Η 14η Ιανουαρίου στην Ιστορία

1236. Ο ‘Άγιος Σάββας της Σερβίας ο Διαφωτιστής επιστέφοντας στην Σερβία από προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, απεβίωσε στο Βέλικο Τάρνοβο στις 14/27 Ιανουαρίου σε ηλικία 61 ετών.

1301 . Πέθανε ο τελευταίος ο βασιλιάς της Ουγγαρίας, από τη δυναστεία των Αρπάντ, ο Ανδρέα Γ΄. Στη Συνέχεια το Στέμμα της Ουγγαρίας διεκδίκησαν ο Βεντσεσλάς Β της Βοημίας, ο Οτο Β της Βαυαρίας, και ο Κάρολος της Νάπολης. 

1506. Στη Ρώμη, αποκαλύφθηκε σε ένα αμπελώνα. κοντά στη θέση του Χρυσού Παλατιού  του Νέρωνα, το Σύμπλεγμα του Λαοκόοντος.

1526. Ο Αιχμάλωτος από την μάχη της Πάβια Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας υπέγραψε τη Συνθήκη της Μαδρίτης, με την οποία σε αντάλλαγμα για την απελευθέρωσή του, παραχώρησε στον Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων το Βασίλειο της Νάπολης, και το Δουκάτο του Μιλάνου. 

1595. Στο πλαίσιο της αντι-οθωμανικής συμμαχίας που συνήφθη από τον Πρίγκηπας της Τρανσυλβανίας  Σιγισμούνδο Μπάθορυ , και τον ηγεμόνα της Βλαχίας Μιχαήλ τον Γενναίο οι αδελφοί Μπουζέστι και Ραντού Καλομφιρέσκου επικεφαλής στρατού Ορεσίβιων κατεσφαξαν  4000 Τάταρους στην μάχη του Πουτινίου

1659 . Οι Πορτογάλοι απέκρουσαν την εισβολή των Ισπανών  στη μάχη του Λίνιας ντε Έλβας. 

1700. Ο Μέγας Πέτρος  διέταξε   τους Ρώσους ευγενείς να φορούν ευρωπαϊκές στολές.

1724 . Ο Φίλιππος Ε 'της Ισπανίας παραιτήθηκε υπέρ του γιου του. Το διάταγμα αυτό, όμως, παρουσιάζονται στον πρίγκιπα στις 15 Ιανουαρίου και 16 τέθηκε σε ισχύ.

1731. Στο Γκέτεμποργκ ιδρύθηκε η Σουηδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών

1784. Η Επικύρωση από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών της Συνθήκης των Παρισίων, με τη Μεγάλη Βρετανία. 

1797.Κατά την πρώτη εκστρατεία του Ναπολέοντα στην Ιταλία , άρχισε η μάχη του ποταμού  Ρίβολι  Βερονέζε. Ο Ναπολέων έφτασε στη μάχη επικεφαλής 7000 ανδρών ενώ το σώμα του στρατηγού Ζουμπέρ υποχωρούσε μπροστά στην αντεπίθεση  27000 Αυστριακών υπό τον στρατηγό Αλβίντζι, που προσπαθούσε να λύσει την πολιορκία της Μάντοβα. 

Ο Ναπολέοντασ αντιμετώπισε την αυστριακή αντεπίθεση και στη συνέχεια, χτύπησε διαδοχικά τις αυστριακές φάλαγγες, με αποτέλεσμα να τρέψει σε φυγή τους Αυστριακούς, οι οποίοι άφησαν στο πεδίο της μάχης περίπου 14.000 νεκρούς και αιχμαλώτους έναντι 5.000 νεκρών Γάλλων. Αυτή ταν η τέταρτη αποτυχημένη προσπάθεια των Αυστριακών να λύσουν την πολιορκία της Μάντοβα, η οποία παραδόθηκε τελικά στον Ναπολέοντα στις 2 Φεβρουαρίου.

1814. Υπογράφηκε η Συνθήκη του Κιέλου με την οποία ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ της Δανίας παραχώρησε τη Νορβηγία στη Σουηδία, με αντάλλαγμα την Πομερανία.

1822 .Οι Τούρκοι του Ακροκόρινθου παραδόθηκαν στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

1852. Δημοσιεύτηκε το Σύνταγμα, της δεύτερης Αυτοκρατορίας στη Γαλλία. 

1858. Το βράδυ της 14ης Ιανουαρίου , ενώ ο αυτοκράτορας Ναπολέοντας Γ και η αυτοκράτειρα πήγαιναν στην ‘όπερα ο ιταλός καρμπονάρος Φελιτσε και οι συνεργοί του έριξαν τρεις βόμβες στην αυτοκρατορική άμαξα.Οκτώ άνθρωποι σκοτώθηκαν και 142 τραυματίστηκαν . Ο αυτοκράτορας και η αυτοκράτειρα δεν έπαθαν τίποτα. Η απόπειρα δολοφονίας ενίσχυσε την δημοτικότητα του Ναπολέοντα Γ '. Επειδή οι βόμβες είχαν κατασκευαστεί στην Αγγλία, υπήρξε μια σύντομη αντι-βρετανική έξαψη στη Γαλλία, λόγω της υποψίας της βρετανικής συμμετοχής. Ο Ορσίνι καταδικάστηκε σε θάνατο και οδηγήθηκε στην γκιλοτίνα στις 13 Μαρτίου 1858. 


1867. Στο Βουκουρέστι η κυβέρνηση της Σερβίας και η βουλγαρική Επαναστατική Επιτροπή υπέγραψαν συμφωνία για την απελευθέρωση από τον Οθωμανικό ζυγό και για τη δημιουργία ενός κοινού κράτους που θα ονομάζονταν Βούλγαρο-Σερβία ή Σερβο-βουλγαρία.
1901.Στη Σόφια κυκλοφόρησε το πρώτο ηλεκτρικό τραμ.

1902. Εγκαινιάστηκε το τμήμα  Μαντζουρία-Χαρμπίν του κινεζικού-Ανατολικού σιδηροδρόμου.

1923. Στην Ιταλία το φασιστικό καθεστώς καθιερώνει την εθελοντική πολιτοφυλακή εθελοντής εθνικής ασφάλειας. Ο Μουσταφά Κεμάλ ξεκίνησε   περιοδεία στη δυτική Τουρκίας.



1933. Στη Ρουμανία σχηματίστηκε  του Εθνικού Αγροτικού Κόμματος  κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Αλέξανδρου  Βάιντα.

1932. Ο αριθμός των ανέργων στις ΗΠΑ έφτασε τα 8,2 εκατομμύρια.

1943. Άρχισε η Διάσκεψη της Καζαμπλάνκα στην οποία μετείχαν ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ. ο Ουίνστον Τσώρτσιλ και ο Κάρολος Ντε Γκώλ. 


1948. Στη  Σάμο, σύγκρουση δύναμης χωροφυλακής με Κ/Σ .Απώλειες ημετέρων 4 Χωροφύλακες νεκροί και ένας  οπλίτης Μ.Α. Υ .Απώλειες συμμοριτών 9  νεκροί.Βρέθηκε  ένας  όλμος των 3 ιντσών με 6 βλήματα. Πρί τις  21,00' 200μελής Κ/συμμορία επιτέθηκε  διά βαρέων όπλων κατά τής πόλεως Νιγρίτας. Η φρουρά της πόλεως αμυνθείσα ηρωικώς εκράτησε, τούς συμμορίτες σε απόσταση και οι ενισχύσεις του Στράτου τους εξεδίωξαν , Από βλήμα  όλμου κάηκε  μία οικία. 'Απώλειες συμμοριτών ανεξακρίβωτες. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα  πολυμελής Κ/Σ επιτέθηκε κατά της δυνάμεως Χωροφυλακής Μητροπόλεως Καρδίτσης αλλά αποκρούστηκε . Την ίδια ώρα άλλοι Κ/Σ  απήγαγαν 10 ιδιώτες φύλακες της Δημοσίας οδού Μητροπόλεως Αγίου Νικολάου Καρδίτσης.

1950.Ενόψει των εκλογών της 5ης Μαρτίου, που είχαν προκηρυχθεί μία εβδομάδα νωρίτερα ο Νικόλαος Πλαστήρας με τον Εμμανουήλ Τσουδερό ίδρυσαν την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου (ΕΠΕΚ).
Στη Ρουμανία, με διάταγμα του Προεδρείου της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης  δημιουργήθηκαν στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας. «για την επανεκπαίδευση των εχθρών της ρουμανικής Λαϊκής Δημοκρατίας».
Το πρωτότυπο Σοβιετικό μαχητικό MiG-17 έκανε την παρθενική πτήση του.

1953 . Ο Γιόζιπ Μπροζ Τίτο ορκίστηκε ως ο πρώτος πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας.

1956. Έφτασαν από την Σοβιετική Ενωση, με τραίνο στον σιδηροδρομικό σταθμό του Χερλεσάουζεν της Εσσης, στα σύνορα με την  Ανατολική Γερμανία,  οι τελευταίοι 451 επιζώντες Γερμανοί αιχμάλωτοι πολέμου.

1960 . ¨Άρχισαν οι διαπραγματεύσεις του  ελληνικού  Δημόσιου με εκπροσώπους του πολωνικού οίκου ΤΣΕΚΟΠ για την κατασκευή του τρίτου εργοστασίου παραγωγής ζάχαρης . Η κατασκευή θα εξοφλείτο  με ελληνικά καπνά.

1961 . Σύμφωνα με ανακοίνωση του Ε.Ο.Τ., η φωταγώγηση του Λυκαβηττού και του λόφου του Φιλοπάππου στοίχισε 1.800.000 δραχμές.

1963. Ο ντε Γκωλ σε συνέντευξη τύπου ανακοίνωσε το βετο που θα προέβαλε για την ένταξη του Ηνωμένου Βασιλείου στην Κοινή Αγορά. Είπε ακόμα  οτι δεν έδωσε άδεια στάθμευσης στη Γαλλία των πύραυλων Πολάρις.

1966. Συντριβή του πρωτοτύπου  Tu-134. Οκτώ άνθρωποι σκοτώθηκαν.

1967. Το υπουργείο Δημοσίων Έργων ανακοίνωσε την αναμόρφωση της Λεωφόρου Συγγρού  «κατά το πρότυπο της λεωφόρου Ηλυσίων Πεδίων των Παρισίων, εις σύγχρονον και ταχείαν λεωφόρον».

1970 . Το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών  δίκασε ερήμην και καταδίκασε τον  Αντώνη Αμπατιέλο του Κ.Κ.Ε σε πενταετή φυλάκιση για «αντεθνική δράση»

1975.  Προφυλακίστηκαν μετά τις απολογίες τους στον εφέτη ανακριτή Βολτή, που διενεργούσε την τακτική ανάκριση  για το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου.  οι Ιωαννίδης, Παττακός, Μακαρέζος, Παπαδόπουλος, Λαδάς και Ρουφογάλης.

1980. Η Ίντιρα Γκάντι εξελέγη πρωθυπουργός της Ινδίας. Η τιμή του χρυσού, ανέβηκε στα 660  δολάρια την ουγγιά

1990 . Η Ένωση Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών εξέδωσε  την «Διακήρυξη για το Δημοκρατικό  Σοσιαλισμό στη  Γιουγκοσλαβία».

 1991. Δολοφονηθήκαν στην Τυνησία  τρεις στενοί συνεργάτες του Γιάσερ Αραφάτ, μεταξύ των οποίων και ο Αμπού Ιγιάντ, ιδρυτικό μέλος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.

1992. Στην περιοχή της Σερβικής Κράινα, στο πλαίσιο του σχεδίου Βανς για την πρώην Γιουγκοσλαβία, έφθασε η πρώτη ομάδα 20.000 Κυανοκράνων.

1994 .Ο Μπιλ Κλίντον, και ο Μπόρις Γιέλτσιν, συμφώνησαν με τον Ουκρανό Πρόεδρο Κραφτσούκ για την καταστροφή των πυρηνικών όπλων  της Ουκρανίας. 
1998.Κυρωθηκε στη Μόσχα η Συνθήκη για τη φιλία, τη συνεργασία και την εταιρική σχέση μεταξύ της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Ουκρανίας.

2001.Ελικόπτερο του ΕΚΑΒ, Αγκούστα Α-109, το οποίο μετέφερε  ασθενή από την Πάτμο στην Αθήνα, με πέντε επιβαίνοντες έπεσε στη θαλάσσια περιοχή νότια του Σουνίου. 

