Ο ΓΝΗΣΙΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΟ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΣΗΜΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ...
Η σήψη του πολιτικού συστήματος, δεν έχει βλαπτικές επιδράσεις μόνο στις εκδηλώσεις της πολιτικής και στη σαθρότητα του πολιτικού εποικοδομήματος.
Δεν αγκαλιάζει αποκλειστικά και μόνο την καθημερινή πολιτική του λειτουργία με την οποία είμαστε υποχρεωμένοι όλοι μας να ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι στον ένα ή στον άλλο βαθμό.
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
http://ellinikoforum.blogspot.com/2009/08/blog-post_1188.html
Πριν απ όλα και κυρίως έχει βλαπτικές συνέπειες στη συνείδηση των πολιτών, και στον τρόπο με τον οποίο ο καθένας από μας αναζητά τρόπους, εφαλτήρια και διεξόδους για να διαχειριστούμε με τρόπο αποτελεσματικό τις αξίες μας.
Αν το πολιτικό σύστημα διέθετε αντανακλαστικά αυτοσεβασμού, θα έπρεπε να ντρέπεται για τον καταλυτικό ρόλο που ασκεί στον αποπροσανατολισμό των συνειδήσεων.
Επειδή όμως το ίδιο αυτά τα αντανακλαστικά δεν τα διαθέτει, θα έπρεπε να ντρέπονται οι πολιτικοί, που με τη στάση τους, με την ανοχή τους, αλλά και με την υποτιθέμενη αντιπολίτευσή τους, μετέτρεψαν σε «σύστημα» και δη πολιτικό, την ποιοτική απαξίωση της πολιτικής, τον εθνομηδενισμό στις πολιτικές ιεραρχήσεις τους, και βάλτωσαν εν τέλει μέσα στις αδιέξοδες επιλογές τους, επιδιώκοντας να συμπαρασύρουν σ αυτή την ολέθρια διαδρομή, το σύνολο της κοινωνίας που κατά τα λοιπά φιλοδοξούν να εκπροσωπήσουν.
Αλλά κι αυτοί για να ντραπούν θα έπρεπε να διαθέτουν φιλότιμο. Όμως κι αυτό αποτελεί είδος υπό διωγμό στην εν λόγω συνομοταξία των θηλαστικών που ακούνε στο όνομα «ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ».
Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ.
Κι αυτό δε συμβαίνει μονάχα γιατί οι κυρίαρχοι στο πολιτικό σύστημα την προσπερνούν και αρνούνται να μπολιάσουν μ αυτήν την τρέχουσα πολιτική πρακτική τους και τους κορυφαίους χειρισμούς τους με τους οποίους υποθηκεύεται το μέλλον του τρόπου.
Ούτε εκδηλώνεται μονάχα με τη συστηματική προσπάθεια απαξίωσης και εξοβελισμού της, την οποία επιχειρούν οι νεόκοποι προοδευτικάριοι θιασώτες του ψευδεπίγραφου διεθνιστικού ισοπεδωτισμού. Και οι οποίοι δεν διστάζουν λαθροχειρώντας να την ταυτίσουν με τις μαύρες μέρες της Ελληνικής ιστορίας.
Όσο δεινοπάθησε η έννοια του πατριωτισμού στα χέρια των κάθε λογής καιροσκόπων πατριδοκάπηλων που την αφυδάτωσαν από το ουσιαστικό περιεχόμενό της, και το μόνο που κατάφεραν είναι να λειτουργήσουν αντιπατριωτικά σε τελευταία ανάλυση, άλλο τόσο δεινοπαθεί στα χέρια των σύγχρονων αρνητών της, που ασελγούν πάνω της αρνούμενοι πεισματικά να διακρίνουν απλές και αυτονόητες αλήθειες.
Η κορυφαία εκδήλωση πολιτικής απαξίωσης που επιχειρεί το ίδιο το πολιτικό σύστημα στην έννοια του πατριωτισμού, είναι το . «σπρώξιμο» του λαού που αισθάνεται την έννοια του πατριωτισμού να διαπερνά την ψυχή του, στην αγκαλιά ψευδεπίγραφα πατριδολάγνων κομμάτων που είναι ενταγμένα στο ίδιο πολιτικό σύστημα.
Πρόκειται για κόμματα που είναι ανίκανα και απρόθυμα όχι μόνο να δώσουν ουσιαστικό περιεχόμενο στην έννοια του πατριωτισμού, αλλά δε διαθέτουν ούτε και τυπικά τη δυνατότητα να την εντάξουν σε μια συνολικότερη πολιτική πρόταση με ξεκάθαρο ιδεολογικό περιεχόμενο, με σαφές πολιτικό στίγμα, με απόλυτα οριοθετημένη, σαφέστατα χρωματισμένη και κοινωνικά προσδιορισμένη πολιτική στόχευση μακράς πνοής, ικανή και αποφασισμένη να οικοδομήσει μια άλλη Ελλάδα, που θα ξέρει τη θέση της στο διεθνές σύστημα, το ρόλο της, τη γεωπολιτική της δυναμική, τα κοινωνικά της στηρίγματα στη σαφέστατα διαγεγραμμένη πορεία της, και τη σχέση της με το λαό της.
Ετσι, η εγκληματική συνέπεια της εθνικά αποχρωματισμένης κυρίαρχης πολιτικής, είναι το «σπρώξιμο» του λαού σε λύσεις ανάγκης, που διεκδικούν αυθαίρετα τη μοναδικότητα στην έκφραση μιας συνεπούς πατριωτικής στάσης στα μεγάλα ζητήματα που αφορούν το λαό και τον τόπο.
