Κοινωνία. 

Η ΛΟΑΤΚΙ-ΝΔ έδωσε γραμμή στους Άθεους και Άπιστους βουλευτές της, να πηγαίνουν κάθε Κυριακή στην εκκλησία για να παριστάνον τους Χριστιανούς των οποίων την ψήφο πρέπει να ξανακλέψουν.

 Αφού ο ιερεύς δεν προστάτευσε τον Ιερό Ναό και τους Πιστούς ζητώντας δημοκρατικά από την Άθεη και Απιστη ΛΟΑΤΚΙ βουλευτή να φύγει από τον Ιερό Ναό, καλά έκανε η  ΚΑΛΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ και υπερασπίστηκε  μόνη της και τον Ναό και τη Θεία Κοινωνία

 

Η κατάπτυστη ανακοίνωση του ΛΟΑΤΚΙ Νατσιού

22 Απριλίου 1999. Καναδοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι απομόνωσαν το γονίδιο που ευθύνεται για την ομοφυλοφιλία

 Έχουν το "Χάραγμα", ειναι στο DNA  τους. 

Δεν ειναι επιλογή τους!!!!

Και η Ομοφυλοφιλία  και δεν ειναι δικαίωμα, 

και ειναι Κατάρα, και πάει από γενεά εις γενεάν .

Αφού ευθλτνεται γονίδιο ειναι κληρονομικό. 

Η 22α Απριλίου, Μια ακόμα ημέρα του Προδότη. Στις 22 Απριλίου 1827, (4 Μαΐου με το Γρηγοριανό), ένας ελληνόφωνος Εφιάλτης, πυροβόλησε γύρω στις 4 το απόγευμα, στο Φάληρο τον Γεώργιο Καραϊσκάκη και τον τραυμάτισε στο υπογάστριο. Ο δολοφόνος δούλευε για λογαριασμό των Άγγλων και του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου. Ήταν μια πολιτική δολοφονία. Οι πράκτορες των Άγγλων δολοφόνησαν τον Γεώργιο Καραϊσκάκη επειδή ήταν Φιλογενής και Καποδιστριακός .

Είσαι Έλληνας, είσαι Έλληνας.

 Πίνεις την προδοσία με το γάλα! (Ποίηση Μίκη Θεοδωράκη)

 Ο τραυματισμένος στρατηγός άφησε την τελευταία του πνοή στις 

4 το πρωί της 23ης Απριλίου 1827, ανήμερα της ονομαστικής του 

εορτής.

Οι εννέα πολιτικές δολοφονίες στην διάρκεια της Επανάστασης από  τους Ασσασίνους της       εγληματικής συμμορίας των συνεργατών της Εταιρείας της Ανατολής

Η δολοφονία του Καραϊσκάκη εντάσσεται σε μια σειρά εννέα        πολιτικών δολοφονιών και των οποίων η συνεκτική ουσία, ήταν ο «αγγλικός παράγων»,  που επιστράτευσε τους συνεργάτες «Εβραιουργιάς». Της «Εταιρείας της Ανατολής». 

 Η πρώτη πολιτική δολοφονία Φιλογενούς αγωνιστή που έγινε με πληρωμένο δολοφόνο ήταν η εκτέλεση του Φιλογενέστατου      οπλαρχηγού του Γαλαξειδίου Ιωάννη Μητρόπουλου, που κήρυξε την Επανάσταση στο Γαλαξείδι στις 26 Μαρτίου 1821. 

Ο Μητρόπουλος ήταν άνθρωπος του Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλου,        του βασικού οργανωτή της επανάστασης στην Βόρια Πελοπόννησο και την Στερεά.

 Ο Μητρόπουλος με το σώμα που συγκρότησε συμμετείχε στην   πολιορκία της Άμφισσας με τον Πανουργιά, στην μάχη της Αλαμάνας    με τον Διάκο και στο χάνι στης Γραβιάς με τον Οδύσσεα Ανδρούτσο. 

Ενώ οι Γαλαξειδιώτες βρίσκονταν στην πολιορκία της Ναύπακτου, 

ο Μητρόπουλος δολοφονήθηκε στο σπίτι του, στον Χηρόλακα, ενώ κοιμόταν. 

 Ο δολοφόνος ήταν κάποιος Βαρνάβας, ο οποίος δεν ήταν από το

 Γαλαξείδι και εικάζεται ότι τον έβαλε ο Λόντος για λογαριασμό της Εταιρείας της Ανατολής, εν όψει της επίθεσης για την καταστροφή 

του Γαλαξειδίου. 

