9/4/26

21-9=12. ΚΑΘ’ ΟΔΟΝ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 1967 ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ . Ο ΚΟΚΟΣ υπέγραψε το διάταγμα διαλύσεως της Βουλής. Οι τίτλοι της «Μακεδονίας» και της «Ελευθερίας» της 9ης Απριλίου 1967.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ 1897. Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΕΦΗΜΑΡΙΔΩΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ! Η ΚΡΑΥΓΗ «ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ», ΑΚΟΥΓΟΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟ 1897. ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ 2026! 129 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ!

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΣΤΟΝ  "ΑΤΥΧΗ" ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ. 

Οι Κωλο-Οικογένειες του αγγλόδουλου Ομοφυλοφιλικού Προδοτικού τόξου που δολοφόνησαν τον Καποδίστρια συνεχίζουν τον προδοτικό τους ρόλο.

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΕΜΠΡΟΣ» ΣΤΙΣ 9ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1897 

ΦΩΝΑΖΕ: «ΩΣ ΕΔΩ» !


                      
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΥΣ


Ειδήσεις της 9ης Απριλίου 1897.






9 Απριλίου 1947. Η μεγάλη στιγμή της Εθνική Εξορμήσεως κατά των ληστοσυμμοριτών

Με την ΠΡΟΚΉΡΥΞΗ που έριξε η αεροπορία ,  
η ΕΛΛΑΣ, σαν «στοργική και μεγαλόψυχη μητέρα», απευθυνόταν, στους «ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ» , «εργάτες και χωρικούς», να βοηθήσουν τον αγώνα της «τίμιας Ελλάδας» και τόνιζε: 
«το Κράτος θα σαρώσει τους αμετανόητους μέσα σε λίγο καιρό».

 

(Ο ΤΙΤΛΟΣ HTAN ΤΟΥ "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ")

Η Προδοσία του 1940-1941. Η «Ελλάς» ,δηλαδή ο Γκλύξμπουργκ και ο Θείος του, ο «Διαγγελέας» εγνώριζαν ότι έπρεπε να εγκαταλείψουν το έδαφος ανατολικά του Αξιού για να αντιτάξει την άμυναν της εις άλλην «φυσικώς ισχυροτέραν γραμμήν», αλλά κορόϊδευαν τους πληθυσμούς των χωριών της Μακεδονίας και της Θράκης στέλνοντας τους υπουργούς της 4ης Αυγούστου να τους βγάζουν Μπατριωτικούς Λόγους . Το άθρο της «Πρωϊας» τα λέει όλα για την Προδοσία του 1941.Η φυσικώς ισχυροτέρα γραμμή ήταν η «Γραμμή του Ολύμπου» στην οποία οι Άγγλοι δεν πολέμησαν. Οι ειδήσεις από το Λονδίνο ανέφεραν δήθεν δράση των Γιουγκοσλάβων στην Αλβανία σύμφωνα με την Συμφωνία Παπάγου-Γιουγκοσλάβων στον Σιδηροδρομικό Σταθμό του Νέου Καυκάσου στις 3 Απριλίου. Η Γραμμή του Λονδίνου ήταν ότι η μάχη για την Ελλάδα δεν είχε αρχίσει ακόμα. Οι καιρικές συνθήκες ήσαν «δυσμενείς» για τους Άγγλους Πιλότους αλλά όχι για τα Στούκας.

 






ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΛΕΓΕΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ


Φῶς Ἑλληνικόν εἰς ἃπαντας τοὺς Ἓλληνας καὶ ἁπάσσας  
τὰς Ἑλληνίδας. Νεφελώδης εἰς τοὺς 2°C ἐν Οὐψάλα. 
 ΕΛΛΑΣ≡HELLAS.
Οὒτε Ψάρευα, οὒτε  Ἂγριευα, οὒτε Μάρευα.  
ΕΛΛΗΝΙΣ!
Ἐκεῖ ὃπου ἐξουσιάζουν γυναῖκες
Εἰς τὴν Ναμίμπια, χώραν τῆς Ἀφρικῆς, εὐτυχῶς, ἐξουσιάζουν ἀκόμη 
 Γυναῖκες. Ἐκεῖ ἐπικρατεῖ ΜΗΤΡΙΑΧΙΑ.
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ
Καὶ εἶναι αἱ Ἑλληνίδες ποὺ ἀρνοῦνται νὰ δεχθοῦν σκαιά  
καὶ σαρακατράβελα ἀνθρωπάκια εἰς τὸν κόλπον τους.  
Μὲ τὸν δεξιόν πόδα ἐξαποστέλλουν εἰσβολεῖς κακόβουλους ἀπὸ ἂφρικα  
κι ἀσία. Μὲ τὸ ἀριστερό ἐξωβελλίζουν πνιγμένους εἰς τὰ ναρκωτικά  
καὶ εἰς τὴν ἀνδροπορνείαν, ὡς καὶ τὰ παραχωμένα γύναια  
εἰς τοὺς οἲκους  ἀνοχῆς καὶ εἰς τὴν χαμερπείαν.
Ἑλληνίδες μὲ τὸ Χρέος εἰς τὸ βλέμμα σηκώνουν τὸν ἀφαιρεμένον 
 Ἓλληνα ἀπὸ τὴν τεμπελολαγνεία, τοῦ δίνουν τὴν ἐχέτλην καὶ τὸν ὁδηγοῦν 
 εἰς τὸ Κτῆμα.  
Τὸ ἀγρόκτημα ἀναζωογονεῖται, παράγει.  
Ἡ ἀγροτικὴ Ζωή ἀνασταίνεται. Τὰ ζῶα ἒχουν τροφή.  
Ἡ κτηνοτροφία παίρνει σάρκα καὶ ὀστᾶ. 
 Ἡ ἐπαρχία γεμίζει Ἑλληνόψυχους μὲ Ἀγάπην πρὸς τὴν Φύσιν.  
Καὶ τοῦτο μόλις μετὰ τριετίας.Ὃπως εἰς τὰ 1830, 1868, 1900, 1913,  
1938, 1965, 1971, 1983, 1995… 
Τὰ πάντα, Ἃπασσα ἡ κοινωνία ἐπανακινεῖται ἀπὸ τὴν Γεωργίαν  
καὶ τὴν κτηνοτροφία. Τὰ δάση γίνονται Δρυμοί καὶ ἡ θάλασσα Ἃλς.  
Οἱ Ἓλληνες Πατριῶται, ἐστήριξαν τοὺς πόθους καὶ τὰς ἐλπίδας των  
εἰς τὰς Ἑλληνίδας.  
Αἱ Ἑλληνίδες σηκώνουν ὃλον τὸ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ. 
 Ἀκριβῶς ὃπως ἒκαναν ἐδῶ καὶ 50 χιλιετηρίδας. 
Ἲδε, 48.863 έτη από την γέννηση της Φιλοσοφίας στην Ελλάδα. 
Διογένης Λαέρτιος – ΓιώργοςΑ.Χαραλαμπίδης.
50 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΚΕΨΕΩΣ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ! 
Ἐπὶ τῆς Αἰγαιακῆς Ἑλλάδος. Ἀληθεύει; Κλασσικόν παρά
δειγμα,  
Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΝ, εἶναι τὰ ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ. 
Πῶς εἶναι δυνατόν νὰ γράφονται ΠΡΩΤΟΝ, τὰ μεγαλύτερα Λογοτεχνικά 
 (ἱστορικά, κοινωνικά καὶ συνάμα ἐπιστημονικά) Ἒργα καὶ ὓστερον  
νὰ… διδάσκονται καὶ νὰ δημιουργοῦν, ἐνν.  
Οἱ Ἓλληνες; καὶ ὃλοι οἱ Μετέπειτα «ποιηταί», οἱ συγγραφεῖς  
νὰ ἀγωνίζονταινὰ συγγράψουν κάτι τὸ ἀνώτερον ΔΙΧΩΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ  
ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΝ; Εἲτε ὃπως ὃλοι ἐμεῖς οἱ συγγράφοντες ἒως σήμερον νὰ  
ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΘΑ νὰ τὰ ὑπερβοῦμε;  
Βεβαίως ἡ Ἱστορία τῆς Λογοτεχνίας τῆς τελευταίας χιλιετίας καταδεικνύει 
 καὶ ἀποδεικνύει ὃτι κάθε λαός, κάθε ΕΘΝΙΚΗ Λογοτεχνία  
(ἐδῶ ἀναφέρομαι εἰς τὰ Εὐρωπαϊκά ἒθνη) ἂρχεται ἀπὸ τὰ πρωτόλεια 
 συγγράμματα καὶ ποιήματα (τὰ λεγόμενα pastisch, τὰ ἁπλᾶ 
 δημώδη τραγούδια). Ὡς καὶ τοὺς ἐθνικούς μύθους.
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΕΠΩΜΙΣΘΗΣΑΝ ΤΗΝ ΑΡΧΕΙΟΘΕΤΗΣΙΝ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ.
Τὸ Ὑπουργεῖον Πολιτισμοῦ, τὸ ΚΑΣ, τὸ Ὑπουργεῖον Παιδειας,  
ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΑ ΕΙΧΑΝ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ. Οἱ Μοῦσες.  
Εἰς τὸ παμπάλαιον καιρόν ἦσαν ΤΡΕΙΣ. ΜΝΗΜΗ, ΜΕΛΕΤΗ, ΑΟΙΔΗ.  
Παντοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδαν, διεμοιράζοντο, κατέγραφον καὶ κατεχώριζον  
τὰ ἀρχεῖα αἱ μοῦσαι. Αἱ ὁποῖαι, λόγω φόρτου ἐργασίας ἒγιναν ΕΝΝΕΑ.  
Εφ’ ὃσον ὃμως σήμερον διοικοῦν τὴν Ελλάδαν ΕΠΗΛΥΔΕΣ καὶ δή Γήϊνοι  
“δίχως ἒθνος καὶ πατρίδα”, ἒχουν δώσει τὸν ἒλεγχον καὶ τὴν  
ἀρχειοθεσίαν τῶν τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας εἰς ξένους.  
Καὶ ἒτσι ΕΙΤΕ ΚΑΤΑΧΩΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ, ΕΙΤΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΤΕΡΟΕΝ  
ΚΤΕΡΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΑΦΙΚΟΝ ΥΛΙΚΟΝ. ΕΙΤΕ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΘΕΛΟΥΝ 
 ΟΙ ΕΞΩΘΕΝ, ΩΣ “ΠΛΕΟΝ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΚΑΙ ΓΝΩΣΤΑΙ” ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ  
ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ.  Ἒχουν ἀναλάβει οἱ ἀπόγονοι τῶν Περιφερομένων φυλῶν  
καὶ ψευδοεθνῶν. Τῶν ἐμπόρων τῶν “ὃπου γῆς καὶ πατρίς”. 
Καὶ ἒχουν “πτυχίον” οἱ ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ. 
Εἲδαμε τὶ συνέβη εἰς τὴν Θήρα (Σαντορίνη λεγομένη).
 Ἂσχετοι τῆς Κυβερνήσεως ἀνέλαβον νὰ συντονίσουν τὴν
 ὑποτιθέμενη ἒκρηξιν τοῦ ἡφαιστείου, τὴν στιγμήν
 ΠΟΥ ΔΕΚΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΝΩΣΤΑΙ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΕΨΑΛΛΑΝ
 ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ εἰς τὰ περιφεριακά κανάλια.
 Δυστυχῶς οἱ Πτωχοί τῶ πνεύματι ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΝ 
ΕΙΣ ΤΟ ΔΙΗΝΕΚΕΣ. 
ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ νομιζουν: ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΕΞΟΝΤΩΣΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ,
 ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ. 
ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΙΝ
 ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΟΣ. ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟΝ ΓΕΛΑΣΜΕΝΟΙ, ΟΣΟΝ ΕΙΝΑΙ
 ΚΑΙ ΗΛΙΘΙΟΙ. Ἀρκεῖ νὰ ΥΠΕΡΒΟΥΜΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΤΟ 2027. 
Μία τριετία ἀρκεῖ, Τὸ 2030 πλησιάζει.
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΕΝΤΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΙΕΤΙΑΣ! 
Αἱ Ἑλληνίδες ἒχουν “σηκώσει” μῦς. Ὃπως τοὺς προέτρεπεν ὁ Καλός 
Ἓλλην Πατριώτης.Ἑλληνίδες σήκωσαν τὸ βάρος τῆς Πανεθνικῆς 
Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821. Τὴν Καθημερινότητα. 
Τὸ φαγητό, τὴν Περίθαλψιν, τὴν φροντίδα, τὸ σπήι. (τὸ σπίτι καὶ τὰ παιδιά).
 Πῶς κερδίζονται αἱ ἐπαναστάσεις καὶ οἱ πόλεμοι ἂλλως; 
Αἱ Ἑλληνίδες, ὂχι ὡς γυναῖκες, ἀλλά ὡς ΘΗΡΙΑ εὑρέθησαν ΠΑΝΤΟΥ, 
τὸ 1912, τὸ 1940, ἀλλά καὶ τὸ 1981 – 89. 
Ἐνθυμοῦμαι τὴν μεγαλειώδη συγκέντρωσιν τῶν Ἑλληνίδων 
μὲ τὸν Ἀνδρέα Παπανδρέου τὸ 1989. 
Ὣστε νὰ καθηλωθοῦν ἀργότερον ἀπὸ τοὺς Μητσοτάκηδες καὶ τοὺς
 Σημίτηδες. Αἱ Ἑλληνίδες, μάνες καὶ κόρες σηκώνουν καὶ τὴν σημερινήν
 Ἑλλάδαν. (μἠν δεχόσασθε ἂλλην ἐντύπωσιν ἀπὸ τὰ πέντε “τσόκαρα” 
καὶ τὰ δὐο - τρία“μελανούρια τῆς πίστας καὶ τοῦ Ντού-μπάϊ.
ΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑΣΩΖΟΥΝ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΕΦΟΥΝ 
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.
Δένδιας καὶ Περιούσιοι θέλουν πακιστανόν μπράβον.
ΠΟΛΙΤΕΥΣΟΥΕΣΣΕΤ' ΗΜΑΡ!
Γεώργιος Δ. Κανελλόπουλος, Οὐψάλα.Ἀνεμβολίαστος
, Ὑπέρμαχος τῆς Ἱπποκρατικῆς Ἰατρικῆς.