Η αναζήτηση όμως πολιτικής έκφρασης και πολιτικής στέγης που δεν θα είναι εθνικά αποχρωματισμένη, δεν αποτελεί λύση ανάγκης.
Κι αυτό γιατί ο ίδιος ο πατριωτισμός δεν αποτελεί λύση ανάγκης αλλά ανάγκη να μπολιάσει το σύνολο της πολιτικής.
Και για να γίνει αυτό, οφείλει να μην εξαντλείται σε κραυγές πολιτικής δημοκοπίας, αλλά να αναβαθμίζεται σε συνολικότερο ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ.
Κι αυτό είναι πολύ σπουδαία υπόθεση για να την αφήσουμε στα χέρια δημοκόπων που καιροσκοπούν, ποντάροντας στην ανικανότητα των άλλων, καπηλευόμενοι τη δική μας αγωνία και αποφασιστικότητα.
Πολλοί φίλοι συχνά αναρωτιούνται και ίσως δηλώνουν μ έναν τρόπο γλυκό, απλό, αυθεντικό και ξεκάθαρο:
« Μα δεν υπάρχει και άλλοι λύση. Όλα τα κόμματα εγκατέλειψαν τον πατριωτισμό ακόμα και από το λεξιλόγιο τους. Μια πολιτική δύναμη έμεινε να μιλά γι αυτόν κι αυτήν οφείλουμε να στηρίξουμε».
Σ αυτή την αυθεντική και βαθειά ανθρώπινη αγωνία, οφείλουμε όλοι μας μια το ίδιο απλή, αυθεντική και ξεκάθαρη απάντηση:
Ναι ! ! !
Αλλη λύση μπορεί να μην έχουμε αυτή τη στιγμή. Οφείλουμε όμως να τη δημιουργήσουμε και να την τοποθετήσουμε σε βάσεις υγιείς και ξεκάθαρες αυτή την . «άλλη λύση».
Κι αυτό γιατί η πολιτική συμπεριφορά των ανθρώπων, δεν είναι και δεν πρέπει να είναι ταυτόσημη με την απλοϊκή συμπεριφορά της νοικοκυράς μπροστά στον πάγκο του μανάβη, που είναι υποχρεωμένη να ψωνίσει κάτι απ αυτά που αράδιασε στον πάγκο του ο πωλητής.
Προσωπικά θέλω να πιστεύω πως είμαστε πια πολύ κοντά σ αυτή την ημέρα που κάτι καινούριο και ελπιδοφόρο θα ανατείλει για να κερδίσει το νου και τις καρδιές όλων μας.
Ο πατριωτισμός άλλωστε, είναι κομμάτι μιας γενικότερης στάσης ζωής, που είναι ικανή να μεγαλουργήσει, μόνο μέσα στο φυσικό περιβάλλον μιας ΕΝΙΑΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ, και δεν μπορεί αλλά και δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κανέναν να τον μετασχηματίζει και να τον χρησιμοποιεί σαν σημαία ευκαιρίας για καιροσκοπικά πολιτικά παιχνίδια.
Το πατριωτικό χρέος όλων, δεν μπορεί να εξαντλείται στην καταγγελία των πολιτικών και των επιλογών που υπονομεύουν τον πατριωτισμό. Οφείλει να επεκτείνεται και στο δημιουργικό φιλτράρισμα, ακόμα και στο γύρισμα της πλάτης σε όλους εκείνους που επιχειρούν να τον μετατρέψουν σε στιγμιότυπο ζωής.
Κι αυτό γιατί ο πραγματικός πατριωτισμός δεν είναι στιγμιότυπο ζωής.
Είναι στάση ζωής και ως τέτοια καθίσταται συνεπής και βιώσιμη, μόνο στο βαθμό που θα είναι ενταγμένη σε μια συνολική πολιτική πρόταση - επεξεργασία, ικανή να βλέπει μακριά, και να έχει ξεκάθαρες κοινωνικές αναφορές και σαφέστατα οράματα για το μέλλον του τόπου.
17/8/09
Οι Τούρκοι διχοτομούν το Αιγαίο
Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΡΗ Πτέραρχου - επίτιμου Αρχηγού ΓΕΕΘΑ
Κυκλοφόρησε πρόσφατα χάρτης της περιοχής του Αιγαίου στον οποίο απεικονίζονται οι προτάσεις της Άγκυρας για τη νέα δομή αεράμυνας στο Αρχιπέλαγος .
Δεν θα επιχειρήσουμε να αναλύσουμε τη σημασία των όρων ΤΡΑ και TCA γιατί θα εμπλακούμε στις λεπτομέρειες των επιχειρήσεων του αυτοματοποιημένου συστήματος αεράμυνας του ΝΑΤΟ (NATO Integrated Air Defense System) που δεν είναι σκοπός του παρόντος.
Απλώς αναφέρουμε ότι η γραμμή που διέρχεται δυτικά της Λήμνου είναι το όριο δράσεως της τουρκικής αεροπορίας στο Αιγαίο και οριοθετεί μια μεγάλη περιοχή που περιλαμβάνει τα νησιά μας του Ανατολικού Αιγαίου και τη Λήμνο.
Η δική μας περιοχή, σύμφωνα με την τουρκική πρόταση, δεν περιλαμβάνει εδάφη της γείτονος ούτε και όλα τα δικά μας (π.χ. Ρόδος, Σάμος, Λέσβος).
Με τη ρύθμιση αυτή η Άγκυρα επιχειρεί να δημιουργήσει, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, μια ζώνη ευθύνης της τουρκικής αεροπορίας στο Αιγαίο, το οποίο επιχειρησιακά διχοτομεί.