2004 .Η εθνική σημαία της Γεωργίας, η λεγόμενη σημαία των πέντε σταυρών, επανήλθε σε χρήση μετά από περίπου 500 χρόνια.

2011.Ο επί 23 χρόνια ηγέτης της Τυνησίας, πρόεδρος Ζιν αλ Αμπιντίν Μπεν Άλι, ύστερα από ενός μηνός αιματηρές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις εγκατέλειψε την Τυνησία, και ζήτησε άσυλο στη Σαουδική Αραβία.


2015. Παραιτήθηκε ο Ιταλός πρόεδρος Τζιόρτζιο Ναπολιτάνο.
2019. Μετά από 38 χρόνια φυγοδικίας ο τρομοκράτης Τσέζαρε Μπατίστι εκδόθηκε από την Βολιβία στην Ιταλία.

Βοθρολυμαίος και Σια

Ο Τουρκορθόδοξος πράκτορας της Cia Βοθρολυμαίος συναντήθηκε στην Κωνσταντινούπολη με τον πρωθυπουργό της Βόρειας Όλιβερ Σπασόφσκι και τον Αρχηγό των Σοσιαλδημοκρατών για την αναγνώριση ως Αυτοκέφαλης της Κομμουνιστικής  Εκκλησίας   της ΟΥΤΜΠΑ ως «Αρχιεπισκοπή Αχριδών» .

H Τεράστια σημασία των βλακών

Ορισμένοι ηλίθιοι ανησυχούν επειδή οι Τούρκοι πήραν την Λιβύη, ενώ ο εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείο Εξωτερικών επιβεβαίωσε, τις διπλωματικές προσπάθειες για την αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας καλώντας τις δύο χώρες να συνεχίσουν τις επαφές για τη μείωση της έντασης. 
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες εμπλέκονται συνεχώς με τις κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Τουρκίας για να ενθαρρύνουν την αποκλιμάκωση μέσω διπλωματικών διαύλων» τόνισε, μεταξύ άλλων, ο εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείο Εξωτερικών , και επανέλαβε , την ανάγκη συνεργασίας Αθήνας, Τουρκίας και ΝΑΤΟ για τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην ανατολική Μεσόγειο.

ΥΓ. Ανησυχεί κι η Φώφη για τη Λιβύη

Ο Βλαδίμηρος κέρδισε και το παιχνίδι στη Λιβύη

Ο Πούτιν επιβεβαίωσε με τους χειρισμούς του την παροιμία «βάζει και η Μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες». 
«Μυλωνάδες», ο Τζουζέπε Κόντε και ο Λουίτζι ντι Μάιο. Διάσκεψη «Μυλωνάδων» και η προσεχής του Βερολίνου, την οποία προετοιμάζει η γερμανική κυβέρνηση υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, και στην οποία θέλει να προσκληθεί και ο Κούλης Μπίλντερμπεργκ, για να καθαρίσει τα τασάκια όπως εκανε παλιά η Αλέκα στην σπουδάζουσα της ΕΔΑ. 
Το Σάββατο, ο Βαλόντια υποδέχθηκε στη Μόσχα τη Δωροθέα και τόνισε ότι η συνέχιση της σύγκρουσης στη Λιβύη, υπονομεύει την ασφάλεια της Ευρώπης, επιτρέποντας την παράνομη διακίνηση ανθρώπων, όπλων και ναρκωτικών. Με άλλα λόγια, ενώ η ατλαντική ρητορική εμφανίζει την Ρωσία ως απειλή για την Ευρώπη, ο Βαλόντια είναι ο εγγυητής της ασφάλειας των θαλασσίων συνόρων της στον Νότο αλλά και της ενεργειακή Ασφάλειας της Ευρώπης. 
Στη Μόσχα βγαίνει ο Αυγερινός. 

Η ΝΑΤΟπαρτιζάνικη κυβέρνηση του Μαυροβουνίου βάζει όρους στην Εκκλησία

Ο αντιπρόεδρος της ΝΑΤΟπαρτιζάνικης κυβέρνησης του Μαυροβουνίου Ζόραν Πάζιν δήλωσε ότι η κυβέρνηση του Μαυροβουνίου είναι έτοιμη χωρίς καθυστέρηση, να αρχίσει διάλογο με όλες τις θρησκευτικές κοινότητες σχετικά με την εφαρμογή του νόμου για την ελευθερία της θρησκείας, και πρόσθεσε ότι θα συνομιλήσει και με και με τον Μητροπολίτη του Μαυροβουνίου για τις συνθήκες υπό τις οποίες θα μπορούσε να συναφθεί μια βασική συμφωνία, μόλις η Μητρόπολη δηλώσει ότι είναι έτοιμη να συμμετάσχει σε αυτό το είδος διαλόγου».

 Δηλαδή η ΝΑΤΟπαρτιζάνικη κυβέρνηση βάζει τον όρο στην Εκκλησία να αποδεχτεί τον ΝΑΤΟπαρτιζάνικο νόμο και να συζητήσει μόνο για «εξαιρέσεις» κατά την εφαρμογή του. 

Χθες περισσότεροι από 150000 πιστοί πήραν μέρος στις λιτανείες που έγιναν σε όλες τα πόλεις του Μαυροβουνίου. Στην Ποντγκορίτσα, στο Νίκσιτς, το Ντανίλοβγκραντ, το Χέρτζεκ Νόβι, την Μπεράνε , το Κότορ, το Μπαρ κλπ…

Φοβού του τραπεζίτες και δώρα φέροντες

του Σπύρου Χατζάρα 

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Ρούζβελτ στις 6 Ιανουαρίου 1941, 11ολόκληρους μήνες πριν την επίθεση της Ιαπωνίας στο Περλ Χάρμπορ που του επέτρεψε να βάλει τις ΗΠΑ στον πόλεμο υποσχέθηκε στους Αμερικανούς ,και σε όλο τον κόσμο, Ελευθερία από το φόβο των γηρατειών με τις συντάξεις ,Ελευθερία από τον φόβο της ανεργίας και της Πείνας , Ελευθερία από τη Φτώχεια. 

Ο Ρούσβελτ, στην ομιλία του, ενώπιον του Κογκρέσου αναφέρθηκε στην απειλή για τις δημοκρατίες από τον παγκόσμιο πόλεμο και περιέγραψε το ρόλο των ΗΠΑ να βοηθήσουν τους συμμάχους.
 Σε αυτό το πλαίσιο, συνόψισε τις «αξίες της Δημοκρατίας» για τις οποίες πολεμούσαν οι πολίτες των Δημοκρατιών και είπε ότι «οι άνθρωποι δεν ζουν μόνο με ψωμί, και δεν πολεμούν μόνο με τα όπλα». 
Ο Ρούσβελτ αναφέρθηκε στα «οφέλη της Δημοκρατίας», τα οποία περιλαμβάνουν τις οικονομικές ευκαιρίες, (κάντε την κρίση ευκαιρία), την απασχόληση, την κοινωνική ασφάλιση και την υπόσχεση μιας «επαρκούς υγειονομικής περίθαλψης». Αυτή ήταν η αμοιβή των "Πολλών" που θα έχυναν το αίμα τους για την... Ελευθερία.
 «Στις προσεχείς ημέρες, επιδιώκουμε να εξασφαλίσουμε, ότι θα προσβλέπουμε σε έναν κόσμο που θα βασίζεται σε τέσσερις θεμελιώδεις ανθρώπινες ελευθερίες. Η πρώτη είναι η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, παντού στον κόσμο.
 Η δεύτερη είναι η ελευθερία κάθε ατόμου να λατρεύει τον Θεό με τον δικό του τρόπο, παντού στον κόσμο. Η τρίτη είναι η ελευθερία από την ανάγκη, η οποία, μεταφρασμένη σε παγκόσμιο επίπεδο, σημαίνει οικονομικές αντιλήψεις που θα διασφαλίσουν σε κάθε έθνος μια υγιή ζωή σε περίοδο ειρήνης για τους κατοίκους του, παντού στον κόσμο. Η τέταρτη είναι η ελευθερία από τον φόβο, η οποία, μεταφρασμένη σε παγκόσμιο επίπεδο, σημαίνει μια παγκόσμια μείωση των εξοπλισμών σε ένα τέτοιο σημείο ώστε κανένα έθνος δεν θα είναι σε θέση να διαπράξει μια πράξη επίθεσης εναντίον οποιουδήποτε γείτονα, οπουδήποτε στο Κόσμο. Αυτό δεν είναι όραμα μιας μακρινής χιλιετίας. Είναι μια συγκεκριμένη βάση για ένα είδος κόσμου που επιτυγχάνεται στην δική μας εποχή και γενιά. Αυτού του είδους ο κόσμος είναι το αντίθετο της αποκαλούμενης νέας τάξης τυραννίας που οι δικτάτορες προσπαθούν να δημιουργήσουν με τις βόμβες». 

Η Νέα Τάξη της Τυραννίας είναι το καθεστώς που επέβαλαν στον Κόσμο μετά τον πόλεμο του Ιράκ οι Αθέατοι τραπεζίτες.
 Οι ελευθερίες από τον Φόβο της ανεργίας, η ελευθερία από την πείνα και την ένδεια και η «επαρκής» υγειονομική περίθαλψη ακυρώθηκαν μετά το 2008, από τις «μεταρρυθμίσεις» του Κράτους Δικαίου. 
Το σενάριο του πολέμου, όπως έχω εξηγήσει στην Κόκκινη Συμφωνία προέβλεπε, την συμμαχία του Στάλιν με τον Χίτλερ, την επίθεση του Χίτλερ στην Πολωνία, και την κήρυξη πολέμου από τους αγγλογάλλους , μόνο κατά των Γερμανών. Κανείς δεν θα επιτίθετο στην ΕΣΣΔ. Ούτε οι Ιάπωνες. 
Μετά, θα έμπαινε στον χορό η Αμερική, η Γερμανία θα μετατρεπόταν σε σωρό ερειπίων προς ανοικοδόμηση, και ο κόσμος θα μοιραζόταν μεταξύ των «Κομμουνιστών» της Μόσχας, και των Κομμουνιστών της Νέας Υόρκης, με διαιτητή τον Τσόρτσιλ, στην Γιάλτα. Ακριβώς έτσι έγιναν τα πράγματα. 

Η επιβεβαίωση αυτού «σεναρίου» των «Αθέατων» βρίσκεται στο πολυσυζητημένο εδάφιο από το ημερολόγιο του «αυτοκτονημένου» Τζέιμς Φόρεσταλ που τον έκαναν αεροπλανοφόρο. Στις 27 Δεκεμβρίου 1945 έγραψε ότι οι ΗΠΑ, πίεσαν τους άγγλους να κηρύξουν τον πόλεμο στον Χίτλερ. 

«Έπαιξα γκολφ σήμερα με τον Τζο Κέννεντυ. Τον ρώτησα για τις συνομιλίες του με τον Ρούζβελτ και τον Νέβιλ Τσάμπερλεν από το 1938 και μετά . Ανέφερε ότι η θέση του Τσάμπερλεν το 1938 ήταν ότι η Αγγλία δεν είχε τα μέσα για να πολεμήσει και ότι δεν θα διακινδύνευε έναν πόλεμο με τον Χίτλερ. Η άποψη του Κέννεντυ ήταν ότι ο Χίτλερ θα επιτίθετο στη Ρωσία χωρίς οποιαδήποτε μεταγενέστερη σύγκρουση με την Αγγλία, αν δεν ήταν υπήρχαν οι παροτρύνσεις του πρέσβη στο Παρίσι Μπούλιτ στον Ρούζβελτ το καλοκαίρι του 1939, ότι οι Γερμανοί θα πρέπει να αντιμετωπιστούν στο θέμα της Πολωνίας. Ούτε η Γάλλοι ούτε οι Βρετανοί θα άρχιζαν τον πόλεμο με αφορμή την Πολωνία , αν δεν υπήρχε το συνεχές «τσίγκλησμα» από την Ουάσιγκτον. Ο Μπούλιτ έλεγε συνεχώς στον Ρούζβελτ ότι οι Γερμανοί δεν θα πάνε σε πόλεμο, ενώ ο Κέννεντι του έλεγε ότι θα πολεμήσουν και ότι θα καταλάβουν την Ευρώπη. Ο Τσάμπερλεν μου είπε ο Κέννεντυ , του είχε δηλώσει ότι η Αμερική και οι Εβραίοι του Κόσμου εξανάγκασαν την Αγγλία να πάει στον πόλεμο. Σε τηλεφωνική του συνομιλία με τον Ρούζβελτ το καλοκαίρι του 1939, ο Πρόεδρος του έλεγε να πιέσει τον Τσάμπερλεν, και να του φορέσει σιδεριά». Ο Μπούλιτ, στις 4 Σεπτεμβρίου του 1938, εν μέσω της μεγάλης κρίσης για τη Σουδητία που κατέληξε στη συμφωνία του Μονάχου, σε μια εκδήλωση γαλλο-αμερικανικής φιλίας, δήλωσε ότι «η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι μαζί στον πόλεμο και την ειρήνη», προαναγγέλλοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συμμετείχαν στο πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων». 

