Αναδόμηση και αποδόμηση

Του Σταυρου Λυγερου

Οποια γνώμη και αν έχει κανείς για τα πρόσωπα και τις αλλαγές, ο Γιώργος Παπανδρέου πραγματοποίησε μία τολμηρή αναδόμηση, για να θυμηθούμε την ορολογία του πατέρα του. Για το υπουργείο Εξωτερικών, όμως, ταιριάζει πολύ περισσότερο ο όρος αποδόμηση.
Μπορεί τυπικά το κρίσιμο αυτό χαρτοφυλάκιο να το κράτησε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, μπορεί να ορίσθηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης με αρμοδιότητα τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, αλλά στην πραγματικότητα το αφεντικό της ελληνικής διπλωματίας θα είναι ο υπουργός αναπληρωτής Δημήτρης Δρούτσας. Ο υφυπουργός Σπύρος Κουβέλης θα ασχοληθεί με τον αυτόνομο κλάδο της οικονομικής διπλωματίας.
Ο Δ. Δρούτσας έχει τις αρμοδιότητες που στις προηγούμενες κυβερνήσεις ασκούσαν ο υπουργός και δύο υφυπουργοί. Το γεγονός ότι δεν έχει αφήσει αυτοδύναμο ίχνος στη δημόσια ζωή δεν πτόησε τον Γ. Παπανδρέου. Ισως θεωρεί ότι ο συνεργάτης του είναι ένα μεγάλο ταλέντο με μοναδικές ικανότητες. Ισως, πάλι, έχει υπ’ όψη του άλλα προσόντα, που εμείς αγνοούμε.
Αυτό που θυμούνται, πάντως, οι Ελληνοκύπριοι είναι ο προκλητικός ρόλος του στην επιβολή του σχεδίου Ανάν. Στην πραγματικότητα, ο πρωθυπουργός τοποθέτησε στην κεφαλή της ελληνικής διπλωματίας έναν «υπάλληλό» του και όχι μία προσωπικότητα με πολιτικό εκτόπισμα.
Μπορεί να αντιτείνει κανείς ότι θα υπάρχει η εποπτεία του αντιπροέδρου. Ο Θ. Πάγκαλος, όμως, τοποθετήθηκε εκεί όχι για να καθοδηγεί τον Δ. Δρούτσα, αλλά για να κάνει σάντουιτς τον υπουργό Αμυνας Β. Βενιζέλο (από πάνω ο αντιπρόεδρος, από κάτω ο υπουργός αναπληρωτής Π. Μπεγλίτης). Ο Θ. Πάγκαλος, όμως, έχει διαμορφωμένες απόψεις για την εξωτερική πολιτική και δεν αναμένεται να κάτσει φρόνιμος εάν στα εθνικά θέματα δρομολογηθούν εξελίξεις που τον βρίσκουν αντίθετο.
Ειδικά όταν θεσμικά είναι συνυπεύθυνος. Γι’ αυτό και δεν χρειάζονται μαντικές ικανότητες για να προβλέψουμε ότι οι τριβές δεν θα είναι μόνο μεταξύ Πάγκαλου - Βενιζέλου, αλλά και μεταξύ Πάγκαλου - Δρούτσα. Και επειδή ο πρωθυπουργός θα σπεύσει να καλύψει τον εκλεκτό του, δεν αποκλείεται καθόλου οι τριβές να μεταφερθούν και στο επίπεδο Πάγκαλου - Παπανδρέου.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Εμείς πρέπει να κάνουμε αυτό που προστάζει η πατρίδα

Όποιος δεν το κατάλαβε έχουμε μπει πλέον στην τελική ευθεία, αυτοί θα κάνουν αυτό για το οποίο έχουν επιλεγεί, εμείς πρέπει να κάνουμε αυτό που προστάζει η πατρίδα, η συνείδησή μας, η τιμή και η αξιοπρέπειά μας, για να μπορούμε όταν έρθει η ώρα να φύγουμε με ψηλά το κεφάλι ξέροντας ότι αγωνιστήκαμε, για να μπορούμε να κοιτάμε κατάματα τα παιδιά μας χωρίς ντροπή.
Παραδείγματα αντίστασης έχουμε πολλά στην ιστορία, ευτυχώς έχουν φροντίσει γι'αυτό οι άξιοι πρόγονοί μας, ποιος να το φανταζόταν ότι θα έλαχε σε μας να οργανώσουμε τη νέα εθνική αντίσταση, όσοι στρατιώτες προσέλθετε.

Χρήστος Παναγιωτόπουλος

Η αλλαγή κυβέρνησης θετική για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις- Hurriyet

Ένα κύμα αισιοδοξίας πλανάται πάνω από τα αιγιοπελαγίτικα κύματα καθώς το ΠΑΣΟΚ, κέρδισε στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές. Αυτή τουλάχιστον είναι η εκτίμηση αναλυτών σύμφωνα με την τουρκική Hurriyet Daily News.

Ο κύριος Γιώργος Παπανδρέου, είναι φιλικά προσκείμενος προς την Τουρκία ενώ όλοι θυμούνται την ιστορική συνάντηση με τον πρώην υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Ισμαήλ Τζεμ.
Αναλυτές υποστηρίζουν επίσης ότι η σαρωτική νίκη του ΠΑΣΟΚ εμπνέει αισιοδοξία για το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Συγκεκριμένα, η ιστορική συνάντηση Τζεμ Παπανδρέου που έθεσε τα θεμέλια για την επαναπροσέγγιση των δύο χωρών, είναι ο λόγος για τον οποίο η Τουρκία πρέπει να νοιώθει αισιοδοξία για την καινούρια διακυβέρνηση της Ελλάδας. «Ο Παπανδρέου ενδιαφέρεται πολύ για τις διμερείς σχέσεις Τουρκίας-Ελλάδας. Ήδη δήλωσε από την προεκλογική του εκστρατεία ότι είναι προτεραιότητα» δήλωσε ένας Έλληνας διπλωμάτης, που ήθελε να παραμείνει ανώνυμος.

Τούρκοι διπλωμάτες αρνήθηκαν να σχολιάσουν, δηλώνοντας ότι προς το παρόν επεξεργάζονται το αποτέλεσμα. Από τις Βρυξέλλες, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μεχμέτ Νταβούτογλου, δήλωσε ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι άψογες σε σύγκριση με 15 χρόνια πριν. Φυσικά υπήρξαν και «δύσκολες στιγμές» συμπλήρωσε αλλά τα προβλήματα αντιμετωπίζονταν με εποικοδομητικό τρόπο «χωρίς εντάσεις».

Για κάποιους ,διαβάζουμε στο δημοσίευμα, μόνο το άκουσμα του ονόματος Παπανδρέου εμπνέει αισιοδοξία για τις σχέσεις των δύο χωρών. «Τον γνωρίζουμε από το παρελθόν. Είχε πολύ στενή σχέση με τον Ισμαίλ Τζεμ» δήλωσε ο ίδιος Έλληνας διπλωμάτης. Συνέχισε όμως λέγοντας ότι ακόμα είναι νωρίς για συμπεράσματα. Το βασικό είναι να περιμένουμε να δούμε το πρόγραμμα που θα εξαγγείλει ως κυβέρνηση.

«Ο Παπανδρέου είναι γνωστός για τις προσπάθειες που έκανε ως ΥΠΕΞ με την Τουρκία. Πιστεύω ότι θα δώσει καινούρια πνοή στις σχέσεις των δύο χωρών μέσα από έναν καινούριο ανοιχτό διάλογο» δήλωσε η Αγγελική Σπανού, Ελληνίδα δημοσιογράφος.Τόνισε επίσης ότι μια καινούρια κυβέρνηση θα υποστηρίξει τις διαδικασίες ένταξης της Τουρκίας προτρέποντας όμως ταυτόχρονα την Άγκυρα να ικανοποιήσει τα ευρωπαϊκά κριτήρια. «Πιστεύω ότι ο Παπανδρέου θα κάνει συμμαχίες με άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Αυτό είναι θετικό αλλά θα σημαίνει και πίεση προς Άγκυρα να κάνει κάποια βήματα» συμπλήρωσε η κυρία Σπανού.

Η Σέμα Σεζέρ, εμπειρογνώμονας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δήλωσε ότι το «πρώτο τέστ» για τον κύριο Παπανδρέου θα είναι η συνάντηση κορυφής των ευρωπαίων ηγετών το Δεκέμβρη.«Αυτή θα είναι μια πρώτη ένδειξη για την μελλοντική πολιτική που θα ακολουθήσει η καινούρια κυβέρνηση» δήλωσε η κυρία Σεζέρ. «Η προηγούμενη κυβέρνηση του κυρίου Καραμανλή υποστήριζε την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ αλλά υπό όρους. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα έχει ακόμα το δικαίωμα του βέτο. Δεν πιστεύω όμως ότι ο κύριος Παπανδρέου θα παίξει το χαρτί του βέτο γιατί μόλις ανέβηκε στην εξουσία και επίσης ήταν και ένας από τους αρχιτέκτονες της ελληνοτουρκικής επαναπροσέγγισης».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο νέος πρωθυπουργός αναμένεται να επισκεφτεί την Κύπρο πριν από την συνάντηση του Δεκεμβρίου, το οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί και προτροπή για την εξεύρεση λύσης στο νησί. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ δήλωσε «θα συνεχίσουμε να πιέζουμε την Ελλάδα για εξεύρεση λύσης στον Κυπριακό» και κατηγόρησε τους Ελληνοκύπριους για κωλυσιεργία στις, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, συνομιλίες.

Η Σεζέρ δήλωσε ότι δεν αναμένει από την ελληνική κυβέρνηση να ασκήσει πίεση στους Ελληνοκύπριους καθώς έχουν κοινή πολιτική. Πιο πιθανό συνεχίζει το δημοσίευμα βρίσκει το ενδεχόμενο η Ελλάδα να ασκήσει πίεση μέσω της ΕΕ στην Τουρκία.

«Δεν υπάρχει ισορροπία στις σχέσεις των δύο κρατών. Το αδύναμο μέλος εδώ είναι η Τουρκία η οποία διαπραγματεύεται την ένταξή της στην ΕΕ. Πιστεύω ότι ο κύριος Παπανδρέου θα πιέσει την Άγκυρα για παραχωρήσεις στην Κύπρο, στο θέμα του Αιγαίου, στο άνοιγμα της σχολής της Χάλκης και στο θέμα του Ελληνοθόρδοξου Πατριαρχείου από τα μέσα του 2010.»

hurriyetdailynews.com
newstime

Μηνύματα

«Είστε μειοψηφία και μικρή μειοψηφία. Εθνομηδενιστής είναι ο λαός που τα έχει γραμμένα τα εθνικά θέματα σας και ψήφισε Παπανδρέου για να τελειώνει».
Έγραψε το αλαλάζον Κύμβαλο.
Προς όλα τα αλαλάζοντα Κύμβαλα, της soft power, και της «πράσινης αγέλης»του Γιόζεφ

Δυστυχισμένοι άμισθοι συνεργάτες του Δαβίδ Άξελροντ,
«Ο μαλάκας και ο κερατάς, τα μαθαίνουν τελευταίοι»

Γ. Καρατζαφέρης: Πρώτη επιτυχία Νίμιτς η κατάργηση του ΥΜΑΘ

«Η πρώτη επιτυχία του ΝΙΜΙΤΣ. Πέτυχε με το "Καλημέρα" της νέας κυβέρνησης την κατάργηση του Υπουργείου Μακεδονίας -Θράκης!
Ελπίζουμε, στο "Καληνύχτα" της Κυβέρνησης GEORGE & FRIENDS, να μην έχουμε μπει σε περιπέτειες.
Κατά τα άλλα η κατάργηση της λέξης "εθνική" και ό,τι σηματοδοτεί από τα Υπουργεία Παιδείας, Οικονομίας και Άμυνας, προσδιορίζουν το στίγμα της νέας εποχής».

Συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου

Γ. Παπανδρέου:
«Πρώτα ο (μουσουλμάνος) πολίτης».

Το μήνυμά του Γιόζεφ , στα μέλη της κυβέρνησης.
«Είστε υπουργοί της αλλαγής που έρχεται για να ενώσει τους Έλληνες», (εναντίον της).

Δημοσιεύματα

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι

Του Κώστα Μπετινάκη

http://www.styx.gr

«Υπάρχει έδαφος αισιοδοξίας στις εξωτερικές υποθέσεις. Ως υπουργός Εξωτερικών το 1999 ο κ. Παπανδρέου χρησιμοποίησε τη κοινή τραγωδία των σεισμών σε Istanbul και Αθήνα για να βελτιώσει τις σχέσεις με την Τουρκία. Ίσως τώρα προσπαθήσει να ασκήσει πίεση στην ελληνοκυπριακή κυβέρνηση να αποδεχτεί επανένωση με όρους πλέον αποδεκτούς στην τουρκική κοινότητα». (FT.com).

«Γεννημένος στις ΗΠΑ μορφώθηκε στο Οντάριο, τη Στοκχόλμη, το LSE (Λόντον Σκουλ οφ Εκονόμικς) και το Harvard, βρίσκεται κοντύτερα σε ενός ύφους σκανδιναβικής σοσιαλδημοκρατίας, παρά στον ελληνικό εθνικισμό. Πιστεύει -για παράδειγμα- στην διακυβέρνηση με συναίνεση». (Guardian).

