ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ. Ημέρες του 1949 .10.000 Ελληνόπουλα βρισκόντουσαν στην Γιουγκοσλαβία σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των Γιουγκοσλάβων

Στις 27 Ιουνίου 1949 ο ραδιοσταθμός του Βελιγραδίου μετέδωσε ότι σε καταλύματα του Γιουγκοσλαβικού Ερυθρού Σταυρού βρισκόντουσαν 10.000 "παιδιά από την Ελλάδα".

Στην κατηγορία, «παιδιά από την Ελλάδα» δεν ανήκαν τα «ορφανά Μεκεδονόπουλα» από την «Μακεδονία του Αιγαίου», τα οποία δεν ήσαν «πρόσφυγες» και για τα οποία φρόντιζαν οι «συγγενείς» τους στα Σκόπια.

Την ίδια ημέρα, ο υφυπουργός εξωτερικών της Βρετανίας είπε στην Βουλή των Κοινοτήτων ότι ο αριθμός των παιδιών του παιδομαζόματος "λέγεται ότι ανέρχεται σε 28.000 και ότι 5000 από αυτά ήσαν στην Γιουγκοσλαβία "

Ο Βρετανός στα 5000 παιδιά περελάμβανε και εκείνα που ήσαν στα Σκόπια.  

Ο Ακριβής αριθμός των Παιδιών  που κρατήθηκαν στα Σκόπια δεν είναι ακόμα διασταυρωμένος και το θεμα του "Παιδομαζώματος" δεν αντιμετωπίστηκε από την Προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών.  

................

ΣΥΜΜΟΡΙΤΟΠΟΛΕΜΟΣ. 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 1949 

div class="separator" style="clear: both;">

Η βασιλομασονική Χούντα ήταν πολύ μπροστά από την εποχή της. Το τρίπτυχο Αρετή -Καθήκον-Εργασία. Ο Γιώργος ηταν φτωχός αλλά ο πλούσιος και Εθνικόφρων Στρατής ήταν στην πρώτη Γραμμή του Αγώνα.Στις 27 Ιουνίου 1967, ο Λέκκας ανακοίνωσε το «Ένα Ταμείο Για ΟΛΟΥΣ» που τελικά το κατάφεραν με τον Αλιέκσι το 2015, αν και «οι πρωτοπόροι (λαγοί) Καρατζαφέρης και Παπαρήγα το πρότειναν από το 2007. Ο Αλογοσκούφης και ο Νωθρός Καραμανλής είχαν βάλει στο ΙΚΑ τους ΤραπεζικούςΗ Βασιλομασονική χούντα μελετούσε και το «Μετρό» αλλά και την "Ενωση".

 

104 Χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Στις 27 Ιουνίου 1922,άρχισε το τελικό στάδιο της Προδοσίας. 57 ημέρες πριν την επίθεση του Κεμάλ στο Αφιόν Καραχισάρ και την έναρξη της «ταχείας εκκενώσεως» ο προδότης Χατζηανέστης τοποθέτησε τους Προδότες Τρικούπη και Διγενή ως διοικητές στο Μέτωπο. Προηγουμένως είχε στείλει στο μέτωπο περί τους 400 άκαπνους σαπιοκοιλιάδες αξιωματικούς απο τα μετόπισθεν στο μέτωπο . Ενας από αυτούς ήταν και ο ταγματάρχης του Οικονομικού Ράντος που το εβαλε πρώτος στα Πόδια από το ύψωμα "Χασάν Μπελ" που ηταν το Κέντρο της Ελληνικής Αμύνης και στο οποίο στάλθηκε ο Κατσιμήτρος για να το κρατήσει και όταν εκείνος τραυμτίστηκε στο γόνατο το κράτησε ο λοχαγός Αθανάσιος Γαλλής, από τα Φουρνά των Αγράφων.