Πάντως όταν άρχισε ο πόλεμος, η μεγάλη αναπτυξιακή του διάσταση , ήταν η αμερικανική «βοήθεια», που την εμπνεύσθηκε ο «ουδέτερος» Ρούζβελτ. Έτσι οι Ηνωμένες Πολιτείες έδωσαν δωρεάν βοήθεια στην ελεύθερη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δημοκρατία της Κίνας, και αργότερα την ΕΣΣΔ καθώς και άτοκα δάνεια για την αγορά τροφίμων , πετρελαίου, πρώτων υλών και πολεμικού υλικού από το 1941 μέχρι και τον Αύγουστο του 1945. Σε αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ απέκτησαν στρατιωτικές και ναυτικές βάσεις στο έδαφος των Συμμάχων. 

Η «αναπτυξιακή» βοήθεια έφτασε τα 50,1 δις δολάρια , που ισοδυναμούν με 1000 δισεκατομμύρια σήμερα. Συνολικά, 31.400 εκατομμύρια πήγαν στη Μεγάλη Βρετανία, 11,3 στη Σοβιετική Ένωση, 3,2 δις στη Γαλλία, 1,6 δισεκατομμύρια στην Κίνα, και τα υπόλοιπα 2,6 δις στους άλλους Συμμάχους .
 Η λήξη του Πολέμου βρήκε ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης κατεστραμμένο. Περίπου 36,5 εκατομμύρια Ευρωπαίοι είχαν σκοτωθεί από τους οποίους 19 εκατομμύρια άμαχοι. Και εκατομμύρια ήσαν οι άνεργοι και οι άστεγοι. Υπήρχαν δηλαδή όλες οι προϋποθέσεις για την σοσιαλδημοκρατία και την «ανάπτυξη». Για αυτό, μετά τον πόλεμο, το πρόγραμμα αμυντικής βοήθειας μεταμορφώθηκε στο Σχέδιο Μάρσαλ , το οποίο διέθεσε κεφάλαια για την αναζωογόνηση των «φιλικών» δημοκρατικών εθνών, ακόμη και αν ήταν πρώην εχθροί.
 Οι πόλεμοι, τα εκατομμύρια των νεκρών, η φτώχεια, η ανεργία, και η δυστυχία δεν είναι τυχαία, μοιραία, ή αναπόφευκτα , συμβάντα, δεν είναι αποτέλεσμα των «εθνικισμών», αλλά προϊόν των κακόβουλων σχεδιασμών, της «αθέατης Παγκόσμιας Χούντας».
 H ανθρωπότητα, είναι πράγματι θύμα, των σχεδιασμών και των επιδιώξεων της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, των Περιούσιων Παρασίτων. Όπως είπε ο Ρακόφσκι στην «κατάθεση» του στην Λιουμπιάνκα: «Πείνα και ανεργία, και για τους νικητές και για τους νικημένους»

Η 13η Ιανουαρίου στην Ιστορία

532. Στις 13 Ιανουαρίου, στην Κωνσταντινούπολη, μετά από δυο ημέρες «έντασης» κορυφώθηκε το πραξικόπημα κατά του Ιουστινιανού. Μετά την εικοστή δεύτερη κούρσα στον Ιππόδρομο , με το σύνθημα «Νίκα»,ξεκίνησαν οι βιαιότητες και οι εμπρησμοί δημοσίων κτηρίων. Οι διαδηλωτές απαιτούσαν την αποπομπή του Έπαρχου Ευδαίμωνα, του Ιωάννη του Καππαδόκη, ο οποίος ήταν αρμόδιος για τη συλλογή των φόρων, καθώς και του νομικού Τριβωνιανού,
ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την αναθεώρηση του ποινικού κώδικα.
Ο Ιουστινιανός υποσχέθηκε να τους απομακρύνει αλλά οι στασιαστές έστεψαν αυτοκράτορα τον ανιψιό του Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α', Υπάτιο, ο οποίος ντύθηκε στην πορφύρα και το πλήθος τον οδήγησε στον Ιππόδρομο και με ενθουσιώδεις κραυγές τον τοποθέτησε στο αυτοκρατορικό θεωρείο.

888 .Ο Αυτοκράτορας Κάρολος Γ ' ο Παχύς  πέθανε στο Νίντινγκεν.

1099. Ο Σταυροφόρος Ραϋμόνδος της Τουλούζης, ξεκίνησε την πορεία για την Ιερουσαλήμ.


1129. ¨Άρχισε με εντολή του Πάπα Ονώριου Β , στον καθεδρικό ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου της Τρουά, η Σύνοδος της Τρουά, στην οποία η Καθολική Εκκλησία, αναγνώρισε επίσημα τους φτωχούς Ιππότες του Ναού του Σολομώντα, του Ναίτες , και ο Ούγος ντε Παιν παρέλαβε τον κανονισμό του Τάγματος που συνέγραψε ο άγιος Βερνάρδος της Βουργουνδίας.

1524. Ο Ράντου Aφουμάτι έλαβε  στην Κωνσταντινούπολη  το φιρμάνι που τον αναγνώριζε  ως ηγεμόνα της Βλαχίας. 


1703. Κυκλοφόρησε στη Μόσχα το πρώτο τεύχος της εφημερίδας «Βεντόμοστι». Ήταν η πρώτη εφημερίδα της Ρωσίας.

1722. ΟΜέγας Πέτρος καθιέρωσε τον επίσημο κατάλογος θέσεων και βαθμών στο ρωσικό στρατό, την κυβέρνηση και το αυτοκρατορικό δικαστήριο, με το οποίο προσδιόρισε και τις 262 στρατιωτικά αξιώματα πολλά για πρώτη φορά. Ο πίνακας καθόρισε τη θέση και την κατάσταση κάθε υπαλλήλου σύμφωνα με τον ρόλο του στην υπηρεσία του Τσάρου.

1750. Υπογράφηκε η Συνθήκη της Μαδρίτης, με την οποία η Ισπανία και η Πορτογαλία συμφωνήσαν σε ένα νέο ορισμό των συνόρων τους στη Νότια Αμερική.

1793. Η Ρωσία και η Πρωσία υπέγραψαν τη συμφωνία για τον δευτερο διαμελισμό της Πολωνίας. Η Ρωσία έλαβε  τη Λευκορωσία και τη Δυτική Ουκρανία και η Πρωσία το Τορούν και το Γκντάνσκ.

1807. Αποκεφαλίστηκε στην Κωνσταντινούπολη ο Αλέξανδρος Υψηλάντης.


1813. Τα ρωσικά στρατεύματα με επικεφαλής τον αυτοκράτορα Αλέξανδρο Α, υπό τη διοίκηση του Στρατάρχη  Κουτούζοφ διέσχισαν τον Νήμαν και, εισήλθαν  στο Δουκάτο της Βαρσοβίας, ξεκινώντας  την απελευθέρωση της Ευρώπης από τον Ναπολέοντα.

1822. Έληξε  η επανάσταση στη Χαλκιδική την παράδοση των Μονών του Αγίου Όρους, Οι όροι που επιβλήθηκαν στους μοναχούς προέβλεπαν  την παράδοση  ομήρων την εγκατάσταση τουρκικής φρουράς και την καταβολή  των καθυστερημένων φόρων.
Η Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου υιοθέτησε  τη γαλανόλευκη ως Σημαία του γένους των Ελλήνων.
1842. Κατά τη διάρκεια της εκκένωσης της Καμπούλ, από τους άνδρες της Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών υπό τον Γουίλιαμ Έλφινστον, 4500 στρατιώτες και 12.000 άμαχοι σφαγιάστηκαν από τους Αφγανούς στην Κλεισούρα .Μόνο ένας Βρετανός λοχίας με εξι Ινδούς έφθασε στην Τζαλαλαμπάντ. Ο Έλφινστον, και αρκετοί αξιωματικοί με τις οικογένειές τους παραδόθηκαν και απελευθερώθηκαν αργότερα.
1858. Κυκλοφόρησε το πρώτο ρωσικό γραμματόσημο
1872. Η Μετεωρολογική Υπηρεσία της Αγίας Πετρούπολης άρχισε να εκδίδει ημερήσιο δελτίο με προβλέψεις.

1874. Στη Ρωσία, επιβλήθηκε η καθολική στρατολόγηση.

1878. Κατά τον Ρωσο-τουρκικό πόλεμο κατελήφθη η  Στάρα Ζαγόρα στη Βουλγαρία.

1915. Σεισμός 7,1 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ με επίκεντρο το Αβετζάνο της Μάρσικα κατέστρεψε την επαρχία της Λ’ Άκουίλα στην Ιταλία . 30.519 θύματα.

1920. Στο Βερολίνο , η αστυνομία πυροβόλησε για να διαλύσει συγκέντρωση των Σοσιαλδημοκρατών και Κομμουνιστών μπροστά από το κτίριο Ράιχσταγκ . 42 νεκροί κα 105 τραυματίες.
1928.  Στην Γαλλία άρχισε η κατασκευή της "γραμμής Μαζινό".

1935. Δημοψήφισμα στο Σάαρλαντ, που βρισκόταν υπό προσωρινή Γαλλική Διοίκηση . Το 90,7% ψήφισε για την επανένταξη του Σάαρ στο γερμανικό Ράιχ. Πριν από την ψηφοφορία χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το σύνθημα «Σπίτι μας το Ράιχ».
1938. Άρχισε η λειτουργία μαθητικών συσσιτίων στα δημοτικά σχολεία

1941. Ο στρατηγός Ίον Αντονέσκου  συναντήθηκε  στο Μπέργκχοφ  με τον Αδόλφο Χίτλερ, και έλαβε την υποστήριξή του στην σύγκρουση του Αντονέσκου με τον Βασιλιά  της Ρουμανίας και με το  «κίνημα  των λεγεωνάριων».
Ο πυγμάχος  Αντώνης Χριστοφορίδης νίκησε στο Κλίβελαντ του Οχάιο τον Αμερικανό Μέλιο Μπετίνα για τον παγκόσμιο τίτλο ελαφρών βαρών.
1943. Στη Ρωσία άρχισε η δραματική υποχώρηση του 4ου Ιταλικού Σώματος Στρατού. Από τους 57000 που είχε στέλλει ο Μουσολίνι στο Ανατολικό μέτωπο επέστεψαν μόνο 11.000.
1945. Η 3η σοβιετική Στρατιά εξαπέλυσε την επίθεση την κατά του Καίνιξμπεργκ .


1948.  Στις  05,00 το πρωί 6ΟΟμελής συμμορία, με 4 βαρέα πολυβόλα, όλμους τριών ιντσών, και 25 οπλοπολυβόλα και προσέβαλε τήν Αράχωβα. Η  φρουρά αμύνθηκε  μέχρι 17ης ώρας ότε  έκάμφθη λόγω προσβολής της έκ δύο σημείων και εκ των νώτων υπό εισβαλόντων κατά τη διάρκεια της προηγουμένης νυκτός  συμμοριτών. Οι συμμορίτες  είσελθόντες εις τήν κωμόπολη  ένήργησαν γενική λεηλασία. Εκ των 30 ανδρών Χωροφυλακής της φρουράς διεσώθησαν μετά του οπλισμού των 19 έξ ων οι 5 τραυματίες .Έκ του Στρατοϋ διεσώθησαν 25 οπλίτες και δύο Αξιωματικοί. Έκ τών συμμοριτών νεκροί περί τούς 50.

Τμήμα Κ]Σ επιτέθηκε κατά του Σταθμού Χωροφυλακής Σανταμερίου Αχαίας,

 ή δύναμις του οποίου αποτελείτο εξ ενός Ενωμοτάρχου και τριών Χωροφυλάκων. Κατά την συμπλοκήν εφονεύθη εις  Χωροφύλαξ τραυματίστηκε  ο Ενωμοτάρχης Παρίσης Δημήτριος, όστις εφονεύθη στην μάχη της  Χαλανδρίτσας. Τμήμα Κ]Σ επιτέθηε κατά του αποσπάσματος Χωροφυλακής Γκούρας Κορινθίας 'Απώλειες ημετέρων ουδείς.

Περί ώραν20,45' συμμορία Τμήμα Κ]Σ επιτέθηκε  κατά του Λόχου Χωροφυλακής Αρεθούσης Σωχού, χωρίς να επιτύχει  νά εισβάλει στο χωρίον.
Περί  ώραν 21,30' πολύμελής συμμορία επιτέθηκε  διά βαρέων οπλών και όλμων κατά τής Διμοιρίας Χωροφυλακής και δυνάμεως Μ. Α.Υ. Σκεπαστού Σωχού. 
Ή μάχη διήρκεσε μέχρι της 6ης πρωινής ώρας. Οι Κ]Σ έκαψαν  40 οικίες και ελεηλάτησαν τό χωρίον,. Εκ τών ημετέρων εφονεύθη εις άνευ θητείας Χωροφύλαξ.
1953.Λίγο πριν το θάνατο του Στάλιν δημοσιεύθηκε στην Πράβντα άρθρο που αποκάλυπτε τη συνομωσία των εβραίων γιατρών για την εξόντωση κορυφαίων στελεχών της σοβιετικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Στο Βελιγράδι, η Ομοσπονδιακή Συνέλευση εξέλεξε τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο ως Πρόεδρο της Γιουγκοσλαβίας.

1962 . Ο μητροπολίτης Αττικής Ιάκωβος εκλέχτηκε αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος. Δύο ημέρες αργότερα κατηγορήθηκε  από τον αρχιμανδρίτη Δαμασκηνό Γεωργακόπουλο και τον απόστρατο στρατηγό Μπενή-Ψάλτη για «ακατονόμαστες πράξεις» και παραπέμφθηκε στο Ανώτατο Εκκλησιαστικό Δικαστήριο, με κύριο μάρτυρα κατηγορίας τον αρχιμανδρίτη Αυγουστίνο Καντιώτη.Η Κίνα και η Αλβανία υπέγραψαν συμφωνία για οικονομική και τεχνική συνεργασία.

1963 . Το Μικρό Χωριό της Ευρυτανίας καταστραφηκε ολοσχερώς από κατολίσθηση από την οποία έχασαν τη ζωή τους δεκατρείς κάτοικοι.

1964. Ο  Βόϊτιλα έγινε επίσκοπος της Κρακοβίας.

1967. Έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης με 215 υπέρ,  ή μεταβατική κυβέρνηση Παρασκευόπουλου, που προετοίμασε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου.

1968.Κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε ολόκληρη τη Βόρεια Ελλάδα εξαιτίας της σφοδρής κακοκαιρίας. Ο υδράργυρος κατέβηκε στους -24 βαθμούς στο Κάτω Νευροκόπι και στους -22 στη Βυτίνα Αρκαδίας. Στην περιοχή του Ναυαρίνου βυθίστηκε αύτανδρο το ελληνικό φορτηγό Εύελπις, με 16μελές πλήρωμα.

1972. Μετά από μια δραστική υποτίμηση του εθνικού νομίσματος της Γκάνα,
ο συνταγματάρχης Ιγνάτιος Κούτου Ατσεαμπόγκ έκανε αναίμακτο πραξικόπημα και κατελαβε την εξουσία.

1974. Ο μητροπολίτης Ιωαννίνων, Σεραφείμ Τίκας, εκλέχτηκε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών.

1979.Στο Παρίσι, ο Αγιατολαχ Χομεϊνί δήλωσε  ότι είχε σχηματίσει ένα ειδικό επιτελείο συνεργατών, (της Cia)το οποίο θα αναλάβανε τη διακυβέρνηση του Ιράν.
.
1986. Άρχισε στην Υεμένη ο εμφύλιος πόλεμος.

1983. Οι αρχαιολόγοι προειδοποίησαν ότι κινδυνεύει με κατάρρευση ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες.

1990.Παραιτήθηκε  από βουλευτής της Α' Αθηνών και αποχώρησε  από τη Ν.Δ ο μουσικοσυνθέτης Σταύρος Ξαρχάκος.

1991. Τα σοβιετικά τανκ επιτέθηκαν στην Τηλεόραση της Λιθουανίας την οποία είχαν καταλάβει οι υποστηρικτές της ανεξαρτησίας. Σκοτώθηκαν 14. Στην Πορτογαλία ο Μάριο Σοάρες εκλέχτηκε για δεύτερη θητεία Πρόεδρος.

1992 .Στη Βουλγαρία, έγινε ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών. Ο δεξιός Ζέλιου Ζέλεφ ήρθε πρώτος με 44,58%. Δέντρος ο ανεξάρτητος Βέλικο Βαλκάνοφ με 30,4%.

1993. Με βάση την απόφαση του γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου που έκρινε οτι τη δίκη του πρώην Προέδρου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας Έριχ Χόνεκερ, που ήταν σοβαρά άρρωστος με καρκίνο θα αποτελούσε παραβίαση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ο Χόνεκερ μετά από 169 μερες προφυλάκισης αναχώρησε για τη Χιλή όπου και πέθανε τον Μάιο του 1994.

1994. Στην Ιταλία παραιτήθηκε ο πρωθυπουργός Κάρλο Ατζέλιο Τσιάμπι.

1995. Η δικαιοσύνη έκρινε ως νόμιμη την παράνομη αρχαιολογική συλλογή του Κωνσταντίνου και της Μαρίκας Μητσοτάκη.
1997.Στο κέντρο της Αθήνας  στην οδό Ρηγίλλης, βρέθηκε το αρχαίο Λύκειο που δίδαξε ο Αριστοτέλης.

2012. Προσέκρουσε σε βράχια και βυθίστηκε 500 μέτρα από το λιμάνι του στο νησί Τζίλιο της Τοσκάνης,το ιταλικό κρουαζιερόπλοιο Κόστα Κονκόρντια.


2015.Ο Γέροντας Παΐσιος αγιοποιήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο

2019. Στο Γκντανσκ της Πολωνίας ένας άντρας επιτέθηκε και μαχαίρωσε  τον δήμαρχο Πάβελ Αντάμοβιτς.

Οι σημερινές λιτανείες στο Μαυροβούνιο

Στην Ποντγκορίτσα

 Στην Μπεράνε

και η Λιτανεία στο λιμάνι του Μπαρ που έγινε  νωρίς το απόγευμα

Δικαίωση για Π. Σουφλή και τα Αττικά Νέα. Έφαγε τα μούτρα του ο μηνυτής Δημητράς

Οι δεξιοί Μπίλντερμπεργκ συνεχίζουν την κατεδάφιση της Ελλάδος που άρχισαν οι εκσυγχρονιστές Μπίλντερμπεργκ και την συνέχισαν οι αριστεροί Μπίλντερμπεργκ

Του Σπύρου Χατζάρα

 Η τρίτη ελληνική δημοκρατία που ξεκίνησε το 1974 με την εσχάτη προδοσία της Κύπρου, που οργάνωσαν οι ΗΠΑ και εξετέλεσαν σε δύο φάσεις,
 η αμερικανόδουλη Χούντα και η αμερικανόδουλη κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας των Καραμανλή-Μαύρου, έκλεισε τον κύκλο της με την εσχάτη προδοσία, της συνθηκολόγησης των δωσίλογων, με την Διεθνή Χούντα των περιούσιων Τραπεζιτών. 
Μετά το 2009 μπήκαμε στην εποχή των μνημονίων, και δέκα χρόνια μετά πρέπει να εξοφληθούν τα «γραμμάτια» . Οι ΑΘΕΑΤΟΙ παγκόσμιοι κυβερνήτες , οι Σόρος και οι Μπίλντερμπεργκ, θα συνεχίσουν και το 2020 τον καθημερινό εποικισμό του τόπου μας με καταναλωτές «χωρίς πατρίδα», για να οικοδομήσουν μια «πολυπολιτισμική» «ανεκτική» Ανοιχτή κοινωνία, που θα εγγυάται το δικαίωμα στην τεμπελιά, το δικαίωμα στην πρέζα, το δικαίωμα στην αρπαγή κλοπή, στην ψευτιά, και στην «πουστιά». 
Τα σύνορα δεν φυλάγονται. Λαθρέμποροι, δουλέμποροι, χασισέμποροι, ληστέs, μαστροποί, οργιάζουν. Η πληθυσμιακή σύνθεση της χώρας μας έχει ήδη μεταβληθεί δραματικά με την συνεχή ανεξέλεγκτη είσοδο «δυστυχισμένων μουσουλμάνων οικονομικών μεταναστών».
 Οι «πωλείτες» έχουν εγκαταλειφτεί στην τύχη τους και στο «έλεοs» των Ρομά, των Αλβανών, των Νιγηριανών, των Πακιστανών και κάθε εγκληματικής συμμορίας. Οι δεξιοί Μπίλντερμπεργκ συνεχίζουν την κατεδάφιση της Ελλάδος που άρχισαν οι εκσυγχρονιστές Μπίλντερμπεργκ και την συνέχισαν οι αριστεροί Μπίλντερμπεργκ.

 Ο Κούλης, για να κοροϊδέψει τους ψηφοφόρους του, πήγε με τις κάμερες στο κέντρο εκπαίδευσης της ΕΛΑΣ στο Μαρκόπουλο και είπε ότι «ο λαός ζήτησε ασφάλεια», και ότι «έβαλε στοίχημά να καταστήσει τις γειτονιές ασφαλείς». Έρχεται και το πλήρωμα του χρόνου για την αναθεώρηση της Λωζάννης, όπως ζήτησε η Τουρκία το 1973, ώστε να λάβει η Άγκυρα «τοις μετρητοίς» τα νόμιμα δικαιώματά της, που αναγνώρισε η Ελληνική ΨωροΕλίτ με τη συμφωνία Σημίτη- Ντεμιρέλ της Μαδρίτης που την έγραψε η αμερικανική διπλωματία για να τακτοποιήσει την κατάσταση στο Αιγαίο. 
Το Κούλις έχει συμβόλαιο να ρυθμίσει το Κυπριακό και να δώσει στην Τουρκία ότι αποφασίσει το Βαθύ Κράτος Δικαίου, που τον διόρισε φοροεισπράκτορα στην αποικία υπό ορισμένους όρους.
 Οι «Κόκκινες γραμμές» είναι για τους χαζούς τηλεθεατές. Από την μια η Λιβύη και ο Πόλεμος. 
Από την άλλη η Συμμαχία . η Χάγη και οι «μεταρρυθμίσεις» με βάση τις οποίες ο Κούλις και η μητέρα του ελπίζουν να πείσουν τους «Ευρωπαίους εταίρους», να μειώσουν τα πρωτογενή πλεονάσματα για να προχωρήσει σε στοχευμένες φοροελαφρύνσεις , αλλά σε βάθος 4ετίας. Φοροελαφρύνσεις και επιδόματα για τους χαζούς και αλαφιασμένους τηλεθεατές.
 Μπροστά στο χάος που μας οδήγησε το αμερικανόδουλο τόξο, δεν υπάρχουν «αριστερές» ή «δεξιές» λύσεις . 
Στην εποχή της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης των περιούσιων Επενδυτών, οι Έλληνες, δεν χωριζόμαστε σε «αριστερούς» και «δεξιούς», ούτε σε Βενιζελικούς και Βασιλόφρονες, ούτε σε «προοδευτικούς» και «αντιδραστικούς». Σήμερα ,όλοι όσοι αισθανόμαστε και είμαστε Έλληνες παλεύουμε για τη λευτεριά, την τιμή, και την εθνική μας ανεξαρτησία.
Μας ενώνει το κοινό μας μέλλον και η αγάπη μας για την πατρίδα. Σήμερα η διαχωριστική γραμμή περνάει ανάμεσα στους τίμιους και τους λωποδύτες της Κλεπτοκρατίας της Φαυλοκρατίας της Καρτελοκρατιας και της Ολιγαρχικής ψωρο-Ελιτ. Ανάμεσα στους ηθικούς και τους ανήθικους. Ανάμεσα στους πατριώτες και τους απάτριδες διεθνιστές και στους προδότες ,ανάμεσα ανάμεσα στους υπερήφανους ανθρώπους με συλλογική εθνική συνείδηση και τους καταναλωτές πρόβατα, και τους χαζούς τηλεθεατές Για να αντισταθούμε στο παγκόσμιο σύστημα εξουσίας που απειλεί την ύπαρξη μας είναι απαραίτητη η Εθνική Λαϊκή Ενότητα γύρω από ένα αντι-Ολιγαρχικό κίνημα, υπεράσπισης, της ιδέας του εθνικού Κράτους και της Πατρίδας , ώστε να προστατέψουμε το έθνος, και για να ανοίξουμε το δρόμο που οδηγεί στην αδέσμευτη λαϊκή κυριαρχία και την πραγματική δημοκρατία. Για να υπερασπίσουμε την Πατρίδα και τον ελληνικό λαό, πρέπει να σταματήσουμε τη λαθρομετανάστευση, και να ανακτήσουμε τον έλεγχο των συνόρων μας. Και πάνω από όλα χρειαζόμαστε μια πνευματική επανάσταση.

Η απάντηση του Μεταξά στον Πάλερετ της 12ης Ιανουαρίου 1941 και η απαίτηση του για δέκα μεραρχίες εξηγεί απολύτως την δολοφονία του από την SOE.

Οι προσπάθειες του Λονδίνου να ανοίξει βαλκανικό μέτωπο και οι απαιτήσεις του Μεταξά που ζητούσε δέκα Μεραρχίες

Σημείωμα του Ιωάννη Μεταξά για ενημέρωση του Βασιλιά για την επίσκεψη του Πρεσβευτή της Αγγλίας Πάλερετ στις 12 Ιανουαρίου. Προηγουμένως στις  9 Ιανουαρίου ο Πάλερετ είχε ζητήσει από τον Μεταξά ραντεβού για να έρθει στην Αθήνα για συνομιλίες ο Ουέηβέλ. 

Αθήνα, 12 'Ιανουαρίου 1941

 1.Επισκεφθείς με σήμερον την μεσημβρίαν ο Πρεσβευτής της Αγγλίας μοι ανεκοίνωσεν ότι η αγγλική Κυβέρνησις, θεωρούσα την γερμανική απειλή δράσεως εν Βαλκανίοις «σοροβαρωτάτην», ενετείλατο τους Πρεσβευτάς αυτής έν Γιουγκοσλαβία καί Τουρκία όπως προβώσιν εις διαβήματα παρά ταίς Κυβερνήσεις παρ' αίς είναι διαπεπιστευμένοι, ίνα επιστήσωσι τήν προσοχήν αυτών επί του κινδύνου τούτου, και ερωτήσωσιν αυτάς ποία θα είναι η στάσις των εν περιπτώσει πραγματοποιήσεως της απειλής. 2. Ειδικότερον εις τήν Τουρκίαν θέλει τεθή ρητώς το ερώτημα ποία θα είναι η στάσις αύτής εν περιπτώσει καθόδου της Γερμανίας είτε μέσω της Γιουγκοσλαβίας είτε μέσω της Βουλγαρίας, οπότε η αγγλική Κυβέρνησις θέλει θεωρήσει τον πόλεμον στρεφόμενον έναντίον της Ελλάδος καί της Αγγλίας. Πλήν τούτου, εις τήν τουρκικήν Κυβέρνησιν θέλει εκφρασθή η επιθυμία της Αγγλίας όπως απαντήση εις το τεθέν αύτη έρώτημα υπό της Γιουγκοσλαβίας έν σχέσει προς τήν ένδεχομένην στάσιν της Τουρκίας έν περιπτώσει πραγματοποιήσεως της γερμανικής άπειλής, έρώτημα εις ο η τουρκική Κυβέρνησις άπέφυγε ν' άπαντήση. Προς τούτο ο εν Αγκύρα Πρεσβευτής τής Αγγλίας έλαβεν εντολή όπως συνεννοηθή προ του διαβήματος του και μετά του εκεί γιουγκοσλάβου συναδέλφου του. 3. Ο Πρεσβευτής της Αγγλίας μοί είπεν, επίσης, ότι θέλει γίνει έν Σόφια και έτερον έτι εντονότερον διάβημα αναφορικώς προς τη στάσιν της Βουλγαρίας. 
4. Ό κ. Πάλαιρετ μοι προσέθεσεν ότι έχει εντολή να μοι ανακοινώση ότι η αγγλική Κυβέρνησις, προς αντιμετώπισιν της υφισταμένης απειλής, προτίθεται νά αυξήση την προς ήμάς ενίσχυσιν, χωρίς να προσδιορίση αν τούτο θά συνίσταται εις τήν αύξησιν των αεροπορικών δυνάμεων ή και εις την αποστολήν στρατού ξηράς. Επί τούτων, μοί είπε, θέλει γίνει διεξοδική συζήτησις μετά του αφικνουμένου στρατηγού 

5. Εις τον άγγλο Πρεσβευτήν απήντησα ότι, αν πρόκειται αι ένισχύσεις περί ών μοί ώμίλησε νά άφορώσιν άποστολήν στρατού ξηράς, δέον απαραιτήτως αύται να μη είναι κατώτεραι των δέκα μεραρχιών καί ή άποστολή αύτών νά μή γίνη κατά τμήματα αλλά νά αφιχθούν ομού εις Ελλάδα. Η ‘αφιξις αυτών κατά μικρά καί άραιά τμήματα θέλει προκαλέσει την καταστροφήν, το αυτό δε αποτέλεσμα θα έχη καί πάσα πρόκλησις άνευ σημαντικών δυνάμεων. Διά τον λόγον τούτον παρεκάλεσα τον άγγλον Πρεσβευτήν όπως ο στρατηγός Ουέβελ παραιτηθή τής προθέσεώς του να επισκεφθή το μέτωπον, παραμένων εν Αθήναις προς διεξοδικήν συζήτησιν πάντων των ζητημάτων τούτων. 

6. Ηρώτησα επιπλέον τον συνομιλητήν μου αν ο στρατηγός Ουέηβελ θά συζητήση μεθ' ημών μόνον καθαρώς στρατιωτικά ζητήματα ή καί το όλον ζήτημα το αφορών την έν τοις Βαλκανιοις κατάστασιν. Ό κ. Πάλαιρετ άπήντησεν ότι θά συζητήση καί τό πολιτικόν ζήτημα, προσθέσας ότι θά παρίσταται καί ούτος κατά τάς συζητήσεις. 

Το σημείωμα του Πάλερετ της 9ης Ιανουαρίου ανέφερε:

 «J'ai reçu hier soir une télégramme de Monsieur Eden me disant que le Gouvernement britannique est en train de considérer avec la plus grande attention les représentations du Gouvernement grec au sujet de la campagne contre l'Italie et qu'il a l'intention de faire tout son possible. Il ajoute que, si vous êtes d'accord. le Gouvernement britannique est prêt à prier le général Wavell de se rendre à Athènes pour conférer avec votre Exellence. On demande une réponse d'urgence et je viendrai plus tard dans la matinée chercher cette réponse qui sera, je l'espère, affirmative. Nous pouvons évidemment prendre toutes les précautions nécessaires pour que sa visite reste secrete».

Έλαβα ένα τηλεγράφημα από τον κ. Ίντεν χθες το βράδυ, που με ενημέρωσε ότι η βρετανική κυβέρνηση δίνει τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή στις αντιδράσεις της ελληνικής κυβέρνησης στην εκστρατεία κατά της Ιταλίας και ότι σκοπεύει να κάνει παν το δυνατόν, εαν συμφωνείτε. Η βρετανική κυβέρνηση είναι έτοιμη να ζητήσει από τον στρατηγό Γουέηβελ να μεταβεί στην Αθήνα για να συνεννοηθεί μαζί σας. Ζητούμε μια επείγουσα απαντηση και θα έρθω αργότερα το πρωί για να λάβω την απάντηση που ελπίζω ότι θα είναι Ναι. Μπορούμε φυσικά να πάρουμε όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις για να κρατήσουμε την επίσκεψή του μυστική».
Στις 12 Ιανουαρίου 1941  ο Μεταξάς έδωσε εντολή στο Πρεσβευτή της Ελλάδος στο Βελιγράδι και τον ενημέρωσε ότι όσα είπε ο Γιουγκοσλάβος Πρωθυπουργός στον άγγλο ΙΙρεσβευτή ήταν εκ διαμέτρου αντίθετα με όσα είπε στον Ελληνα πρέσβη ο υπουργός Εξωτερικών και του ζήτησε να ζητήσει συνάντηση με τον Πρόεδρο της Γιουγκοσλαβικής κυβερνήσεως και να του θέσει τα εξής δύο ερωτήματα. α) ποία θα είναι στάσις Γιουγκοσλαβίας αν ζητηθή παρά Γερμανίας έλευθέρα διάβασις καί β) αν, παρά πάσαν άρνησιν αυτής, επιτρέψει δίοδον γερμανικών στρατευμάτων Γερμανία παραβιάση έδαφος της Γιουγκοσλαβία αν θέλει θεωρήσει γερμανικήν ταύτην ένέργειαν ώς έπίθεσιν, εις ην θέλει άντιστεί ένόπλως;

 Την ίδια ημέρα ο Πιπινέλης από τη Σόφια ενημερωσε την Αθήνα ότι οι μετακινήσεις της 5ης, 9ης και της ταχυκίνητης βουλγαρικής μεραρχίας , αποτελούσαν επιστροφή αυτών στις προηγούμενες θέσεις τους και ότι έν ούδεμια περιπτώσει δύναται θεωρηθώσιν ώς μαρτυρούσαι διαθέσεις δημιουργίας μετώπου Δουνάβεως, και προσέθετε: «Ώς σχετικώς ανέφερα υμίν διά 3105 και 3358 έκθέσεών μου και 3253 τηλεγραφήματος μου, ουδεμία ουσιαστική αντίστασις δύναται αναμένηται έκ μέρους Βουλγαρίας εις περίπτωσιν γερμανικής εντεύθεν ενεργείας. Βουλγαρία θα προσπαθήση μέχρι τελευταίας στιγμής άποτρέψη ενδεχόμενον τούτο' έν ή όμως περιπτώσει εύρίσκετο προ ειλημμένης γερμανικής αποφάσεως, ούδεμίαν ούσιαστικήν άντίστασιν θά προέτασσε. Και χθες έτι Υπουργός Στρατιωτικών εις σχετικήν έρώτησιν άγγλου στρατιωτικού Ακολούθου άπήντησεν ότι Βουλγαρία είναι κράτος μικρόν και ουδέν δύναται πράξη».

Η Μητρόπολη του Μαυροβουνίου είναι έτοιμη για διάλογο και θα προσφύγει στο Συνταγματικό Δικαστήριο του Μαυροβουνίου

Του Σπύρου Χατζάρα



Το Επισκοπικό Συμβούλιο  της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Μαυροβούνιο κάλεσε χθες τους πιστούς να μην σταματήσουν τις  διαμαρτυρίες μέχρι να αποσυρθεί ο ΝΑΤΟπαρτιζάνικος νόμος για την απαλλοτρίωση της εκκλησιαστής Περιουσίας.

Το Επισκοπικό Συμβούλιο  κάλεσε την κυβέρνηση, το Κοινοβούλιο και τις δικαστικές Αρχές  να βρουν έναν τρόπο να καταστήσουν τον μεροληπτικό νόμο για την ελευθερία της πίστης ανενεργό  καθώς προκαλεί αναστάτωση  στην Ορθόδοξη Κοινότητα.

Το Επισκοπικό Συμβούλιο εξέφρασε την προθυμία του να μιλήσει με τους αντιπροσώπους και των τριών Εξουσιών για να βρεθούν  νομικές λύσεις, για την ενδεχόμενη υπογραφή σύμβασης μεταξύ της εκκλησίας και του κράτους, για την επίλυση των ασαφών περιουσιακών στοιχείων και ζήτησε στον  πιθανό μελλοντικό διάλογο να μετάσχουν και τα  διεθνή θεσμικά όργανα.

Το Επισκοπικό Συμβούλιο της Μητρόπολης Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας τόνισε ότι η πρωτοβουλία για διάλογο  πρέπει να προέλθη από  εκείνους που είναι  απροετοίμαστοι για συζήτηση μέχρι στιγμής.

