23/6/26

104 χρόνια από την προδοσία στην Μικρά Ασία. Οι Προδότες εμφάνιζαν τις ψευτοαποφάσεις στους αλλους Υπουργούς. Στις 23η Ιουνίου 1922. η προπαγάνδα έλεγε στον Λαό ότι οι Τούρκοι ήλπιζαν να σωθούν διπλωματικά και ότι ελήφθησαν οριστικές αποφάσεος. Το ΚΚΕ έκλεισε τους Φούρνους που τους κατέλαβε ο Στρατός.Στην Ρώμη έλεγαν ότι ο Σουλτάνος παρακαλούσε να κλείσει ειρήνη με τους Ελληνες για να μην χάσει τον θρόνο του. Στην Κωνσταντινούπολη έλεγαν ότι και ο Κεμάλ συμφωνούσε με τους ¨ορους των Συμμάχων












Στις 22 Ιουνίου 1922, οι «5», Δημήτριος Γούναρης, Νικόλαος Στράτος, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, Γεώργιον Μπαλτατζής καὶ Νικόλαος Θεοτόκης μαζί με τον Στεργιάδη και τον Τριανταφυλάκο, (τους δυο «Αρμοστές»), αποφάσισαν τι θα έλεγαν στο πόπολο για τις  «αποφάσεις» για το «εθνικό ζήτημα». Συμμετείχε και ο Λαδόπουλος που  ήταν απλά ο υπουργός οικονομικών. Είχαν και το θράσος να ανακοινώσουν την ημερομνηνία της "λύσεως". Μέσα Αυγούστου.


 Ο Χατζηανέστης είχε αναχωρήσει για την Σμύρνη για να διορίσει τον Τρικούπη. Πέρασαν τα μεσάνυχτα και συνέχισαν να συζητούν για το πως θα παραπλανούσαν την Κοινή Γνώμη.Η Εκκένωση δια της στρατιωτικής ήττας ήταν η απόφαση. Το πως θα γλύτωναν ήταν το θέμα της συζήτησης .  Όλα εξαρτώντο από την εξέλιξη της πολιτικής του Λονδίνου εις το οποίο ανήκαν ΟΛΟΙ ολοψύχως και εις την εύνοια του οποίοι έλπιζαν. 

Μόλις κατέληξαν κάπου, στις 23 Ιουνίου ειδοποιήθηκε ο Άγγλος πρέσβης που κατέφθασε μαζί με τον Γάλλο και τον Ιταλό και έκαναν «διάβημα». 
Πέντε μήνες μετά, από τους 7 εκτελέστηκαν οι 5. Ο πράκτωρ Στεργιάδης είχε την Αγγλική προστασία. Ο Τριανταφυλάκος και ο Λαδόπουλος ήταν «άνευ σημασίας». 
Στο Παρίσι οι «Αμυνήτες» προσπαθούσαν μάταια και μόνοι τους για την (χαμένη) «αυτονομία» της Σμύρνης.




Το ρεπορτάζ του "ΕΜΠΡΟΣ " 

που υποστήριζε τον κ. Στράτο.



Η ΣΙΩΠΗ ΗΤΑΝ ΧΡΥΣΟΣ 
΄΄΄΄ Η Διεθνή Πτυχή


104 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Μακρά, "Ανακοίνωση" του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού της 23ης Ιουνίου 1922 για τις σφαγές στον Πόντο για τις οποίες όμως υπήρξε τριετής σιωπή. Η ανακοίνωση εξεδόθη μετά τον βομβαρδισμό της Σαμψούντας

Οι Τίτλοι της κυβερνητικής Προπαγάνδας μιλούσαν για τους Χριστιανούς  και όχι για τους Έλληνες










Ημέρες το 1964. 23 Ιουνίου. Σαν σήμερα, ξεκίνησε το μακρύ ταξίδι για την επιβολή στον Ελληνικό Λαό της ΝΑΤΟϊκης «Βασιλομητσοτακικής Χούντας» , που θα έλυνε, σύμφωνα με τα «Πραγματικά Συμφέροντα» της Ελλάδος, το Κυπριακό και τα Ελληνοτουρκικά. Η αμερικανονατοϊκη «παρένθεση» κράτησε 10 χρόνια μέχρι τον Ιούλιο του 1974 και οδήγησε στην εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο, που την ζήτησε ο Μακάριος.

Ο «λαοπρόβλητος», «Γέρος», που στις 16 Φεβρουαρίου του 1964, είχε πάρει το 52%, πήγε στην Ουάσιγκτον με το «Προεδρικό» αεροπλάνο. 

Μαζί του πήρε και τον Ανδρέα. 

Οι Αμερικανοί είχαν φωνάξει πιό  πριν τον Ινονού. 

Ο «τεξανός» Λίντον Τζόνσον ήθελε να λύσει το Κυπριακό και τα Ελληνοτουρκικά .

 Οι Αμερικανοί ως καλή λύση θεωρούσαν μια «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία» την οποία αποδέχθηκε ο Μακάριος το 1977 στην Βιέννη.






Το αμερικανικό ανακοινωθέν για τις συνομιλίες Τζόνσον Ινονού ανέφερε: