Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΦΙΛΟΓΕΝΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΙς ΗΜΕΡΕΣ ΜΑΣ

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

 

Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης ανακοίνωσε ότι κατά τη διάρκεια του 84ου κύματος αντιποίνων κατέστρεψε έναν αριθμό αεροσκαφών ανεφοδιασμού των ΗΠΑ κ «Η Αεροδιαστημική Δύναμη του IRGC, με τη βοήθεια των συντρόφων τους στο Ναυτικό , πραγματοποίησε ειδική κοινή επιχείρηση πυραύλων και drone κατά τη διάρκεια του 84ιυ κύματο. Οι δυνάμεις μας κατέστρεψαν συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας και διείσδυσαν επιτυχώς στη βάση Al-Kharj με πυραύλους στερεών και υγρών καυσίμων, στοχεύοντας τον σταθμευμένο στόλο ανεφοδιασμού και αεροπορικής υποστήριξης με ένα μπαράζ πυραύλων και πυρών drone», αωέφερετο Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σχεδόν εξαντλήσει τα αποθέματά τους σε πυραύλους κρουζ Tomahawk . Στις τέσσερεις εβδομάδες της στρατιωτικής εκστρατείας κατά του Ιράν, οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ χρησιμοποίησαν περισσότερους από 850 πυραύλους υψηλής ακρίβειας, γεγονός που προκάλεσε σοβαρές ανησυχίες σε ορισμένους αξιωματούχους του Πενταγώνου, αναφέρει η Washington Post, επικαλούμενη πηγές που γνωρίζουν την κατάσταση.

Ο Ντόναλντ Τραμπ παρέτεινε το μορατόριουμ για τα χτυπήματα στις ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν έως τις 6 Απριλίου. Εξήγησε την απόφασή του με το ότι οι διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη για τον τερματισμό της σύγκρουσης «πάνε πολύ καλά». Ωστόσο, η κοινότητα των ειδικών πιστεύει ότι η παύση είναι απλώς πρόσχημα  πίσω από το οποίο κρύβονται οι προετοιμασίες για μια περιορισμένη χερσαία επιχείρηση.

Η ΕΛΛΑΣ του ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ . 27 Μαρτίου 1961. Έκλεισε η ΓΥΑΡΟΣ.

27 Μαρτίου 1969. Στην Πύλο, βρέθηκε ζωντανός από τους βατραχανθρώπους εντός του ανατραπέντος προ πέντε ημερών τουρκικού δεξαμενόπλοιου «Αϊκαζ» (400 τόνων) της «ΚΟΣ Χόλντιγκ», ο 28χρόνος Δεύτερος μηχανικός. Οι άλλοι από το 15μελές πλήρωμα είχαν πνιγεί. Στην Ρώμη ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Πιέτρο Νένι συναντήθηκε με τον Ανδρέα Παπανδρέου

 

Το τουρκικό πλοίο ρυμουλκήθηκε στη Πύλο από τον πλοίαρχο του φορτηγού "Λέων Σμιτ" με σημαία Δανίας.

Κυριακή 27 Μαρτίου 1922. 104 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία και την Εθνική καταστροφή που προκάλσεσε. έξι νεκροί στο μετωπο.Η αποδοχή της ανακωχής σήμαινε και την αποδοχή της εκκένωσης Δύο νυκτερινές τουρκικές επιθέσεις στο Μέτωπο του Αφιόν Καραχισάρ. Ο Γούναρης έφθασε στην Γένοβα για να μετάσχει στην διάσκεψη.

‎ 27 Μαρτίου. Η Οτοζέρναγια Βόζβρατιχ. «отторженная возвратихъ».Η προσάρτηση της Πραβομπερέσναγιας Ουκρανίας ( της Δυτικής Όχθης) στη Ρωσική Αυτοκρατορία, και το Ρωσικό «Εν τούτω Νίκα».

H Απελευθέρωση των «Όμαιμων Ορθόδοξων Χριστιανών» της Δεξιάς Όχθης, για τους οποίους εξακολουθεί να μάχεται η Μητέρα Ρωσία

Η προσάρτηση της Πραβομπερέσναγια 

(της Δυτικής Όχθης) 

στη Ρωσική Αυτοκρατορία,

 και η « Επιστροφή των Αποσχισμένων»

 (Οτοζέρναγια Βόζβρατιχ). 

«отторженная возвратихъ»

 Στις 27 Μαρτίου 1793, ως αποτέλεσμα της δεύτερης διχοτόμησης 

της Πολωνίας , η Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β' εξέδωσε μανιφέστο

 για τη συμπερίληψη  της Δεξιάς Όχθης, της Πραβομπερέσναγιας,

στη Ρωσική Αυτοκρατορία.

 

‎Η Δεξιά Όχθη σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης του Κάρλοβιτς

 του 1698-1699,  είχε περιέλθει  στην κυριαρχία της Πολωνίας .

Η Δεξιά-Οχθη , (Κιέβο, Τσερκάσι, Κυρόβογκραντ, Ζύτομιρ , Βινίτσια, Χμελνίτσκι , Ρίβνε και Βολίν), παρέμεινε υπό την κυριαρχία της Πολωνικής-λιθουανικής Κοινοπολιτείας 126 χρόνια. ( 1667-1793). 

