Πρώτα η αξιοπρέπεια και η τιμή και μετά το στομάχι

Ας θυμηθούμε τη έλεγα προεκλογικά....

Οι «έξυπνοι» πολιτικοί για να προκόψουν χρειάζονται χαζούς ψηφοφόρους για να τους τρομάζουν τη μια με την έξοδο από το ευρώ και την άλλη με την απώλεια των καταθέσεων τους, και με την απειλή του ερχομού των «ανεύθυνων» Αριστερών. Όμως η μαυραγορίτικη λάιτ δεξιά, συνοδοιπορεί με τους κάθε είδους κομμουνιστές από το 1974 αν όχι από το 1944 και τον Λίβανο. Εκτός από την δεξιά Σκύλλα και την αριστερή Χάρυβδη, υπάρχει και ο πραγματικά προοδευτικός δημοκρατικός πατριωτικός δρόμος, που οδηγεί στην Ελλάδα του μέλλοντος μας. Μια Ελλάδα των μη προνομιούχων, με βάση λαϊκή, αγροτική και εργατική και επομένως ένα κράτος παλλαϊκό, αντιπλουτοκρατικό, χωρίς «κομματοκρατία», χωρίς επαγγελματίες επενδυτές, εκδότες, κομμουνιστές και μαυραγορίτες. Ένα Εθνικό Κράτος, σαν εκείνο που μεγαλούργησε στην Πίνδο.
Δεν υπάρχει ελευθερία, δημοκρατία, και εθνική ανεξαρτησία, χωρίς στερήσεις. Οι παππούδες μας χλεύασαν την ΑΝΤΑΝΤ και τον αποκλεισμό της με το σύνθημα,«ελιά, ελιά και Κώτσο βασιλιά», ενώ ο Ρήγας μας έμαθε ότι είναι «καλύτερα μια ώρας ελεύθερη ζωή».
Ο φτωχός τη φτώχεια δεν τη φοβάται. Πρώτα η αξιοπρέπεια και η τιμή και μετά το στομάχι. Δεν θα πάθουμε τίποτα αν δεν εισάγουμε γερμανικές μπύρες. Όπως έγραψε ο εθνικός ποιητής Ανδρέας Κάλβος, ένα Έθνος που βλέπει τους εχθρούς του με περιφρόνηση και κοιτάει τον τάφο του με αδιαφορία, δε μπορεί να νικηθεί. Και δεν πρέπει να μας απασχολούν οι κίνδυνοι από την οργή των Αγορών, αλλά μόνο οι κίνδυνοι για τις αγορές από τη δική μας Οργή.
Επομένως. Είτε διαλέγεις Διεθνή Χούντα των Αγορών και «ευρωπαϊκή ολοκλήρωση», είτε διαλέγεις δημοκρατία, Πατρίδα και Εθνική Ανεξαρτησία. Είτε Αρετή είτε Κακία.

Ο Alexis Texas επομένως και ο «αριστερός ευρωπαϊκός δρόμος», ειναι η φιλολαϊκή εκδοχή της Χούντας. Εντός, εκτός και επί τα αυτά.