Η Προδοσία του 1897. Στις 23η Απριλίου/ Αφού ο Πόλεμος είχε λήξει, ο προδότης Κωνσταντίνος Γκλύξμπουργκ υποχώρησε στον Δομοκό άνευ μάχης.Υποχώρησε και ο Τερτίπης από τα Τρίκαλα Από τα Φάρσαλα π Διάδοχος ανακοίνωσε στον Πατέρα του τη Νίκη του Σμολένσκη στο Βελεστίνο . Οι Δυνάμεις αποφάσισαν να επέμβουν

 

ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΑ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΦΤΥΧΙΟΥΧΟΥΣ

 

Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΙΚΙΕΣ

 

Ημέρες Προδοσίας του 1941. Η Νότιος Ελλάς χωρίς Γεώργιο και Παπάγο πληροφορήθηκε την Συνθηκολόγηση . Οι Άγγλοι αποφάσισαν να φύγουν και από τις Θερμοπύλες οι Γερμανοί μπήκαν στην Λαμία

Ο Τσολάκογλου, υποχρεώθηκε να υπογράψει στις 10.00 το πρωί

 της 23ης Απριλίου στην Θεσσαλονίκη και τρίτο πρωτόκολλο συνθηκολόγησης, με τον Γερμανό στρατηγό Άλφρεντ Γιοντλ (Alfred Jodl) και τον Ιταλό στρατηγό Αλμπέρτο Φερρέρο (Alberto Ferrero), καθώς , μετά από προσωπική παρέμβαση του Μουσολίνι, ο Χίτλερ αποφάσισε  να ικανοποιηθεί και το γόητρο των Ιταλών. 

Βάσει του νέου πρωτοκόλλου ανακωχής, όσες μονάδες ευρίσκοντο

 πέραν του 20ου χιλιόμετρου της οδού Καλπακίου-Ιωαννίνων μετά

 την 5η πρωινή της 24ης Απριλίου, θα ήσαν αιχμάλωτοι των Ιταλών. 

Κατόπιν αυτού,  οι υποχωρούσες μονάδες έκαναν αδιάλειπτο πορεία 

18 ωρών για να μην παραδοθούν στους Ιταλούς.

ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΠΑΓΟΥ

 

Στις 23 Απριλίου 1941, το Γενικό Αρχηγείο των Ιταλικών  Ενόπλων Δυνάμεων ανακοίνωσε με το ανακοινωθέν No. 321 ότι «ο εχθρικός στρατός της Ηπείρου και της Μακεδονίας κατέθεσε τα όπλα. Η συνθηκολόγηση παρουσιάστηκε χθες το βράδυ στις 21:40 μ.μ. από ελληνική στρατιωτική αντιπροσωπεία στον διοικητή της ιταλικής 11ης Στρατιάς στο μέτωπο της Ηπείρου.  

Οι λεπτομέρειες της παράδοσης καθορίζονται τώρα σε πλήρη συμφωνία με τη Γερμανική Συμμαχική Διοίκηση. Τα στρατεύματά μας, μέχρι τη στιγμή της συνθηκολόγησης του ελληνικού στρατού της Ηπείρου και της Μακεδονίας, συνέχισαν τη νικηφόρα προέλασή τους σε εχθρικό έδαφος, υπερνικώντας τη σθεναρή αντίσταση και συλλαμβάνοντας αιχμαλώτους, όπλα και υλικά. Εναέριοι σχηματισμοί επιτέθηκαν σε ελληνικά πλοία στη διώρυγα της Αγίας Μαύρας. Ένα ατμόπλοιο 2000 τόνων και δύο μεγάλα ιστιοφόρα βυθίστηκαν». 

Στις 23 Απριλίου δεν υπήρχε πλέον ΡΑΦ στον ελληνικό αέρα . Η Λουφτβάφε κατέστρεψε στο έδαφος τα 13 τελευταία μαχητικά της στο αεροδρόμιο του Άργους.

