Μας απειλούν με νέα ΜΕΤΡΑ
Του Κώστα Μπετινάκη
http://www.styx.gr
«ΗΧΗΡΟ χαστούκι» για κόμματα, πολιτικούς αρχηγούς, αλλά και επιχειρηματίες αποτελούν τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης της εταιρείας «RASS» (17-21 Μαΐου) για το «ΠΑΡΟΝ». Σ' αυτήν αποτυπώνεται η αποδοκιμασία συνολικά από την ελληνική κοινωνία και η κρίση εμπιστοσύνης έναντι όλων. Οι πολίτες εμφανίζονται ανήσυχοι για το μέλλον, δεν πιστεύουν ότι οι πολιτικοί μπορούν να δώσουν λύση στα μεγάλα προβλήματα, αλλά ταυτόχρονα δεν θεωρούν ικανούς και τους επιχειρηματίες να βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο. Αποκαλυπτικό του κλίματος απογοήτευσης που έχει διαμορφωθεί στην κοινωνία είναι το γεγονός ότι οι πολίτες σε ποσοστό 63,7% πιστεύουν ότι κανένα από τα κόμματα δεν μπορεί να δώσει λύσεις στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν (οικονομία, ανεργία ασφάλεια κ.ά.).
Με το μέλλον τους –λόγω της οικονομικής κρίσης– να διαγράφεται ζοφερό, οι πολίτες εμφανίζονται κάθετα αντίθετοι στη λήψη νέων μέτρων και κατηγορηματικά αρνητικοί στο ενδεχόμενο να κληθούν να υποβληθούν σε νέες θυσίες.
Στις (μη) ειδήσεις όμως των βαρόνων tvn ΜΕΣΩΝ , ακούσαμε πως τα μέτρα που έχουν ανακοινωθεί, «ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ» για την «Τρόικα» των χαρτογιακάδων του ΔΝΤ και της ΕΕ, και θα πρέπει να αναμένονται κι άλλα. Όλα δηλαδή τα εφιαλτικά σενάρια με τα οποία κατά καιρούς μας έχουν τρομοκρατήσει, θα εφαρμοστούν από την χαμηλοβλεπούσα –τον υπουργό Οικονομίας- και τον, χαμηλών τόνων, πρωθυπουργό – να μην ξεχνάμε, τον πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Δηλαδή για να ολοκληρωθεί η ΝΕΑ ΚΑΤΟΧΗ, το κωλοδάχτυλο θα πρέπει να φτάσει ως τις αμυγδαλές. Όχι για όλους φυσικά. Για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Για τους εργαζόμενους (όσους είναι τυχεροί και έχουν τη δουλίτσα τους ακόμα αύριο αφού μας κάνουν να πιστέψουμε ότι «πάλι καλά που μπορείτε και σας πετάνε έστω ένα ξεροκόμματο».
Από ποιους να τα πάρουν δηλαδή, από τους εφοπλιστές για παράδειγμα; Μα έχουν προλάβει κι έχουν τα γραφεία τους στο Λονδίνο. Από τους μεγαλοβιομήχανους; Μα κι αυτοί έχουν μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος των επιχειρήσεών τους στα φτηνότερα εργατικά χέρια των βορείων γειτόνων. Εκεί θέλουν να μας καταντήσουν. Να πάμε μετανάστες στην Αλβανία.
Από την άλλη ,σκέφτομαι πως πάλι καλά, που θα πεθάνουμε από την πείνα, και όχι από τις βόμβες. Είδαμε τι συνέβη με τη Γιουγκοσλαβία. Ήταν το πρώτο πειραματόζωο στον ευρωπαϊκό χώρο. Την εξόντωσαν φυσιολογικά, για να υπερασπιστούν -δήθεν- το προτεκτοράτο των ΗΠΑ το Κοσσυφοπέδιο. Όπου και η μεγαλύτερη αμερικανική βάση σε ευρωπαϊκό έδαφος. Μήπως με όλα αυτά θέλουν να κάμψουν την αντίστασή μας για το νέο αμερικανικό προτεκτοράτο - το βαφτιστήρι του Στέητ Ντηπάρτμεντ στα σύνορά μας;
Τι έχει να αντιτάξει σ’ αυτό η κυβέρνηση; Ποια κυβέρνηση; Του Πα Σοσιαλιστικού Κ. Ποιοι; Την καλύτερη ως τώρα περιγραφή διάβασα την περασμένη Κυριακή, από το συνάδελφο Θανάση Αντωνόπουλο:
Οι «Δεξαμενές Σκέψης» (Γ. Παπακωνσταντίνου, Έλενα Παναρίτη, Άννα Διαμαντοπούλου, Χ. Παμπούκης και οι συν αυτοίς) που κυριαρχούν στη σημερινή Εξουσία, κατ' αρχάς, και το κυριότερο, διακρίνονται για άγνοια των ιστορικών και οικονομικών συνθηκών της χώρας, σε συνδυασμό με την πεισματική εφαρμογή προτύπων τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην ιδιομορφία και στις ανάγκες της χώρας.
Οι «ιδεολόγοι» αυτοί, πλαισιούμενοι από τους «πανικόβλητους» (Ανδρέας Λοβέρδος, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου κ.ά.), τους «Στρατιώτες Παντός Καιρού» (Θ. Πάγκαλος), τους «Επήλυδες Βασιλο-Σοσιαλιστές» (Π. Γερουλάνος), τους «Πιστούς στις Φαμίλιες» (Γ. Ραγκούσης, Ν. Σηφουνάκης, Τ. Μπιρμπίλη, Φ. Πετσάλνικος κ.ά.), τους «Εραστές της Εξουσίας», με οία ωφελήματα αυτή συνεπάγεται (Δ. Ρέππας, Χ. Καστανίδης κ.ά.), συγκροτούν τη «Νέα Λέσχη Εξουσίας», εν ονόματι της οποίας «γαία πυρί μειχθήτω»…
Σ΄αυτούς θα ήθελα να προσθέσω τον προερχόμενο από τα τσικό της Ερασιτεχνικής, Δρούτσα, που υποτίθεται πως εφαρμόζει εξωτερική πολιτική «ανεξάρτητης χώρας».
Αυτούς όλους εξέλεξε πριν εφτά μήνες ο ελληνικός λαός, για να απαλλαγεί από την χειρότερη ως τώρα διακυβέρνηση της πρόσφατης ιστορίας του; Άμοιροι όσοι έτσι μας έρριξαν στα δίχτυα της πλέον παράλογης υποταγής και στη λαίλαπα μέτρων που ούτε να διανοηθεί θα μπορούσε και ο πλέον ακροδεξιός εγκέφαλος, υπαλληλίσκος του παγκόσμιου οικονομικού κατεστημένου, ότι ήταν να εφαρμοστούν εδωπέρα, αβρόχοις ποσί .
Σε μια «ανεπτυγμένη χώρα» μέλος της Ευρωζώνης, ένα σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης που επιβάλλει το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα, αποφασίζει για τη ζωή και το θάνατο ενός λαού...
Έχουν αρχίσει να ξυπνάνε μνήμες ξένων εισβολέων και κατοχής, στρατιωτικών δικτατοριών και προδοσίας από τη Δύση που αφυπνίζουν σιγά-σιγά την εθνική συνείδηση, και την προετοιμάζουν για αντίσταση.
Όχι τις γελοιότητες με τον αποκλεισμό λιμανιών και την άκριτη αντίσταση εναντίον του τουρισμού. Αλλά με ουσιαστική αντεπίθεση εναντίον των πραγματικών υπεύθυνων για την χρεοκοπία της χώρας.
Ώστε να καταλάβουν όσοι μας παραμυθιάζουν με τις διερευνητικές επιτροπές της Βουλής, ότι θα πρέπει να «χυθεί το αίμα των υπευθύνων». Να ΜΑΤΩΣΟΥΝ όπως ο λαός, που ήδη έχει αρχίσει το σύστημα προπαγάνδας των Μέσων Μαζικής Αποβλάκωσης να του περνάει πως «φταίμε κι εμείς, αλλά φταίτε κι εσείς». ΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ. Φταίνε όλοι που σας άκουσαν και ψήφισαν αυτούς που τους υποδείξατε και δεν τους πήραν με τα γιαούρτια.
Επειδή έστω και στο σαθρό αυτό πολιτικό σύστημα, υπάρχουν κάποιοι που έχουν πει πολλά σωστά πράγματα. Αλλά το σύστημα ,τους έχει βάλει το περιθώριο. Για να προωθεί τους ημέτερούς του σωτήρες.
25/5/10
24/5/10
Ερωτήσεις προς τον Αναντάμ τον Γ, τον φερόμενο ως Πρωθυπουργό κ.κ Άβερελ-Πινόκιο παπαΕβραίου
Θεωρεί νόμιμον και ηθικόν μέλος της οικογενείας του ο οποίος συμμετέχει σε κρατικές αποστολές ΝΑ ΜΗ ΦΟΡΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;
Τυπική ερώτηση.....Έχει αυτός ή το οποιοδήποτε μέλος της οικογενείας του σχέσεις με υπεράκτιες εταιρείες;
Μπορεί να βγεί και να το διαψεύσει κατηγορηματικά ο εκπρόσωπός του;
Και τώρα τώρα που η Συμμορία των Παπα-Εβραίου , κυνηγά τους άλλους Συμμορίτες , μπορεί να μας πει για τα εικονικά τιμολόγια του Alter ;
Τί γίνεται με αυτήν την υπόθεση...τελικά; Θα την ξαναψάξουν; Ή θα μείνει η ρύθμιση Ρουσόπουλου;
Α-Α.
Τυπική ερώτηση.....Έχει αυτός ή το οποιοδήποτε μέλος της οικογενείας του σχέσεις με υπεράκτιες εταιρείες;
Μπορεί να βγεί και να το διαψεύσει κατηγορηματικά ο εκπρόσωπός του;
Και τώρα τώρα που η Συμμορία των Παπα-Εβραίου , κυνηγά τους άλλους Συμμορίτες , μπορεί να μας πει για τα εικονικά τιμολόγια του Alter ;
Τί γίνεται με αυτήν την υπόθεση...τελικά; Θα την ξαναψάξουν; Ή θα μείνει η ρύθμιση Ρουσόπουλου;
Α-Α.
Ο βουλευτής των αγωγών και του αερίου
Αρούλη, άει στον…. Κοπελούζο σου
Έξαλλος, ο «αυτοδημιούργητος» Αρούλης, ξέσπασε , στο «εργολαβικό» Mega Σαββατοκύριακο, εναντίον όσων τον κατηγορούν, ότι …πάει στη Μύκονο.
«Δεν κατάλαβα, έχει ποινικοποιηθεί η Μύκονος ; Υπάρχει κάποια μομφή που δεν επιτρέπει σ' εμάς τους έντιμους ανθρώπους να πατήσουμε το πόδι μας στο νησί;», αναρωτήθηκε και παραδέχτηκε πως τον έχουν πει αδερφή πριν από 10 χρόνια όταν ήταν κοντά στον Καραμανλή, για να θίξουν τον ίδιο και το πρωθυπουργό. «Το ένα το άκουσα. Ε, να μην ακούσω να με πουν τώρα και κλέφτη».
Σώπα ! Αρούλη. Πάντα υπάρχουν «κακοί άνθρωποι». Στο 'λεγε κι ο παππούς σου. Πρόσεχε μην μπλεχτείς με τη πολιτική ,γιατί θα σε πουν και κλέφτη και αδελφή». Ας πρόσεχες.
Για το ιδιωτικό «αέριο-τζέτ» ,που χρησιμοποιεί για να πάει στη Μύκονο των ονείρων του, δεν μίλησε όμως. Κανένας νόμος άλλωστε, δεν απαγορεύει να σου δανείζει το αεροπλάνο του, ο σπιτονοικοκύρης σου.
Αλλά, τι θα έλεγε ο «έξαλος», αν έβγαιναν οι «σαραντάρηδες» βουλευτές της ΝΔ, να πουν, όσα τους είπε , όταν τους κάλεσε να τους εξηγήσει, ότι «παρά την συμφωνία τους να υποστηρίξουν διακριτικά τον Σαμάρα θα τοποθετηθεί υπέρ της Ντόρας, επειδή τον πίεζε ο σπιτονοικοκύρης του, που ήταν και ο τέως σπιτονοικοκύρης του Σουφλιά ».
Είναι βουλευτής του λαού της Β Αθηνών που τον ψήφισε, ή βουλευτής του σπιτονοικοκύρη του; Και είναι Νέα Δημοκρατία ή «Αέριο-τζέτ»;
το Δελτιο11, με στοιχεία και από http://nonews-news.blogspot.com
Έξαλλος, ο «αυτοδημιούργητος» Αρούλης, ξέσπασε , στο «εργολαβικό» Mega Σαββατοκύριακο, εναντίον όσων τον κατηγορούν, ότι …πάει στη Μύκονο.
«Δεν κατάλαβα, έχει ποινικοποιηθεί η Μύκονος ; Υπάρχει κάποια μομφή που δεν επιτρέπει σ' εμάς τους έντιμους ανθρώπους να πατήσουμε το πόδι μας στο νησί;», αναρωτήθηκε και παραδέχτηκε πως τον έχουν πει αδερφή πριν από 10 χρόνια όταν ήταν κοντά στον Καραμανλή, για να θίξουν τον ίδιο και το πρωθυπουργό. «Το ένα το άκουσα. Ε, να μην ακούσω να με πουν τώρα και κλέφτη».
Σώπα ! Αρούλη. Πάντα υπάρχουν «κακοί άνθρωποι». Στο 'λεγε κι ο παππούς σου. Πρόσεχε μην μπλεχτείς με τη πολιτική ,γιατί θα σε πουν και κλέφτη και αδελφή». Ας πρόσεχες.
Για το ιδιωτικό «αέριο-τζέτ» ,που χρησιμοποιεί για να πάει στη Μύκονο των ονείρων του, δεν μίλησε όμως. Κανένας νόμος άλλωστε, δεν απαγορεύει να σου δανείζει το αεροπλάνο του, ο σπιτονοικοκύρης σου.
Αλλά, τι θα έλεγε ο «έξαλος», αν έβγαιναν οι «σαραντάρηδες» βουλευτές της ΝΔ, να πουν, όσα τους είπε , όταν τους κάλεσε να τους εξηγήσει, ότι «παρά την συμφωνία τους να υποστηρίξουν διακριτικά τον Σαμάρα θα τοποθετηθεί υπέρ της Ντόρας, επειδή τον πίεζε ο σπιτονοικοκύρης του, που ήταν και ο τέως σπιτονοικοκύρης του Σουφλιά ».
Είναι βουλευτής του λαού της Β Αθηνών που τον ψήφισε, ή βουλευτής του σπιτονοικοκύρη του; Και είναι Νέα Δημοκρατία ή «Αέριο-τζέτ»;
το Δελτιο11, με στοιχεία και από http://nonews-news.blogspot.com
«EΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ»
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ (Κ.Ε.Α- ΚΥΠΡΟΥ)ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «PATRIA» ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ (Κ.Ε.Α- Κύπρου)
και το ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «PATRIA» συνδιοργανώνουν Πανεθνική εκδήλωση με θέμα
«EΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ»
Στο ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «PRESIDENT», (λεωφ. Κηφισίας) την Τετάρτη 26 Μαίου 2010, και ώρα 19:00
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
19:0Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ
19:20 Χαράλαμπος Καραθάνος, πρόεδρος Συλλόγου Βορειοηπειρωτών
«Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΗ ΚΑΜΠΗ»
19:40 Παναγιώτης Κλεοβούλου, στέλεχος Κ.Ε.Α.
«Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΙΔΕΩΝ»
20:00 Κρίνος Μακρίδης, πρόεδρος Κ.Ε.Α.
«ΚΥΠΡΟΣ: ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ, ΡΕΥΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ»
20:20 Σπύρος Χατζάρας, δημοσιογράφος
«Tα εθνικά μας ζητήματα-ώρα μηδέν»
Συντονιστής: Δημήτρης Ζαφειρόπουλος
20:40 ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ
ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ (Κ.Ε.Α- Κύπρου)
και το ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «PATRIA» συνδιοργανώνουν Πανεθνική εκδήλωση με θέμα
«EΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ»
Στο ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «PRESIDENT», (λεωφ. Κηφισίας) την Τετάρτη 26 Μαίου 2010, και ώρα 19:00
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
19:0Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ
19:20 Χαράλαμπος Καραθάνος, πρόεδρος Συλλόγου Βορειοηπειρωτών
«Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΗ ΚΑΜΠΗ»
19:40 Παναγιώτης Κλεοβούλου, στέλεχος Κ.Ε.Α.
«Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΙΔΕΩΝ»
20:00 Κρίνος Μακρίδης, πρόεδρος Κ.Ε.Α.
«ΚΥΠΡΟΣ: ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ, ΡΕΥΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ»
20:20 Σπύρος Χατζάρας, δημοσιογράφος
«Tα εθνικά μας ζητήματα-ώρα μηδέν»
Συντονιστής: Δημήτρης Ζαφειρόπουλος
20:40 ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ
Σκάνδαλα και αίμα (τράγων) στην καρδιά της επικοινωνιακής καταιγίδας
Δίνουν με τις φούχτες αλαφουζόλ στον λαό, για να ηρεμήσει !!!
Μονή Βατοπεδίου, Siemens, δομημένα ομόλογα και οι οικονομικές «ατασθαλίες» θα είναι την ερχόμενη εβδομάδα τα θέματα συζήτησης των κομμάτων της διαπλοκής, των ΜΜΕ και όλων των παπαγάλων και παρατρεχάμενων που προσπαθούν εναγωνίως να τραβήξουν τα βλέμματα του λαού, μακριά απο την πραγματικότητα και τα σημαντικά προβλήματα .........και κυρίως μακριά απο την συζήτηση περι των ριζικών προβλημάτων του ίδιου του κοινωνικοπολιτικού συστήματος !!
Αν και οι ποινικές ευθύνες έχουν παραγραφεί, το κουκλοθέατρο των εξεταστικών επιτροπών δεν θα έχει τέλος καθώς προσπαθούν με νύχια και με δόντια να δώσουν μια κάποια διακαιώση στον λαό, προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να κερδίσουν ξανά , την "ηρεμία" του!
Οι πολίτες είναι οργισμένοι από την οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει, με τα αντιλαϊκά μέτρα των τελευταίων εβδομάδων να έχουν δώσει το κερασάκι στην τούρτα, και οι πολιτικές και οικονομικές συζητήσεις στην ελληνική κοινωνία, έχουν πάρει φωτιά !!!
Την σούπα τους χαλάνε και τα blogs απο τα οποία βγαίνουν αρκετές αναλύσεις και απόψεις, που τοποθετούν το πρόβλημα στην πραγματική του διάσταση (συστημική παγκόσμια κρίση του Καπιταλισμού, άναρχη υπερπαραγωγή προϊόντων και συσσωρευση του πλούτου στα χέρια της Ελίτ.... κλπ..) πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει με τα αστικά ΜΜΕ τα οποία υπηρετούν τα συμφέροντά τους με άψογο τρόπο, διαστρεβλωνοντας την εικόνα κατα 100% !!!
Προς το παρόν όμως η μεγάλη μερίδα του λαού φαίνεται ακόμα αποπροσανατολημένη, και η οποία όντως ζητά ευθύνες από εκείνους τους πολιτικούς που υποτίθεται "μας έφθασαν ως εδώ", αγνοώντας τις πραγματικές αιτίες. Στην φυλακή φυσικά δεν πρόκειται να μπει κανένας πολιτικός, αλλά όπως φαίνεται θα δώσουν μερικά ψήγματα διαπόμπευσης πολιτικών προσώπων, μπας και ηρεμήσει λιγάκι ο κόσμος !
Πρώην υπουργοί, κυρίως φυσικά της Νέας Δημοκρατίας και λιγότερο του ΠΑΣΟΚ, θα οδηγηθούν στις εξεταστικές και προανακριτικές επιτροπές, με αρκετά πιθανό σενάριο την (κούφια) πολιτική καταδίκη ορισμένων απο αυτούς.
ΦΥΛΑΚΗ ΟΜΩΣ ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ, καθώς το ποινικό κομμάτι, όπως είπαμε, έχει ήδη παραγραφεί. Αυτην την εβδομάδα θα ανακοινωθούν προφανώς τα πορίσματα για το Βατοπέδιο, για την παραπομπή σε προκαταρκτική 5 πρώην υπουργών της Ν.Δ. και ακολουθήσει αμέσως η προκαταρκτική για τη Siemens.......
Παράλληλα στα ΜΜΕ συνεχίζεται και το πανηγύρι της διαπόμπευσης ορισμένων μικρών και μεσαίων φοροφυγάδων και εκεί ίσως δούμε και κάποιους τραγουδιστές, αθλητές ή μεγαλογιατρούς, να μπαίνουν όντως φυλακή. Αυτοί εξάλλου δεν έχουν καμία χρησιμότητα για το σύστημα οπότε είναι εύκολα εξιλαστήρια θύματα !!!
Μια μικρή παραλογή σε κείμενο του, http://peripatris.blogspot.com/2010/05/blog-post_8322.html
Αν και οι ποινικές ευθύνες έχουν παραγραφεί, το κουκλοθέατρο των εξεταστικών επιτροπών δεν θα έχει τέλος καθώς προσπαθούν με νύχια και με δόντια να δώσουν μια κάποια διακαιώση στον λαό, προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να κερδίσουν ξανά , την "ηρεμία" του!
Οι πολίτες είναι οργισμένοι από την οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει, με τα αντιλαϊκά μέτρα των τελευταίων εβδομάδων να έχουν δώσει το κερασάκι στην τούρτα, και οι πολιτικές και οικονομικές συζητήσεις στην ελληνική κοινωνία, έχουν πάρει φωτιά !!!
Την σούπα τους χαλάνε και τα blogs απο τα οποία βγαίνουν αρκετές αναλύσεις και απόψεις, που τοποθετούν το πρόβλημα στην πραγματική του διάσταση (συστημική παγκόσμια κρίση του Καπιταλισμού, άναρχη υπερπαραγωγή προϊόντων και συσσωρευση του πλούτου στα χέρια της Ελίτ.... κλπ..) πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει με τα αστικά ΜΜΕ τα οποία υπηρετούν τα συμφέροντά τους με άψογο τρόπο, διαστρεβλωνοντας την εικόνα κατα 100% !!!
Προς το παρόν όμως η μεγάλη μερίδα του λαού φαίνεται ακόμα αποπροσανατολημένη, και η οποία όντως ζητά ευθύνες από εκείνους τους πολιτικούς που υποτίθεται "μας έφθασαν ως εδώ", αγνοώντας τις πραγματικές αιτίες. Στην φυλακή φυσικά δεν πρόκειται να μπει κανένας πολιτικός, αλλά όπως φαίνεται θα δώσουν μερικά ψήγματα διαπόμπευσης πολιτικών προσώπων, μπας και ηρεμήσει λιγάκι ο κόσμος !
Πρώην υπουργοί, κυρίως φυσικά της Νέας Δημοκρατίας και λιγότερο του ΠΑΣΟΚ, θα οδηγηθούν στις εξεταστικές και προανακριτικές επιτροπές, με αρκετά πιθανό σενάριο την (κούφια) πολιτική καταδίκη ορισμένων απο αυτούς.
ΦΥΛΑΚΗ ΟΜΩΣ ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ, καθώς το ποινικό κομμάτι, όπως είπαμε, έχει ήδη παραγραφεί. Αυτην την εβδομάδα θα ανακοινωθούν προφανώς τα πορίσματα για το Βατοπέδιο, για την παραπομπή σε προκαταρκτική 5 πρώην υπουργών της Ν.Δ. και ακολουθήσει αμέσως η προκαταρκτική για τη Siemens.......
Παράλληλα στα ΜΜΕ συνεχίζεται και το πανηγύρι της διαπόμπευσης ορισμένων μικρών και μεσαίων φοροφυγάδων και εκεί ίσως δούμε και κάποιους τραγουδιστές, αθλητές ή μεγαλογιατρούς, να μπαίνουν όντως φυλακή. Αυτοί εξάλλου δεν έχουν καμία χρησιμότητα για το σύστημα οπότε είναι εύκολα εξιλαστήρια θύματα !!!
Μια μικρή παραλογή σε κείμενο του, http://peripatris.blogspot.com/2010/05/blog-post_8322.html
Γ. Καρατζαφέρης: Ο μαέστρος της πολιτικής κωλοτούμπας, που διέπραξε το αδίκημα της εξαπάτησης του λαού
«Δεν υπάρχει πιο επικίνδυνος εχθρός του λαού από τον πολιτικό λαϊκισμό»
Στο από 24 Μαρτίου 2010 κριτικό μου κείμενο, το οποίο είχε ως τίτλο: «Οι πολιτικές και ιδεολογικές κωλοτούμπες του Προέδρου του ΛΑΟΣ κ.Γ.Καρατζαφέρη», το οποίο διακινήθηκε από διάφορες ιστοσελίδες, αναδεικνύοντας την κωλοτουμποειδή «πολιτική» του, κατέληγα για την απροσδόκητη συμμαχία Γ. Παπανδρέου και Γ. Καρατζαφέρη: «Οι απρόβλεπτες αυτές εξελίξεις, που φαίνονται «αδύνατες» δημιούργησαν ένα επικίνδυνο μείγμα από τον Giorgo και Γιώργο, το οποίο ενδέχεται να προξενήσει απροσδιόριστη ζημία τόσο στα εθνικά μας θέματα όσο και στην αποσύνθεση της ελληνικής κοινωνίας».
Σε αυτό το κριτικό κείμενο υπογραμμιζόταν και το γεγονός ότι ο «ανατροπέας» Πρόεδρος του ΛΑΟΣ είχε την φαεινή ιδέα να προτείνει στον «σύντροφο» Τζέφρη να προσφύγει η Ελλάδα στο ΔΝΤ. Αυτό και έκανε ο πρωθυπουργός με τους διαύλους επικοινωνίας που διέθετε ο ΛΑΟΣ στις ΗΠΑ: Ο πρόεδρος λοιπόν του ΛΑΟΣ, ο οποίος χρόνια και χρόνια διακήρυσσε την «ανατροπή» του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος της οικογενειοκρατίας και των «σατέν», υπήρξε ο πρωτεργάτης της εισόδου του ΔΝΤ στην καθημαγμένη Ελλάδα.
Μία Ελλάδα την οποία χρεοκόπησαν, διαγούμισαν και κατασπάραξαν τα γκεσέμια των δύο κομμάτων της εναλλασσόμενης εκφυλισμένης εξουσίας. Επειδή, λοιπόν, οι τότε προβλέψεις μου επιβεβαιώθηκαν – δυστυχώς για την Ελλάδα – πλήρως και επειδή η «πολιτική» της κωλοτούμπας αποτελεί ουσιώδες στοιχείο του «ανατροπέα», επανέρχομαι για ν’ αναδιπλώσω μερικές ενδεικτικές συμπεριφορές του, οι οποίες προμηνύουν εθνικούς κινδύνους.
