Αυτή δυστυχώς είναι η Αθήνα μας μας εν έτει 2010, έτσι όπως την κατάντησαν. Από λίκνο του πολιτισμού και του φωτός, σε τόπο διαφθοράς, βίας και φόβου
«Η κατάσταση με τους ναρκομανείς και αλλοδαπούς στο κέντρο της Αθήνας έχει ξεπεράσει κάθε όριο.
Είχα ακούσει και διαβάσει για πολλές περιπτώσεις επιθέσεων σε ανύποπτους περαστικούς, αλλά σήμερα το πρωί ήταν η σειρά μου να ζήσω κάτι παρόμοιο.
Βρισκόμουν με το αυτοκίνητό μου στο φανάρι της οδού Σοφοκλέους και στη διασταύρωση με την οδό Πειραιώς, περιμένοντας να ανάψει το πράσινο.
Τότε ένας αλλοδαπός ναρκομανής μου ανοίγει την πόρτα του οδηγού, προσπαθώντας να με βγάλει έξω, ενώ ένας συνεργός του την ίδια στιγμή ανοίγει την πόρτα του συνοδηγού και ψάχνει να βρει αν έχω μέσα στο αυτοκίνητο οτιδήποτε που μπορεί να μου πάρει (ευτυχώς δεν είχα τίποτα).
Η σωματική μου διάπλαση, μου επέτρεψε να αμυνθώ και τελικά με σχετική ευκολία τα έβγαλα πέρα και με τους δύο, αφού βέβαια είχα την τύχη να μην οπλοφορούν. Το τι θα γινόταν πάντως αν στη θέση μου βρισκόταν ένας ηλικιωμένος ή μια γυναίκα, μπορείτε εύκολα να το φανταστείτε.
Σημειωτέον, ότι κάθε φορά που περνάω από το συγκεκριμένο σημείο, υπάρχει μια κλούβα της αστυνομίας, που όμως σήμερα δεν ήταν εκεί.
Γράφω για το περιστατικό που μου συνέβη, όχι για να βρω το δίκιο μου, ή να επιρρίψω ευθύνες στην αστυνομία, το κράτος κλπ. για το χάλι που βιώνουμε καθημερινά στην Αθήνα. Το έχουμε πάρει απόφαση πλέον, ότι με τόση εγκληματικότητα γύρω μας, η σωματική μας ακεραιότητα ή η ζωή μας εξαρτάται από την τύχη και (όπου οι συνθήκες το επιτρέπουν) από εμάς τους ίδιους.
Τα γράφω όμως για να τα διαβάσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι συμπολίτες μου, ώστε να έχουν το νου τους, γι' αυτό και διάλεξα το δικό σας blog, που έχει τεράστιο αναγνωστικό κοινό.
1. Αποφεύγετε να περνάτε από κάθε ύποπτο σημείο, αν και δεν ξέρω πλέον ποιά σημεία ΔΕΝ είναι ύποπτα.
2. Αν πρέπει οπωσδήποτε να περάσετε από εκεί, επειδή δεν υπάρχει άλλος δρόμος, φροντίστε να έχετε κλειστά τα παράθυρα του αυτοκινήτου σας και τις πόρτες ασφαλισμένες.
3. Μην αφήνετε σε κοινή θέα αντικείμενα που τραβούν το βλέμμα, ή - ακόμη καλύτερα - μην τα έχετε καν μαζί σας.
4. Καλή τύχη, γιατί εκεί που φτάσαμε, σίγουρα κάποια στιγμή θα τη χρειαστείτε.
Αυτή δυστυχώς είναι η Αθήνα μας και η Ελλάδα μας εν έτει 2010, έτσι όπως μας τις κατάντησαν. Από
λίκνο του πολιτισμού και του φωτός, σε τόπο διαφθοράς, βίας και φόβου για το συνάνθρωπο."
http://eglimatikotita.blogspot.com/2010/05/blog-post_5914.html
24/5/10
Κουφάλες -Κουφάλες έρχονται κρεμάλες...
Κουφάλες –Κουφάλες (της παγκόσμιας Διακυβέρνησης) έρχονται κρεμάλες...
23/5/10
Θρίαμβος της Ενημέρωσης κόντρα στην «Επικοινωνία»
Συγκλονιστική αλλαγή στη στάση της Κοινής Γνώμης για τους κρατικοδίαιτους « ψωρο-επιχειρηματίες».Το 82,1% τους θεωρεί συνένοχους για την κρίση.
Η ψωρο-ελίτ, και το Κόμμα της «εταιρικής ευθύνης» , πρόβαλαν από τα κανάλια τους, όλη την προηγούμενη εβδομάδα την δημοσκόπηση της Αlco, σύμφωνα με την οποία το 93% του κόσμου, τα είχε, με τη Δημοκρατία (τους πολιτικούς), και μόνο το 25%, στρεφόταν κατά των «επιχειρηματιών».
Σε αυτήν την προπαγάνδα αντέδρασαν το τηλεοπτικό και το ηλεκτρονικό Δελτίο των 11. Εξηγήσαμε, ότι οι «επιχειρηματίες», οι Χορηγοί συστήματος, ευθύνονται και για την διαφθορά των πολιτικών, και για τη λεηλασία του πλούτου της χώρας, που οδήγησε στην χρεωκοπία.
Επτά μέρες μετά την δημοσκόπηση της Αlco, και την παρέμβαση στην ενημέρωση του Δελτίου των 11, Το ΠΑΡΟΝ, σημερινό τοy φύλο, καταγράφει, με δημοσκόπηση της Rass, ότι το 82,1% θεωρεί τους κρατικοδίαιτους «ψωρο-επιχειρηματίες», συνένοχους για την κρίση, και ότι το 75,9%, λέει όχι στο Κόμμα της «Εταιρικής Ευθύνης» και τους «Επιχειρηματίες» και εργολάβους Εθνο-σωτήρες.
Η Συγκλονιστική, και μοναδική στα παγκόσμια χρονικά ανατροπή και αλλαγή της εκτίμησης οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην ανατροπή της παραπληροφόρησης.
Την ίδια γνώμη είχε ο κόσμος και πρίν.Αλλά υπό το καθεστώς της προπαγάνδας, δήλωνε αυτό που του έδειχναν. Μια απλή παρέμβαση της Ενημέρωσης, έθεσε σε κίνηση την απλή λογική του πολίτη και τα συμπεράσματα του διατυπώθηκαν ξακάθαρα.δεν χρειάζεται να πείσουμε τον κόσμο για τους Χουντο-Δασκαλόπουλους. Τους ξέρει. Μια ανάσα για να σκεφθεί μόνος του χρειάζεται, και τους στέλνει εκει που πρέπει, επικοινωνιολόγους και Εταιρική ευθύνη.
Αλλά συμπεράσματα της έρευνας της Rass.To 63,7% ψάχνει « νέα λύση», στο πολιτικό πρόβλημα της χώρας .Το 73,7% είναι απογοητευμένο από την κυβέρνηση. Το 85,5 % δηλώνει απογοητευμένο από την ΝΔ. Το 73,9% αντιλαμβάνεται ότι μας κυβερνάει η χούντα του ΔΝΤ.
Απέτυχε και η επικοινωνιακή καταιγίδα με την επίσκεψη του Ερντογάν του Πορθητή. Μόλις το 7,4% πιστεύει ότι ωφελήθηκε η Ελλάδα. Φανταστείτε να μην υπήρχε η επικοινωνιακή καταιγίδα. Το 78,6%, πιστεύει ότι η παράσταση των Αθηνών, δεν ήταν ειλικρινής.
Σπύρος Χατζάρας
Η ψωρο-ελίτ, και το Κόμμα της «εταιρικής ευθύνης» , πρόβαλαν από τα κανάλια τους, όλη την προηγούμενη εβδομάδα την δημοσκόπηση της Αlco, σύμφωνα με την οποία το 93% του κόσμου, τα είχε, με τη Δημοκρατία (τους πολιτικούς), και μόνο το 25%, στρεφόταν κατά των «επιχειρηματιών».
Σε αυτήν την προπαγάνδα αντέδρασαν το τηλεοπτικό και το ηλεκτρονικό Δελτίο των 11. Εξηγήσαμε, ότι οι «επιχειρηματίες», οι Χορηγοί συστήματος, ευθύνονται και για την διαφθορά των πολιτικών, και για τη λεηλασία του πλούτου της χώρας, που οδήγησε στην χρεωκοπία.
Επτά μέρες μετά την δημοσκόπηση της Αlco, και την παρέμβαση στην ενημέρωση του Δελτίου των 11, Το ΠΑΡΟΝ, σημερινό τοy φύλο, καταγράφει, με δημοσκόπηση της Rass, ότι το 82,1% θεωρεί τους κρατικοδίαιτους «ψωρο-επιχειρηματίες», συνένοχους για την κρίση, και ότι το 75,9%, λέει όχι στο Κόμμα της «Εταιρικής Ευθύνης» και τους «Επιχειρηματίες» και εργολάβους Εθνο-σωτήρες.
Η Συγκλονιστική, και μοναδική στα παγκόσμια χρονικά ανατροπή και αλλαγή της εκτίμησης οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην ανατροπή της παραπληροφόρησης.
Την ίδια γνώμη είχε ο κόσμος και πρίν.Αλλά υπό το καθεστώς της προπαγάνδας, δήλωνε αυτό που του έδειχναν. Μια απλή παρέμβαση της Ενημέρωσης, έθεσε σε κίνηση την απλή λογική του πολίτη και τα συμπεράσματα του διατυπώθηκαν ξακάθαρα.δεν χρειάζεται να πείσουμε τον κόσμο για τους Χουντο-Δασκαλόπουλους. Τους ξέρει. Μια ανάσα για να σκεφθεί μόνος του χρειάζεται, και τους στέλνει εκει που πρέπει, επικοινωνιολόγους και Εταιρική ευθύνη.
Αλλά συμπεράσματα της έρευνας της Rass.To 63,7% ψάχνει « νέα λύση», στο πολιτικό πρόβλημα της χώρας .Το 73,7% είναι απογοητευμένο από την κυβέρνηση. Το 85,5 % δηλώνει απογοητευμένο από την ΝΔ. Το 73,9% αντιλαμβάνεται ότι μας κυβερνάει η χούντα του ΔΝΤ.
Απέτυχε και η επικοινωνιακή καταιγίδα με την επίσκεψη του Ερντογάν του Πορθητή. Μόλις το 7,4% πιστεύει ότι ωφελήθηκε η Ελλάδα. Φανταστείτε να μην υπήρχε η επικοινωνιακή καταιγίδα. Το 78,6%, πιστεύει ότι η παράσταση των Αθηνών, δεν ήταν ειλικρινής.
Σπύρος Χατζάρας
Το εθνικό μας τέλμα και οι μάζες
Μόνοι μας θα σωθούμε παίρνοντας πίσω τα κλεμμένα και τιμωρώντας ανελέητα τους κλέφτες.
Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα
Πολλοί, πάρα πολλοί, αναρωτούνται για τα όσα κακόμορφα και χυδαία εκτυλίσσονται ετούτα τα χρόνια στην Ελλάδα χωρίς την αντίδραση των λαϊκών μαζών.
Από τις ηρωικές εποχές της εποποιίας του ’40 και της Εθνικής Αντίστασης – και τα όσα δίσεκτα χρόνια ακολούθησαν – οι λαϊκές μάζες πέρασαν στα εκφυλισμένα χρόνια της Ιουλιανής μεταπολίτευσης του 1974.
Πρόκειται για τις δεκαετίες που σημαδεύτηκαν από τον άκρατο καριερισμό, για την ακόρεστη δίψα για δύναμη και εξουσία και για την αρπαχτή με κάθε μέσο: Ατομική και κοινωνική κατάπτωση, η οποία δεν είναι άμοιρη του γενικού ξεπεσμού της Ελλάδας, τον οποίο τώρα βιώνει ο «κυρίαρχος» λαός σε όλα τα επίπεδα. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα ξέπεσε τόσο πολύ στου κακού τη σκάλα.
Έγινε κι άλλες φορές και ξανάγινε στα χρόνια του εθνικού μας βάρδου Κωστή Παλαμά (1859-1943), ο οποίος σκιαγράφησε το εθνικό κατάντημα της εποχής του με ετούτους τους οδυνηρούς στίχους:
«Και μη έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί / να κατρακυλήσεις πιο βαθιά / στου Κακού τη σκάλα / για τ’ ανέβασμα ξανά που σε καλεί / θα αιστανθείς να σου φυτρώνουν / ώ χαρά! τα φτερά / τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα» («Δωδεκάλογος του Γύφτου»).
Από τότε, η Ελλάδα κι ο λαός της - ο τόσο μικρός σήμερα – έπεσαν και σηκώθηκαν και ξανάπεσαν και ξανασηκώθηκαν, φορώντας τα φτερά τα μεγάλα και ανέβηκαν τα σκαλιά της δημιουργίας.
Τούτες τις ώρες της εθνικής οδύνης φαίνεται να ραγίζουν τα καταπιεσμένα και μαύρα όνειρα των λαϊκών μαζών, που «μοιάζουν με τα φύλλα που σηκώνει η θύελλα, τα σκορπίζει σε όλες τις κατευθύνσεις και κατόπιν τα αφήνει να ξεπέσουν» όπως γράφει ο Γ. Λε Μπον (βλ. το έργο του: «Ψυχολογία των Μαζών», εκδ. «Το βήμα», Αθήνα, 2010, σελ. 42).
Η Ελλάδα ζει τις ώρες της θύελλας. Αν δεν σκορπιστούν τα φύλλα προς «όλες τις κατευθύνσεις» θα σαπίσουν και όταν ένας λαός σαπίζει δύσκολα ν’ ανακτήσει τα χαμένα φτερά του.
Ήρθε η ώρα και της αρετής και της τόλμης και της ιστορικής μνήμης που διδάσκει ότι «από το στήθος των λαϊκών μαζών έτρεξαν οι χείμαρροι αίματος που χρειάστηκαν για το θρίαμβο κάθε πίστης», όπως συμπληρώνει ο Γάλλος ψυχολόγος.
Καμιά Ευρωπαϊκή Ένωση, κανένα Δ.Ν.Τ., κανείς ξένος δεν πρόκειται να μας σώσει.
Μόνοι μας θα σωθούμε παίρνοντας πίσω τα κλεμμένα και τιμωρώντας ανελέητα τους κλέφτες.
Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα
Πολλοί, πάρα πολλοί, αναρωτούνται για τα όσα κακόμορφα και χυδαία εκτυλίσσονται ετούτα τα χρόνια στην Ελλάδα χωρίς την αντίδραση των λαϊκών μαζών.
Από τις ηρωικές εποχές της εποποιίας του ’40 και της Εθνικής Αντίστασης – και τα όσα δίσεκτα χρόνια ακολούθησαν – οι λαϊκές μάζες πέρασαν στα εκφυλισμένα χρόνια της Ιουλιανής μεταπολίτευσης του 1974.
Πρόκειται για τις δεκαετίες που σημαδεύτηκαν από τον άκρατο καριερισμό, για την ακόρεστη δίψα για δύναμη και εξουσία και για την αρπαχτή με κάθε μέσο: Ατομική και κοινωνική κατάπτωση, η οποία δεν είναι άμοιρη του γενικού ξεπεσμού της Ελλάδας, τον οποίο τώρα βιώνει ο «κυρίαρχος» λαός σε όλα τα επίπεδα. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα ξέπεσε τόσο πολύ στου κακού τη σκάλα.
Έγινε κι άλλες φορές και ξανάγινε στα χρόνια του εθνικού μας βάρδου Κωστή Παλαμά (1859-1943), ο οποίος σκιαγράφησε το εθνικό κατάντημα της εποχής του με ετούτους τους οδυνηρούς στίχους:
«Και μη έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί / να κατρακυλήσεις πιο βαθιά / στου Κακού τη σκάλα / για τ’ ανέβασμα ξανά που σε καλεί / θα αιστανθείς να σου φυτρώνουν / ώ χαρά! τα φτερά / τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα» («Δωδεκάλογος του Γύφτου»).
Από τότε, η Ελλάδα κι ο λαός της - ο τόσο μικρός σήμερα – έπεσαν και σηκώθηκαν και ξανάπεσαν και ξανασηκώθηκαν, φορώντας τα φτερά τα μεγάλα και ανέβηκαν τα σκαλιά της δημιουργίας.
Τούτες τις ώρες της εθνικής οδύνης φαίνεται να ραγίζουν τα καταπιεσμένα και μαύρα όνειρα των λαϊκών μαζών, που «μοιάζουν με τα φύλλα που σηκώνει η θύελλα, τα σκορπίζει σε όλες τις κατευθύνσεις και κατόπιν τα αφήνει να ξεπέσουν» όπως γράφει ο Γ. Λε Μπον (βλ. το έργο του: «Ψυχολογία των Μαζών», εκδ. «Το βήμα», Αθήνα, 2010, σελ. 42).
Η Ελλάδα ζει τις ώρες της θύελλας. Αν δεν σκορπιστούν τα φύλλα προς «όλες τις κατευθύνσεις» θα σαπίσουν και όταν ένας λαός σαπίζει δύσκολα ν’ ανακτήσει τα χαμένα φτερά του.
Ήρθε η ώρα και της αρετής και της τόλμης και της ιστορικής μνήμης που διδάσκει ότι «από το στήθος των λαϊκών μαζών έτρεξαν οι χείμαρροι αίματος που χρειάστηκαν για το θρίαμβο κάθε πίστης», όπως συμπληρώνει ο Γάλλος ψυχολόγος.