Η Γερμανική αεροπορία, βομβάρδισε τον Πειραιά, τα Μέγαρα την Κόρινθο, και την Πάτρα. Στην Πάτρα, υπήρξαν 30 νεκροί από τον βομβαρδισμό. Στην Πάτρα βυθιστηκε το φορτηγό "Μακεδονία" με εναν νεκρό και το επβατικο "Κύμα". Το Α/Τ «ΘΥΕΛΛΑ» βυθίστηκε από τη Λουφτβάφε στον όρμο της Βουλιαγμένης μαζί με τις Τορπιλακάτους «Κίος», «Αλκυόνη» και τη ναρκοθέτιδα «ΠΑΡΑΛΟΣ». Στον Ψαθόπυργο βυθίστηκε η Ναρκοθέτιδα , "Νεστος", που την είχε εγκατελείψει το πλήρωμα και βρισκόταν στην ξηρά. Η Λουφτβάφε πλέον κυνηγούσε τα πλοία στα ελληνικά ύδατα. Χτύπησαν τα οπλιταγωγά Α.1 ανοικτά των Μεγάρων , και Α-6, στον Πόρτο Ραφτη. Εκεί βυθίστηκε και το τορπιλοβόλο "Δωρίς". Μεσα στον πειραιά βυθίστηκε το ναυαγοσωστικό «Marigo Matsas». Ένα μέλος του πληρώματος σκοτώθηκε. Στο Ναύπλιο , οι Γερμανοί βύθισαν το βρετανικό φορτηγό "Σάντα Κλάρα", και το ελληνικό ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ» 4108 τόνων, που περίμεναν να φορτώσουν. Στο "Σάντα Κλάρα¨ειχαν επιβιβαστει 97 Αγγλοι στρατιώτες που τους διέσωσαν οι Ελληνες Ψαράδες. Στο Κρυονέρι το 722 τόννων «Assimi». Στην Χαλκίδα το «Elvira», στα Μεθανα, το «Κατερίνα», στη Σαλαμίνα το «ΚΕΡΚΥΡΑ», στο λιμάνι της Πάτρας το «ΚΥΜΑ» και το «Νικόλαος Νομικός». Bόρεια της Πάτρας το 1839 τόνων «Μακεδονία», και στο Αντίρριο το φορτηγό «ΚΡΗΤΗ» 1028 τόνων. 

 Τα Στούκας βύθισαν στο ναύσταθμο Σαλαμίνας , τα παροπλισμένα θωρηκτά, «Κιλκίς» και «Λήμνος».

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΛΑΜΙΑ

Τα ξημερώματα της 23ης Απριλίου 1941, ενώ οι Γερμανοί εισέρχονταν στη Λαμία,  η Βουλγαρική 2η Στρατιά ολοκλήρωσε την κατάληψη της Θράκης.

 Οι Άγγλοι, αποφάσισαν να μη δώσουν την Μάχη των Θερμοπύλων. 

 Δόθηκε η διαταγή υποχώρησης, που θα την κάλυπταν μια ταξιαρχία στο στενό των Θερμοπυλών η 6η Νεοζηλανδική, και μια άλλη, 19η Αυστραλιανή Ταξιαρχία στο στενό του Μπράλου. Αυτές οι δυο ταξιαρχίες πολέμησαν κάπως. 

 Οι άλλοι έφυγαν τρέχοντας προς τα λιμάνια από όπου που θα τους έπαιρναν τα πλοία . 

Οι μπολσεβίκοι πράκτορες, γράφουν στην Βικιπαίντια ότι ο Πουστο Θανάσης αποκάλεσε την απουσία του ελληνικού στρατού από τη μάχη των Θερμοπυλών «αιώνια ντροπή» για την Ελλάδα.

 Βεβαίως ουδείς εμπόδιζε τον Πουστροθανάση που είχε απολυθεί με τις άδειες Παπαδήμου από τη Θεσσαλονίκη να πάει να πολεμήσει στις Θερμοπύλες, αλλά το ΚΚΕ τότε, δούλευε για τη διάλυση του στρατού στο μέτωπο και έβγαζε στις μονάδες την προκήρυξη του Πλουμπίδη «πόλεμο στον Πόλεμο». Και φυσικά ο πουστοθανάσης ήταν με την Αγγλία και με το δίκτυο Μπάλφουρ.