Οι προτάσεις αυτές της Τουρκίας, αν τελικά υιοθετηθούν από το ΝΑΤΟ, θα έχουν ως συνέπεια ανάλογες τροποποιήσεις στον Έλεγχο Εναέριας Κυκλοφορίας (FIR Αθηνών και Κωνσταντινούπολης) και στις ευθύνες Έρευνας και Διάσωσης.
Έτσι δημιουργείται ένα νέο καθεστώς στο ανατολικό τμήμα του Αιγαίου, στο οποίο η χώρα μας δεν θα έχει πλήρη κυριαρχία.
Οι συζητήσεις που διεξάγονται αυτήν την περίοδο στο Airsouth, στη Σμύρνη, δεν έχουν απλώς τεχνικό/στρατιωτικό περιεχόμενο.
Είναι στην ουσία πολιτικές διαβουλεύσεις που αφορούν το μελλοντικό καθεστώς του Αρχιπελάγους και ενδέχεται τελικά να οδηγήσουν στην αλλαγή του status quo, όπως επιδιώκουν οι Τούρκοι.
Δεν πρέπει να διαπράξουμε τα ίδια σφάλματα που διέπραξε η πολιτική μας στη σύνοδο της DPC, τον Δεκέμβριο του 1992, όταν δεχθήκαμε την κατάργηση των ορίων στη Νότια Περιοχή, ή με τη διακήρυξη της Μαδρίτης το 1997, όπου αναγνωρίσαμε ότι η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο «που έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική της κυριαρχία».
Επιβάλλεται η στενή παρακολούθηση των σχετικών συζητήσεων από τα υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών και η τελική απόφαση πρέπει να ληφθεί από το ΚΥΣΕΑ.
Δελτιο11: Ο πτέραρχος Νίκος Κουρής , συνεχίζει να υπερασπίζεται την Ελλάδα
Πηγή.ΠΑΡΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Κυκλοφόρησε πρόσφατα χάρτης της περιοχής του Αιγαίου στον οποίο απεικονίζονται οι προτάσεις της Άγκυρας για τη νέα δομή αεράμυνας στο Αρχιπέλαγος .
Δεν θα επιχειρήσουμε να αναλύσουμε τη σημασία των όρων ΤΡΑ και TCA γιατί θα εμπλακούμε στις λεπτομέρειες των επιχειρήσεων του αυτοματοποιημένου συστήματος αεράμυνας του ΝΑΤΟ (NATO Integrated Air Defense System) που δεν είναι σκοπός του παρόντος.
Απλώς αναφέρουμε ότι η γραμμή που διέρχεται δυτικά της Λήμνου είναι το όριο δράσεως της τουρκικής αεροπορίας στο Αιγαίο και οριοθετεί μια μεγάλη περιοχή που περιλαμβάνει τα νησιά μας του Ανατολικού Αιγαίου και τη Λήμνο.
Η δική μας περιοχή, σύμφωνα με την τουρκική πρόταση, δεν περιλαμβάνει εδάφη της γείτονος ούτε και όλα τα δικά μας (π.χ. Ρόδος, Σάμος, Λέσβος).
Με τη ρύθμιση αυτή η Άγκυρα επιχειρεί να δημιουργήσει, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, μια ζώνη ευθύνης της τουρκικής αεροπορίας στο Αιγαίο, το οποίο επιχειρησιακά διχοτομεί.
Οι προτάσεις αυτές της Τουρκίας, αν τελικά υιοθετηθούν από το ΝΑΤΟ, θα έχουν ως συνέπεια ανάλογες τροποποιήσεις στον Έλεγχο Εναέριας Κυκλοφορίας (FIR Αθηνών και Κωνσταντινούπολης) και στις ευθύνες Έρευνας και Διάσωσης.
Έτσι δημιουργείται ένα νέο καθεστώς στο ανατολικό τμήμα του Αιγαίου, στο οποίο η χώρα μας δεν θα έχει πλήρη κυριαρχία.
Οι συζητήσεις που διεξάγονται αυτήν την περίοδο στο Airsouth, στη Σμύρνη, δεν έχουν απλώς τεχνικό/στρατιωτικό περιεχόμενο.
Είναι στην ουσία πολιτικές διαβουλεύσεις που αφορούν το μελλοντικό καθεστώς του Αρχιπελάγους και ενδέχεται τελικά να οδηγήσουν στην αλλαγή του status quo, όπως επιδιώκουν οι Τούρκοι.
Δεν πρέπει να διαπράξουμε τα ίδια σφάλματα που διέπραξε η πολιτική μας στη σύνοδο της DPC, τον Δεκέμβριο του 1992, όταν δεχθήκαμε την κατάργηση των ορίων στη Νότια Περιοχή, ή με τη διακήρυξη της Μαδρίτης το 1997, όπου αναγνωρίσαμε ότι η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο «που έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική της κυριαρχία».
Επιβάλλεται η στενή παρακολούθηση των σχετικών συζητήσεων από τα υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών και η τελική απόφαση πρέπει να ληφθεί από το ΚΥΣΕΑ.
Δελτιο11: Ο πτέραρχος Νίκος Κουρής , συνεχίζει να υπερασπίζεται την Ελλάδα
Πηγή.ΠΑΡΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Επιστροφή των Ποντίων στην Τραπεζούντα.Οι (Ευρω)Τούρκοι καταπατούν και πάλι (όπως πάντα) τις θρησκευτικές ελευθερίες.
Ιβάν Ιγνάτιεβιτς Σαββίδης: «Διεκδικούμε την τέλεση τουλάχιστον μία φορά το χρόνο Λειτουργίας εντός της Μονής Σουμελά, αλλά και στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης. Του χρόνου θα έρθουμε ακόμη περισσότεροι».