Καμιά Ευρωπαϊκή Ένωση, κανένα Δ.Ν.Τ., κανείς ξένος δεν πρόκειται να μας σώσει.
Μόνοι μας θα σωθούμε παίρνοντας πίσω τα κλεμμένα και τιμωρώντας ανελέητα τους κλέφτες.
Η Δημοκρατία και η Παγκόσμια Χουντική Διακυβέρνηση
Ακούω από πολλούς την ατάκα "χρειαζόμαστε έναν Παπαδόπουλο" και δεν κουράζομαι να εξηγώ ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι αληθινή δημοκρατία.
Αυτή τη στιγμή βιώνουμε μία δικτατορία ήπιας μορφής ενδεδυμένη το μανδύα της δημοκρατίας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι φταίει η δημοκρατία για ότι συμβαίνει αλλά η έλλειψη αυτής. Ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει αυτό και πρέπει να το εξηγούμε διαρκώς, να γίνει κατανοητό από όλους.
Ο αγώνας είναι για την δημοκρατία, την εθνική ανεξαρτησία, για την κοινωνική δικαιοσύνη, για την ελευθερία, ο αγώνας είναι ενάντια στην παγκόσμια "δημοκρατική" διακυβέρνηση (παγκόσμια δικτατορία) που δεν θέλει τα κράτη-έθνη να υφίστανται, αλλά μία πανσπερμία λαών σκλάβων πειθήνια όργανα της νέας τάξης πραγμάτων, γι'αυτό χτυπιούνται οι θρησκείες, τα ήθη και έθιμα των λαών γιατί αυτά αποτελούν τον συνδετικό κρίκο των εθνών, είναι αυτά τα συστατικά που διαφοροποιούν τους λαούς μεταξύ τους.
Οφείλουμε να υπερασπιστούμε την ιστορία μας, τα ήθη και έθιμα, τις παραδόσεις μας, τον πολιτισμό μας, την γλώσσα μας αλλά και την Ορθοδοξία, όποιος δεν το βλέπει αυτό είναι σε λάθος δρόμο, δεν θα γίνουμε λαός Benetton γιατί λαός Benetton προυποθέτει μία θρησκεία (περιούσια), μία γλώσσα (αγγλοσαξονική), ένα νόμισμα, μία κυβέρνηση (περιούσιων), έναν τρόπο ζωής, έναν ηγέτη (περιούσιο), ένα κράτος (περιούσια αυτοκρατορία), έναν λαό σκλάβο και ελεγχόμενο με κάμερες, μικροτσίπ, φακέλωμα, αστυνομοκρατία, αλλά και έλεγχο στο νερό και στο φαγητό.
Χρήστος Παναγιωτόπουλος
Αυτή τη στιγμή βιώνουμε μία δικτατορία ήπιας μορφής ενδεδυμένη το μανδύα της δημοκρατίας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι φταίει η δημοκρατία για ότι συμβαίνει αλλά η έλλειψη αυτής. Ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει αυτό και πρέπει να το εξηγούμε διαρκώς, να γίνει κατανοητό από όλους.
Ο αγώνας είναι για την δημοκρατία, την εθνική ανεξαρτησία, για την κοινωνική δικαιοσύνη, για την ελευθερία, ο αγώνας είναι ενάντια στην παγκόσμια "δημοκρατική" διακυβέρνηση (παγκόσμια δικτατορία) που δεν θέλει τα κράτη-έθνη να υφίστανται, αλλά μία πανσπερμία λαών σκλάβων πειθήνια όργανα της νέας τάξης πραγμάτων, γι'αυτό χτυπιούνται οι θρησκείες, τα ήθη και έθιμα των λαών γιατί αυτά αποτελούν τον συνδετικό κρίκο των εθνών, είναι αυτά τα συστατικά που διαφοροποιούν τους λαούς μεταξύ τους.
Οφείλουμε να υπερασπιστούμε την ιστορία μας, τα ήθη και έθιμα, τις παραδόσεις μας, τον πολιτισμό μας, την γλώσσα μας αλλά και την Ορθοδοξία, όποιος δεν το βλέπει αυτό είναι σε λάθος δρόμο, δεν θα γίνουμε λαός Benetton γιατί λαός Benetton προυποθέτει μία θρησκεία (περιούσια), μία γλώσσα (αγγλοσαξονική), ένα νόμισμα, μία κυβέρνηση (περιούσιων), έναν τρόπο ζωής, έναν ηγέτη (περιούσιο), ένα κράτος (περιούσια αυτοκρατορία), έναν λαό σκλάβο και ελεγχόμενο με κάμερες, μικροτσίπ, φακέλωμα, αστυνομοκρατία, αλλά και έλεγχο στο νερό και στο φαγητό.
Χρήστος Παναγιωτόπουλος
Διόρισε το σόι της και το χωριό της η Τζάκρη
Τα ρουσφέτια των ρουσφετιών !!!Ακόμη ένα αγκάθι για την κυβέρνηση σε ένα θέμα στο οποίο προκύπτει μείζον ηθικό, αλλά και πολιτικό ζήτημα, για την υφυπουργό που διόρισε 36 ξαδέλφια και συγχωριανούς στο Μουσείο Πέλλας.
Ο λόγος για την υφυπουργό Εσωτερικών με έδρα την Μακεδονία, Θεοδώρα Τζάκρη, η οποία σύμφωνα με το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Αποκαλύψεις που κυκλοφορεί κάθε Σάββατο, φέρεται να εμπλέκεται σε ένα όργιο ρουσφετολογικών προσλήψεων συγγενών και συγχωριανών της....
Σύμφωνα την εφημερίδα Αποκαλύψεις η κρυφοσλαβομακεδονίτισσα Θεοδώρα Τζάκρη, προσέλαβε 36 συγγενείς και συγχωριανούς της , από τους συνολικά 300 υποψηφίους σε διαγωνισμό του υπουργείου Πολιτισμού για το Μουσείο της Πέλλας.
Η εφημερίδα δημοσιεύει την λίστα της ντροπής με τους 36 συγγενείς και συγχωριανούς της υφυπουργού Εσωτερικών, από την οποία φαίνεται πως όλοι είναι γνωστοί της από συγγενείς εώς ξαδέλφια.
Η κοντόχοντρη κα Τζάκρη, κατάγεται από την Πέλλα όπου εκεί βρίσκεται το εν λόγω Μουσείο, και κατοικεί στα Γιαννιτσά, ενώ έχει διατελέσει και αντινομάρχης Πέλλας.
Η χρεωκοπία του Αυνανιστάν επι Αναντάμ του Γ΄ του Στοχαστή
Οι καθηγητές της Πολιτικής Οικονομίας της Χαϋδελβέργης, χρησιμοποιούν όπως ξέρετε συχνά, το Σουλτανάτο του Αυνανιστάν , σαν παράδειγμα διεφθαρμένου κρατιδίου που κατέρρευσε οικονομικά αρχές του 1600 μετά Μωάμεθ (μ.Μ.). Σουλτάνος του βασιλείου αυτού ήταν ο Αναντάμ ο Γ΄ ο Στοχαστής, της δυναστείας των Παπαντάμ, ένας αγράμματος μονάρχης που διαδέχθηκε τον Καραμάν Αλή τον Β΄ τον Νωθρό, που είχε διαδεχθεί τον Χαμίτη τον Ξινό .
Είχαν όλοι βάλει το χεράκι τους στην καταστροφή του Σουλτανάτου.
Ο Χαμίτης είχε διορίσει πολλούς κλέφτες ως υπουργούς φροντίζοντας μάλιστα να βγάλει φετφά πως οι κλεψιές ενός υπουργού συγχωρούνται από τον Αλλάχ 4 χρόνια μετά τη διάπραξή τους.
Αλλά και απλοί αξιωματούχοι του όπως ο στρατηγός Τσουκαλάτ που ομολόγησε πως λαδωνόταν από ξένους εμπόρους και μετέφερε τα λεφτά στο σεράϊ δεν κάθισαν ποτέ στο σκαμνί γιατί η Δικαιοσύνη του Αυνανιστάν λειτουργούσε με περίεργους ρυθμούς, κάτω από φόρτο εργασίας, αφού είχε να κόψει χέρια και μύτες σε χιλιάδες κλεφτρόνια, πόρνες, μικροαπατεώνες που συνωστίζονταν στο εδώλιο του δικαστικού μέγαρου του Αρείου Φούρνου.
Χαριστική βολή στην οικονομία ήταν η διεξαγωγή των πανασιατικών αγώνων της Ολυμπιακής Μαστούρας, που έγιναν κατ’απαίτησιν του λαού του Αυνανιστάν ο οποίος διψούσε για θεάματα.
Ο Σουλτάνος ενέδωσε στις πιέσεις αυτές για να κάνει και το χατίρι πολλών εργολάβων και της φιλόδοξης Γιαναγγέλ χανούμ μιας ευλαβικής αρχόντισσας, που γνώρισε και αγάπησε τον πάμπλουτο άντρα της όταν λιποθύμισε στην αγκαλιά του στο Τζαμί του Μεγάλου Αγιατολλάχ της Ισταμπούλ.
Η βασιλεία του Καραμάν Αλή του Νωθρού , γνωστού και ως άντρα της δασκαλογιάτρισσας, δεν είχε το προηγούμενό της.
Καθισμένος ολημερίς στον οντά του βλέποντας τάβλι και πολεμικά παιχνίδια στο μπανιστίρ ντουλάπ, ο ευσεβής Νωθρός, άνοιξε πάρε δώσε με τον Δερβίς Εφρέμη έναν παμπόνηρο χότζα του ιερού τεκέ του Βαλτοβουρκίου και βρέθηκε μπλεγμένος αυτός και πολλοί υπουργοί του σε ένα απίστευτο αλισιβερίσι που βγήκε στη φόρα όταν ο Σουλτάνος τα χάλασε με κάποιον Μπανιστιρ-ντουλαπάρχη.
Βουτηγμένος στα σκάνδαλα ο χοντροσουλτάνος, ειδικά κάποιοι δικοί του με τη φράγκικη Εταιρεία Μίζεν-μπαξίς που λάδωνε και τη φατρία των Πράσινων, το έσκασε διορίζοντας για διάδοχό του στη γαλανή φάρα κάποιον παλιό προδότη της, τον Σαμάρ πασά, απόγονο τάχα μου του πολύ παλιού και δοξασμένου Ισκαντέρ πασά του κατακτητή από το Γιουνανιστάν και της Πηνελόπης Έψιλον, μιας Γραικιάς αρχοντοπούλας.
Οι ιστορικοί αποφεύγουν να ασχοληθούν με τη βασιλεία του Καραμάν, γιατί δεν της βρίσκουν τίποτα καλό παρά μόνο ξεπουλήματα της κρατικής περιουσίας σε διάφορους επιτήδειους, που μερικοί από δαύτους όπως ο ιδιοκτήτης των Ιπτάμενων Χαλιών της Βαγδάτης μεγαλοπιανόντουσαν πως κάποτε θα γίνουν και Βεζύρηδες στη θέση του Βεζύρη για να σώσουν τάχα το Σουλτανάτο, δηλαδή για να του δώσουν τη χαριστική βολή σαν το Δόγη της Βενετιάς στη Φραγκιά τον κόντε Μπερλουσκόν που οι κουτοί τον είχαν για ιδανικό βασιλιά, αφού είχε το καλύτερο χαρέμι με 18χρονες.
Ο Αναντάμ άρπαξε το θρόνο με τη βοήθεια μεγάλου μέρους του λαού, παρ’όλο που τονε ξέρανε τι ναργιλέ φούμαρε, σαν υπουργός του Χαμίτη και του πατέρα του του Παπαντάμ Β΄ πασά, του Χαρεμιτζή, αφού ποτέ του δεν διαφώνησε ούτε κατήγγειλε τίποτα, ενώ και ο παιδικός του φίλος ο Τερεπέκ Αλής ο μετανοημένος λιποτάκτης, είχε πάρει μια νόμιμη προμήθεια 6,5 εκατομμύρια γρόσια για μηχανήματα ασφαλείας των Αγώνων, που όμως δεν φτούρησαν ούτε λειτούργησαν ποτέ.
Ήταν τόσο υποκριτής ο λαός που τάχα του αναρωτιότανε γιατί δεν δικαζόταν κανείς από τους Μεγάλους κλέφτες του λαϊκού βιού, λες και δεν ήξερε πως κόρακας κοράκου μάτι δε βγάνει.
Θορυβημένος από το σάλο ο Αναντάμ, έριξε σε δυσμένεια κάτι θεραπευτές της κεντρικής πλατείας της πρωτεύουσας που για χρόνια όλοι ξέρανε πως κλέβανε φόρους και γκρέμισε με χορούς και τύμπανα ένα μισογκρεμισμένο κτίριο που έκλεινε τη θέα στη Μεγάλη λίμνη, λέγοντας πως τάχατες σε τρια φεγγάρια θα ρίξει και άλλα κτίρια.
Εκεί που την πάτησε ήταν όταν αποκαλύφθηκε η φοροκλοπή του άντρα κάποιας υπουργίνας του, του δημοφιλή Αμανετζή Τολ Τσοπάν, αλλά η υπόθεση ξεχάστηκε αφού η υπουργίνα που ήξερε τα χαϊρια του άντρα της, ήταν λέει εξαιρετικής ευαισθησίας άτομο και γύρισε πίσω στον οντά της. για να εξευμενιστεί ο όχλος.
Αυτοί που δεν άγγιζε κανένας ήταν οι μαυροφόροι Ιμάμηδες του Μεγάλου Τεμένους, που ξέρανε ούλα τα ξόρκια και τα μαγικά του Αλλάχ και ο πολυσέβαστος πολυχρονεμένος Χαλίφης τους Ιερονοάμ ο τσιφλικάς, που διαδέχτηκε τον Χουντούλ Δουλ τον Κουσουρλή.
Αυτοί μάτια μου, δεν πληρώνανε γρόσι φόρο αλλά προσεύχονταν λέει στον Αλλάχ ολημερίς για το καλό του λαού. Ήταν πρόσωπα σεβαστά σε όλους, ακόμη και στις φατρίες των Ορεινών του κόκκινου βουνού Κουκουσυρίζ, που συχνά σήκωναν τάχατες κάτι σαν επανάσταση κατά του Σουλτάνου κατεβάζοντας μερικές χιλιάδες λαού στο κέντρο της πρωτεύουσας χωρίς να πετυχαίνουν ποτέ τίποτα περισσότερο από το να επωφελούνται και να τα κάνουν λίμπα στο παζάρι κάτι περίεργοι Τύποι με μαύρες κουκούλες που κανένας δεν ήξερε πούθε κρατάει η σκούφια τους.
Ο λαός φώναξε λίγο να φορολογηθεί το θαυματουργό Τέμενος που ξεχείλιζε από χρυσάφι, κάτι είπανε και οι ορεινοί στην αρχή αλλά μετά το πράγμα ξεχάστηκε γιατί έτσι ήθελε ο Αλλάχ και τα μυστικά κονδύλια του άγιου χαλιφάτου που κλείνανε πολλά στόματα.
Το Αυνανιστάν χρεωκόπησε κάποιο δειλινό που ο Σουλτάνος του έκανε βαρκάδα σε κάποιο νησί του ανατολικού Αρχιπελάγους. Λίγο πολύ όλοι το περιμένανε κι η Φραγκιά δεν έκλαψε για δαύτο γιατί όλοι ξέρανε τι συμμορία μπαγαπόντηδων ήτανε που έδινε πάντα ψεύτικα στοιχεία στο κοινό ταμείο της Μεγάλης Συμμαχίας και κλαιγόταν για δανεικά.
Δεν κλέβανε μόνο οι υπουργοί του, έκλεβε και ο μισός λαός άλλος την εφορία, άλλος την πολεοδομία, άλλος τον αδελφό του, άλλος τον γείτονά του, οι γιατροί τους αρρώστους τους, τι να τα λέμε τώρα ο λαός ήταν δουλικός, κλαψιάρης, πονηρός, κουτός, αμόρφωτος, θρησκόληπτος, υποκριτής, χαβαλετζής, τεμπέλης, κακομαθημένος στη μεγάλη του πλειοψηφία και έκλεινε τα μάτια στις βρωμιές των αρχόντων γιατί ήξερε πως και ο ίδιος ήταν από την ίδια πάστα.
Όλοι ξέρανε πως τα περισσότερα γρόσια του Αυνανιστάν πηγαίνανε στη Φραγκιά που του πούλαγε όπλα, όπως έκανε και στους γειτόνους του Περσιάνους, Γκέγκηδες, Σλαβομακεντόνσκι κλπ
Όλοι ξέρανε πως πολλοί μεσίτιδες παίρνανε από τη δουλειά αυτή χοντρά μπαξίσια, αλλά πρώτον θέλανε όπλα για τις παρελάσεις για να μπούνε στο μάτι των οχτρών τους-και είχανε πολλούς, όλους οχτρούς τους βλέπανε-και δεύτερο όποιος μίλαγε ενάντια στον πόλεμο και το στρατό τον λέγανε αδελφή, ντίγκι ντάγκα και προδότη.
