Η Ελληνική Πομπηία

Στις 16 Απριλίου οι Γερμανοί πέρασαν τον Αλιάκαμονα, και ο υφυπουργός στρατιωτικών Νικόλαος Παπαδήμας υπέγραψε απόφαση για την απόλυση των ανδρών από τις κατεχόμενες περιοχές. Στο μέτωπο επικρατούσε το χάος.
Οι μονάδες διαλύονταν και οι άνδρες διαρρέαν. H Λουφτβάφε βομβάρδισε τη Χαλκίδα.
Ο Παπάγος συναντήθηκε με τον Άγγλο στρατηγό Γουίλσον έξω από την Λαμία, στον οποίο είπε, «...νομίζω ότι ήρθε η ώρα να επανεπιβιβαστούν τα αγγλικά στρατεύματα για να αποφύγει η Ελλάς ολική καταστροφή..», άποψη που ο Ουίλσον τηλεγράφησε, μέσω του Ουέιβελ, στο Λονδίνο.
Στο αεροδρόμιο του Αγρινίου προσγειώθηκε ο πρωθυπουργός της Γιουγκοσλαβίας Ντούσαν Σίμοβιτς και από εκεί πήγε στο Τατόι.
Ο Βαζαίος, ο διοικητής του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο, ως διοικητής του τρίτου Τάγματος του 29ου Συντάγματος Πεζικού ανέφερε στο ημερολόγιο της μονάδας. «Το ηθικόν των ανδρών κατήλθεν εις βαθμόν από του καλού μέχρι του μετρίου. Οι συνήθεις συζητήσεις μεταξύ αυτών είναι πως θα φθάσωσιν εις τας πατρίδας των και πότε θα λάβουν απολυτήρια. Αρνητική επίδρασι έσχεν επι του ηθικού των παλαιών οπλιτών ο συγχρονισμός των με τους νεοαφιχθέντας οπλίτας νέων κλ. οίτινες για άγνωστα αίτια προσήλθον με ηθικόν λίαν Καταπεσμένο από της πρώτης ημέρας της παρουσιάσεως των. Αρνητική επίδρασι έσχον αι καταφθάνουσαις καθ΄εκάστην πληροφορίαι ,ότι ο Γερμανικός Στρατός καταλαβών την Θες/νίκην κινείται προς Κοζάνην –Κοριτσάν και Ιωάννινα».

Στην Καλαμπάκα το πρωί της Μεγάλης Τετάρτης, οι στρατιώτες που φύλαγαν τις μεγάλες στρατιωτικές αποθήκες τροφίμων λιποτάκτησαν και οι κάτοικοι άρχισαν να τις λεηλατούν. Έπαιρναν σακιά με αλεύρι και ζάχαρη βαρέλια με λάδι, δοχεία με βούτυρο και χαλβά ό,τι μπορούσε ο καθένας και τα μετέφεραν μέχρι το σπίτι τους.

ΥΓ. Ο Εμμ. Βαζαίος μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας φυλακίστηκε για 10 μήνες στην Κόρινθο.Το 1946 εξορίστηκε στη Σέριφο, την Ικαρία, τη Θήρα και τη Μακρόνησο. Το 1947 παραπέμφθηκε σε δίκη με το αίτημα της απόταξης και την κατηγορία ότι συμμετείχε στο ΕΑΜ -ΕΛΑΣ. Η απόφαση ήταν καταδικαστική και ξαναεξορίστηκε στην Μακρόνησο ως το 1951. Λόγω της συμμετοχής του στο ΕΑΜ υπέστη έκπτωση του βαθμού του και στέρηση της στρατιωτικής του σύνταξης. Το 1952 αποκαταστάθηκε στον ΕΣ ως αντ/χης ε.α, αφού δήλωσε εγγράφως ότι παρασύρθηκε και κακώς έπραξε παραμένοντας στον ΕΛΑΣ.