Ημέρες προδοσίας του 1941. Στις 23 Απριλίου 1941, οι Αθηναίοι διάβαζαν στις εφημερίδες το Διάγγελμα του (εορτάζοντος) προδότη Γεωργίου Γκλυξμπουργκ που μαζί με τον πράκτωρα Τσουδερό δραπέτευσαν από την Πρωτεύουσα με υδροπλάνο,και τέθηκαν υπό την Προστασία της Αυτοκρατορίας . Πίσω τους, ακολούθησε για να συνεχίσει τον Αγώνα, η Αργυρώνητη ΨωροΑλίτ δραπέτευσαν από την Αθήνα με πλοία του Πολεμικού Ναυτικού.Η νέα «μάχη των Θερμοπυλών» για την οποία μιλούσε η αγγλική προπαγάνδα δεν έγινε .

Ο πράκτωρ Γεώργιος βεβαίωνε τους Έλληνες ότι θα ήταν μαζί μας «νοερώς». Ο «Αναξ» έλεγε ψέματα. Εκείνος προκάλεσε την Ιταλική τυχοδιωκτική επίθεση  , πουλόντας στους Ιταλούς το σχέδιο Παπάγου και την Γερμανική επίθεση με την πρόσκληση των Άγγλων. Έλεγε επίσης ψέματα ότι δεν γνώριζε την κατάσταση της Στρατιάς της Ηπείρου/

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΗΣ «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗΣ» ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΕΙ ΤΗ ΓΜΩΝΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ 

Η ΦΥΓΗ

 

Τη νύχτα της 22ας προς την 23η Απριλίου 1941 ,  οι αργυρώνητοι και ανάλγητοι των Αθηνών, 

η «βδελυρά βασιλική συμμορία», 

που οδήγησε στην «τραγική καταστροφή  της Ελλάδος εντός ολίγων ημερών», «πήρε το καπελάκι της και εφυγε» . 

 

Στις 02.00 π.μ δραπέτευσαν επιβιβαζόμενοι σε αγγλικό υδροπλάνο «Σάντερλαντ» που τους περίμενε στον όρμο Ελευσίνας, το δίδυμο της Χούντας του ‘36.

 Ο ανεύθυνος και «απαραβίαστος» εστεμμένος  Τενεκές, με τον «χειριστή» του τον Πάλερετ. Τον Τρίτο της παρέας  τον διαγγελέα  Παπάγο τον άφησαν πίσω. 

Ο πράκτωρ Τσουδερός του το ανακοίνωσε λέγοντας: 

«Σας αποχαιρετώ στρατηγέ, διότι δεν θα έλθετε μαζί μας. Αλλά νομίζω ότι πρέπει να υποβάλετε παραίτηση και από το αξίωμα σας και από τον στρατό, ώστε να μην ευρεθείτε στην ανάγκη να  παραδώσετε το ξίφος σας εις τον εχθρό. Θα ήταν μειωτικό και δια  σας και δια το στράτευμα». 

Στο υδροπλάνο της Σωτηρίας στριμώχτηκε ο πράκτωρ Τσουδερός (της Τραπέζης),  που ανέλαβε "εξόριστος Πρωθυπουργός". 

Λίγο πιο πέρα,στην Πάχη, φορτώθηκαν στα «Πάνθηρ» και «Ιέραξ», 

οι αργυρώνητοι και ανάλγητοι των Αθηνών, η βδελυρά συμμορία της 

Ψωρο-Αλίτ, οι Σεφεριάδηδες συν γυναιξί και τέκνοις, με τα μπαούλα τους. 

Η υπόλοιπη «κυβέρνηση», ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Κυριάκος Βαρβαρέσος, ο Υποδιοικητής, Γεώργιος Μαντζαβίνος, και τα στελέχη τη,ς Λαζαρίδης, Λεβή και Κοσμίδης δραπέτευσαν                 από τα Μέγαρα με το Β. Όλγα. Το βασιλεύς Γεώργιος που το κρατούσαν για την αναχώριση είχε βυθιστεί στον Ναυσταθμο.

Ο χρυσός του ελληνικού λαού , 17, 4 τόνοι , (μαζί με δυο κασόνια, 

με τα χρυσαφικά του εράνου του Μεταξά  για τον Στρατό) ,

είχε ήδη φυγαδευτεί με τα αντιτορπιλικά «Βασιλεύς Γεώργιος Α'» και «Βασίλισσα Όλγα», την Καθαρά Δευτέρα, του 1941.

Στις 3 Μαρτίου. 54 ημέρες πριν.
                     

 Όταν έφτασε στην Κρήτη, ο Γεώργιος έδωσε εντολή να ανοίξει

η κάβα του και τα μπουκάλια να μοιραστούν στους στρατιώτες των συμμαχικών δυνάμεων. Κάθε στρατιώτης θα έπαιρνε ένα μπουκάλι, και κάθε αξιωματικός δύο. 

Στην Αθήνα η προκήρυξη του Ανδρέα

 Κονδάκη στην οποία μεταξύ άλλων αναφερόταν: 

«...Οι συμμορίται της βλεδυράς 4ης Αυγούστου, εν γνώσει του αναποφεύκτου της εθνικής συμφοράς, έθεσαν εν κινδύνω αυτήν την ύπαρξιν της Ελληνικής φυλής, δολίως παρασύραντες εκ νέου την πτωχήν Ελλάδα με το μέρος των πλουτοκρατών και του Διεθνούς Εβραιομασσωνισμού... Ο δε ξένος προς την Ελληνικήν ψυχήν πρώην Βασιλεύς Γεώργιος Β’, τον οποίον δι’ εξαπατήσεως του λαού εγκατέστησεν εν Ελλάδι η διεθνής πλουτοκρατία, όστις ήθελε να παριστάνη τον Λεωνίδαν των Θερμοπυλών, αυτός εδραπέτευσε διά νυκτός εξ Αθηνών πριν ακόμη ο κίνδυνος εμφανισθή καν εις Θερμοπύλας...». 

Λίγες μέρες πριν, τη νύχτα της 18ης Απριλίου, είχαν φύγει από τον Πειραιά με το «Κορινθία», ο επικεφαλής του δικτύου της Ιντέλιτζεντ Σέρβις παπα-Δημητρης Μπάλφουρ, το προσωπικό της Βρετανικής Πρεσβείας, και ο πράκτορας Ιωάννης Διάκος, ο αρχιερέας της διαφθοράς της 4ης Αυγούστου μαζί με «τα υπάρχοντά του». 

Στο τελωνείο της Αλεξάνδρειας , ο Ιωάννης Διάκος, πρόσωπο άγνωστο στην ημιανεξάρτητη Αίγυπτο, δυσκολεύθηκε να περάσει λόγω ενός αμύθητης αξίας θησαυρού που είχε στις αποσκευές του. Μαζί του έφερε για «προσωπική χρήση» ράβδους χρυσού, χρυσά κοσμήματα σε ποικίλα μεγέθη, διάφορα τιμαλφή, καθώς και χρυσές λίρες.

 Ο Αιγύπτιος τελωνειακός, επέμενε να τον ελέγξει και να καταγράψει λεπτομερώς τον αμύθητο θησαυρό του, όπως και έγινε.

 Ο Διάκος, ο εκτελεστής του Κορυζή, ήταν πράκτορας της Intelligence Service και Σεβάσμιος της Στοάς «Ησίοδος», στην οποία ανήκε και ο Μεταξάς. Ο Διάκος ήταν 33ου βαθμού και ο Μεταξάς 24ου. Ο Διάκος ήταν o «αρχιμάγειρος» των κρατικών προμηθειών και παρίστατο σε όλες τις κυβερνητικές συνεδριάσεις ως «μυστικοσύμβουλος» του Μεταξά. Ο Μεταξάς που γνώριζε από τον Βουλπιώτη ότι ο Διάκος ήταν διεφθαρμένος και ζητούσε μίζες, τον αποκαλούσε μεν στο στενό του κύκλο «βδέλλα» και «δουλόφρονα», αλλά δεν μπορούσε να απαλλαγεί από αυτόν. Τέκτων 33ου βαθμού, της Στοάς «Wallwood» του Λονδίνου ήταν και ο τοποτηρητής των αγγλικών συμφερόντων Γεώργιος ο Β’. 

 ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