.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png){kind=small}
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
21/9/26
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1937 πέθανε στην Κόρινθο ο Ιωάννης Συκουτρής σε ηλικία 36 ετών. Ο θάνατος του αποδόθηκε αρχικά, σε «ξαφνικίτιδα». Σε καρδιακή προσβολή. Αλλά, μήνες μετά, γράφτηκε ότι βρέθηκε δίπλα του ένα μπουκαλάκι «Βερονάλ», οπότε ο θάνατός του χαρακτηρίστηκε από τον Μανιαδάκη αυτοκτονία. Τότε, μαζί με το «Βερονάλ» βρέθηκε ένα δυσανάγνωστο και βιαστικό σημείωμα προς τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Άγγελο Καλαμαρά με το οποίο κληροδοτούσε τα βιβλία του στην Ακαδημία, άφηνε ένα χρηματικό πόσο στη γυναίκα του Χαρά, και ζητούσε να δημοσιευτεί το τμήμα της εισαγωγής στην «Ποιητική» του Αριστοτέλη που είχε ολοκληρώσει χωρίς κανείς να προσπαθήσει να το συμπληρώσει. Αυτό το σημείωμα θεωρήθηκε ως η τελευταία βούληση του Συκουτρή. Από το 1937 δεν έγινε ποτέ γραφολογικός έλεγχος του σημειώματος, το οποίο δεν αναφερόταν στα ρεπορτάζ για τον θάνατό του της 23ης Σεπτεμβρίου 1937.
.png)
Το καλοκαίρι του 1937 ο Συκουτρής ταξίδεψε στη Γερμανία συνοδεύοντας ομάδα φοιτητών του.
Οι Γερμανοί τον εκτιμούσαν πολύ. Και η επίσκεψη στη Γερμανία, μπορεί να συνδέεται με τον θάνατό του. Ιδίως μετα τις σφοδρές εναντίον του επιθέσεις της Μασονικής Αρχιεπισκοπής και των καθηγητών Στοάς.
Μην ξεχνάμε ότι, το 1936, ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος που πρωταγωνιστούσε στις επιθέσεις εναντίον το Συκουτρή, φρόντισε προσωπικά να εγγραφεί στη Θεολογική Σχολή, στην Αθήνα, ο Άγγλος Πράκτωρ πατήρ Δημήτριος , (Νταβιντ Μπάλφουρ).
Στις 18 Σεπτεμβρίου 1937 ο Συκουτρής ταξίδεψε στην Κόρινθο, και κατέλυσε στο ξενοδοχείο «Κεντρικόν» .
Στην Κόρινθο, συναντήθηκε επανειλημμένα με τον φίλο του φιλόλογο Ιωάννη Γιαμπουράνη.ο οποίος δεν αντελήφθηκε την πρόθεση του Συκουτρή να αυτοκτονήσει.
Την Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου ανέβηκε με τα πόδια στον Ακροκόρινθο . Το βράδυ της ίδιας ημέρας, επέστρεψε στο ξενοδοχείο κατάκοπος και την επόμενη ημέρα βρέθηκε στο δωμάτιο του νεκρός . Απέδωσαν τον θάνατο του σε συγκοπή της καρδιάς.
Όμως, λίγους μήνες μετά έγινε γνωστό ότι ο Συκουτρής αυτοκτόνησε με ισχυρή δόση υπνωτικού, καθώς δίπλα στη σορό του βρέθηκε μπουκαλάκι που περιείχε «Βερονάλ», αλλά και ο «Φαίδωνας» ή «Περί ψυχής» του Πλάτωνα.
Οι εφημερίδες στις 23 Σεπτεμβρίου δεν έγραφαν τίποτα για τον «Φαίδωνα».
Η πιθανότητα να δολοφονήθηκε από την Ιντέλιτζενς Σέρβις, δεν μπορεί να αποκλειστεί, για όσο τουλάχιστον δεν επιβεβαιώνεται γραφολογικά ότι το περίφημο «σημείωμα» γράφτηκε διά χειρός του ιδίου.
ΟΛΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕΝΟΥΝΕ! ΤΟ 1817 ΟΙ ΑΝΩΝΥΜΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΓΙΑ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΨΕΥΤΟΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ .ΤΟ 1956 ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΓΙΑ ΤΙΜΙΟΥΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΑΤΙΜΟΥΣ ΠΡΑΚΤΟΡΟΕΘΝΙΚΟΦΡΟΝΕΣ.ΤΟ 1974 ΕΙΧΑΜΕ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΕΘΝΙΚΟΦΡΟΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΟΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ 2026 ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΕΧΟΝΤΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΑΡΓΥΡΩΝΗΤΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΦΕΛΕΙΣ ΠΑΤΡΙΔΕΜΠΟΡΟΥΣ
.png)
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟΣ ΤΙΤΛΟΣ
ΠΡΙΝ ΑΠΟ 70 ΧΡΟΝΙΑ, ΤΟΥ 1956!
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
Σήμερα τιμούμε τους Εθνομάρτυρες , Στέλιο Μαυρομμάτη,Μιχαήλ Κουτσόφτα και Ανδρέα Παναγίδη που τους εκτέλεσε στις 21 Σεπτεμβρίου 1956 η Σκατόψυχη Εστεμμένη Τατάνα της Ιγκλιτέρας Την θυσία αυτών των Παιδιών πρόδωσαν ο «Ρωμανιώτης» πράκτορας της Cia οι «εθνικιστές» αξιωματικοί και η «Μεταπολίτευση» που δέχθηκε την «λύση τιυ Κυπριακού» και εγκατέλειψε την «Ενωση».
.png)
.png){kind=small}
.png)
.png){kind=small}
.png){kind=small}
.png)
.png){kind=small}
.png)
.png)
.png){kind=small}
.png)
.png)
.png){kind=small}
.png){kind=small}
.png){kind=small}
.png)
.png)
ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ ΥΜΝΟ
.png)
.png)
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1956, οι Πουστροεγγλέζοι
απαγχόνισαν στις Κεντρικές φυλακές Λευκωσίας τους
αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α , Στέλιο Μαυρομμάτη, (24), Μιχαήλ Κουτσόφτα (22) και Ανδρέα Παναγίδη (22 χρονών), που
έδωσαν την ζωή τους για την Ένωση με την Ελλάδα.
Τους έθαψαν στον περίβολο των Κεντρικών
φυλακών, στο χώρο που αποκαλείται
Φυλακισμένα Μνήματα.
Ο Μαυρομάτης συμμετείχε σε ανεπιτυχή επίθεση, στην οδό Αγίου Παύλου στον Άγιο Δομέτιο Λευκωσίας, από κοινού με
τους Ανδρέα Παναγίδη και Μιχαήλ Κουτσόφτα, εναντίον δυο Βρετανών. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο.
Μαζί τους συνελήφθη και ο Παρασκευάς Χοιροπούλης, που καταδικάστηκε σε ποινή ισόβιας καθείρξεως, λόγω του ότι ήταν ανήλικος.
Ο Μαυρομάτης αντιμετώπισε με τεράστιο ψυχικό σθένος την εκτέλεσή του.
Όταν έφτασε στην αγχόνη, φώναξε στους παριστάμενους Άγγλους.
«Σκοτώστε με, δεν σας φοβάμαι, είναι πολλοί πίσω μου που θα πάρουν το αίμα μου».
Εκτελέστηκε με απαγχονισμό μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 21ης Σεπτεμβρίου 1956, μαζί με
τους Ανδρέα Παναγίδη και Μιχαήλ Κουτσόφτα.
Μετά την εκτέλεση του, κατα διάρκεια ερευνών που διεξήγαγαν τα Αγγλικά στρατεύματα κατοχής στο πατρικό του σπίτι, η 27χρονη αδελφή του Μαρία, πυροβολήθηκε στη σπονδυλική στήλη και έζησε το υπόλοιπο του βίου της σε αναπηρική
καρέκλα.
Στην τελευταία του επιστολή, την οποία απηύθυνε προς τους γονείς και τα αδέλφια του έγραφε:
«Σεβαστοί μου γονείς, πολυαγαπημένες μου
αδελφές και αδελφέ μου, Σας απευθύνω το
τελευταίο μου γράμμα με την ελπίδα πως θα κατορθώσω να ρίξω λίγο βάλσαμο στην πονεμένη
σας ψυχή. Τώρα που σας γράφω, ευρίσκομαι
μέσα στο σκοτεινό κελί της φυλακής μου, περιμένοντας με θάρρος και υπομονή τον δήμιο ναρθή να με οδηγήσει στον τόπο της εκτελέσεως. Αισθάνομαι τον εαυτό μου ισχυρόν
και γαλήνιον, γιατί έχω τον Χριστό μέσα μου και είμαι
βέβαιος πως θα με βοηθήσει μέχρι τέλους.
Η τελευταία μου επιθυμία που ζητώ από σας είναι:
Να σταθήτε ψύχραιμοι μέχρι τέλους και να προσεύχεστε
για μένα. Δεν θέλω ούτε μοιρολόγια ούτε θρήνους, παρά
μόνο να ευχαριστείτε και να δοξάζετε το Θεό που
με αγάπησε και θέλησε να με πάρει κοντά του.
Θέλω να ξέρετε πως ο υιός και αδελφός σας πέθανε με το χαμόγελο στα χείλη, γιατί κράτησε μέχρι
τέλους τον ιερόν όρκον που έδωσε να θυσιαστή χάριν της ελευθερίας της Κύπρου.
Να είστε δε βέβαιοι πως γρήγορα θα ανατείλει το άστρον της Ελευθερίας και της δικαιοσύνης
στο Νησί μας, τον ψυχρό δε και σκοτεινό χειμώνα
των θλίψεων και δοκιμασιών θα επακολουθήσει
η γλυκεία άνοιξης της
γαλήνης και ευτυχίας. Θέλω να είστε υπερήφανοι γιατί ο υιός και αδελφός σας θυσιάστηκε για την κοινήν ελευθερία. Θυσιάστηκε γιατί θέλησε
να χαρεί κι αυτός μαζί με όλους τους Έλληνες της Κύπρου το μεγαλύτερο
δώρο που χάρισε ο Θεός στην ανθρωπότητα.
Με αυτά, σεβαστοί μου γονείς και πολυαγαπημένες μου αδελφές και αδελφέ μου, κλείω το γράμμα μου και σας στέλνω τον τελευταίο θερμό μου ασπασμόν.
Σας γλυκοφιλώ Ο υιός και αδελφός σας ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣ».
Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, που ως καταζητούμενος
κρύβονταν στο σπίτι του Μαυρομάτη στο Λάρνακα κι αργότερα απαγχονίστηκε κι αυτός από τους Άγγλους,
έγραψε στις 21 Σεπτεμβρίου 1956 και αφιέρωσε στους Μαυρομάτη, Ανδρέα Παναγίδη και Μιχαήλ Κουτσόφτα,
το ποίημα με τίτλο «Το τελευταίο Τρίο απαγχονισμού».
Η Γενική Απεργία της ΕΟΚΑ.png)
ΧΛΙΑΡΗ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΚΛΕΦΤΟΛΟΥΜΠΙΝΕ ΜΠΑΤΡΙΩΤΩΝ
.png)
ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