«Mε το που ανέλαβε εμφανίστηκε ένα σύνολο ανθρώπων που δεν μιλάνε καν καλά ελληνικά -διότι είναι Eλληνοαμερικανοί- πάντες μέσα στο υπουργείο. Οι διπλωμάτες γελάνε... "Στους διαδρόμους του υπουργείου" λένε "επίσημη γλώσσα είναι η αγγλική με αμερικανική προφορά". Οχι ότι η χρήση της αγγλικής αποτελεί κανενός είδους ένδειξη για μειωμένη εθνική συνείδηση, αλλά το να υπηρετείς στο υπουργείο Eξωτερικών μιας χώρας και η μητρική σου γλώσσα να είναι άλλη, οπωσδήποτε σοκάρει». (Δηλώσεις Θ. Πάγκαλου, από την «Ελευθεροτυπία» 4/10/1999).

«Η δεύτερη διαπραγμάτευση στην οποία παρέστην αυτοπροσώπως, αφορούσε τη Συνολική Τεχνική Συμφωνία (ΣΤΣ) η οποία σκόπευε να συγκεντρώσει όλες τις νομικές διευθετήσεις που διείπαν την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ελλάδα, από τότε που αφίχθηκε ο αμερικανικός στρατός στην Ελλάδα το 1957, σε ένα νοικοκυρεμένο ντοκουμέντο…. Πολιτικοί της αντιπολίτευσης κατηγορούσαν ότι οι παλιές συμφωνίες για τη βάση (της Σούδας) κατάλοιπα του Ψυχρού Πολέμου, παραβίαζαν την εθνική κυριαρχία…. Ο αμερικανικό στρατός δικαιολογημένα ήταν ευτυχής με τους παλιούς κανόνες, αλλά τελικά δελεάστηκε λόγω της προοπτικής να δεσμευτεί το ελληνικό κράτος ότι οι Αμερικανοί στρατιωτικοί που κατηγορούνταν για εγκλήματα στην Ελλάδα θα διώκονταν ποινικά μόνο από αμερικανικά στρατιωτικά δικαστήρια… Ο υπουργός Εξωτερικών Παπανδρέου ξεπάγωσε τη Συμφωνία για να έχει κάτι να υπογράψει με τον υπουργό Πάουελ κατά την διάρκεια μιας επίσκεψης στην Ουάσιγκτον, τον Ιούλιο του 2001…Το Κοινοβούλιο επικύρωσε τη Συμφωνία τον Ιανουάριο του 2003, εν μέσω κατηγοριών των αντιπάλων του Παπανδρέου, μέσα στο ίδιο του το κόμμα, ότι η νέα διατύπωση για ποινική δικαιοδοσία ήταν προδοσία της εθνικής αξιοπρέπειας της Ελλάδας…. Η Ελλάδα δέχτηκε νομικές διατυπώσεις που σχεδόν σήμαιναν ότι αποποιείται οποιαδήποτε τοπική ποινική δικαιοδοσία, όταν κατηγορούμενος ανήκε στο αμερικανικό στρατιωτικό προσωπικό…» (Από τις σελίδες 147-148 του βιβλίου «Μαθήματα Διπλωματίας», του John Brady Kiesling (*), εκδόσεις Λιβάνη.

Ο υπεύθυνος του Τομέα Εξωτερικών και 'Αμυνας του Πολιτικού Συντονιστικού Οργάνου του ΠΑΣΟΚ, Πάνος Μπεγλίτης, σχετικά με τις εξελίξεις στο θέμα της ονομασίας της FYROM, έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Οι εξελίξεις σχετικά με το θέμα του ονόματος της FYROM, επιβεβαιώνουν το αδιέξοδο και την απομόνωση στην οποία έχει περιέλθει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, εξαιτίας των επιλογών της, της ολιγωρίας και των λανθασμένων χειρισμών της. Την τελευταία τετραετία, η Ελλάδα έχει βρεθεί με μειωμένη διαπραγματευτική ισχύ και με δυσμενείς για τα συμφέροντα της χώρας ευρωπαϊκούς και διεθνείς συσχετισμούς. Η θέση της Ελλάδας, όπως την υπερασπίστηκε με συνέπεια και αποφασιστικότητα το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση, είναι σαφής. Υποστηρίζουμε μια κοινά αποδεκτή λύση, στη βάση της ενιαίας, σύνθετης και κοινής για όλες τις χρήσεις ονομασίας, που θα εκφράζει τη γεωγραφική πραγματικότητα της ευρύτερης περιοχής μας. Στην περίπτωση που επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες περί διπλής ονομασίας, ως τελική πρόταση, καλούμε την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να την απορρίψει, όπως έχει συμβεί και πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν». (Εφημερίδες 19 Φεβ. 08)Η Ελλάδα δεν αποδέχεται την πρόταση του ειδικού διαμεσολαβητή του ΟΗΕ Μαθιου Νιμιτς για την χρήση του όρου "Βόρεια Μακεδονία" μόνο για διμερή χρήση αλλά εμμένει στην πρόταση για μια και μόνο διεθνή ονομασία των Σκοπίων με γεωγραφικό προσδιορισμό και χρήση έναντι όλων, δήλωσε μετά τη συνάντηση που είχε στη Νέα Υόρκη με τον Μάθιου Νίμιτς ο Έλληνας διαπραγματευτής, πρέσβης Αδαμάντιος Βασιλάκης. (Αθήνα 984 -19/08/2009).

Σε συνέντευξή του στη μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα των Σκοπίων, ο Μάθιου Νίμιτς αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν σίγουρα μεγάλος κατακτητής, όμως έσφαξε χιλιάδες ανθρώπους και κατέστρεψε πολλές πόλεις».

(*) Τον Φεβρουάριο του 2003, ο Τζον Μπρέιντι Κίσλινγκ παραιτήθηκε από τη θέση του πολιτικού συμβούλου της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την επικείμενη εισβολή στο Ιράκ.

Ενθουσιασμός των Οικολόγων για την κατάργηση του ΥΜΑΘ

Η Πολιτική Κίνηση Θεσσαλονίκης των Οικολόγων Πράσινων χαρακτήρισε την κατάργηση του Υ.ΜΑ.Θ «καθυστερημένη πλην επιβεβλημένη εκσυγχρονιστική κίνηση για την υπέρβαση των αγκυλώσεων του παρελθόντος», ενώ επισήμανε πως «ήταν ένας παρωχημένος θεσμός που εξυπηρετούσε μονάχα τις πελατειακές σχέσεις του εκάστοτε υπουργού, ο οποίος δια του διορισμού εξασφάλιζε την επανεκλογή του και έπρεπε να είχε καταργηθεί εδώ και πολύ καιρό».

ΚΑΘΗΚΟΝ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ

Η ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ... ΚΑΘΗΚΟΝ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ

Γιατί τα σύμβολα είναι εκείνα που δίνουν υπόσταση στις έννοιες στον τρόπο με τον οποίο αυτές καταλαμβάνουν το δικό τους ζωτικό χώρο μέσα στην ανθρώπινη ψυχή.

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
http://ellinikoforum.blogspot.com/2009/10/blog-post_8086.html


Κι αυτή την αλήθεια την ξέρουν καλά τα επιτελεία της Νέας Τάξης που απεργάζονται την αποδόμηση των εθνικών συνειδήσεων και την αντικατάστασή τους από τον επικίνδυνο εθνομηδενιστικό χυλό.

Κι αυτή την αλήθεια την ξέρει καλά το έκτρωμα που - ελέω ΜΜΕ - επανήλθε δριμύτερο να υπερ-κυβερνήσει τον τόπο.
Γι αυτό και ο ΣΥΜΒΟΛΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ των εναρκτήριών του επιλογών δεν ήταν τυχαίος.

ΣΤΟΧΕΨΕ και ΜΑΤΩΣΕ τρία ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑ που το νοηματικό τους φορτίο στις δύσκολες μέρες που έρχονται, έχει ιδιαίτερη βαρύτητα.
1.ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΘΡΑΚΗΣ:. ΠΟΙΝΗ: ΘΑΝΑΤΟΣ.Το έγκλημά του είναι πως και μόνο η ύπαρξή του ως τέτοια, αλλά και η προϊστορία του, σηματοδοτεί το ειδικό βάρος της Μακεδονίας αλλά και της Θράκης στη γεωπολιτική του Ελληνισμού.
2.ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ:. ΠΟΙΝΗ: ΘΑΝΑΤΟΣ.Το έγκλημα του είναι πως η σύσταση και η παρουσία του, προσδίδει ένα ξεχωριστό ειδικό βάρος στο Αιγαίο, με ξεχωριστή σημασία στη γεωπολιτική του Ελληνισμού.
3. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ «ΕΘΝΙΚΗΣ» ΠΑΙΔΕΙΑΣ:. «ΕΘΝΙΚΗΣ»??? ΠΟΙΝΗ: ΘΑΝΑΤΟΣ.Διότι και μόνο το προσωνύμιο συνιστά βαρύ φορτίο αλλά και προσανατολισμό στο περιεχόμενο της μόρφωσης. Αλλά «ΕΘΝΙΚΑ» πεπαιδευμένους Ελληνες πολίτες η Νέα Τάξη δεν ανέχεται.

Αυτός είναι ο Γ. Παπανδρέου..
Ο άνθρωπος που έχει παρελθόν.
Ένα παρελθόν το οποίο εγγυάται πως η Ελλάδα δε θα έχει μέλλον.

Το μήνυμα συνέπειας στους υπερεθνικούς αποδέκτες το έστειλε.

Καθήκον όλων μας είναι να το κατανοήσει και ο Ελληνας εξαπατημένος ψηφοφόρος.
Γιατί αυτός ο ψηφοφόρος επειδή εξαπατήθηκε, δικαιούται να γίνει ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΤΙΜΩΡΟΣ αυτών που εγκληματούν σε βάρος του τόπου.
Ούτε λεπτό δεν πρέπει να πάει χαμένο γι αυτό το μεγάλο στοίχημα ζωής.

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ

Το εκλογικό αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής αποτελεί ένα θρίαμβο των ιδιοκτητών των μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Πράγματι, η πλύση εγκεφάλου και η προπαγάνδα που έκαναν επί τόσο καιρό εναντίον του Καραμανλή και υπέρ του Γιωργάκη, έπιασε τόπο.
Κατάφεραν να οδηγήσουν τον ελληνικό λαό να επιλέξει τον εκλεκτό τους στην πρωθυπουργία, για να κάνουν τώρα όλοι αυτοί οι διαπλεκόμενοι, τις δουλειές τους με τη νέα κυβέρνηση.
Η στήριξη άλλωστε προς το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν δωρεάν. Τώρα ήρθε η στιγμή να πάρουν τα ανταλλάγματά τους. Συγχαρητήρια, λοιπόν στους καναλάρχες και στους εκδότες για τη νίκη τους…
Η συνέχεια … http://patriotikoslogos.blogspot.com

Να έχετε τον νου σας!

Προσοχή, κυκλοφορούν εκσυγχρονιστές με πολιτικά!
(ενώ ένας τους ντύθηκε ….στρατηγός)

Υπουργείο Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

Παρά τις φήμες, το <<Θρησκευμάτων>> έμεινε τελικά αλλά το <<Εθνικής>> μπροστά απ' το <<Παιδείας>> καταργήθηκε. Αφού αυτό είναι που πραγματικά έκανε τους "εκσυγχρονιστές" να βγάζουν σπυριά. Άλλωστε και η Ορθοδοξία δεν τους ενοχλεί ως θρησκευτικό δόγμα αυτό καθ' αυτό αλλά ως κυρίαρχο στοιχείο της ελληνικής εθνικής ταυτότητας. Γι' αυτό και δεν τους πειράζει η διατήρηση του γενικού όρου <<Θρησκευμάτων>> πόσο μάλλον που ο πληθυντικός δεν παραπέμπει σε ένα και μόνο θρήσκευμα δηλ. τον επικρατούν (ακόμη) στην Ελλάδα.

Και η καινούρια υπουργός, γνωστή ιέρεια του "πολυπολιτισμού", δεν θα μπορούσε να ανεχθεί το επίθετο <<Εθνικής>>. Αφού ως γνωστόν πρωτοστατεί προσωπικά στην μετάλλαξη της ελληνικής παιδείας σε άλλον είδος. (βλέπε τη φανατισμένη υποστήριξή της στην πρώην διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Γκράβας Στέλλα Πρωτονοτάριου και τα "πολυπολιτισμικά" της πειράματα http://www.132grava.net/taxonomy/term/3

Απ΄την πρώτη μέρα αρχίζουν το ξήλωμα του ελληνικού εθνικού κράτους (ή ό,τι απέμεινε απ' αυτό).
Αλλά κι απ΄την πρώτη μέρα συναντούν και θα συνεχίσουν να συναντούν την αντίσταση όσων συνεχίζουν να πονάνε αυτή την πατρίδα και πιστεύουν ότι αυτή αξίζει να συνεχίσει να υπάρχει. Και θα διαπιστώσουν στην πορεία ότι οι τελευταίοι είναι πολύ περισσότεροι απ' όσοι οι ίδιοι νομίζουν...

Ο πατριωτισμός ειναι μειοψηφία;

Αν μετρήσουμε τις ψήφους που έλαβαν τα κόμματα που βάζουν ψηλά τα εθνικά θέματα στο πρόγραμμα τους, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι μόνο το 10%, αγαπάμε την Ελλάδα.
Το συμπέρασμα αυτό όμως είναι λάθος.
Οι πατριώτες είμαστε (ακόμα) η πλειοψηφία.
Όμως μπροστά στην κάλπη, η μεγάλη πλειοψηφία διαλέγει με άλλες προτεραιότητες.
Τα 2,5 εκ. που ψήφισαν Καραμανλή δεν είναι πρόθυμοι να παραδώσουν την Ελλάδα στους εισαγόμενους λαθροψηφοφόρους. Ούτε τα 3 εκ που ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ, είναι έτοιμοι να ξεπουλήσουν την Κύπρο,το Αιγαίο, και την Μακεδονία.
Επομένως, απέναντι σε αυτούς τους πολίτες -ψηφοφόρους δεν χρειάζεται σεχταρισμός. Γιατί αλλιώς θα απομονωθούμε
και αυτό θα είναι θρίαμβος της Νέας Τάξης.

Σπύρος Χατζάρας

Άρχισαν οι εκπτώσεις και οι "προσφορές";

στυξ: Η κατάργηση του υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης, αποτελεί την πρώτη ένδειξη ότι αρχίσαμε τις εκπτώσεις στα εθνικά θέματα.
http://www.styx.gr

«Πατριώτες υπάρχουν σε όλα τα κόμματα» και άλλα παραμύθια.

http://aristidisdikaios.blogspot.com/2009/09/blog-post.html


Πάρα πολλοί σοβαροί συμπολίτες μας (αναλυτές, διανοούμενοι, ιστολόγοι αλλά και απλοί άνθρωποι) επαναλαμβάνουν συνεχώς το προφανές:

«Πατριώτες υπάρχουν σε όλα τα κόμματα».

Μας προτρέπουν μάλιστα να τους υποστηρίζουμε (ψηφίζουμε), ευελπιστώντας ότι έτσι, με την επικράτηση δηλαδή του «πατριωτικού τμήματος» κάθε κόμματος, η πολιτική όλων θα επηρεαστεί προς τη σωστή κατεύθυνση, προς όφελος των εθνικών μας συμφερόντων.

Θα το ‘λεγα ευσεβή πόθο. Θα το χαρακτήριζα αυταπάτη. Όμως η Ελλάδα ψυχορραγεί. Δεν μπορώ να είμαι τόσο επιεικής.
Είναι οικτρή πλάνη.
Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω, αλλά οι αληθινοί πατριώτες βρίσκονται όπου και οι πραγματικοί ήρωες. Στην αφάνεια ή δυό μέτρα κάτω από τη γη.
«Πατριώτες» λοιπόν «υπάρχουν σε όλα τα κόμματα». Μάλιστα.

Και έντιμοι θα πρόσθετα εγώ. Και αγωνιστές. Και ιδεολόγοι. Και εργατικοί. Και λοιπόν;
Τι ουσιαστικό πρόσφεραν τόσα χρόνια οι πατριώτες και οι λοιποί ενάρετοι των κομμάτων και τι πρόκειται να προσφέρουν στο εξής; Απαντώ: Τίποτε!

Και εξηγώ(-ούμαι):
Κατ’ αρχάς διακινείται άφθονος κίβδηλος πατριωτισμός. Οι περισσότεροι «πατριώτες» των κομμάτων είναι κοινοί ψεύτες. Πρόκειται για μασκαρεμένα νεοταξιτάκια (στο «casting» τα μισά πρακτοράκια τα βαφτίσανε «προοδευτικούς-αντιρατσιστές-αντιφασίστες» και τα άλλα μισά «πατριώτες») ή για ακαταλόγιστους πολιτικάντηδες. Πολλοί συνδυάζουν και τις δύο ιδιότητες. Οι πρώτοι, έμμισθοι και επιδοτούμενοι «πατριώτες», έχουν σκοπό να κατευθύνουν το γνήσιο πατριωτισμό τού λαού και την οργή του για τον διαρκή εξευτελισμό της Ελλάδας, σε σκοτεινά και πλήρως ελεγχόμενα μονοπάτια. Οι δεύτεροι, αν δεν επρόκειτο για θάνατο (της πατρίδας μας), θα ήταν απλώς γελοίοι. Ο κάθε ξεπουλημένος φαφλατάς, ο κάθε αγύρτης γυρολόγος και ο κάθε ανεγκέφαλος-θερμοκέφαλος τραμπούκος, το μάθανε το παραμύθι και το σερβίρουν καθημερινά, ψαρεύοντας οπαδούς και ψηφαλάκια. «Πατριώτες» εκ του ασφαλούς. Άριστες σχέσεις με το κεφάλαιο, βαθιά χωμένοι στη διαπλοκή, αμετροεπείς και λαϊκιστές, αλλά κατά τα άλλα «πατριώτες».

Αν όλοι οι παραπάνω αφαιρεθούν, οι πραγματικοί πατριώτες των κομμάτων είναι ελάχιστοι. Και, δυστυχώς, όχι μόνο αριθμητικά. Απελπιστικά μόνοι, χωρίς διασυνδέσεις, άχρωμοι και μονίμως απόντες από τα κέντρα αποφάσεων. Εξαντλούνται σε δηλώσεις-άρθρα-ομιλίες (σεβαστές και συγκινητικές) και εκκλήσεις χωρίς αντίκρυσμα. Έτσι, αντί επηρεάζουν την (αντ)εθνική πολιτική του κόμματος, μάλλον την ενισχύουν: η παρουσία τους χρησιμοποιείται από τους «ατσίδες» της πολιτικής (προσκυνημένους αρχηγούς, βαρόνους, στελέχη κτλ) ως άλλοθι. Καταντούν συνένοχοι σε εγκλήματα εναντίον του ελληνισμού.


Ερωτώ:

Τι έκαναν οι νυν «πατριώτες» των δύο μεγάλων κομμάτων όταν οι αρχηγοί τους και οι πρωτοκλασάτοι συνάδελφοί τους λέγανε ναι στον Ανάν, όταν κατέβαζαν τη σημαία από τα Ίμια, όταν ευχαριστούσαν τις Η.Π.Α, όταν υπέγραφαν τη συμφωνία της Μαδρίτης, όταν παρέδιδαν τον Οτσαλάν;

Πώς αντέδρασαν όταν οι αρχηγοί τους κατέθεταν στεφάνια στα μνημεία σφαγέων των Ελλήνων και επέβαλαν δια της βίας (προπαγάνδας) την «ελληνοβαρβαρική φιλία»;

Τι έκαναν όταν ξεπουλιόνταν Κύπρος, Βόρειος Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη και Αιγαίο (ξεπουλήθηκαν ήδη, μη γελιέστε).

Πού ήταν όταν το Ρεπουσολόι άλωνε τα εκπαιδευτικά ιδρύματα;

Τι έκαναν όταν Τούρκοι στρατηγοί στρογγυλοκάθονταν στη Λάρισα, Τούρκικες φρεγάτες αρμένιζαν «αβλαβώς» στο Σαρωνικό και Τουρκικά αεροπλάνα «βομβάρδιζαν» τα νησάκια μας;

Τι έπραξαν όταν ορδές εποίκων κατέκλυζαν τη χώρα;

Παραιτήθηκαν μήπως αηδιασμένοι; Κατήγγειλαν τους αρχηγούς και το σινάφι τους; Ήραν την εμπιστοσύνη τους στην «παράταξη»; Όχι βέβαια! Παρέμειναν στις στάνες τους, θλιβεροί κλακαδόροι των αρχηγών, δεκανίκια των εχθρών της πατρίδας.
Να το θέσω αλλιώς;
Τι γυρεύουν οι «πατριώτες» στην ίδια στέγη με τη θυγατέρα του Εφιάλτη και με το Αμερικανάκι της Μάργκαρετ; Πώς συμβιώνουν με τους Μπίντελμπεργκ και τους εκλεκτούς της πρεσβείας; Πώς συνεργάζονται με τα Σοράκια, τα Παρατηρητήρια και τους πράκτορες Άγκυρας-Τιράνων-Σκοπίων;
Και επειδή ουδείς στο απυρόβλητο, συνεχίζω τα ερωτήματα:
Τι δουλειά έχουν οι πατριώτες με τους ριψάσπιδες, τις διαπλεκόμενες κυράτσες και τους εκδότες τσόντας;
Πού κολλάνε οι πατριώτες με τις σκυλούδες και τις φτερούδες;
Πώς είναι δυνατόν πατριώτες να συγχρωτίζονται με κόκκινα μεταναστολάγνα σταλινικά απολειφάδια, ροζ καρύδια κάθε εθνομηδενιστικής καρυδιάς (συνιστώσας) και πράσινους κεμαλιστές;
Αυτούς λοιπόν τους πατριώτες, να τους βράσω (για να μη χρησιμοποιήσω άλλο ρήμα). Προτείνω να στέλνουμε σ’ αυτούς και στα κόμματά τους, σαφές μήνυμα (μαύρου χρώματος) όποτε έχουμε εκλογές. Συνένοχοι είναι (εκ προθέσεως ή βλακείας μού είναι αδιάφορο).
Συνένοχοι… και τα άλλα είναι παραμύθια.

Αριστείδης

Θρίαμβος ή Ίλιγγος;

«Θρίαμβος του Πα.Σο.Κ.»!
Οι ελίτ της χώρας πρέπει να πανηγυρίζουν. Η Ελλάδα μοιάζει να γυρίζει σελίδα. Μήπως όμως, αντί ν’ ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο, προχωράει σε συνθήκες επίπλαστης ευφορίας, προς τον επίλογο;
Παρά τους πανηγυρισμούς, όμως, είναι σαφές πως οι αντικειμενικές συνθήκες επιδεινώνονται σε κάθε επίπεδο για τη χώρα μας.
Ο χειμώνας αυτός κυοφορεί μια ποικιλώνυμη κρίση:
Τον Δεκέμβρη, οι νεο-οθωμανοί και οι Αμερικάνοι περιμένουν να μας στήσουν στη γωνία, ταυτόχρονα η ελληνική παρασιτική οικονομία κλυδωνίζεται, η περιφέρεια καταρρέει από την ανεργία και τη διάρρηξη του παραγωγικού ιστού, ενώ οι μητροπόλεις βουλιάζουν από τις επιδεινούμενες ταξικές ανισότητες, τα γκέτο και τη βία που προκαλεί ο «πολυπολιτισμός» του κεφαλαίου. Ποιος θα τα διαχειριστεί όλα αυτά;
Ο φίλος των στρατοκρατών της Άγκυρας, συνεργάτης των Αμερικανών και ομοτράπεζος των μεγαλοεπιχειρηματιών, Γιωργάκης Παπανδρέου;
Είναι αστείο μόνο και να το σκέφτεται κανείς.
Στην πραγματικότητα, πέρα από την γκεμπελικής εμπνεύσεως επικοινωνιακή εκστρατεία των καναλαρχών, που προσπαθεί να μας πείσει για το αντίθετο, τα αποτελέσματα των εκλογών δείχνουν όχι έναν θρίαμβο, αλλά το ότι ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας έχει καταληφθεί από ίλιγγο.
Πολλές από τις ψήφους που εκτόξευσαν τη διαφορά ήταν ψήφοι απελπισίας ή ψήφοι υστερίας. Είναι σαφές πως ένα σεβαστό κομμάτι της «κρίσιμης μάζας» έχει αποδεσμευτεί εντελώς, ιδεολογικά και πολιτικά, από τα κόμματα, ψηφίζοντας πλέον με μόνο κριτήριο το να εκδικηθεί όσους έχει ψηφίσει στο παρελθόν και την έχουν απογοητεύσει.
Ακόμη, ένα άλλο έχει αποφασίσει μια μόνιμη αποχή, στον δρόμο που έδειξαν οι ευρωεκλογές. Πρόκειται για μια σεβαστή μειοψηφία –με δυνάμει πλειοψηφικά χαρακτηριστικά–, η οποία είναι αποφασισμένη να απέχει μέχρι τη στιγμή που θα εμφανιστεί κάποιος που να μην κοροϊδεύει.

Υπό αυτό το πρίσμα, ο «θρίαμβος» του ΠΑΣΟΚ δεν είναι παρά η ολοκληρωτική κατάρρευση της Ν.Δ., ιδιαίτερα στα μεσαία και στα κατώτερα στρώματα. Διότι από μόνο του το κόμμα του Γιωργάκη, απλώς συγκέντρωσε όσες περίπου ψήφους είχε πάρει ως δεύτερο κόμμα το 2004.

Τέτοιες συνθήκες, λοιπόν, ευνοούν θεαματικά σκαμπανεβάσματα και περίεργες αυξομειώσεις, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολες τις προβλέψεις. Ας μη βιαστούν, λοιπόν, κάποιοι να πανηγυρίσουν. Η ιστορία επαναλαμβάνεται είτε ως τραγωδία, είτε ως φάρσα. Πόσο μάλλον στη δική μας περίπτωση, όπου έχουν όλα παιχτεί: Για την Ελλάδα, υπό την διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η επανάληψη-φάρσα του 1981 ήταν το 1993-1996, η τραγωδία το 1996-2004.

Από εκεί και πέρα, οι εκλογές δίδαξαν με πολύ αυστηρό τρόπο σε πρώην κυβερνήτες και επίδοξους διαχειριστές της λαϊκής δυσαρέσκειας κάτι που αφορά στην κοινή λογική: Μια συνολική εθνική και κοινωνική κρίση απαιτεί αντίστοιχα ένα ολοκληρωμένο όραμα.