Έτσι, ενώ ο «ανατροπέας» γιαλαντζί καμάρωνε ότι αυτός υπέδειξε στον σύμμαχο πρωθυπουργό να καλέσει το ΔΝΤ, όταν αυτό ήρθε με την κατοχική του ιδιότητα άλλαξε θέση κάτω από τα βογκητά και τις αποδοκιμασίες του «κυρίαρχου» λαού και των λοιπών κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Προχωρεί, λοιπόν, σε νέα κωλοτούμπα. Στο πρωτοσέλιδο της «Α1», της 17ης Απριλίου 2010, δημοσιεύεται σκιτσαρισμένη φωτογραφία, στην οποία εικονίζονται, μέσα σε βάρκα, οι πριν λίγες ημέρες ικανοί και φοβεροί Τζέφρη και Πάγκαλος με τη λεζάντα: «Βούλιαξαν. Αναζητούν εναγωνίως πλέον σωσίβιο στο ΔΝΤ – Οι μαθητευόμενοι μάγοι έσβησαν και την τελευταία ελπίδα. Η Ελλάδα παράδειγμα προς αποφυγή παγκοσμίως»!
Τι σημαίνουν αυτά; Δεν σημαίνουν απολάκτιση και των ικανοτήτων των «μαθητευόμενων μάγων» - ενώ πριν από μερικές ημέρες δήλωνε «μακάρι η Ελλάδα να είχε και άλλους Πάγκαλους» - αλλά και της ίδιας της δικής του πολιτικής;
Δεν είναι αυτός που επαίρετο ότι οδήγησε τον πρωθυπουργό στο εθνικό ικρίωμα του ΔΝΤ; Γιατί μετά από μερικές ημέρες, με το πιο πάνω πρωτοσέλιδο, θεωρεί ότι αυτό το Ταμείο, μαζί με «τους μαθητευόμενους μάγους έσβησαν την τελευταία ελπίδα;» Γιατί από το ωσαννά χαρακτήρισε την είσοδο του ΔΝΤ στην Ελλάδα ως «παράδειγμα προς αποφυγή παγκοσμίως»;
Σε τέτοιας υφής και πλοκής εθνικά ζητήματα, τα οποία σημαδεύουν και καθορίζουν τις τύχες της πατρίδας και του λαού της για δεκάδες χρόνια δεν έχει κανένας, μα κανένας πολιτικάντης το ηθικό και πολιτικό δικαίωμα να ασελγεί πάνω τους.
Ούτε μπορούν να πάρουν άφεση αμαρτιών με τη χυδαία δικαιολογία; «κάναμε λάθος»! Εδώ δεν πρόκειται για «λάθος» αλλά για εθνικό έγκλημα με τις ανάλογες ιστορικές επιπτώσεις και τις επιβαλλόμενες τιμωρίες. Όμως, ο «ανατροπέας» δεν ορρωδεί μπροστά σε κανένα «λάθος». Έτσι, ενώ στις 17 Απριλίου θα διεκτραγωδήσει τη «χαμένη ελπίδα» της Ελλάδας, από την είσοδο του ΔΝΤ – σε ένα εφταήμερο θα ταχθεί αναφανδόν υπέρ και μάλιστα σε συνέντευξή του στο ALTER, στην πρωινή εκπομπή της 23ης Απριλίου. Την επομένη, 24 Απριλίου, μιλώντας στη βουλή διαφοροποιείται, λέγοντας: «Το ΔΝΤ είναι ο πιο σύντομος δρόμος αλλά είναι γεμάτος τσουκνίδες, λακκούβες και γκρεμούς και σεις (σ.σ. εννοεί την κυβέρνηση) καλείτε τον ελληνικό λαό να τον περπατήσει ξυπόλητος» (βλ. «Α1» της 14 Απριλίου).
Στις 26 Απριλίου μιλώντας στη βουλή, κατακεραυνώνει την κυβέρνηση γιατί οδηγήθηκε στο ΔΝΤ και την κατηγορεί για αδράνεια και ζητά «να πάνε κάποιοι στη φυλακή», ενώ το ίδιο βράδυ στη δημοσιογραφική εκπομπή «Ανατροπή» («Mega») τάχθηκε υπέρ της ομόνοιας - και εναντίον «της απαξίωσης οποιουδήποτε πολιτικού αρχηγού»!
Ο κ. πρόεδρος, ο φοβερός «ανατροπέας» γλύφει τους πάντες και υπεραμύνεται του ανύπαρκτου ηθικού κύρους αρκετών ηγετών τους οποίους χρόνια και χρόνια στόλιζε με πλείστα όσα κοσμητικά επίθετα. Θέλει να τα έχει καλά με όλους, ερχόμενος σε αντίθεση με τον ευαγγελιστή Λουκά, που δίδασκε ετούτο το αληθινό: «Ουαί υμίν, όταν καλώς υμάς είπωσι πάντες οι άνθρωποι».
Ο καθηγητής Τ. Στιριντάνης, από τον οποίο αρύομαι αυτή την αντρίκια και τίμια φράση, την ερμηνεύει γράφοντας: «Ο άνθρωπος εκείνος που θέλει με κάθε θυσία να τα έχει καλά με όλους δεν μπορεί να είναι άνθρωπος. Καταντά να γίνει ερπετό» (βλ. το έργο του: «Για μια πορεία με επίγνωση», Αθήναι, 1975, σελ. 77).
Ένας αληθινός άνθρωπος και ένας τίμιος πολιτικός – αν μπορεί να υπάρξει τέτοιος – δεν έχει το ηθικό δικαίωμα να καλεί σε πολιτικό δείπνο και σε πολιτικές συνεργασίες, τους κάποτε αντιπάλους του, τους οποίους κατηγορούσε για χρόνια και χρόνια ως διεφθαρμένους.
Όταν η Ελλάδα στενάζει δεν έχει κανείς το δικαίωμα να συγχωρεί τους κλέφτες και να συναγελάζεται μαζί τους. Αυτό θα μπορούσε να το κάνει μόνο ο Γκέμπελς που δίδασκε ότι «Πολιτική είναι η τέχνη που καθιστά δυνατά και όσα φαίνονται αδύνατα», για να επιβεβαιώσει τον σατιρικό μας Λασκαράτο που έλεγε: «Οι παλιάνθρωποι ενώνονται μεταξύ τους όπως οι σάπιες σταφίδες».
Όμως ο «ανατροπέας» - εδώ γελάμε – στις 28 Απριλίου θα δηλώσει ότι «στηρίζω την κυβέρνηση», ενώ στην εκπομπή του (ΤΗΛΕΑΣΤΥ) θα πει: «Είμαστε κυβέρνηση υπό κατοχή»! Ερώτημα: Ποιος τον υποχρεώνει να στηρίξει μια τέτοια κυβέρνηση; Η κατοχή λέει και διδάσκει η ελληνική και παγκόσμια Ιστορία επιτάσσει ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. Όχι συνεργασία με κατοχικές κυβερνήσεις. Αυτές οι κωλοτούμπες του «ανατροπέα» κι αυτή η αλλοπρόσαλλη «πολιτική» του, θα οδηγήσει το γνωστό και έγκυρο τηλεοπτικό σχολιαστή Γ. Ζερβό, να τον χαρακτηρίσει ως «προβοκάτορα και εξαπτέρυγο της κυβέρνησης» (Β.S., 29/4). «Πολιτική» της αθλιότητας με συμμάχους πολιτικά αθλίους!
Υπό το βλέμμα της κατοχικής κυβέρνησης, την οποία εκθύμως στηρίζει «για το καλό της Πατρίδας», ο ανατροπέας της πολιτικής πομφόλυγας, προχωρώντας και επιδιώκοντας να θολώσει τα πράγματα θα το ρίξει στον... προσοδοφόρο αντιαμερικανισμό.
Έτσι, στο πρωτοσέλιδο της «Α1», της 1ης Μαΐου διαβάζουμε και τα εξής, συνοδευόμενα από σκίτσα ξένων γραφειοκρατών των ΗΠΑ και της ΕΕ: «Τα κοράκια Ευρώπης και Αμερικής εφορμούν – Η Ελλάδα πωλείται και εκποιείται λόγω χρεών: Πληροφορίες ΔΝΤ ή στους ντόπιους Γ. Παπανδρέου – Γ. Παπακωνσταντίνου».
Να, λοιπόν, που ο ερζάτς ανατροπέας που πάσχισε να φέρει το ΔΝΤ και τις ΗΠΑ στην Ελλάδα και τα Ευρωπαϊκά πράγματα ξιφουλκεί εναντίον τους διαπράττοντας υπερμεγέθη πολιτική απάτη.
Μετά την κατοχή της Ελλάδας από το ΔΝΤ – την οποία επεδίωξε – παριστάνει τον υπερασπιστή της πατρίδας καταγγέλλοντας την «πώληση και εκποίησή της», λόγω χρεών, μη διστάζοντας να καταστήσει υπεύθυνους τον Πρωθυπουργό και τον υπουργό οικονομικών, τους οποίους όμως – τι πελώρια αντίφαση –στηρίζει μετά μανίας!
Θα στηρίξει μετά πάθους την κατοχική κυβέρνηση, παρά το γεγονός ότι μέσα στη βουλή θα αναγνωρίσει ότι «είμαστε με τρεις «θηλιές» στο λαιμό».
Όμως ο ίδιος, θα προσφέρει αμέριστη πολιτική συμπαράσταση στην κυβέρνηση – μόνος αυτός από σύσσωμη την αντιταχθείσα αντιπολίτευση – ψηφίζοντας στη βουλή την εθνοκτόνο συμφωνία κυβέρνησης – ΔΝΤ, δίνοντας της έτσι την κοινοβουλευτική δυνατότητα να τραβήξει το σχοινί.
Αυτό, λοιπόν, που δεν πέτυχε ο Λένιν που έλεγε ότι «η αστική τάξη θα μας δώσει το σχοινί να την κρεμάσουμε», το πέτυχε ο... πατριώτης ζογκλέρ της πολιτικής ψηφίζοντας και στηρίζοντας την κατοχική κυβέρνηση να πνίξει την Ελλάδα!
Διαβλέποντας αυτούς τους εθνικούς κινδύνους από την πολιτικά και εθνικά ύποπτη «πολιτική» του «ανατροπέα» έγραφα στο πρώτο μου κείμενο (24 Μαρτίου) και τα εξής: «Εν όψει του γεγονότος ότι καμμία απολύτως διακήρυξη και αρχή δεν τήρησε ο λαλίστατος αρχηγός του ΛΑΟΣ και εν όψει της διαγραφόμενης επικινδυνότητας που εγκυμονεί για την πολιτική μας ζωή και τα εθνικά θέματα...».
Το ανιστόρητο έγινε πια. Η ψήφος του ΛΑΟΣ την πατρίδα κατρακυλά και μάλιστα υπό τα χειροκροτήματα της διαγραφείσης από τη Ν.Δ. κυρίας Ντόρας, για να επιβεβαιωθεί ο Λένιν που έλεγε: «Πες μου ποιος σε χειροκροτεί να σου πως ποιος είσαι».
Έτσι, με την αρχική επικίνδυνη γόμωση Giorgos και Γιώργος προστέθηκε τώρα και η Ντόρα και ο... Θεός να βάλει το χέρι του τι μας ετοιμάζουν, αν δεν αντισταθούμε.
Πατρίδα μου, Πατρίδα μου, τι σε περιμένει, όπως θα έλεγε και ο Μακρυγιάννης, από αυτούς που έκαναν με τα δάνεια του έθνους λούσα και υποστατικά καταγγέλλοντας ότι: «Όσοι έχουν την τύχη μας σήμερον εις τα χέρια τους, όσοι μας κυβερνούν, μεγάλοι και μικροί και υπουργοί και βουλευταί, τόχουν σε δόξα, τόχουν σε τιμή, τόχουν σε ικανότητι να τους ειπείς ότι έκλεψαν, ότι πρόδωσαν, ότι έφεραν τόσα κακά εις την Πατρίδα» (βλ. «Απομνημονεύματα Μακρυγιάννη», εισαγωγή – σχόλια Σ. Ασδραχά, Αθήνα, 1957, σελ. 546). Ό,τι ακριβώς συμβαίνει και σήμερα υπό τα χειροκροτήματα και τις ζητοκραυγές του φαύλου λαού και είναι αυτό το αδιάσειστο ιστορικό ντοκουμέντο, το οποίο αναδεικνύει την αδιάσπαστη ιστορική ενότητα της φυλής των Ελλήνων.
Πρόκειται για ένα ιστορικό γεγονός το οποίο καυτηρίαζε ο Δημοσθένης στον Γ’ Ολυνθιακό του λόγο λέγοντας προς το ακροατήριο της Πνύκας για τη φαυλότητα και τις προμήθειες των πολιτικών: «Γυρίστε λοιπόν να δείτε τους πολιτικούς που ασχολούνται με αυτά (επισκευή δρόμων, σοβαντίσματα, βρύσες και τέτοιες φλυαρίες), απ’ αυτούς άλλοι από φτωχοί έχουν γίνει πλούσιοι, άλλοι από άσημοι σημαίνοντα πρόσωπα, μερικοί μάλιστα έχουν χτίσει ιδιωτικές κατοικίες πολυτελέστερες από τα δημόσια κτίρια, και όσο έχει ελαττωθεί ο πλούτος της πόλης τόσο ο δικός τους έχει αυξηθεί» (βλ. ολόκληρο το κείμενο αυτό στο έργο μου: «Ο Δημοσθένης και η διαχρονικότητα των λόγων του», εκδ. «Κάδμος», Θεσσαλονίκη, 2008 σελ. 129-130).
Ώστε, λοιπόν, έκπαλαι οι πολιτικοί της Ελλάδας ρέπουν στις ρεμούλες και αυτό συνιστά ένα θεμελιώδες κουσούρι τους το οποίο επιβεβαιώνει το αδιάσπαστο DNA της φυλής.
Επανέρχομαι όμως ξανά στο θέμα της «πατριωτικής» συμπεριφοράς του πολιτικού ανεμόμυλου για να υπογραμμμίσω, ότι με την κοινοβουλευτική του στήριξη προς τον σύντροφο Τζέφρη, του έδωσε τη δυνατότητα να βγει από την πολιτική απομόνωση και να συνεχίσει το λαϊκοκτόνο και εθνοκτόνο έργο του, το οποίο θα επεκταθεί και στην απεμπόληση των εθνικών μας θεμάτων.
Την απαιτουμένη κοινοβουλευτική δύναμη τη διαθέτουν οι σύμμαχοί του οι... σοσιαλΗστές, οι οποίοι διευκολύνονται στο εθνομειοδοτικό τους έργο από την ατμόσφαιρα της γενικής πενίας του «κυρίαρχου» λαού, ο οποίος παραπαίει στα ερείπια της πατρίδας. Παράλληλα οι έμποροι της πατρίδας μπορούν να την εκποιούν και να την εκχωρούν και με νομοθετικό πραξικόπημα, όπως αυτό το έκαναν και με την κυρωθείσα διεθνή σύμβαση με το ΔΝΤ κατά ωμή παράβαση του άρθρου 28 του συντάγματος, το οποίο πολύ σωστά επικαλέσθηκε το ΚΚΕ στη σχετική ψηφοφορία της 7ης Μαΐου.
Όταν όλα τα κοινοβούλια των ευρωπαϊκών χωρών ψηφίζουν κει εγκρίνουν τα προς την Ελλάδα δάνεια και όταν σ’ αυτή τη διαδικασία μετέχει και το Διεθνές Ν.Τ. η κυβέρνηση της Ελλάδας δεν μπορεί να παριστάνει τον ανήξερο και ανέμελο καβαλάρη, με τόσους και τόσους ακριβοπληρωμένους συμβούλους που διαθέτει εντός και εκτός βουλής.
Θα έλεγα ότι αν ο κ. Πρόεδρος του ΛΑΟΣ πίστευε στοιχειωδώς στην ανατροπή του διεφθαρμένου συστήματος της οικογενειοκρατίας και των «σατέν», ΤΩΡΑ ήταν η πιο κατάλληλη πολιτική και κοινωνική συγκυρία.
Ανατρέπω, λέει το ελληνικό λεξικό σημαίνει αναποδογυρίζω, καθαιρώ, καταργώ, καταλύω.
Τι από όλα αυτά κάνει ο γιαλαντζί ανατροπέας; Απολύτως τίποτα. Κάνει το εντελώς αντίθετο με όσα διακήρυσσε δέκα χρόνια. Πολιτική απάτη μεγάλης ολκής, η οποία στην Αθηναϊκή Δημοκρατία θα επέφερε τη θανατική καταδίκη του. Πρόκειται για το «αδίκημα της εξαπάτησης του λαού», με το οποίο καταδικάστηκε σε φυλάκιση ο θρυλικός στρατηγός Μιλτιάδης (Για το ζήτημα αυτό και το σχετικό αδίκημα και την περιπέτεια του Μιλτιάδη βλ. Α. Κόρμαλη: «Ελλήνων Προμαχούντες Αθηναίοι Μαραθώνι», εκδ. «Πελασγός», Αθήνα 2010, σελ. 115).
Πολιτικές παρλαπίπες και πομφόλυγες λοιπόν ο «ανατροπέας» για κυβέρνηση οικουμενική και άοσμα και αναποτελεσματικά συμβούλια των πολιτικών αρχηγών, από τα οποία παραμένουν μόνον οι κωμικές φωτογραφίες! (Για το αδύνατο εθνωφελούς και αποτελεσματικής λειτουργίας της οικουμενικής βλ. την εμπειρία του παρελθόντος στο άρθρο μου: «Το πρόβλημα της Οικουμενικής», στην «Καθημερινή» της 7/2/1990).
Όμως, αυτές τις γκαστρωμένες μέρες η Πατρίδα και το Έθνος των Ελλήνων έχουν απόλυτη ανάγκη από πραγματικές και αληθινές συγκρούσεις με την κυβέρνηση της εθνομειοδοσίας και του ανασκολοπισμού του λαού, ο οποίος πλέον έχει το εθνικό καθήκον ν’ ανασκολοπίσει τους ανασκολοπιστές του. Όσοι σιωπούν, χειροκροτούν και βιώνουν την πολιτική προσωπολατρία κάνουν κακό, πολύ κακό και στο κόμμα τους και στην Ελλάδα.
Όσοι από το ΛΑΟΣ απαντώντας στο Α’ Κριτικό Κείμενο της 24ης Μαρτίου γράφουν ότι αυτά έπρεπε να τα γράψω νωρίτερα, τους υπενθυμίζω ότι με την υπ’ αριθ. 50614976-6 της «Γενικής» συστημένη επιστολή μου με ημερομηνία 12/8/2007 και τίτλο: «Ανοιχτό Γράμμα κριτικής και διαφωνίας» προς τον Πρόεδρο (και τριάντα στελέχη) έκανα ξανά τις κριτικές μου παρατηρήσεις σε ένα κείμενο 22 σελίδων, χωρίς να πάρω απάντηση. Μπορούν να το δημοσιεύσουν στην Α1 όπως και ετούτο το κείμενο, το οποίο φυσικά θα μείνει αναπάντητο όπως και το πρώτο. Δημοσιεύστε, διαδώστε τα κείμενα έστω κι αν διαφωνείτε. Αυτό θα πει δημοκρατία και ελευθερία, για την οποία ο κ. πρόεδρος έγραψε και ειδικό πόνημα.
Συνεχίζοντας την κριτική του «ανατροπέα» σημειώνω ότι η ταύτισή του με το ΠΑΣΟΚ είναι τόσο έκδηλη και τόσο περίεργη, ώστε γνωστός τηλεοπτικός αναλυτής, να τη χαρακτηρίσει ως «πολιτικό σουρεαλισμό» (Πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ στις 8 Μαΐου).
Οι πάντες, σχεδόν, καγχάζουν και ο «ανατροπέας» συνεχίζει τις κωλοτούμπες αποπειρώμενος συνεχώς να αποτινάξει τη σφραγίδα του ακραίου και σ’ αυτή του την αγωνιώδη προσπάθεια μετακυλύει τον χαρακτηρισμό σε άλλους που διαδήλωναν τα πατριωτικά τους αισθήματα, τα οποία άλλοτε υπεράσπιζε ο ίδιος! Έτσι, δεν δίστασε να αποδώσει αυτόν τον χαρακτηρισμό σε όσους αντιδρούσαν στην άφιξη του Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα.
Άλλοτε είχε αναλάβει ο ίδιος εργολαβικά την υπεράσπιση των εθνικών μας θεμάτων. Τώρα, αισθάνεται την ανάγκη να προσκομίσει πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης στο σάπιο πολιτικό σύστημα. Τώρα, ο «ανατροπέας» κινείται πολύ «σωφρόνως» στα πλαίσια του συστήματος της εθνομειοδοσίας (Για τις επιθέσεις του εναντίον των «ακραίων» βλ. εκπομπή «Ανατροπή» της 10ης Μαΐου στο «Mega»).
Η επί του προκειμένου πολιτική του κωλοτούμπα είναι τόσο κραυγαλέα και αντίθετη στις προηγούμενες θέσεις του ώστε ο γνωστός και έγκυρος σχολιαστής Γ. Ζερβός να τον χαρακτηρίσει «Αμερικανοτσολιά γαλατά» (βλ. εκπομπή του στο Β.S. της 11ης Μαΐου).
Αν ο «ανατροπέας» ανησυχούσε πραγματικά για την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού και τις συμφωνίες που υπέγραψε «για να βοηθήσει την Ελλάδα» - όπως προκλητικά δήλωσε ο Τούρκος – δεν θα στήριζε με τόσο πάθος τη συμμαχική, κατοχική και εθνικά επικίνδυνη κυβέρνηση του «συντρόφου» Τζέφρη.
Συνεπώς, το να στηρίζει την εθνοκτόνο κυβέρνηση και ταυτόχρονα να βγαίνει με πρωτοσέλιδο, της «Α1», την επομένη της άφιξης, με υποτιμητικά σχόλια και σκίτσο για τον Giorgo τον οποίο εικονίζει να κάθεται ως φτωχός συγγενής πάνω στα χρέη μπροστά σ’ έναν σουλτάνο πρωθυπουργό δεν συνιστά στάση πολιτική αλλά μπερτοδουλική. Όταν εμφανίζεις την κυβέρνησή σου έτσι δεν την στηρίζεις, την γκρεμίζεις! Καθαρές κουβέντες.
Επειδή η ενασχόλησή μου με τον «ανατροπέα» είναι η δεύτερη και τελευταία, θα συνεχίσω την αναδίπλωση της Μπερτόδουλης πολιτικής του καταγράφοντας μερικές ακόμη κωλοτούμπες του, οι οποίες θολώνουν τα πολιτικά και εθνικά μας πράγματα και συσκοτίζουν τους πραγματικούς πολιτικούς και εθνικούς του στόχους.
Να, λοιπόν, μερικές πρόσφατες τοποθετήσεις του μέσα από τη συνέντευξή του στο «EXTRA», την Πέμπτη 11 Μαΐου:
1) «Πρέπει το γρηγορότερο να καθαρίσει το θέμα των σκανδάλων για να ηρεμήσει ο τόπος. Σας διαβεβαιώνω ότι θα πάνε στην προανακριτική όσοι πρέπει να πάνε». Σημειώνω ότι ως προς το θέμα αυτό είχε αντίθετη άποψη (την κατέγραψα στο από 24 Μαρτίου πρώτο μου κείμενο).
2) «Η κυρία Μπακογιάννη ανήκει στους 30 καλύτερους της Βουλής». Δεν τόλμησε να την κατατάξει στην πρώτη θέση, όπως θα ήθελε. Αντίθετη άποψη είχε γι’ αυτή επί πολλά χρόνια (βλ. το Α’ κείμενό μου).
3) Ενώ στηρίζει την κυβέρνηση των «Αμερικανοτσολιάδων» και του «Τσολάκογλου» - όπως χαρακτηρίζουν τη σημερινή κυβέρνηση αρκετοί σχολιαστές – ταυτόχρονα ρίχνει το δίχτυ του και προς τους ιδιοκτήτες της «ιδεολογικής» πολυκατοικίας, τους οποίους πολέμησε την ώρα της ψηφοφορίας για την εκλογή τους στην αρχηγία.
Λέει, λοιπόν: «Αντώνη Σαμαρά κάλεσέ με στο συνέδριο της Ν.Δ. να σας πως τις απόψεις μου για το πώς θα πάμε όλοι μαζί στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές για να μην τις πάρει το ΠΑΣΟΚ».
Θυμίζει την παροιμία: Δύο καρπούζια σε μία μασχάλη.
4) Συνεχίζοντας λέει: «Βλέπω μπροστά μου τον κίνδυνο της δημοκρατίας».
Έτσι διαπράττει το μεγάλο πολιτικό λάθος να ταυτίζει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη δημοκρατία και την Ελλάδα (αυτή την ταύτιση επέκρινα στο Πρώτο μου κείμενο) και ταυτόχρονα εγκαταλείπει την πολύχρονη επιδίωξή του για «ανατροπή» του διεφθαρμένου συστήματος της οικογενειοκρατίας και των «σατέν» (βλ. Πρώτο κείμενό μου).
Όταν διακήρυσσε την «ανατροπή» τι ήθελε ν’ ανατρέψει ο πολιτικός ανεμόμυλος; Θεωρεί ότι αυτό το εθνομειοδοτικό πολιτικό σύστημα που βιώνει η Ελλάδα της φτώχειας, του ΔΝΤ και της μίζας είναι δημοκρατία;
5) Τελευταία κωλοτούμπα στον καμβά της αλλοπρόσαλλης πολιτικής του «ανατροπέα» είναι αυτή, η οποία συνδέεται με τη συμπεριφορά του απέναντι στις τουρκικές απαιτήσεις σε βάρος των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
Έτσι, με την ευκαιρία της άφιξης του Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα, βρίσκει την ευκαιρία ν’ απομακρυνθεί από τις εθνικές θέσεις του παρελθόντος.
Σε τηλεοπτικές του λοιπόν εμφανίσεις αποπειράται να εφαρμόσει μία πολιτική χαμηλών τόνων.
Ενώ τα πατριωτικά Σωματεία και Έλληνες πατριώτες οργανώνουν συλλαλητήρια διαμαρτυρίας κατά του Τούρκου πρωθυπουργού, ο άλλοτε πούρος και ανυποχώρητος κήρυκας της υπεράσπισης των εθνικών μας θεμάτων εμφανίζεται ως πολιτική κότα.
Συνιστά, λοιπόν, τη μη συμμετοχή του αθηναϊκού λαού σ’ αυτές τις εκδηλώσεις ασκώντας άμεση ψυχολογική τρομοκρατία: Κάνει λόγο για «κίνδυνο επεισοδίων και εκτροπών», διατυπώνοντας την άποψη ότι αυτή η επίσκεψη «έπρεπε να γίνει τρεις μήνες αργότερα και όχι τώρα που η Ελλάδα είναι αδύναμη». Συνεπώς δέχεται ότι η πατρίδα πρέπει να συζητήσει τις αξιώσεις της Τουρκίας αλλά αργότερα! (Γι’ αυτές του τις κωλοτούμπες βλ. τις τηλεοπτικές εκπομπές του Γ. Ζερβού στο Β.S. της 14 Μαΐου και του ίδιου του κ. πολιτικού της κωλοτούμπας στο ΤΗΕΛΑΣΤΥ της ίδιας ημέρας).
Καταλήγοντας θα έλεγα ότι η «πολιτική» του «Αμερικανοτσολιά γαλατά» - όπως τον αποκαλεί ο έγκυρος σχολιαστής Γ. Ζερβός - διέπεται από έκδηλες τυχοδιωκτικές πολιτικές ενέργειες που αποβλέπουν σ’ ένα και μόνο στόχο: Την προσωπική και κομματική αναρρίχηση.