Το Επισκοπικό Συμβούλιο της Μητρόπολης Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας στο μήνυμα του που θα διαβαστεί απόψε σε όλες τις ενορίες τονίζει «Είμαστε έτοιμοι να επιμείνουμε για όσο χρειαστεί» , και σημείωσε ότι η υπέβαλε στην κυβέρνηση του Μαυροβουνίου το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με τις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Επιτροπής  της Βενετίας, προτάσεις για την διόρθωση του Νόμου του νόμου στις οποίες η κυβέρνηση δεν απάντησε .

«Η εκκλησία ζήτησε διάλογο--δεν το πήραμε. Δώσαμε τις τροπολογίες στη Συνέλευση και όλες απορρίφθηκαν. 
Ο νόμος υιοθετήθηκε μονομερώς και βίαια. Τώρα δεν είναι η ώρα να προτείνουμε δημοσίως λύσεις. Τώρα απαιτούμε να εξαφανιστεί αυτό ο νόμος και να αποκατασταθεί η  συνταγματική τάξη ώστε να αρχίσει διάλογος  με τη συμμετοχή όλων» , τόνισε το Επισκοπικό Συμβούλιο της Μητρόπολης Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας που έδωσε την ευλογία του στους ιερείς εκτός από τις λατανίες κάθε Πέμπτη και Κυριακή να διοργανώνουν συγκεντρώσεις προσευχής και τις άλλες ημέρες στους ναούς, τα πολιτιστικά κέντρα και άλλα κατάλληλα μέρη, αλλά πάντα εν  ειρήνη και με αξιοπρέπεια.

Το Επισκοπικό Συμβούλιο ενέκρινε τα σχέδιο προσφυγής στο Συνταγματικό Δικαστηρίου του Μαυροβουνίου, που προετοιμάζει  ομάδα εμπειρογνωμόνων εγχώριων δικηγόρων, και ζήτησε να μην γίνονται μονομερείς νομικές

Ο Επίσκοπος Βούδας και Νίκσιτς Ιωανίκειος σε συνέντευξη του στην σερβική «Vecernje Novosti» δήλωσε ότι η ειρηνική χριστιανική και πολιτική αντίσταση στο νόμο για την ελευθερία της πίστης στο Μαυροβούνιο, θα συνεχιστεί και ότι όλοι είναι έτοιμοι  να προστατεύσουν με τη ζωή τους τους Αγίους από την διαρπγή και τη βεβήλωση.

«Είμαι σίγουρος ότι αυτοί οι νόμοι που εισάγουν διακρίσεις σε σχέση με τη θρησκεία δεν οδηγούν  πλέον πουθενά. Μοιάζουν με τους  νόμους που επέτρεψαν στους μπολσεβίκους να ληστέψουν και να ισοπεδώσουν  τους ναούς της Σοβιετικής Ένωσης». 
Ο Επίσκοπος είπε ότι πρόκειται για μια νομική επίθεση κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας, με σατανική πρόθεση και επανέλαβε ότι επιτρέπει στο κράτος να παρακάμψει το νόμο για τις περιουσιακές σχέσεις και, σε αντίθεση με τη νομική αρχή για το απαραβίαστο της νόμιμης περιουσίας όλων, αφαιρεί από την εκκλησία όλους τους ναούς και άλλα τα εκκλησιαστικά κτήρια, και την εκκλησιαστική περιουσία που αποκτήθηκε πριν από το 1918.

Ο νόμος, ακόμα,  στερεί  από την εκκλησία τη δυνατότητα να υπερασπιστεί, όπως όλοι οι άλλοι ιδιοκτήτες ακινήτων, την περιουσία της μπροστά στα τακτικά δικαστήρια στο Μαυροβούνιο, και καταργεί το νομικό πρόσωπο  που είχε τον καιρό της Τουρκοκρατίας , της Αυστρίας και αργότερα της ιταλο-ναζιστικής κατοχής, καθώς τους αναγκάζουν να υπογράψουν ως νεοσυσταθείσα θρησκευτική κοινότητα.

Ο Επίσκοπος Ιωανίκειος τόνισε   ότι  οι αρχές του Μαυροβουνίου είχαν προηγουμένως κάνει  διάλογο με τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, την Ισλαμική Κοινότητα και την εβραϊκή κοινότητα, αλλά  δεν συζήτησαν με την Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Για τη Μητρόπολη  Μαυροβούνιου και Παραθαλασσίας , ο ΝΑΤΟπαρτιζάνικός νόμος αποτελεί προοίμιο της διαρπαγής των ορθόδοξων ναών και Μοναστηριών. Ωστόσο οι ΝΑΤΟπαρτιζάνοι  Τζουκάνοβιτς και Μάρκοβιτς έχουν βάλει στο «μάτι» και τα αστικά ακίνητα και τα παραθαλάσσια χωράφια που ανήκουν στην Εκκλησία.  Εκτός από τις Εκκλησίες και τα Μοναστήρια, στη Μητρόπολη Μαυροβουνίου, στη Μονή Οστρογκ, και στην Επισκοπή Βούδας – Νικσιτς ,. Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2008 ανήκαν 523 κτίρια και πάνω από 11.000 στρέμματα γης. Το καθεστώς του Μαυροβουνίου δεν έκρυβε πριν από την υιοθέτηση αυτού του νόμου, ότι είχε σκοπό να εθνικοποιήσει τους ορθόδοξους ναούς που χτίστηκαν πριν από τις 1918.

Συνελήφθη στην Τεχεράνη ο αγωνιστής Άγγλος Πρέσβης

Ο Βρετανός πρεσβευτής Ρομπ Μέικερ , που είναι «αγωνιστής» του Κράτος Δικαίου πήγε για να συμπαρασταθεί στους (λίγους) πράκτορες ακτιβιστές που διαδήλωναν μπροστά από το Πανεπιστήμιο του Αμίρ Καμπίρ στην Τεχεράνη, κατά των Φρουρών της Επανάστασης που κατέρριψαν του ουκρανικό αεροπλάνο. 
Ωστόσο συνελήφθη ως διαδηλωτής και κρατήθηκε για αρκετές ώρες μέχρι που επιβεβαιώθηκε η ταυτότητά του οπότε τον άφησαν ελεύθερο. 
Το Φόρειν Όφφις διαμαρτυρήθηκε «για κατάφορη παραβίαση του διεθνούς δικαίου».

Η ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΕ ΕΠΙΚΡΙΣΕΙΣ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 9ῃ Ἰανουαρίου 2020 

«….Αρκετοί ἀνησυχοῦντες ἀγαπητότατοι ἀδελφοί γιά τήν πορεία τῶν ἐκκλησιαστικῶν μας πραγμάτων καί ἀγωνιζόμενοι γιά τήν διασφάλιση τῆς ἀποστολικοπαραδότου πίστεώς μας ὀχλήθησαν ἀπό τό γεγονός τῆς μνημονεύσεως ὑπό τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου τοῦ Β΄ κατά τήν θεία λειτουργία τῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων στόν Καθεδρικό Ἱ. Ναό τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς τοῦ φερομένου ὡς «Μητροπολίτου Κιέβου Ἐπιφανίου» γεγονός πού ἐπισυμβαίνει πλέον σέ κάθε λειτουργική παρουσία τοῦ Μακαριωτάτου μετά τήν Ἱεραρχία τῆς 12/10/2019. 

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς , Ἔχει δημοσίᾳ καταγγείλει τήν λεγομένη Σύνοδο τῆς Κρήτης διότι παρεβίασε τήν σαφεστάτη ὑποχρέωση Της ἐκ τῶν Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων νά καταγνώσει παγκοσμίως τίς ὑφιστάμενες ἐν χώρῳ καί χρόνῳ αἱρέσεις καί κακοδοξίες καί νά ὁριοθετήσει τήν σώζουσα πίστη ἔναντι αὐτῶν, ἐπικαιροποιοῦσα τήν ὑπό τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων κατάγνωσι (Ηης) τῆς παναιρέσεως τοῦ Παπισμοῦ, (Γης καί Ζης) τοῦ Προτεσταντισμοῦ καί (Δης, Εης καί Στης) τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ καί γιά τόν λόγον αὐτόν διεφώνησε καί μέ τά κείμενα πού ἐξεδόθησαν καί μέ τήν διαδικασία πού ἠκολουθήθη παραιτηθείς διαμαρτυρόμενος ἀπό τήν συμμετοχή του εἰς Αὐτήν. .
 Καταδικάζει δριμύτατα τῆν παναίρεση τοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ διαχριστιανικοῦ καί διαθρησκειακοῦ, μέ πολλές του παρεμβάσεις στούς προεστῶτες τῶν αἱρέσεων, πού ὁμογενοποιεῖ τήν ἀλήθεια μέ τό ψεῦδος καί ἐπιπολάζει τά τελευταῖα 100 χρόνια καί ἐκζητεῖ τήν δημιουργία τόξου τῶν Ὀρθοδόξων Λαῶν γιά τόν ὀρθόδοξο ἐπανευαγγελισμό τῆς Οἰκουμένης προτείνων τόν συνασπισμό Ἑλλάδος, Κύπρου, Σερβίας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας καί Ρωσίας μέ παγκόσμιες ἐνημερωτικές πλατφόρμες ἀπέναντι στό γνωστικό Ἰσλάμ, τίς ἀνατολικές θρησκεῖες καί παραθρησκεῖες, τήν ἀθεΐα, τόν μηδενισμό, τόν ἀποκρυφισμό καί τόν νεοπαγανισμό. .
 Ἀπό τοῦ ἔτους 2018 ἔχει καταδείξει τήν ἀληθῆ νομοκανονική διάστασι τοῦ οὐκρανικοῦ ζητήματος καί ἔχει ὀρθῶς ἑρμηνεύσει τούς Ἱ. Κανόνες Θ καί ΙΖ τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τούς ΛΣΤ΄ καί ΡΛΔ΄ Κανόνας τῆς ἐν Καρθαγένῃ Ἱερᾶς Συνόδου τούς ὀνομαστικῶς ἐπικυρωθέντας ὑπό τοῦ Β΄ Ἱεροῦ Κανόνος τῆς Ἁγίας Πενθέκτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου πού ἐπιλύουν πλήρως τό ζήτημα καί μετά ἀπολύτου σεβασμοῦ καί ἀγάπης πρός τό Σεπτό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἔχει δημοσίως ἀναντιρρήτως καταθέσει ὅτι ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Σεπτοῦ Οἰκουμεικοῦ Πατριαρχείου παρερμήνευσε τούς ἀνωτέρω Κανόνας τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί δέν ἔλαβε ὑπ’ ὄψιν τούς Κανόνες τῆς Συνόδου τῆς Καρθαγένης, παραβιάσασα τήν ἀρχή τῆς ταυτότητος τῶν ποινῶν πού ἀποτελεῖ ἑνοποιητικό στοιχεῖο τῶν Ὁρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν. 
Εἰρήσθω ἐν προκειμένῳ ὅτι ἡ ἀνάκλησις τῆς Πράξεως τοῦ 1686 τοῦ Πατριάρχου Διονυσίου τοῦ Δ΄ διά τούς λόγους πού ἐπεκαλέσθη ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος ἀντιβαίνει στόν ΙΖ΄ Κανόνα τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὁ ὁποῖος καθιερώνει τήν ἀρχή τῆς παραγραφῆς, διά διοικητικῆς ὑφῆς θέματα καί ἑπομένως εἶναι ἐξωπραγματικό 350 χρόνια μετά ταῦτα νά μήν ἔχει παραγραφεῖ, φερόμενο σχετικό δικαίωμα τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, διότι ἡ ἔννοια τῆς παραγραφῆς διασταλτικῶς ἐφαρμοζομένη καταλαμβάνει καί τό εἰρημένο ζήτημα.
 Τίς θέσεις αὐτές κατέθεσε καί γραπτῶς ἐν ὑπομνήματι καί στήν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί δημοσιοποίησε εὑρέως καί ἐν τἀυτῷ μετά τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Δρυϊνουπόλεως, Κυθήρων καί Αἰτωλοακαρνανίας ὑπέβαλον ἐν εἴδει ἐφέσεως κατά τῆς Ἀποφάσεως τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος περί ἀναγνωρίσεως τῶν ἀκύρων καί ἀντικανονικῶν ἐνεργειῶν τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου πρός τόν Παναγιώτατον καί τούς Μακαριωτάτους Προκαθημένους αἴτηση ἀμέσου συγκλήσεως Πανορθοδόξου (Οἰκουμενικῆς) Συνόδου μέ τήν συμμετοχή ὅλων τῶν διαποιμαινόντων Ἐκκλησιαστικάς Ἐπαρχίας Μητροπολιτῶν καί Ἐπισκόπων. 
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς ὡς μόνο Κανονικό Μητροπολίτη Κιέβου ἀναγνωρίζει τόν Σεβ. Μητροπολίτη Κιέβου κ. Ὀνούφριο καί τή περί Αὐτόν Ἱ. Σύνοδο καί θεωρεῖ τάς πράξεις ἀποδοχῆς τῶν ἐκκλήτων προσφυγῶν τοῦ καθηρημένου καί ἀναθεματισμένου Μοναχοῦ Φιλαρέτου Ντενισένκο καί τοῦ καθηρημένου Πρεσβυτέρου Νικολάου-Μακαρίου Μάλετιτς, ὡς κανονικῶς ἄκυρες, διότι χωρίς κανονική δικαιοδοσία καί δωσιδικία ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος ἐπελήφθη καί ἐξεδίκασε αὐτάς καί ἑπομένως προδήλως ἄκυρες εἶναι οἱ ἀκόλουθες πράξεις ἀναγνωρίσεως τῶν χειροτονιῶν πού οἱ εἰρημένοι ἐν καθαιρέσει ἐτέλεσαν καί ἀσφαλῶς ἄκυρος ἡ σύγκλησις τῆς λεγομένης «Ἑνωτικῆς Συνόδου» ἁπαρτιζομένης ἀπό λαϊκά πρόσωπα ἐν σχίσματι καί παρασυναγωγῇ διότι ὁ μέν Ντενισένκο συνέπηξε σχίσμα ὡς καθηρημένος Ἐπίσκοπος, ὁ δέ Μάλετιτς παρασυναγωγή ὡς καθηρημένος Πρεσβύτερος καί βέβαια ἄκυρος ἡ χορήγησις Αὐτοκεφαλίας στούς συγκεκριμένους λαϊκούς. 
Κατά τό Κανονικό μας Δίκαιο οἱ ἀνωτέρω πράξεις εἶναι μέν ἄκυρες διότι ἐλήφθησαν ἄνευ ἁρμοδιότητος, ἀλλά δέν εἶναι ἀνυπόστατες διότι ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἶναι ἀσφαλῶς ταμειοῦχος τῆς Θ. Χάριτος, ἔχει τό ὑπό τοῦ Κυρίου χορηγηθέν κανονικόν δικαίωμα τοῦ «δεσμεῖν καί λύειν» ὑπό τάς προϋποθέσεις τῶν Θ. καί Ἱ. Κανόνων καί οἱ τυχόν ἀντικανονικές ἀποφάσεις Της, ὡς ἐν προκειμένῳ δέν αἵρονται ἀπό τήν ἀγαθή βούλησι τοῦ κάθε ἐνισταμένου καί ἀνησυχοῦντος πιστοῦ ἀλλά ἀπό τό καθοριζόμενο κανονικό ὄργανο ὑπό τῶν Θ. καί Ἱ. Κανόνων δηλ. ἀπό τήν συγκληθησομένη Πανορθόδοξο (Οἰκουμενική) Σύνοδο. Αὐτό ἐξέφρασε ἐπιτυχῶς, ἀλλά χωρίς νομική πληρότητα, ὁμιλῶν περί «ἐλλειματικῆς ἀποκαταστάσεως» τῶν ἀνωτέρω καί ἀναγνωρίσεως τῶν χειροτονιῶν τους ὁ Μακαρ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας κ.κ. Ἀναστάσιος. 
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς ἔχει δημοσίως καταδείξει ὅτι τό ζήτημα αὐτό, τυγχάνει διοικητικῆς ὑφῆς ζήτημα διότι δέν ἀναφέρεται στό δόγμα τῆς Πίστεως ἀλλά στήν διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας καί μπορεῖ μέν νά ὑφέρπει ὅπως καί στήν αἴτηση συγκλήσεως Πανορθοδόξου Συνόδου ἀνεφέρθη, ἡ ἐσφαλμένη ἐκκλησιολογία περί δῆθεν ὑπάρξεως παγκοσμίου πρώτου ἐκτός τῆς Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀλλά τό ζήτημα αὐτό δέν κρίνεται ἐπί τῇ βάσει τῆς ἀντίληψης ἀλλά ἐπί τῇ βάσει τῆς διοικητικῆς φύσεως τοῦ θέματος. 
Οἱ δέ ἄθεσμες συλλειτουργίες μέ Παπικούς καί Οὐνίτες τῶν λαϊκῶν τῆς νέας δομῆς στήν Οὐκρανία, εἶναι ἐπίμεπτες ἐνέργειες πού καταδεικνύουν τό σφάλμα τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου νά ἐμπιστευθεῖ εἰς τοσοῦτον ἀδοκίμους, ἀκαταρτίστους καί ἀνοήτους ἀνθρώπους τόν μέγαν θησαυρόν τῆς Αὐτοκεφαλίας. 
Ἑπομένως δέν τίθεται ζήτημα ἀμέσου ἐφαρμογῆς τοῦ ΙΕ΄ Κανόνος τῆς Πρωτοδευτέρας Ἁγίας Συνόδου καί δέν μολύνεται οὐδείς ἐκ τῆς συνιερουργίας μετ’ ἐκείνων πού ἀναγνωρίζουν προδήλως ἐσφαλμένως, τάς ἀκύρους κατά τούς ἱερούς κανόνας ἐνεργείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, πού ὅμως δέν τυγχάνουν ἀνυπόστατες καί ἀπαιτεῖται ἡ κατάγνωσις καί ἀκύρωσίς των ἀπό τό ἁρμόδιο Κανονικό Ὄργανο πού εἶναι ἡ Πανορθόδοξος Οἰκουμενική Σύνοδος ὡς ἀνεφέρθη. 
Ὁ μολυσμός ἐκ τῆς συνιερουργίας ἐπέρχεται μόνον μέ τήν αὐτοπρόσωπη συμμετοχή τῶν ἀκύρως ἀποκατασταθέντων λαϊκῶν προσώπων διότι ὁ Ι΄ Κανών τῶν ἁγίων Ἀποστόλων πού ἔχει Οἰκουμενικό κῦρος ἀναγνωριζόμενος ἀπό τήν Πενθέκτη Οἰκουμενική Σύνοδο, ἀπαιτεῖ νομοκανονικῶς τήν κατάγνωσι τοῦ ἀκοινωνήτου, τήν ὁπο;iα δέν μπορεῖ νά τήν καταγνώσει παρά μόνο τό ἁρμόδιο Ἐκκλησιαστικό Ὄργανο.
 Ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι συνοθύλευμα αὐτοπροσδιοριζομένων καί αὐτοχριομένων «σωτήρων» ἀλλά σῶμα μέ κεφαλή τόν Σωτῆρα Χριστό καί μέλη τούς εἰς τό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος Ὀρθοδόξως βεβαπτισμένους καί κατά ταῦτα ἡ Ἐκκλησία σώζει καί δέν σώζεται κατά τά κελεύσματα τοῦ Παναγίου καί Τελεταρχικοῦ Πνεύματος διά τῶν ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί μέ τήν προβλεπομένην κανονικήν τάξιν. Ἑπομένως δέν δύναται κάθε πιστός ἀκόμα καί Ἐπίσκοπος κινούμενος ἀπό ὑπερβάλλουσα εὐσέβεια ἤ ἱερό ζῆλο νά αὐτοχρίεται Οἰκουμενική Σύνοδος καί νά ἐπιλαμβάνεται μέ συνοπτικές διαδικασίες διοικητικῶν καί κανονικῶν θεμάτων τῆς Ἐκκλησίας καί νά προβαίνει σέ «καθαιρέσεις καί ἀναθεματισμούς» μελῶν τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, διότι αὐτό ἀποτελεῖ τήν ἀποθέωση τοῦ ὀθνείoυ καί κακοδόξου Προτεσταντικοῦ πνεύματος!!! 
Ἡ ἄμεσος ἄρσις ὑποχρέωσις διακοπῆς κοινωνίας πρό συνοδικῆς καταδίκης ὑφίσταται μόνον στήν διακοινωνία μέ τήν αἵρεση. 

Συμπερασματικῶς ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς οὐδεμία ἁρμοδιότητα εἶχε νά ἐπιβάλλει στόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν τίς θέσεις του, οὔτε ἀσφαλῶς νά διακόψει τήν κοινωνία μαζί Του».

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς συμπαρίσταται στον Μητροπολίτη Μαυροβουνίου Αμφιλόχιο

Ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ  ἀπέστειλε ἐπιστολή συμπαραστάσεως στον  Μητροπολίτη Μαυροβουνίου καί Παραθαλασσίας κ.κ. Ἀμφιλόχιο τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας


᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 10ῃ Ἰανουαρίου 2020 

Πρός Τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Μαυροβουνίου καί Παραθαλασσίας Κύριον κ. ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΝ 
Σεβασμιώτατε καί πολυτίμητε Δέσποτα,
 Ἐκ προσώπου τοῦ εὐαγοῦς Κλήρου καί τοῦ φιλοχρίστου λαοῦ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς ἐκφράζομεν τήν ἀμέριστον συμπαράστασιν μας πρός τήν δοκιμαζομένην καί θεόσωστον Ὑμετέραν Κανονικήν Δικαιοδοσίαν καί τό Σεπτόν Πατριαρχεῖο Σερβίας, εἰς τήν φίλην χώραν τοῦ Μαυροβουνίου, διά τήν ἀήθη καί προκλητικήν ἐπίθεσιν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Ντοῦσκο Μάρκοβιτς καί τοῦ Προέδρου κ. Μίλο Τζουκάνοβιτς μέ τήν ἐπιψήφισι τοῦ ληστρικοῦ Νόμου διαρπαγῆς τῶν Ἱ. Ναῶν, Μονῶν καί Ἐκκλησιαστικῶν Ἱδρυμάτων τῆς Ὑμετέρας Μητροπόλεως Μαυροβουνίου καί Παραθαλασσίας.
 Ἀποτελεῖ οὐσιαστικό διωγμό τοῦ 72% τῶν 620.000 κατοίκων τοῦ Μαυροβουνίου πού ἀνήκουν στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί ἐπιδιώκει νά κατασχέσει τά περιουσιακά στοιχεῖα τῆς Μητροπόλεώς Σας καί τοῦ Σεπτοῦ Πατριαρχείου Σερβίας στό Μαυροβούνιο, γιά τήν ἐνίσχυσι μιᾶς παρασυναγωγῆς ἑνός καθηρημένου πρώην κληρικοῦ τοῦ Miras Dedeic, πού αὐτοπροσδιορίζεται ὡς δῆθεν «Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τοῦ Μαυροβουνίου». Παρέλκει νά ἀναφερθεῖ ὅτι τό θρᾶσος, ἡ ἀναίδεια καί ἡ ἀθεοφοβία τοῦ παρασυναγώγου ψευδοκληρικοῦ καί τῶν συνεργατῶν του δυστυχῶς ἐνισχύθηκε ἀπό τήν ἄκριτο καί ἄκυρο χορήγησι Αὐτοκεφαλίας εἰς τήν ἀντικανονική δομή τῆς Οὐκρανίας. 
Θετικό ὅμως γεγονός ὡστόσο ἀποτελεῖ, ἡ παρέμβασι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου πού διέλυσε τούς πονηρούς καί δολίους σχεδιασμούς γεωπολιτικῆς καί γεωστρατηγικῆς γνωστῶν εὐρωατλαντικῶν κύκλων, δίδων συνέντευξιν στήν Ἐφημερίδα «Kurir» τοῦ Βελιγραδίου στήν ὁποία διεκήρυξε τήν ἀναγνώρισι ὡς μόνης Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν Μαυροβουνίῳ τῆς καθ’ Ὑμᾶς Θεοσώστου Μητροπόλεως, στηλιτεύων τήν παρασυναγωγή τοῦ κ. Dedeic (CPC) καί τούς ὄπισθεν αὐτοῦ κρυπτομένους. 
Μέ τόν ψηφισθέντα Νόμο, ὁ ὁποῖος ἐτέθη σέ ἰσχύ δημοσιευθείς τήν 27/12/2019 στήν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Μαυροβουνίου, οἱ θρησκευτικές κοινότητες καλοῦνται νά ἀποδείξουν ὅτι κατέχουν τίς ἰδιοκτησίες τους πρίν τό 1918 ὅταν τό Βασίλειο τοῦ Μαυροβουνίου ἑνώθηκε μέ τά βασίλεια τῶν Σέρβων, Κροατῶν καί Σλοβένων, τοῦ προκατόχου τῆς μετέπειτα Γιουγκοσλαβίας, ἡ ὁποία πλέον ἔχει διαλυθεῖ, ἄλλως θά κρατικοποιεῖται ὡς ἐθνική κληρονομία τοῦ Κράτους. Ὁ συγκεκριμένος Νόμος σχεδιάστηκε γιά νά πλήξει μόνο τήν καθ’ Ὑμᾶς Ἁγιωτάτην Ἐκκλησίαν διότι οἱ Μουσουλμάνοι τοῦ Μαυροβουνίου δέν κινδυνεύουν ἐπειδή ἡ περιουσία τους ὑφίσταται ὡς Βακούφια στό ἔννομο status τοῦ Μαυροβουνίου καί ἑπομένως ὅλος αὐτός ὁ δολιότατος σχεδιασμός στρέφεται κατά τῆς Κανονικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. 
Συναλγοῦντες μεθ’ Ὑμῶν καί συνευχόμενοι πρός τόν Δομήτορα τῆς ἀμωμήτου πίστεώς μας Σωτῆρα Χριστό, διά τήν ὑπέρβασι τῆς κακοτρόπου καί ἀήθους Κυβερνητικῆς ἐπιθέσεως, πού ἐπιδιώκει τήν ἀπομείωσι τῆς κανονικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στό Μαυροβούνιο καί τήν ἀποκοπή τοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ τοῦ Μαυροβουνίου ἀπό τήν πνευματική του μήτρα καί Μητέρα τήν Ἁγιωτάτη Ἁγιοσαββιτική Ἐκκλησία, θέτομεν τίς ταπεινές ἡμῶν δυνατότητες εἰς τήν Ὑμετέραν διάθεσιν προτείνοντες ὅπως προσφύγετε εἰς τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων, διότι προδήλως καί κατάφωρα παραβιάζεται ἡ Εὐρωπαϊκή Σύμβασις (ΕΣΔΑ) Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων καί εἰδικώτερα τό πρόσθετον Πρωτόκολλον αὐτῆς καί ἀσφαλῶς προσβάλλεται τό Εὐρωπαϊκό κεκτημένο καί ὁ εἰς τά κράτη δικαίου ἀναγνωριζόμενος τρόπος κτήσεως κυριότητος διά τῆς «χρησικτησίας». 
Συνεπῶς τό κράτος τοῦ Μαυροβουνίου πού ἐπιδιώκει τήν ἔνταξί του στήν ΕΕ ὀφείλει νά σέβεται τήν ΕΣΔΑ καί νά ἀναγνωρίζει ὡς νόμιμο τρόπο κυριότητος τήν ἔκτακτη ἤ τακτική χρησικτησία, διότι τό Σεπτόν Πατριαρχεῖον Σερβίας καί ἡ Θεόσωστος Μητρόπολις Αὐτοῦ Μαυροβουνίου καί Παραθαλασσίας εἶναι πανάρχαια Καθιδρύματα αἰῶνες πρίν δημιουργηθεῖ τό σύγχρονο Κράτος τοῦ Μαυροβουνίου καί ἀποτελεῖ νομικόν ἀστεϊσμόν νά καλοῦνται νά ἀποδείξουν ὅτι κατεῖχαν τίς ἰδιοκτησίες τους πρό τοῦ 1918.
 Θέτω τίς ταπεινές μου γνώσεις εἰς τήν Ὑμετέραν διάθεσιν ὑπομιμνήσκων ὅτι παρομοίαν ἐπίθεσιν εἶχεν δεχθεῖ καί ἡ καθ’ ἡμᾶς Ἁγιωτάτη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος μέ τούς ἐπαισχύντους καί ἀνηθίκους Νόμους 1700/1987 καί 1811/1988 τούς ὁποίους καί κατετροπώσαμεν διά τοῦ ΕΔΑΔ μέ τήν ἱστορική Ἀπόφαση 10/1993/405/483-484/9.12.1994 «Ἱερῶν Μονῶν κατά τῆς Ἑλλάδος» μέ τήν ὁποία ἐδικαιώθησαν οἱ προσφυγοῦσες 5 Ἱ. Μονές στίς ὁποῖες ἐπεδικάσθη τό ἰλιγγιῶδες ποσόν τῶν 3.000.000.000.000 δραχμῶν ἤ 8.800.000.000 Εὐρώ καί ἀναγκάσθηκε τό Ἑλληνικό Δημόσιο νά θέσει στό χρονοντούλαπο τῆς Ἱστορίας τούς κακοτρόπους Νόμους δημεύσεως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς-Μοναστηριακῆς περιουσίας. 
Εἰδικώτερον παραθέτω παλαιοτέραν μου καταχώρησι πού ἀναφέρεται στή Νομολογία τοῦ ΕΔΑΔ στήν μνημονευθεῖσα Ἀπόφαση: «11. Ὅσον ἀφορᾶ τή χρησικτησία τό Δικαστήριο ἐπισημαίνει τά ἑξῆς χαρακτηριστικά: «60. Δέν εἶναι ἐφικτό γιά τό Δικαστήριο νά ἀναλάβει νά ἐξακριβώσει τό ἴδιο ποιές ἀπό τίς ἐπίδικες ἐκτάσεις γῆς μποροῦν νά θεωρηθοῦν κατά τό Ἑλληνικό Δίκαιο ὅτι ἀνήκουν στήν πραγματικότητα στό Δημόσιο. Παρατηρεῖ ὡστόσο ὅτι οἱ Ἱερές Μονές πού εἶναι πανάρχαια ἰδρυτικά μέρη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας καί ἱδρύθηκαν πολύ πρίν δημιουργηθεῖ τό Ἑλληνικό Κράτος, ἔχουν ἀνά τούς αἰῶνες συσσωρεύσει σημαντική ἀκίνητη περιουσία. Χωρίς ἀμφιβολία, ἔγγραφοι τίτλοι κυριότητος πού ἀποκτήθηκαν κατά τή διάρκεια τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας καί τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας ἔχουν χαθεῖ ἤ καταστραφεῖ. Προκειμένου περί αὐτῶν τῶν γαιῶν, τίς ὁποῖες κατεῖχαν γιά τόσο μακρό χρονικό διάστημα, ἔστω καί χωρίς νόμιμο τίτλο, ἡ χρονική διάρκεια τῆς κατοχῆς πού ἀπαιτεῖται ὥστε νά θεμελιωθεῖ χρησικτησία τόσο ἔναντι τοῦ Δημοσίου ὅσο καί ἔναντι τρίτων εἶχε μετά βεβαιότητος συμπληρωθεῖ κατά τή στιγμή πού ὁ Νόμος 1700/87 ἐτέθη σέ ἰσχύ. Στό σημεῖο αὐτό τό Δικαστήριο προσδίδει ἰδιαίτερη σημασία στήν κτήση κυριότητος διά χρησικτησίας διότι δέν ὑπάρχει κτηματολόγιο στή Ἑλλάδα καί διότι ἦταν ἀδύνατη ἡ μεταγραφή τίτλων πρό τοῦ 1856 καί ἡ μεταγραφή κληροδοσιῶν καί κληρονομιῶν πρό τοῦ 1846. 12. Εἶναι σημαντικό τό ὅτι τό Δικαστήριο στήν ἄνω περίπτωση κατατάσσει τά ὑπό τοῦ δημοσίου λεγόμενα «διακατεχόμενα» καί ἐπιλύει τήν ἀμφισβήτηση, ὑπέρ τῶν ἀπόψεων τῶν Ἱερῶν Μονῶν ὅτι ἡ χρησικτησία ἐκάλυψε τούς ἀπωλεσθέντας ἐκ τῶν περιστάσεων καί τῆς διαδρομῆς τοῦ χρόνου τίτλους κυριότητος (ἔγγραφα στοιχεῖα). 13. Τό Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων ξεκκαθαρίζει ὅτι τά χωρίς «νομίμους τίτλους» δηλ. τά «διακατεχόμενα» κατά τήν ἄποψη τοῦ Δημοσίου, εἶναι τά νεμόμενα ἀπό τήν Ἐκκλησία καί τίς Ἱερές Μονές, μέ τά προσόντα τῆς ἐκτάκτου ἤ τακτικῆς χρησικτησίας ἀκίνητα. 14. Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι τό Δημόσιο δέν ἰσχυρίσθηκε στό Δικαστήριο τά ὅσα λέγει τό ἴδιο καί τό Νομικό Συμβούλιο τοῦ Κράτους περί ἁπλοῦ δικαιώματος «καρπώσεως» μέ τίς μνησθεῖσες, γνωμοδοτήσεις του, ἀλλά περί κατεχομένων ἀπό τήν Ἐκκλησία (Ί. Μονές) χωρίς τίτλους ἀκινήτων καί ἀναγνωρίζει ὅτι οἱ Ἱερές Μονές «κατεῖχαν ὡς ἁπλοί νομεῖς»! Καί στόν ἰσχυρισμό αὐτό τό Δικαστήριο ἀπαντᾶ μέ πλήρη σαφῆ, εἰδική καί ἐμπεριστατωμένη σοφῆ αἰτιολογία καί δικαιώνει τίς Ἱερές Μονές. 15. Ἀκόμα περισσότερο, πρέπει νά σημειώσουμε, ὅτι δέν ἰσχυρίστηκε τό Ἑλληνικό Δημόσιο (ἤ Κυβέρνηση) τά ὅσα, τό Ὑπουργεῖο Γεωργίας, ἰσχυρίσθη, περί «διακατοχικῶν δικαιωμάτων»! Ἡ ἐφεύρεση αὐτοῦ τοῦ ὅρου συνιστᾶ παραβίαση καί πάλι τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος καί τῆς συμβάσεως τῆς Ρώμης καί τοῦ προσθέτου πρωτοκόλλου αὐτῆς. 16. Αὐτές εἶναι μερικές ἀπό τίς ἐπισημάνσεις γιά τήν σημαντική αὐτή ἀπόφαση τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ἡ ἀπόφαση αὐτή ἀποτελεῖ σταθμό στή νομολογία τοῦ Δικαστηρίου καί εἶναι ἡ πρώτη πού ἀσχολεῖται μέ μία ὁλόκληρη Ἐκκλησία κράτους-μέλους τῆς Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης, μέ αὐτό τό ἀντικείμενο. Εἶναι, πάντως, ἄξιο παρατηρήσεως ὅτι τό Δικαστήριο μέ καταπλήσσουσα διεισδυτικότητα, παρατηρητικότητα, νομική ἀξιοσύνη καί ἐπιστημοσύνη, βαθύνεια, εὐθυκρισία καί ἀντικειμενικότητα, ἀναλύει σέ ὅλες τίς λεπτομέρειες, τίς συνέπειες καί τίς ὑποκρυπτόμενες μεθοδεύσεις, δολιότητες, καί σκοπιμότητες, τίς διατάξεις τοῦ ν. 1700/87 γιά νά κατάληξη στό πόρισμά του ὅτι ὁ νόμος αὐτός παραβιάζει τήν διεθνῆ σύμβαση τῆς Ρώμης καί τό πρῶτο πρωτόκολλο αὐτῆς. Μέ τήν ἀνωτέρω ἀπόφαση κλείεται ὁριστικά καί ἀμετάκλητα τό κεφάλαιο τῆς ἀμφισβήτησης τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ἀπό συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους μέχρι σήμερα, ὅπως ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου ἰσχυρίστηκε, ἡ Ἑλληνική Πολιτεία, κατά παράβαση κάθε ἔννοιας δικαίου καί ἠθικῆς». Ὅθεν πάνυ εὐλαβῶς προτείνω ὅπως προσφύγετε στό ΕΔΑΔ γιά νά ἀκυρωθεῖ καί νά καταπέσει ἡ αἰσχίστη αὐτή νομοθεσία, δημεύσεως καί διαρπαγῆς τῆς περιουσίας τῆς Ἁγιωτάτης Ὑμῶν Ἐκκλησίας, διότι ὑφίσταται ἤδη ἡ σχετική νομολογία καί τό δεδικασμένο καί διατίθεμαι νά συμβάλλω μέ κάθε τρόπο. 

Κατασπαζόμενος τήν Ὑμετέραν Σεβασμιότητα διατελῶ,
 + ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