Η Μικρασιάτικη «Καταστροφή», (δια της Προδοσίας), ήταν ιδέα του Γκλύξμπουργκ που το είχε κάνει ξανά, ως Αρχιστράτηγος, το 1897, σε συμφωνία με τους Άγγλους 

Η πρόταση διατυπώθηκε μετα την αποτυχία της μεταρρυθμιστικής κυβέρνησης Στράτου που θα ελάμβανε τις μεγάλες αποφάσεις για την εκκένωση. 

Το σχέδιο της στρατιωτικής λύσεως του Ανατολικού εγκρίθηκε από το Λονδίνο που ανέλαβε να το μεταφέρει στον Κεμάλ και να εμπλέξει Γάλλους και Ιταλούς.

Μεγάλο ρόλο έπαιξε η Στοά του Λονδίνου που επιστράτευσε τα τέκα της στην Ελλάδα, για να τποστηρίξουν τον φιλλεληνισμό του Λονδίνου.

Οι Προδότες των Αθηνών έπρεπε να πέσουν μαχόμενοι, και για αυτό σκηνοθέτησαν τις "μεγάλες αποφάσεις" και την Προέλαση προς την Κωνσταντινούπολη.

Ο Στενός πυρήνας της Προδοσίας, περί τον Βασιλέα, περιελάμβανε τους Γούναρη, Στράτο, Χατζηανέστη, Τρικούπη, Διγενή, Στεργιάδη, Θεοτόκη,  Τριανταφυλάκο, Μπαλταζή, Πρωτοπαπαδάκη, , Λαδόπουλο και Ρούφο. 

Από αυτούς τους 14 εκτελέστηκαν μόνο οι εξι. 

Ο Αρχιπροδότης Γκλύξμπουργκ που είχε  την Προστασία της Αγγλίας έφυγε Σώος.

 Οι «τελικές» αποφάσεις ελήφθησαν από τους «πέντε» με την συμμετοχή των δυο «Ελλήνων» Αρμοστών, του Αρχιστρατήγου και του Υπουργού Οικονομικών.

Το πρώτο βήμα για την «στρατιωτική λύση» κατά 

το πρότυπο του ατυχούς πολέμου του 1897 ήταν η τοποθέτηση του Χατζηανέστη στην θέση του Παπούλα. 

Η στρατιωτική λύση του "Ανατολικού"

 ανακοινώθηκε από τον Λόρδο Μπάλφουρ

 στο Παρίσι με "Νότα" που επιδώθηκε 

 στις 3 Ιουνίου.

Το "δεύτερο βήμα" έγινε με τις συσκέψεις των Αθηνών,

 και ακολούθησε η τρίτη φάση 

με την τοποθέτηση από τον Χατζηανέστη, 

(μόλις γύρισε από την Αθήνα στη Σμύρνη), 

στις 27 Ιουνίου 1022 ως διοικητών των Α΄ και Β΄ Σωμάτων Στρατού, του Νικόλαου Τρικούπη

 και του Κίμωνα Διγενή αντιστοίχως.

Η Η είδηση για την τοποθέτηση τους δημοσιεύτηκε

 στην Αθήνα στις 28 Ιουνίου. 

(Πότε ανέλαβαν τα καθήκοντα τους δεν ξέρω και κανείς δεν μας λέει). 

 Οι Προδότες Τρικούπης και Διγενής

 τοποθετήθηκαν Σωματάρχες, από τον Προδότη Χατζηανέστη στις 27 Ιουνίου 1922 με αποστολή να διαλύσουν την Στρατιά. 

Έτσι δίνουμε απάντηση στο ερώτημα :

 -Τι περίμεναν ο Άγγλοι και πρότειναν σε Γάλλους

 και Ιταλούς στις 25 Ιουνίου 1922, την αναβολή

 της νέας διασκέψεως για το Ανατολικό Ζήτημα

 που επρόκειτο να γίνει τον Ιούλιο

 για τον Σεπτεμβρίο!

Και σχεδόν ταυτόχρονα στις 23 Ιουνίου 

ο έγκριτος Τούρκος δημοσιογράφος Αλή Κεμάλ προέβλεπε ότι η λύση της Ελληνοτουρκικής Κρίσης

 θα ήταν  διπλωματική διότι η παραμονή της Ελλάδος στην Ανατολή δεν συνέφερε την Ελλάδα.

Η «διπλωματική λύση» για τα «πραγματικά συμφέροντα» Ελλάδας και Τουρκίας περίμενε να φθάσει το «χέρι του Θεού», ο Τρικούπης στο Μέτωπο!!!

Ακριβώς, 40 ημέρες μετά, στις 4:30 π.μ. της 

6ης Αυγούστου του 1922, ο τουρκικός στρατός εξαπέλυσε δύο ανεξάρτητες μεταξύ τους «διερευνητικές επιθέσεις» χαρακτήρα, και τα ξημερώματα της 13ης Αυγούστου έγινε η επίθεση στον Αφιόν, και ακολούθησε η προγραμματισμένη διάλυση των Μεραρχιών Τρικούπη και Διγενή 

ενώ ο Φράγκος με την 1η Μεραρχία υποχώρησε συντεταγμένα.

Στη Φωτογραφία ο δύο προδότες στρατηγοί , κατά την αιχμαλωσία.    Χαμογελαστός, ο  Διοικητής του Α’ Σώματος Στρατού υποστράτηγος Νικόλαος Τρικούπης,  Ο Διοικητής του Β’ Σώματος Στρατού Κίμων Διγενής κοιτούσε τον φακό με "θλίψη" ένθεν . 

Στην μέση ο Τούρκος οικοδεσπότης τους αντισυνταγματάρχης Αντάν.

Οι ειδήσεις της 27ης Ιουνίου 1922. Επί του Εθνικού Ζητήματος  ουδεν. Ενας Αγγλος στρατηγός με ειδική αποστολή στην Αθήνα. Η "ΕΡΕ" ήταν ετοιμη. Οι Τούρκοι στρατιωτες ζητουσαν, σύμφωνα με ρωσική πηγή να πάνε και εκείνοι "οικαδε". 

Πράκτορες του Κεμάλ στον Αυλώνα. 

Η λίρα στις 207 δραχμές, από 180. Οι Αγγλοι  

έλεγαν ότι ο Ιταλός υπουργός εξωτερικών ηταν 

φιλότουρκος. Η λήξη του Ελληνοτουρκικού

 πολέμου  θα ηταν η αρχή μιας "Νέας Εποχής"

 

Βρόμικο 89. Τρίτη 27 Ιουνίου 1989. η δεύτερη Συμφωνία της Βάρκιζας και τα Ντολμαδάκια της Μαρίκας

Στις 27 Ιουνίου 1989 ο Αντρέας , νοσηλευόταν στο Γενικό Κρατικό , στην Εντατική, με αναπνευστική λοίμωξη από τις 22 Ιουνίου.

 Από έξω οι Αυριανιστές. Έξω από την Καρδιολογική ήμουν και εγώ με το συνεργείο της ΕΡΤ και έκαναν δηλώσεις οι επισκέπτες, που δεν τον έβλεπαν. 

 Ο Σαρτζετάκης, ο Πρόεδρος, αφού ο υπηρεσιακός Πρωθυπουργός ήταν άρρωστος, πήγε με τον Πάγκαλο στις 26 Ιουνίου, στη Μαδρίτη για τη Σύνοδο Κορυφής των 12 , και γύρισε αργά το απόγευμα της 27ης. 

 Αμέσως , κάλεσε στο προεδρικό τον Χαρίλαο, ως πρόεδρο του Τρίτου Κόμματος. 

 Ο Χαρίλαος, βγήκε από το προεδρικό με την εντολή.Πριν όμως οι Κυρκοφλαράκηδες είχαν πάει στο σπίτθ του Μητσοτάκη στην Γλυφάδα για να φάνε τα ντολμαδάκια της Μαρίκας. Η Γλυφάδα και η Βάρκιζα είναι σχετικά κοντά.