Η επίκληση της πατρίδας είναι εντελώς προσχηματική αφού αυτή μπορούν, δυστυχώς, να επικαλούνται οι πάντες ανεξάρτητα από του τι πρόσφεραν σ’ αυτή και ανεξαρτήτως πόσα πήραν απ’ αυτή.
Στα πλαίσια αυτών των προσωπικών φιλοδοξιών ο «ανατροπέας» δεν θα διστάσει να δεχθεί στους κόλπους των κομματικών υποψηφιοτήτων όλους εκείνους οι οποίοι έμειναν και θα μείνουν άστεγοι κομματικά είτε για λόγους ηθικής τάξης είτε γιατί δεν μπόρεσαν να γίνουν κάτι σ’ άλλες κομματικές χωματερές.
Μ’ άλλα λόγια, ο ΛΑΟΣ θα μετατραπεί σ’ ένα πλυντήριο ανθρώπων και ιδεών, γεγονός το οποίο κατάγγειλα με την από 17 Αυγούστου 2004 συστημένη επιστολή μου προς τον κ. Πρόεδρο.
Βάζοντας τελεία και παύλα δεν μπορώ να μην υπογραμμίσω ότι «ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ – όπως εύστοχα τον χαρακτήρισε ο Γ. Ζερβός – με την ενσυνείδητη πολιτική του έδωσε το φτυάρι στους νεκροθάφτες της Ελλάδας να σκάψουν το λάκκο της.
Συνελόντι ειπείν: Ο εν λόγω «ανατροπέας» αποτελεί τον κατ’ εξοχήν εκπρόσωπο του λαϊκισμού στην Ελλάδα, συντελώντας έτσι άμεσα όχι μόνο στη στασιμότητα, αλλά και στην οπισθοδόμισή της αφού όπως πολύ εύστοχα γράφει ο Γιάννης Κορδάτος: «Δεν υπάρχει πιο επικίνδυνος εχθρός του λαού από τον πολιτικό λαϊκισμό» (βλ. το έργο του: «Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας», τόμος Δέκατος, Αθήνα, 1957, σελ. 10 του Προλόγου».
Τα χαρακτηριστικά «λειτουργικά» στοιχεία του εθνοκτόνου λαϊκισμού είναι: «Η διγλωσσία, η αυτοαναίρεση των θέσεων και των επιλογών και ο κενολόγος βερμπαλισμός», όπως γράφω στο έργο μου: «Ο Λαϊκισμός στην Ελλάδα», Αθήνα, 2002, σελ. 21).
Πρόκειται για μια θεωρία και μία πρακτική, η οποία ενώ απατηλά δείχνει βάδισμα προς τα εμπρός, στην πραγματικότητα κάνει άλματα (σχήμα οξύμωρο) προς τα πίσω. Κάνει κωλοτούμπες!
Ανατρέπω, λέει το ελληνικό λεξικό σημαίνει αναποδογυρίζω, καθαιρώ, καταργώ, καταλύω.
Τι από όλα αυτά κάνει ο γιαλαντζί ανατροπέας; Απολύτως τίποτα.
Κάνει το εντελώς αντίθετο με όσα διακήρυσσε δέκα χρόνια. Πολιτική απάτη μεγάλης ολκής, η οποία στην Αθηναϊκή Δημοκρατία θα επέφερε τη θανατική καταδίκη του. Πρόκειται για το «αδίκημα της εξαπάτησης του λαού», με το οποίο καταδικάστηκε σε φυλάκιση ο θρυλικός στρατηγός Μιλτιάδης (Για το ζήτημα αυτό και το σχετικό αδίκημα και την περιπέτεια του Μιλτιάδη βλ. Α. Κόρμαλη: «Ελλήνων Προμαχούντες Αθηναίοι Μαραθώνι», εκδ. «Πελασγός», Αθήνα 2010, σελ. 115).
Πολιτικές παρλαπίπες και πομφόλυγες λοιπόν ο «ανατροπέας» για κυβέρνηση οικουμενική και άοσμα και αναποτελεσματικά συμβούλια των πολιτικών αρχηγών, από τα οποία παραμένουν μόνον οι κωμικές φωτογραφίες! (Για το αδύνατο εθνωφελούς και αποτελεσματικής λειτουργίας της οικουμενικής βλ. την εμπειρία του παρελθόντος στο άρθρο μου: «Το πρόβλημα της Οικουμενικής», στην «Καθημερινή» της 7/2/1990).
Όμως, αυτές τις γκαστρωμένες μέρες η Πατρίδα και το Έθνος των Ελλήνων έχουν απόλυτη ανάγκη από πραγματικές και αληθινές συγκρούσεις με την κυβέρνηση της εθνομειοδοσίας και του ανασκολοπισμού του λαού, ο οποίος πλέον έχει το εθνικό καθήκον ν’ ανασκολοπίσει τους ανασκολοπιστές του. Όσοι σιωπούν, χειροκροτούν και βιώνουν την πολιτική προσωπολατρία κάνουν κακό, πολύ κακό και στο κόμμα τους και στην Ελλάδα.
Όσοι από το ΛΑΟΣ απαντώντας στο Α’ Κριτικό Κείμενο της 24ης Μαρτίου γράφουν ότι αυτά έπρεπε να τα γράψω νωρίτερα, τους υπενθυμίζω ότι με την υπ’ αριθ. 50614976-6 της «Γενικής» συστημένη επιστολή μου με ημερομηνία 12/8/2007 και τίτλο: «Ανοιχτό Γράμμα κριτικής και διαφωνίας» προς τον Πρόεδρο (και τριάντα στελέχη) έκανα ξανά τις κριτικές μου παρατηρήσεις σε ένα κείμενο 22 σελίδων, χωρίς να πάρω απάντηση.
Μπορούν να το δημοσιεύσουν στην Α1 όπως και ετούτο το κείμενο, το οποίο φυσικά θα μείνει αναπάντητο όπως και το πρώτο. Δημοσιεύστε, διαδώστε τα κείμενα έστω κι αν διαφωνείτε. Αυτό θα πει δημοκρατία και ελευθερία, για την οποία ο κ. πρόεδρος έγραψε και ειδικό πόνημα.
Συνεχίζοντας την κριτική του «ανατροπέα» σημειώνω ότι η ταύτισή του με το ΠΑΣΟΚ είναι τόσο έκδηλη και τόσο περίεργη, ώστε γνωστός τηλεοπτικός αναλυτής, να τη χαρακτηρίσει ως «πολιτικό σουρεαλισμό» (Πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ στις 8 Μαΐου).
Οι πάντες, σχεδόν, καγχάζουν και ο «ανατροπέας» συνεχίζει τις κωλοτούμπες αποπειρώμενος συνεχώς να αποτινάξει τη σφραγίδα του ακραίου και σ’ αυτή του την αγωνιώδη προσπάθεια μετακυλύει τον χαρακτηρισμό σε άλλους που διαδήλωναν τα πατριωτικά τους αισθήματα, τα οποία άλλοτε υπεράσπιζε ο ίδιος!
Έτσι, δεν δίστασε να αποδώσει αυτόν τον χαρακτηρισμό σε όσους αντιδρούσαν στην άφιξη του Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα. Άλλοτε είχε αναλάβει ο ίδιος εργολαβικά την υπεράσπιση των εθνικών μας θεμάτων. Τώρα, αισθάνεται την ανάγκη να προσκομίσει πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης στο σάπιο πολιτικό σύστημα. Τώρα, ο «ανατροπέας» κινείται πολύ «σωφρόνως» στα πλαίσια του συστήματος της εθνομειοδοσίας (Για τις επιθέσεις του εναντίον των «ακραίων» βλ. εκπομπή «Ανατροπή» της 10ης Μαΐου στο «Mega»).
Η επί του προκειμένου πολιτική του κωλοτούμπα είναι τόσο κραυγαλέα και αντίθετη στις προηγούμενες θέσεις του ώστε ο γνωστός και έγκυρος σχολιαστής Γ. Ζερβός να τον χαρακτηρίσει «Αμερικανοτσολιά γαλατά» (βλ. εκπομπή του στο Β.S. της 11ης Μαΐου).
Αν ο «ανατροπέας» ανησυχούσε πραγματικά για την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού και τις συμφωνίες που υπέγραψε «για να βοηθήσει την Ελλάδα» - όπως προκλητικά δήλωσε ο Τούρκος – δεν θα στήριζε με τόσο πάθος τη συμμαχική, κατοχική και εθνικά επικίνδυνη κυβέρνηση του «συντρόφου» Τζέφρη.
Συνεπώς, το να στηρίζει την εθνοκτόνο κυβέρνηση και ταυτόχρονα να βγαίνει με πρωτοσέλιδο, της «Α1», την επομένη της άφιξης, με υποτιμητικά σχόλια και σκίτσο για τον Giorgo τον οποίο εικονίζει να κάθεται ως φτωχός συγγενής πάνω στα χρέη μπροστά σ’ έναν σουλτάνο πρωθυπουργό δεν συνιστά στάση πολιτική αλλά μπερτοδουλική.
Όταν εμφανίζεις την κυβέρνησή σου έτσι δεν την στηρίζεις, την γκρεμίζεις!
Καθαρές κουβέντες.
Επειδή η ενασχόλησή μου με τον «ανατροπέα» είναι η δεύτερη και τελευταία, θα συνεχίσω την αναδίπλωση της Μπερτόδουλης πολιτικής του καταγράφοντας μερικές ακόμη κωλοτούμπες του, οι οποίες θολώνουν τα πολιτικά και εθνικά μας πράγματα και συσκοτίζουν τους πραγματικούς πολιτικούς και εθνικούς του στόχους.Να, λοιπόν, μερικές πρόσφατες τοποθετήσεις του μέσα από τη συνέντευξή του στο «EXTRA», την Πέμπτη 11 Μαΐου:
1) «Πρέπει το γρηγορότερο να καθαρίσει το θέμα των σκανδάλων για να ηρεμήσει ο τόπος. Σας διαβεβαιώνω ότι θα πάνε στην προανακριτική όσοι πρέπει να πάνε». Σημειώνω ότι ως προς το θέμα αυτό είχε αντίθετη άποψη (την κατέγραψα στο από 24 Μαρτίου πρώτο μου κείμενο).
2) «Η κυρία Μπακογιάννη ανήκει στους 30 καλύτερους της Βουλής». Δεν τόλμησε να την κατατάξει στην πρώτη θέση, όπως θα ήθελε. Αντίθετη άποψη είχε γι’ αυτή επί πολλά χρόνια (βλ. το Α’ κείμενό μου).
3) Ενώ στηρίζει την κυβέρνηση των «Αμερικανοτσολιάδων» και του «Τσολάκογλου» - όπως χαρακτηρίζουν τη σημερινή κυβέρνηση αρκετοί σχολιαστές – ταυτόχρονα ρίχνει το δίχτυ του και προς τους ιδιοκτήτες της «ιδεολογικής» πολυκατοικίας, τους οποίους πολέμησε την ώρα της ψηφοφορίας για την εκλογή τους στην αρχηγία.
Λέει, λοιπόν: «Αντώνη Σαμαρά κάλεσέ με στο συνέδριο της Ν.Δ. να σας πως τις απόψεις μου για το πώς θα πάμε όλοι μαζί στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές για να μην τις πάρει το ΠΑΣΟΚ». Θυμίζει την παροιμία: Δύο καρπούζια σε μία μασχάλη.
4) Συνεχίζοντας λέει: «Βλέπω μπροστά μου τον κίνδυνο της δημοκρατίας».
Έτσι διαπράττει το μεγάλο πολιτικό λάθος να ταυτίζει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη δημοκρατία και την Ελλάδα (αυτή την ταύτιση επέκρινα στο Πρώτο μου κείμενο) και ταυτόχρονα εγκαταλείπει την πολύχρονη επιδίωξή του για «ανατροπή» του διεφθαρμένου συστήματος της οικογενειοκρατίας και των «σατέν» (βλ. Πρώτο κείμενό μου).Όταν διακήρυσσε την «ανατροπή» τι ήθελε ν’ ανατρέψει ο πολιτικός ανεμόμυλος; Θεωρεί ότι αυτό το εθνομειοδοτικό πολιτικό σύστημα που βιώνει η Ελλάδα της φτώχειας, του ΔΝΤ και της μίζας είναι δημοκρατία;
5) Τελευταία κωλοτούμπα στον καμβά της αλλοπρόσαλλης πολιτικής του «ανατροπέα» είναι αυτή, η οποία συνδέεται με τη συμπεριφορά του απέναντι στις τουρκικές απαιτήσεις σε βάρος των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
Έτσι, με την ευκαιρία της άφιξης του Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα, βρίσκει την ευκαιρία ν’ απομακρυνθεί από τις εθνικές θέσεις του παρελθόντος.
Σε τηλεοπτικές του λοιπόν εμφανίσεις αποπειράται να εφαρμόσει μία πολιτική χαμηλών τόνων.
Ενώ τα πατριωτικά Σωματεία και Έλληνες πατριώτες οργανώνουν συλλαλητήρια διαμαρτυρίας κατά του Τούρκου πρωθυπουργού, ο άλλοτε πούρος και ανυποχώρητος κήρυκας της υπεράσπισης των εθνικών μας θεμάτων εμφανίζεται ως πολιτική κότα.Συνιστά, λοιπόν, τη μη συμμετοχή του αθηναϊκού λαού σ’ αυτές τις εκδηλώσεις ασκώντας άμεση ψυχολογική τρομοκρατία: Κάνει λόγο για «κίνδυνο επεισοδίων και εκτροπών», διατυπώνοντας την άποψη ότι αυτή η επίσκεψη «έπρεπε να γίνει τρεις μήνες αργότερα και όχι τώρα που η Ελλάδα είναι αδύναμη».
Συνεπώς δέχεται ότι η πατρίδα πρέπει να συζητήσει τις αξιώσεις της Τουρκίας αλλά αργότερα! (Γι’ αυτές του τις κωλοτούμπες βλ. τις τηλεοπτικές εκπομπές του Γ. Ζερβού στο Β.S. της 14 Μαΐου και του ίδιου του κ. πολιτικού της κωλοτούμπας στο ΤΗΕΛΑΣΤΥ της ίδιας ημέρας).
Καταλήγοντας θα έλεγα ότι η «πολιτική» του «Αμερικανοτσολιά γαλατά» - όπως τον αποκαλεί ο έγκυρος σχολιαστής Γ. Ζερβός - διέπεται από έκδηλες τυχοδιωκτικές πολιτικές ενέργειες που αποβλέπουν σ’ ένα και μόνο στόχο: Την προσωπική και κομματική αναρρίχηση.Η επίκληση της πατρίδας είναι εντελώς προσχηματική αφού αυτή μπορούν, δυστυχώς, να επικαλούνται οι πάντες ανεξάρτητα από του τι πρόσφεραν σ’ αυτή και ανεξαρτήτως πόσα πήραν απ’ αυτή.Στα πλαίσια αυτών των προσωπικών φιλοδοξιών ο «ανατροπέας» δεν θα διστάσει να δεχθεί στους κόλπους των κομματικών υποψηφιοτήτων όλους εκείνους οι οποίοι έμειναν και θα μείνουν άστεγοι κομματικά είτε για λόγους ηθικής τάξης είτε γιατί δεν μπόρεσαν να γίνουν κάτι σ’ άλλες κομματικές χωματερές.
Μ’ άλλα λόγια, ο ΛΑΟΣ θα μετατραπεί σ’ ένα πλυντήριο ανθρώπων και ιδεών, γεγονός το οποίο κατάγγειλα με την από 17 Αυγούστου 2004 συστημένη επιστολή μου προς τον κ. Πρόεδρο.
Βάζοντας τελεία και παύλα δεν μπορώ να μην υπογραμμίσω ότι «ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ – όπως εύστοχα τον χαρακτήρισε ο Γ. Ζερβός – με την ενσυνείδητη πολιτική του έδωσε το φτυάρι στους νεκροθάφτες της Ελλάδας να σκάψουν το λάκκο της.
Συνελόντι ειπείν: Ο εν λόγω «ανατροπέας» αποτελεί τον κατ’ εξοχήν εκπρόσωπο του λαϊκισμού στην Ελλάδα, συντελώντας έτσι άμεσα όχι μόνο στη στασιμότητα, αλλά και στην οπισθοδόμισή της αφού όπως πολύ εύστοχα γράφει ο Γιάννης Κορδάτος: «Δεν υπάρχει πιο επικίνδυνος εχθρός του λαού από τον πολιτικό λαϊκισμό» (βλ. το έργο του: «Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας», τόμος Δέκατος, Αθήνα, 1957, σελ. 10 του Προλόγου».
Τα χαρακτηριστικά «λειτουργικά» στοιχεία του εθνοκτόνου λαϊκισμού είναι: «Η διγλωσσία, η αυτοαναίρεση των θέσεων και των επιλογών και ο κενολόγος βερμπαλισμός», όπως γράφω στο έργο μου: «Ο Λαϊκισμός στην Ελλάδα», Αθήνα, 2002, σελ. 21).
Πρόκειται για μια θεωρία και μία πρακτική, η οποία ενώ απατηλά δείχνει βάδισμα προς τα εμπρός, στην πραγματικότητα κάνει άλματα (σχήμα οξύμωρο) προς τα πίσω. Κάνει κωλοτούμπες!
Αθήνα, 19 Μαΐου 2010
Ο Πολίτης Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου
Στο από 24 Μαρτίου 2010 κριτικό μου κείμενο, το οποίο είχε ως τίτλο: «Οι πολιτικές και ιδεολογικές κωλοτούμπες του Προέδρου του ΛΑΟΣ κ.Γ.Καρατζαφέρη», το οποίο διακινήθηκε από διάφορες ιστοσελίδες, αναδεικνύοντας την κωλοτουμποειδή «πολιτική» του, κατέληγα για την απροσδόκητη συμμαχία Γ. Παπανδρέου και Γ. Καρατζαφέρη: «Οι απρόβλεπτες αυτές εξελίξεις, που φαίνονται «αδύνατες» δημιούργησαν ένα επικίνδυνο μείγμα από τον Giorgo και Γιώργο, το οποίο ενδέχεται να προξενήσει απροσδιόριστη ζημία τόσο στα εθνικά μας θέματα όσο και στην αποσύνθεση της ελληνικής κοινωνίας».
Σε αυτό το κριτικό κείμενο υπογραμμιζόταν και το γεγονός ότι ο «ανατροπέας» Πρόεδρος του ΛΑΟΣ είχε την φαεινή ιδέα να προτείνει στον «σύντροφο» Τζέφρη να προσφύγει η Ελλάδα στο ΔΝΤ. Αυτό και έκανε ο πρωθυπουργός με τους διαύλους επικοινωνίας που διέθετε ο ΛΑΟΣ στις ΗΠΑ: Ο πρόεδρος λοιπόν του ΛΑΟΣ, ο οποίος χρόνια και χρόνια διακήρυσσε την «ανατροπή» του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος της οικογενειοκρατίας και των «σατέν», υπήρξε ο πρωτεργάτης της εισόδου του ΔΝΤ στην καθημαγμένη Ελλάδα.
Μία Ελλάδα την οποία χρεοκόπησαν, διαγούμισαν και κατασπάραξαν τα γκεσέμια των δύο κομμάτων της εναλλασσόμενης εκφυλισμένης εξουσίας. Επειδή, λοιπόν, οι τότε προβλέψεις μου επιβεβαιώθηκαν – δυστυχώς για την Ελλάδα – πλήρως και επειδή η «πολιτική» της κωλοτούμπας αποτελεί ουσιώδες στοιχείο του «ανατροπέα», επανέρχομαι για ν’ αναδιπλώσω μερικές ενδεικτικές συμπεριφορές του, οι οποίες προμηνύουν εθνικούς κινδύνους.
Έτσι, ενώ ο «ανατροπέας» γιαλαντζί καμάρωνε ότι αυτός υπέδειξε στον σύμμαχο πρωθυπουργό να καλέσει το ΔΝΤ, όταν αυτό ήρθε με την κατοχική του ιδιότητα άλλαξε θέση κάτω από τα βογκητά και τις αποδοκιμασίες του «κυρίαρχου» λαού και των λοιπών κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Προχωρεί, λοιπόν, σε νέα κωλοτούμπα. Στο πρωτοσέλιδο της «Α1», της 17ης Απριλίου 2010, δημοσιεύεται σκιτσαρισμένη φωτογραφία, στην οποία εικονίζονται, μέσα σε βάρκα, οι πριν λίγες ημέρες ικανοί και φοβεροί Τζέφρη και Πάγκαλος με τη λεζάντα: «Βούλιαξαν. Αναζητούν εναγωνίως πλέον σωσίβιο στο ΔΝΤ – Οι μαθητευόμενοι μάγοι έσβησαν και την τελευταία ελπίδα. Η Ελλάδα παράδειγμα προς αποφυγή παγκοσμίως»!
Τι σημαίνουν αυτά; Δεν σημαίνουν απολάκτιση και των ικανοτήτων των «μαθητευόμενων μάγων» - ενώ πριν από μερικές ημέρες δήλωνε «μακάρι η Ελλάδα να είχε και άλλους Πάγκαλους» - αλλά και της ίδιας της δικής του πολιτικής;
Δεν είναι αυτός που επαίρετο ότι οδήγησε τον πρωθυπουργό στο εθνικό ικρίωμα του ΔΝΤ; Γιατί μετά από μερικές ημέρες, με το πιο πάνω πρωτοσέλιδο, θεωρεί ότι αυτό το Ταμείο, μαζί με «τους μαθητευόμενους μάγους έσβησαν την τελευταία ελπίδα;» Γιατί από το ωσαννά χαρακτήρισε την είσοδο του ΔΝΤ στην Ελλάδα ως «παράδειγμα προς αποφυγή παγκοσμίως»;
Σε τέτοιας υφής και πλοκής εθνικά ζητήματα, τα οποία σημαδεύουν και καθορίζουν τις τύχες της πατρίδας και του λαού της για δεκάδες χρόνια δεν έχει κανένας, μα κανένας πολιτικάντης το ηθικό και πολιτικό δικαίωμα να ασελγεί πάνω τους.
Ούτε μπορούν να πάρουν άφεση αμαρτιών με τη χυδαία δικαιολογία; «κάναμε λάθος»! Εδώ δεν πρόκειται για «λάθος» αλλά για εθνικό έγκλημα με τις ανάλογες ιστορικές επιπτώσεις και τις επιβαλλόμενες τιμωρίες. Όμως, ο «ανατροπέας» δεν ορρωδεί μπροστά σε κανένα «λάθος». Έτσι, ενώ στις 17 Απριλίου θα διεκτραγωδήσει τη «χαμένη ελπίδα» της Ελλάδας, από την είσοδο του ΔΝΤ – σε ένα εφταήμερο θα ταχθεί αναφανδόν υπέρ και μάλιστα σε συνέντευξή του στο ALTER, στην πρωινή εκπομπή της 23ης Απριλίου. Την επομένη, 24 Απριλίου, μιλώντας στη βουλή διαφοροποιείται, λέγοντας: «Το ΔΝΤ είναι ο πιο σύντομος δρόμος αλλά είναι γεμάτος τσουκνίδες, λακκούβες και γκρεμούς και σεις (σ.σ. εννοεί την κυβέρνηση) καλείτε τον ελληνικό λαό να τον περπατήσει ξυπόλητος» (βλ. «Α1» της 14 Απριλίου).
Στις 26 Απριλίου μιλώντας στη βουλή, κατακεραυνώνει την κυβέρνηση γιατί οδηγήθηκε στο ΔΝΤ και την κατηγορεί για αδράνεια και ζητά «να πάνε κάποιοι στη φυλακή», ενώ το ίδιο βράδυ στη δημοσιογραφική εκπομπή «Ανατροπή» («Mega») τάχθηκε υπέρ της ομόνοιας - και εναντίον «της απαξίωσης οποιουδήποτε πολιτικού αρχηγού»!
Ο κ. πρόεδρος, ο φοβερός «ανατροπέας» γλύφει τους πάντες και υπεραμύνεται του ανύπαρκτου ηθικού κύρους αρκετών ηγετών τους οποίους χρόνια και χρόνια στόλιζε με πλείστα όσα κοσμητικά επίθετα. Θέλει να τα έχει καλά με όλους, ερχόμενος σε αντίθεση με τον ευαγγελιστή Λουκά, που δίδασκε ετούτο το αληθινό: «Ουαί υμίν, όταν καλώς υμάς είπωσι πάντες οι άνθρωποι».
Ο καθηγητής Τ. Στιριντάνης, από τον οποίο αρύομαι αυτή την αντρίκια και τίμια φράση, την ερμηνεύει γράφοντας: «Ο άνθρωπος εκείνος που θέλει με κάθε θυσία να τα έχει καλά με όλους δεν μπορεί να είναι άνθρωπος. Καταντά να γίνει ερπετό» (βλ. το έργο του: «Για μια πορεία με επίγνωση», Αθήναι, 1975, σελ. 77).
Ένας αληθινός άνθρωπος και ένας τίμιος πολιτικός – αν μπορεί να υπάρξει τέτοιος – δεν έχει το ηθικό δικαίωμα να καλεί σε πολιτικό δείπνο και σε πολιτικές συνεργασίες, τους κάποτε αντιπάλους του, τους οποίους κατηγορούσε για χρόνια και χρόνια ως διεφθαρμένους.
Όταν η Ελλάδα στενάζει δεν έχει κανείς το δικαίωμα να συγχωρεί τους κλέφτες και να συναγελάζεται μαζί τους. Αυτό θα μπορούσε να το κάνει μόνο ο Γκέμπελς που δίδασκε ότι «Πολιτική είναι η τέχνη που καθιστά δυνατά και όσα φαίνονται αδύνατα», για να επιβεβαιώσει τον σατιρικό μας Λασκαράτο που έλεγε: «Οι παλιάνθρωποι ενώνονται μεταξύ τους όπως οι σάπιες σταφίδες».
Όμως ο «ανατροπέας» - εδώ γελάμε – στις 28 Απριλίου θα δηλώσει ότι «στηρίζω την κυβέρνηση», ενώ στην εκπομπή του (ΤΗΛΕΑΣΤΥ) θα πει: «Είμαστε κυβέρνηση υπό κατοχή»! Ερώτημα: Ποιος τον υποχρεώνει να στηρίξει μια τέτοια κυβέρνηση; Η κατοχή λέει και διδάσκει η ελληνική και παγκόσμια Ιστορία επιτάσσει ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. Όχι συνεργασία με κατοχικές κυβερνήσεις. Αυτές οι κωλοτούμπες του «ανατροπέα» κι αυτή η αλλοπρόσαλλη «πολιτική» του, θα οδηγήσει το γνωστό και έγκυρο τηλεοπτικό σχολιαστή Γ. Ζερβό, να τον χαρακτηρίσει ως «προβοκάτορα και εξαπτέρυγο της κυβέρνησης» (Β.S., 29/4). «Πολιτική» της αθλιότητας με συμμάχους πολιτικά αθλίους!
Υπό το βλέμμα της κατοχικής κυβέρνησης, την οποία εκθύμως στηρίζει «για το καλό της Πατρίδας», ο ανατροπέας της πολιτικής πομφόλυγας, προχωρώντας και επιδιώκοντας να θολώσει τα πράγματα θα το ρίξει στον... προσοδοφόρο αντιαμερικανισμό.