 Ο δεύτερος Φιλογενής που δολοφονήθηκε ήταν ο Παναγιώτης Αναστασόπουλος, γνωστός ως Καρατζάς . Και αυτός άνθρωπος του Παπαδιαμαντόπουλου. 

Στις 21 Μαρτίου 1821 όταν εκατό Τούρκοι από τη φρουρά του Ρίου εισήλθαν στην Πάτρα και αναζήτησαν τον Παπαδιαμαντόπουλο στο

 σπίτι του και επειδή δεν τον βρήκαν σκότωσαν τον φύλακα και το πυρπόλησαν, ο Καρατζάς, τους επιτέθηκε με τον Βασίλειο Λιβαδά και 

τον Νικόλαο Γερακάρη, και κατόρθωσαν να τους διώξουν και τους ανάγκασαν να καταφύγουν στο φρούριο της Πάτρας. 

Αυτόν, τον σκότωσε στις 4 Σεπτεμβρίου 1821 στην Μονή Ομπλού,

 ο Θάνος Κουμανιώτης που διατέλεσε αντιπρόσωπος στην Β Εθνοσυνέλευση με την πλευρά των Ολιγαρχικών. 

To 1826 οι δανειολήπτες, διόρισαν τους αδελφούς Κουμανιώτες που 

δεν πολέμησαν ποτέ και πουθενά αλλά ησαν «μπράβοι» του Κανακάρη, 

του Καλαμογδάρτη, και του Ζαΐμη, ως αρχηγούς των όπλων της 

επαρχίας Πατρών. 

 Ο εις εκ των αδελφών, ο Δημήτριος Κουμανιώτης, υπήρξε στέλεχος

 της παρατάξεως των δολοφόνων του Καποδίστρια και εκλέχτηκε βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1844, στις εκλογές του 1847 κα

ι στις εκλογές του 1850. 

 Η επόμενη πολιτική δολοφονία , ενόψει της εθνοσυνέλευσης του Άστρους, ήταν του Φιλογενούς Παναγιώτη Κρεββατά, τον οποίον οι οπλαρχηγοί «υποδέχονταν από σεβασμό όρθιοι», στις 16 Νοεμβρίου 

1822. Οι πληρωμένοι δολοφόνοι, του είχαν στήσει ενέδρα σε ένα 

γεφύρι του Ευρώτα. 

 Οι Κρεββατάδες, ήσαν παλαιά βυζαντινή οικογένεια, του Μυστρά . 

Ο Παναγιώτης Κρεββατάς ο πρεσβύτερος, ήταν από τους 

πρωταγωνιστές μαζί με τους Μπενάκηδες των Ορλωφικών. 

Ο Παναγιώτης Κρεββατάς, ο νεώτερος, (1785 – 1822), ήταν

 «Εθνικόφρων» πρόκριτος του Μιστρά, και μέλος της πρώτης Εθνοσυνέλευσης. Είχε έρθει σε επαφή με το επαναστατικό κίνημα 

στην Ιταλία. Ήταν ο αρχηγός των όπλων του Μυστρά, έδιωξε τους εξισλαμισμένους Μπαρδουνιώτες από την περιοχή και γκρέμισε

 τους Πύργους τους. Πολέμησε με τον Κολοκοτρώνη τον Δράμαλή.

 Η χήρα του Παναγιώτη συνέχισε να χρηματοδοτεί τον αγώνα και 

μετά την απελευθέρωση της έδωσαν σύνταξη 20 δραχμών κατά μήνα. 

 Ο τέταρτος Φιλογενής που δολοφονήθηκε, ήταν ο Αντώνης Οικονόμου, που έκανε την επανάσταση στη Ύδρα. 

Η εθνική και ταυτόχρονα κοινωνική επανάσταση, των Φίλων του

 Γένους, για την απελευθέρωση από τους Τούρκους και τους

 «προδότες κοτζαμπάσηδες», που, «αν και είχαν ελληνική καταγωγή κυλιόντουσαν μπροστά στα πόδια των Τούρκων», την οποία

 προανήγγειλε η «Ελληνική Νομαρχία», εκδηλώθηκε πρώτα στην

 Ύδρα, στις 27 Μαρτίου του 1821, με επικεφαλής τον Αντώνη 

Οικονόμου, τον οποίο είχε μυήσει στην Εταιρία των Φίλων ο Χρ. Περραιβός. 

