Φῶς Ἑλληνικόν εἰς ἃπαντας τοὺς Ἓλληνας καὶ ἁπάσσας τὰς Ἑλληνίδας. Βροχερός εἰς τοὺς 11°C ἐν Οὐψάλα.
ΕΛΛΑΣ≡HELLAS.
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΠΡΟΣ ΑΙΣΧΙΝΗΝ
(Λέγεται ὃτι εἶχεν εἰπεῖ ὁ Δημοσθένης πρὸς τὸν Αἰσχίνην ἀπὸ τὸ βῆμα)
Οὐκ αἰσχύνει αἰσχύνη, ὦ Αἰσχίνη!
Τὸ κατακεραύνωμα τοῦ Δημοσθένους:
ΠΕΡΙ ΣΤΕΦΑΝΟΥ, 245.«ταῦτ᾽ οὖν ἀπαιτεῖς παρ᾽ ἐμοῦ, καὶ οὐκ αἰσχύνει τὸν αὐτὸν εἴς τε μαλακίαν σκώπτων καὶ τῆς Φιλίππου δυνάμεως ἀξιῶν ἕν᾽ ὄντα κρείττω γενέσθαι; καὶ ταῦτα τοῖς λόγοις;»
(Ζητάς λοιπόν από μένα να απολογηθώ γι᾽ αυτά και δεν ντρέπεσαι να χλευάζεις τον ίδιο άνθρωπο για δειλία και να αξιώνεις, ένας και μόνο άνθρωπος, να φανεί ανώτερος από τις στρατιωτικές δυνάμεις του Φιλίππου, και μάλιστα με τους λόγους; μτφ. Α.Ι.Γιαγκόπουλος).
https://www.greek-language.gr/
ἐδῶ μαλακίαν = δειλίαν.
Ἐχρειάζετο μετάφρασις; Νομίζω ὂχι. Κάποια ΑΠΟΔΟΣΙΣ Ναὶ.
Η ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ ΕΠΕΤΑΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΦΩΝΙΑΣ
Ἐπανελλήνισις εἶναι ἡ ὀρθοφωνία ἡ προερχομένη ἀπὸ τὸ στόμα τῆς μητρός κατὰ τὴν βρεφικήν ἡλικίαν.
Ὃμως ἀπὸ τὸ 1922 ἒχουν οἱ ἐπιτήδειοι "φραγκοφονιᾶδες" ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΙ (στερήσει) τὴν μητέραν, τὴν τροφόν ἀπὸ τὸ βρέφος.
Διεθνῶς, - ἐννοῶ εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ εἰς τὴν Βόρειον Ἀμερικήν -, ἠ μία Σκύλλα τῆς Διεθνοῦς Τοκογλυφίας, τὸ Ἰνστιτοῦτον Ροκφέλλερ, εἰσήγαγεν τὸ 1922 τὸν "φεμινισμόν". Ὂχι τὸν φεμινισμόν ποὺ ἀναγορεύουν ἀλλὰ τὸν ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΜΟΝ. Τὴν ἀναγκαστικήν ἒνταξιν τῶν γυναικῶν εἰς τὴν "Ἀγοράν Ἐργασίας". Τὸ ἐγκληματικόν αὐτό ἰνστιτοῦτον, ὃπως κατήγγειλεν ὁ Ἂαρον Ροῦσο τὸ 2007, μαζὶ μὲ τοὺς περίλυπους κι ἀνήθικους "Ροτσάϊλντ", "Ὀπενχάϊμερς" καὶ τὰ ἐνορχηστρωμένα τοκογλυφικά κέντρα, ἐπέβαλεν (καὶ ἐπέβαλαν) ὂχι τὴν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ τοῦ Γυναικείου πληθυσμοῦ ἀλλὰ τὴν ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΝ αὐτοῦ εἰς τὰ τότε βιομηχανικά κάτεργα καὶ συνεχίζουν νὰ περιπαίζουν εἰς τὰ σημερινά ἠλίθια "ἐργασιακά" σύνδρομα (τὰ κατὰ φαντασίαν). Ὁ οἰκογενειακός κλῆρος, ἡ οἰκογενειακή μερίς, Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ἀπὸ δύο μέλη ἒγινε ἓν. Ἡ οἰκογενειακή ὀντότης διεπάσθη, μὲ συνέπεια νὰ γίνεται ἡ τεκνοποίησις δύσκολη ἒως ἀδύνατη. Καὶ τὸ χειρότερον τῶν ὃλων: ἡ ἀνατροφή, ἡ διαπαιδαγώγησις, ἡ μόρφωσις κι ἐπιμόρφωσις τῶν "πιθανῶν" τέκνων νὰ ἀνατίθεται εἰς ξένους, βαρβάρους εἲτε εἰς τὰ ΜΜΑ (Μέσα Μαζικῆς ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΕΩΣ). Εἰς τὸ λεγόμενον "κράτος τοῦ σήμερον". Ὁπότε κατὰ τὰ σημαντικότερα ἒτη ἡλικίας τῶν μικρῶν (2 ἒως 7) συμβαίνει νὰ βομβαρδίζονται τὰ μικρά, κορίτσια κι ἀγόρια, μὲ κατασκευασμένην ταλμουδιστικήν ἢ βάρβαρον παιδαγωγικήν εἲτε μὲ παιδαγωγικήν διαφθορᾶς καὶ ἀσυνενοησίας.