Έτσι, στο πρωτοσέλιδο της «Α1», της 1ης Μαΐου διαβάζουμε και τα εξής, συνοδευόμενα από σκίτσα ξένων γραφειοκρατών των ΗΠΑ και της ΕΕ: «Τα κοράκια Ευρώπης και Αμερικής εφορμούν – Η Ελλάδα πωλείται και εκποιείται λόγω χρεών: Πληροφορίες ΔΝΤ ή στους ντόπιους Γ. Παπανδρέου – Γ. Παπακωνσταντίνου».
Να, λοιπόν, που ο ερζάτς ανατροπέας που πάσχισε να φέρει το ΔΝΤ και τις ΗΠΑ στην Ελλάδα και τα Ευρωπαϊκά πράγματα ξιφουλκεί εναντίον τους διαπράττοντας υπερμεγέθη πολιτική απάτη.
Μετά την κατοχή της Ελλάδας από το ΔΝΤ – την οποία επεδίωξε – παριστάνει τον υπερασπιστή της πατρίδας καταγγέλλοντας την «πώληση και εκποίησή της», λόγω χρεών, μη διστάζοντας να καταστήσει υπεύθυνους τον Πρωθυπουργό και τον υπουργό οικονομικών, τους οποίους όμως – τι πελώρια αντίφαση –στηρίζει μετά μανίας!
Θα στηρίξει μετά πάθους την κατοχική κυβέρνηση, παρά το γεγονός ότι μέσα στη βουλή θα αναγνωρίσει ότι «είμαστε με τρεις «θηλιές» στο λαιμό».
Όμως ο ίδιος, θα προσφέρει αμέριστη πολιτική συμπαράσταση στην κυβέρνηση – μόνος αυτός από σύσσωμη την αντιταχθείσα αντιπολίτευση – ψηφίζοντας στη βουλή την εθνοκτόνο συμφωνία κυβέρνησης – ΔΝΤ, δίνοντας της έτσι την κοινοβουλευτική δυνατότητα να τραβήξει το σχοινί.
Αυτό, λοιπόν, που δεν πέτυχε ο Λένιν που έλεγε ότι «η αστική τάξη θα μας δώσει το σχοινί να την κρεμάσουμε», το πέτυχε ο... πατριώτης ζογκλέρ της πολιτικής ψηφίζοντας και στηρίζοντας την κατοχική κυβέρνηση να πνίξει την Ελλάδα!
Διαβλέποντας αυτούς τους εθνικούς κινδύνους από την πολιτικά και εθνικά ύποπτη «πολιτική» του «ανατροπέα» έγραφα στο πρώτο μου κείμενο (24 Μαρτίου) και τα εξής: «Εν όψει του γεγονότος ότι καμμία απολύτως διακήρυξη και αρχή δεν τήρησε ο λαλίστατος αρχηγός του ΛΑΟΣ και εν όψει της διαγραφόμενης επικινδυνότητας που εγκυμονεί για την πολιτική μας ζωή και τα εθνικά θέματα...».
Το ανιστόρητο έγινε πια. Η ψήφος του ΛΑΟΣ την πατρίδα κατρακυλά και μάλιστα υπό τα χειροκροτήματα της διαγραφείσης από τη Ν.Δ. κυρίας Ντόρας, για να επιβεβαιωθεί ο Λένιν που έλεγε: «Πες μου ποιος σε χειροκροτεί να σου πως ποιος είσαι».
Έτσι, με την αρχική επικίνδυνη γόμωση Giorgos και Γιώργος προστέθηκε τώρα και η Ντόρα και ο... Θεός να βάλει το χέρι του τι μας ετοιμάζουν, αν δεν αντισταθούμε.
Πατρίδα μου, Πατρίδα μου, τι σε περιμένει, όπως θα έλεγε και ο Μακρυγιάννης, από αυτούς που έκαναν με τα δάνεια του έθνους λούσα και υποστατικά καταγγέλλοντας ότι: «Όσοι έχουν την τύχη μας σήμερον εις τα χέρια τους, όσοι μας κυβερνούν, μεγάλοι και μικροί και υπουργοί και βουλευταί, τόχουν σε δόξα, τόχουν σε τιμή, τόχουν σε ικανότητι να τους ειπείς ότι έκλεψαν, ότι πρόδωσαν, ότι έφεραν τόσα κακά εις την Πατρίδα» (βλ. «Απομνημονεύματα Μακρυγιάννη», εισαγωγή – σχόλια Σ. Ασδραχά, Αθήνα, 1957, σελ. 546). Ό,τι ακριβώς συμβαίνει και σήμερα υπό τα χειροκροτήματα και τις ζητοκραυγές του φαύλου λαού και είναι αυτό το αδιάσειστο ιστορικό ντοκουμέντο, το οποίο αναδεικνύει την αδιάσπαστη ιστορική ενότητα της φυλής των Ελλήνων.
Πρόκειται για ένα ιστορικό γεγονός το οποίο καυτηρίαζε ο Δημοσθένης στον Γ’ Ολυνθιακό του λόγο λέγοντας προς το ακροατήριο της Πνύκας για τη φαυλότητα και τις προμήθειες των πολιτικών: «Γυρίστε λοιπόν να δείτε τους πολιτικούς που ασχολούνται με αυτά (επισκευή δρόμων, σοβαντίσματα, βρύσες και τέτοιες φλυαρίες), απ’ αυτούς άλλοι από φτωχοί έχουν γίνει πλούσιοι, άλλοι από άσημοι σημαίνοντα πρόσωπα, μερικοί μάλιστα έχουν χτίσει ιδιωτικές κατοικίες πολυτελέστερες από τα δημόσια κτίρια, και όσο έχει ελαττωθεί ο πλούτος της πόλης τόσο ο δικός τους έχει αυξηθεί» (βλ. ολόκληρο το κείμενο αυτό στο έργο μου: «Ο Δημοσθένης και η διαχρονικότητα των λόγων του», εκδ. «Κάδμος», Θεσσαλονίκη, 2008 σελ. 129-130).
Ώστε, λοιπόν, έκπαλαι οι πολιτικοί της Ελλάδας ρέπουν στις ρεμούλες και αυτό συνιστά ένα θεμελιώδες κουσούρι τους το οποίο επιβεβαιώνει το αδιάσπαστο DNA της φυλής.
Επανέρχομαι όμως ξανά στο θέμα της «πατριωτικής» συμπεριφοράς του πολιτικού ανεμόμυλου για να υπογραμμμίσω, ότι με την κοινοβουλευτική του στήριξη προς τον σύντροφο Τζέφρη, του έδωσε τη δυνατότητα να βγει από την πολιτική απομόνωση και να συνεχίσει το λαϊκοκτόνο και εθνοκτόνο έργο του, το οποίο θα επεκταθεί και στην απεμπόληση των εθνικών μας θεμάτων.
Την απαιτουμένη κοινοβουλευτική δύναμη τη διαθέτουν οι σύμμαχοί του οι... σοσιαλΗστές, οι οποίοι διευκολύνονται στο εθνομειοδοτικό τους έργο από την ατμόσφαιρα της γενικής πενίας του «κυρίαρχου» λαού, ο οποίος παραπαίει στα ερείπια της πατρίδας. Παράλληλα οι έμποροι της πατρίδας μπορούν να την εκποιούν και να την εκχωρούν και με νομοθετικό πραξικόπημα, όπως αυτό το έκαναν και με την κυρωθείσα διεθνή σύμβαση με το ΔΝΤ κατά ωμή παράβαση του άρθρου 28 του συντάγματος, το οποίο πολύ σωστά επικαλέσθηκε το ΚΚΕ στη σχετική ψηφοφορία της 7ης Μαΐου.
Όταν όλα τα κοινοβούλια των ευρωπαϊκών χωρών ψηφίζουν κει εγκρίνουν τα προς την Ελλάδα δάνεια και όταν σ’ αυτή τη διαδικασία μετέχει και το Διεθνές Ν.Τ. η κυβέρνηση της Ελλάδας δεν μπορεί να παριστάνει τον ανήξερο και ανέμελο καβαλάρη, με τόσους και τόσους ακριβοπληρωμένους συμβούλους που διαθέτει εντός και εκτός βουλής.
Θα έλεγα ότι αν ο κ. Πρόεδρος του ΛΑΟΣ πίστευε στοιχειωδώς στην ανατροπή του διεφθαρμένου συστήματος της οικογενειοκρατίας και των «σατέν», ΤΩΡΑ ήταν η πιο κατάλληλη πολιτική και κοινωνική συγκυρία.
Ανατρέπω, λέει το ελληνικό λεξικό σημαίνει αναποδογυρίζω, καθαιρώ, καταργώ, καταλύω.
Τι από όλα αυτά κάνει ο γιαλαντζί ανατροπέας; Απολύτως τίποτα. Κάνει το εντελώς αντίθετο με όσα διακήρυσσε δέκα χρόνια. Πολιτική απάτη μεγάλης ολκής, η οποία στην Αθηναϊκή Δημοκρατία θα επέφερε τη θανατική καταδίκη του. Πρόκειται για το «αδίκημα της εξαπάτησης του λαού», με το οποίο καταδικάστηκε σε φυλάκιση ο θρυλικός στρατηγός Μιλτιάδης (Για το ζήτημα αυτό και το σχετικό αδίκημα και την περιπέτεια του Μιλτιάδη βλ. Α. Κόρμαλη: «Ελλήνων Προμαχούντες Αθηναίοι Μαραθώνι», εκδ. «Πελασγός», Αθήνα 2010, σελ. 115).
Πολιτικές παρλαπίπες και πομφόλυγες λοιπόν ο «ανατροπέας» για κυβέρνηση οικουμενική και άοσμα και αναποτελεσματικά συμβούλια των πολιτικών αρχηγών, από τα οποία παραμένουν μόνον οι κωμικές φωτογραφίες! (Για το αδύνατο εθνωφελούς και αποτελεσματικής λειτουργίας της οικουμενικής βλ. την εμπειρία του παρελθόντος στο άρθρο μου: «Το πρόβλημα της Οικουμενικής», στην «Καθημερινή» της 7/2/1990).
Όμως, αυτές τις γκαστρωμένες μέρες η Πατρίδα και το Έθνος των Ελλήνων έχουν απόλυτη ανάγκη από πραγματικές και αληθινές συγκρούσεις με την κυβέρνηση της εθνομειοδοσίας και του ανασκολοπισμού του λαού, ο οποίος πλέον έχει το εθνικό καθήκον ν’ ανασκολοπίσει τους ανασκολοπιστές του. Όσοι σιωπούν, χειροκροτούν και βιώνουν την πολιτική προσωπολατρία κάνουν κακό, πολύ κακό και στο κόμμα τους και στην Ελλάδα.
Όσοι από το ΛΑΟΣ απαντώντας στο Α’ Κριτικό Κείμενο της 24ης Μαρτίου γράφουν ότι αυτά έπρεπε να τα γράψω νωρίτερα, τους υπενθυμίζω ότι με την υπ’ αριθ. 50614976-6 της «Γενικής» συστημένη επιστολή μου με ημερομηνία 12/8/2007 και τίτλο: «Ανοιχτό Γράμμα κριτικής και διαφωνίας» προς τον Πρόεδρο (και τριάντα στελέχη) έκανα ξανά τις κριτικές μου παρατηρήσεις σε ένα κείμενο 22 σελίδων, χωρίς να πάρω απάντηση. Μπορούν να το δημοσιεύσουν στην Α1 όπως και ετούτο το κείμενο, το οποίο φυσικά θα μείνει αναπάντητο όπως και το πρώτο. Δημοσιεύστε, διαδώστε τα κείμενα έστω κι αν διαφωνείτε. Αυτό θα πει δημοκρατία και ελευθερία, για την οποία ο κ. πρόεδρος έγραψε και ειδικό πόνημα.
Συνεχίζοντας την κριτική του «ανατροπέα» σημειώνω ότι η ταύτισή του με το ΠΑΣΟΚ είναι τόσο έκδηλη και τόσο περίεργη, ώστε γνωστός τηλεοπτικός αναλυτής, να τη χαρακτηρίσει ως «πολιτικό σουρεαλισμό» (Πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ στις 8 Μαΐου).
Οι πάντες, σχεδόν, καγχάζουν και ο «ανατροπέας» συνεχίζει τις κωλοτούμπες αποπειρώμενος συνεχώς να αποτινάξει τη σφραγίδα του ακραίου και σ’ αυτή του την αγωνιώδη προσπάθεια μετακυλύει τον χαρακτηρισμό σε άλλους που διαδήλωναν τα πατριωτικά τους αισθήματα, τα οποία άλλοτε υπεράσπιζε ο ίδιος! Έτσι, δεν δίστασε να αποδώσει αυτόν τον χαρακτηρισμό σε όσους αντιδρούσαν στην άφιξη του Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα.
Άλλοτε είχε αναλάβει ο ίδιος εργολαβικά την υπεράσπιση των εθνικών μας θεμάτων. Τώρα, αισθάνεται την ανάγκη να προσκομίσει πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης στο σάπιο πολιτικό σύστημα. Τώρα, ο «ανατροπέας» κινείται πολύ «σωφρόνως» στα πλαίσια του συστήματος της εθνομειοδοσίας (Για τις επιθέσεις του εναντίον των «ακραίων» βλ. εκπομπή «Ανατροπή» της 10ης Μαΐου στο «Mega»).
Η επί του προκειμένου πολιτική του κωλοτούμπα είναι τόσο κραυγαλέα και αντίθετη στις προηγούμενες θέσεις του ώστε ο γνωστός και έγκυρος σχολιαστής Γ. Ζερβός να τον χαρακτηρίσει «Αμερικανοτσολιά γαλατά» (βλ. εκπομπή του στο Β.S. της 11ης Μαΐου).
Αν ο «ανατροπέας» ανησυχούσε πραγματικά για την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού και τις συμφωνίες που υπέγραψε «για να βοηθήσει την Ελλάδα» - όπως προκλητικά δήλωσε ο Τούρκος – δεν θα στήριζε με τόσο πάθος τη συμμαχική, κατοχική και εθνικά επικίνδυνη κυβέρνηση του «συντρόφου» Τζέφρη.
Συνεπώς, το να στηρίζει την εθνοκτόνο κυβέρνηση και ταυτόχρονα να βγαίνει με πρωτοσέλιδο, της «Α1», την επομένη της άφιξης, με υποτιμητικά σχόλια και σκίτσο για τον Giorgo τον οποίο εικονίζει να κάθεται ως φτωχός συγγενής πάνω στα χρέη μπροστά σ’ έναν σουλτάνο πρωθυπουργό δεν συνιστά στάση πολιτική αλλά μπερτοδουλική. Όταν εμφανίζεις την κυβέρνησή σου έτσι δεν την στηρίζεις, την γκρεμίζεις! Καθαρές κουβέντες.
Επειδή η ενασχόλησή μου με τον «ανατροπέα» είναι η δεύτερη και τελευταία, θα συνεχίσω την αναδίπλωση της Μπερτόδουλης πολιτικής του καταγράφοντας μερικές ακόμη κωλοτούμπες του, οι οποίες θολώνουν τα πολιτικά και εθνικά μας πράγματα και συσκοτίζουν τους πραγματικούς πολιτικούς και εθνικούς του στόχους.
Να, λοιπόν, μερικές πρόσφατες τοποθετήσεις του μέσα από τη συνέντευξή του στο «EXTRA», την Πέμπτη 11 Μαΐου:
1) «Πρέπει το γρηγορότερο να καθαρίσει το θέμα των σκανδάλων για να ηρεμήσει ο τόπος. Σας διαβεβαιώνω ότι θα πάνε στην προανακριτική όσοι πρέπει να πάνε». Σημειώνω ότι ως προς το θέμα αυτό είχε αντίθετη άποψη (την κατέγραψα στο από 24 Μαρτίου πρώτο μου κείμενο).
2) «Η κυρία Μπακογιάννη ανήκει στους 30 καλύτερους της Βουλής». Δεν τόλμησε να την κατατάξει στην πρώτη θέση, όπως θα ήθελε. Αντίθετη άποψη είχε γι’ αυτή επί πολλά χρόνια (βλ. το Α’ κείμενό μου).
3) Ενώ στηρίζει την κυβέρνηση των «Αμερικανοτσολιάδων» και του «Τσολάκογλου» - όπως χαρακτηρίζουν τη σημερινή κυβέρνηση αρκετοί σχολιαστές – ταυτόχρονα ρίχνει το δίχτυ του και προς τους ιδιοκτήτες της «ιδεολογικής» πολυκατοικίας, τους οποίους πολέμησε την ώρα της ψηφοφορίας για την εκλογή τους στην αρχηγία.
Λέει, λοιπόν: «Αντώνη Σαμαρά κάλεσέ με στο συνέδριο της Ν.Δ. να σας πως τις απόψεις μου για το πώς θα πάμε όλοι μαζί στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές για να μην τις πάρει το ΠΑΣΟΚ».
Θυμίζει την παροιμία: Δύο καρπούζια σε μία μασχάλη.
4) Συνεχίζοντας λέει: «Βλέπω μπροστά μου τον κίνδυνο της δημοκρατίας».
Έτσι διαπράττει το μεγάλο πολιτικό λάθος να ταυτίζει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη δημοκρατία και την Ελλάδα (αυτή την ταύτιση επέκρινα στο Πρώτο μου κείμενο) και ταυτόχρονα εγκαταλείπει την πολύχρονη επιδίωξή του για «ανατροπή» του διεφθαρμένου συστήματος της οικογενειοκρατίας και των «σατέν» (βλ. Πρώτο κείμενό μου).
Όταν διακήρυσσε την «ανατροπή» τι ήθελε ν’ ανατρέψει ο πολιτικός ανεμόμυλος; Θεωρεί ότι αυτό το εθνομειοδοτικό πολιτικό σύστημα που βιώνει η Ελλάδα της φτώχειας, του ΔΝΤ και της μίζας είναι δημοκρατία;
5) Τελευταία κωλοτούμπα στον καμβά της αλλοπρόσαλλης πολιτικής του «ανατροπέα» είναι αυτή, η οποία συνδέεται με τη συμπεριφορά του απέναντι στις τουρκικές απαιτήσεις σε βάρος των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
Έτσι, με την ευκαιρία της άφιξης του Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα, βρίσκει την ευκαιρία ν’ απομακρυνθεί από τις εθνικές θέσεις του παρελθόντος.
Σε τηλεοπτικές του λοιπόν εμφανίσεις αποπειράται να εφαρμόσει μία πολιτική χαμηλών τόνων.
Ενώ τα πατριωτικά Σωματεία και Έλληνες πατριώτες οργανώνουν συλλαλητήρια διαμαρτυρίας κατά του Τούρκου πρωθυπουργού, ο άλλοτε πούρος και ανυποχώρητος κήρυκας της υπεράσπισης των εθνικών μας θεμάτων εμφανίζεται ως πολιτική κότα.
Συνιστά, λοιπόν, τη μη συμμετοχή του αθηναϊκού λαού σ’ αυτές τις εκδηλώσεις ασκώντας άμεση ψυχολογική τρομοκρατία: Κάνει λόγο για «κίνδυνο επεισοδίων και εκτροπών», διατυπώνοντας την άποψη ότι αυτή η επίσκεψη «έπρεπε να γίνει τρεις μήνες αργότερα και όχι τώρα που η Ελλάδα είναι αδύναμη». Συνεπώς δέχεται ότι η πατρίδα πρέπει να συζητήσει τις αξιώσεις της Τουρκίας αλλά αργότερα! (Γι’ αυτές του τις κωλοτούμπες βλ. τις τηλεοπτικές εκπομπές του Γ. Ζερβού στο Β.S. της 14 Μαΐου και του ίδιου του κ. πολιτικού της κωλοτούμπας στο ΤΗΕΛΑΣΤΥ της ίδιας ημέρας).
Καταλήγοντας θα έλεγα ότι η «πολιτική» του «Αμερικανοτσολιά γαλατά» - όπως τον αποκαλεί ο έγκυρος σχολιαστής Γ. Ζερβός - διέπεται από έκδηλες τυχοδιωκτικές πολιτικές ενέργειες που αποβλέπουν σ’ ένα και μόνο στόχο: Την προσωπική και κομματική αναρρίχηση.
Η επίκληση της πατρίδας είναι εντελώς προσχηματική αφού αυτή μπορούν, δυστυχώς, να επικαλούνται οι πάντες ανεξάρτητα από του τι πρόσφεραν σ’ αυτή και ανεξαρτήτως πόσα πήραν απ’ αυτή.
Στα πλαίσια αυτών των προσωπικών φιλοδοξιών ο «ανατροπέας» δεν θα διστάσει να δεχθεί στους κόλπους των κομματικών υποψηφιοτήτων όλους εκείνους οι οποίοι έμειναν και θα μείνουν άστεγοι κομματικά είτε για λόγους ηθικής τάξης είτε γιατί δεν μπόρεσαν να γίνουν κάτι σ’ άλλες κομματικές χωματερές.
Μ’ άλλα λόγια, ο ΛΑΟΣ θα μετατραπεί σ’ ένα πλυντήριο ανθρώπων και ιδεών, γεγονός το οποίο κατάγγειλα με την από 17 Αυγούστου 2004 συστημένη επιστολή μου προς τον κ. Πρόεδρο.
Βάζοντας τελεία και παύλα δεν μπορώ να μην υπογραμμίσω ότι «ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ – όπως εύστοχα τον χαρακτήρισε ο Γ. Ζερβός – με την ενσυνείδητη πολιτική του έδωσε το φτυάρι στους νεκροθάφτες της Ελλάδας να σκάψουν το λάκκο της.
Συνελόντι ειπείν: Ο εν λόγω «ανατροπέας» αποτελεί τον κατ’ εξοχήν εκπρόσωπο του λαϊκισμού στην Ελλάδα, συντελώντας έτσι άμεσα όχι μόνο στη στασιμότητα, αλλά και στην οπισθοδόμισή της αφού όπως πολύ εύστοχα γράφει ο Γιάννης Κορδάτος: «Δεν υπάρχει πιο επικίνδυνος εχθρός του λαού από τον πολιτικό λαϊκισμό» (βλ. το έργο του: «Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας», τόμος Δέκατος, Αθήνα, 1957, σελ. 10 του Προλόγου».
Τα χαρακτηριστικά «λειτουργικά» στοιχεία του εθνοκτόνου λαϊκισμού είναι: «Η διγλωσσία, η αυτοαναίρεση των θέσεων και των επιλογών και ο κενολόγος βερμπαλισμός», όπως γράφω στο έργο μου: «Ο Λαϊκισμός στην Ελλάδα», Αθήνα, 2002, σελ. 21).
Πρόκειται για μια θεωρία και μία πρακτική, η οποία ενώ απατηλά δείχνει βάδισμα προς τα εμπρός, στην πραγματικότητα κάνει άλματα (σχήμα οξύμωρο) προς τα πίσω. Κάνει κωλοτούμπες!
Ανατρέπω, λέει το ελληνικό λεξικό σημαίνει αναποδογυρίζω, καθαιρώ, καταργώ, καταλύω.
Τι από όλα αυτά κάνει ο γιαλαντζί ανατροπέας; Απολύτως τίποτα.
Κάνει το εντελώς αντίθετο με όσα διακήρυσσε δέκα χρόνια. Πολιτική απάτη μεγάλης ολκής, η οποία στην Αθηναϊκή Δημοκρατία θα επέφερε τη θανατική καταδίκη του. Πρόκειται για το «αδίκημα της εξαπάτησης του λαού», με το οποίο καταδικάστηκε σε φυλάκιση ο θρυλικός στρατηγός Μιλτιάδης (Για το ζήτημα αυτό και το σχετικό αδίκημα και την περιπέτεια του Μιλτιάδη βλ. Α. Κόρμαλη: «Ελλήνων Προμαχούντες Αθηναίοι Μαραθώνι», εκδ. «Πελασγός», Αθήνα 2010, σελ. 115).
Πολιτικές παρλαπίπες και πομφόλυγες λοιπόν ο «ανατροπέας» για κυβέρνηση οικουμενική και άοσμα και αναποτελεσματικά συμβούλια των πολιτικών αρχηγών, από τα οποία παραμένουν μόνον οι κωμικές φωτογραφίες! (Για το αδύνατο εθνωφελούς και αποτελεσματικής λειτουργίας της οικουμενικής βλ. την εμπειρία του παρελθόντος στο άρθρο μου: «Το πρόβλημα της Οικουμενικής», στην «Καθημερινή» της 7/2/1990).
Όμως, αυτές τις γκαστρωμένες μέρες η Πατρίδα και το Έθνος των Ελλήνων έχουν απόλυτη ανάγκη από πραγματικές και αληθινές συγκρούσεις με την κυβέρνηση της εθνομειοδοσίας και του ανασκολοπισμού του λαού, ο οποίος πλέον έχει το εθνικό καθήκον ν’ ανασκολοπίσει τους ανασκολοπιστές του. Όσοι σιωπούν, χειροκροτούν και βιώνουν την πολιτική προσωπολατρία κάνουν κακό, πολύ κακό και στο κόμμα τους και στην Ελλάδα.
Όσοι από το ΛΑΟΣ απαντώντας στο Α’ Κριτικό Κείμενο της 24ης Μαρτίου γράφουν ότι αυτά έπρεπε να τα γράψω νωρίτερα, τους υπενθυμίζω ότι με την υπ’ αριθ. 50614976-6 της «Γενικής» συστημένη επιστολή μου με ημερομηνία 12/8/2007 και τίτλο: «Ανοιχτό Γράμμα κριτικής και διαφωνίας» προς τον Πρόεδρο (και τριάντα στελέχη) έκανα ξανά τις κριτικές μου παρατηρήσεις σε ένα κείμενο 22 σελίδων, χωρίς να πάρω απάντηση.
Μπορούν να το δημοσιεύσουν στην Α1 όπως και ετούτο το κείμενο, το οποίο φυσικά θα μείνει αναπάντητο όπως και το πρώτο. Δημοσιεύστε, διαδώστε τα κείμενα έστω κι αν διαφωνείτε. Αυτό θα πει δημοκρατία και ελευθερία, για την οποία ο κ. πρόεδρος έγραψε και ειδικό πόνημα.
Συνεχίζοντας την κριτική του «ανατροπέα» σημειώνω ότι η ταύτισή του με το ΠΑΣΟΚ είναι τόσο έκδηλη και τόσο περίεργη, ώστε γνωστός τηλεοπτικός αναλυτής, να τη χαρακτηρίσει ως «πολιτικό σουρεαλισμό» (Πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ στις 8 Μαΐου).
Οι πάντες, σχεδόν, καγχάζουν και ο «ανατροπέας» συνεχίζει τις κωλοτούμπες αποπειρώμενος συνεχώς να αποτινάξει τη σφραγίδα του ακραίου και σ’ αυτή του την αγωνιώδη προσπάθεια μετακυλύει τον χαρακτηρισμό σε άλλους που διαδήλωναν τα πατριωτικά τους αισθήματα, τα οποία άλλοτε υπεράσπιζε ο ίδιος!
Έτσι, δεν δίστασε να αποδώσει αυτόν τον χαρακτηρισμό σε όσους αντιδρούσαν στην άφιξη του Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα. Άλλοτε είχε αναλάβει ο ίδιος εργολαβικά την υπεράσπιση των εθνικών μας θεμάτων. Τώρα, αισθάνεται την ανάγκη να προσκομίσει πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης στο σάπιο πολιτικό σύστημα. Τώρα, ο «ανατροπέας» κινείται πολύ «σωφρόνως» στα πλαίσια του συστήματος της εθνομειοδοσίας (Για τις επιθέσεις του εναντίον των «ακραίων» βλ. εκπομπή «Ανατροπή» της 10ης Μαΐου στο «Mega»).
Η επί του προκειμένου πολιτική του κωλοτούμπα είναι τόσο κραυγαλέα και αντίθετη στις προηγούμενες θέσεις του ώστε ο γνωστός και έγκυρος σχολιαστής Γ. Ζερβός να τον χαρακτηρίσει «Αμερικανοτσολιά γαλατά» (βλ. εκπομπή του στο Β.S. της 11ης Μαΐου).
Αν ο «ανατροπέας» ανησυχούσε πραγματικά για την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού και τις συμφωνίες που υπέγραψε «για να βοηθήσει την Ελλάδα» - όπως προκλητικά δήλωσε ο Τούρκος – δεν θα στήριζε με τόσο πάθος τη συμμαχική, κατοχική και εθνικά επικίνδυνη κυβέρνηση του «συντρόφου» Τζέφρη.
Συνεπώς, το να στηρίζει την εθνοκτόνο κυβέρνηση και ταυτόχρονα να βγαίνει με πρωτοσέλιδο, της «Α1», την επομένη της άφιξης, με υποτιμητικά σχόλια και σκίτσο για τον Giorgo τον οποίο εικονίζει να κάθεται ως φτωχός συγγενής πάνω στα χρέη μπροστά σ’ έναν σουλτάνο πρωθυπουργό δεν συνιστά στάση πολιτική αλλά μπερτοδουλική.
Όταν εμφανίζεις την κυβέρνησή σου έτσι δεν την στηρίζεις, την γκρεμίζεις!
Καθαρές κουβέντες.
Επειδή η ενασχόλησή μου με τον «ανατροπέα» είναι η δεύτερη και τελευταία, θα συνεχίσω την αναδίπλωση της Μπερτόδουλης πολιτικής του καταγράφοντας μερικές ακόμη κωλοτούμπες του, οι οποίες θολώνουν τα πολιτικά και εθνικά μας πράγματα και συσκοτίζουν τους πραγματικούς πολιτικούς και εθνικούς του στόχους.Να, λοιπόν, μερικές πρόσφατες τοποθετήσεις του μέσα από τη συνέντευξή του στο «EXTRA», την Πέμπτη 11 Μαΐου:
1) «Πρέπει το γρηγορότερο να καθαρίσει το θέμα των σκανδάλων για να ηρεμήσει ο τόπος. Σας διαβεβαιώνω ότι θα πάνε στην προανακριτική όσοι πρέπει να πάνε». Σημειώνω ότι ως προς το θέμα αυτό είχε αντίθετη άποψη (την κατέγραψα στο από 24 Μαρτίου πρώτο μου κείμενο).
2) «Η κυρία Μπακογιάννη ανήκει στους 30 καλύτερους της Βουλής». Δεν τόλμησε να την κατατάξει στην πρώτη θέση, όπως θα ήθελε. Αντίθετη άποψη είχε γι’ αυτή επί πολλά χρόνια (βλ. το Α’ κείμενό μου).
3) Ενώ στηρίζει την κυβέρνηση των «Αμερικανοτσολιάδων» και του «Τσολάκογλου» - όπως χαρακτηρίζουν τη σημερινή κυβέρνηση αρκετοί σχολιαστές – ταυτόχρονα ρίχνει το δίχτυ του και προς τους ιδιοκτήτες της «ιδεολογικής» πολυκατοικίας, τους οποίους πολέμησε την ώρα της ψηφοφορίας για την εκλογή τους στην αρχηγία.
Λέει, λοιπόν: «Αντώνη Σαμαρά κάλεσέ με στο συνέδριο της Ν.Δ. να σας πως τις απόψεις μου για το πώς θα πάμε όλοι μαζί στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές για να μην τις πάρει το ΠΑΣΟΚ». Θυμίζει την παροιμία: Δύο καρπούζια σε μία μασχάλη.
4) Συνεχίζοντας λέει: «Βλέπω μπροστά μου τον κίνδυνο της δημοκρατίας».
Έτσι διαπράττει το μεγάλο πολιτικό λάθος να ταυτίζει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη δημοκρατία και την Ελλάδα (αυτή την ταύτιση επέκρινα στο Πρώτο μου κείμενο) και ταυτόχρονα εγκαταλείπει την πολύχρονη επιδίωξή του για «ανατροπή» του διεφθαρμένου συστήματος της οικογενειοκρατίας και των «σατέν» (βλ. Πρώτο κείμενό μου).Όταν διακήρυσσε την «ανατροπή» τι ήθελε ν’ ανατρέψει ο πολιτικός ανεμόμυλος; Θεωρεί ότι αυτό το εθνομειοδοτικό πολιτικό σύστημα που βιώνει η Ελλάδα της φτώχειας, του ΔΝΤ και της μίζας είναι δημοκρατία;
5) Τελευταία κωλοτούμπα στον καμβά της αλλοπρόσαλλης πολιτικής του «ανατροπέα» είναι αυτή, η οποία συνδέεται με τη συμπεριφορά του απέναντι στις τουρκικές απαιτήσεις σε βάρος των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
Έτσι, με την ευκαιρία της άφιξης του Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα, βρίσκει την ευκαιρία ν’ απομακρυνθεί από τις εθνικές θέσεις του παρελθόντος.
Σε τηλεοπτικές του λοιπόν εμφανίσεις αποπειράται να εφαρμόσει μία πολιτική χαμηλών τόνων.
Ενώ τα πατριωτικά Σωματεία και Έλληνες πατριώτες οργανώνουν συλλαλητήρια διαμαρτυρίας κατά του Τούρκου πρωθυπουργού, ο άλλοτε πούρος και ανυποχώρητος κήρυκας της υπεράσπισης των εθνικών μας θεμάτων εμφανίζεται ως πολιτική κότα.Συνιστά, λοιπόν, τη μη συμμετοχή του αθηναϊκού λαού σ’ αυτές τις εκδηλώσεις ασκώντας άμεση ψυχολογική τρομοκρατία: Κάνει λόγο για «κίνδυνο επεισοδίων και εκτροπών», διατυπώνοντας την άποψη ότι αυτή η επίσκεψη «έπρεπε να γίνει τρεις μήνες αργότερα και όχι τώρα που η Ελλάδα είναι αδύναμη».
Συνεπώς δέχεται ότι η πατρίδα πρέπει να συζητήσει τις αξιώσεις της Τουρκίας αλλά αργότερα! (Γι’ αυτές του τις κωλοτούμπες βλ. τις τηλεοπτικές εκπομπές του Γ. Ζερβού στο Β.S. της 14 Μαΐου και του ίδιου του κ. πολιτικού της κωλοτούμπας στο ΤΗΕΛΑΣΤΥ της ίδιας ημέρας).
Καταλήγοντας θα έλεγα ότι η «πολιτική» του «Αμερικανοτσολιά γαλατά» - όπως τον αποκαλεί ο έγκυρος σχολιαστής Γ. Ζερβός - διέπεται από έκδηλες τυχοδιωκτικές πολιτικές ενέργειες που αποβλέπουν σ’ ένα και μόνο στόχο: Την προσωπική και κομματική αναρρίχηση.Η επίκληση της πατρίδας είναι εντελώς προσχηματική αφού αυτή μπορούν, δυστυχώς, να επικαλούνται οι πάντες ανεξάρτητα από του τι πρόσφεραν σ’ αυτή και ανεξαρτήτως πόσα πήραν απ’ αυτή.Στα πλαίσια αυτών των προσωπικών φιλοδοξιών ο «ανατροπέας» δεν θα διστάσει να δεχθεί στους κόλπους των κομματικών υποψηφιοτήτων όλους εκείνους οι οποίοι έμειναν και θα μείνουν άστεγοι κομματικά είτε για λόγους ηθικής τάξης είτε γιατί δεν μπόρεσαν να γίνουν κάτι σ’ άλλες κομματικές χωματερές.
Μ’ άλλα λόγια, ο ΛΑΟΣ θα μετατραπεί σ’ ένα πλυντήριο ανθρώπων και ιδεών, γεγονός το οποίο κατάγγειλα με την από 17 Αυγούστου 2004 συστημένη επιστολή μου προς τον κ. Πρόεδρο.
Βάζοντας τελεία και παύλα δεν μπορώ να μην υπογραμμίσω ότι «ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ – όπως εύστοχα τον χαρακτήρισε ο Γ. Ζερβός – με την ενσυνείδητη πολιτική του έδωσε το φτυάρι στους νεκροθάφτες της Ελλάδας να σκάψουν το λάκκο της.
Συνελόντι ειπείν: Ο εν λόγω «ανατροπέας» αποτελεί τον κατ’ εξοχήν εκπρόσωπο του λαϊκισμού στην Ελλάδα, συντελώντας έτσι άμεσα όχι μόνο στη στασιμότητα, αλλά και στην οπισθοδόμισή της αφού όπως πολύ εύστοχα γράφει ο Γιάννης Κορδάτος: «Δεν υπάρχει πιο επικίνδυνος εχθρός του λαού από τον πολιτικό λαϊκισμό» (βλ. το έργο του: «Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας», τόμος Δέκατος, Αθήνα, 1957, σελ. 10 του Προλόγου».
Τα χαρακτηριστικά «λειτουργικά» στοιχεία του εθνοκτόνου λαϊκισμού είναι: «Η διγλωσσία, η αυτοαναίρεση των θέσεων και των επιλογών και ο κενολόγος βερμπαλισμός», όπως γράφω στο έργο μου: «Ο Λαϊκισμός στην Ελλάδα», Αθήνα, 2002, σελ. 21).
Πρόκειται για μια θεωρία και μία πρακτική, η οποία ενώ απατηλά δείχνει βάδισμα προς τα εμπρός, στην πραγματικότητα κάνει άλματα (σχήμα οξύμωρο) προς τα πίσω. Κάνει κωλοτούμπες!
Αθήνα, 19 Μαΐου 2010
Ο Πολίτης Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου
ANΟΙΞΤΕ ΤΗ ΛΕΡΟ- ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΗ ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ
Αυτή δυστυχώς είναι η Αθήνα μας μας εν έτει 2010, έτσι όπως την κατάντησαν. Από λίκνο του πολιτισμού και του φωτός, σε τόπο διαφθοράς, βίας και φόβου
«Η κατάσταση με τους ναρκομανείς και αλλοδαπούς στο κέντρο της Αθήνας έχει ξεπεράσει κάθε όριο.
Είχα ακούσει και διαβάσει για πολλές περιπτώσεις επιθέσεων σε ανύποπτους περαστικούς, αλλά σήμερα το πρωί ήταν η σειρά μου να ζήσω κάτι παρόμοιο.
Βρισκόμουν με το αυτοκίνητό μου στο φανάρι της οδού Σοφοκλέους και στη διασταύρωση με την οδό Πειραιώς, περιμένοντας να ανάψει το πράσινο.
Τότε ένας αλλοδαπός ναρκομανής μου ανοίγει την πόρτα του οδηγού, προσπαθώντας να με βγάλει έξω, ενώ ένας συνεργός του την ίδια στιγμή ανοίγει την πόρτα του συνοδηγού και ψάχνει να βρει αν έχω μέσα στο αυτοκίνητο οτιδήποτε που μπορεί να μου πάρει (ευτυχώς δεν είχα τίποτα).
Η σωματική μου διάπλαση, μου επέτρεψε να αμυνθώ και τελικά με σχετική ευκολία τα έβγαλα πέρα και με τους δύο, αφού βέβαια είχα την τύχη να μην οπλοφορούν. Το τι θα γινόταν πάντως αν στη θέση μου βρισκόταν ένας ηλικιωμένος ή μια γυναίκα, μπορείτε εύκολα να το φανταστείτε.
Σημειωτέον, ότι κάθε φορά που περνάω από το συγκεκριμένο σημείο, υπάρχει μια κλούβα της αστυνομίας, που όμως σήμερα δεν ήταν εκεί.
Γράφω για το περιστατικό που μου συνέβη, όχι για να βρω το δίκιο μου, ή να επιρρίψω ευθύνες στην αστυνομία, το κράτος κλπ. για το χάλι που βιώνουμε καθημερινά στην Αθήνα. Το έχουμε πάρει απόφαση πλέον, ότι με τόση εγκληματικότητα γύρω μας, η σωματική μας ακεραιότητα ή η ζωή μας εξαρτάται από την τύχη και (όπου οι συνθήκες το επιτρέπουν) από εμάς τους ίδιους.
Τα γράφω όμως για να τα διαβάσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι συμπολίτες μου, ώστε να έχουν το νου τους, γι' αυτό και διάλεξα το δικό σας blog, που έχει τεράστιο αναγνωστικό κοινό.
1. Αποφεύγετε να περνάτε από κάθε ύποπτο σημείο, αν και δεν ξέρω πλέον ποιά σημεία ΔΕΝ είναι ύποπτα.
2. Αν πρέπει οπωσδήποτε να περάσετε από εκεί, επειδή δεν υπάρχει άλλος δρόμος, φροντίστε να έχετε κλειστά τα παράθυρα του αυτοκινήτου σας και τις πόρτες ασφαλισμένες.
3. Μην αφήνετε σε κοινή θέα αντικείμενα που τραβούν το βλέμμα, ή - ακόμη καλύτερα - μην τα έχετε καν μαζί σας.
4. Καλή τύχη, γιατί εκεί που φτάσαμε, σίγουρα κάποια στιγμή θα τη χρειαστείτε.
Αυτή δυστυχώς είναι η Αθήνα μας και η Ελλάδα μας εν έτει 2010, έτσι όπως μας τις κατάντησαν. Από
λίκνο του πολιτισμού και του φωτός, σε τόπο διαφθοράς, βίας και φόβου για το συνάνθρωπο."
http://eglimatikotita.blogspot.com/2010/05/blog-post_5914.html
«Η κατάσταση με τους ναρκομανείς και αλλοδαπούς στο κέντρο της Αθήνας έχει ξεπεράσει κάθε όριο.
Είχα ακούσει και διαβάσει για πολλές περιπτώσεις επιθέσεων σε ανύποπτους περαστικούς, αλλά σήμερα το πρωί ήταν η σειρά μου να ζήσω κάτι παρόμοιο.
Βρισκόμουν με το αυτοκίνητό μου στο φανάρι της οδού Σοφοκλέους και στη διασταύρωση με την οδό Πειραιώς, περιμένοντας να ανάψει το πράσινο.
Τότε ένας αλλοδαπός ναρκομανής μου ανοίγει την πόρτα του οδηγού, προσπαθώντας να με βγάλει έξω, ενώ ένας συνεργός του την ίδια στιγμή ανοίγει την πόρτα του συνοδηγού και ψάχνει να βρει αν έχω μέσα στο αυτοκίνητο οτιδήποτε που μπορεί να μου πάρει (ευτυχώς δεν είχα τίποτα).
Η σωματική μου διάπλαση, μου επέτρεψε να αμυνθώ και τελικά με σχετική ευκολία τα έβγαλα πέρα και με τους δύο, αφού βέβαια είχα την τύχη να μην οπλοφορούν. Το τι θα γινόταν πάντως αν στη θέση μου βρισκόταν ένας ηλικιωμένος ή μια γυναίκα, μπορείτε εύκολα να το φανταστείτε.
Σημειωτέον, ότι κάθε φορά που περνάω από το συγκεκριμένο σημείο, υπάρχει μια κλούβα της αστυνομίας, που όμως σήμερα δεν ήταν εκεί.
Γράφω για το περιστατικό που μου συνέβη, όχι για να βρω το δίκιο μου, ή να επιρρίψω ευθύνες στην αστυνομία, το κράτος κλπ. για το χάλι που βιώνουμε καθημερινά στην Αθήνα. Το έχουμε πάρει απόφαση πλέον, ότι με τόση εγκληματικότητα γύρω μας, η σωματική μας ακεραιότητα ή η ζωή μας εξαρτάται από την τύχη και (όπου οι συνθήκες το επιτρέπουν) από εμάς τους ίδιους.
Τα γράφω όμως για να τα διαβάσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι συμπολίτες μου, ώστε να έχουν το νου τους, γι' αυτό και διάλεξα το δικό σας blog, που έχει τεράστιο αναγνωστικό κοινό.
1. Αποφεύγετε να περνάτε από κάθε ύποπτο σημείο, αν και δεν ξέρω πλέον ποιά σημεία ΔΕΝ είναι ύποπτα.
2. Αν πρέπει οπωσδήποτε να περάσετε από εκεί, επειδή δεν υπάρχει άλλος δρόμος, φροντίστε να έχετε κλειστά τα παράθυρα του αυτοκινήτου σας και τις πόρτες ασφαλισμένες.
3. Μην αφήνετε σε κοινή θέα αντικείμενα που τραβούν το βλέμμα, ή - ακόμη καλύτερα - μην τα έχετε καν μαζί σας.
4. Καλή τύχη, γιατί εκεί που φτάσαμε, σίγουρα κάποια στιγμή θα τη χρειαστείτε.
Αυτή δυστυχώς είναι η Αθήνα μας και η Ελλάδα μας εν έτει 2010, έτσι όπως μας τις κατάντησαν. Από
λίκνο του πολιτισμού και του φωτός, σε τόπο διαφθοράς, βίας και φόβου για το συνάνθρωπο."
http://eglimatikotita.blogspot.com/2010/05/blog-post_5914.html
Κουφάλες -Κουφάλες έρχονται κρεμάλες...
Κουφάλες –Κουφάλες (της παγκόσμιας Διακυβέρνησης) έρχονται κρεμάλες...
23/5/10
Θρίαμβος της Ενημέρωσης κόντρα στην «Επικοινωνία»
Συγκλονιστική αλλαγή στη στάση της Κοινής Γνώμης για τους κρατικοδίαιτους « ψωρο-επιχειρηματίες».Το 82,1% τους θεωρεί συνένοχους για την κρίση.
Η ψωρο-ελίτ, και το Κόμμα της «εταιρικής ευθύνης» , πρόβαλαν από τα κανάλια τους, όλη την προηγούμενη εβδομάδα την δημοσκόπηση της Αlco, σύμφωνα με την οποία το 93% του κόσμου, τα είχε, με τη Δημοκρατία (τους πολιτικούς), και μόνο το 25%, στρεφόταν κατά των «επιχειρηματιών».
Σε αυτήν την προπαγάνδα αντέδρασαν το τηλεοπτικό και το ηλεκτρονικό Δελτίο των 11. Εξηγήσαμε, ότι οι «επιχειρηματίες», οι Χορηγοί συστήματος, ευθύνονται και για την διαφθορά των πολιτικών, και για τη λεηλασία του πλούτου της χώρας, που οδήγησε στην χρεωκοπία.
Επτά μέρες μετά την δημοσκόπηση της Αlco, και την παρέμβαση στην ενημέρωση του Δελτίου των 11, Το ΠΑΡΟΝ, σημερινό τοy φύλο, καταγράφει, με δημοσκόπηση της Rass, ότι το 82,1% θεωρεί τους κρατικοδίαιτους «ψωρο-επιχειρηματίες», συνένοχους για την κρίση, και ότι το 75,9%, λέει όχι στο Κόμμα της «Εταιρικής Ευθύνης» και τους «Επιχειρηματίες» και εργολάβους Εθνο-σωτήρες.
Η Συγκλονιστική, και μοναδική στα παγκόσμια χρονικά ανατροπή και αλλαγή της εκτίμησης οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην ανατροπή της παραπληροφόρησης.
Την ίδια γνώμη είχε ο κόσμος και πρίν.Αλλά υπό το καθεστώς της προπαγάνδας, δήλωνε αυτό που του έδειχναν. Μια απλή παρέμβαση της Ενημέρωσης, έθεσε σε κίνηση την απλή λογική του πολίτη και τα συμπεράσματα του διατυπώθηκαν ξακάθαρα.δεν χρειάζεται να πείσουμε τον κόσμο για τους Χουντο-Δασκαλόπουλους. Τους ξέρει. Μια ανάσα για να σκεφθεί μόνος του χρειάζεται, και τους στέλνει εκει που πρέπει, επικοινωνιολόγους και Εταιρική ευθύνη.
Αλλά συμπεράσματα της έρευνας της Rass.To 63,7% ψάχνει « νέα λύση», στο πολιτικό πρόβλημα της χώρας .Το 73,7% είναι απογοητευμένο από την κυβέρνηση. Το 85,5 % δηλώνει απογοητευμένο από την ΝΔ. Το 73,9% αντιλαμβάνεται ότι μας κυβερνάει η χούντα του ΔΝΤ.
Απέτυχε και η επικοινωνιακή καταιγίδα με την επίσκεψη του Ερντογάν του Πορθητή. Μόλις το 7,4% πιστεύει ότι ωφελήθηκε η Ελλάδα. Φανταστείτε να μην υπήρχε η επικοινωνιακή καταιγίδα. Το 78,6%, πιστεύει ότι η παράσταση των Αθηνών, δεν ήταν ειλικρινής.
Σπύρος Χατζάρας
Η ψωρο-ελίτ, και το Κόμμα της «εταιρικής ευθύνης» , πρόβαλαν από τα κανάλια τους, όλη την προηγούμενη εβδομάδα την δημοσκόπηση της Αlco, σύμφωνα με την οποία το 93% του κόσμου, τα είχε, με τη Δημοκρατία (τους πολιτικούς), και μόνο το 25%, στρεφόταν κατά των «επιχειρηματιών».
Σε αυτήν την προπαγάνδα αντέδρασαν το τηλεοπτικό και το ηλεκτρονικό Δελτίο των 11. Εξηγήσαμε, ότι οι «επιχειρηματίες», οι Χορηγοί συστήματος, ευθύνονται και για την διαφθορά των πολιτικών, και για τη λεηλασία του πλούτου της χώρας, που οδήγησε στην χρεωκοπία.
Επτά μέρες μετά την δημοσκόπηση της Αlco, και την παρέμβαση στην ενημέρωση του Δελτίου των 11, Το ΠΑΡΟΝ, σημερινό τοy φύλο, καταγράφει, με δημοσκόπηση της Rass, ότι το 82,1% θεωρεί τους κρατικοδίαιτους «ψωρο-επιχειρηματίες», συνένοχους για την κρίση, και ότι το 75,9%, λέει όχι στο Κόμμα της «Εταιρικής Ευθύνης» και τους «Επιχειρηματίες» και εργολάβους Εθνο-σωτήρες.
Η Συγκλονιστική, και μοναδική στα παγκόσμια χρονικά ανατροπή και αλλαγή της εκτίμησης οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην ανατροπή της παραπληροφόρησης.
Την ίδια γνώμη είχε ο κόσμος και πρίν.Αλλά υπό το καθεστώς της προπαγάνδας, δήλωνε αυτό που του έδειχναν. Μια απλή παρέμβαση της Ενημέρωσης, έθεσε σε κίνηση την απλή λογική του πολίτη και τα συμπεράσματα του διατυπώθηκαν ξακάθαρα.δεν χρειάζεται να πείσουμε τον κόσμο για τους Χουντο-Δασκαλόπουλους. Τους ξέρει. Μια ανάσα για να σκεφθεί μόνος του χρειάζεται, και τους στέλνει εκει που πρέπει, επικοινωνιολόγους και Εταιρική ευθύνη.
Αλλά συμπεράσματα της έρευνας της Rass.To 63,7% ψάχνει « νέα λύση», στο πολιτικό πρόβλημα της χώρας .Το 73,7% είναι απογοητευμένο από την κυβέρνηση. Το 85,5 % δηλώνει απογοητευμένο από την ΝΔ. Το 73,9% αντιλαμβάνεται ότι μας κυβερνάει η χούντα του ΔΝΤ.
Απέτυχε και η επικοινωνιακή καταιγίδα με την επίσκεψη του Ερντογάν του Πορθητή. Μόλις το 7,4% πιστεύει ότι ωφελήθηκε η Ελλάδα. Φανταστείτε να μην υπήρχε η επικοινωνιακή καταιγίδα. Το 78,6%, πιστεύει ότι η παράσταση των Αθηνών, δεν ήταν ειλικρινής.
Σπύρος Χατζάρας
Το εθνικό μας τέλμα και οι μάζες
Μόνοι μας θα σωθούμε παίρνοντας πίσω τα κλεμμένα και τιμωρώντας ανελέητα τους κλέφτες.
Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα
Πολλοί, πάρα πολλοί, αναρωτούνται για τα όσα κακόμορφα και χυδαία εκτυλίσσονται ετούτα τα χρόνια στην Ελλάδα χωρίς την αντίδραση των λαϊκών μαζών.
Από τις ηρωικές εποχές της εποποιίας του ’40 και της Εθνικής Αντίστασης – και τα όσα δίσεκτα χρόνια ακολούθησαν – οι λαϊκές μάζες πέρασαν στα εκφυλισμένα χρόνια της Ιουλιανής μεταπολίτευσης του 1974.
Πρόκειται για τις δεκαετίες που σημαδεύτηκαν από τον άκρατο καριερισμό, για την ακόρεστη δίψα για δύναμη και εξουσία και για την αρπαχτή με κάθε μέσο: Ατομική και κοινωνική κατάπτωση, η οποία δεν είναι άμοιρη του γενικού ξεπεσμού της Ελλάδας, τον οποίο τώρα βιώνει ο «κυρίαρχος» λαός σε όλα τα επίπεδα. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα ξέπεσε τόσο πολύ στου κακού τη σκάλα.
Έγινε κι άλλες φορές και ξανάγινε στα χρόνια του εθνικού μας βάρδου Κωστή Παλαμά (1859-1943), ο οποίος σκιαγράφησε το εθνικό κατάντημα της εποχής του με ετούτους τους οδυνηρούς στίχους:
«Και μη έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί / να κατρακυλήσεις πιο βαθιά / στου Κακού τη σκάλα / για τ’ ανέβασμα ξανά που σε καλεί / θα αιστανθείς να σου φυτρώνουν / ώ χαρά! τα φτερά / τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα» («Δωδεκάλογος του Γύφτου»).
Από τότε, η Ελλάδα κι ο λαός της - ο τόσο μικρός σήμερα – έπεσαν και σηκώθηκαν και ξανάπεσαν και ξανασηκώθηκαν, φορώντας τα φτερά τα μεγάλα και ανέβηκαν τα σκαλιά της δημιουργίας.
Τούτες τις ώρες της εθνικής οδύνης φαίνεται να ραγίζουν τα καταπιεσμένα και μαύρα όνειρα των λαϊκών μαζών, που «μοιάζουν με τα φύλλα που σηκώνει η θύελλα, τα σκορπίζει σε όλες τις κατευθύνσεις και κατόπιν τα αφήνει να ξεπέσουν» όπως γράφει ο Γ. Λε Μπον (βλ. το έργο του: «Ψυχολογία των Μαζών», εκδ. «Το βήμα», Αθήνα, 2010, σελ. 42).
Η Ελλάδα ζει τις ώρες της θύελλας. Αν δεν σκορπιστούν τα φύλλα προς «όλες τις κατευθύνσεις» θα σαπίσουν και όταν ένας λαός σαπίζει δύσκολα ν’ ανακτήσει τα χαμένα φτερά του.