Ο Οικονόμου κατέλυσε την εξουσία των τουρκο-προκρίτων, έδιωξε

 τον «τοποτηρητή» Νικόλαο Κοκοβίλα, και εγκαθίδρυσε « λαϊκή 

εξουσία». Η κοινωνία της Ύδρας διχάστηκε. 

Οι «λαϊκοί» καπετάνιοι, πήγαν με την επανάσταση. 

Ο Ιάκωβος Γιακουμάκης-Τομπάζης (1782-1829), που ήταν από το 1818 μέλος της Εταιρίας βγήκε μπροστά. 

Ο αδελφός του Μανώλης, που είχε παντρευτεί την αδερφή του 

Κιοσσέ-Σαχίνη, Ξανθή, πήγε με τους Κουντουριώτες.

 Ο Καπετάν Θεόδωρος Γκίκας , ο Αναστάσης Τσαμαδός (1774 - 1825), 

που ξεκίνησε από ναύτης , πήγαν με τους επαναστάτες. 

Ο Ιωάννης Κριεζής πήγε με τους Κουντουριώτες. 

 Ο Ανδρέας Βώκος (Μιαούλης), που ήταν αντίθετος με την εθνική εξέγερση, αναγκάσθηκε υπό την πίεση του λαού να προσφέρει

 3.625 τάλιρα, «υπέρ του Έθνους», ενώ στις 31 Μαρτίου, υπέγραψε ως Αντώνη Βοκού την εκλογή του Οικονόμου ως διοικητή του νησιού. 

 Στις 22 Απριλίου του 1821 μια υδραίικη ναυτική μοίρα με αρχηγό τον Γιακουμάκη Τομπάζη, απέπλευσε για να ενωθεί με τα σπετσιώτικα και 

τα Ψαριανά πλοία. Αφού οι επαναστάτες ναυτικοί μπάρκαραν για να πολεμήσουν τους Τούρκους , η «ντόπια αντίδραση», οι τουρκονοικοκυραίοι, (Κουντουριώτες, Βώκοι,Ορλάνδοι, Κιοσσέδες, Μπούλγαροι),οργάνωσαν αντεπαναστατικό κίνημα και στις 22 Μαΐου, ανέτρεψαν και συνέλαβαν τον Οικονόμου, που όμως δραπέτευσε, 

και πήγε στις «ελεύθερες περιοχές» της Πελοποννήσου, όπου τον συνέλαβαν ξανά στο Κρανίδι, οι άνθρωποι των «νοικοκυραίων και τον κρατούσαν φυλακισμένο στην Ιερά Μονή Αγίων Αναργύρων , μέχρι 

τον Δεκέμβριο, όταν δραπέτευσε και πάλι με σκοπό να παρουσιαστεί

 στη Συνέλευση της Επιδαύρου. 

 Οι Κουντουριώτες  με τον Μιαούλη, και τους άλλους συμμάχους τους, που τον πρώτο χρόνο της επανάστασης δεν πήραν μέρος σε καμία πολεμική επιχείρηση, συνεννοήθηκαν με τον τύραννο του Αιγίου, τον μεγαλοτσιφλικά Ανδρέα Λόντο, (τη μαϊμού που έγραφε ο λόρδος 

Βύρων), που διέθετε δικό του ιδιωτικό σώμα στρατού.

 Οι μισθοφόροι του Λόντου δολοφόνησαν τον Αντώνη Οικονόμου στις

 16 Δεκεμβρίου 1822 , κοντά στο Άργος. 

Ο συνδετικός κρίκος των Κουντουριωτών και του Μιαούλη με τον 

Λόντο, ήταν η συνεργασία τους με την «Εταιρία της Ανατολής».

Η δολοφονία του Αντώνη Οικονόμου, έγινε με μια καθαρά πολιτική απόφαση και συνδεόταν με τον έλεγχο της πρώτης Εθνοσυνέλευσης, 

αλλά και με την κατάπνιξη των «επαναστατικών ιδεών». 

Την ώρα που το «έθνος» , πολεμούσε για την απελευθέρωση του, οι αντιδραστικοί της Ύδρας, και οι αντιδραστικοί κοτζαμπάσηδες, κυνηγούσαν να δολοφονήσουν έναν έλληνα πατριώτη για να του 

κλείσουν το στόμα.