Πριν 27 χρόνια. Η 9η Απριλίου 1999 . Η 17η ημέρα της νατοϊκής επιδρομής στην Γιουγκοσλαβία. Για εμάς τους Ορθοδόξους ήταν Μεγάλη Παρασκευή.

Η αξέχαστη Μεγάλη Παρασκευή του 1999 στο βομβαρδιζόμενο Βελιγράδι. Ψέλναμε το "Άξιον Εστί" με συνοδεία της σειρήνες της αεράμυνας.  
Όλη την Μεγάλη Εβδομάδα, οι Έλληνες του Βελιγραδίου μαζευόμαστε στο παρεκκλήσι της Θεολογικής Σχολής, που το είχε παραχωρήσει το Σερβικό Πατριαρχείο, στην Ελληνική Κοινότητα Βελιγραδίου,μετά από δικό μου αίτημα στον Πατριάρχη Παύλο. 
 Αυτή ήταν τότε «η Εκκλησία των Ελλήνων». 
Η "Θεολογική Σχολή" η "Μπογκοσλόβια" στο παρεκκλήσιο της οποίας λειτουργούσε ο Πατήρ Παναγιώτης.

 Η λειτουργία, γινόταν από τον πατέρα Παναγιώτη στα Ελληνικά και στα σέρβικα , αλλά ψέλναμε βυζαντινά, με ψάλτη τον Νίκολα, τον οποίο βοηθούσαμε Έλληνες και Σέρβοι. 
Με δική μου επιμονή, είχαμε συμφωνήσει από την αρχή της Μεγάλης Εβδομάδας να ψάλουμε την Μεγάλη Παρασκευή,  όλα τα εγκώμια , όπως γίνεται στο Άγιο Όρος, χωρίς περικοπές.

 Οι σειρήνες, της αεράμυνας χτύπησαν για τελευταία φορά στις επτά, κατα τη διάρκεια της λειτουργίας.
 Μετά, το ΝΑΤΟ μας άφησε να κάνουμε την περιφορά του Επιταφείου και να θάψουμε τον Χριστό. 
 Ψάλλαμε τα εγκώμια βυζαντινά. 
 Και στα Ελληνικά και στα Σέρβικα.
 Χοροστατούσε ο πατήρ Παναγιώτης . 
 Μέσα στην ασφυκτικά γεμάτη εκκλησία ήσαν οι Έλληνες του Βελιγραδίου, τα μέλη του Ρήγα Φεραίου, με τις Οικογένειες τους, οι φοιτητές που είχαν παραμείνει, και οι «τακτικοί» Σέρβοι της γειτονιάς που ερχόντουσαν κάθε Κυριακή . 
 Όταν βγάλαμε τον επιτάφιο για την περιφορά και βγήκαμε έξω από τον περίβολο, βρεθήκαμε μπροστά σε 15.000-20.000 Σέρβους. 
"Όλο το Βελιγράδι" ήταν εκεί. 
 Και ξαφνικά ήρθε να με αγκαλιάσει ο αείμνηστος φίλος μου ο Γιάννης Τζώρτζης, που είχε κατέβη από τη Βιέννη, για να παρακολουθήσει τον Επιτάφιο στο Βελιγράδι.
 Γυρίζοντας, κρατήσαμε τον Επιτάφιο στην Πόρτα, για να περάσουν από κάτω οι αλύτρωτες ψυχές,  και ύστερα κλείσαμε τις πόρτες και αναπαραστήσουμε την κάθοδο του Χριστού στο Άδη. 
( Έκανα εξαγωγή «τεχνογνωσίας»). 
 27 χρόνια μετά δεν το ξέχασαν. 
Στο Παρεκκλήσι της Θεολογικής συνεχίζουν το έθιμο της Αναστάσεως των Ψυχών. 

Η επίθεση στο φυλάκιο Κόζαρε 

Τη Μεγάλη Παρασκευή, Αλβανοί και Αμερικανοί Σύμβουλοι εξαπέλυσαν την επίθεση στο έδαφος της Γιουγκοσλαβίας, από την συνοριακή διάβαση Κόζαρε. Τότε , στις 03:00 τα ξημερώματα ‘άρχισαν τα πυρά πυροβολικού από την αλβανική πλευρά προς την κατεύθυνση του παραμεθόριου φυλακίου. 
 Κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού , περίπου 1.500 μέλη του ΟΥΤΣΕΚΑ επιτέθηκαν σε τρείς κατευθύνσεις , και πέρασαν τα σύνορα. 
 Οι Αλβανοίμ είχαν μαζί συμβούλους από την Γαλλική Λεγεώνα των Ξένων, την αγγλική SAS και το Σώμα των Πεζοναυτών ΗΠΑ. 
 Στη πρώτη γραμμή υπήρχαν λιγότεροι από 200 Σέρβοι κληρωτοί . 
 Η αιματηρή μάχη κράτησε όλη την ημέρα με βαριές απώλειες, ειδικά για τον εισβολέα. Η μάχη της Κόσαρε συνεχίστηκε ως τις 14 Ιουνίου. 
 Ο Γιουγκοσλαβικούς στρατός είχε 108 νεκρούς. 

Η πολιτική 
Στις Βρυξέλλες, η ηγεσία του ΝΑΤΟ πραγματοποίησε συνέντευξη Τύπου κατά τη διάρκεια της οποίας διένειμε εικόνες  από τον βομβαρδισμό της Πρίστινα και των περιχώρων της. Το βίντεο από τα πιλοτήρια των F-16, «αποδείκνυε» την ακρίβεια των βομβών που έπληξαν τους καθορισμένους στόχους, και είπαν ότι τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ έπληξαν μόνο δύο αντικείμενα στο κέντρο της Πρίστινα και αυτό δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να προκαλέσει σοβαρή καταστροφή στην πόλη. Σύμφωνα με τη συμμαχία, η καταστροφή της πόλης ήταν  έργο του σερβικού στρατού.
Ο Κλίντον απάντησε στην δήλωση της Γιουγκοσλαβικής Κυβέρνησης για την ολοκλήρωση της αντιτρομοκρατικής επιχείρησης και είπε ότι «Η συμμαχία των απαιτεί από τον Μιλόσεβιτς να αποδεχθεί τους όρους μιας ειρηνευτικής συμφωνίας με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, να αποσύρει τη στρατιωτική αστυνομία και τις παραστρατιωτικές δυνάμεις του και να επιτρέψει  σε εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανούς πρόσφυγες να επιστρέψουν». 
Η Ρωσία δήλωσε ότι η κρίση του Κοσσυφοπεδίου θα μπορούσε να προκαλέσει ευρωπαϊκό πόλεμο αλλά το ξανασκέφτηκε και δεν τον προκάλεσε. 
 Πάντως ο Ανώτατος Διοικητής του ΝΑΤΟ στρατηγός Κλάρκ απάντησε στη Μόσχα ότι "η επίθεση εναντίον της Γιουγκοσλαβίας θα συνεχιστεί". 
 Μετά από «δημοσιογραφικές πληροφορίες» ότι η Μόσχα μπορεί να στρέψει πυρηνικούς πυραύλους κατά των χωρών μελών του ΝΑΤΟ,
 ο Λευκός Οίκος δήλωσε ότι αναμένει η Ρωσία να τηρήσει την υπόσχεσή της για μη επέμβασης στη γιουγκοσλαβική σύγκρουση.
Στη Μόσχα ο Αλεξάντερ Σολζενίτσιν καταδίκασε  τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ, κατηγορώντας τη συμμαχία ότι «παραμέρισε τα Ηνωμένα Έθνη και καταπάτησε τον χάρτη τους». Ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας δήλωσε στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Itar-Tass: «Το ΝΑΤΟ έχει διακηρύξει σε ολόκληρο τον κόσμο ότι «αυτοί που είναι ισχυροί έχουν πάντα δίκιο».

Ο  Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Ανάν κάλεσε τους ηγέτες του ΝΑΤΟ να σταματήσουν τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας αμέσως και τις γιουγκοσλαβικές αρχές να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους που αφορούν τις δυνάμεις ασφαλείας στο Κοσσυφοπέδιο, την επιστροφή των προσφύγων και την ανάπτυξη των διεθνών δυνάμεων στην επαρχία. 
 
Η Ύπατη Αρμοστεία ζήτησε οι πρόσφυγες παραμένουν στην περιοχή του Κοσσυφοπεδίου και του Μετόχιου. 

 Οι Βομβαρδισμοί

Το ΝΑΤΟ, το ξημερώματα, με το μπήκαμε στην Παρασκευή, βομβάρδισε λίγο μετά τα μεσάνυχτα. τον πομπό της RTS κοντά στην Πρίστινα. Στις  01:13  το δεύτερο κύμα της καταστροφής της "Ζάσταβα" στο Κραγκούγιεβατς. Έριξαν πέντε πυραύλους.Στις 2:00, χτυπήθηκε μια δεξαμενή πετρελαίου στο Σμεντέρεβο. 

Η Υπηρεσία Ενημέρωσης του Γιουγκοσλαβικού Στρατού δήλωσε ότι το ΝΑΤΟ κατά τη διάρκεια των τελευταίων 15 ημερών χρησιμοποίησε 450 μαχητικά και ότι έριξε 450 πυραύλους Κρουζ. 

Η πρώτη ημέρα της Γερμανικής Κατοχής στην Θεσσαλονίκη


9 Απριλίου 1941. Η παράδοση των «σαπιοκοιλιάδων» Παπαγικών και προδοτών Λιούμπα- Μπακόπουλου στη Θεσσαλονίκη ενώ οι Ημίθεοι Έλληνες των Οχυρών συνέχιζαν τον αγώνα για την τιμή των Όπλων




Οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης που γνώριζαν την επικειμένη παράδοση είδαν το πρωί της 9ης Απριλίου του 1941, τους Γερμανούς κατακτητές να κάνουν παρέλαση στην πόλη τους με τανκ.

Η συμβολική παράδοση της πόλης έγινε επί της Μοναστηρίου στην πλατεία Βαρδαρίου από   τον τότε Δήμαρχο Κώστα Μερκούριο, τον  Μητροπολίτη Γεννάδιο και τον στρατιωτικό  διοικητή Θεσσαλονίκης  Νικόλαο Ραγκαβή. Το ρόλο του μεταφραστή είχε ο καθηγητής Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Περικλής Βιζουκίδης. 

Μετά την παράδοση της πόλης, το στρατηγείο των Γερμανών εγκαταστάθηκε προσωρινά στο ξενοδοχείο «Ριτζ» στην πλατεία Ελευθερίας.

Ο Αλέξανδρος Κορυζής στις 9 Απριλίου 1941 ζήτησε ξανά από τους Άγγλους την Κύπρο, για την εγκατάσταση εκεί, επί ελληνικού εδάφους, του βασιλιά και της κυβέρνησης του, που θα έφευγαν από την Αθήνα.

Γράφει ο Σπύρος Χατζάρας

Η παράδοση της Θεσσαλονίκης στους Γερμανούς, έγινε στις 08.00 
της 9ης Απριλίου. Αργότερα , στις 14.00 της 9ης Απριλίου, στο
 Γερμανικό Προξενείο Θεσσαλονίκης, υπογράφηκε το Πρωτόκολλο 
της Παράδοσης από το Διοικητή του ΤΣΑΜ και το Διοικητή της 
Γερμανικής 2ης Τεθωρακισμένης  Μεραρχίας. 

Στο Παράρτημα του Πρωτοκόλλου εκφραζόταν η ευχή να μη σταλούν
 οι αξιωματικοί και οι οπλίτες του ΤΣΑΜ σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως. 
Για τις πολιτικές αρχές συμφωνήθηκε να παραμείνουν στις θέσεις 
τους. 
 
Τα ξημερώματα, της 10ης Απριλίου ο Ελληνικός λαός άκουγε από ραδιόφωνο τα ψέματα του Διαγγελέα. 
  
«Αί διά της κοιλάδος του Άξιου είσδύσασαι τεθωρακισμέναι
 γερμανικαί δυνάμεις, συγκρατηθείσαι μέχρι της χθεσινής νυκτός
 εις την περιοχήν Κιλκίς, εξηκολούθησαν τήν προς Θεσσαλονίκην
έπίθεσιν των και εισήλθον εις τήν πόλιν. Παρά τήν δυσχερή θέσιν 
εις ην, εκ τούτου, περιήλθον τά έν τή Ανατολική Μακεδονία 
στρατεύματά μας δεν έχαλάρωσαν,  έν τούτοις, τήν έπί τών συνόρων 
κατά μέτωπον αντίστασίν των και διετήρουν άπαραβιάστους τάς 
γραμμάς των, κατά τας μέχρι των μεταμεσονυκτίων ωρών 
έπιτευχθείσας πληροφορίας».  
Ο προδότης Παπάγος και οι τενεκέδες στρατηγοί του, Μπακόπουλος 
και Λιούμπας, καθώς και ο γελοίος Εγγλέζος στρατηγός 
Χένρι Μέτλαντ Γουίλσον, άφησαν διάπλατα ανοιχτή την 
«κερκόπορτα», την κοιλάδα του Στρυμόνα, (Στρούμιτσα),   από όπου πέρασαν ατουφέκιστοι οι Γερμανοί,   και πλευροκόπησαν τους   μαχόμενους στα Οχυρά ήρωες, και μπήκαν κάνοντας παρέλαση
 στην Θεσσαλονίκη. 
Ενώ ο Διοικητής του ΤΣΑΜ ασχολούνταν με τις διαπραγματεύσεις
 για συνθηκολόγηση και οι Γερμανοί είχαν εισέλθη στη Θεσσαλονίκη, αγώνας συνεχιζόταν  σε ολόκληρη την οχυρωμένη τοποθεσία.
Οι φαντάροι μας σκοτωνόντουσαν  όχι για την Πατρίδα αλλά 
"για την τιμή των όπλων του Παπάγου".
Στις 9 Απριλίου 1941το Βράδυ, ο νομπελίστας διπλωμάτης, που ηταν μπατριώτης παντρεύτηκε, χωρίς άδεια γάμου την αγαπημένη του που ειχ εγκαταλείψει τον άντρα της ώστε με το "στεφανοχάρτι" να μπορέσει
 να τα της βγάλει "εισιτήριο" για την επίβίβαση στα "πλοία της Χαράς" 
 που θα έφευγαν από τα Μεγαρα για την Αίγυπτο. 

Οι μάχες στα Οχυρά

 Στον Τομέα της Ταξιαρχίας Νέστου, προσπάθεια των Γερμανών
 να διαβούν τον ποταμό Νέστο στην περιοχή του χωρίου Παράδεισος απέτυχε. 
Στον Τομέα Φαλακρού, τα γερμανικά τμήματα, που είχαν εγκατασταθεί στο ύψωμα Ουσόγια, δεν μπόρεσαν επ να προωθηθούν παραπέρα εξαιτίας
 των σφοδρών πυρών του Οχυρού Πυραμιδοειδές και του
 πυροβολικού. 
Το Απόσπασμα Καλαποτίου ύστερα από σκληρό αγώνα, που κράτησε 
μέχρι τις 1300, κατόρθωσε να εκδιώξει τους Γερμανούς και να ανακαταλάβει το ύψωμα Κρέστη.. 
Το Οχυρό Πυραμιδοειδές διέταξε την παύση πυρός στις 14.00, μετά
 από διαταγή της 7ης Μεραρχίας. 
Στον Τομέα της 14ης Μεραρχίας ο αγώνας συνεχίστηκε με ένταση
 χωρίς οι Γερμανοί να πετύχουν τη διάσπαση της αμυντικής 
τοποθεσίας. 
Στο Συγκρότημα Σιδηροκάστρου, το Οχυρό Ρούπελ παρά τους
 σφοδρούς βομβαρδισμούς δεν υπέκυψε, αλλά ούτε και δέχθηκε 
να συνθηκολογήσει παρά την ενημέρωση του από τους Γερμανούς για
 τη Συνθηκολόγηση. 
Στο Συγκρότημα Καραντάγ, απόπειρα διεισδύσεως λόχου των
 Γερμανών, μεταξύ των Οχυρών Μαλιάγκα και Περιθώρι, 
αποκρούσθηκε .
Άλλη δύναμη τάγματος, που κατόρθωσε να διεισδύσει κατά τη 
διάρκεια της νύχτας μεταξύ των Οχυρών Περιθώρι και Παρταλούσκα
 και να προσβάλλει τα μετόπισθεν του Συγκροτήματος,
 καταδιώχθηκε κατόπιν θαρραλέας αντεπιθέσεως μικτού τμήματος
 από εφεδρικές διμοιρίες, το οποίο συνέλαβε και 102 Γερμανούς αιχμαλώτους. 
Στον τομέα της 18ης Μεραρχίας οι Γερμανοί ενήργησαν αλλεπάλληλες επιθέσεις εναντίον του οχυρού Παλιουριώνες, χωρίς όμως να κατορθώσουν να το εκπορθήσουν. 
Στις 17.30 Γερμανοί κήρυκες πληροφόρησαν τη φρουρά του Οχυρού
 για τη συνθηκολόγηση.
 Ύστερα απ’ αυτό αποφασίσθηκε να γίνει εκκένωση κατά τη διάρκεια
 της νύχτας. 
Η παράδοση του Οχυρού στους Γερμανούς έγινε στις 09.00 της 10ης Απριλίου. 
Κατ’ αυτήν, παρατάχθηκε γερμανικό τάγμα για απόδοση τιμών. 
Η γερμανική σημαία ανυψώθηκε στο Οχυρό μόνο μετά την αναχώρηση
 της φρουράς του. 
Ανάλογες τιμητικές εκδηλώσεις έγιναν και προς τους Διοικητές των
 Οχυρών Ρούπελ, Λίσσε, Πυραμιδοειδές, Περιθώρι, Εχίνος, Νυμφαία, Ιστίμπεη και Κελκαγιά. 
Η φρουρά του Στηρίγματος Ρουπέσκο, αφού αντιστάθηκε κατά τη διάρκεια της ημέρας, κατόρθωσε να διαφύγει κατά τη νύκτα 9/10 Απριλίου χωρίς να γίνει αντιληπτή από τους Γερμανούς.