Ήρθε η ώρα και της αρετής και της τόλμης και της ιστορικής μνήμης που διδάσκει ότι «από το στήθος των λαϊκών μαζών έτρεξαν οι χείμαρροι αίματος που χρειάστηκαν για το θρίαμβο κάθε πίστης», όπως συμπληρώνει ο Γάλλος ψυχολόγος.
Καμιά Ευρωπαϊκή Ένωση, κανένα Δ.Ν.Τ., κανείς ξένος δεν πρόκειται να μας σώσει.
Μόνοι μας θα σωθούμε παίρνοντας πίσω τα κλεμμένα και τιμωρώντας ανελέητα τους κλέφτες.
Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα
Πολλοί, πάρα πολλοί, αναρωτούνται για τα όσα κακόμορφα και χυδαία εκτυλίσσονται ετούτα τα χρόνια στην Ελλάδα χωρίς την αντίδραση των λαϊκών μαζών.
Από τις ηρωικές εποχές της εποποιίας του ’40 και της Εθνικής Αντίστασης – και τα όσα δίσεκτα χρόνια ακολούθησαν – οι λαϊκές μάζες πέρασαν στα εκφυλισμένα χρόνια της Ιουλιανής μεταπολίτευσης του 1974.
Πρόκειται για τις δεκαετίες που σημαδεύτηκαν από τον άκρατο καριερισμό, για την ακόρεστη δίψα για δύναμη και εξουσία και για την αρπαχτή με κάθε μέσο: Ατομική και κοινωνική κατάπτωση, η οποία δεν είναι άμοιρη του γενικού ξεπεσμού της Ελλάδας, τον οποίο τώρα βιώνει ο «κυρίαρχος» λαός σε όλα τα επίπεδα. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα ξέπεσε τόσο πολύ στου κακού τη σκάλα.
Έγινε κι άλλες φορές και ξανάγινε στα χρόνια του εθνικού μας βάρδου Κωστή Παλαμά (1859-1943), ο οποίος σκιαγράφησε το εθνικό κατάντημα της εποχής του με ετούτους τους οδυνηρούς στίχους:
«Και μη έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί / να κατρακυλήσεις πιο βαθιά / στου Κακού τη σκάλα / για τ’ ανέβασμα ξανά που σε καλεί / θα αιστανθείς να σου φυτρώνουν / ώ χαρά! τα φτερά / τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα» («Δωδεκάλογος του Γύφτου»).
Από τότε, η Ελλάδα κι ο λαός της - ο τόσο μικρός σήμερα – έπεσαν και σηκώθηκαν και ξανάπεσαν και ξανασηκώθηκαν, φορώντας τα φτερά τα μεγάλα και ανέβηκαν τα σκαλιά της δημιουργίας.
Τούτες τις ώρες της εθνικής οδύνης φαίνεται να ραγίζουν τα καταπιεσμένα και μαύρα όνειρα των λαϊκών μαζών, που «μοιάζουν με τα φύλλα που σηκώνει η θύελλα, τα σκορπίζει σε όλες τις κατευθύνσεις και κατόπιν τα αφήνει να ξεπέσουν» όπως γράφει ο Γ. Λε Μπον (βλ. το έργο του: «Ψυχολογία των Μαζών», εκδ. «Το βήμα», Αθήνα, 2010, σελ. 42).
Η Ελλάδα ζει τις ώρες της θύελλας. Αν δεν σκορπιστούν τα φύλλα προς «όλες τις κατευθύνσεις» θα σαπίσουν και όταν ένας λαός σαπίζει δύσκολα ν’ ανακτήσει τα χαμένα φτερά του.
Ήρθε η ώρα και της αρετής και της τόλμης και της ιστορικής μνήμης που διδάσκει ότι «από το στήθος των λαϊκών μαζών έτρεξαν οι χείμαρροι αίματος που χρειάστηκαν για το θρίαμβο κάθε πίστης», όπως συμπληρώνει ο Γάλλος ψυχολόγος.
Καμιά Ευρωπαϊκή Ένωση, κανένα Δ.Ν.Τ., κανείς ξένος δεν πρόκειται να μας σώσει.
Μόνοι μας θα σωθούμε παίρνοντας πίσω τα κλεμμένα και τιμωρώντας ανελέητα τους κλέφτες.
Η Δημοκρατία και η Παγκόσμια Χουντική Διακυβέρνηση
Ακούω από πολλούς την ατάκα "χρειαζόμαστε έναν Παπαδόπουλο" και δεν κουράζομαι να εξηγώ ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι αληθινή δημοκρατία.
Αυτή τη στιγμή βιώνουμε μία δικτατορία ήπιας μορφής ενδεδυμένη το μανδύα της δημοκρατίας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι φταίει η δημοκρατία για ότι συμβαίνει αλλά η έλλειψη αυτής. Ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει αυτό και πρέπει να το εξηγούμε διαρκώς, να γίνει κατανοητό από όλους.
Ο αγώνας είναι για την δημοκρατία, την εθνική ανεξαρτησία, για την κοινωνική δικαιοσύνη, για την ελευθερία, ο αγώνας είναι ενάντια στην παγκόσμια "δημοκρατική" διακυβέρνηση (παγκόσμια δικτατορία) που δεν θέλει τα κράτη-έθνη να υφίστανται, αλλά μία πανσπερμία λαών σκλάβων πειθήνια όργανα της νέας τάξης πραγμάτων, γι'αυτό χτυπιούνται οι θρησκείες, τα ήθη και έθιμα των λαών γιατί αυτά αποτελούν τον συνδετικό κρίκο των εθνών, είναι αυτά τα συστατικά που διαφοροποιούν τους λαούς μεταξύ τους.
Οφείλουμε να υπερασπιστούμε την ιστορία μας, τα ήθη και έθιμα, τις παραδόσεις μας, τον πολιτισμό μας, την γλώσσα μας αλλά και την Ορθοδοξία, όποιος δεν το βλέπει αυτό είναι σε λάθος δρόμο, δεν θα γίνουμε λαός Benetton γιατί λαός Benetton προυποθέτει μία θρησκεία (περιούσια), μία γλώσσα (αγγλοσαξονική), ένα νόμισμα, μία κυβέρνηση (περιούσιων), έναν τρόπο ζωής, έναν ηγέτη (περιούσιο), ένα κράτος (περιούσια αυτοκρατορία), έναν λαό σκλάβο και ελεγχόμενο με κάμερες, μικροτσίπ, φακέλωμα, αστυνομοκρατία, αλλά και έλεγχο στο νερό και στο φαγητό.
Χρήστος Παναγιωτόπουλος
Αυτή τη στιγμή βιώνουμε μία δικτατορία ήπιας μορφής ενδεδυμένη το μανδύα της δημοκρατίας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι φταίει η δημοκρατία για ότι συμβαίνει αλλά η έλλειψη αυτής. Ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει αυτό και πρέπει να το εξηγούμε διαρκώς, να γίνει κατανοητό από όλους.
Ο αγώνας είναι για την δημοκρατία, την εθνική ανεξαρτησία, για την κοινωνική δικαιοσύνη, για την ελευθερία, ο αγώνας είναι ενάντια στην παγκόσμια "δημοκρατική" διακυβέρνηση (παγκόσμια δικτατορία) που δεν θέλει τα κράτη-έθνη να υφίστανται, αλλά μία πανσπερμία λαών σκλάβων πειθήνια όργανα της νέας τάξης πραγμάτων, γι'αυτό χτυπιούνται οι θρησκείες, τα ήθη και έθιμα των λαών γιατί αυτά αποτελούν τον συνδετικό κρίκο των εθνών, είναι αυτά τα συστατικά που διαφοροποιούν τους λαούς μεταξύ τους.
Οφείλουμε να υπερασπιστούμε την ιστορία μας, τα ήθη και έθιμα, τις παραδόσεις μας, τον πολιτισμό μας, την γλώσσα μας αλλά και την Ορθοδοξία, όποιος δεν το βλέπει αυτό είναι σε λάθος δρόμο, δεν θα γίνουμε λαός Benetton γιατί λαός Benetton προυποθέτει μία θρησκεία (περιούσια), μία γλώσσα (αγγλοσαξονική), ένα νόμισμα, μία κυβέρνηση (περιούσιων), έναν τρόπο ζωής, έναν ηγέτη (περιούσιο), ένα κράτος (περιούσια αυτοκρατορία), έναν λαό σκλάβο και ελεγχόμενο με κάμερες, μικροτσίπ, φακέλωμα, αστυνομοκρατία, αλλά και έλεγχο στο νερό και στο φαγητό.
Χρήστος Παναγιωτόπουλος
Διόρισε το σόι της και το χωριό της η Τζάκρη
Τα ρουσφέτια των ρουσφετιών !!!Ακόμη ένα αγκάθι για την κυβέρνηση σε ένα θέμα στο οποίο προκύπτει μείζον ηθικό, αλλά και πολιτικό ζήτημα, για την υφυπουργό που διόρισε 36 ξαδέλφια και συγχωριανούς στο Μουσείο Πέλλας.
Ο λόγος για την υφυπουργό Εσωτερικών με έδρα την Μακεδονία, Θεοδώρα Τζάκρη, η οποία σύμφωνα με το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Αποκαλύψεις που κυκλοφορεί κάθε Σάββατο, φέρεται να εμπλέκεται σε ένα όργιο ρουσφετολογικών προσλήψεων συγγενών και συγχωριανών της....
Σύμφωνα την εφημερίδα Αποκαλύψεις η κρυφοσλαβομακεδονίτισσα Θεοδώρα Τζάκρη, προσέλαβε 36 συγγενείς και συγχωριανούς της , από τους συνολικά 300 υποψηφίους σε διαγωνισμό του υπουργείου Πολιτισμού για το Μουσείο της Πέλλας.
Η εφημερίδα δημοσιεύει την λίστα της ντροπής με τους 36 συγγενείς και συγχωριανούς της υφυπουργού Εσωτερικών, από την οποία φαίνεται πως όλοι είναι γνωστοί της από συγγενείς εώς ξαδέλφια.
Η κοντόχοντρη κα Τζάκρη, κατάγεται από την Πέλλα όπου εκεί βρίσκεται το εν λόγω Μουσείο, και κατοικεί στα Γιαννιτσά, ενώ έχει διατελέσει και αντινομάρχης Πέλλας.
Η χρεωκοπία του Αυνανιστάν επι Αναντάμ του Γ΄ του Στοχαστή
Οι καθηγητές της Πολιτικής Οικονομίας της Χαϋδελβέργης, χρησιμοποιούν όπως ξέρετε συχνά, το Σουλτανάτο του Αυνανιστάν , σαν παράδειγμα διεφθαρμένου κρατιδίου που κατέρρευσε οικονομικά αρχές του 1600 μετά Μωάμεθ (μ.Μ.). Σουλτάνος του βασιλείου αυτού ήταν ο Αναντάμ ο Γ΄ ο Στοχαστής, της δυναστείας των Παπαντάμ, ένας αγράμματος μονάρχης που διαδέχθηκε τον Καραμάν Αλή τον Β΄ τον Νωθρό, που είχε διαδεχθεί τον Χαμίτη τον Ξινό .
Είχαν όλοι βάλει το χεράκι τους στην καταστροφή του Σουλτανάτου.
Ο Χαμίτης είχε διορίσει πολλούς κλέφτες ως υπουργούς φροντίζοντας μάλιστα να βγάλει φετφά πως οι κλεψιές ενός υπουργού συγχωρούνται από τον Αλλάχ 4 χρόνια μετά τη διάπραξή τους.
Αλλά και απλοί αξιωματούχοι του όπως ο στρατηγός Τσουκαλάτ που ομολόγησε πως λαδωνόταν από ξένους εμπόρους και μετέφερε τα λεφτά στο σεράϊ δεν κάθισαν ποτέ στο σκαμνί γιατί η Δικαιοσύνη του Αυνανιστάν λειτουργούσε με περίεργους ρυθμούς, κάτω από φόρτο εργασίας, αφού είχε να κόψει χέρια και μύτες σε χιλιάδες κλεφτρόνια, πόρνες, μικροαπατεώνες που συνωστίζονταν στο εδώλιο του δικαστικού μέγαρου του Αρείου Φούρνου.
Χαριστική βολή στην οικονομία ήταν η διεξαγωγή των πανασιατικών αγώνων της Ολυμπιακής Μαστούρας, που έγιναν κατ’απαίτησιν του λαού του Αυνανιστάν ο οποίος διψούσε για θεάματα.
Ο Σουλτάνος ενέδωσε στις πιέσεις αυτές για να κάνει και το χατίρι πολλών εργολάβων και της φιλόδοξης Γιαναγγέλ χανούμ μιας ευλαβικής αρχόντισσας, που γνώρισε και αγάπησε τον πάμπλουτο άντρα της όταν λιποθύμισε στην αγκαλιά του στο Τζαμί του Μεγάλου Αγιατολλάχ της Ισταμπούλ.
Η βασιλεία του Καραμάν Αλή του Νωθρού , γνωστού και ως άντρα της δασκαλογιάτρισσας, δεν είχε το προηγούμενό της.
Καθισμένος ολημερίς στον οντά του βλέποντας τάβλι και πολεμικά παιχνίδια στο μπανιστίρ ντουλάπ, ο ευσεβής Νωθρός, άνοιξε πάρε δώσε με τον Δερβίς Εφρέμη έναν παμπόνηρο χότζα του ιερού τεκέ του Βαλτοβουρκίου και βρέθηκε μπλεγμένος αυτός και πολλοί υπουργοί του σε ένα απίστευτο αλισιβερίσι που βγήκε στη φόρα όταν ο Σουλτάνος τα χάλασε με κάποιον Μπανιστιρ-ντουλαπάρχη.
Βουτηγμένος στα σκάνδαλα ο χοντροσουλτάνος, ειδικά κάποιοι δικοί του με τη φράγκικη Εταιρεία Μίζεν-μπαξίς που λάδωνε και τη φατρία των Πράσινων, το έσκασε διορίζοντας για διάδοχό του στη γαλανή φάρα κάποιον παλιό προδότη της, τον Σαμάρ πασά, απόγονο τάχα μου του πολύ παλιού και δοξασμένου Ισκαντέρ πασά του κατακτητή από το Γιουνανιστάν και της Πηνελόπης Έψιλον, μιας Γραικιάς αρχοντοπούλας.
Οι ιστορικοί αποφεύγουν να ασχοληθούν με τη βασιλεία του Καραμάν, γιατί δεν της βρίσκουν τίποτα καλό παρά μόνο ξεπουλήματα της κρατικής περιουσίας σε διάφορους επιτήδειους, που μερικοί από δαύτους όπως ο ιδιοκτήτης των Ιπτάμενων Χαλιών της Βαγδάτης μεγαλοπιανόντουσαν πως κάποτε θα γίνουν και Βεζύρηδες στη θέση του Βεζύρη για να σώσουν τάχα το Σουλτανάτο, δηλαδή για να του δώσουν τη χαριστική βολή σαν το Δόγη της Βενετιάς στη Φραγκιά τον κόντε Μπερλουσκόν που οι κουτοί τον είχαν για ιδανικό βασιλιά, αφού είχε το καλύτερο χαρέμι με 18χρονες.
Ο Αναντάμ άρπαξε το θρόνο με τη βοήθεια μεγάλου μέρους του λαού, παρ’όλο που τονε ξέρανε τι ναργιλέ φούμαρε, σαν υπουργός του Χαμίτη και του πατέρα του του Παπαντάμ Β΄ πασά, του Χαρεμιτζή, αφού ποτέ του δεν διαφώνησε ούτε κατήγγειλε τίποτα, ενώ και ο παιδικός του φίλος ο Τερεπέκ Αλής ο μετανοημένος λιποτάκτης, είχε πάρει μια νόμιμη προμήθεια 6,5 εκατομμύρια γρόσια για μηχανήματα ασφαλείας των Αγώνων, που όμως δεν φτούρησαν ούτε λειτούργησαν ποτέ.
Ήταν τόσο υποκριτής ο λαός που τάχα του αναρωτιότανε γιατί δεν δικαζόταν κανείς από τους Μεγάλους κλέφτες του λαϊκού βιού, λες και δεν ήξερε πως κόρακας κοράκου μάτι δε βγάνει.
Θορυβημένος από το σάλο ο Αναντάμ, έριξε σε δυσμένεια κάτι θεραπευτές της κεντρικής πλατείας της πρωτεύουσας που για χρόνια όλοι ξέρανε πως κλέβανε φόρους και γκρέμισε με χορούς και τύμπανα ένα μισογκρεμισμένο κτίριο που έκλεινε τη θέα στη Μεγάλη λίμνη, λέγοντας πως τάχατες σε τρια φεγγάρια θα ρίξει και άλλα κτίρια.
Εκεί που την πάτησε ήταν όταν αποκαλύφθηκε η φοροκλοπή του άντρα κάποιας υπουργίνας του, του δημοφιλή Αμανετζή Τολ Τσοπάν, αλλά η υπόθεση ξεχάστηκε αφού η υπουργίνα που ήξερε τα χαϊρια του άντρα της, ήταν λέει εξαιρετικής ευαισθησίας άτομο και γύρισε πίσω στον οντά της. για να εξευμενιστεί ο όχλος.
Αυτοί που δεν άγγιζε κανένας ήταν οι μαυροφόροι Ιμάμηδες του Μεγάλου Τεμένους, που ξέρανε ούλα τα ξόρκια και τα μαγικά του Αλλάχ και ο πολυσέβαστος πολυχρονεμένος Χαλίφης τους Ιερονοάμ ο τσιφλικάς, που διαδέχτηκε τον Χουντούλ Δουλ τον Κουσουρλή.
Αυτοί μάτια μου, δεν πληρώνανε γρόσι φόρο αλλά προσεύχονταν λέει στον Αλλάχ ολημερίς για το καλό του λαού. Ήταν πρόσωπα σεβαστά σε όλους, ακόμη και στις φατρίες των Ορεινών του κόκκινου βουνού Κουκουσυρίζ, που συχνά σήκωναν τάχατες κάτι σαν επανάσταση κατά του Σουλτάνου κατεβάζοντας μερικές χιλιάδες λαού στο κέντρο της πρωτεύουσας χωρίς να πετυχαίνουν ποτέ τίποτα περισσότερο από το να επωφελούνται και να τα κάνουν λίμπα στο παζάρι κάτι περίεργοι Τύποι με μαύρες κουκούλες που κανένας δεν ήξερε πούθε κρατάει η σκούφια τους.
Ο λαός φώναξε λίγο να φορολογηθεί το θαυματουργό Τέμενος που ξεχείλιζε από χρυσάφι, κάτι είπανε και οι ορεινοί στην αρχή αλλά μετά το πράγμα ξεχάστηκε γιατί έτσι ήθελε ο Αλλάχ και τα μυστικά κονδύλια του άγιου χαλιφάτου που κλείνανε πολλά στόματα.
Το Αυνανιστάν χρεωκόπησε κάποιο δειλινό που ο Σουλτάνος του έκανε βαρκάδα σε κάποιο νησί του ανατολικού Αρχιπελάγους. Λίγο πολύ όλοι το περιμένανε κι η Φραγκιά δεν έκλαψε για δαύτο γιατί όλοι ξέρανε τι συμμορία μπαγαπόντηδων ήτανε που έδινε πάντα ψεύτικα στοιχεία στο κοινό ταμείο της Μεγάλης Συμμαχίας και κλαιγόταν για δανεικά.
Δεν κλέβανε μόνο οι υπουργοί του, έκλεβε και ο μισός λαός άλλος την εφορία, άλλος την πολεοδομία, άλλος τον αδελφό του, άλλος τον γείτονά του, οι γιατροί τους αρρώστους τους, τι να τα λέμε τώρα ο λαός ήταν δουλικός, κλαψιάρης, πονηρός, κουτός, αμόρφωτος, θρησκόληπτος, υποκριτής, χαβαλετζής, τεμπέλης, κακομαθημένος στη μεγάλη του πλειοψηφία και έκλεινε τα μάτια στις βρωμιές των αρχόντων γιατί ήξερε πως και ο ίδιος ήταν από την ίδια πάστα.
Όλοι ξέρανε πως τα περισσότερα γρόσια του Αυνανιστάν πηγαίνανε στη Φραγκιά που του πούλαγε όπλα, όπως έκανε και στους γειτόνους του Περσιάνους, Γκέγκηδες, Σλαβομακεντόνσκι κλπ
Όλοι ξέρανε πως πολλοί μεσίτιδες παίρνανε από τη δουλειά αυτή χοντρά μπαξίσια, αλλά πρώτον θέλανε όπλα για τις παρελάσεις για να μπούνε στο μάτι των οχτρών τους-και είχανε πολλούς, όλους οχτρούς τους βλέπανε-και δεύτερο όποιος μίλαγε ενάντια στον πόλεμο και το στρατό τον λέγανε αδελφή, ντίγκι ντάγκα και προδότη.
Βγήκε το λοιπόν στο μπανιστίρ ντουλάπ ο Αναντάμ με φόντο κάτι καϊκια όπως τον ορμηνέψανε οι αυλικοί του και ο αδελφός του Νικολάκαγας (συγγραφεύς) και απευθύνθηκε στους πιστούς λέγοντας πως τώρα φαληρίσανε λόγω της διεθνούς συγκυρίας ή κάπως έτσι αλλά πολύ σύντομα θα τη βρούνε την Ιθάκη.
Όσοι ξέρανε γράμματα ανατρίχιασαν γιατί αυτό σήμαινε δέκα δύσκολα χρόνια.
Ο Σουλτάνος είχε συμβουλευτεί δυο υπουργούς του την Μπιρμίλ χανούμ (του γυμναστηρίου) και τον Γερουλάν Χαιβάν (της παλιοπαρέας) που ήταν γραμματιζούμενοι αλλά δεν ήξεραν από ποίηση του αρχαίου λυράρη Ομέρ κι έτσι δεν προλάβανε τη γκάφα.
Νομίζανε πως ο Οδυσσεβάχ έκανε τρια χρόνια να βρει το νησί του, κι έτσι βρήκανε τα λόγια του Αναντάμ μετρημένα και σοφά. Ο Αναντάμ ήταν μεγάλος γκαφατζής αλλά οι τελάληδες που λέγανε τα νέα στον όχλο το κρύβανε όσο μπορούσαν (για εθνικούς λόγους).
Τώρα το τι γίνηκε τα δέκα αυτά χρόνια με τέτοιο μπατίρημα και με τον Αναντάμ για Σωτήρα, ας μην το πούμε εδώ, έτσι μέσες άκρες να πούμε μόνο πως έγινε του Καρα Τζαφέρ, της Τζούλιας και της Ντουβλχανούμ το κάγκελο.
(Από τα παραμύθια της Χαλιμάς)
Γράμμα από το Ληξούρι:
Αναγνώστης Λασκαράτος
http://listonplace.blogspot.com/2010/05/blog-post_5655.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FfXXB+%28Listonplace%29
ΑΤΖΕΝΤΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ. ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ
Το θεριό της παγκόσμιας διακυβέρνησης και της Νέας Τάξης βρυχάται.
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/05/blog-post_2938.html
Σε μια εποχή που συνιστά από μόνη της πρόκληση για μεγάλες ανατροπές στη γεωπολιτική, την κοινωνία και την οικονομία, κανείς δε δικαιούται να κοιμάται ήσυχος και να επαναπαύεται στις δάφνες της αυθεντικότητάς του.
Πολύ δε περισσότερο που από μόνη της αυτή η εποχή, δε συνιστά μονάχα πρόκληση για μεγάλες ανατροπές αλλά κυοφορεί και δραματικές ανακατατάξεις.
Τις κατευθύνει ένας αντίπαλος που είναι ισχυρός.
Ένας αντίπαλος που έχει στα χέρια του μηχανισμούς για να τις επιβάλει.
Ένας αντίπαλος που έχει προσδιορίσει με σαφήνεια ποιο είναι το κεντρικό του ζητούμενο.
Ένας αντίπαλος πολιτικά και κοινωνικά αδίστακτος, που αδιαφορώντας για το τίμημα είναι αποφασισμένος να κόψει το νήμα του τερματισμού.
Το θεριό της παγκόσμιας διακυβέρνησης και της Νέας Τάξης βρυχάται.
Είναι φανερό πως ο αγωνιζόμενος λαός συνιστά τη μοναδική δύναμη ανακοπής, και αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα που είναι ικανός να του ανατρέψει τα σχέδια.
Αυτή όμως η θεμελιακή διαπίστωση από μόνη της δεν αρκεί για να μετατρέψει τον αγωνιζόμενο λαό και το μαζικό κίνημα από ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ σε ΑΤΜΟΜΗΧΑΝΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.
Το ποιος είναι αυτός που καθορίζει την ατζέντα, αλλά και το ακριβές περιεχόμενο της ημερήσιας διάταξής της, είναι μείζονος σημασίας ζήτημα και κανείς δε δικαιούται να το υποτιμήσει και πολύ περισσότερο να το παραβλέψει.
Αν την ατζέντα την καθορίζει το πολιτικό σύστημα και οι εκφραστές του, τότε και οι καλύτερα οργανωμένοι αγώνες εξαντλούνται στην άμυνα.
Σε μια άμυνα που δε διεκδικεί να κερδίσει περισσότερα αλλά αγωνίζεται απελπισμένα προκειμένου να χάσει όσο γίνεται λιγότερα από τη γενικευμένη επίθεση σε βάρος των λαών και των εργαζομένων.
Σε μια νύχτα αφαιρέθηκαν κατακτήσεις ενός αγώνα 60χρονου, και σήμερα το εργατικό κίνημα προσπαθεί να περισώσει. τι???. Και ο λόγος που αφαιρέθηκαν είναι απλός.
Κάποιοι αποφάσισαν πως ήρθε η ώρα να τις αφαιρέσουν. Τόσο απλά.
Αυτό ήθελαν.. αυτό στόχευσαν. αυτό πέτυχαν.
Το πέτυχαν γιατί δεν αναλώθηκαν με φανφάρες για το κοινωνικοπολιτικό σύστημα το οποία προσκύνησαν και ορκίστηκαν να υπηρετούν.
Δε τους ενδιαφέρουν οι φανφάρες αλλά ο στόχος τους.
Δεν τους ενδιαφέρει η θεωρητική γυμναστική του μυαλού της κοινωνίας αλλά η στόχευση.
Δεν τους ενδιαφέρουν οι δαιδαλώδεις διαδρομές αλλά το αποτέλεσμα.
Διαμόρφωσαν αυτοί την ατζέντα, γι αυτό και είναι αυτοί που καρπώθηκαν το αποτέλεσμα. Τόσο απλό.
Προϋπόθεση της νίκης τους ήταν να καταστήσουν τους λαούς αμυνόμενους και να διατηρήσουν το ρόλο του επιτιθέμενου για τον εαυτό τους. Τόσο απλό.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ>>> http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/05/blog-post_2938.html
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/05/blog-post_2938.html
Σε μια εποχή που συνιστά από μόνη της πρόκληση για μεγάλες ανατροπές στη γεωπολιτική, την κοινωνία και την οικονομία, κανείς δε δικαιούται να κοιμάται ήσυχος και να επαναπαύεται στις δάφνες της αυθεντικότητάς του.
Πολύ δε περισσότερο που από μόνη της αυτή η εποχή, δε συνιστά μονάχα πρόκληση για μεγάλες ανατροπές αλλά κυοφορεί και δραματικές ανακατατάξεις.
Τις κατευθύνει ένας αντίπαλος που είναι ισχυρός.
Ένας αντίπαλος που έχει στα χέρια του μηχανισμούς για να τις επιβάλει.
Ένας αντίπαλος που έχει προσδιορίσει με σαφήνεια ποιο είναι το κεντρικό του ζητούμενο.
Ένας αντίπαλος πολιτικά και κοινωνικά αδίστακτος, που αδιαφορώντας για το τίμημα είναι αποφασισμένος να κόψει το νήμα του τερματισμού.
Το θεριό της παγκόσμιας διακυβέρνησης και της Νέας Τάξης βρυχάται.
Είναι φανερό πως ο αγωνιζόμενος λαός συνιστά τη μοναδική δύναμη ανακοπής, και αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα που είναι ικανός να του ανατρέψει τα σχέδια.
Αυτή όμως η θεμελιακή διαπίστωση από μόνη της δεν αρκεί για να μετατρέψει τον αγωνιζόμενο λαό και το μαζικό κίνημα από ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ σε ΑΤΜΟΜΗΧΑΝΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.
Το ποιος είναι αυτός που καθορίζει την ατζέντα, αλλά και το ακριβές περιεχόμενο της ημερήσιας διάταξής της, είναι μείζονος σημασίας ζήτημα και κανείς δε δικαιούται να το υποτιμήσει και πολύ περισσότερο να το παραβλέψει.
Αν την ατζέντα την καθορίζει το πολιτικό σύστημα και οι εκφραστές του, τότε και οι καλύτερα οργανωμένοι αγώνες εξαντλούνται στην άμυνα.
Σε μια άμυνα που δε διεκδικεί να κερδίσει περισσότερα αλλά αγωνίζεται απελπισμένα προκειμένου να χάσει όσο γίνεται λιγότερα από τη γενικευμένη επίθεση σε βάρος των λαών και των εργαζομένων.
Σε μια νύχτα αφαιρέθηκαν κατακτήσεις ενός αγώνα 60χρονου, και σήμερα το εργατικό κίνημα προσπαθεί να περισώσει. τι???. Και ο λόγος που αφαιρέθηκαν είναι απλός.
Κάποιοι αποφάσισαν πως ήρθε η ώρα να τις αφαιρέσουν. Τόσο απλά.
Αυτό ήθελαν.. αυτό στόχευσαν. αυτό πέτυχαν.
Το πέτυχαν γιατί δεν αναλώθηκαν με φανφάρες για το κοινωνικοπολιτικό σύστημα το οποία προσκύνησαν και ορκίστηκαν να υπηρετούν.
Δε τους ενδιαφέρουν οι φανφάρες αλλά ο στόχος τους.
Δεν τους ενδιαφέρει η θεωρητική γυμναστική του μυαλού της κοινωνίας αλλά η στόχευση.
Δεν τους ενδιαφέρουν οι δαιδαλώδεις διαδρομές αλλά το αποτέλεσμα.
Διαμόρφωσαν αυτοί την ατζέντα, γι αυτό και είναι αυτοί που καρπώθηκαν το αποτέλεσμα. Τόσο απλό.
Προϋπόθεση της νίκης τους ήταν να καταστήσουν τους λαούς αμυνόμενους και να διατηρήσουν το ρόλο του επιτιθέμενου για τον εαυτό τους. Τόσο απλό.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ>>> http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/05/blog-post_2938.html
Μια τριανδρία εκτός τόπου και χρόνου
Ο κινέζος ταχυδρόμος του κ. Ρέππα
Ο κ. Ρέππας αρέσκεται σε γενικολογίες. Ειναι το στυλ του : άποψη επί παντός γενικού θέματος. Ενίοτε έχει φαεινές ιδέες όπως να μειωθούν οι βουλευτές σε 200. Μετά βγαίνει το ΠΑΣΟΚ και απαντά στον κ. Σαμαρά αυτό το είπε πρώτος ο κ. Ρέππας και είμαστε όλοι ευτυχείς. Ανοιγοκλείνει τα Τέμπη σε γιορτές και σαββατοκύριακα με ανακοινώσεις επιτυχίας, στέλνει φακέλους σε εισαγγελείς και επιθεωρητές και γενικά ασκεί πολιτική υφυπουργού τύπου όσο γίνεται πιο μακριά από τις πραγματικότητες. Παλιά μου τέχνη κόσκινο όπως λένε και στην πατρίδα του. Για κακή του τύχη τοποθετήθηκε σ’ ένα τεχνοκρατικό υπουργείο και εδώ το πράγμα γίνεται προβληματικό. (Δείτε στην φωτογραφία το σχέδιο για τον ΟΣΕ στον φάκελο που δίνει ο κ. Ρέππας στον κινέζο ταχυδρόμο).
Υπάρχουν δεκάδες βλαχομπαρόκ δηλώσεις και πράξεις της τριανδρίας του υπέρ-υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (Ρέππας, Σηφουνάκης, Μαγκριώτης) και του συνεπικουρούντος θεολόγου γενικού γραμματέα του OpenGov. Είναι στο στυλ του κ. Ρέππα δεν χρειάζεται να ασχολείται κανείς αλλά τελευταία γίνονται επικίνδυνα αστείες.
Η τελευταία : εδώ και μήνες ο κ. Ρέππας ανακοινώνει τακτικά, οτι θα ανακοινώσει σύντομα το σχέδιο του για τον ΟΣΕ. Και επαναλαμβάνει γενικολογώντας ιδέες που το ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε, που και η ΝΔ ανακοίνωσε αλλά που δεν υλοποίησε. Αν ήταν μόνο αυτό δεν θα υπήρχε λόγος σχολιασμού, έχουμε συνηθίσει. Αλλά το θέμα έχει διεθνείς διαστάσεις που μάλλον γελοιοποιούν τη χώρα.
Ο κ. Ρέππας εδώ και καιρό καλλιεργεί στον τύπο το ενδιαφέρον των κινέζων και των γάλλων για τον ΟΣΕ. Προφανώς για λόγους κατανάλωσης και συγκάλυψης της απόλυτης έλλειψης ιδεών και της απραξία του υπουργείου του. Αλλα προχθές ο κ. Ρέππας είδε τον Πρόεδρο της COSCO. Διαβάζουμε λοιπόν από τα ΝΕΑ :
Στην παρουσίαση που έγινε χτες το πρωί στο υπουργείο Μεταφορών, ο κ. Ρέππας πέραν του Θριασίου, παρουσίασε στον επικεφαλής της Cosco το σχέδιο της κυβέρνησης για τον ΟΣΕ. Συγκεκριμένα, όπως εξήγησε ο κ. Ρέππας στην κινεζική πλευρά, μέσω του σχεδίου εξυγίανσης του ΟΣΕ, θα δοθεί η δυνατότητα σε ιδιώτες επενδυτές να συνεργαστούν με τον ΟΣΕ να επενδύσουν στον Οργανισμό και κυρίως στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ (στις επιβατικές και εμπορευματικές μεταφορές). «Αυτό είναι ένα τμήμα λειτουργίας του σιδηροδρόμου που μπορεί να ενδιαφέρει και την Cosco ή κάποια εταιρεία η οποία ασχολείται με τον σιδηρόδρομο ή τις εμπορευματικές σιδηροδρομικές μεταφορές και συνεργάζεται με την Cosco», είπε ο κ. Ρέππας στην κινεζική αντιπροσωπεία. Πάντως, ο υπουργός έσπευσε να συμπληρώσει μετά τη συνάντηση ότι «η Cosco είναι μια ναυτιλιακή κατά βάση εταιρεία, δεν είναι μια εταιρεία σιδηροδρόμων», προσθέτοντας ότι οι Κινέζοι «δεσμεύτηκαν να μεταφέρουν σε οργανισμούς της πατρίδας τους που ασχολούνται με αυτό το αντικείμενο όλα τα στοιχεία που τους παρουσιάσαμε». Στο ίδιο άρθρο πιο κάτω, μαθαίνουμε οτι “ενδιαφέρον για το Θριάσιο και για τον ΟΣΕ φέρεται να έχει εκδηλωθεί και από τους Γάλλους. Μάλιστα για τα ζητήματα αυτά επρόκειτο να έρθει στην Ελλάδα ο γάλλος υπουργός Μεταφορών Ντ. Μπισερό. Όμως, η επίσκεψη μετατέθηκε για τον Ιούλιο, όταν η κυβέρνηση θα έχει παρουσιάσει το τελικό σχέδιό της για την αναδιάρθρωση του ΟΣΕ.”
Κατά τις δηλώσεις του λοιπόν ο κ. Ρέππας παρουσίασε στην COSCO το σχέδιο που δεν έχει ακόμα παρουσιάσει στην κυβέρνηση, στο κοινοβούλιο, στον ΟΣΕ, στους εργαζόμενους, στην κοινωνία. Το σχέδιο που δεν ειναι έτοιμο και για αυτό η επίσκεψη του “ενδιαφερομένου” Γάλλου υπουργού αναβλήθηκε για τον Ιούλιο. Ας πάμε λίγο πιο σιγά μπας και καταλάβουμε.
Η COSCO είχε έρθει να μιλήσει για το εμπορευματικό κέντρο στο Θριάσο, της παρουσιάστηκε ένα, προς το παρόν, ανύπαρκτο σχέδιο και μετά, αφού δήλωσε οτι δεν ενδιαφέρεται, ο υπουργός συμπλήρωσε οτι : “ H COSCO δεν είναι σιδηροδρομική εταιρεία, αλλά δεσμεύτηκε να μεταφέρει σε οργανισμούς της πατρίδας τους, που ασχολούνται με αυτό το αντικείμενο, όλα τα στοιχεία που τους παρουσιάσαμε».
Εάν τα πράγματα έγιναν έτσι, και αυτά λέει εκτός από τον τύπο και η ιστοσελίδα του Υπουργείου, θα πρέπει ο Κινέζος να έμεινε τουλάχιστον έκπληκτος. Τι ακριβώς θα έλεγε στον κ.Ρέππα ; οτι δεν είναι ταχυδρόμος ; Ο κ. Ρέππας δεν φοβάται μήπως ο Γάλλος υπουργός παρεξηγηθεί που ενώ του λέμε οτι το σχέδιο δεν ειναι έτοιμο το παρουσιάζουμε στην COSCO ;
Επιπλέον στο κύριο θέμα της συζήτησης. το εμπορευματικό κέντρο στο Θριάσιο, ο κ. Ρέππας εξήγησε οτι η δημοπράτηση του έργου, συνολικού προϋπολογισμού 150 εκατ. ευρώ, θα γίνει μέσα στις επόμενες ημέρες, με διαδικασία η οποία θα είναι ανοιχτή. Απόφαση της κυβέρνησης είναι η κατασκευή του εμπορευματικού κέντρου να γίνει με σύμβαση παραχώρησης από ιδιώτη επενδυτή, ο οποίος θα αναλάβει και τη διαχείρισή του για περίοδο 40 ετών. Σ’ αυτό λοιπόν το έργο ίσως η COSCO καταθέσει υποψηφιότητα σε σύμπραξη με τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς, τον ΟΛΠ.
Αν δεν κάνουμε λάθος ο ΟΛΠ ειναι κρατικός οργανισμός. Οι άλλοι υποψήφιοι κ. Ρέππα με ποιον θα καταθέσουν υποψηφιότητα ; με τον ΟΣΕ; με την ΔΕΗ ; Ποια ανοιχτή διαδικασία όταν ένας οργανισμός του δημοσίου εξουσιοδοτείται να καταθέσει προσφορά με έναν ιδιώτη; Τι ακριβώς λέτε στους ενδεχομένους υποψήφιους έλληνες και ξένους ; Έλατε για να διαγωνισμό που έχει δοθεί ήδη στην κοινοπραξία COSCO – ΟΛΠ ; Έχει άδικο ο Βγενόπουλος που σας κράζει ; Στους άλλους υποψηφίους ποιον οργανισμό του δημοσίου θα δώσετε για σύμπραξη ;
Μακάρι να το πάρει η COSCO η όποιος άλλος για να ξεφύγει από την διοίκηση του Υπουργείου μεταφορών, αλλά μήπως πρέπει να αντιλήφθητε κ. Ρέππα οτι οι δηλώσεις σας δυναμιτίζουν το έργο ; Το εμπορευματικό κέντρο του Θριασίου έχει πολύχρονη ιστορία εμπλοκών και κοινοτικών καταγγελιών και μάλλον αυτήν την πορεία θα συνεχίσετε, είτε από αφέλεια, είτε από επικοινωνιακή τακτική. Ας σοβαρευτούμε λίγο, περιορίστε τις δηλώσεις απραξίας με τους δημοσιογράφους, αυτές που γίνονται παρουσία ξένων επενδυτών τις κοιτάει η αγορά, εσωτερική και διεθνής.
Μήπως ο κ. Παπανδρέου πρέπει να αναρωτηθεί τι σημαίνουν αυτές οι δηλώσεις όταν οι υπουργοί του συναντούν επιχειρηματίες, εκπροσώπους άλλων χώρων, που ειναι συνηθισμένοι να έχουν μια ατζέντα συζήτησης με θέματα και προτεραιότητες; Μήπως η περήφανη τριανδρία του υπέρ-υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, που έχει λάμψει με άσχετες δηλώσεις και καμιά ουσιαστική ενέργεια τους οκτώ μήνες που πέρασαν, μήπως λέμε, η τριανδρία ειναι λίγο εκτός τόπου και χρόνου για το έργο που της ανατέθηκε;
Sxolioblog: http://to-sxolio.blogspot.com/2010/05/blog-post_21.html#ixzz0ojEIvhLc
Ο κ. Ρέππας αρέσκεται σε γενικολογίες. Ειναι το στυλ του : άποψη επί παντός γενικού θέματος. Ενίοτε έχει φαεινές ιδέες όπως να μειωθούν οι βουλευτές σε 200. Μετά βγαίνει το ΠΑΣΟΚ και απαντά στον κ. Σαμαρά αυτό το είπε πρώτος ο κ. Ρέππας και είμαστε όλοι ευτυχείς. Ανοιγοκλείνει τα Τέμπη σε γιορτές και σαββατοκύριακα με ανακοινώσεις επιτυχίας, στέλνει φακέλους σε εισαγγελείς και επιθεωρητές και γενικά ασκεί πολιτική υφυπουργού τύπου όσο γίνεται πιο μακριά από τις πραγματικότητες. Παλιά μου τέχνη κόσκινο όπως λένε και στην πατρίδα του. Για κακή του τύχη τοποθετήθηκε σ’ ένα τεχνοκρατικό υπουργείο και εδώ το πράγμα γίνεται προβληματικό. (Δείτε στην φωτογραφία το σχέδιο για τον ΟΣΕ στον φάκελο που δίνει ο κ. Ρέππας στον κινέζο ταχυδρόμο).
Υπάρχουν δεκάδες βλαχομπαρόκ δηλώσεις και πράξεις της τριανδρίας του υπέρ-υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (Ρέππας, Σηφουνάκης, Μαγκριώτης) και του συνεπικουρούντος θεολόγου γενικού γραμματέα του OpenGov. Είναι στο στυλ του κ. Ρέππα δεν χρειάζεται να ασχολείται κανείς αλλά τελευταία γίνονται επικίνδυνα αστείες.
Η τελευταία : εδώ και μήνες ο κ. Ρέππας ανακοινώνει τακτικά, οτι θα ανακοινώσει σύντομα το σχέδιο του για τον ΟΣΕ. Και επαναλαμβάνει γενικολογώντας ιδέες που το ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε, που και η ΝΔ ανακοίνωσε αλλά που δεν υλοποίησε. Αν ήταν μόνο αυτό δεν θα υπήρχε λόγος σχολιασμού, έχουμε συνηθίσει. Αλλά το θέμα έχει διεθνείς διαστάσεις που μάλλον γελοιοποιούν τη χώρα.
Ο κ. Ρέππας εδώ και καιρό καλλιεργεί στον τύπο το ενδιαφέρον των κινέζων και των γάλλων για τον ΟΣΕ. Προφανώς για λόγους κατανάλωσης και συγκάλυψης της απόλυτης έλλειψης ιδεών και της απραξία του υπουργείου του. Αλλα προχθές ο κ. Ρέππας είδε τον Πρόεδρο της COSCO. Διαβάζουμε λοιπόν από τα ΝΕΑ :
Στην παρουσίαση που έγινε χτες το πρωί στο υπουργείο Μεταφορών, ο κ. Ρέππας πέραν του Θριασίου, παρουσίασε στον επικεφαλής της Cosco το σχέδιο της κυβέρνησης για τον ΟΣΕ. Συγκεκριμένα, όπως εξήγησε ο κ. Ρέππας στην κινεζική πλευρά, μέσω του σχεδίου εξυγίανσης του ΟΣΕ, θα δοθεί η δυνατότητα σε ιδιώτες επενδυτές να συνεργαστούν με τον ΟΣΕ να επενδύσουν στον Οργανισμό και κυρίως στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ (στις επιβατικές και εμπορευματικές μεταφορές). «Αυτό είναι ένα τμήμα λειτουργίας του σιδηροδρόμου που μπορεί να ενδιαφέρει και την Cosco ή κάποια εταιρεία η οποία ασχολείται με τον σιδηρόδρομο ή τις εμπορευματικές σιδηροδρομικές μεταφορές και συνεργάζεται με την Cosco», είπε ο κ. Ρέππας στην κινεζική αντιπροσωπεία. Πάντως, ο υπουργός έσπευσε να συμπληρώσει μετά τη συνάντηση ότι «η Cosco είναι μια ναυτιλιακή κατά βάση εταιρεία, δεν είναι μια εταιρεία σιδηροδρόμων», προσθέτοντας ότι οι Κινέζοι «δεσμεύτηκαν να μεταφέρουν σε οργανισμούς της πατρίδας τους που ασχολούνται με αυτό το αντικείμενο όλα τα στοιχεία που τους παρουσιάσαμε». Στο ίδιο άρθρο πιο κάτω, μαθαίνουμε οτι “ενδιαφέρον για το Θριάσιο και για τον ΟΣΕ φέρεται να έχει εκδηλωθεί και από τους Γάλλους. Μάλιστα για τα ζητήματα αυτά επρόκειτο να έρθει στην Ελλάδα ο γάλλος υπουργός Μεταφορών Ντ. Μπισερό. Όμως, η επίσκεψη μετατέθηκε για τον Ιούλιο, όταν η κυβέρνηση θα έχει παρουσιάσει το τελικό σχέδιό της για την αναδιάρθρωση του ΟΣΕ.”
Κατά τις δηλώσεις του λοιπόν ο κ. Ρέππας παρουσίασε στην COSCO το σχέδιο που δεν έχει ακόμα παρουσιάσει στην κυβέρνηση, στο κοινοβούλιο, στον ΟΣΕ, στους εργαζόμενους, στην κοινωνία. Το σχέδιο που δεν ειναι έτοιμο και για αυτό η επίσκεψη του “ενδιαφερομένου” Γάλλου υπουργού αναβλήθηκε για τον Ιούλιο. Ας πάμε λίγο πιο σιγά μπας και καταλάβουμε.
Η COSCO είχε έρθει να μιλήσει για το εμπορευματικό κέντρο στο Θριάσο, της παρουσιάστηκε ένα, προς το παρόν, ανύπαρκτο σχέδιο και μετά, αφού δήλωσε οτι δεν ενδιαφέρεται, ο υπουργός συμπλήρωσε οτι : “ H COSCO δεν είναι σιδηροδρομική εταιρεία, αλλά δεσμεύτηκε να μεταφέρει σε οργανισμούς της πατρίδας τους, που ασχολούνται με αυτό το αντικείμενο, όλα τα στοιχεία που τους παρουσιάσαμε».
Εάν τα πράγματα έγιναν έτσι, και αυτά λέει εκτός από τον τύπο και η ιστοσελίδα του Υπουργείου, θα πρέπει ο Κινέζος να έμεινε τουλάχιστον έκπληκτος. Τι ακριβώς θα έλεγε στον κ.Ρέππα ; οτι δεν είναι ταχυδρόμος ; Ο κ. Ρέππας δεν φοβάται μήπως ο Γάλλος υπουργός παρεξηγηθεί που ενώ του λέμε οτι το σχέδιο δεν ειναι έτοιμο το παρουσιάζουμε στην COSCO ;
Επιπλέον στο κύριο θέμα της συζήτησης. το εμπορευματικό κέντρο στο Θριάσιο, ο κ. Ρέππας εξήγησε οτι η δημοπράτηση του έργου, συνολικού προϋπολογισμού 150 εκατ. ευρώ, θα γίνει μέσα στις επόμενες ημέρες, με διαδικασία η οποία θα είναι ανοιχτή. Απόφαση της κυβέρνησης είναι η κατασκευή του εμπορευματικού κέντρου να γίνει με σύμβαση παραχώρησης από ιδιώτη επενδυτή, ο οποίος θα αναλάβει και τη διαχείρισή του για περίοδο 40 ετών. Σ’ αυτό λοιπόν το έργο ίσως η COSCO καταθέσει υποψηφιότητα σε σύμπραξη με τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς, τον ΟΛΠ.
Αν δεν κάνουμε λάθος ο ΟΛΠ ειναι κρατικός οργανισμός. Οι άλλοι υποψήφιοι κ. Ρέππα με ποιον θα καταθέσουν υποψηφιότητα ; με τον ΟΣΕ; με την ΔΕΗ ; Ποια ανοιχτή διαδικασία όταν ένας οργανισμός του δημοσίου εξουσιοδοτείται να καταθέσει προσφορά με έναν ιδιώτη; Τι ακριβώς λέτε στους ενδεχομένους υποψήφιους έλληνες και ξένους ; Έλατε για να διαγωνισμό που έχει δοθεί ήδη στην κοινοπραξία COSCO – ΟΛΠ ; Έχει άδικο ο Βγενόπουλος που σας κράζει ; Στους άλλους υποψηφίους ποιον οργανισμό του δημοσίου θα δώσετε για σύμπραξη ;
Μακάρι να το πάρει η COSCO η όποιος άλλος για να ξεφύγει από την διοίκηση του Υπουργείου μεταφορών, αλλά μήπως πρέπει να αντιλήφθητε κ. Ρέππα οτι οι δηλώσεις σας δυναμιτίζουν το έργο ; Το εμπορευματικό κέντρο του Θριασίου έχει πολύχρονη ιστορία εμπλοκών και κοινοτικών καταγγελιών και μάλλον αυτήν την πορεία θα συνεχίσετε, είτε από αφέλεια, είτε από επικοινωνιακή τακτική. Ας σοβαρευτούμε λίγο, περιορίστε τις δηλώσεις απραξίας με τους δημοσιογράφους, αυτές που γίνονται παρουσία ξένων επενδυτών τις κοιτάει η αγορά, εσωτερική και διεθνής.
Μήπως ο κ. Παπανδρέου πρέπει να αναρωτηθεί τι σημαίνουν αυτές οι δηλώσεις όταν οι υπουργοί του συναντούν επιχειρηματίες, εκπροσώπους άλλων χώρων, που ειναι συνηθισμένοι να έχουν μια ατζέντα συζήτησης με θέματα και προτεραιότητες; Μήπως η περήφανη τριανδρία του υπέρ-υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, που έχει λάμψει με άσχετες δηλώσεις και καμιά ουσιαστική ενέργεια τους οκτώ μήνες που πέρασαν, μήπως λέμε, η τριανδρία ειναι λίγο εκτός τόπου και χρόνου για το έργο που της ανατέθηκε;
Sxolioblog: http://to-sxolio.blogspot.com/2010/05/blog-post_21.html#ixzz0ojEIvhLc
Για τη Νέα Ελευθερία του Ανθρώπου
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΝΟΙΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ
Γράφει ο Κώστας Λάμπος
Η υποταγή όλων σχεδόν των εθνικών οικονομιών του πλανήτη στη στρατηγική της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης του καπιταλισμού, που στην τρέχουσα φάση εμφανίζεται ως αμερικανισμός[1], είχε ως αναπόφευκτη συνέπεια την παγκοσμιοποίηση της κρίσης η οποία εκδηλώνεται πολλαπλά ως οικονομική και διαχέεται στη συνέχεια ως περιβαλλοντική, κοινωνική, πολιτική, ηθική και πολιτισμική, για να καταλήξει σε αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή, σε κρίση συστημική, σε κρίση του καπιταλιστικού συστήματος[2].
Η αντίδραση του καθενός μπροστά στην κρίση προσδιορίζεται:
• α. Από το κοινωνικό του Είναι, από τη πραγματική θέση του, δηλαδή, στην παραγωγή και στη διανομή του πλούτου, όπως αυτή αποτυπώνεται ως ταξική συνείδηση,
• β. Από τις προσδοκίες του, δηλαδή, από τους Φόβους και τις ελπίδες του, όπως αυτή αποτυπώνεται ως ταξική-εθνική συνείδηση και
• γ. Από το μορφωτικό του επίπεδο και την επεξεργασμένη στάση ζωής του, όπως αυτή διαμορφώνεται ως πατριωτική-ανθρωπιστική-οικουμενική συνείδηση.
Αυτοί οι παράγοντες διαφοροποίησης της στάσης μας απέναντι στην κρίση, διαφοροποιούν και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την κρίση και γι’ αυτό άλλοι την αντιμετωπίζουν ως απειλή και άλλοι ως ευκαιρία. Άλλοι την αντιμετωπίζουν μοιρολατρικά με αφορισμούς κατά των πολιτικών και των κομμάτων που ψήφισαν, άλλοι με κριτική του πολιτικού συστήματος[3], άλλοι με κατάρες εναντίον των «κερδοσκόπων και των Golden Boys» και άλλοι, οι κερδισμένοι εξουσιαστές κεφαλαιοκράτες, την αντιμετωπίζουν με το ΝΑΤΟ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τα μέτρα μακροπρόθεσμης λιτότητας, την κατάργηση του όποιου ελάχιστου κοινωνικού κράτους, την περιστολή των δικαιωμάτων και των ελευθεριών της Εργασίας και με το βαρύ πυροβολικό του αποπροσανατολισμού και της αποβλάκωσης τα ΜΜΕ.
Κι’ όμως η πραγματικότητα είναι απλή και στοιχειοθετείται από το Κεφάλαιο, τα σκοταδιστικά και εξουσιαστικά ιερατεία, τους αρματολούς και τους κλέφτες του, από τη μιά μεριά και την Εργασία με τους συνδικαλιστικούς, τους θεωρητικούς και τους πολιτικούς ηγέτες της που την προδίδουν ασύστολα για μια θέση αξιωματούχου στο πολιτικό σύστημα, στη Βουλή και στο κράτος του Κεφαλαίου. Υπάρχει όμως και μια άλλη συνεπαγόμενη πραγματικότητα που έχει σχέση με το κεφαλαιοκρατικό σύστημα, το σύστημα του καπιταλισμού, το οποίο, αιχμάλωτο της ίδιας της φύσης του, αδυνατεί να θρέψει την εργαζόμενη ανθρωπότητα, να υπερασπισθεί τη Φύση και να προάγει τον ανθρώπινο πολιτισμό και για να κρύψει τον ιστορικό του θάνατο οργανώνει θερμούς και ψυχρούς πολέμους, με κανόνια και δάνεια, για να αναδιατάξει χώρες και πληθυσμούς με κριτήρια παγκόσμιας ηγεμονίας του Κεφάλαιου, να καθυποτάξει την εργαζόμενη ανθρωπότητα και να την οδηγήσει σε ένα νέο Μεσαίωνα, στην απόλυτη καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Μπορεί κάποιοι και για πολλούς, κύρια ιδιοτελείς, λόγους να μην αρέσει αυτή η πραγματικότητα και να μην θέλουν να την αποδεχτούν και γι’ αυτό παπαγαλίζουν διάφορα ιδεολογήματα περί «καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο», ή περί «σοσιαλισμού της αγοράς» και προτείνουν «προγράμματα για πράσινη ανάπτυξη» του καπιταλισμού και στην ουσία να εργάζονται για την υλοποίηση των σχεδίων της Ηγεμονίας.
Κάποιοι άλλοι βλέπουν τη σημερινή κρίση μέσα από τα ματογυάλια των αναλύσεων του καπιταλισμού του 19ου αιώνα και προτείνουν ιστορικά χρεοκοπημένα μοντέλα σοσιαλδημοκρατικής ή τριτοτεταρτοδιεθνιστικής κοπής, βολεμένοι ως καθεστωτική αριστερά στη νομή των κρατικών επιδοτήσεων για τη «λειτουργία της αστικής δημοκρατίας», δηλαδή της δικτατορίας του Κεφαλαίου πάνω στην εργαζόμενη κοινωνία.
Ένα σημαντικό μέρος της εργαζόμενης ανθρωπότητας αδυνατεί να δει την αντικειμενική πραγματικότητα και να κατανοήσει το δικό του ρόλο ως πρωταγωνιστής της ζωής του, γιατί οι μηχανισμοί του σκοταδισμού και του εξουσιαστικού Φόβου και η αποπροσανατολιστική λειτουργία του εποικοδομήματος του καπιταλισμού το έχει μετακινήσει σε μια εικονική πραγματικότητα στην οποία έχει υιοθετήσει μια στάση ζωής μικρού και ανυπεράσπιστου παιδιού, το οποίο περιμένει κάποιον θεό-μεσσία, ή κάποιον πατερούλη-ηγέτη-σωτήρα, να το βγάλει από τη μίζερη κατάστασή του και γι’ αυτό λειτουργεί ενάντια στα ίδια του τα συμφέροντα, συχνά μάλιστα και ως δύναμη κρούσης και υποστήριξης των δυνάμεων κάποιου φασιστικού καπιταλισμού, ή ολοκληρωτικού κρατικοκαπιταλισμού.
Ένα μεγάλο μέρος της εργαζόμενης κοινωνίας-ανθρωπότητας αντιλαμβάνεται πως αυτή η κρίση είναι μια κρίση παρακμής του καπιταλισμού, η οποία εξελίσσεται σε απειλή για την Εργασία, τη Φύση και τον Πολιτισμό, σε κίνδυνο για την ανθρωπότητα συνολικά, αλλά δεν μπορεί ακόμα να αυτονομηθεί πνευματικά, ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά και να μετεξελιχθεί σε αυτενεργό παράγοντα του κοινωνικού του εθνικού και του οικουμενικού Γίγνεσθαι.
Υπάρχει ακόμα ένα μεγάλο πλήθος σκεπτόμενων, ενημερωμένων και υποψιασμένων ανθρώπων που γνωρίζουν πως η δύναμη του εκμεταλλευτικού, καταπιεστικού και καταστροφικού καπιταλιστικού συστήματος πηγάζει από την άγνοια του μεγάλου όγκου των εργαζόμενων αναφορικά με τους όρους λειτουργίας και ανατροπής του καπιταλισμού και τις δυνατότητες οικοδόμησης ενός καλύτερου κόσμου.
Το κακό με αυτό το κομμάτι, των λεγόμενων «διανοούμενων», της κοινωνίας-ανθρωπότητας είναι πως δεν είναι ακόμα σε θέση, εξαιτίας του εξαγορασμένου ιδιωτισμού, του ελιτισμού, και του διανοουμενισμού, να λειτουργήσει ως καταλύτης των εξελίξεων που θα προκαλέσει την εκλαΐκευση της κρίσιμης μάζας της επιστημονικά έγκυρης και κοινωνικά χρήσιμης γνώσης, η οποία με τη σειρά της θα μετασχηματισθεί σε επίγνωση του ιστορικού ρόλου των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού να απαλλάξουν την ανθρωπότητα από το τυμπανιαίο πτώμα του απάνθρωπου και καταστροφικού καπιταλισμού και να χτίσουν έναν καλύτερο κόσμο, τον κόσμο της Άμεσης Δημοκρατίας στην οικονομία και στην κοινωνία, της Αταξικής Κοινωνίας και του Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.
Σημασία, όμως, έχει πως η εργαζόμενη ανθρωπότητα αντιλαμβάνεται σιγά-σιγά όλο και περισσότερο την επικινδυνότητα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και το τέλος του Κεφαλαίου[4] και επειδή την ενδιαφέρει το μέλλον της Εργασίας και του Πολιτισμού της, αναζητά διαδικασίες τρόπους και μορφές διαμόρφωσης και έκφρασης ενός καινούργιου οράματος, ενός καινούργιου Σχεδίου για το Μέλλον της με το οποίο θα ξεσηκωθεί ένα καινούργιο ριζοσπαστικό επαναστατικό Κίνημα Διαφωτισμού που θα ξεριζώσει συθέμελα το παλιό καταστροφικό και απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα και θα ανοίξει το δρόμο για τη Νέα Ελευθερία του Ανθρώπου και για τον καινούργιο κόσμου της ευημερίας, της ανθρωπιάς, της Ειρήνης και του Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] Βλέπε αναλυτικά στο: Λάμπος Κώστας, Αμερικανισμός και παγκοσμιοποίηση. Οικονομία του Φόβου και της παρακμής, Εκδόσεις ΠΑΠΑΖΗΣΗ, Αθήνα 2009
[2] Βλέπε, Λάμπος Κώστας. Για το συστημικό χαρακτήρα της τρέχουσας κρίσης του καπιταλισμού, στο: http://infonewhumanism.blogspot.com/2009/02/blog-post.html
[3] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, «Κρίση του πολιτικού συστήματος».Μύθος και πραγματικότητα, στο: http://infonewhumanism.blogspot.com/2008/07/blog-post.html
[4] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Το τέλος του Κεφαλαίου και το μέλλον της Εργασίας, στη ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ MONTHLY REVIEW, τεύχος 46/2008, στο: http://infonewhumanism.blogspot.com/2008/10/blog-post_22.html και αγγλικά στο: http://newecumenicalhumanism.blogspot.com/2010/03/capitalist-barbarism-or-ecumenical_07.html και στο: http://coto2.wordpress.com/2009/09/29/the-end-of-capital-and-the-future-of-work
Γράφει ο Κώστας Λάμπος
Η υποταγή όλων σχεδόν των εθνικών οικονομιών του πλανήτη στη στρατηγική της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης του καπιταλισμού, που στην τρέχουσα φάση εμφανίζεται ως αμερικανισμός[1], είχε ως αναπόφευκτη συνέπεια την παγκοσμιοποίηση της κρίσης η οποία εκδηλώνεται πολλαπλά ως οικονομική και διαχέεται στη συνέχεια ως περιβαλλοντική, κοινωνική, πολιτική, ηθική και πολιτισμική, για να καταλήξει σε αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή, σε κρίση συστημική, σε κρίση του καπιταλιστικού συστήματος[2].
Η αντίδραση του καθενός μπροστά στην κρίση προσδιορίζεται:
• α. Από το κοινωνικό του Είναι, από τη πραγματική θέση του, δηλαδή, στην παραγωγή και στη διανομή του πλούτου, όπως αυτή αποτυπώνεται ως ταξική συνείδηση,
• β. Από τις προσδοκίες του, δηλαδή, από τους Φόβους και τις ελπίδες του, όπως αυτή αποτυπώνεται ως ταξική-εθνική συνείδηση και
• γ. Από το μορφωτικό του επίπεδο και την επεξεργασμένη στάση ζωής του, όπως αυτή διαμορφώνεται ως πατριωτική-ανθρωπιστική-οικουμενική συνείδηση.
Αυτοί οι παράγοντες διαφοροποίησης της στάσης μας απέναντι στην κρίση, διαφοροποιούν και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την κρίση και γι’ αυτό άλλοι την αντιμετωπίζουν ως απειλή και άλλοι ως ευκαιρία. Άλλοι την αντιμετωπίζουν μοιρολατρικά με αφορισμούς κατά των πολιτικών και των κομμάτων που ψήφισαν, άλλοι με κριτική του πολιτικού συστήματος[3], άλλοι με κατάρες εναντίον των «κερδοσκόπων και των Golden Boys» και άλλοι, οι κερδισμένοι εξουσιαστές κεφαλαιοκράτες, την αντιμετωπίζουν με το ΝΑΤΟ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τα μέτρα μακροπρόθεσμης λιτότητας, την κατάργηση του όποιου ελάχιστου κοινωνικού κράτους, την περιστολή των δικαιωμάτων και των ελευθεριών της Εργασίας και με το βαρύ πυροβολικό του αποπροσανατολισμού και της αποβλάκωσης τα ΜΜΕ.
Κι’ όμως η πραγματικότητα είναι απλή και στοιχειοθετείται από το Κεφάλαιο, τα σκοταδιστικά και εξουσιαστικά ιερατεία, τους αρματολούς και τους κλέφτες του, από τη μιά μεριά και την Εργασία με τους συνδικαλιστικούς, τους θεωρητικούς και τους πολιτικούς ηγέτες της που την προδίδουν ασύστολα για μια θέση αξιωματούχου στο πολιτικό σύστημα, στη Βουλή και στο κράτος του Κεφαλαίου. Υπάρχει όμως και μια άλλη συνεπαγόμενη πραγματικότητα που έχει σχέση με το κεφαλαιοκρατικό σύστημα, το σύστημα του καπιταλισμού, το οποίο, αιχμάλωτο της ίδιας της φύσης του, αδυνατεί να θρέψει την εργαζόμενη ανθρωπότητα, να υπερασπισθεί τη Φύση και να προάγει τον ανθρώπινο πολιτισμό και για να κρύψει τον ιστορικό του θάνατο οργανώνει θερμούς και ψυχρούς πολέμους, με κανόνια και δάνεια, για να αναδιατάξει χώρες και πληθυσμούς με κριτήρια παγκόσμιας ηγεμονίας του Κεφάλαιου, να καθυποτάξει την εργαζόμενη ανθρωπότητα και να την οδηγήσει σε ένα νέο Μεσαίωνα, στην απόλυτη καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Μπορεί κάποιοι και για πολλούς, κύρια ιδιοτελείς, λόγους να μην αρέσει αυτή η πραγματικότητα και να μην θέλουν να την αποδεχτούν και γι’ αυτό παπαγαλίζουν διάφορα ιδεολογήματα περί «καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο», ή περί «σοσιαλισμού της αγοράς» και προτείνουν «προγράμματα για πράσινη ανάπτυξη» του καπιταλισμού και στην ουσία να εργάζονται για την υλοποίηση των σχεδίων της Ηγεμονίας.
Κάποιοι άλλοι βλέπουν τη σημερινή κρίση μέσα από τα ματογυάλια των αναλύσεων του καπιταλισμού του 19ου αιώνα και προτείνουν ιστορικά χρεοκοπημένα μοντέλα σοσιαλδημοκρατικής ή τριτοτεταρτοδιεθνιστικής κοπής, βολεμένοι ως καθεστωτική αριστερά στη νομή των κρατικών επιδοτήσεων για τη «λειτουργία της αστικής δημοκρατίας», δηλαδή της δικτατορίας του Κεφαλαίου πάνω στην εργαζόμενη κοινωνία.
Ένα σημαντικό μέρος της εργαζόμενης ανθρωπότητας αδυνατεί να δει την αντικειμενική πραγματικότητα και να κατανοήσει το δικό του ρόλο ως πρωταγωνιστής της ζωής του, γιατί οι μηχανισμοί του σκοταδισμού και του εξουσιαστικού Φόβου και η αποπροσανατολιστική λειτουργία του εποικοδομήματος του καπιταλισμού το έχει μετακινήσει σε μια εικονική πραγματικότητα στην οποία έχει υιοθετήσει μια στάση ζωής μικρού και ανυπεράσπιστου παιδιού, το οποίο περιμένει κάποιον θεό-μεσσία, ή κάποιον πατερούλη-ηγέτη-σωτήρα, να το βγάλει από τη μίζερη κατάστασή του και γι’ αυτό λειτουργεί ενάντια στα ίδια του τα συμφέροντα, συχνά μάλιστα και ως δύναμη κρούσης και υποστήριξης των δυνάμεων κάποιου φασιστικού καπιταλισμού, ή ολοκληρωτικού κρατικοκαπιταλισμού.
Ένα μεγάλο μέρος της εργαζόμενης κοινωνίας-ανθρωπότητας αντιλαμβάνεται πως αυτή η κρίση είναι μια κρίση παρακμής του καπιταλισμού, η οποία εξελίσσεται σε απειλή για την Εργασία, τη Φύση και τον Πολιτισμό, σε κίνδυνο για την ανθρωπότητα συνολικά, αλλά δεν μπορεί ακόμα να αυτονομηθεί πνευματικά, ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά και να μετεξελιχθεί σε αυτενεργό παράγοντα του κοινωνικού του εθνικού και του οικουμενικού Γίγνεσθαι.
Υπάρχει ακόμα ένα μεγάλο πλήθος σκεπτόμενων, ενημερωμένων και υποψιασμένων ανθρώπων που γνωρίζουν πως η δύναμη του εκμεταλλευτικού, καταπιεστικού και καταστροφικού καπιταλιστικού συστήματος πηγάζει από την άγνοια του μεγάλου όγκου των εργαζόμενων αναφορικά με τους όρους λειτουργίας και ανατροπής του καπιταλισμού και τις δυνατότητες οικοδόμησης ενός καλύτερου κόσμου.
Το κακό με αυτό το κομμάτι, των λεγόμενων «διανοούμενων», της κοινωνίας-ανθρωπότητας είναι πως δεν είναι ακόμα σε θέση, εξαιτίας του εξαγορασμένου ιδιωτισμού, του ελιτισμού, και του διανοουμενισμού, να λειτουργήσει ως καταλύτης των εξελίξεων που θα προκαλέσει την εκλαΐκευση της κρίσιμης μάζας της επιστημονικά έγκυρης και κοινωνικά χρήσιμης γνώσης, η οποία με τη σειρά της θα μετασχηματισθεί σε επίγνωση του ιστορικού ρόλου των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού να απαλλάξουν την ανθρωπότητα από το τυμπανιαίο πτώμα του απάνθρωπου και καταστροφικού καπιταλισμού και να χτίσουν έναν καλύτερο κόσμο, τον κόσμο της Άμεσης Δημοκρατίας στην οικονομία και στην κοινωνία, της Αταξικής Κοινωνίας και του Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.
Σημασία, όμως, έχει πως η εργαζόμενη ανθρωπότητα αντιλαμβάνεται σιγά-σιγά όλο και περισσότερο την επικινδυνότητα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και το τέλος του Κεφαλαίου[4] και επειδή την ενδιαφέρει το μέλλον της Εργασίας και του Πολιτισμού της, αναζητά διαδικασίες τρόπους και μορφές διαμόρφωσης και έκφρασης ενός καινούργιου οράματος, ενός καινούργιου Σχεδίου για το Μέλλον της με το οποίο θα ξεσηκωθεί ένα καινούργιο ριζοσπαστικό επαναστατικό Κίνημα Διαφωτισμού που θα ξεριζώσει συθέμελα το παλιό καταστροφικό και απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα και θα ανοίξει το δρόμο για τη Νέα Ελευθερία του Ανθρώπου και για τον καινούργιο κόσμου της ευημερίας, της ανθρωπιάς, της Ειρήνης και του Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] Βλέπε αναλυτικά στο: Λάμπος Κώστας, Αμερικανισμός και παγκοσμιοποίηση. Οικονομία του Φόβου και της παρακμής, Εκδόσεις ΠΑΠΑΖΗΣΗ, Αθήνα 2009
[2] Βλέπε, Λάμπος Κώστας. Για το συστημικό χαρακτήρα της τρέχουσας κρίσης του καπιταλισμού, στο: http://infonewhumanism.blogspot.com/2009/02/blog-post.html
[3] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, «Κρίση του πολιτικού συστήματος».Μύθος και πραγματικότητα, στο: http://infonewhumanism.blogspot.com/2008/07/blog-post.html
[4] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Το τέλος του Κεφαλαίου και το μέλλον της Εργασίας, στη ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ MONTHLY REVIEW, τεύχος 46/2008, στο: http://infonewhumanism.blogspot.com/2008/10/blog-post_22.html και αγγλικά στο: http://newecumenicalhumanism.blogspot.com/2010/03/capitalist-barbarism-or-ecumenical_07.html και στο: http://coto2.wordpress.com/2009/09/29/the-end-of-capital-and-the-future-of-work
22/5/10
Τελικός στόχος είναι η Παγκόσμια Διακυβέρνηση
Έχουν σκοπό να μας βγάλουν από την ζώνη του Ευρώ και να μας γυρίσουν στη δραχμή.
Γι'αυτό και διαρρέουν σιγά- σιγά αυτό το σενάριο. Η συνταγή είναι γνωστή και εφαρμόστηκε από τον Τζέφρυ στην περίπτωση του ΔΝΤ.
Επειδή η Ευρώπη δεν θέλει τους Τούρκους μέσα στην ένωση ενώ η Ελλάδα στηρίζει την ένταξή τους θα βγούμε από την ευρωζώνη και θα επιτραπεί μέσω της απλούστευσης της βίζας η μετατόπιση και τουρκικών πληθυσμών στον ελλαδικό χώρο κάτι που ουσιαστικά είναι και ο απώτερος σκοπός των Τούρκων .(Αυτός είναι ο λόγος που θέλουν να ενταχθούν στην ΕΕ).
Γι'αυτό και τα φερέφωνα νομάρχες Χίου και Έβρου προετοιμάζουν το έδαφος (η συνταγή είναι η ίδια όπως και με τα προηγούμενα).
Η Ελλάδα θα αποτελέσει το μαξιλάρι της Ευρώπης έναντι του τουρκικού επεκτατισμού (όπως έχει ξαναγίνει ιστορικά) ,με βαρύ τίμημα τον διαμελισμό της μέσω των περιφερειών.
Αυτά έχουν αποφασιστεί από τα γνωστά επιτελεία και έχουν γνωστοποιηθεί στους πολιτικάντηδες της πατρίδας μας μέσω της λέσχης Μπίλντεμπεργκ εδώ και πολλά χρόνια και τώρα υλοποιούνται
. Γι' αυτό και χτίζουν τζαμιά και ανακαινίζουν τα τούρκικα που απόμειναν μετά την επανάσταση δείθεν για τους μουσουλμάνους από Πακιστάν, Αφγανιστάν κτλ. Πιστεύω πως θα υποκινήσουν την εξέγερση του λαού μέσω της χρεωκοπίας με σκοπό να τοποθετήσουν την έτοιμη κυβέρνηση μαριονέτα αλλά και το βασικό να αφανίσουν από τον ελληνικό λαό τις μονάδες εκείνες που από τη φύση τους θα ηγηθούν της εξέγερσης αφήνοντας τον ελληνικό λαό ακέφαλο.
Πιστεύω πως η αντιπαράθεση Τουρκίας-Ισραήλ έχει δημιουργηθεί με σκοπό να φανεί η Τουρκία υπέρμαχος του Ισλάμ και να έρθει κοντά με το Ιράν, όπως βλέπουμε να γίνεται ήδη, ρίχνοντας στάχτη στα μάτια των Ιρανών.
Ο πόλεμος εναντίον του Ιράν είναι αναπόφευκτος διότι η ιστορία έχει δείξει ότι το Ισραήλ δε θα αφήσει κανένα κράτος στην περιοχή του να αποκτήσει τόση δύναμη ώστε να απειλεί την εδαφική του ακεραιότητα.
Στον πόλεμο εναντίον του Ιράν θα παίξει σημαντικότατο ρόλο η Τουρκία διότι διαθέτει τα στρατιωτικά περάσματα στην Περσία (ιστορικά γνωστά, γιατί από εκεί περνούσαν πάντα όσοι στρατοί εισέβαλλαν διαχρονικά στην Περσία).
Μπροστά μας έχουμε μία γεωπολιτική σύγκρουση συμφερόντων με πολλές κοσμοιστορικές αλλαγές που δυστυχώς η Ελλάδα θα είναι ανήμπορη να αντιδράσει. Τελικός στόχος όλων αυτών θα είναι η Παγκόσμια Διακυβέρνηση.
Χρήστος Παναγιωτόπουλος
Γι'αυτό και διαρρέουν σιγά- σιγά αυτό το σενάριο. Η συνταγή είναι γνωστή και εφαρμόστηκε από τον Τζέφρυ στην περίπτωση του ΔΝΤ.
Επειδή η Ευρώπη δεν θέλει τους Τούρκους μέσα στην ένωση ενώ η Ελλάδα στηρίζει την ένταξή τους θα βγούμε από την ευρωζώνη και θα επιτραπεί μέσω της απλούστευσης της βίζας η μετατόπιση και τουρκικών πληθυσμών στον ελλαδικό χώρο κάτι που ουσιαστικά είναι και ο απώτερος σκοπός των Τούρκων .(Αυτός είναι ο λόγος που θέλουν να ενταχθούν στην ΕΕ).
Γι'αυτό και τα φερέφωνα νομάρχες Χίου και Έβρου προετοιμάζουν το έδαφος (η συνταγή είναι η ίδια όπως και με τα προηγούμενα).
Η Ελλάδα θα αποτελέσει το μαξιλάρι της Ευρώπης έναντι του τουρκικού επεκτατισμού (όπως έχει ξαναγίνει ιστορικά) ,με βαρύ τίμημα τον διαμελισμό της μέσω των περιφερειών.
Αυτά έχουν αποφασιστεί από τα γνωστά επιτελεία και έχουν γνωστοποιηθεί στους πολιτικάντηδες της πατρίδας μας μέσω της λέσχης Μπίλντεμπεργκ εδώ και πολλά χρόνια και τώρα υλοποιούνται
. Γι' αυτό και χτίζουν τζαμιά και ανακαινίζουν τα τούρκικα που απόμειναν μετά την επανάσταση δείθεν για τους μουσουλμάνους από Πακιστάν, Αφγανιστάν κτλ. Πιστεύω πως θα υποκινήσουν την εξέγερση του λαού μέσω της χρεωκοπίας με σκοπό να τοποθετήσουν την έτοιμη κυβέρνηση μαριονέτα αλλά και το βασικό να αφανίσουν από τον ελληνικό λαό τις μονάδες εκείνες που από τη φύση τους θα ηγηθούν της εξέγερσης αφήνοντας τον ελληνικό λαό ακέφαλο.
Πιστεύω πως η αντιπαράθεση Τουρκίας-Ισραήλ έχει δημιουργηθεί με σκοπό να φανεί η Τουρκία υπέρμαχος του Ισλάμ και να έρθει κοντά με το Ιράν, όπως βλέπουμε να γίνεται ήδη, ρίχνοντας στάχτη στα μάτια των Ιρανών.
Ο πόλεμος εναντίον του Ιράν είναι αναπόφευκτος διότι η ιστορία έχει δείξει ότι το Ισραήλ δε θα αφήσει κανένα κράτος στην περιοχή του να αποκτήσει τόση δύναμη ώστε να απειλεί την εδαφική του ακεραιότητα.
Στον πόλεμο εναντίον του Ιράν θα παίξει σημαντικότατο ρόλο η Τουρκία διότι διαθέτει τα στρατιωτικά περάσματα στην Περσία (ιστορικά γνωστά, γιατί από εκεί περνούσαν πάντα όσοι στρατοί εισέβαλλαν διαχρονικά στην Περσία).
Μπροστά μας έχουμε μία γεωπολιτική σύγκρουση συμφερόντων με πολλές κοσμοιστορικές αλλαγές που δυστυχώς η Ελλάδα θα είναι ανήμπορη να αντιδράσει. Τελικός στόχος όλων αυτών θα είναι η Παγκόσμια Διακυβέρνηση.
Χρήστος Παναγιωτόπουλος
Η χαώδης διαφορά
Η Rand Corporation και οι Ρότσιλντ-Ροκφέλερ, ψάχνουν έναν «σωτήριο» πόλεμο, στο Ιραν και την Κορέα. Οι Trilateral και οι Βilderberg, κάνουν την κρίση ευκαιρία, για να επιβάλουν την Παγκόσμια Διακυβέρνηση, της Χούντας, των περιούσιων «Επενδυτών», και το παγκόσμιο νόμισμα, και στον τόπο μας «σπρώχνουν» την χούντα της «Εταιρικής Ευθύνης», και τον νέο-οθωμανισμό.
Οι δυνάμεις της αντίστασης κατά της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, σε όλο τον κόσμο, συσπειρώνονται για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας και του Εθνικού κράτους. Προσπαθώ να διαδώσω αυτό το μήνυμα.
Την ίδια στιγμή, εμφανίζεται κάποιο αστοιχείωτο ανθρωπάκι, που ακούει χούντα και του τρέχουν τα σάλια ,σαν τον σκύλο του Παβλώβ, και ανακαλύπτει, ότι στην Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης , που δουλεύω 20 χρόνια, με προσέλαβε
ο Πεταλωτής.Και σκούζει: « μην ακούτε τι σας λέει, τον έβαλε ο ...Πεταλωτής»!
Η διαφορά είναι χαώδης.
Διαφορά Στόχων, υπόβαθρου, επιπέδου και επιδιώξεων.
Όπως έλεγε και η διαφήμιση....
Έκαστος στο είδος του!
Σπύρος Χατζάρας
Οι δυνάμεις της αντίστασης κατά της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, σε όλο τον κόσμο, συσπειρώνονται για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας και του Εθνικού κράτους. Προσπαθώ να διαδώσω αυτό το μήνυμα.
Την ίδια στιγμή, εμφανίζεται κάποιο αστοιχείωτο ανθρωπάκι, που ακούει χούντα και του τρέχουν τα σάλια ,σαν τον σκύλο του Παβλώβ, και ανακαλύπτει, ότι στην Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης , που δουλεύω 20 χρόνια, με προσέλαβε
ο Πεταλωτής.Και σκούζει: « μην ακούτε τι σας λέει, τον έβαλε ο ...Πεταλωτής»!
Η διαφορά είναι χαώδης.
Διαφορά Στόχων, υπόβαθρου, επιπέδου και επιδιώξεων.
Όπως έλεγε και η διαφήμιση....
Έκαστος στο είδος του!
Σπύρος Χατζάρας
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
Πολύ διδακτικές αποφάσεις του Στρατοδικείου Θεσσαλονίης για το Σύνοικο Στοιχείο. (Έκαστος στο είδος του )
ΥΓ. Είμαι βέβαιος ότι κάποιους από αυτούς η απελευθέρωση τους βρήκε στις γραμμές του ΕΑΜ
.png)
-
Αρχίζω από το τέλος. Σημίτης, Παπαδήμος, Καραμανλής, Αλογοσκούφης, Στουρνάρας, Χριστοδουλάκης, Προβόπουλος, Αβάπτιστος του Παπανδρέου, Συ...
.png)