Βεβαίως οἱ Σωστοί γονεῖς, ἀντιδροῦν. Οἱ π λεῖστοι ὃμως χρειάζεται νὰ ἐργασθοῦν. Ὃπως καὶ οἱ Πλεῖστοι ἐμβολιάζουν τὰ μικρά μὲ 3 ἢ δέκα ἢ εἲκοσι ἐμβόλια...
Η ΟΡΘΟΦΩΝΙΑ, - καὶ αὐτό μᾶς ἐνδιαφέρει ὡς Ἓλληνας -, ποὺ πνέει μὲ τὸ μητρικόν γάλα καὶ ἀκολουθεῖ τοὺς κανόνας τῆς μικροκοινωνίας καὶ τῆς Φυλῆς φθείρεται. Διασαλεύεται εἲτε ἐκβαρβαρίζεται.
Εἰς τὴν Ἑλληνικήν μάθετε ὃτι τὸ "για" εἶναι ἀνύπαρκτον (εἶναι λαρυγγικόν καὶ βαρβαρικόν). Παρομοίως καὶ ἡ "γιαγιά", τὸ ὁποῖον εἶναι ὂνομα ἀνδρικόν τῆς Ἀσίας.
Οὒτε ἀρχίζει κάποια Ἑλληνική λέξις ἀπὸ τὰ "γκα, μπὰ, ντὰ".
ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ
Ἡ ὀρθογραφία ὡς ἐκ τούτου, ποὺ εἶναι τόσον ἀναγκαία γίνεται ἀβέβαιη καὶ κουραστική. Γίνεται θέμα ἒκτροπον κι ἒκτοπον.
Ἀσυνειδήτως δὲ μὶα Ἀγγλική, εὐτελής, ἐμπορική κι ἀνούσια κυριεύει τὸν Νοῦ.
Ἐν ὁλίγοις, Ἐπανελλήνισις δίχως τὴν οἰκογενειακήν συνοχήν καὶ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΝ εἶναι ἀνέφικτη. Ἐδῶ ἐννοεῖται ἡ οἰκονομική ἀνεξαρτησία τῆς Ἑλληνικῆς οἰκογενείας καὶ τῶν μετ' αὐτῶν συγγενῶν, φίλων ὡς καὶ τῆς μικροκοινωνίας εἰς τὴν ὁποίαν ζεῖ καὶ βασιλεύει ἡ Ἑλληνική Οἰκογένεια, ΕΚ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΒΟΛΩΝ.
ΟΡΘΟΦΩΝΙΑ ΚΑΙ ΝΟΗΣΙΣ
Εἶναι ἀδύνατη ἡ ΟΡΘΗ ΟΜΙΛΙΑ τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας (γλώσσης εἲτε καὶ γλάσσας);
Ὂχι βεβαίως!
Πῶς οἱ Εὐρωπαῖοι δύνανται νὰ λέγουν Πλάτων, Ἓλλην, Ἑλλὰς, σκέψις, κρίσις, εἲτε Ξενοφῶν ΕΝΩ ἐμεῖς νιώθουμε ἐντροπή ὃταν τὰ προφέρομεν;
Ἒὰν ὃλοι οἱ Ἓλληνες ἀρχίσουν νὰ προφέρουν
Πλάτων, Πλάτων, Πλάτων... τρεῖς φοράς, ὃπως καὶ τὸ Ἓλλην (ΕΛΛΗΝ, ΕΛΛΗΝ, ΕΛΛΗΝ...). Ἐὰν ὁμοίως προφέρομεν τὸ Ἑλλὰς, τρεῖς καὶ πέντε, (ΕΛΛΑΣ, ΕΛΛΑΣ, ΕΛΛΑΣ...) διδασκόμεθα ἀνεντροπία.
Ἂς μάθωμεν ὃτι τὸ "Ἓλληνας" εἶναι αἰτιατική πληθυντικοῦ ἀριθμοῦ (τοὺς Ἓλληνας), ὃπως καὶ τὸ "Πλάτωνας", καὶ ὂχι ὀνομαστική. Τὸ "Ἑλλάδα" πάλιν, εἶναι αἰτιατική Ἑνικοῦ (τὴν Ἑλλάδαν) καὶ ὂχι ὀνομαστική.
Τέλος, τὸ ἀρχαιότερον Πανεπιστήμιον ἱδρύθη ἀπὸ τὸν Θαλῆν τὸν Μιλήσιον πρὸ 2.620 ἐτῶν.
Πανεπιστημιακές σχολές της αρχαιότητας. Δρ. Λεωνίδας Λ. Μπίλλης.
ΑΣ ΜΗΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΩΜΕΝ ΚΟΥΛΗΝ ΚΑΙ ΑΛΕΞΙΣ!
ΖΗΤΩ Η ΟΥΡΑΝΙΑ ΕΛΛΑΣ!
ΠΟΛΙΤΕΥΣΟΥ! ΕΣΣΕΤ' ΗΜΑΡ!
Γεώργιος Δ. Κανελλόπουλος, Οὐψάλα. Ἀνεμβολίαστος, Ὑπέρμαχος τῆς Ἱπποκρατικῆς Ἰατρικῆς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου