Δελτίο των 11

10/3/26

Οι θάνατοι στην Ελλάδα υπερείχαν των γεννήσεων από τον Μάϊο του 1941. Οι θάνατοι στον Δήμο Αθηναίων τον Δεκέμβριο του 1941 ήσαν εξαπλάσιοι του μέσου όρου της δεκαετίας 1931-1940. (4872 έναντι 822). Η θνησιμότητα στους άνω των 60 για μεν τους άνδρες ήταν 15 φόρες μεγαλύτερη από τον μέσο όρο της δεκαετίας 1931-1940 και για τις γυναίκες ήταν δεκαπλάσια.

Η προδοσία του 1940-1941.Δευτέρα 10 Μαρτίου 1941. 134η Ημέρα του Ελληνο-Ιταλικού Πολέμου και δεύτερη ημέρα της Ιταλικής Εαρινής Επίθεσης. Οι προδότες μιλούσαν για ανύπαρκτες ελληνικές επιθέσεις και έδιναν υποσχέσεις για άμυνα απέναντι στην Γερμανική Επίθεση Ο Διαγγελέας ανέφερε στο βρασινό πολεμικό ανακοινωθέν τις Ιταλικές επιθεσεις. Η Ελληνική Πομπηϊα ζούσε τις τελευταίες ημέρες της . Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ΕΙΧΕ ΗΔΗ ΚΛΑΠΕΙ

ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ, (Ο ΓΛΥΞΜΠΟΥΡΓΚ ΚΑΙ ΔΙΑΓΓΕΛΕΑΣ ΘΕΙΟΣ ΤΟΥ), ΟΔΗΓΟΥΣΑΝ ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΙΤΙΘΟΝΤΑΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ, ΕΠΕΙΔΗ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΑΛΙΑΚΜΟΝΑ .

Το πολεμικό ανακοινωθέν Νο 276‎ του Αρχηγείου

των Ιταλικών Ενόπλων Δυνάμεων που εκδόθηκε

στις10 Μαρτίου 1941 λόγω ελλείψεως Θριάμβου εξακολουθούσε

να μην αναφέρει τίποτα για την επιχείρηση «πριμαβέρα» την οποία διηύθυνε προσωπικά ο Ντούτσε....

«Στο ελληνικό μέτωπο, δράσεις πεζικού και πυροβολικού στους διάφορους τομείς της 11ης Στρατιάς. Στον τομέα της 9ης Στρατιάς, σε ενέργειες τοπικής φύσης, συνελήφθηκαν αιχμάλωτοι . Πολυάριθμοι σχηματισμοί της αεροπορίας μας βομβάρδισαν εντατικά και πολυβόλησαν θέσεις πυροβολαρχιών , οχυρώσεις, οχήματα, και θέσεις στρατευμάτων του εχθρού. Μια σημαντική

εχθρική βάση χτυπήθηκε».‎

Στην Αθήνα ήλπιζαν να φάνε και κανένα δολάριο από τα πολλά που θα έδινε η Αμερική στο Λονδίνο.

10 Μαρτίου 1941. Ο Πιπινέλης από τη Σόφια ενημέρωσε τον Κοριζή ότι η Γερμανική παρουσία στη Βουλγαρία είχε πρωτίστως πολιτικούς

και διπλωματικούς στόχους και υπογράμμισε τον διάδρομο μέσω Τουρκίας προς την Αίγυπτο

«Σόφια, 10 Μαρτίου 1941. Αφ’ ής τα γερμανικά στρατεύματα

διέβησαν τον Δούναβιν , γενική υπάρχει ενταύθα η έντύπωσις οτι

η κατά της Ελλάδος δράσις αυτών αμέσως επίκειται.

Την άποψιν ταύτην δεν δύναμαι βεβαίως να ελέγξω μετά

θετικότητος. Αντίκεινται όμως εις ταύτην:

α. ο αριθμός των μέχρις ώρας προς τα ημέτερα σύνορα συγκεντρωθεισών μεραρχιών (6 ή 7),

β. η σοβαρότητα των προς τα τουρκικά σύνορα προωθηθεισών δυνάμεων, και

γ. η στάσις του γερμανικού τύπου και των εν Βερολίνω ανταποκριτών των πλείστων ουδετέρων εφημερίδων.

Η στάσις αυτη τείνει να δώση την εντύπωσιν ότι ή γερμανική

κατοχή αποτελεί κατάληψιν προκεχωρημένου ερείσματος εντεύθεν

του Δουνάβεως, ούτινος την αξία ή γερμανική πολιτική

θα προσπαθήσει εν πρώτοις να έκμεταλλευθή πολιτικώς

και διπλωματικώς.

Είναι αυταπόδεικτον ότι, άφ' ής η Γερμανία επέτυχε να

προωθήση εν Βουλγαρία τάς δυνάμεις της, θά επιζητήση νά έκμεταλλευθή εις το ακέραιον τα εκ της νέας καταστάσεως πλεονεκτήματα.

Διά τήν περαιτέρω εξέλιξιν του πολέμου σημασίαν βασικήν έχει

εν προκειμένω μόνη ή Τουρκία, δι' ής ζωτικώς απειλεΐται ή θέσις

τής Μ. Βρεταννίας εν τη Εγγύς Ανατολή.

Αλλά διά να καταστή δυνατή η επί της Τουρκίας συγκέντρωσις τής πιέσεως αυτής, πρέπει νά εξουδετερωθώσι προηγουμένως η Ελλάς

και ή Γιουγκοσλαβία.

Το ζήτημα τίθεται επομένως εάν η έξουδετέρωσις Ελλάδος και Γιουγκοσλαβίας θά διενεργηθή συγχρόνως προς τήν κατα τής

Τουρκίας πίεσιν και έάν θά προσλάβη έξ αρχής στρατιωτικόν

χαρακτήρα ή έάν, τούναντίον, θά έπιδιωχθή τό πρώτον ή

διά πολιτικών μέσων έξουδετέρωσις τής Ελλάδος και τής Γιουγκοσλαβίας. Τό ζήτημα είναι προ παντός ζήτημα συνοχής των τριών βαλκανικών κρατών έν συνδυασμώ προς τον άριθμόν τών

διαθεσίμων ήδη ενταύθα γερμανικών δυνάμεων».