Βγήκε το λοιπόν στο μπανιστίρ ντουλάπ ο Αναντάμ με φόντο κάτι καϊκια όπως τον ορμηνέψανε οι αυλικοί του και ο αδελφός του Νικολάκαγας (συγγραφεύς) και απευθύνθηκε στους πιστούς λέγοντας πως τώρα φαληρίσανε λόγω της διεθνούς συγκυρίας ή κάπως έτσι αλλά πολύ σύντομα θα τη βρούνε την Ιθάκη.
Όσοι ξέρανε γράμματα ανατρίχιασαν γιατί αυτό σήμαινε δέκα δύσκολα χρόνια.
Ο Σουλτάνος είχε συμβουλευτεί δυο υπουργούς του την Μπιρμίλ χανούμ (του γυμναστηρίου) και τον Γερουλάν Χαιβάν (της παλιοπαρέας) που ήταν γραμματιζούμενοι αλλά δεν ήξεραν από ποίηση του αρχαίου λυράρη Ομέρ κι έτσι δεν προλάβανε τη γκάφα.
Νομίζανε πως ο Οδυσσεβάχ έκανε τρια χρόνια να βρει το νησί του, κι έτσι βρήκανε τα λόγια του Αναντάμ μετρημένα και σοφά. Ο Αναντάμ ήταν μεγάλος γκαφατζής αλλά οι τελάληδες που λέγανε τα νέα στον όχλο το κρύβανε όσο μπορούσαν (για εθνικούς λόγους).
Τώρα το τι γίνηκε τα δέκα αυτά χρόνια με τέτοιο μπατίρημα και με τον Αναντάμ για Σωτήρα, ας μην το πούμε εδώ, έτσι μέσες άκρες να πούμε μόνο πως έγινε του Καρα Τζαφέρ, της Τζούλιας και της Ντουβλχανούμ το κάγκελο.
(Από τα παραμύθια της Χαλιμάς)
Γράμμα από το Ληξούρι:
Αναγνώστης Λασκαράτος
http://listonplace.blogspot.com/2010/05/blog-post_5655.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FfXXB+%28Listonplace%29
ΑΤΖΕΝΤΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ. ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ
Το θεριό της παγκόσμιας διακυβέρνησης και της Νέας Τάξης βρυχάται.
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/05/blog-post_2938.html
Σε μια εποχή που συνιστά από μόνη της πρόκληση για μεγάλες ανατροπές στη γεωπολιτική, την κοινωνία και την οικονομία, κανείς δε δικαιούται να κοιμάται ήσυχος και να επαναπαύεται στις δάφνες της αυθεντικότητάς του.
Πολύ δε περισσότερο που από μόνη της αυτή η εποχή, δε συνιστά μονάχα πρόκληση για μεγάλες ανατροπές αλλά κυοφορεί και δραματικές ανακατατάξεις.
Τις κατευθύνει ένας αντίπαλος που είναι ισχυρός.
Ένας αντίπαλος που έχει στα χέρια του μηχανισμούς για να τις επιβάλει.
Ένας αντίπαλος που έχει προσδιορίσει με σαφήνεια ποιο είναι το κεντρικό του ζητούμενο.
Ένας αντίπαλος πολιτικά και κοινωνικά αδίστακτος, που αδιαφορώντας για το τίμημα είναι αποφασισμένος να κόψει το νήμα του τερματισμού.
Το θεριό της παγκόσμιας διακυβέρνησης και της Νέας Τάξης βρυχάται.
Είναι φανερό πως ο αγωνιζόμενος λαός συνιστά τη μοναδική δύναμη ανακοπής, και αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα που είναι ικανός να του ανατρέψει τα σχέδια.
Αυτή όμως η θεμελιακή διαπίστωση από μόνη της δεν αρκεί για να μετατρέψει τον αγωνιζόμενο λαό και το μαζικό κίνημα από ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ σε ΑΤΜΟΜΗΧΑΝΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.
Το ποιος είναι αυτός που καθορίζει την ατζέντα, αλλά και το ακριβές περιεχόμενο της ημερήσιας διάταξής της, είναι μείζονος σημασίας ζήτημα και κανείς δε δικαιούται να το υποτιμήσει και πολύ περισσότερο να το παραβλέψει.
Αν την ατζέντα την καθορίζει το πολιτικό σύστημα και οι εκφραστές του, τότε και οι καλύτερα οργανωμένοι αγώνες εξαντλούνται στην άμυνα.
Σε μια άμυνα που δε διεκδικεί να κερδίσει περισσότερα αλλά αγωνίζεται απελπισμένα προκειμένου να χάσει όσο γίνεται λιγότερα από τη γενικευμένη επίθεση σε βάρος των λαών και των εργαζομένων.
Σε μια νύχτα αφαιρέθηκαν κατακτήσεις ενός αγώνα 60χρονου, και σήμερα το εργατικό κίνημα προσπαθεί να περισώσει. τι???. Και ο λόγος που αφαιρέθηκαν είναι απλός.
Κάποιοι αποφάσισαν πως ήρθε η ώρα να τις αφαιρέσουν. Τόσο απλά.
Αυτό ήθελαν.. αυτό στόχευσαν. αυτό πέτυχαν.
Το πέτυχαν γιατί δεν αναλώθηκαν με φανφάρες για το κοινωνικοπολιτικό σύστημα το οποία προσκύνησαν και ορκίστηκαν να υπηρετούν.
Δε τους ενδιαφέρουν οι φανφάρες αλλά ο στόχος τους.
Δεν τους ενδιαφέρει η θεωρητική γυμναστική του μυαλού της κοινωνίας αλλά η στόχευση.
Δεν τους ενδιαφέρουν οι δαιδαλώδεις διαδρομές αλλά το αποτέλεσμα.
Διαμόρφωσαν αυτοί την ατζέντα, γι αυτό και είναι αυτοί που καρπώθηκαν το αποτέλεσμα. Τόσο απλό.
Προϋπόθεση της νίκης τους ήταν να καταστήσουν τους λαούς αμυνόμενους και να διατηρήσουν το ρόλο του επιτιθέμενου για τον εαυτό τους. Τόσο απλό.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ>>> http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/05/blog-post_2938.html
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/05/blog-post_2938.html
Σε μια εποχή που συνιστά από μόνη της πρόκληση για μεγάλες ανατροπές στη γεωπολιτική, την κοινωνία και την οικονομία, κανείς δε δικαιούται να κοιμάται ήσυχος και να επαναπαύεται στις δάφνες της αυθεντικότητάς του.
Πολύ δε περισσότερο που από μόνη της αυτή η εποχή, δε συνιστά μονάχα πρόκληση για μεγάλες ανατροπές αλλά κυοφορεί και δραματικές ανακατατάξεις.
Τις κατευθύνει ένας αντίπαλος που είναι ισχυρός.
Ένας αντίπαλος που έχει στα χέρια του μηχανισμούς για να τις επιβάλει.
Ένας αντίπαλος που έχει προσδιορίσει με σαφήνεια ποιο είναι το κεντρικό του ζητούμενο.
Ένας αντίπαλος πολιτικά και κοινωνικά αδίστακτος, που αδιαφορώντας για το τίμημα είναι αποφασισμένος να κόψει το νήμα του τερματισμού.
Το θεριό της παγκόσμιας διακυβέρνησης και της Νέας Τάξης βρυχάται.
Είναι φανερό πως ο αγωνιζόμενος λαός συνιστά τη μοναδική δύναμη ανακοπής, και αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα που είναι ικανός να του ανατρέψει τα σχέδια.
Αυτή όμως η θεμελιακή διαπίστωση από μόνη της δεν αρκεί για να μετατρέψει τον αγωνιζόμενο λαό και το μαζικό κίνημα από ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ σε ΑΤΜΟΜΗΧΑΝΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.
Το ποιος είναι αυτός που καθορίζει την ατζέντα, αλλά και το ακριβές περιεχόμενο της ημερήσιας διάταξής της, είναι μείζονος σημασίας ζήτημα και κανείς δε δικαιούται να το υποτιμήσει και πολύ περισσότερο να το παραβλέψει.
Αν την ατζέντα την καθορίζει το πολιτικό σύστημα και οι εκφραστές του, τότε και οι καλύτερα οργανωμένοι αγώνες εξαντλούνται στην άμυνα.
Σε μια άμυνα που δε διεκδικεί να κερδίσει περισσότερα αλλά αγωνίζεται απελπισμένα προκειμένου να χάσει όσο γίνεται λιγότερα από τη γενικευμένη επίθεση σε βάρος των λαών και των εργαζομένων.
Σε μια νύχτα αφαιρέθηκαν κατακτήσεις ενός αγώνα 60χρονου, και σήμερα το εργατικό κίνημα προσπαθεί να περισώσει. τι???. Και ο λόγος που αφαιρέθηκαν είναι απλός.
Κάποιοι αποφάσισαν πως ήρθε η ώρα να τις αφαιρέσουν. Τόσο απλά.
Αυτό ήθελαν.. αυτό στόχευσαν. αυτό πέτυχαν.
Το πέτυχαν γιατί δεν αναλώθηκαν με φανφάρες για το κοινωνικοπολιτικό σύστημα το οποία προσκύνησαν και ορκίστηκαν να υπηρετούν.
Δε τους ενδιαφέρουν οι φανφάρες αλλά ο στόχος τους.
Δεν τους ενδιαφέρει η θεωρητική γυμναστική του μυαλού της κοινωνίας αλλά η στόχευση.
Δεν τους ενδιαφέρουν οι δαιδαλώδεις διαδρομές αλλά το αποτέλεσμα.
Διαμόρφωσαν αυτοί την ατζέντα, γι αυτό και είναι αυτοί που καρπώθηκαν το αποτέλεσμα. Τόσο απλό.
Προϋπόθεση της νίκης τους ήταν να καταστήσουν τους λαούς αμυνόμενους και να διατηρήσουν το ρόλο του επιτιθέμενου για τον εαυτό τους. Τόσο απλό.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ>>> http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/05/blog-post_2938.html
Μια τριανδρία εκτός τόπου και χρόνου
Ο κινέζος ταχυδρόμος του κ. Ρέππα
Ο κ. Ρέππας αρέσκεται σε γενικολογίες. Ειναι το στυλ του : άποψη επί παντός γενικού θέματος. Ενίοτε έχει φαεινές ιδέες όπως να μειωθούν οι βουλευτές σε 200. Μετά βγαίνει το ΠΑΣΟΚ και απαντά στον κ. Σαμαρά αυτό το είπε πρώτος ο κ. Ρέππας και είμαστε όλοι ευτυχείς. Ανοιγοκλείνει τα Τέμπη σε γιορτές και σαββατοκύριακα με ανακοινώσεις επιτυχίας, στέλνει φακέλους σε εισαγγελείς και επιθεωρητές και γενικά ασκεί πολιτική υφυπουργού τύπου όσο γίνεται πιο μακριά από τις πραγματικότητες. Παλιά μου τέχνη κόσκινο όπως λένε και στην πατρίδα του. Για κακή του τύχη τοποθετήθηκε σ’ ένα τεχνοκρατικό υπουργείο και εδώ το πράγμα γίνεται προβληματικό. (Δείτε στην φωτογραφία το σχέδιο για τον ΟΣΕ στον φάκελο που δίνει ο κ. Ρέππας στον κινέζο ταχυδρόμο).
Υπάρχουν δεκάδες βλαχομπαρόκ δηλώσεις και πράξεις της τριανδρίας του υπέρ-υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (Ρέππας, Σηφουνάκης, Μαγκριώτης) και του συνεπικουρούντος θεολόγου γενικού γραμματέα του OpenGov. Είναι στο στυλ του κ. Ρέππα δεν χρειάζεται να ασχολείται κανείς αλλά τελευταία γίνονται επικίνδυνα αστείες.
Η τελευταία : εδώ και μήνες ο κ. Ρέππας ανακοινώνει τακτικά, οτι θα ανακοινώσει σύντομα το σχέδιο του για τον ΟΣΕ. Και επαναλαμβάνει γενικολογώντας ιδέες που το ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε, που και η ΝΔ ανακοίνωσε αλλά που δεν υλοποίησε. Αν ήταν μόνο αυτό δεν θα υπήρχε λόγος σχολιασμού, έχουμε συνηθίσει. Αλλά το θέμα έχει διεθνείς διαστάσεις που μάλλον γελοιοποιούν τη χώρα.
Ο κ. Ρέππας εδώ και καιρό καλλιεργεί στον τύπο το ενδιαφέρον των κινέζων και των γάλλων για τον ΟΣΕ. Προφανώς για λόγους κατανάλωσης και συγκάλυψης της απόλυτης έλλειψης ιδεών και της απραξία του υπουργείου του. Αλλα προχθές ο κ. Ρέππας είδε τον Πρόεδρο της COSCO. Διαβάζουμε λοιπόν από τα ΝΕΑ :
Στην παρουσίαση που έγινε χτες το πρωί στο υπουργείο Μεταφορών, ο κ. Ρέππας πέραν του Θριασίου, παρουσίασε στον επικεφαλής της Cosco το σχέδιο της κυβέρνησης για τον ΟΣΕ. Συγκεκριμένα, όπως εξήγησε ο κ. Ρέππας στην κινεζική πλευρά, μέσω του σχεδίου εξυγίανσης του ΟΣΕ, θα δοθεί η δυνατότητα σε ιδιώτες επενδυτές να συνεργαστούν με τον ΟΣΕ να επενδύσουν στον Οργανισμό και κυρίως στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ (στις επιβατικές και εμπορευματικές μεταφορές). «Αυτό είναι ένα τμήμα λειτουργίας του σιδηροδρόμου που μπορεί να ενδιαφέρει και την Cosco ή κάποια εταιρεία η οποία ασχολείται με τον σιδηρόδρομο ή τις εμπορευματικές σιδηροδρομικές μεταφορές και συνεργάζεται με την Cosco», είπε ο κ. Ρέππας στην κινεζική αντιπροσωπεία. Πάντως, ο υπουργός έσπευσε να συμπληρώσει μετά τη συνάντηση ότι «η Cosco είναι μια ναυτιλιακή κατά βάση εταιρεία, δεν είναι μια εταιρεία σιδηροδρόμων», προσθέτοντας ότι οι Κινέζοι «δεσμεύτηκαν να μεταφέρουν σε οργανισμούς της πατρίδας τους που ασχολούνται με αυτό το αντικείμενο όλα τα στοιχεία που τους παρουσιάσαμε». Στο ίδιο άρθρο πιο κάτω, μαθαίνουμε οτι “ενδιαφέρον για το Θριάσιο και για τον ΟΣΕ φέρεται να έχει εκδηλωθεί και από τους Γάλλους. Μάλιστα για τα ζητήματα αυτά επρόκειτο να έρθει στην Ελλάδα ο γάλλος υπουργός Μεταφορών Ντ. Μπισερό. Όμως, η επίσκεψη μετατέθηκε για τον Ιούλιο, όταν η κυβέρνηση θα έχει παρουσιάσει το τελικό σχέδιό της για την αναδιάρθρωση του ΟΣΕ.”
Κατά τις δηλώσεις του λοιπόν ο κ. Ρέππας παρουσίασε στην COSCO το σχέδιο που δεν έχει ακόμα παρουσιάσει στην κυβέρνηση, στο κοινοβούλιο, στον ΟΣΕ, στους εργαζόμενους, στην κοινωνία. Το σχέδιο που δεν ειναι έτοιμο και για αυτό η επίσκεψη του “ενδιαφερομένου” Γάλλου υπουργού αναβλήθηκε για τον Ιούλιο. Ας πάμε λίγο πιο σιγά μπας και καταλάβουμε.
Η COSCO είχε έρθει να μιλήσει για το εμπορευματικό κέντρο στο Θριάσο, της παρουσιάστηκε ένα, προς το παρόν, ανύπαρκτο σχέδιο και μετά, αφού δήλωσε οτι δεν ενδιαφέρεται, ο υπουργός συμπλήρωσε οτι : “ H COSCO δεν είναι σιδηροδρομική εταιρεία, αλλά δεσμεύτηκε να μεταφέρει σε οργανισμούς της πατρίδας τους, που ασχολούνται με αυτό το αντικείμενο, όλα τα στοιχεία που τους παρουσιάσαμε».
Εάν τα πράγματα έγιναν έτσι, και αυτά λέει εκτός από τον τύπο και η ιστοσελίδα του Υπουργείου, θα πρέπει ο Κινέζος να έμεινε τουλάχιστον έκπληκτος. Τι ακριβώς θα έλεγε στον κ.Ρέππα ; οτι δεν είναι ταχυδρόμος ; Ο κ. Ρέππας δεν φοβάται μήπως ο Γάλλος υπουργός παρεξηγηθεί που ενώ του λέμε οτι το σχέδιο δεν ειναι έτοιμο το παρουσιάζουμε στην COSCO ;
Επιπλέον στο κύριο θέμα της συζήτησης. το εμπορευματικό κέντρο στο Θριάσιο, ο κ. Ρέππας εξήγησε οτι η δημοπράτηση του έργου, συνολικού προϋπολογισμού 150 εκατ. ευρώ, θα γίνει μέσα στις επόμενες ημέρες, με διαδικασία η οποία θα είναι ανοιχτή. Απόφαση της κυβέρνησης είναι η κατασκευή του εμπορευματικού κέντρου να γίνει με σύμβαση παραχώρησης από ιδιώτη επενδυτή, ο οποίος θα αναλάβει και τη διαχείρισή του για περίοδο 40 ετών. Σ’ αυτό λοιπόν το έργο ίσως η COSCO καταθέσει υποψηφιότητα σε σύμπραξη με τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς, τον ΟΛΠ.