 

Η Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β', με την ενσωμάτωση στη Ρωσική Αυτοκρατορία ,  της Δεξιάς Όχθης , απάλλαξε τους

 Ρώσους από την εθνική, θρησκευτική και κοινωνική καταπίεση των Καθολικών.

Για να εορτασθεί το γεγονός της επιστροφής στην Μητέρα Ρωσία των παιδιών της  κόπηκε ένα αναμνηστικό μετάλλιο. 

Στην μιά πλευρά του απεικονιζόταν ένα πορτραίτο - προφίλ

 της Αυτοκράτειρας, και στο πίσω μέρος - ένας χάρτης των προσαρτημένων εδαφών με τον δικέφαλο και η επιγραφή 

, «отторженная возвратихъ».

Στο Μανιφέστο για την προσάρτηση αυτών των εδαφών, 

η ελευθερία της θρησκείας ήταν εγγυημένη όχι μόνο για τους

 Ορθοδόξους αλλά και για τους Καθολικούς και τους Εβραίους

 νέους υπηκόους και δόθηκε επίσης χρόνος τριών μηνών 

για την πώληση της περιουσίας  και την αναχώρηση, 

όσων δεν ήθελαν να ορκιστούν πίστη στην αυτοκράτειρα. 

Στο Μανιφέστο , η Αυτού Μεγαλειότητα η Αυτοκράτειρα

 όλης της Ρωσίας, τόνιζε ότι «όλες οι προσπάθειές Της

 για τη διατήρηση της ειρήνης, της ησυχίας και της 

ελευθερίας» με τη Δημοκρατία της Πολωνίας ,

«αποδείχθηκαν αδιαμφισβήτητα και απτά 

από τριακονταετή πείρα ότι όχι μόνο ότι ήταν μάταιες, 

αλλά και μετατράπηκαν σε άκαρπο βάρος με αμέτρητες απώλειες». 

 Η Μεγαλειότητα Της έβλεπε πάντα με «ιδιαίτερη Λύπη» 

την καταπίεση στην οποία υπήχθησαν, 

«οι Όμαιμοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί» στα εδάφη και 

τις πόλεις, δίπλα στη Ρωσική Αυτοκρατορία,που ήταν 

κάποτε ιδιοκτησία Της.

 Η φιλεύσπλαχνη αυτοκράτειρα θέλει όχι μόνο να 

επιβεβαιώσει σε όλους αυτούς τέλεια και απεριόριστη ελευθερία στη δημόσια άσκηση της πίστης τους, και τη 

νόμιμη κατοχή και περιουσία του καθενός• ,αλλά επίσης, ακολουθώντας το παράδειγμα των πιστών κατοίκων Της 

της Λευκορωσίας, που ζουν σε πλήρη ειρήνη και αφθονία 

υπό τη σοφή και πράο βασιλεία Της, 

εγγυάται σε πλήρη έκταση και χωρίς καμία εξαίρεση 

όλα εκείνα τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τα προνόμια 

που απολαμβάνουν οι αρχαίοι υπήκοοί Της. 

Και γι' αυτόν τον λόγο, από τους Ευγενούς , τους αξιωματούχους και μέχρι και τον τελευταίο , πρέπει να 

δώσουν πανηγυρικό όρκο πίστης μέσα σε ένα μήνα, 

μπροστά στους εκπροσώπους της αυτοκράτειρας. 

Εάν κάποιος από τους ευγενείς και από άλλο κράτος που

 έχει ακίνητη περιουσία, παραμελώντας τη δική του

 ευημερία, δεν θέλει να ορκιστεί, επιτρέπεται να πουλήσει

 την ακίνητη περιουσία του και να φύγει οικειοθελώς 

εκτός συνόρων για περίοδο τριών μηνών, μετά την οποία 

όλη η υπολειπόμενη περιουσία του δεσμεύεται και 

οδηγείται στο Αυτοκρατορικό ταμείο». 

 Το ρωσικό Εν Τούτω Νίκα. Η καταστροφή των Κουμάνων στον Ποταμό Σαλνίτσα, το 1111 μ.Χ

 

Το 1103 μχ, μετά τη Συμφωνία στη λίμνη Ντολόμπ κοντά στο Κίεβο

 του πρίγκιπα του Κιέβου Σβιατοπόλκ Ιζιάσλαβιτς και του πρίγκιπα 

του Περεγιασλάβλ, Βλάντιμιρ Βσεβολόντοβιτς του Μονομάχου να ενώσουν τις δυνάμεις τους απέναντι στην απειλή των 

Ταταρομογγόλων Κουμάνων , διεξήγαγαν την πρώτη εκστρατεία 

εναντίον των Κουμάνων στη στέπα. 

Το 1107 νίκησαν τις φυλές των Μπονιάκ και Σαρούκαν . Το 1109, ο βοεβόδας Ντμίτρι Ιβόροβιτς κατέστρεψε ξανά τους Κουμάνους 

που ήταν υπό την κυριαρχία των γιων του Σαρούκαν, του Σιρχάν και 

του Άτρακ. 

 Στις 26 Φεβρουαρίου, 1111 τη 2η Κυριακή της μεγάλης Σαρακοστής ,

 ο ρωσικός στρατός, με επικεφαλής τους ιερείς που έφεραν τον 

Τίμιο Σταυρό ξεκίνησε για την κατάληψη της πόλης Σαρουκάν . 

Στην πορεία του διέσχισε τους ποταμούς Σούλα (5η ημέρα), Κορόλ 

(6η ημέρα), Πσελ (7η ημέρα), Γκόλτα, Βόρτσκα (10η ημέρα), και

 έφθασαν στις όχθες του Σέβερσκι Ντόνετς την 23η ημέρα). 

Η Σαρουκάν παραδόθηκε χωρίς μάχη την 5η ημέρα της πολιορκίας. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κάτοικοι προσέφεραν στους νικητές

 ψάρια και κρασί. 

Την ίδια ημέρα το Σάγκροφ κάηκε από τους Ρώσους. 

Και οι δύο πόλεις πήραν το όνομά τους από τους Χαν που ηττήθηκαν 

στον ποταμό Σούλα το 1107 , όταν ο Σαρουκάν τράπηκε σε φυγή

 και ο Σούγκρα αιχμαλωτίστηκε 

Στις 24 Μαρτίου, η έγινε η πρώτη άγρια μάχη έλαβε στο Ντόνετς, 

στην οποία οι Ρώσοι στρατιώτες επικράτησαν. 

Το πρωί της 27ης Μαρτίου μετά την πανσέληνο, έγινε η δεύτερη,

 κύρια μάχη στον ποταμό Σαλνίτσα. 

Οι Κουμάνοι είχαν την αριθμητική υπεροχή και τα ρωσικά 

στρατεύματα βρέθηκαν περικυκλωμένα, αλλά οι Κουμάνοι

 δεν μπορούσαν να αντέξουν στη συντονισμένη αντεπίθεση των 

Ρωσων και το εβαλαν στα πόδια .

Οι Ρώσοι αιχμαλώτισαν πολλούς . 

Περίπου 10000 Κουμάνοι έμειναν στο πεδίο της μάχης,

 οι υπόλοιποι έριξαν κάτω τα όπλα τους, για να σώσουν τις ζωές τους.

Τα νέα για την επιτυχημένη ρωσική σταυροφορία στη στέπα ανακοινώθηκαν στο Βυζάντιο και στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, αυξάνοντας το Κύρος των Ρώσων πριγκίπων μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών ως υπερασπιστών του Χριστιανισμού από τους άπιστους. 

Μια τέτοια αξιολόγηση είναι αξιοσημείωτη στο πλαίσιο των 

ευρωπαϊκών σταυροφοριών για την Ιερουσαλήμ που ξεκίνησαν ταυτόχρονα. 

Μετά το 1111, οι Κουμάνοι πλησίασαν μόνο μία φορά τα σύνορα της Ρωσίας, το έτος του θανάτου του Σβιατοπόλκ το 1113, 

αλλά συμφιλιώθηκαν με τον Βλαντίμιρ, ο οποίος πήρε το θρόνο. 

Σύντομες αναφορές για τη Μάχη του Σαλνίτσα βρίσκονται είναι 

σε πολλά ρωσικά χρονικά, ωστόσο, η μόνη πηγή που περιέχει 

λεπτομερή περιγραφή της μάχης είναι το Χρονικό του Υπατίου.

Ημέρες Κατοχής. Μια ματιά στις 27 Μαρτίου 1942. Ακόμα δεν μιλούσαμε με διασεκκατομύρια.

 

Η ΖΩΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΟΙ ΑΦΟΙ ΑΡΝΑΟΥΤΟΓΛΟΥ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΟΙΚΟΣ ΠΑΝΤΟΠΩΛΗΣ ΠΕΡΕΡΑ

27 ΜΑΡΤΙΟΥ 1945.ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΤΟΝ ΜΑΚ ΜΙΛΑΝ. Η ΛΙΡΑ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΩΝ ΛΙΡΕΜΠΟΡΩΝ ΠΗΓΕ ΣΤΟΣ 7000. ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΛΙΡΕΜΠΟΡΩΝ ΔΕΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΑΝ ΟΥΤΕ ΤΟ ΠΩΣ ΜΠΗΚΑΝ ΣΑΕ ΑΓΓΛΙΚΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ. ΤΟ ΚΚΕ ΕΙΧΕ 300.000 ΛΙΡΕΣΟΙ ΕΠΟΝΙΤΕΣ ΕΚΑΝΑΝ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ ΣΤΗΝΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΑΡΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΣΤΗΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ Ο ΕΠΟΝΙΤΗΣ ΣΑΜΟΥΛΙΔΗΣ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΣΕ 300.000 ΧΡΥΣΕΣ ΛΙΡΕΣ ΥΠΟΛΟΓΙΖΑΝ ΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΤΟ "ΑΠΟΘΕΜΑ" ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ 

ΑΝΑΖΗΤΉΣΕΣΕΙΣ