 Ο Κολοκοτρώνης, που είχε πληροφορηθεί τα σχέδια των «προκρίτων», προσπάθησε να τον σώσει στέλνοντας τον Τσόκρη με 200 άνδρες , 

αλλά έφτασαν πολύ αργά. 

 Η δολοφονία του Φιλογενούς επαναστάτη Αντώνη Οικονόμου, κουκουλώθηκε αποσιωπήθηκε δεν απασχόλησε την Εθνοσυνέλευση, 

και ποτέ δεν τιμωρήθηκαν οι δολοφόνοι. 

 Ακολούθησαν οι δολοφονίες του πρωτότοκου γιου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Πάνου , στις 21 Νοεμβρίου του 1824 στο χωριό Θάνα

 της Τρίπολης, από τους Βούλγαρους μισθοφόρους των

 Κουντουριωτών και της Μπουμπουλίνας στις 22 Μαΐου 1825 στις Σπέτσες. Και οι δυο δολοφονίες ήταν έργο της Εγκληματικής

 Συμμορίας των Αγγλοφρόνων. 

 Η Εθνική επανάσταση , κατά των Τούρκων και των

 Τουρκοκοταμπάσηδων , που οραματίστηκαν οι Φίλοι του Γένους, εκδηλώθηκε και από τον μαθητή του Αθανάσιου Ψαλίδα, τον Οδυσσέα,

 που ακολούθησε κατά γράμμα το πρόγραμμα της Ελληνικής Νομαρχίας, για την απελευθέρωση του Γένους και για ένα κράτος πραγματικά δημοκρατικό. Ο Οδυσσέας κήρυξε τον πόλεμο στους «άρχοντες της Ρούμελης», αφού δεν τους αναγνώριζε καμία εξουσία. Αν οι κοτζαμπάσηδες ήθελαν να τον ακολουθήσουν θα ήταν δεκτοί στους κόλπους του αναγεννημένου Έθνους , αλλιώς ήσαν το ίδιο εχθροί όπως και οι Τούρκοι. Ο Οδυσσέας αναδείχθηκε από την επανάσταση στον αδιαμφισβήτητο ηγέτη της Ρούμελης και ενώ το 1822 ανακηρύχθηκε Αρχιστράτηγος της Ανατολικής Στερεάς. Βρέθηκε όμως μόνος, αντιμέτωπος με τη συνομωσία των κοτζαμπάσηδων, που επιδόθηκαν

 σε έναν ανελέητο αγώνα εναντίον του με σκοπό την ολοκληρωτική του εξόντωσή, χαρακτηρίζοντας τον τουρκολάτρη, και αιμοδιψή 

κακούργο.

 Ο Οδυσσέας εγκαταλείφτηκε και από τους μόνους πολιτικούς

 συμμάχους του, τον Γεώργιο Αινιάν και τον Άνθιμο Γαζή, που δεν στάθηκαν ενεργά στο πλευρό του, και υποστηρίχτηκε μόνο από τον Νικηταρά, τον οποίο προσπάθησαν με υποσχέσεις χρηματισμού και αξιωμάτων να τον πείσουν να δολοφονήσει τον Ανδρούτσο, όπως 

ανέφερε ο ίδιος που έγραψε;

«Ένας αρεοπαγίτης μου λέγει δια να σκοτώσω τον Οδυσσέα. 

Πρωτύτερα μου είχε στείλει η Διοίκησις έναν Γραμματικό. 

Τον παίρνω με την κουμπούρα. Έγραψαν και του Γέρου (του 

Κολοκοτρώνη) δια τα τρέχοντα, ότι η Διοίκησις θέλει να σκοτώσει μερικούς». 

 Στις 22 Ιουνίου του 1822 κυκλοφόρησε σε όλη τη Ρούμελη ο

 αφορισμός του Οδυσσέα από τον υπουργό Θρησκευτικών και 

Δικαιοσύνης της επαναστατικής κυβέρνησης , δεσπότη Ανδρούσης,

Ιωσήφ, με τον οποίο αναθεματίστηκε απ’ την Εκκλησία, ως «άθεος, βλάσφημος, καταραμένος, τουρκολάτρης και αντίχριστος », και όποιος χριστιανός θα τον πλησίαζε θα γινόταν κι αυτός «αμαρτωλός και επικαταράτος». 

 Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος δολοφονήθηκε τελικά στην Ακρόπολη των Αθηνών στις 5 Ιουνίου του 1825, με εντολή των Μαυροκορδάτου- Κωλέττη.

Ακολούθησε η δολοφονία του Καραϊσκάκη στις 22 Απριλίου 1827 

στο Φάληρο. 

 Ο αυτόπτης μάρτυρας της δολοφονίας του Καραϊσκάκη, Ιωάννης Σταυριανός, αναφέρει επί λέξει στα απομνημονεύματα του: 

«Ο Καραΐσκος άμα διέταξε τον υπασπιστήν του να καταδιώξει τους

 δύο ιππείς, έστρεψεν οπίσω απομακρυνθείς της μάνδρας ικανόν διάστημα. Τότες είδομεν στρατόν και ευθύς ο πυροβολητής ανεμείχθη εις τον στρατόν. Αυτός ήτο ο επικατάρατος δολοφόνος του Καραΐσκου. 

Οι οφθαλμοί του συντρόφου μου εν ριπή διέτρεξαν τον δολοφόνον 

και τον αρχηγόν. –Φρικτόν με λέγει εχάθημεν. 

–Είδες το όπλον όπου έπεσεν πλησίον του Καραΐσκου;

 Εκείνος όπου έφευγεν τον εβάρεσεν! 

–Τον είδα του είπον και στρέφω τους οφθαλμούς μου». 

Τελευταία ήταν η δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια. 

 Το «κέντρο» που εφάρμοσε συστηματικά, τη «μέθοδο των Ασασσίνων», και που αποφάσισε, διέταξε και οργάνωσε αυτές τις δολοφονίες, το περιέγραψε ο Νικηταράς λέγοντας, «η Διοίκησις θέλει να σκοτώσει μερικούς», και διακρίνεται ανάγλυφα στην αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Εδουάρδου Τρελώνη, από δυο «άγγλους φιλέλληνες»,

 της ομάδας που συνόδευε τον Μπάυρον, και οποίοι παρέμειναν μετά τον θάνατο του, στην υπηρεσία του Μαυροκορδάτου.

 Οι δράστες ήσαν ο λοχαγός John W. Fenton , (1795 -1825), που είχε υπηρετήσει στην Ισπανία, και μετά την αποστράτευση του, μετατέθηκε στον «στρατό» του Μπάυρον και ο νεαρός William Whitcombe, 

(1806 -1832), που αφού υπηρέτησε στο ναυτικό της εταιρίας των «Ανατολικών Ινδιών», επέστρεψε στην αρχή του 1824 στο Λονδίνο, και προσέφερε τις υπηρεσίες του στην London Greek Committee, 

που τον έστειλε στην Ελλάδα. 

 Όλες οι δολοφονίες της εγκληματικής οργάνωσης έγιναν σε κρίσιμες στιγμές για να αλλάξει η «φορά των πραγμάτων», και αποφασίστηκαν

 από το καθοδηγητικό κέντρο του συνασπισμού των «αντιδραστικών δυνάμεων», που συσπειρώθηκαν γύρω από το «αγγλικό κόμμα».

 Η «αγγλική ταυτότητα» του «Κέντρου», ενισχύθηκε από τους

 εμπορικούς δεσμούς των αντιδραστικών «μεγάλων 

τουρκο-οικογενειών» της Πελοποννήσου, και των «νοικοκυραίων» της Ύδρας, των οποίων ο πλούτος προήλθε από τις συναλλαγές με την «εταιρία της Ανατολής».

Οι  «Φιλογενείς» αντιμετώπιζαν εσφαλμένα  τους αντιπάλους τους         σαν Έλληνες, και  δεν σκέφθηκαν ποτέ να  δολοφονήσουν  τον Μαυροκορδάτο ή τον Ρώμα. Αντίθετα, η αγγλική παράταξη,       δολοφόνησε τον Αντώνη Οικονόμου τον Οδυσσέα, την Μπουμπουλίνα, τον Καραϊσκάκη, τον Παναγιώτη  Κρεββατά και τον Καποδίστρια, και προσπάθησε να εκτελέσει τον Κολοκοτρώνη.

Η μόνη απειλή του Κολοκοτρώνη προς τον Μαυροκορδάτο ήταν,    «έρχομαι και σε διώχνω με τα λεμόνια, με την βελάδα που ήλθες». 

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