Αν δεν κάνουμε λάθος ο ΟΛΠ ειναι κρατικός οργανισμός. Οι άλλοι υποψήφιοι κ. Ρέππα με ποιον θα καταθέσουν υποψηφιότητα ; με τον ΟΣΕ; με την ΔΕΗ ; Ποια ανοιχτή διαδικασία όταν ένας οργανισμός του δημοσίου εξουσιοδοτείται να καταθέσει προσφορά με έναν ιδιώτη; Τι ακριβώς λέτε στους ενδεχομένους υποψήφιους έλληνες και ξένους ; Έλατε για να διαγωνισμό που έχει δοθεί ήδη στην κοινοπραξία COSCO – ΟΛΠ ; Έχει άδικο ο Βγενόπουλος που σας κράζει ; Στους άλλους υποψηφίους ποιον οργανισμό του δημοσίου θα δώσετε για σύμπραξη ;
Μακάρι να το πάρει η COSCO η όποιος άλλος για να ξεφύγει από την διοίκηση του Υπουργείου μεταφορών, αλλά μήπως πρέπει να αντιλήφθητε κ. Ρέππα οτι οι δηλώσεις σας δυναμιτίζουν το έργο ; Το εμπορευματικό κέντρο του Θριασίου έχει πολύχρονη ιστορία εμπλοκών και κοινοτικών καταγγελιών και μάλλον αυτήν την πορεία θα συνεχίσετε, είτε από αφέλεια, είτε από επικοινωνιακή τακτική. Ας σοβαρευτούμε λίγο, περιορίστε τις δηλώσεις απραξίας με τους δημοσιογράφους, αυτές που γίνονται παρουσία ξένων επενδυτών τις κοιτάει η αγορά, εσωτερική και διεθνής.
Μήπως ο κ. Παπανδρέου πρέπει να αναρωτηθεί τι σημαίνουν αυτές οι δηλώσεις όταν οι υπουργοί του συναντούν επιχειρηματίες, εκπροσώπους άλλων χώρων, που ειναι συνηθισμένοι να έχουν μια ατζέντα συζήτησης με θέματα και προτεραιότητες; Μήπως η περήφανη τριανδρία του υπέρ-υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, που έχει λάμψει με άσχετες δηλώσεις και καμιά ουσιαστική ενέργεια τους οκτώ μήνες που πέρασαν, μήπως λέμε, η τριανδρία ειναι λίγο εκτός τόπου και χρόνου για το έργο που της ανατέθηκε;
Sxolioblog: http://to-sxolio.blogspot.com/2010/05/blog-post_21.html#ixzz0ojEIvhLc
Ο κ. Ρέππας αρέσκεται σε γενικολογίες. Ειναι το στυλ του : άποψη επί παντός γενικού θέματος. Ενίοτε έχει φαεινές ιδέες όπως να μειωθούν οι βουλευτές σε 200. Μετά βγαίνει το ΠΑΣΟΚ και απαντά στον κ. Σαμαρά αυτό το είπε πρώτος ο κ. Ρέππας και είμαστε όλοι ευτυχείς. Ανοιγοκλείνει τα Τέμπη σε γιορτές και σαββατοκύριακα με ανακοινώσεις επιτυχίας, στέλνει φακέλους σε εισαγγελείς και επιθεωρητές και γενικά ασκεί πολιτική υφυπουργού τύπου όσο γίνεται πιο μακριά από τις πραγματικότητες. Παλιά μου τέχνη κόσκινο όπως λένε και στην πατρίδα του. Για κακή του τύχη τοποθετήθηκε σ’ ένα τεχνοκρατικό υπουργείο και εδώ το πράγμα γίνεται προβληματικό. (Δείτε στην φωτογραφία το σχέδιο για τον ΟΣΕ στον φάκελο που δίνει ο κ. Ρέππας στον κινέζο ταχυδρόμο).
Υπάρχουν δεκάδες βλαχομπαρόκ δηλώσεις και πράξεις της τριανδρίας του υπέρ-υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (Ρέππας, Σηφουνάκης, Μαγκριώτης) και του συνεπικουρούντος θεολόγου γενικού γραμματέα του OpenGov. Είναι στο στυλ του κ. Ρέππα δεν χρειάζεται να ασχολείται κανείς αλλά τελευταία γίνονται επικίνδυνα αστείες.
Η τελευταία : εδώ και μήνες ο κ. Ρέππας ανακοινώνει τακτικά, οτι θα ανακοινώσει σύντομα το σχέδιο του για τον ΟΣΕ. Και επαναλαμβάνει γενικολογώντας ιδέες που το ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε, που και η ΝΔ ανακοίνωσε αλλά που δεν υλοποίησε. Αν ήταν μόνο αυτό δεν θα υπήρχε λόγος σχολιασμού, έχουμε συνηθίσει. Αλλά το θέμα έχει διεθνείς διαστάσεις που μάλλον γελοιοποιούν τη χώρα.
Ο κ. Ρέππας εδώ και καιρό καλλιεργεί στον τύπο το ενδιαφέρον των κινέζων και των γάλλων για τον ΟΣΕ. Προφανώς για λόγους κατανάλωσης και συγκάλυψης της απόλυτης έλλειψης ιδεών και της απραξία του υπουργείου του. Αλλα προχθές ο κ. Ρέππας είδε τον Πρόεδρο της COSCO. Διαβάζουμε λοιπόν από τα ΝΕΑ :
Στην παρουσίαση που έγινε χτες το πρωί στο υπουργείο Μεταφορών, ο κ. Ρέππας πέραν του Θριασίου, παρουσίασε στον επικεφαλής της Cosco το σχέδιο της κυβέρνησης για τον ΟΣΕ. Συγκεκριμένα, όπως εξήγησε ο κ. Ρέππας στην κινεζική πλευρά, μέσω του σχεδίου εξυγίανσης του ΟΣΕ, θα δοθεί η δυνατότητα σε ιδιώτες επενδυτές να συνεργαστούν με τον ΟΣΕ να επενδύσουν στον Οργανισμό και κυρίως στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ (στις επιβατικές και εμπορευματικές μεταφορές). «Αυτό είναι ένα τμήμα λειτουργίας του σιδηροδρόμου που μπορεί να ενδιαφέρει και την Cosco ή κάποια εταιρεία η οποία ασχολείται με τον σιδηρόδρομο ή τις εμπορευματικές σιδηροδρομικές μεταφορές και συνεργάζεται με την Cosco», είπε ο κ. Ρέππας στην κινεζική αντιπροσωπεία. Πάντως, ο υπουργός έσπευσε να συμπληρώσει μετά τη συνάντηση ότι «η Cosco είναι μια ναυτιλιακή κατά βάση εταιρεία, δεν είναι μια εταιρεία σιδηροδρόμων», προσθέτοντας ότι οι Κινέζοι «δεσμεύτηκαν να μεταφέρουν σε οργανισμούς της πατρίδας τους που ασχολούνται με αυτό το αντικείμενο όλα τα στοιχεία που τους παρουσιάσαμε». Στο ίδιο άρθρο πιο κάτω, μαθαίνουμε οτι “ενδιαφέρον για το Θριάσιο και για τον ΟΣΕ φέρεται να έχει εκδηλωθεί και από τους Γάλλους. Μάλιστα για τα ζητήματα αυτά επρόκειτο να έρθει στην Ελλάδα ο γάλλος υπουργός Μεταφορών Ντ. Μπισερό. Όμως, η επίσκεψη μετατέθηκε για τον Ιούλιο, όταν η κυβέρνηση θα έχει παρουσιάσει το τελικό σχέδιό της για την αναδιάρθρωση του ΟΣΕ.”
Κατά τις δηλώσεις του λοιπόν ο κ. Ρέππας παρουσίασε στην COSCO το σχέδιο που δεν έχει ακόμα παρουσιάσει στην κυβέρνηση, στο κοινοβούλιο, στον ΟΣΕ, στους εργαζόμενους, στην κοινωνία. Το σχέδιο που δεν ειναι έτοιμο και για αυτό η επίσκεψη του “ενδιαφερομένου” Γάλλου υπουργού αναβλήθηκε για τον Ιούλιο. Ας πάμε λίγο πιο σιγά μπας και καταλάβουμε.
Η COSCO είχε έρθει να μιλήσει για το εμπορευματικό κέντρο στο Θριάσο, της παρουσιάστηκε ένα, προς το παρόν, ανύπαρκτο σχέδιο και μετά, αφού δήλωσε οτι δεν ενδιαφέρεται, ο υπουργός συμπλήρωσε οτι : “ H COSCO δεν είναι σιδηροδρομική εταιρεία, αλλά δεσμεύτηκε να μεταφέρει σε οργανισμούς της πατρίδας τους, που ασχολούνται με αυτό το αντικείμενο, όλα τα στοιχεία που τους παρουσιάσαμε».
Εάν τα πράγματα έγιναν έτσι, και αυτά λέει εκτός από τον τύπο και η ιστοσελίδα του Υπουργείου, θα πρέπει ο Κινέζος να έμεινε τουλάχιστον έκπληκτος. Τι ακριβώς θα έλεγε στον κ.Ρέππα ; οτι δεν είναι ταχυδρόμος ; Ο κ. Ρέππας δεν φοβάται μήπως ο Γάλλος υπουργός παρεξηγηθεί που ενώ του λέμε οτι το σχέδιο δεν ειναι έτοιμο το παρουσιάζουμε στην COSCO ;
Επιπλέον στο κύριο θέμα της συζήτησης. το εμπορευματικό κέντρο στο Θριάσιο, ο κ. Ρέππας εξήγησε οτι η δημοπράτηση του έργου, συνολικού προϋπολογισμού 150 εκατ. ευρώ, θα γίνει μέσα στις επόμενες ημέρες, με διαδικασία η οποία θα είναι ανοιχτή. Απόφαση της κυβέρνησης είναι η κατασκευή του εμπορευματικού κέντρου να γίνει με σύμβαση παραχώρησης από ιδιώτη επενδυτή, ο οποίος θα αναλάβει και τη διαχείρισή του για περίοδο 40 ετών. Σ’ αυτό λοιπόν το έργο ίσως η COSCO καταθέσει υποψηφιότητα σε σύμπραξη με τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς, τον ΟΛΠ.
Αν δεν κάνουμε λάθος ο ΟΛΠ ειναι κρατικός οργανισμός. Οι άλλοι υποψήφιοι κ. Ρέππα με ποιον θα καταθέσουν υποψηφιότητα ; με τον ΟΣΕ; με την ΔΕΗ ; Ποια ανοιχτή διαδικασία όταν ένας οργανισμός του δημοσίου εξουσιοδοτείται να καταθέσει προσφορά με έναν ιδιώτη; Τι ακριβώς λέτε στους ενδεχομένους υποψήφιους έλληνες και ξένους ; Έλατε για να διαγωνισμό που έχει δοθεί ήδη στην κοινοπραξία COSCO – ΟΛΠ ; Έχει άδικο ο Βγενόπουλος που σας κράζει ; Στους άλλους υποψηφίους ποιον οργανισμό του δημοσίου θα δώσετε για σύμπραξη ;
Μακάρι να το πάρει η COSCO η όποιος άλλος για να ξεφύγει από την διοίκηση του Υπουργείου μεταφορών, αλλά μήπως πρέπει να αντιλήφθητε κ. Ρέππα οτι οι δηλώσεις σας δυναμιτίζουν το έργο ; Το εμπορευματικό κέντρο του Θριασίου έχει πολύχρονη ιστορία εμπλοκών και κοινοτικών καταγγελιών και μάλλον αυτήν την πορεία θα συνεχίσετε, είτε από αφέλεια, είτε από επικοινωνιακή τακτική. Ας σοβαρευτούμε λίγο, περιορίστε τις δηλώσεις απραξίας με τους δημοσιογράφους, αυτές που γίνονται παρουσία ξένων επενδυτών τις κοιτάει η αγορά, εσωτερική και διεθνής.
Μήπως ο κ. Παπανδρέου πρέπει να αναρωτηθεί τι σημαίνουν αυτές οι δηλώσεις όταν οι υπουργοί του συναντούν επιχειρηματίες, εκπροσώπους άλλων χώρων, που ειναι συνηθισμένοι να έχουν μια ατζέντα συζήτησης με θέματα και προτεραιότητες; Μήπως η περήφανη τριανδρία του υπέρ-υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, που έχει λάμψει με άσχετες δηλώσεις και καμιά ουσιαστική ενέργεια τους οκτώ μήνες που πέρασαν, μήπως λέμε, η τριανδρία ειναι λίγο εκτός τόπου και χρόνου για το έργο που της ανατέθηκε;
Sxolioblog: http://to-sxolio.blogspot.com/2010/05/blog-post_21.html#ixzz0ojEIvhLc
Για τη Νέα Ελευθερία του Ανθρώπου
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΝΟΙΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ
Γράφει ο Κώστας Λάμπος
Η υποταγή όλων σχεδόν των εθνικών οικονομιών του πλανήτη στη στρατηγική της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης του καπιταλισμού, που στην τρέχουσα φάση εμφανίζεται ως αμερικανισμός[1], είχε ως αναπόφευκτη συνέπεια την παγκοσμιοποίηση της κρίσης η οποία εκδηλώνεται πολλαπλά ως οικονομική και διαχέεται στη συνέχεια ως περιβαλλοντική, κοινωνική, πολιτική, ηθική και πολιτισμική, για να καταλήξει σε αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή, σε κρίση συστημική, σε κρίση του καπιταλιστικού συστήματος[2].
Η αντίδραση του καθενός μπροστά στην κρίση προσδιορίζεται:
• α. Από το κοινωνικό του Είναι, από τη πραγματική θέση του, δηλαδή, στην παραγωγή και στη διανομή του πλούτου, όπως αυτή αποτυπώνεται ως ταξική συνείδηση,
• β. Από τις προσδοκίες του, δηλαδή, από τους Φόβους και τις ελπίδες του, όπως αυτή αποτυπώνεται ως ταξική-εθνική συνείδηση και
• γ. Από το μορφωτικό του επίπεδο και την επεξεργασμένη στάση ζωής του, όπως αυτή διαμορφώνεται ως πατριωτική-ανθρωπιστική-οικουμενική συνείδηση.
Αυτοί οι παράγοντες διαφοροποίησης της στάσης μας απέναντι στην κρίση, διαφοροποιούν και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την κρίση και γι’ αυτό άλλοι την αντιμετωπίζουν ως απειλή και άλλοι ως ευκαιρία. Άλλοι την αντιμετωπίζουν μοιρολατρικά με αφορισμούς κατά των πολιτικών και των κομμάτων που ψήφισαν, άλλοι με κριτική του πολιτικού συστήματος[3], άλλοι με κατάρες εναντίον των «κερδοσκόπων και των Golden Boys» και άλλοι, οι κερδισμένοι εξουσιαστές κεφαλαιοκράτες, την αντιμετωπίζουν με το ΝΑΤΟ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τα μέτρα μακροπρόθεσμης λιτότητας, την κατάργηση του όποιου ελάχιστου κοινωνικού κράτους, την περιστολή των δικαιωμάτων και των ελευθεριών της Εργασίας και με το βαρύ πυροβολικό του αποπροσανατολισμού και της αποβλάκωσης τα ΜΜΕ.
Κι’ όμως η πραγματικότητα είναι απλή και στοιχειοθετείται από το Κεφάλαιο, τα σκοταδιστικά και εξουσιαστικά ιερατεία, τους αρματολούς και τους κλέφτες του, από τη μιά μεριά και την Εργασία με τους συνδικαλιστικούς, τους θεωρητικούς και τους πολιτικούς ηγέτες της που την προδίδουν ασύστολα για μια θέση αξιωματούχου στο πολιτικό σύστημα, στη Βουλή και στο κράτος του Κεφαλαίου. Υπάρχει όμως και μια άλλη συνεπαγόμενη πραγματικότητα που έχει σχέση με το κεφαλαιοκρατικό σύστημα, το σύστημα του καπιταλισμού, το οποίο, αιχμάλωτο της ίδιας της φύσης του, αδυνατεί να θρέψει την εργαζόμενη ανθρωπότητα, να υπερασπισθεί τη Φύση και να προάγει τον ανθρώπινο πολιτισμό και για να κρύψει τον ιστορικό του θάνατο οργανώνει θερμούς και ψυχρούς πολέμους, με κανόνια και δάνεια, για να αναδιατάξει χώρες και πληθυσμούς με κριτήρια παγκόσμιας ηγεμονίας του Κεφάλαιου, να καθυποτάξει την εργαζόμενη ανθρωπότητα και να την οδηγήσει σε ένα νέο Μεσαίωνα, στην απόλυτη καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Μπορεί κάποιοι και για πολλούς, κύρια ιδιοτελείς, λόγους να μην αρέσει αυτή η πραγματικότητα και να μην θέλουν να την αποδεχτούν και γι’ αυτό παπαγαλίζουν διάφορα ιδεολογήματα περί «καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο», ή περί «σοσιαλισμού της αγοράς» και προτείνουν «προγράμματα για πράσινη ανάπτυξη» του καπιταλισμού και στην ουσία να εργάζονται για την υλοποίηση των σχεδίων της Ηγεμονίας.
Κάποιοι άλλοι βλέπουν τη σημερινή κρίση μέσα από τα ματογυάλια των αναλύσεων του καπιταλισμού του 19ου αιώνα και προτείνουν ιστορικά χρεοκοπημένα μοντέλα σοσιαλδημοκρατικής ή τριτοτεταρτοδιεθνιστικής κοπής, βολεμένοι ως καθεστωτική αριστερά στη νομή των κρατικών επιδοτήσεων για τη «λειτουργία της αστικής δημοκρατίας», δηλαδή της δικτατορίας του Κεφαλαίου πάνω στην εργαζόμενη κοινωνία.
Ένα σημαντικό μέρος της εργαζόμενης ανθρωπότητας αδυνατεί να δει την αντικειμενική πραγματικότητα και να κατανοήσει το δικό του ρόλο ως πρωταγωνιστής της ζωής του, γιατί οι μηχανισμοί του σκοταδισμού και του εξουσιαστικού Φόβου και η αποπροσανατολιστική λειτουργία του εποικοδομήματος του καπιταλισμού το έχει μετακινήσει σε μια εικονική πραγματικότητα στην οποία έχει υιοθετήσει μια στάση ζωής μικρού και ανυπεράσπιστου παιδιού, το οποίο περιμένει κάποιον θεό-μεσσία, ή κάποιον πατερούλη-ηγέτη-σωτήρα, να το βγάλει από τη μίζερη κατάστασή του και γι’ αυτό λειτουργεί ενάντια στα ίδια του τα συμφέροντα, συχνά μάλιστα και ως δύναμη κρούσης και υποστήριξης των δυνάμεων κάποιου φασιστικού καπιταλισμού, ή ολοκληρωτικού κρατικοκαπιταλισμού.
Ένα μεγάλο μέρος της εργαζόμενης κοινωνίας-ανθρωπότητας αντιλαμβάνεται πως αυτή η κρίση είναι μια κρίση παρακμής του καπιταλισμού, η οποία εξελίσσεται σε απειλή για την Εργασία, τη Φύση και τον Πολιτισμό, σε κίνδυνο για την ανθρωπότητα συνολικά, αλλά δεν μπορεί ακόμα να αυτονομηθεί πνευματικά, ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά και να μετεξελιχθεί σε αυτενεργό παράγοντα του κοινωνικού του εθνικού και του οικουμενικού Γίγνεσθαι.
Υπάρχει ακόμα ένα μεγάλο πλήθος σκεπτόμενων, ενημερωμένων και υποψιασμένων ανθρώπων που γνωρίζουν πως η δύναμη του εκμεταλλευτικού, καταπιεστικού και καταστροφικού καπιταλιστικού συστήματος πηγάζει από την άγνοια του μεγάλου όγκου των εργαζόμενων αναφορικά με τους όρους λειτουργίας και ανατροπής του καπιταλισμού και τις δυνατότητες οικοδόμησης ενός καλύτερου κόσμου.
Το κακό με αυτό το κομμάτι, των λεγόμενων «διανοούμενων», της κοινωνίας-ανθρωπότητας είναι πως δεν είναι ακόμα σε θέση, εξαιτίας του εξαγορασμένου ιδιωτισμού, του ελιτισμού, και του διανοουμενισμού, να λειτουργήσει ως καταλύτης των εξελίξεων που θα προκαλέσει την εκλαΐκευση της κρίσιμης μάζας της επιστημονικά έγκυρης και κοινωνικά χρήσιμης γνώσης, η οποία με τη σειρά της θα μετασχηματισθεί σε επίγνωση του ιστορικού ρόλου των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού να απαλλάξουν την ανθρωπότητα από το τυμπανιαίο πτώμα του απάνθρωπου και καταστροφικού καπιταλισμού και να χτίσουν έναν καλύτερο κόσμο, τον κόσμο της Άμεσης Δημοκρατίας στην οικονομία και στην κοινωνία, της Αταξικής Κοινωνίας και του Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.
Σημασία, όμως, έχει πως η εργαζόμενη ανθρωπότητα αντιλαμβάνεται σιγά-σιγά όλο και περισσότερο την επικινδυνότητα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και το τέλος του Κεφαλαίου[4] και επειδή την ενδιαφέρει το μέλλον της Εργασίας και του Πολιτισμού της, αναζητά διαδικασίες τρόπους και μορφές διαμόρφωσης και έκφρασης ενός καινούργιου οράματος, ενός καινούργιου Σχεδίου για το Μέλλον της με το οποίο θα ξεσηκωθεί ένα καινούργιο ριζοσπαστικό επαναστατικό Κίνημα Διαφωτισμού που θα ξεριζώσει συθέμελα το παλιό καταστροφικό και απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα και θα ανοίξει το δρόμο για τη Νέα Ελευθερία του Ανθρώπου και για τον καινούργιο κόσμου της ευημερίας, της ανθρωπιάς, της Ειρήνης και του Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] Βλέπε αναλυτικά στο: Λάμπος Κώστας, Αμερικανισμός και παγκοσμιοποίηση. Οικονομία του Φόβου και της παρακμής, Εκδόσεις ΠΑΠΑΖΗΣΗ, Αθήνα 2009
[2] Βλέπε, Λάμπος Κώστας. Για το συστημικό χαρακτήρα της τρέχουσας κρίσης του καπιταλισμού, στο: http://infonewhumanism.blogspot.com/2009/02/blog-post.html
[3] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, «Κρίση του πολιτικού συστήματος».Μύθος και πραγματικότητα, στο: http://infonewhumanism.blogspot.com/2008/07/blog-post.html
[4] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Το τέλος του Κεφαλαίου και το μέλλον της Εργασίας, στη ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ MONTHLY REVIEW, τεύχος 46/2008, στο: http://infonewhumanism.blogspot.com/2008/10/blog-post_22.html και αγγλικά στο: http://newecumenicalhumanism.blogspot.com/2010/03/capitalist-barbarism-or-ecumenical_07.html και στο: http://coto2.wordpress.com/2009/09/29/the-end-of-capital-and-the-future-of-work
Γράφει ο Κώστας Λάμπος
Η υποταγή όλων σχεδόν των εθνικών οικονομιών του πλανήτη στη στρατηγική της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης του καπιταλισμού, που στην τρέχουσα φάση εμφανίζεται ως αμερικανισμός[1], είχε ως αναπόφευκτη συνέπεια την παγκοσμιοποίηση της κρίσης η οποία εκδηλώνεται πολλαπλά ως οικονομική και διαχέεται στη συνέχεια ως περιβαλλοντική, κοινωνική, πολιτική, ηθική και πολιτισμική, για να καταλήξει σε αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή, σε κρίση συστημική, σε κρίση του καπιταλιστικού συστήματος[2].
Η αντίδραση του καθενός μπροστά στην κρίση προσδιορίζεται:
• α. Από το κοινωνικό του Είναι, από τη πραγματική θέση του, δηλαδή, στην παραγωγή και στη διανομή του πλούτου, όπως αυτή αποτυπώνεται ως ταξική συνείδηση,
• β. Από τις προσδοκίες του, δηλαδή, από τους Φόβους και τις ελπίδες του, όπως αυτή αποτυπώνεται ως ταξική-εθνική συνείδηση και
• γ. Από το μορφωτικό του επίπεδο και την επεξεργασμένη στάση ζωής του, όπως αυτή διαμορφώνεται ως πατριωτική-ανθρωπιστική-οικουμενική συνείδηση.
Αυτοί οι παράγοντες διαφοροποίησης της στάσης μας απέναντι στην κρίση, διαφοροποιούν και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την κρίση και γι’ αυτό άλλοι την αντιμετωπίζουν ως απειλή και άλλοι ως ευκαιρία. Άλλοι την αντιμετωπίζουν μοιρολατρικά με αφορισμούς κατά των πολιτικών και των κομμάτων που ψήφισαν, άλλοι με κριτική του πολιτικού συστήματος[3], άλλοι με κατάρες εναντίον των «κερδοσκόπων και των Golden Boys» και άλλοι, οι κερδισμένοι εξουσιαστές κεφαλαιοκράτες, την αντιμετωπίζουν με το ΝΑΤΟ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τα μέτρα μακροπρόθεσμης λιτότητας, την κατάργηση του όποιου ελάχιστου κοινωνικού κράτους, την περιστολή των δικαιωμάτων και των ελευθεριών της Εργασίας και με το βαρύ πυροβολικό του αποπροσανατολισμού και της αποβλάκωσης τα ΜΜΕ.
Κι’ όμως η πραγματικότητα είναι απλή και στοιχειοθετείται από το Κεφάλαιο, τα σκοταδιστικά και εξουσιαστικά ιερατεία, τους αρματολούς και τους κλέφτες του, από τη μιά μεριά και την Εργασία με τους συνδικαλιστικούς, τους θεωρητικούς και τους πολιτικούς ηγέτες της που την προδίδουν ασύστολα για μια θέση αξιωματούχου στο πολιτικό σύστημα, στη Βουλή και στο κράτος του Κεφαλαίου. Υπάρχει όμως και μια άλλη συνεπαγόμενη πραγματικότητα που έχει σχέση με το κεφαλαιοκρατικό σύστημα, το σύστημα του καπιταλισμού, το οποίο, αιχμάλωτο της ίδιας της φύσης του, αδυνατεί να θρέψει την εργαζόμενη ανθρωπότητα, να υπερασπισθεί τη Φύση και να προάγει τον ανθρώπινο πολιτισμό και για να κρύψει τον ιστορικό του θάνατο οργανώνει θερμούς και ψυχρούς πολέμους, με κανόνια και δάνεια, για να αναδιατάξει χώρες και πληθυσμούς με κριτήρια παγκόσμιας ηγεμονίας του Κεφάλαιου, να καθυποτάξει την εργαζόμενη ανθρωπότητα και να την οδηγήσει σε ένα νέο Μεσαίωνα, στην απόλυτη καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Μπορεί κάποιοι και για πολλούς, κύρια ιδιοτελείς, λόγους να μην αρέσει αυτή η πραγματικότητα και να μην θέλουν να την αποδεχτούν και γι’ αυτό παπαγαλίζουν διάφορα ιδεολογήματα περί «καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο», ή περί «σοσιαλισμού της αγοράς» και προτείνουν «προγράμματα για πράσινη ανάπτυξη» του καπιταλισμού και στην ουσία να εργάζονται για την υλοποίηση των σχεδίων της Ηγεμονίας.
Κάποιοι άλλοι βλέπουν τη σημερινή κρίση μέσα από τα ματογυάλια των αναλύσεων του καπιταλισμού του 19ου αιώνα και προτείνουν ιστορικά χρεοκοπημένα μοντέλα σοσιαλδημοκρατικής ή τριτοτεταρτοδιεθνιστικής κοπής, βολεμένοι ως καθεστωτική αριστερά στη νομή των κρατικών επιδοτήσεων για τη «λειτουργία της αστικής δημοκρατίας», δηλαδή της δικτατορίας του Κεφαλαίου πάνω στην εργαζόμενη κοινωνία.
Ένα σημαντικό μέρος της εργαζόμενης ανθρωπότητας αδυνατεί να δει την αντικειμενική πραγματικότητα και να κατανοήσει το δικό του ρόλο ως πρωταγωνιστής της ζωής του, γιατί οι μηχανισμοί του σκοταδισμού και του εξουσιαστικού Φόβου και η αποπροσανατολιστική λειτουργία του εποικοδομήματος του καπιταλισμού το έχει μετακινήσει σε μια εικονική πραγματικότητα στην οποία έχει υιοθετήσει μια στάση ζωής μικρού και ανυπεράσπιστου παιδιού, το οποίο περιμένει κάποιον θεό-μεσσία, ή κάποιον πατερούλη-ηγέτη-σωτήρα, να το βγάλει από τη μίζερη κατάστασή του και γι’ αυτό λειτουργεί ενάντια στα ίδια του τα συμφέροντα, συχνά μάλιστα και ως δύναμη κρούσης και υποστήριξης των δυνάμεων κάποιου φασιστικού καπιταλισμού, ή ολοκληρωτικού κρατικοκαπιταλισμού.
Ένα μεγάλο μέρος της εργαζόμενης κοινωνίας-ανθρωπότητας αντιλαμβάνεται πως αυτή η κρίση είναι μια κρίση παρακμής του καπιταλισμού, η οποία εξελίσσεται σε απειλή για την Εργασία, τη Φύση και τον Πολιτισμό, σε κίνδυνο για την ανθρωπότητα συνολικά, αλλά δεν μπορεί ακόμα να αυτονομηθεί πνευματικά, ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά και να μετεξελιχθεί σε αυτενεργό παράγοντα του κοινωνικού του εθνικού και του οικουμενικού Γίγνεσθαι.
Υπάρχει ακόμα ένα μεγάλο πλήθος σκεπτόμενων, ενημερωμένων και υποψιασμένων ανθρώπων που γνωρίζουν πως η δύναμη του εκμεταλλευτικού, καταπιεστικού και καταστροφικού καπιταλιστικού συστήματος πηγάζει από την άγνοια του μεγάλου όγκου των εργαζόμενων αναφορικά με τους όρους λειτουργίας και ανατροπής του καπιταλισμού και τις δυνατότητες οικοδόμησης ενός καλύτερου κόσμου.
Το κακό με αυτό το κομμάτι, των λεγόμενων «διανοούμενων», της κοινωνίας-ανθρωπότητας είναι πως δεν είναι ακόμα σε θέση, εξαιτίας του εξαγορασμένου ιδιωτισμού, του ελιτισμού, και του διανοουμενισμού, να λειτουργήσει ως καταλύτης των εξελίξεων που θα προκαλέσει την εκλαΐκευση της κρίσιμης μάζας της επιστημονικά έγκυρης και κοινωνικά χρήσιμης γνώσης, η οποία με τη σειρά της θα μετασχηματισθεί σε επίγνωση του ιστορικού ρόλου των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού να απαλλάξουν την ανθρωπότητα από το τυμπανιαίο πτώμα του απάνθρωπου και καταστροφικού καπιταλισμού και να χτίσουν έναν καλύτερο κόσμο, τον κόσμο της Άμεσης Δημοκρατίας στην οικονομία και στην κοινωνία, της Αταξικής Κοινωνίας και του Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.
Σημασία, όμως, έχει πως η εργαζόμενη ανθρωπότητα αντιλαμβάνεται σιγά-σιγά όλο και περισσότερο την επικινδυνότητα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και το τέλος του Κεφαλαίου[4] και επειδή την ενδιαφέρει το μέλλον της Εργασίας και του Πολιτισμού της, αναζητά διαδικασίες τρόπους και μορφές διαμόρφωσης και έκφρασης ενός καινούργιου οράματος, ενός καινούργιου Σχεδίου για το Μέλλον της με το οποίο θα ξεσηκωθεί ένα καινούργιο ριζοσπαστικό επαναστατικό Κίνημα Διαφωτισμού που θα ξεριζώσει συθέμελα το παλιό καταστροφικό και απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα και θα ανοίξει το δρόμο για τη Νέα Ελευθερία του Ανθρώπου και για τον καινούργιο κόσμου της ευημερίας, της ανθρωπιάς, της Ειρήνης και του Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] Βλέπε αναλυτικά στο: Λάμπος Κώστας, Αμερικανισμός και παγκοσμιοποίηση. Οικονομία του Φόβου και της παρακμής, Εκδόσεις ΠΑΠΑΖΗΣΗ, Αθήνα 2009
[2] Βλέπε, Λάμπος Κώστας. Για το συστημικό χαρακτήρα της τρέχουσας κρίσης του καπιταλισμού, στο: http://infonewhumanism.blogspot.com/2009/02/blog-post.html
[3] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, «Κρίση του πολιτικού συστήματος».Μύθος και πραγματικότητα, στο: http://infonewhumanism.blogspot.com/2008/07/blog-post.html
[4] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Το τέλος του Κεφαλαίου και το μέλλον της Εργασίας, στη ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ MONTHLY REVIEW, τεύχος 46/2008, στο: http://infonewhumanism.blogspot.com/2008/10/blog-post_22.html και αγγλικά στο: http://newecumenicalhumanism.blogspot.com/2010/03/capitalist-barbarism-or-ecumenical_07.html και στο: http://coto2.wordpress.com/2009/09/29/the-end-of-capital-and-the-future-of-work
22/5/10
Τελικός στόχος είναι η Παγκόσμια Διακυβέρνηση
Έχουν σκοπό να μας βγάλουν από την ζώνη του Ευρώ και να μας γυρίσουν στη δραχμή.
Γι'αυτό και διαρρέουν σιγά- σιγά αυτό το σενάριο. Η συνταγή είναι γνωστή και εφαρμόστηκε από τον Τζέφρυ στην περίπτωση του ΔΝΤ.
Επειδή η Ευρώπη δεν θέλει τους Τούρκους μέσα στην ένωση ενώ η Ελλάδα στηρίζει την ένταξή τους θα βγούμε από την ευρωζώνη και θα επιτραπεί μέσω της απλούστευσης της βίζας η μετατόπιση και τουρκικών πληθυσμών στον ελλαδικό χώρο κάτι που ουσιαστικά είναι και ο απώτερος σκοπός των Τούρκων .(Αυτός είναι ο λόγος που θέλουν να ενταχθούν στην ΕΕ).
Γι'αυτό και τα φερέφωνα νομάρχες Χίου και Έβρου προετοιμάζουν το έδαφος (η συνταγή είναι η ίδια όπως και με τα προηγούμενα).
Η Ελλάδα θα αποτελέσει το μαξιλάρι της Ευρώπης έναντι του τουρκικού επεκτατισμού (όπως έχει ξαναγίνει ιστορικά) ,με βαρύ τίμημα τον διαμελισμό της μέσω των περιφερειών.
Αυτά έχουν αποφασιστεί από τα γνωστά επιτελεία και έχουν γνωστοποιηθεί στους πολιτικάντηδες της πατρίδας μας μέσω της λέσχης Μπίλντεμπεργκ εδώ και πολλά χρόνια και τώρα υλοποιούνται
. Γι' αυτό και χτίζουν τζαμιά και ανακαινίζουν τα τούρκικα που απόμειναν μετά την επανάσταση δείθεν για τους μουσουλμάνους από Πακιστάν, Αφγανιστάν κτλ. Πιστεύω πως θα υποκινήσουν την εξέγερση του λαού μέσω της χρεωκοπίας με σκοπό να τοποθετήσουν την έτοιμη κυβέρνηση μαριονέτα αλλά και το βασικό να αφανίσουν από τον ελληνικό λαό τις μονάδες εκείνες που από τη φύση τους θα ηγηθούν της εξέγερσης αφήνοντας τον ελληνικό λαό ακέφαλο.
Πιστεύω πως η αντιπαράθεση Τουρκίας-Ισραήλ έχει δημιουργηθεί με σκοπό να φανεί η Τουρκία υπέρμαχος του Ισλάμ και να έρθει κοντά με το Ιράν, όπως βλέπουμε να γίνεται ήδη, ρίχνοντας στάχτη στα μάτια των Ιρανών.
Ο πόλεμος εναντίον του Ιράν είναι αναπόφευκτος διότι η ιστορία έχει δείξει ότι το Ισραήλ δε θα αφήσει κανένα κράτος στην περιοχή του να αποκτήσει τόση δύναμη ώστε να απειλεί την εδαφική του ακεραιότητα.
Στον πόλεμο εναντίον του Ιράν θα παίξει σημαντικότατο ρόλο η Τουρκία διότι διαθέτει τα στρατιωτικά περάσματα στην Περσία (ιστορικά γνωστά, γιατί από εκεί περνούσαν πάντα όσοι στρατοί εισέβαλλαν διαχρονικά στην Περσία).
Μπροστά μας έχουμε μία γεωπολιτική σύγκρουση συμφερόντων με πολλές κοσμοιστορικές αλλαγές που δυστυχώς η Ελλάδα θα είναι ανήμπορη να αντιδράσει. Τελικός στόχος όλων αυτών θα είναι η Παγκόσμια Διακυβέρνηση.
Χρήστος Παναγιωτόπουλος
Γι'αυτό και διαρρέουν σιγά- σιγά αυτό το σενάριο. Η συνταγή είναι γνωστή και εφαρμόστηκε από τον Τζέφρυ στην περίπτωση του ΔΝΤ.
Επειδή η Ευρώπη δεν θέλει τους Τούρκους μέσα στην ένωση ενώ η Ελλάδα στηρίζει την ένταξή τους θα βγούμε από την ευρωζώνη και θα επιτραπεί μέσω της απλούστευσης της βίζας η μετατόπιση και τουρκικών πληθυσμών στον ελλαδικό χώρο κάτι που ουσιαστικά είναι και ο απώτερος σκοπός των Τούρκων .(Αυτός είναι ο λόγος που θέλουν να ενταχθούν στην ΕΕ).
Γι'αυτό και τα φερέφωνα νομάρχες Χίου και Έβρου προετοιμάζουν το έδαφος (η συνταγή είναι η ίδια όπως και με τα προηγούμενα).
Η Ελλάδα θα αποτελέσει το μαξιλάρι της Ευρώπης έναντι του τουρκικού επεκτατισμού (όπως έχει ξαναγίνει ιστορικά) ,με βαρύ τίμημα τον διαμελισμό της μέσω των περιφερειών.
Αυτά έχουν αποφασιστεί από τα γνωστά επιτελεία και έχουν γνωστοποιηθεί στους πολιτικάντηδες της πατρίδας μας μέσω της λέσχης Μπίλντεμπεργκ εδώ και πολλά χρόνια και τώρα υλοποιούνται
. Γι' αυτό και χτίζουν τζαμιά και ανακαινίζουν τα τούρκικα που απόμειναν μετά την επανάσταση δείθεν για τους μουσουλμάνους από Πακιστάν, Αφγανιστάν κτλ. Πιστεύω πως θα υποκινήσουν την εξέγερση του λαού μέσω της χρεωκοπίας με σκοπό να τοποθετήσουν την έτοιμη κυβέρνηση μαριονέτα αλλά και το βασικό να αφανίσουν από τον ελληνικό λαό τις μονάδες εκείνες που από τη φύση τους θα ηγηθούν της εξέγερσης αφήνοντας τον ελληνικό λαό ακέφαλο.
Πιστεύω πως η αντιπαράθεση Τουρκίας-Ισραήλ έχει δημιουργηθεί με σκοπό να φανεί η Τουρκία υπέρμαχος του Ισλάμ και να έρθει κοντά με το Ιράν, όπως βλέπουμε να γίνεται ήδη, ρίχνοντας στάχτη στα μάτια των Ιρανών.
Ο πόλεμος εναντίον του Ιράν είναι αναπόφευκτος διότι η ιστορία έχει δείξει ότι το Ισραήλ δε θα αφήσει κανένα κράτος στην περιοχή του να αποκτήσει τόση δύναμη ώστε να απειλεί την εδαφική του ακεραιότητα.
Στον πόλεμο εναντίον του Ιράν θα παίξει σημαντικότατο ρόλο η Τουρκία διότι διαθέτει τα στρατιωτικά περάσματα στην Περσία (ιστορικά γνωστά, γιατί από εκεί περνούσαν πάντα όσοι στρατοί εισέβαλλαν διαχρονικά στην Περσία).
Μπροστά μας έχουμε μία γεωπολιτική σύγκρουση συμφερόντων με πολλές κοσμοιστορικές αλλαγές που δυστυχώς η Ελλάδα θα είναι ανήμπορη να αντιδράσει. Τελικός στόχος όλων αυτών θα είναι η Παγκόσμια Διακυβέρνηση.
Χρήστος Παναγιωτόπουλος
Η χαώδης διαφορά
Η Rand Corporation και οι Ρότσιλντ-Ροκφέλερ, ψάχνουν έναν «σωτήριο» πόλεμο, στο Ιραν και την Κορέα. Οι Trilateral και οι Βilderberg, κάνουν την κρίση ευκαιρία, για να επιβάλουν την Παγκόσμια Διακυβέρνηση, της Χούντας, των περιούσιων «Επενδυτών», και το παγκόσμιο νόμισμα, και στον τόπο μας «σπρώχνουν» την χούντα της «Εταιρικής Ευθύνης», και τον νέο-οθωμανισμό.
Οι δυνάμεις της αντίστασης κατά της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, σε όλο τον κόσμο, συσπειρώνονται για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας και του Εθνικού κράτους. Προσπαθώ να διαδώσω αυτό το μήνυμα.
Την ίδια στιγμή, εμφανίζεται κάποιο αστοιχείωτο ανθρωπάκι, που ακούει χούντα και του τρέχουν τα σάλια ,σαν τον σκύλο του Παβλώβ, και ανακαλύπτει, ότι στην Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης , που δουλεύω 20 χρόνια, με προσέλαβε
ο Πεταλωτής.Και σκούζει: « μην ακούτε τι σας λέει, τον έβαλε ο ...Πεταλωτής»!
Η διαφορά είναι χαώδης.
Διαφορά Στόχων, υπόβαθρου, επιπέδου και επιδιώξεων.
Όπως έλεγε και η διαφήμιση....
Έκαστος στο είδος του!
Σπύρος Χατζάρας
Οι δυνάμεις της αντίστασης κατά της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, σε όλο τον κόσμο, συσπειρώνονται για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας και του Εθνικού κράτους. Προσπαθώ να διαδώσω αυτό το μήνυμα.
Την ίδια στιγμή, εμφανίζεται κάποιο αστοιχείωτο ανθρωπάκι, που ακούει χούντα και του τρέχουν τα σάλια ,σαν τον σκύλο του Παβλώβ, και ανακαλύπτει, ότι στην Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης , που δουλεύω 20 χρόνια, με προσέλαβε
ο Πεταλωτής.Και σκούζει: « μην ακούτε τι σας λέει, τον έβαλε ο ...Πεταλωτής»!
Η διαφορά είναι χαώδης.
Διαφορά Στόχων, υπόβαθρου, επιπέδου και επιδιώξεων.
Όπως έλεγε και η διαφήμιση....
Έκαστος στο είδος του!
Σπύρος Χατζάρας
Ανεβαίνει κατακόρυφα το «θερμόμετρο» στην κορεατική χερσόνησο
Η Πιονγκγιάνγκ «θα πληρώσει» για το ναυάγιο της κορβέτας Cheonan, δήλωσε ο υπουργός Άμυνας της Ν. Κορέας.Ο υπουργός Αμυνας της Νότιας Κορέας δήλωσε σήμερα ότι η Σεούλ «θα κάνει την Βόρεια Κορέα να πληρώσει» τον τορπιλισμό της νοτιοκορεατικής κορβέτας Cheonan, με 46 νεκρούς, ενώ ενισχύονται οι διεθνείς πιέσεις επί του κομμουνιστικού καθεστώτος της Πιονγκγιάνγκ.
Ταυτόχρονα, η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον, η οποία επισκέπτεται το Τόκιο, δήλωσε σήμερα ότι η Βόρεια Κορέα «πρέπει να εγκαταλείψει την προκλητική της στάση».
«Η Βόρεια Κορέα ξεπέρασε τα όρια και για μια τέτοια πράξη θα την κάνουμε να πληρώσει», είχε δηλώσει προηγουμένως ο Νοτιοκορεάτης υπουργός Αμυνας Κιμ Τάε-Γιούνγκ, προσθέτοντας ότι μεταξύ των προβλεπόμενων μέτρων περιλαμβάνεται η επιβολή συμπληρωματικών κυρώσεων εναντίον της Πιονγκγιάνγκ από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Νότιας Κορέας Λι Μιούνγκ-Μπακ χαρακτήρισε το ναυάγιο «στρατιωτική πρόκληση που συνιστά παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, της συνθήκης εκεχειρίας του Πολέμου της Βόρειας Κορέας και της διακορεατικής συμφωνίας πλαισίου του 1991».
Ωστόσο, φαίνεται ότι η Σεούλ έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο στρατιωτικής απάντησης, από το φόβο γενικευμένης σύρραξης. «Το περιστατικό αυτό είναι τόσο σοβαρό που πρέπει να είναι είμαστε πολύ συνετοί ως προς τον τρόπο διαχείρισής του», είπε ο Νοτιοκορεάτης πρόεδρος.
Η διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών στη Νότια Κορέα, που ελέγχεται από την Ουάσινγκτον, δήλωσε σήμερα ότι θα αναπτύξει επί τόπου «μια ειδική ομάδα έρευνας» για να εξετάσει τα αποτελέσματα της διεθνούς, υπό τη Σεούλ, έρευνας και «να προσδιορίσει τον βαθμό παραβίασης της εκεχειρίας (του 1953)».
Για δεύτερη φορά σε διάστημα δύο ημερών, η Πιονγκγιάνγκ αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη στο ναυάγιο της κορβέτας και κατηγόρησε τη Σεούλ για «κατασκευή» αποδεικτικών στοιχείων δηλώνοντας ότι οι δύο χώρες βρίσκονται πλέον «στα πρόθυρα του πολέμου».
Ανώτατος αξιωματούχος της Νότιας Κορέας δήλωσε ότι η επίθεση εναντίον της κορβέτας αποτελεί πράξη εκδίκησης που συνδέεται με ένα επεισόδιο στα θαλάσσια σύνορα των δύο Κορεών, κατά τη διάρκεια του οποίου βορειοκορεατικό περιπολικό σκάφος τυλίχθηκε στις φλόγες.
Στόχος του τορπιλισμού ήταν «η αποκατάσταση της τιμής του στρατού και η ανύψωση του ηθικού του», δήλωσε ο στρατηγός Χουάνγκ Γουόν-Ντονγκ, διευθυντής της υπηρεσίας πληροφοριών αμύνης της Νότιας Κορέας.
Η Ουάσινγκτον προειδοποίησε χθες ότι η βορειοκορεατική επίθεση «θα έχει αναμφίβολα συνέπειες», διευκρινίζοντας ότι η αμερικανική δύναμη 28.000 ανδρών που βρίσκεται στη Νότια Κορέα δεν έχει τεθεί σε κατάσταση συναγερμού.
Η Χίλαρι Κλίντον, η οποία πραγματοποιεί περιοδεία στην Ασία, αρχίζοντας από την Ιαπωνία, θα επισκεφθεί στη συνέχεια την Κίνα και τη Νότια Κορέα και θα έχει στο Πεκίνο συνομιλίες για το ναυάγιο της νοτιοκορεατικής κορβέτας.
Σύμφωνα με τους αναλυτές, η Κίνα, κύριος σύμμαχος της Βόρειας Κορέας, είναι πιθανόν να υποστηρίξει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ την επιβολή συμπληρωματικών κυρώσεων, αλλά κύριο μελημά της είναι η διασφάλιση της σταθερότητας στην περιοχή. Χθες, το Πεκίνο απηύθυνε προς όλες τις πλευρές έκκληση για αυτοσυγκράτηση.
από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Το σημερινό κράτος χρειάζεται ΑΝΑΣΚΟΛΟΠΙΣΜΟ.
«Επανίδρυση του κράτους»
Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα
Αυτές οι πολιτικές πομφολογίες εκπέμπονται από το προεδρικό μέγαρο μετά τη σύσκεψη των συνενόχων πολιτικών αρχηγών.
Το σημερινό κράτος χρειάζεται ΑΝΑΣΚΟΛΟΠΙΣΜΟ.
«Kάναμε λάθος»
Αυτή την «αυτοκριτική» κάνουν πολλοί διεφθαρμένοι πολιτικοί. Πρέπει να γνωρίζουν ότι το πολιτικό λάθος ισοδυναμεί με εθνικό έγκλημα.
Το εθνικό έγκλημα οδηγεί στο Γουδί ή στην αυτοκτονία.
Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα
Αυτές οι πολιτικές πομφολογίες εκπέμπονται από το προεδρικό μέγαρο μετά τη σύσκεψη των συνενόχων πολιτικών αρχηγών.
Το σημερινό κράτος χρειάζεται ΑΝΑΣΚΟΛΟΠΙΣΜΟ.
«Kάναμε λάθος»
Αυτή την «αυτοκριτική» κάνουν πολλοί διεφθαρμένοι πολιτικοί. Πρέπει να γνωρίζουν ότι το πολιτικό λάθος ισοδυναμεί με εθνικό έγκλημα.
Το εθνικό έγκλημα οδηγεί στο Γουδί ή στην αυτοκτονία.
Οι traders "σταθμίζουν" τις κινήσεις του ευρώ χωρίς την Ελλάδα
ΛΟΝΔΙΝΟ (Dow Jones) – Οι traders αρχίζουν να σκέφτονται τις πιθανές επιδόσεις του ευρώ στην περίπτωση που τα πιο αδύναμα μέλη της Ευρωζώνης την εγκαταλείψουν, κρίνοντας από την αντίδραση της αγοράς στις αβάσιμες φήμες που κυκλοφόρησαν την Τετάρτη ότι η Ελλάδα ήταν έτοιμη να φύγει από τη ζώνη.
Το ευρώ δεν υποχώρησε αμέσως μετά την κυκλοφορία των αβάσιμων φημών στις συναλλαγές της Νέας Υόρκης. Στον αντίποδα, το νόμισμα συνέχισε να ενισχύεται, από το "τρομακτικό" χαμηλό τεσσάρων ετών έναντι του δολαρίου, ωθούμενο από την άλλη αμφιλεγόμενη φήμη της ημέρας ότι βρισκόταν προ των πυλών συντονισμένη παρέμβαση για τη στήριξη του ευρώ.
Τα αναξιόπιστα σενάρια και οι φήμες αποτελούν συνηθισμένα φαινόμενα όταν οι αγορές πλήττονται από νευρικότητα και σημειώνουν έντονες διακυμάνσεις, όπως συμβαίνει αυτή τη στιγμή στις αγορές συναλλάγματος. Λίγοι traders πίστεψαν πραγματικά ότι η Ελλάδα ήταν έτοιμη να «σκάσει», καθώς δεν ήταν σαφές από πού προέρχονταν οι φήμες, αν και πολλοί νόμιζαν ότι ήταν πιθανό. Έλληνες αξιωματούχοι προχώρησαν σε άμεση διάψευση των φημών.
Ωστόσο, το γεγονός ότι το ευρώ δεν υποχώρησε προσφέρει μία ένδειξη ότι πολλοί traders αρχίζουν να αναρωτιούνται αν θα ήταν καλύτερα τα πράγματα για το νόμισμα χωρίς τα πιο προβληματικά μέλη του.
«Το γεγονός ότι το ευρώ σημείωσε ράλι λόγω της συγκεκριμένης φήμης δίνει έμφαση στο πως βλέπει η αγορά την Ελλάδα κατά την τρέχουσα περίοδο», σχολίασε ο Daragh Maher, αναλυτής συναλλάγματος της γαλλικής τράπεζας Credit Agricole στο Λονδίνο.
Η πάσχουσα Ελλάδα, καθώς και σημαντικοί φορείς της Ευρωζώνης όπως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, επιμένουν εδώ και πολύ καιρό ότι δεν τίθεται θέμα εξόδου της Ελλάδας από το κοινό νόμισμα. Πράγματι, η Ελλάδα προσπαθεί να προχωρήσει σε πολύ σκληρά μέτρα για να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες και να επαναφέρει τα οικονομικά της χώρας σε αντιστοιχία με τους στόχους της Ευρωζώνης.
Πολλοί επενδυτές πιστεύουν την επίσημη γραμμή.
«Εκτιμώ ότι υπάρχει πολύ μεγάλο πολιτικό συμφέρον στο ευρώ για να διαλυθεί», σημείωσε ο Michael Sneyd, αναλυτής συναλλάγματος της επενδυτικής εταιρείας Barclays Wealth στο Λονδίνο.
«Η έξοδος της Ελλάδας δεν θα επιλύσει τα προβλήματα της– το χρέος θα παρέμενε σε ευρώ, προκαλώντας πιθανότατα την χρεοκοπία της. Το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας θα λυνόταν, ωστόσο η εξαίρεσή της από τις χρηματαγορές θα παρεμπόδισε την ανάκαμψη της», πρόσθεσε ο Sneyd.
«Η επαναφορά ενός νομίσματος με μοναδικό σκοπό την υποτίμησή του είναι συνταγή καταστροφής», συμφωνεί ο Marc Chandler, αναλυτής της αμερικανικής τράπεζας Brown Brothers Harriman.
Ωστόσο, τα μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα έχουν προκαλέσει την άγρια και μερικές φορές βίαιη αντίδραση του κόσμου, εγείροντας αμφιβολίες για το αν η Αθήνα μπορεί στην πραγματικότητα να περάσει τις μεταρρυθμίσεις.
«Μου φαίνεται απίθανο η Ελλάδα να προτίθεται να επιβάλει το μέγεθος της μείωσης των πραγματικών μισθών που απαιτείται για να παραμείνει στην Ευρωζώνη, συνεπώς μπορεί οι Έλληνες να λάβουν τη λογική απόφαση της εξόδου», τονίζει ο Paul Lambert, επενδυτής του hedge fund Polar Capital στο Λονδίνο.
Για όσο καιρό διατηρείται η συγκεκριμένη υποψία, που θα μπορούσε να κρατήσει χρόνια, traders και επενδυτές θα συνεχίσουν να πιστεύουν ότι η έξοδος αποτελεί τουλάχιστον μία θεωρητική πιθανότητα.
Κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά τι θα σημαίνει για την αξία του κοινού νομίσματος η έξοδος της Ελλάδας, αν και η, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμη, απότομη πτώση του μοιάζει πολύ πιθανή.
«Η Ελλάδα είναι μικρή, ωστόσο η απόφαση να φύγει θα αποτελούσε επίθεση στη δομή του νομίσματος, και ο κόσμος θα αναρωτιόταν αν και άλλοι θα πράξουν το ίδιο, συνεπώς το ευρώ θα υποχωρούσε», υποστήριξε ο Neil Mellor, αναλυτής συναλλάγματος της The Bank of New York Mellon στο Λονδίνο.
«Ωστόσο μακροπρόθεσμα, αν το ευρώ επέστρεφε στον πυρήνα της ζώνης, θα έπρεπε να είναι ισχυρότερο», σημείωσε.
Στο 33% η πιθανότητα αναδιοργάνωσης του Ελληνικού χρέους
Οι αναλυτές βλέπουν ελαφρώς αυξημένη πιθανότητα να υποχρεωθεί η Ελλάδα να προχωρήσει σε αναδιοργάνωση χρεών στα επόμενα 5 χρόνια, σύμφωνα με το αποτέλεσμα της πιο πρόσφατης έρευνας του πρακτορείου Reuters.
Στο τωρινό Reuters Poll, ο μέσος όρος των απαντήσεων δείχνει πιθανότητα 33% για αναδιοργάνωση του ελληνικού χρέους εντός της 5ετίας, ένα ποσοστό ελαφρώς αυξημένο από το 30% στην έρευνα του προηγούμενου μήνα.
Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, οι 28 από τους 34 οικονομολόγους που συμμετείχαν, πιστεύουν ότι η αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας υπέστη, σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον, ζημία εξαιτίας του προγράμματος αγοράς ομόλογων.
Το ευρώ δεν υποχώρησε αμέσως μετά την κυκλοφορία των αβάσιμων φημών στις συναλλαγές της Νέας Υόρκης. Στον αντίποδα, το νόμισμα συνέχισε να ενισχύεται, από το "τρομακτικό" χαμηλό τεσσάρων ετών έναντι του δολαρίου, ωθούμενο από την άλλη αμφιλεγόμενη φήμη της ημέρας ότι βρισκόταν προ των πυλών συντονισμένη παρέμβαση για τη στήριξη του ευρώ.
Τα αναξιόπιστα σενάρια και οι φήμες αποτελούν συνηθισμένα φαινόμενα όταν οι αγορές πλήττονται από νευρικότητα και σημειώνουν έντονες διακυμάνσεις, όπως συμβαίνει αυτή τη στιγμή στις αγορές συναλλάγματος. Λίγοι traders πίστεψαν πραγματικά ότι η Ελλάδα ήταν έτοιμη να «σκάσει», καθώς δεν ήταν σαφές από πού προέρχονταν οι φήμες, αν και πολλοί νόμιζαν ότι ήταν πιθανό. Έλληνες αξιωματούχοι προχώρησαν σε άμεση διάψευση των φημών.
Ωστόσο, το γεγονός ότι το ευρώ δεν υποχώρησε προσφέρει μία ένδειξη ότι πολλοί traders αρχίζουν να αναρωτιούνται αν θα ήταν καλύτερα τα πράγματα για το νόμισμα χωρίς τα πιο προβληματικά μέλη του.
«Το γεγονός ότι το ευρώ σημείωσε ράλι λόγω της συγκεκριμένης φήμης δίνει έμφαση στο πως βλέπει η αγορά την Ελλάδα κατά την τρέχουσα περίοδο», σχολίασε ο Daragh Maher, αναλυτής συναλλάγματος της γαλλικής τράπεζας Credit Agricole στο Λονδίνο.
Η πάσχουσα Ελλάδα, καθώς και σημαντικοί φορείς της Ευρωζώνης όπως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, επιμένουν εδώ και πολύ καιρό ότι δεν τίθεται θέμα εξόδου της Ελλάδας από το κοινό νόμισμα. Πράγματι, η Ελλάδα προσπαθεί να προχωρήσει σε πολύ σκληρά μέτρα για να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες και να επαναφέρει τα οικονομικά της χώρας σε αντιστοιχία με τους στόχους της Ευρωζώνης.
Πολλοί επενδυτές πιστεύουν την επίσημη γραμμή.
«Εκτιμώ ότι υπάρχει πολύ μεγάλο πολιτικό συμφέρον στο ευρώ για να διαλυθεί», σημείωσε ο Michael Sneyd, αναλυτής συναλλάγματος της επενδυτικής εταιρείας Barclays Wealth στο Λονδίνο.
«Η έξοδος της Ελλάδας δεν θα επιλύσει τα προβλήματα της– το χρέος θα παρέμενε σε ευρώ, προκαλώντας πιθανότατα την χρεοκοπία της. Το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας θα λυνόταν, ωστόσο η εξαίρεσή της από τις χρηματαγορές θα παρεμπόδισε την ανάκαμψη της», πρόσθεσε ο Sneyd.
«Η επαναφορά ενός νομίσματος με μοναδικό σκοπό την υποτίμησή του είναι συνταγή καταστροφής», συμφωνεί ο Marc Chandler, αναλυτής της αμερικανικής τράπεζας Brown Brothers Harriman.
Ωστόσο, τα μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα έχουν προκαλέσει την άγρια και μερικές φορές βίαιη αντίδραση του κόσμου, εγείροντας αμφιβολίες για το αν η Αθήνα μπορεί στην πραγματικότητα να περάσει τις μεταρρυθμίσεις.
«Μου φαίνεται απίθανο η Ελλάδα να προτίθεται να επιβάλει το μέγεθος της μείωσης των πραγματικών μισθών που απαιτείται για να παραμείνει στην Ευρωζώνη, συνεπώς μπορεί οι Έλληνες να λάβουν τη λογική απόφαση της εξόδου», τονίζει ο Paul Lambert, επενδυτής του hedge fund Polar Capital στο Λονδίνο.
Για όσο καιρό διατηρείται η συγκεκριμένη υποψία, που θα μπορούσε να κρατήσει χρόνια, traders και επενδυτές θα συνεχίσουν να πιστεύουν ότι η έξοδος αποτελεί τουλάχιστον μία θεωρητική πιθανότητα.
Κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά τι θα σημαίνει για την αξία του κοινού νομίσματος η έξοδος της Ελλάδας, αν και η, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμη, απότομη πτώση του μοιάζει πολύ πιθανή.
«Η Ελλάδα είναι μικρή, ωστόσο η απόφαση να φύγει θα αποτελούσε επίθεση στη δομή του νομίσματος, και ο κόσμος θα αναρωτιόταν αν και άλλοι θα πράξουν το ίδιο, συνεπώς το ευρώ θα υποχωρούσε», υποστήριξε ο Neil Mellor, αναλυτής συναλλάγματος της The Bank of New York Mellon στο Λονδίνο.
«Ωστόσο μακροπρόθεσμα, αν το ευρώ επέστρεφε στον πυρήνα της ζώνης, θα έπρεπε να είναι ισχυρότερο», σημείωσε.
Στο 33% η πιθανότητα αναδιοργάνωσης του Ελληνικού χρέους
Οι αναλυτές βλέπουν ελαφρώς αυξημένη πιθανότητα να υποχρεωθεί η Ελλάδα να προχωρήσει σε αναδιοργάνωση χρεών στα επόμενα 5 χρόνια, σύμφωνα με το αποτέλεσμα της πιο πρόσφατης έρευνας του πρακτορείου Reuters.
Στο τωρινό Reuters Poll, ο μέσος όρος των απαντήσεων δείχνει πιθανότητα 33% για αναδιοργάνωση του ελληνικού χρέους εντός της 5ετίας, ένα ποσοστό ελαφρώς αυξημένο από το 30% στην έρευνα του προηγούμενου μήνα.
Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, οι 28 από τους 34 οικονομολόγους που συμμετείχαν, πιστεύουν ότι η αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας υπέστη, σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον, ζημία εξαιτίας του προγράμματος αγοράς ομόλογων.
21/5/10
Θέλουν παγκόσμιο νόμισμα και πόλεμο στο Ιράν
Αποκαλυπτικό βίντεο με τον Alex Jones να συζητά με τον Paul Watson, συντάκτη του prisonplanet.com για τα τεκταινόμενα στην Ιρλανδία όπου έγινε συνάντηση της ΤΡΙΜΕΡΟΥΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ για να συζητηθεί και να αποφασιστεί το μέλλον του πλανήτη. Η ατζέντα οριοθετείται σε δύο σημεία. Στο παγκόσμιο νόμισμα που ετοιμάζουν καθώς και στον Πόλεμο με το Ιράν για να υλοποιηθεί η ατζέντα της παγκόσμιας κυβέρνησης και να παρουσιαστούν οι κύριοι ως «σωτήρες» που δεν θα επιτρέψουν να γίνει πόλεμος ξανα.
Η Τριμερής Επιτροπή είναι μία από τις κορυφαίες λέσχες των ελίτ της Γης που εργάζονται για την εγκαθίδρυση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης.
Το 1973 ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ ζήτησε από τον καθηγητή Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι να διοργανώσει ένα κλαμπ κορυφαίων πολιτικών και επιχειρηματιών από τη Βόρεια Αμερική (ΗΠΑ και Καναδά), την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ιαπωνία για να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των τριών αυτών πόλων. Έτσι γεννήθηκε η Τριμερής Επιτροπή (Trilateral Commission) της οποίας τα 350 περίπου μέλη και οι προσκεκλημένοι τους συναντώνται κάθε φθινόπωρο εκ περιτροπής στην Αμερική, στην Ευρώπη και στην Ιαπωνία.
http://redskywarning.blogspot.com/2010/05/blog-post_5326.html
Ο... πατριωτισμός του Κοινοβουλίου και η συμπεριφορά των κομμάτων
Του πολίτη Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα
Ετούτο τον καιρό, λόγω της οικονομικής χρεοκοπίας της πατρίδας, ο πρωθυπουργός αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει την «μικρή» λέξη πατριωτισμός, τον οποίο επικαλέστηκε για την οικονομική ενίσχυση των Ελλήνων στα άδεια ταμεία.
Στην πρωθυπουργική έκκληση μετά δυσκολίας και πρόδηλης δυστροπίας, ανταποκρίθηκαν οι εθνοπατέρες, όπως γράφει σχετικό ρεπορτάζ: «Ύστερα από συνεχείς πιέσεις οι «τριακόσιοι» έστω και παραπονούμενοι, προχώρησαν σε μεγαλύτερες περικοπές» («Η Καθημερινή», 2 Απριλίου, σελ. 4).
Αυτή η «πατριωτική» συμπεριφορά αφορά κυρίως τους βουλευτές των δύο κομμάτων εξουσίας (ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.), οι κυβερνήσεις των οποίων – μαζί με τους κάθε λογής «ιδεολόγους» των κομμάτων τους – καταλήστεψαν τα δημόσια ταμεία, όπου τα βρήκαν και όταν το μπόρεσαν!
Στο ίδιο ρεπορτάζ διαβάζουμε ότι εξαίρεση σ’ αυτή τη συμπεριφορά αποτέλεσε η κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ, η πρόεδρος της οποίας «ευθαρσώς τόνισε τη λύση της μείωσης των βουλευτικών μισθών, την κατάργηση των βουλευτικών συντάξεων καθώς και την κατάργηση της αμοιβής που παίρνει ο βουλευτής για τη συμμετοχή του σε μία Επιτροπή, για τι αυτό είναι το έργο του».
Καθαρές κουβέντες, καθαρή στάση, αληθινή ανταπόκριση στην έκκληση του πρωθυπουργού για να σωθεί η Ελλάδα από το ναυάγιο.
Απ΄ ότι γνωρίζω και το κόμμα του ΛΑΟΣ έκανε θετικές προτάσεις και χειρονομίες για τη μείωση των αμοιβών των βουλευτών του και στο απώτερο παρελθόν κατέθεσε ένα σημαντικό ποσό στο «Ταμείο της φτώχειας».
Ναι, σε αυτό το εθνικό κατάντημα συνέβαλε ουσιαστικά... ο πατριωτισμός των βουλευτών των δύο κομμάτων εξουσίας.
Πώς και πότε η Ελλάδα θα τους αναγκάσει να πληρώσουν τις εθνικές δολιοφθορές που έκαναν;
Α΄Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως για τα Εθνικά Θέματα
Ετούτο τον καιρό, λόγω της οικονομικής χρεοκοπίας της πατρίδας, ο πρωθυπουργός αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει την «μικρή» λέξη πατριωτισμός, τον οποίο επικαλέστηκε για την οικονομική ενίσχυση των Ελλήνων στα άδεια ταμεία.
Στην πρωθυπουργική έκκληση μετά δυσκολίας και πρόδηλης δυστροπίας, ανταποκρίθηκαν οι εθνοπατέρες, όπως γράφει σχετικό ρεπορτάζ: «Ύστερα από συνεχείς πιέσεις οι «τριακόσιοι» έστω και παραπονούμενοι, προχώρησαν σε μεγαλύτερες περικοπές» («Η Καθημερινή», 2 Απριλίου, σελ. 4).
Αυτή η «πατριωτική» συμπεριφορά αφορά κυρίως τους βουλευτές των δύο κομμάτων εξουσίας (ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.), οι κυβερνήσεις των οποίων – μαζί με τους κάθε λογής «ιδεολόγους» των κομμάτων τους – καταλήστεψαν τα δημόσια ταμεία, όπου τα βρήκαν και όταν το μπόρεσαν!
Στο ίδιο ρεπορτάζ διαβάζουμε ότι εξαίρεση σ’ αυτή τη συμπεριφορά αποτέλεσε η κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ, η πρόεδρος της οποίας «ευθαρσώς τόνισε τη λύση της μείωσης των βουλευτικών μισθών, την κατάργηση των βουλευτικών συντάξεων καθώς και την κατάργηση της αμοιβής που παίρνει ο βουλευτής για τη συμμετοχή του σε μία Επιτροπή, για τι αυτό είναι το έργο του».
Καθαρές κουβέντες, καθαρή στάση, αληθινή ανταπόκριση στην έκκληση του πρωθυπουργού για να σωθεί η Ελλάδα από το ναυάγιο.
Απ΄ ότι γνωρίζω και το κόμμα του ΛΑΟΣ έκανε θετικές προτάσεις και χειρονομίες για τη μείωση των αμοιβών των βουλευτών του και στο απώτερο παρελθόν κατέθεσε ένα σημαντικό ποσό στο «Ταμείο της φτώχειας».
Ναι, σε αυτό το εθνικό κατάντημα συνέβαλε ουσιαστικά... ο πατριωτισμός των βουλευτών των δύο κομμάτων εξουσίας.
Πώς και πότε η Ελλάδα θα τους αναγκάσει να πληρώσουν τις εθνικές δολιοφθορές που έκαναν;
Οι μίζες προηγήθηκαν και δόθηκαν σε μάρκα
του Δημήτρη Τσαλαπάτη
Μπορεί να είπε, όσα είπε για τους Έλληνες και μαζί της μας έσουραν άλλα τόσα και κάμποσοι δικοί της .
Μπορεί η πατρίδα της να μας δανείζει τελικά , (έστω και με καπέλο) για να ξοφλήσουμε τα δανεικά μας και για να πάρει μπροστά η αγορά .
Μπορεί ακόμα να πληρώνουμε ακριβά αυτή την καθυστέρηση , μαζί με την πολιτική .
Από χθες, όμως, η «Φράου Αγγέλα» δείχνει να στηλώνει τα πόδια απέναντι στις αγορές αλλά και στον άκρατο ατλαντισμό, που έχει παρασύρει κάποιους άλλους εταίρους της. Προτείνει λοιπόν εν όψει της Συνόδου Κορυφής καθαρή ευρωπαϊκή απάντηση στην κρίση:
• με επιβολή παγκόσμιου φόρου στις Τράπεζες
• με δημιουργία ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης .
Και με τον τρόπο αυτόν έρχεται κάπως πιο κοντά στους αδύναμους κρίκους του νότου , που πληρώνουν ακριβά την εισβολή και την επιδρομή με τα σπρεντ.
Κάπως έτσι η δική μας πατρίδα, στα απόνερα της επίσκεψης του Σουλτάνου, ο οποίος επιμένει με θράσος στο «casus bellι» ματώνει στην κρίση:
- με συντάξεις που δεν φτάνουν να καλύψουν ούτε τα βασικά στην τρίτη ηλικία.
- με το ΔΝΤ να κοιτάει με μισό μάτι το δώρο και την άδεια που έχει απομείνει, σε όσους έχουν (ακόμη) την δουλειά τους.
- με δημόσιους υπάλληλους, που κάποιοι τους κάνουν να αισθάνονται ένοχοι επειδή είναι ακόμη όρθιοι .
- Με την ανεργία να φτιάχνει ρετιρέ απελπισίας κυρίως με νέους .
Και την υπόθεση της Siemens να κρατάει δεμένη την πολιτική ζωή .
Ίσως γιατί οι καταθέσεις έγιναν σε μάρκα .
Έστω και αν η σημερινή Γερμανία επιμένει στο ευρώ.
Υ.Γ. Όπως και εμείς άλλωστε.
Μπορεί να είπε, όσα είπε για τους Έλληνες και μαζί της μας έσουραν άλλα τόσα και κάμποσοι δικοί της .
Μπορεί η πατρίδα της να μας δανείζει τελικά , (έστω και με καπέλο) για να ξοφλήσουμε τα δανεικά μας και για να πάρει μπροστά η αγορά .
Μπορεί ακόμα να πληρώνουμε ακριβά αυτή την καθυστέρηση , μαζί με την πολιτική .
Από χθες, όμως, η «Φράου Αγγέλα» δείχνει να στηλώνει τα πόδια απέναντι στις αγορές αλλά και στον άκρατο ατλαντισμό, που έχει παρασύρει κάποιους άλλους εταίρους της. Προτείνει λοιπόν εν όψει της Συνόδου Κορυφής καθαρή ευρωπαϊκή απάντηση στην κρίση:
• με επιβολή παγκόσμιου φόρου στις Τράπεζες
• με δημιουργία ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης .
Και με τον τρόπο αυτόν έρχεται κάπως πιο κοντά στους αδύναμους κρίκους του νότου , που πληρώνουν ακριβά την εισβολή και την επιδρομή με τα σπρεντ.
Κάπως έτσι η δική μας πατρίδα, στα απόνερα της επίσκεψης του Σουλτάνου, ο οποίος επιμένει με θράσος στο «casus bellι» ματώνει στην κρίση:
- με συντάξεις που δεν φτάνουν να καλύψουν ούτε τα βασικά στην τρίτη ηλικία.
- με το ΔΝΤ να κοιτάει με μισό μάτι το δώρο και την άδεια που έχει απομείνει, σε όσους έχουν (ακόμη) την δουλειά τους.
- με δημόσιους υπάλληλους, που κάποιοι τους κάνουν να αισθάνονται ένοχοι επειδή είναι ακόμη όρθιοι .
- Με την ανεργία να φτιάχνει ρετιρέ απελπισίας κυρίως με νέους .
Και την υπόθεση της Siemens να κρατάει δεμένη την πολιτική ζωή .
Ίσως γιατί οι καταθέσεις έγιναν σε μάρκα .
Έστω και αν η σημερινή Γερμανία επιμένει στο ευρώ.
Υ.Γ. Όπως και εμείς άλλωστε.
Ο «ΝΕΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ» ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ
Ο «ΝΕΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ» ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΜΙΑΣ ΠΡΩΤΟΦΑΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΦΑΛΑΓΓΑΣ ΠΟΥ ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΕΙ ΚΑΙ ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ.
Ο αγώνας για κοινωνικές κατακτήσεις, ο ταξικά προσανατολισμένος αγώνας των λαών, δεν αντιπαρατίθεται στον αυτονόητο καθολικό μας αγώνα για την ανάκτηση και εδραίωση της εθνικής μας αξιοπρέπειας. Αντίθετα μέσα και παράλληλα με αυτόν, βρίσκει την πληρέστερη, ουσιαστικότερη και διαχρονική δικαίωσή του.
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/05/blog-post_8469.html
«ΝΕΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ.» Είναι το σύνθημα πίσω από το οποίο ταμπουρώθηκε ένας εντολοδόχος «ηγέτης» που με πολιορκητική μηχανή την πολιτική ψευδολογία, ανεδείχθη στην κυβερνητική εξουσία του τόπου.
Είναι το ψευδεπίγραφο άλλοθι πίσω από το οποίο επιχειρήθηκε να μακιγιαριστεί το πλέον ταπεινωτικό σχέδιο σε βάρος ενός λαού, και ο ομολογημένος στόχος ενός πολιτικού - μαριονέτα, να μετατρέψει τη χώρα που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί, σε θέατρο πειραματισμών για την εφαρμογή των σχεδίων της παγκόσμιας διακυβέρνησης...
Είναι ο φερετζές του ενδοτισμού, πίσω από τον οποίο ξετυλίγεται ένα ύπουλο σχέδιο άλωσης - απροκάλυπτης παράδοσης της χώρας, με στόχο την κοινωνική της αποσάθρωση, την γεωπολιτική της αποδυνάμωση, και τη δραστική περιστολή της εθνικής της κυριαρχίας...
Είναι το χωνευτήρι μέσα στο οποίο πολτοποιήθηκε το διαχρονικό παραμύθι του «πατριωτικού ΠΑΣΟΚ» μέσα από το οποίο αυτό που κατά τεκμήριο ευνουχήθηκε, ήταν η όποια παρακαταθήκη ελπίδας των πλανημένων και των αφελών...
Οι στόχοι των εμπνευστών του είναι σαφείς.
Προκύπτουν άμεσα από τις προτεραιότητες που οι ίδιοι ενέταξαν στον πολιτικό σχεδιασμό και στην «άσκηση» του κυβερνητικού τους «έργου».
Πρώτος στόχος τους η ελληνική κοινωνία.
Θέλησαν να δηλητηριάσουν τις συνεκτικές της αξίες που μπορούν να εξασφαλίζουν την πρωτογενή ιδεολογική της ενότητα, για να κάμψουν το φρόνημα, την αυτοπεποίθηση και την πηγή έμπνευσης της αποφασιστικότητάς της, με στόχο τον καθολικό της παροπλισμό.
Η διαχείριση του λαθρομεταναστευτικού, δεν ήταν μια κορυφαία εκδήλωση ανθρωπισμού, από ένα πολιτικό σύστημα που είναι έτσι κι αλλιώς απάνθρωπο και αδίστακτο απέναντι στον ίδιο τον πολίτη.
Δεν ήταν μια απόπειρα - έστω και πλημμελής - να διαχειριστούν την ανέχεια και τον κατατρεγμό κάποιων «δυστυχισμένων» υπό το πρίσμα του όποιου ψευτοδιεθνιστικού νεφελώματος στα προσκυνημένα τους μυαλά.
Ήταν ένα προμελετημένο σχέδιο με στόχο τη ναρκοθέτηση της Ελληνικής κοινωνίας στο μαλακό της υπογάστριο.
Ήταν μια επένδυση σε ένα βρώμικο σενάριο ολέθρου και καταστροφής. Ήταν ο κοινωνικός δοσιλογισμός σε όλο του το μεγαλείο.
Η απλούστερη στρατηγική κοινωνικής ναρκοθέτησης που την επόμενη περίοδο θα αφυπνίσει χειραγωγούμενη, έναν ολέθριο εφιάλτη.
Απέναντι σ ένα τέτοιο σχέδιο καλά οργανωμένο μέχρι και την τελευταία του λεπτομέρεια, δε χωρούν κανενός είδους αυταπάτες. Τον κατευθυνόμενο εθνομηδενισμό και κυρίως τα επιθετικά και επικίνδυνα χαρακτηριστικά του, οφείλουμε να τα αποκαλύπτουμε και όχι να καθιστάμεθα συνένοχοι συγκαλύπτοντας την ουσία και το περιεχόμενό τους, μέσα από ψευδεπίγραφες ιδεολογικές αυταπάτες.
Οι διεθνιστικές προσεγγίσεις στην πολιτική μεθοδολογία και την πρακτική, συνιστούν εργαλείο ενδυνάμωσης της πάλης των λαών, έμπρακτης αλληλεγγύης αυτοθυσίας και υποστήριξης των αγώνων τους για ανατροπή και οικοδόμηση.
Και ως τέτοιες, δεν μπορεί να αποτελούν νεφελώδες άλλοθι που να νομιμοποιεί - ανεξάρτητα από σκοπιμότητες - τις Νεοταξικές στρατηγικές απαξίωσης των εθνικών ιδιαιτεροτήτων, και ισοπέδωσης προς τα κάτω της πολιτισμικής διαφορετικότητας.
Δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελούν άλλοθι που να νομιμοποιεί ανατροπές αποξένωσης στη γειτονιά και την κοινωνία.
Δε γίνεται να μετατρέπονται από ιδεολογικό εφόδιο που πρέπει να στηρίζει και να ενιαιοποιεί την πάλη των λαών ενάντια στον κοινό εχθρό του, σε εργαλείο πολτοποίησης των εθνών που να υπηρετεί τα σχέδια καθυπόταξης, αποσύνθεσης και αποδυνάμωσης που είναι σχέδια και επιδιώξεις του εχθρού του.
Ας το καταλάβουν οι πάντες.
Η επιβεβλημένη και φυτευτή ανομοιογένεια, επειδή ακριβώς είναι και χειραγωγούμενη, μπολιάζει τις κοινωνίες με μίση και αντιπαλότητα και δε συμβάλει στην εμπέδωση του αμοιβαίου σεβασμού και της αλληλεγγύης.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ>>> http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/05/blog-post_8469.html
Ο αγώνας για κοινωνικές κατακτήσεις, ο ταξικά προσανατολισμένος αγώνας των λαών, δεν αντιπαρατίθεται στον αυτονόητο καθολικό μας αγώνα για την ανάκτηση και εδραίωση της εθνικής μας αξιοπρέπειας. Αντίθετα μέσα και παράλληλα με αυτόν, βρίσκει την πληρέστερη, ουσιαστικότερη και διαχρονική δικαίωσή του.
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/05/blog-post_8469.html
«ΝΕΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ.» Είναι το σύνθημα πίσω από το οποίο ταμπουρώθηκε ένας εντολοδόχος «ηγέτης» που με πολιορκητική μηχανή την πολιτική ψευδολογία, ανεδείχθη στην κυβερνητική εξουσία του τόπου.
Είναι το ψευδεπίγραφο άλλοθι πίσω από το οποίο επιχειρήθηκε να μακιγιαριστεί το πλέον ταπεινωτικό σχέδιο σε βάρος ενός λαού, και ο ομολογημένος στόχος ενός πολιτικού - μαριονέτα, να μετατρέψει τη χώρα που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί, σε θέατρο πειραματισμών για την εφαρμογή των σχεδίων της παγκόσμιας διακυβέρνησης...
Είναι ο φερετζές του ενδοτισμού, πίσω από τον οποίο ξετυλίγεται ένα ύπουλο σχέδιο άλωσης - απροκάλυπτης παράδοσης της χώρας, με στόχο την κοινωνική της αποσάθρωση, την γεωπολιτική της αποδυνάμωση, και τη δραστική περιστολή της εθνικής της κυριαρχίας...
Είναι το χωνευτήρι μέσα στο οποίο πολτοποιήθηκε το διαχρονικό παραμύθι του «πατριωτικού ΠΑΣΟΚ» μέσα από το οποίο αυτό που κατά τεκμήριο ευνουχήθηκε, ήταν η όποια παρακαταθήκη ελπίδας των πλανημένων και των αφελών...
Οι στόχοι των εμπνευστών του είναι σαφείς.
Προκύπτουν άμεσα από τις προτεραιότητες που οι ίδιοι ενέταξαν στον πολιτικό σχεδιασμό και στην «άσκηση» του κυβερνητικού τους «έργου».
Πρώτος στόχος τους η ελληνική κοινωνία.
Θέλησαν να δηλητηριάσουν τις συνεκτικές της αξίες που μπορούν να εξασφαλίζουν την πρωτογενή ιδεολογική της ενότητα, για να κάμψουν το φρόνημα, την αυτοπεποίθηση και την πηγή έμπνευσης της αποφασιστικότητάς της, με στόχο τον καθολικό της παροπλισμό.
Η διαχείριση του λαθρομεταναστευτικού, δεν ήταν μια κορυφαία εκδήλωση ανθρωπισμού, από ένα πολιτικό σύστημα που είναι έτσι κι αλλιώς απάνθρωπο και αδίστακτο απέναντι στον ίδιο τον πολίτη.
Δεν ήταν μια απόπειρα - έστω και πλημμελής - να διαχειριστούν την ανέχεια και τον κατατρεγμό κάποιων «δυστυχισμένων» υπό το πρίσμα του όποιου ψευτοδιεθνιστικού νεφελώματος στα προσκυνημένα τους μυαλά.
Ήταν ένα προμελετημένο σχέδιο με στόχο τη ναρκοθέτηση της Ελληνικής κοινωνίας στο μαλακό της υπογάστριο.
Ήταν μια επένδυση σε ένα βρώμικο σενάριο ολέθρου και καταστροφής. Ήταν ο κοινωνικός δοσιλογισμός σε όλο του το μεγαλείο.
Η απλούστερη στρατηγική κοινωνικής ναρκοθέτησης που την επόμενη περίοδο θα αφυπνίσει χειραγωγούμενη, έναν ολέθριο εφιάλτη.
Απέναντι σ ένα τέτοιο σχέδιο καλά οργανωμένο μέχρι και την τελευταία του λεπτομέρεια, δε χωρούν κανενός είδους αυταπάτες. Τον κατευθυνόμενο εθνομηδενισμό και κυρίως τα επιθετικά και επικίνδυνα χαρακτηριστικά του, οφείλουμε να τα αποκαλύπτουμε και όχι να καθιστάμεθα συνένοχοι συγκαλύπτοντας την ουσία και το περιεχόμενό τους, μέσα από ψευδεπίγραφες ιδεολογικές αυταπάτες.
Οι διεθνιστικές προσεγγίσεις στην πολιτική μεθοδολογία και την πρακτική, συνιστούν εργαλείο ενδυνάμωσης της πάλης των λαών, έμπρακτης αλληλεγγύης αυτοθυσίας και υποστήριξης των αγώνων τους για ανατροπή και οικοδόμηση.
Και ως τέτοιες, δεν μπορεί να αποτελούν νεφελώδες άλλοθι που να νομιμοποιεί - ανεξάρτητα από σκοπιμότητες - τις Νεοταξικές στρατηγικές απαξίωσης των εθνικών ιδιαιτεροτήτων, και ισοπέδωσης προς τα κάτω της πολιτισμικής διαφορετικότητας.
Δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελούν άλλοθι που να νομιμοποιεί ανατροπές αποξένωσης στη γειτονιά και την κοινωνία.
Δε γίνεται να μετατρέπονται από ιδεολογικό εφόδιο που πρέπει να στηρίζει και να ενιαιοποιεί την πάλη των λαών ενάντια στον κοινό εχθρό του, σε εργαλείο πολτοποίησης των εθνών που να υπηρετεί τα σχέδια καθυπόταξης, αποσύνθεσης και αποδυνάμωσης που είναι σχέδια και επιδιώξεις του εχθρού του.
Ας το καταλάβουν οι πάντες.
Η επιβεβλημένη και φυτευτή ανομοιογένεια, επειδή ακριβώς είναι και χειραγωγούμενη, μπολιάζει τις κοινωνίες με μίση και αντιπαλότητα και δε συμβάλει στην εμπέδωση του αμοιβαίου σεβασμού και της αλληλεγγύης.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ>>> http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/05/blog-post_8469.html
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
-
Αρχίζω από το τέλος. Σημίτης, Παπαδήμος, Καραμανλής, Αλογοσκούφης, Στουρνάρας, Χριστοδουλάκης, Προβόπουλος, Αβάπτιστος του Παπανδρέου, Συ...
.png)