Τέτοιο δεν διαθέτουν τα ρετάλια της ΝΔ, που πόνταραν για να διασωθούν μόνο και μόνο στα προσωπικά πυροτεχνήματα του πρώην πρωθυπουργού, στους αγωγούς, στο σχέδιο Ανάν, στο βέτο του Βουκουρεστίου. Γιατί δεν γίνεται να ακολουθήσει κάποιος την οδό της εθνικής αξιοπρέπειας και της ανεξαρτησίας, όταν στο εσωτερικό της χώρας προωθεί νεοφιλελεύθερες πολιτικές ξεπουλήματος του κοινωνικού και του φυσικού πλούτου, όταν ευνοεί με κάθε πολιτική του τους επιχειρηματίες, όταν συγχρωτίζεται με τα μπλε λαμόγια, τους λοιπούς άνοες μαυρογιαλούρους, τους υπάλληλους των εργολάβων και των καταπατητών. Γι’ αυτό και τον Καραμανλή τον μαύρισαν σε όλα τα λαϊκά προάστια και γι’ αυτό έμεινε την ημέρα των εκλογών με τον σκληρό πυρήνα των ψηφοφόρων του Παπάγου, της Εκάλης και του Νέου Ψυχικού. Όσο για τους μαθητευόμενους μάγους του ΛΑΟΣ, παρά τις φανφάρες τους και το παραδοσιακό σπρώξιμο από τα κυρίαρχα πασοκικά ΜΜΕ, οι απογοητευμένοι της «μπλε πολυκατοικίας» δεν προσέτρεξαν στις αγκάλες τους σε μεγάλη κλίμακα, αλλά προτίμησαν σε μεγαλύτερα ποσοστά τον Γιωργάκη.

Το ίδιο συμπέρασμα ισχύει και για την αριστερά, τόσο για το ΚΚΕ, όσο και για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο τελευταίος πληρώνει και θα πληρώνει πάντοτε την ομόνοιά του με τον εθνομηδενισμό της παγκοσμιοποίησης, με το γεγονός ότι επιμένει να αντιδιαστέλει το εθνικό ζήτημα από το κοινωνικό. Αυτή του η εμμονή είναι που τον καθιστά εξαιρετικά δημοφιλή στο Κολωνάκι και την Εκάλη, αναδεικνύοντάς τον σε κατά καιρούς αγαπημένο παιδί της 4ης εξουσίας. Η ίδια, όμως, είναι που τον απομακρύνει καθοριστικά από τα λαϊκά στρώματα. Όσο για το ΚΚΕ, είναι σαφές ότι έχει φτάσει στα όριά του: Τόσα μπορεί να πάρει ως ένα κόμμα διαμαρτυρίας, πλήρες αγκυλώσεων, που πραγματοποιεί μια θεαματική στροφή προς το παρελθόν, προκειμένου να αποκρύψει την ολοκληρωτική έλλειψη οραμάτων κι ελπίδας που έχει για το μέλλον.

Το Άρδην και η Ρήξη στήριξε σ’ αυτές τις εκλογές το άκυρο και την αποχή, διότι κατανοήσαμε πως σ’ αυτό το σκηνικό, η αγωνία μπροστά στο αδιέξοδο θα εκφραστεί μόνον από νέες δυνάμεις, ελεύθερες από τις αγκυλώσεις της σάπιας –πλέον– μεταπολίτευσης, που θα επιδιώκουν να συνθέσουν μια ολοκληρωμένη πρόταση, η οποία θα δίνει απαντήσεις στις ανάγκες για εθνική ανεξαρτησία, κοινωνική δικαιοσύνη, οικολογία και άμεση δημοκρατία.

Νομίζουμε ότι τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ακριβώς την ανάγκη για την ύπαρξη τέτοιων δυνάμεων. Υπό αυτή την έννοια, και παρά τους καγχασμούς του Γιωργάκη, η επιτάχυνση της κρίσης δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις για νέα, αντιστασιακά εγχειρήματα.

Περιοδικό Άρδην – εφημερίδα Ρήξη

Η σύσταση του Υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης και του Υπουργείου Αιγαίου από τον Ανδρέα Παπανδρέου εξυπηρετούσαν διαχρονικές εθνικές ανάγκες.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

6/10/09

O Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης και πρώην υπουργός Μακεδονίας -Θράκης Στέλιος Παπαθεμελής έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η σύσταση του Υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης (Υπουργείο Γενική Διοίκηση Μακεδονίας , αργότερα Βορείου Ελλάδος), από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και η μετονομασία του από τον Ανδρέα Παπανδρέου σε Μακεδονίας - Θράκης, καθώς και η σύσταση πάλι από τον Ανδρέα Παπανδρέου ,του Υπουργείου Αιγαίου, εξυπηρετούν διαχρονικές εθνικές ανάγκες, κυρίως υπενθυμίζοντας προς πάσαν κατεύθυνση την αιώνια ελληνικότητα των συγκεκριμένων χώρων. Ενδεχόμενη κατάργησή τους δεν μπορούμε να πούμε ότι αποτελεί πράξη σοφίας».

Σχόλιο από http://www.styx.gr/index.cfm?Action=RTCL&CLiD=2481

για το εκλογικό αποτέλεσμα της Δημοκρατικής Αναγέννησης

Θα πρέπει να παραδεχτούμε πως ο Παπαθεμελής, είναι ένας μεγάλος νικητής, αφού κατόρθωσε χωρίς καμμία απολύτως υποστήριξη από οποιοδήποτε Μέσο του συρμού, να καταλάβει την επόμενη από την Πρασινίλα έβδομη θέση. Αφού είναι γνωστό πόσο σπρώχνουν τους (γερμανόπεμπτους) Πράσινους οι Καναλάρχες και όλοι οι «νταβατζήδες». Όπως έσπρωχναν όλο αυτό τον καιρό (και συνεχίζουν να σπρώχνουν) τον Καρατζαφέρη, για δικούς τους λόγους.
Κι όμως ούτε ένας από τους σχολιαστές δεν βρέθηκε να πει κάποια στιγμή ποιο ήταν το κόμμα που έρχεται μετά από εκείνους που τόσο προβλήθηκαν και όλοι έκλαιγαν επειδή δεν έβγαλε βουλευτή.
Όσο κι αν έψαξα, ούτε ένα μονόστηλο βρήκα να έχει δημοσιευθεί. Μόνο καναδυό πριν τις εκλογές. Κατόπιν, όλα πνίγηκαν στο "Λοιποί".

Η Δημοκρατική Αναγέννηση, ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ για τους δημοσιογράφους, και για τα Μέσα. Κι όμως, για παράδειγμα, στο 1537 εκλογικό τμήμα του Δημοτικού Σχολείου Νέας Κηφισιάς, πήρε δύο ψήφους. Η ψήφος στην Δημοκρατική Αναγέννηση δόθηκε, όχι μόνο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα άλλα κόμματα, αλλά και για το σύστημα ελέγχου της λαϊκής συνείδησης από τα Μέσα του Συρμού. Που θέλουν να είναι εκείνα που θα επιλέγουν πριν από μας για μας. Το πεντάλεπτο που διατέθηκε στον Παπαθεμελή, προβλήθηκε μεταμεσονύχτια. Ο ίδιος δεν έτυχε της εύνοιας κάποιου από τους περισπούδαστους τηλεπαρουσιαστές. Ήταν κομμένος.
Σχόλιο από http://www.styx.gr/index.cfm?Action=RTCL&CLiD=2481

Πετρέλαιο και δολάριο

Άραβες, Κινέζοι και Ρώσοι ετοιμάζουν πλήγμα κατά του δολαρίου μαζί με τα κράτη του Κόλπου, Βραζιλία και Ινδία

Tου Κώστα Μπετινάκη


Αραβικά κράτη κινούνται μυστικά, μαζί με την Κίνα, τη Ρωσία και τη Γαλλία προκειμένου να τερματιστεί η χρήση αμερικανικών δολαρίων στις αγοραπωλησίες πετρελαίου.

Τη συγκλονιστική αποκάλυψη, που θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στην αμερικανική οικονομία, έκανε από την βρετανική εφημερίδα Independent, ο σπουδαίος δημοσιογράφος Robert Fisk, που είναι χρόνια εγκατεστημένος στη Μέση Ανατολή.


Είναι σημαντικό γεγονός να αντικατασταθεί το δολάριο από το ευρώ στην αγορά πετρελαίου. Αλλά μια παρόμοια απόφαση εγκυμονεί καταστροφικές επιπτώσεις, όχι μόνο για την αμερικανική οικονομία αλλά και από τα απόνερά της.

Το Ιράν ανακοίνωσε τον περασμένο μήνα, ότι τα αποθέματά του σε ξένο συνάλλαγμα –τουλάχιστον από τούδε και εξής- θα μετατρέπονται σε ευρώ αντί για δολάρια. Οι τραπεζίτες, θα πρέπει να θυμούνται φυσικά, τι ακριβώς συνέβη στον τελευταίο παραγωγό πετρελαίου της Μέσης Ανατολής, που αποφάσισε να πουλήσει το πετρέλαιο με ευρώ, αντί για δολάρια. Λίγους μήνες μετά την ανακοίνωση της απόφασης αυτής του Σαντάμ Χουσεΐν οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί εισέβαλαν στο Ιράκ. (Στο mega που μετέδωσε την είδηση, αυτή η «λεπτομέρεια», παραλείφθηκε).


Σε μια συγκλονιστική για τα οικονομικά χρονικά αλλαγή, που αντικατοπτρίζει μια νέα τάξη πραγμάτων στην ιστορία της Μέσης Ανατολής, τα κράτη του Κόλπου μαζί με την Κίνα τη Ρωσία, την Ιαπωνία και τη Γαλλία, σχεδιάζουν να σταματήσουν την τιμολόγηση του πετρελαίου σε δολάρια; Και να την αντικαταστήσουν με ένα «καλάθι» άλλων νομισμάτων στο οποίο θα περιλαμβάνεται το ιαπωνικό γεν, το κινεζικό γουάν, τον χρυσό, και ένα ακόμα κοινό νόμισμα που δεν έχει προσδιοριστεί , αλλά σχεδιάζουν να δημιουργήσουν τα κράτη συνεργασίας στον Κόλπο, στα οποία περιλαμβάνεται η Σουδική Αραβία, το Αμπού Ντάμπι, το Κουβέιτ και το Κατάρ.
Για το λόγο αυτό, έχουν πραγματοποιηθεί μυστικές συναντήσεις των υπουργών και των διοικητών των Κεντρικών Τραπεζών Ρωσίας, Κίνας, Ιαπωνίας και Βραζιλίας για να επεξεργαστούν αυτό το σχήμα που θα σημάνει ότι η τιμή του πετρελαίου δεν θα καθορίζεται πλέον σε δολάρια.



Οι Αμερικανοί, είναι βέβαιο πως θα αντιδράσουν για να αποτρέψουν αυτή την εξέλιξη, η οποία αναμένεται να φέρει σε σύγκρουση με τις ΗΠΑ, πιστούς ως τώρα συμμάχους, όπως η Σαουδική Αραβία και η Ιαπωνία.

Πολλοί σχολιαστές υποστηρίζουν ότι η εξέλιξη αυτή μπορεί να φτάσει σε ακραίες καταστάσεις, όπως ένας έντονος οικονομικός πόλεμος ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Κίνα καθιστώντας την πετρελαιοπαραγωγό Μέση Ανατολή πάλι πεδίο αναμέτρησης των μεγάλων δυνάμεων.
Οι ανερχόμενες οικονομικές δυνάμεις όπως η Βραζιλία, έχουν δείξει ενδιαφέρον να προχωρήσει ο νέος τρόπος προσδιορισμού της τιμής του πετρελαίου. Το ίδιο και η Ινδία. Έτσι θα ανατραπούν οι συμφωνίες του Μπρέτον Γουντς, (αμέσως μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο), οι οποίες έστησαν το ισχύον οικονομικό σύστημα.
Όπως επισημαίνει ακόμα ο Φισκ, οι Κινέζοι πιστεύουν ότι οι Αμερικανοί έπεισαν τη Βρετανία να μείνει εκτός της ευρωζώνης, για να αποτρέψουν μια γρηγορότερη κίνηση εναντίον του δολαρίου. Και οι Κινέζοι πιστεύουν ότι οι συζητήσεις έχουν προχωρήσει πάρα πολύ ώστε να βρεθεί τρόπος να τις εμποδίσουν.

Υπήρξε νοθεία;

«Όπως έμαθα από μέλος εφορευτικής επιτροπής στην περιοχή των «Σεπολίων» στο 432 Εκλογικό Τμήμα ,εμφανίσθηκαν αλλοδαπόί που ούτε ελληνικά καλά μιλούσαν με ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ, ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ, όπως π.χ.Ουκρανές,Βούλγαροι,Αλβανοί κ.λ.π.,μη
εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους και οι οποίοι προσεκόμιζαν
βεβαίωση από τον Δήμο Αθηνών ότι ήσαν εκλογείς και εψήφιζαν με χειρόγραφη
καταχώρηση στους εκλογικούς καταλόγους από τους δικαστικούς αντιπροσώπους
ώστε να ψηφίσουν και να συμπεριληφθούν έτσι στους νέους εκλογικούς
καταλόγους.
Μόλις πρόσφατα ο Νομάρχης Πειραιά Ι.Μίχας "ελληνοποίησε" γύρω στις 2.000 "μετανάστες".
Από εδώ και μπρός τι μπορούμε να περιμένουμε;
Να αντιδράσει το λεγόμενο(Υγιές) Πατριωτικό ΠΑΣΟΚ, γιατί αλλιώς ο Θεός της Ελλάδος (αν υπάρχει ,όχι Θεός ,αλλά Ο της Ελλάδος) ,να βάλει το χέρι του !!!!»
ΔΧ.

Σε πρωτοφανή επίπεδα αναρριχήθηκε ο χρυσός. Φούνταρε το δολλάριο

Το φράγμα των 1.033 δολαρίων/ουγκιά έσπασε η τιμή του χρυσού καθώς το δολάριο χάνει έδαφος εξαιτίας των δημοσιευμάτων για αναθεώρηση του κεντρικού ρόλου που παίζει το αμερικανικό νόμισμα στο παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου.Η τιμή του χρυσού ανήλθε νωρίτερα έως τα 1.038,00 δολάρια/ουγκιά.
Το euro ήταν 1,4651 δολλάρια. Μια ανάσα από το 1,5.