9 Απριλίου 1941 Ο πρωθυπουργό Αλέξανδρος Κοριζής, προς τον πρεσβευτή της Ελλάδος στο Λονδίνο Σιμόπουλο. 

 "Εις τας έν Αθήναις συνομιλίας μας μετά άγγλου Υπουργού 
Εξωτερικών κατά προτελευταία επίσκεψιν του, (*)εν τη εξετάσει
 όλων των ενδεχομένων εξέθεσα εις τον κ. Ήντεν και την 
περίπτωσιν καθ' ην δυσμενής φορά των γεγονότων ηδύνατο μας
 φέρη εις τήν απόφασιν όπως Α.Μ. Βασιλεύς, εις ωρισμένην 
στιγμήν ήττης του στρατού, εγκαταλείψη μετά της Κυβερνήσεως 
την πρωτεύουσαν μεταφέρων την έδραν του κράτους εις τίνα των
 νήσων και ότι ως τοιαύτην απεβλέψαμε κατά πρώτην μελέτην του ζητήματος, τήν Κρήτην. 
Η εκλογή όμως ταύτης έχει εν μόνον αλλά λίαν σοβαρόν 
μειονέκτημα, ότι μοιραίως θα είναι κέντρο πολεμικών 
επιχειρήσεων με τους συμπαρομαρτούντας κινδύνους κατά της
 ασφαλείας αυτής της ζωής του Βασιλέως μας. 
Το ζήτημα θα ελύετο ευχερώς, αν Μεγάλη Βρεταννία προέβαινεν
 από τούδε εις την γενναίαν χειρονομίαν της παραχωρήσεως της 
Κύπρου εις την Ελλάδα, δεδομένου ότι μόνον επί ελληνικής γης 
έπρεπε νε εγκατασταθη την κρίσιμον αυτήν στιγμήν ο Βασιλεύς, 
όπως ενασκήση τό βασιλικόν imperium επί της διασωuείσης χώρας 
του, έστω και αν έμενεn αύτη προσωρινώς μόνον νησιωτική. 
Ήδη, τo ζήτημα τούτο έρχεται μοιραίως και ταχύτερον ή όσον υπελογίζετο, ένεκα ατυχημάτων του γιουγκοσλάβικου στρατού, επί τάπητος, παρακαλώ επισκεφθήτε eσπευσμένως προσωπικώς κ. Πρωθυπουργόν και κ. Ηντεν και ανακοινώσητε εις αύτούς oσα
 ανωτέρω εξέθεσα, προσθέτοντες και τά έξης:
 Καίτοι δεν μοί απολείπη ή έλπίς ότι χειρονομία οία ή άνωτέρω 
είναι σήμερον πραγματοποιήσιμος, δεν παραβλέπω ότι θά ηδύνατο
 να προσκρούση εις τό μή επίκαιρον μιας ριζικής λύσεως, όσον και
 άν διαβλέπω πόσον άπειρου ωφελείας θά ήτο διά τήν Ελλάδα και 
πόσον πλούσια ή συγκομιδή έκ της αιωνίας εύγνωμοσύνης προς τήν Μεγάλην Βρεταννίαν του συνόλου του Ελληνισμού και της
 ενθαρρύνσεώς του προς περαιτέρω δοκιμασίας. 
Υπό το κράτος της άμέσου άνωτέρω σκέψεως καταλήγω νά 
παρακαλέσω, ώς ειπον τότε και εις τον κ. Ήντεν, όπως έξετασθή άν
 και κατά ποιον τρόπον θά ήτο δυνατόν νά παραχωρηθή μία
 οιαδήποτε λωρίς της Κύπρου εις τήν Ελλάδα, όπως,
 έν περιπτώσει αναγκαστικής εγκαταλείψεως πρωτευούσης,
 σωθή ό Βασιλεύς εκ των κινδύνων εμπολέμου ζώνης και
 κυβέρνα το ελεύθερον τμήμα της χώρας του από ελληνικής γης. 
Εις τήν συνομιλίαν μου μετά κ. Ηντεν υπήρξα ευτυχής να ακούσω 
παρ’ αυτού ότι η παράκλησίς μου είναι άξια προσοχής και ότι
 επιστρέφων εις Λονδίνον θά τήν υπέβαλλεν ύπό τήν κρίσιν του 
κ. Προέδρου της Κυβερνήσεως. 
Η Κυβέρνησις της Μεγάλης Βρεταννίας, εν τη ευρύτητι της
 άντιλήψεώς της και εν τη εύνοια ην επέδειξε πάντοτε προς τήν
 Ελλάδα, θέλει εκτιμήσει δεόντως τήν άνάγκην ήτις μας 
επιβάλλει προβώμεν εις άνω έκκλησιν.
 Προς όδηγίαν σας εχητε ύπ' όψιν όπως, έν ή τυχόν περιπτώσει αντιμετωπίσητε σοβαρούς δισταγμούς, δύνασθε μετά εξάντλησιν 
παντός επιχειρήματος υπέρ τής άποδοχής τής εκκλήσεώς μας οία διετυπώθη άνωτέρω έκκλήσεως δύναμαι νά είπω ολοκλήρου του ελληνικού λαού και του μαχομένου στρατού προσθέσατε ότι η
 αποδοχή ταύτης δύναται νά λάβη έν ανάγκη μορφήν 
προσωρινότητος, αφήνουσα τήν βρεταννικήν Κυβέρνησιν κυρίαν πάσης εις τό μέλλον οριστικής αποφάσεως".

Οι μάχες στην Γιουγκοσλαβία 

Στη δυστυχισμένη Γιουγκοσλαβία όπου πολεμούσαν οι Σέρβοι ενώ οι Κροάτες και ο Σλοβένοι στον Βορρά υποδέχονταν με αλλαγμούς χαράς τους Γερμανούς και τους Ιταλούς, όπως έκαναν και οι «Μακεδόνες» στα Σκόπια, στις 9. Απριλίου 1941. την τέταρτη ημέρα της επίθεσης , η γερμανική 11η Τεθωρακισμένη Μεραρχία ανέτρεψε τα τμήματα της 2ης γιουγκοσλαβικής Μεραρχίας Ιππικού, και στις 9 π.μ. μπήκε στη Νις και συνέχισε την προέλαση της προς τα βόρεια καταλαμβάνοντας το Αλέξινατς που το υπεράσπιζε το «απόσπασμα Κάλνσκι», ενώ μικρότερα τμήματα κατέλαβαν το Πρόκουπλιε.
 Η γιουγκοσλαβική Μεραρχία «Κράινα» που βρισκόταν στο Πάρατσιν, και το Μαϊντάνπεκαποσύρθηκε επειγόντως.
Η γερμανική 9η Μεραρχία Πάντσερ κατέλαβε το Ουρόσεβατς, το Πρίζρεν και το Γκόστιβαρ και συνέχισε προς τη Δίβρη και το Κίτσεβο, ενώ η μηχανοκίνητη μεραρχία SS Αδόλφος Χίτλερ κατέλαβε το Μοναστήρι (Μπίτολα). 
Στο μέτωπο προς την Αλβανία, η Μεραρχία Ζέτα προχώρησε προς τη Σκόδρα, και η Μεραρχία Κοσσυφοπεδίου σταμάτησε τις επιθέσεις της λόγω της πτώσης της Πριζρένης.
  Στο βόρειο μέτωπο, οι Γερμανοί κατέλαβαν την Κοπρίβνιτσα στην Κροατία. Τα απομεινάρια της γιουγκοσλαβικής 4ης Στρατιάς υποχώρησαν προς το Παπούκ και η 7η Στρατιά υποχώρησε προς το Κάρλοβατς. Μικρότερες γερμανικές τεθωρακισμένες μονάδες από το 41ο Μηχανοκίνητο Σώμα εισήλθαν στο Μπάνατ , όπου συγκρατήθηκαν από την αντίσταση του αποσπάσματος του Μπάνατ. Η Γιουγκοσλαβική Ανώτατη Διοίκηση από το Μαυροβούνιο διέταξε να οργανωθεί άμυνα στη γραμμή: Όρος Ρούντνικ- Αραντζέλοβατς-Μλαντένοβατς-Γκρότσκα-Βελιγράδι , να ανατιναχτούν οι γέφυρες στη Βελίκα Μοράβα, και να κλείσει το φαράγγι Μπαγκρντάνσκι και οι διαβάσεις φραγμάτων στο Ποζάρεβατς. 
Σε ποιόν απευθύνονταν οι διαταγές δεν είναι βέβαιο.