Ημέρες του 1967. Παρασκευή 12 Μαΐου ,Την 21η ημέρα της, Εθνοσωτήρια Βασιλομασονικής Χούντας Γκλύξμπουρκ, ξεκίνησε το πάρτι των ηλιθίων Υπουργών. Ο Νικολάκης άρχισε τα «Οικονομικά Λάγκλεϋ» για τον περιορισμό της Σπατάλης. Οι Γυμνασιάρχες Παιδονόμοι. Στο Υπουργείο Εξωτερικών δούλευαν εντατικά για τον «Ελληνοτουρκικό Διάλογο» που διέταξε ο «Γαμώ την Δημοκρατία σας», και που οδήγησε στις Συναντήσεις του Σεπτεμβρίου του 1967. Ο Γιώργος κατείχε την αληθινή έννοια της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας. Ο Σπαντιδάκης εξηγούσε στους Γάλλους, το πως απέτρεψε το Ελληνικό Ντιέν Μπιέν Φού.

Επιτέλους καθαριότητα. Παντού!

😂😂😂😂😂😂😂😂

😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁

😂😂😂😂😂

😖

😖😖😖😖😖

😂😂😂😂😂😂😂😂

ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΤΟ ΚΛΕΜΕΝΑ

 

12/24 Μαΐου 1854. Η αγγλογαλλική Κατοχή της Αθήνας που διετάχθη για να «εμπεδωθεί» η Ελληνοοτυρκική Φιλία. Οι Αγγλογάλλοι μας έφερα και τη Χολέρα που «θέρισε» την Αθήνα και τον Πειραιά

Τέσσερα χρόνια μετά τα «Παρκερικά», 

 οι Αγγλογάλλοι επιτέθηκαν στην Ελλάδα και τους Έλληνες,

  επειδή ο Λαός  και ο  Όθωνας, ήθελαν τη συμμετοχή της Ελλάδας στον Κριμαϊκό Πόλεμο στο πλευρό της Ρωσίας. 

Σε αυτό το πολιτικό πλαίσιο  στις 26 Ιανουαρίου/7 Φεβρουαρίου 1854  κηρύχθηκε στο Λιάσκοβο, (Πετρωτό Αργιθέας) , η επανάσταση της Ηπειροθεσσαλίας και να ανοίξει το νότιο βαλκανικό μέτωπο. 

 Όταν έφτασαν τα νέα στην Αθήνα για την κήρυξη του ρωσο-τουρκικού πολέμου στις 4/16 Οκτωβρίου του 1853, αλλά και τα νέα για την καταστροφή του τουρκικού στόλου στην Σινώπη , (18/30 Νοεμβρίου 1853) , οι Έλληνες μέσα σε μια γενική φρενίτιδα ενθουσιασμού θεώρησαν ότι είχε έλθει η στιγμή για την εκπλήρωση των εθνικών ονείρων . 

 Συγκροτήθηκαν εθελοντικά σώματα, τα οποία είχαν την ολόθερμη συμπαράσταση του βασιλικού ζεύγους, του Όθωνα και της Αμαλίας, και εισέβαλαν στα αλύτρωτα εδάφη της Ηπείρου, της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας. 

 Οι αγγλογάλλοι που ήταν σύμμαχοι των Τούρκων επέδωσαν τελεσίγραφο στον Οθωνα και μετά τη λήξη του, στις 12 /24 Μαΐου του 1854, πρώτα ο γαλλικός στρατός αποβιβάσθηκε στον Πειραιά, και ακολούθησαν λίγες ημέρες αργότερα οι Άγγλοι. 

Απο το κύριο Άρθρο της εφημερίδας "Πανελλήνιον"

ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Υπό την πίεση των όπλων, ο Όθωνας αναγκάσθηκε να διακηρύξει την ουδετερότητα της Ελλάδας στον Κριμαϊκό Πόλεμο και να αποσύρει σταδιακά τα στρατιωτικά σώματα από τα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. 

 Η αγγλογαλλική κατοχή κράτησε τρία χρόνια από το 1854 ως το 1857. Δηλαδή συνεχίστηκε και μετά τη λήξη του Κριμαϊκού Πολέμου. 

 Οι κατακτητές απαίτησαν απομάκρυνση της κυβέρνησης του Αντωνίου Κριεζή και επέβαλαν την κυβέρνηση του δοσίλογου και συνεργάτη των Αρχών κατοχής και Αγγλοτσολιά , Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. 

 Με απαίτηση των Γάλλων, το υπουργείο Στρατιωτικών δόθηκε στον ρουφιάνο των Γάλλων και συνεργάτη των αρχών κατοχής Δημήτριο Καλλέργη, που πρωταγωνίστησε μαζί με τον ρουφιάνο και συνεργάτη των Αρχών Κατοχής Ρουφιανόγιαννη στο αγγλικό κίνημα της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843. 

 Η κυβέρνηση Μαυροκορδάτου, το «Υπουργείο Κατοχής», θα παράμεινε στην εξουσία έως τα τέλη Σεπτεμβρίου του 1855 και αντικαταστάθηκε από την κυβέρνηση «Λογοθετόπουλου» του Δημητρίου Βούλγαρη. Η αγγλογαλλικη κατοχή ήταν χειρότερη από την Γερμανο-ιταλική το 1941-44. 

 Οι ξένοι στρατιωτικοί , κατέστρεψαν εγκαταστάσεις των ρωσόφιλων εφημερίδων («Αιών»), συνέλαβαν μη αρεστούς δημοσιογράφους, όπως ο Ιωάννης Φιλήμων και ο Κωνσταντίνος Λεβίδης αλλά πάνω απ' όλα έφεραν τη χολέρα, που θέρισε την Αθήνα και προκάλεσε τον θάνατο 3.000 ανθρώπων, δηλαδή το ένα δέκατο των κατοίκων της.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

104 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία και την εθνική καταστροφή. Οι Τούρκοι γνώριζαν τις σκέψεις των μελλοθάνατων Προδοτών για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, Τους το έλεγαν και από το Λονδίνο. Ο Παπούλας τα εβαλε με τις αποφάσεις των Ισχυρών.Πολλή συζήτηση για την έρευνα για τις σφαγες των Ελλήνων που όμως δεν έγινε ποτέ. Ο διωγμός των Ποντίων συνεχιζόταν. Στις 12 Μαΐου 1922, ο Κεμάλ ανακοίνωσε την προσεχή επίθεση του αλλά στην Αθήνα που έψαχναν για δανεικά περίμεναν μιά ακτίδα φωτός από το Λονδίνο. Στο μετωπο, ουδέν αξιοσημείωτο αλλά τα αεροπλάνα του ΚΕΜΑΛ έριχναν τον "Ριζοσπάστη" στις Ελληνικές Γραμμές. Για τους Βασιλόφρονες Μπατριώτες ο εχθρός ηταν οι Βενιζελικοί.

Σχόλιο της εφημερίδας του ΚΚΕ  της 12ης Μαίου 1922.

 

Και το «Μακεδονικό Μέτωπο» που άνοιγαν οι κομμουνιστές για να βοηθήσουν τον σύντροφο

 Κεμάλ.

Ημέρες Κατοχής.Ένα άρθρο του Αρχηγού των Εθελοντικών Εθνικιστικών Ταγμάτων Αντώνη Βήχου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή» της Θεσσαλονίκηςπέντε ημέρες πριν απο το Συνέδριο του Λιβάνο, όπου οι Κλεφτολουμπινέδεςπαρέδωσαν την Ελλάδα και τους Έλληνες στο ΕΑΜ

-Εχθρός της Ελλάδος δεν ειναι μόνον 

 ο Σοβιετικός Πανσλαβισμός αλλά και η Αγγλία του Τσώρτσιλ.

Για τον άνθρωπο αυτό με την ξεκάθαρη ελληνική πολιτική άποψη οι ρουφιάνοι της  Στοάς του Λονδίνου και της Αριστεράς γράφουν στην "Βικιπέντια":

Αντώνιος Βήχος: Αρχηγός της δωσιλογικής οργάνωσης ΠΟΕΤ. 

Ήταν μεταλλλειολόγος και γεννημένος στην Κερατέα Αττικής.

 Στις 1 Φεβρουαρίου 1944, ο Βήχος ίδρυσε στη Θεσσαλονίκη την οργάνωση ΠΟΕΤ με έμβλημα το δικέφαλο αετό και παρέλαβε οπλισμό από τις γερμανικές αποθήκες. 

Τον Οκτώβριο του 1947 παρουσιάστηκε στην Εισαγγελία Αθηνών.

Η δίκη του ορίστηκε για τις 6 Απριλίου 1948. Δικάστηκε ερήμην. 

Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο, δήμευση όλης της περιουσίας του και ισόβια στέρηση των δικαιωμάτων του. 

Ο Ειδικός Επίτροπος ζήτησε από το Τμήμα Γενικής Ασφάλειας Αθηνών να φροντίσει για την εκτέλεση της απόφασης. Η αστυνομία δεν βρήκε ποτέ τον Βήχο που σκοτώθηκε στις 30  Οκτωβρίου του 1948.