Περισσότεροι από τρεις χιλιάδες προσκυνητές βρέθηκαν στις 15 Αυγούστου 2009 ,στο Μοναστήρι της Παναγιάς Σουμελά στην Τραπεζούντα , στον Πόντο, και προσκύνησαν Τη Χάρι Της, την Υπεραγία Θεοτόκο, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Συντονιστή της Ε΄ Περιφέρειας του ΣΑΕ και βουλευτή της ρωσικής Δούμας, Ιβάν Ιγνάτιεβιτς Σαββίδη.
Παρά τις δυσκολίες και τα προσκόμματα των τοπικών τουρκικών αρχών που προσπάθησαν να εμποδίσουν το προσκύνημα, αυτό ολοκληρώθηκε με επιτυχία.
Από τις 06:00 το πρωί του Σαββάτου το πλήθος των προσκυνητών άρχισαν να συρρέουν στην περιοχή με δεκάδες λεωφορεία από την Ελλάδα, την Ρωσία, την Γεωργία και την Αρμενία. Οι τοπικές Τουρκικές αρχές απαγόρευσαν την είσοδο στο χώρο του αεροδρομίου όπου σύμφωνα με το πρόγραμμα θα πραγματοποιούνταν υποδοχή των επισήμων.
Από τις 07:00 το πρωί, τρείς ειδικά ναυλωμένες πτήσεις τσάρτερ από την Μόσχα και το Ροστόβ της Ρωσίας μετέφεραν στην Τραπεζούντα 360 ακόμη προσκυνητές. Οι τοπικές Τουρκικές αρχές επέβαλλαν στους Ρώσους Ιερείς που συνόδευαν τους πιστούς, να βγάλουν τα άμφια και τους ιερατικούς τους σταυρούς.
Στις 08:30 προσγειώθηκε η ειδικά ναυλωμένη πτήση τσάρτερ από τη Θεσσαλονίκη, μεταφέροντας το Συντονιστή της Ε΄Περιφέρειας κ. Ιβάν Σαββίδη, μέλη της οικογένειας του, πολιτικούς και δημοσιογράφους από την Ελλάδα.
Κατά την άφιξη της αποστολής ο κ. Σαββίδης ενημερώθηκε για τη στάση των Τοπικών αρχών, για την απαγόρευση εισόδου της αποστολής στην πόλη της Τραπεζούντας, καθώς και για την απαγόρευση τέλεσης ειδικά προγραμματισμένης καλλιτεχνικής εκδήλωσης, και κατά την έξοδό του προέβη σε δηλώσεις καταδίκης της συγκεκριμένης πρακτικής των τοπικών Τουρκικών Αρχών.
«Η αφαίρεση των Αμφίων και των Ιερατικών Σταυρών αποτελεί πράξη προσβολής της αξιοπρέπειας όλων των Ορθόδοξων ανά τον κόσμο Χριστιανών, ενώ παράλληλα συνιστά κατάφορη παραβίαση των Ατομικών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου».
Στις 12:00 στους πρόποδες του όρους Μελά συγκροτήθηκε πομπή και με επικεφαλής το αντίγραφο της Εικόνας της Παναγίας Σουμελά ανέβασε την εικόνα στο Μοναστήρι για να τύχει θερμής υποδοχής και προσκύνησης από χιλιάδες κόσμου που είχε συρρεύσει γι αυτό το σκοπό.
Οι Τουρκικές αρχές σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές απαγόρευσαν να διαβαστεί παράκληση από Ιερέα εκπρόσωπο του Οικομενικού Πατριαρχείου, ενώ προκλήθηκε μικρή ένταση από παρέμβαση της Διευθύντριας του Μουσείου και Τούρκων Αστυνομικών.
Ο κ. Ιβάν Σαββίδης, απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους αναφέρθηκε στην τήρηση από πλευράς του ΣΑΕ όλων των συμφωνημένων με τις Τουρκικές αρχές. «Ερχόμαστε ειρηνικά να προσκυνήσουμε και να προσευχηθούμε. Σεβόμαστε τις παραδόσεις, τα έθιμα του Τουρκικού λαού και τους Νόμους του Τουρκικού κράτους. Έχουμε το δίκαιο με το μέρος μας και κανείς δεν μπορεί να μας εμποδίσει» «Διεκδικούμε την τέλεση τουλάχιστον μία φορά το χρόνο Λειτουργίας εντός της Μονής, αλλά και στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης. Του χρόνου θα έρθουμε ακόμη περισσότεροι».
Συνοδεία των Ιερέων και χιλιάδων πιστών των αντίγραφο της Εικόνας, τοποθετήθηκε σε κόγχη της Εκκλησίας εντός του Μοναστηριού και χιλιάδες πιστοί μέσα σε ένα συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα, σιωπηλά και με απόλυτη τάξη την προσκύνησαν.
Την ίδια στιγμή οι αρχές εμπόδιζαν την αποβίβαση 500 προσκυνητών από πλοίο που προερχόταν από το Σότσι της Ρωσίας καθώς και την κίνηση προς τη Μονή άλλων οκτώ λεωφορείων που μετέφεραν 400 προσκυνητές από την Ελλάδα που κατάφεραν τελικά να προσκυνήσουν αργά το απόγευμα.
Στις 22:30 το βράδυ με την αναχώρηση του τελευταίου αεροπλάνου για την Ελλάδα, ολοκληρώθηκε με απόλυτη τάξη και χωρίς να δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα από πλευράς μας, η αναχώρηση όλων των προσκυνητών από την Τραπεζούντα.
Σε όλα τα ελεύθερα -όπου γης κράτη- η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη.
Θαυμάστε λοιπόν συμπεριφορά του Τουρκικού Κράτους , το οποίο ,είτε στην Κύπρο είτε στο Αιγαίο-Θράκη, συμπεριφέρεται με ανθελληνικό μίσος και στη συγκεκριμένη περίπτωση ,με τις απαράδεκτες απαγορεύσεις, επιτείνει αυτό το μίσος συμπεριφερόμενο ως απολίτιστος γκάκστερ.
Και εμείς ακόμη τους ανεχόμαστε....
Δημητρης Αλευρομάγειρος
…και ο Βαρθολομαίος κάνει πλάτες και PR στον Ερντογάν .
Το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Κουδουνά και το ορφανοτροφείο της Πριγκήπου επισκέφθηκε ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
"Ιστορική " χαρακτήρισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στη Μονή του Αγίου Γεωργίου Κουδουνά και το ορφανοτροφείο της Πριγκήπου.
«Ήταν μια μεγάλη μέρα για την ομογένεια και για τα ιδρύματά μας», είπε αργότερα στο ΑΠΕ και εξέφρασε την ικανοποίηση και την ευχαρίστησή του, επειδή ο κ. Ερντογάν είναι ο πρώτος πρωθυπουργός της Τουρκίας που επισκέπτεται τα σημαντικά αυτά ιδρύματα που έχουν υποστεί μεγάλες διώξεις και δείχνει προσωπικό ενδιαφέρον για τα προβλήματα της ομογένειας.
«Μας έδωσε πολλές ελπίδες, είμαστε αισιόδοξοι», είπε ακόμα ο Πατριάρχης και ευχήθηκε «με την βοήθεια της Παναγίας που εορτάζουμε σήμερα την κοίμησή της, όλα να εξελιχθούν προς το καλύτερο και η ομογένεια να δικαιωθεί σε πολλές από τις προσδοκίες της». Ο Τούρκος πρωθυπουργός επισκέφθηκε τα Πριγκηπόνησα συνοδευμένος από πενταμελή αντιπροσωπεία του υπουργικού συμβουλίου και παρακάθησε, μαζί με τον Οικουμενικό Πατριάρχης σε γεύμα που παρατέθηκε στη «Λέσχη της Ανατολής», από τον δήμαρχο των Πριγκηπονήσων. «Ελπίζω η παρουσία μας εδώ να βοηθήσει να λυθούν προβλήματα», είπε ο Τούρκος πρωθυπουργός και τόνισε τη σημασία της ισοπολιτείας που πρέπει να εγγυάται κάθε σύγχρονη Πολιτεία.
Δελτιο 11: 100 χρόνια την ψάχνουν την ισοπολιτεία στην Τουρκία και ακόμα δεν ξέρουν που ειναι θαμένη!!!
Περισσότεροι από τρεις χιλιάδες προσκυνητές βρέθηκαν στις 15 Αυγούστου 2009 ,στο Μοναστήρι της Παναγιάς Σουμελά στην Τραπεζούντα , στον Πόντο, και προσκύνησαν Τη Χάρι Της, την Υπεραγία Θεοτόκο, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Συντονιστή της Ε΄ Περιφέρειας του ΣΑΕ και βουλευτή της ρωσικής Δούμας, Ιβάν Ιγνάτιεβιτς Σαββίδη.
Παρά τις δυσκολίες και τα προσκόμματα των τοπικών τουρκικών αρχών που προσπάθησαν να εμποδίσουν το προσκύνημα, αυτό ολοκληρώθηκε με επιτυχία.
Από τις 06:00 το πρωί του Σαββάτου το πλήθος των προσκυνητών άρχισαν να συρρέουν στην περιοχή με δεκάδες λεωφορεία από την Ελλάδα, την Ρωσία, την Γεωργία και την Αρμενία. Οι τοπικές Τουρκικές αρχές απαγόρευσαν την είσοδο στο χώρο του αεροδρομίου όπου σύμφωνα με το πρόγραμμα θα πραγματοποιούνταν υποδοχή των επισήμων.
Από τις 07:00 το πρωί, τρείς ειδικά ναυλωμένες πτήσεις τσάρτερ από την Μόσχα και το Ροστόβ της Ρωσίας μετέφεραν στην Τραπεζούντα 360 ακόμη προσκυνητές. Οι τοπικές Τουρκικές αρχές επέβαλλαν στους Ρώσους Ιερείς που συνόδευαν τους πιστούς, να βγάλουν τα άμφια και τους ιερατικούς τους σταυρούς.
Στις 08:30 προσγειώθηκε η ειδικά ναυλωμένη πτήση τσάρτερ από τη Θεσσαλονίκη, μεταφέροντας το Συντονιστή της Ε΄Περιφέρειας κ. Ιβάν Σαββίδη, μέλη της οικογένειας του, πολιτικούς και δημοσιογράφους από την Ελλάδα.
Κατά την άφιξη της αποστολής ο κ. Σαββίδης ενημερώθηκε για τη στάση των Τοπικών αρχών, για την απαγόρευση εισόδου της αποστολής στην πόλη της Τραπεζούντας, καθώς και για την απαγόρευση τέλεσης ειδικά προγραμματισμένης καλλιτεχνικής εκδήλωσης, και κατά την έξοδό του προέβη σε δηλώσεις καταδίκης της συγκεκριμένης πρακτικής των τοπικών Τουρκικών Αρχών.
«Η αφαίρεση των Αμφίων και των Ιερατικών Σταυρών αποτελεί πράξη προσβολής της αξιοπρέπειας όλων των Ορθόδοξων ανά τον κόσμο Χριστιανών, ενώ παράλληλα συνιστά κατάφορη παραβίαση των Ατομικών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου».
Στις 12:00 στους πρόποδες του όρους Μελά συγκροτήθηκε πομπή και με επικεφαλής το αντίγραφο της Εικόνας της Παναγίας Σουμελά ανέβασε την εικόνα στο Μοναστήρι για να τύχει θερμής υποδοχής και προσκύνησης από χιλιάδες κόσμου που είχε συρρεύσει γι αυτό το σκοπό.
Οι Τουρκικές αρχές σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές απαγόρευσαν να διαβαστεί παράκληση από Ιερέα εκπρόσωπο του Οικομενικού Πατριαρχείου, ενώ προκλήθηκε μικρή ένταση από παρέμβαση της Διευθύντριας του Μουσείου και Τούρκων Αστυνομικών.
Ο κ. Ιβάν Σαββίδης, απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους αναφέρθηκε στην τήρηση από πλευράς του ΣΑΕ όλων των συμφωνημένων με τις Τουρκικές αρχές. «Ερχόμαστε ειρηνικά να προσκυνήσουμε και να προσευχηθούμε. Σεβόμαστε τις παραδόσεις, τα έθιμα του Τουρκικού λαού και τους Νόμους του Τουρκικού κράτους. Έχουμε το δίκαιο με το μέρος μας και κανείς δεν μπορεί να μας εμποδίσει» «Διεκδικούμε την τέλεση τουλάχιστον μία φορά το χρόνο Λειτουργίας εντός της Μονής, αλλά και στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης. Του χρόνου θα έρθουμε ακόμη περισσότεροι».
Συνοδεία των Ιερέων και χιλιάδων πιστών των αντίγραφο της Εικόνας, τοποθετήθηκε σε κόγχη της Εκκλησίας εντός του Μοναστηριού και χιλιάδες πιστοί μέσα σε ένα συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα, σιωπηλά και με απόλυτη τάξη την προσκύνησαν.
Την ίδια στιγμή οι αρχές εμπόδιζαν την αποβίβαση 500 προσκυνητών από πλοίο που προερχόταν από το Σότσι της Ρωσίας καθώς και την κίνηση προς τη Μονή άλλων οκτώ λεωφορείων που μετέφεραν 400 προσκυνητές από την Ελλάδα που κατάφεραν τελικά να προσκυνήσουν αργά το απόγευμα.
Στις 22:30 το βράδυ με την αναχώρηση του τελευταίου αεροπλάνου για την Ελλάδα, ολοκληρώθηκε με απόλυτη τάξη και χωρίς να δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα από πλευράς μας, η αναχώρηση όλων των προσκυνητών από την Τραπεζούντα.
Σε όλα τα ελεύθερα -όπου γης κράτη- η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη.
Θαυμάστε λοιπόν συμπεριφορά του Τουρκικού Κράτους , το οποίο ,είτε στην Κύπρο είτε στο Αιγαίο-Θράκη, συμπεριφέρεται με ανθελληνικό μίσος και στη συγκεκριμένη περίπτωση ,με τις απαράδεκτες απαγορεύσεις, επιτείνει αυτό το μίσος συμπεριφερόμενο ως απολίτιστος γκάκστερ.
Και εμείς ακόμη τους ανεχόμαστε....
Δημητρης Αλευρομάγειρος
…και ο Βαρθολομαίος κάνει πλάτες και PR στον Ερντογάν .
Το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Κουδουνά και το ορφανοτροφείο της Πριγκήπου επισκέφθηκε ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
"Ιστορική " χαρακτήρισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στη Μονή του Αγίου Γεωργίου Κουδουνά και το ορφανοτροφείο της Πριγκήπου.
«Ήταν μια μεγάλη μέρα για την ομογένεια και για τα ιδρύματά μας», είπε αργότερα στο ΑΠΕ και εξέφρασε την ικανοποίηση και την ευχαρίστησή του, επειδή ο κ. Ερντογάν είναι ο πρώτος πρωθυπουργός της Τουρκίας που επισκέπτεται τα σημαντικά αυτά ιδρύματα που έχουν υποστεί μεγάλες διώξεις και δείχνει προσωπικό ενδιαφέρον για τα προβλήματα της ομογένειας.
«Μας έδωσε πολλές ελπίδες, είμαστε αισιόδοξοι», είπε ακόμα ο Πατριάρχης και ευχήθηκε «με την βοήθεια της Παναγίας που εορτάζουμε σήμερα την κοίμησή της, όλα να εξελιχθούν προς το καλύτερο και η ομογένεια να δικαιωθεί σε πολλές από τις προσδοκίες της». Ο Τούρκος πρωθυπουργός επισκέφθηκε τα Πριγκηπόνησα συνοδευμένος από πενταμελή αντιπροσωπεία του υπουργικού συμβουλίου και παρακάθησε, μαζί με τον Οικουμενικό Πατριάρχης σε γεύμα που παρατέθηκε στη «Λέσχη της Ανατολής», από τον δήμαρχο των Πριγκηπονήσων. «Ελπίζω η παρουσία μας εδώ να βοηθήσει να λυθούν προβλήματα», είπε ο Τούρκος πρωθυπουργός και τόνισε τη σημασία της ισοπολιτείας που πρέπει να εγγυάται κάθε σύγχρονη Πολιτεία.
Δελτιο 11: 100 χρόνια την ψάχνουν την ισοπολιτεία στην Τουρκία και ακόμα δεν ξέρουν που ειναι θαμένη!!!
ΤΑ ΕΛΠΕ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΕ ΚΑΡΤΕΛ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ !
17-8-2009
Την ώρα που οι Έλληνες καταναλωτές πληρώνουν άλλη μια φορά τη βενζίνη σε τιμές σαμπάνιας, κατά τη θερινή τους έξοδο για τις διακοπές του Αυγούστου, η αντιμονοπωλιακή αρχή της Κύπρου εξαρθρώνει το καρτέλ των εταιρειών καυσίμων της Μεγαλονήσου, στο οποίο φέρεται ότι συμμετείχαν και τα ΕΛΠΕ.
Ο κορυφαίος καθετοποιημένος όμιλος καυσίμων στην Ελλάδα, με τα τρία τέταρτα της αγοράς στη διύλιση και σχεδόν το ένα τρίτο στην εμπορία, μετά και την εξαγορά της BP θα τιμωρηθεί με πρόστιμο από την Επιτροπή Ανταγωνισμού (ΕΠΑ) της Κύπρου, για τη συμμετοχή της σε οριζόντιες και κάθετες εναρμονισμένες πρακτικές των τεσσάρων εταιρειών πετρελαιοειδών που δραστηριοποιούνται στην αγορά της χώρας.
Μαζί με τα ΕΛΠΕ, σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας «Πολίτης», θα τιμωρηθούν η ρωσική Lukoil, η αμερικανική ExxonMobil και η κυπριακή Petrolina (Συγκρότημα Λευκαρίτη), καθώς η ΕΠΑ διαπίστωσε ότι το 2005, έτος το οποίο καλύφθηκε από την έρευνα, παραβίασαν τις βασικές διατάξεις της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού, λειτουργώντας εις βάρος του καταναλωτικού κοινού:
Οι εταιρείες διαπιστώθηκε από την έρευνα ότι συνεννοούνταν άτυπα μεταξύ τους για τον καθορισμό των τιμών χονδρικής πώλησης στα πρατήρια των δικτύων τους (οριζόντια εναρμονισμένη πρακτική), ενώ καθόριζαν και τις τιμές λιανικής πώλησης από τα πρατήρια (κάθετη εναρμονισμένη πρακτική). Ουσιαστικά, δηλαδή, είχαν «κλείσει» με καταχρηστικές πρακτικές όλα τα στάδια της αγοράς καυσίμων, μη αφήνοντας το παραμικρό περιθώριο υγιούς ανταγωνισμού για τη διαμόρφωση των τιμών.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα της κυπριακής εφημερίδας, οι τέσσερις ξεχωριστές αποφάσεις έχουν ήδη κοινοποιηθεί στις εμπλεκόμενες εταιρείες και αναμένεται να προσδιορισθούν τα πρόστιμα, που αναμένεται να είναι υψηλά. Βάσει της νομοθεσίας, η ΕΠΑ έχει τη δυνατότητα επιβολής προστίμων που αντιστοιχούν σε ποσοστό έως και 10% του κύκλου εργασιών για κάθε περίοδο παράβασης.
Η έρευνα της ΕΠΑ στην Κύπρο άρχισε πριν από τέσσερα χρόνια, σε μια περίοδο έντονης δυσφορίας των καταναλωτών για τις υψηλές τιμές των καυσίμων. Η αγορά καυσίμων της Κύπρου έχει αρκετές ιδιαιτερότητες, καθώς δεν υπάρχει εθνική παραγωγή διυλισμένων προϊόντων και τα καύσιμα εισάγονται με κόστος που επιβαρύνεται από τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες της χώρας.
Στην Κύπρο, οι τιμές των καυσίμων είναι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη (χωρίς τους φόρους, που παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές από χώρα σε χώρα). Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (10 Αυγούστου 2009), η απλή αμόλυβδη βενζίνη στην Κύπρο είχε τιμή 500,7 ευρώ το χιλιόλιτρο (χωρίς φόρους), πολύ υψηλότερη από το μέσο όρο στην Ευρώπη των 27 (470,7 ευρώ) και στην Ευρωζώνη (486,7).
Το περίεργο, που ίσως λέει πολλά για το επίπεδο ανταγωνιστικής λειτουργίας της ελληνικής αγοράς, είναι ότι στην Ελλάδα, που ως γνωστόν έχει επαρκή παραγωγή τελικών προϊόντων από δύο διυλιστήρια, οι τιμές προ φόρων των καυσίμων είναι υψηλότερες από αυτές της Κύπρου! Σύμφωνα με το ίδιο στατιστικό δελτίο της Επιτροπής, η προ φόρων τιμή της απλής αμόλυβδης έφθανε τα 504,79 ευρώ το χιλιόλιτρο, ενώ ακόμη μεγαλύτερη είναι η διαφορά στην τιμή του ντίζελ κίνησης (493 ευρώ στην Κύπρο, 533 ευρώ στην Ελλάδα!).
Ακόμη και στις τελικές τιμές (με τους φόρους) οι Κύπριοι καταναλωτές είναι κερδισμένη: στην Κύπρο η απλή αμόλυβδη πωλείτο στις 10 Αυγούστου έναντι 0,931 ευρώ το λίτρο, ενώ στην Ελλάδα έναντι 1,099 ευρώ! Αν στην Κύπρο οι υψηλές τιμές ήταν αποτέλεσμα της νόθευσης του υγιούς ανταγωνισμού, αντιλαμβάνεται κανείς τι μπορεί να συμβαίνει με τον ανταγωνισμό στην ελληνική αγορά καυσίμων.
Η απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού στην Κύπρο έχει προκαλέσει αίσθηση στους κύκλους των πετρελαϊκών εταιρειών στην Ελλάδα, σε μια περίοδο που τα ΕΛΠΕ έχουν σοβαρές εκκρεμότητες και με την ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού, καθώς περιμένουν την έγκρισή της για να προχωρήσουν στην υλοποίηση της συμφωνίας εξαγοράς του δικτύου της BP στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, τα ΕΛΠΕ έχουν ήδη προχωρήσει στην κοινοποίηση της συμφωνίας εξαγοράς στην Επιτροπή, αλλά ο σχετικός φάκελος κρίθηκε ελλιπής και ζητήθηκαν πρόσθετα στοιχεία. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η Επιτροπή δεν θα προλάβει με την παρούσα σύνθεση της Ολομέλειας να εξετάσει την υπόθεση και αυτό θα γίνει με τη νέα σύνθεσή της, που θα ορισθεί από το υπουργείο Ανάπτυξης τον Σεπτέμβριο.
Τα ΕΛΠΕ είχαν στην Ελλάδα κατά παράδοση «ελαστική» αντιμετώπιση από την αντιμονοπωλιακή αρχή της χώρας. Μόνο σε μια περίπτωση επιβλήθηκε πρόστιμο στην εταιρεία, όπως και στην Motor Oil, για εναρμονισμένες πρακτικές στην αγορά αεροπορικών καυσίμων, το οποίο διατηρήθηκε και μετά την προσφυγή τους στο Διοικητικό Εφετείο. Όμως, η Επιτροπή Ανταγωνισμού απέφυγε να ελέγξει ακόμη και τη συγχώνευση των ΕΛΠΕ με την ΠΕΤΡΟΛΑ, που δημιούργησε έναν κολοσσό με δεσπόζουσα θέση στην διύλιση, με το πρόσχημα ότι επρόκειτο περί αποκρατικοποίησης, η οποία ξέφευγε από τις ελεγκτικές αρμοδιότητας της Επιτροπής!
Οι πρακτικές του ομίλου των ΕΛΠΕ έχουν εξετασθεί κατ επανάληψη, όπως και συνολικότερα η λειτουργία της αγοράς καυσίμων, από την Επιτροπή Ανταγωνισμού, αλλά τα αποτελέσματα των πολυετών αυτών ερευνών ήταν ασήμαντα. Τώρα, η Επιτροπή καλείται να εγκρίνει μια συγχώνευση, με την οποία τα ΕΛΠΕ δεν θα έχουν πλέον μόνο δεσπόζουσα θέση στη διύλιση, αλλά θα «φλερτάρουν» με τη δεσπόζουσα θέση και στο στάδιο της εμπορίας, έχοντας επιπλέον και απευθείας πρόσβαση στη λιανική αγορά, μέσω των ιδιόκτητων πρατηρίων του δικτύου τους.
Νώντας Χαλδούπης
nontas71@gmail.com
Την ώρα που οι Έλληνες καταναλωτές πληρώνουν άλλη μια φορά τη βενζίνη σε τιμές σαμπάνιας, κατά τη θερινή τους έξοδο για τις διακοπές του Αυγούστου, η αντιμονοπωλιακή αρχή της Κύπρου εξαρθρώνει το καρτέλ των εταιρειών καυσίμων της Μεγαλονήσου, στο οποίο φέρεται ότι συμμετείχαν και τα ΕΛΠΕ.
Ο κορυφαίος καθετοποιημένος όμιλος καυσίμων στην Ελλάδα, με τα τρία τέταρτα της αγοράς στη διύλιση και σχεδόν το ένα τρίτο στην εμπορία, μετά και την εξαγορά της BP θα τιμωρηθεί με πρόστιμο από την Επιτροπή Ανταγωνισμού (ΕΠΑ) της Κύπρου, για τη συμμετοχή της σε οριζόντιες και κάθετες εναρμονισμένες πρακτικές των τεσσάρων εταιρειών πετρελαιοειδών που δραστηριοποιούνται στην αγορά της χώρας.
Μαζί με τα ΕΛΠΕ, σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας «Πολίτης», θα τιμωρηθούν η ρωσική Lukoil, η αμερικανική ExxonMobil και η κυπριακή Petrolina (Συγκρότημα Λευκαρίτη), καθώς η ΕΠΑ διαπίστωσε ότι το 2005, έτος το οποίο καλύφθηκε από την έρευνα, παραβίασαν τις βασικές διατάξεις της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού, λειτουργώντας εις βάρος του καταναλωτικού κοινού:
Οι εταιρείες διαπιστώθηκε από την έρευνα ότι συνεννοούνταν άτυπα μεταξύ τους για τον καθορισμό των τιμών χονδρικής πώλησης στα πρατήρια των δικτύων τους (οριζόντια εναρμονισμένη πρακτική), ενώ καθόριζαν και τις τιμές λιανικής πώλησης από τα πρατήρια (κάθετη εναρμονισμένη πρακτική). Ουσιαστικά, δηλαδή, είχαν «κλείσει» με καταχρηστικές πρακτικές όλα τα στάδια της αγοράς καυσίμων, μη αφήνοντας το παραμικρό περιθώριο υγιούς ανταγωνισμού για τη διαμόρφωση των τιμών.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα της κυπριακής εφημερίδας, οι τέσσερις ξεχωριστές αποφάσεις έχουν ήδη κοινοποιηθεί στις εμπλεκόμενες εταιρείες και αναμένεται να προσδιορισθούν τα πρόστιμα, που αναμένεται να είναι υψηλά. Βάσει της νομοθεσίας, η ΕΠΑ έχει τη δυνατότητα επιβολής προστίμων που αντιστοιχούν σε ποσοστό έως και 10% του κύκλου εργασιών για κάθε περίοδο παράβασης.
Η έρευνα της ΕΠΑ στην Κύπρο άρχισε πριν από τέσσερα χρόνια, σε μια περίοδο έντονης δυσφορίας των καταναλωτών για τις υψηλές τιμές των καυσίμων. Η αγορά καυσίμων της Κύπρου έχει αρκετές ιδιαιτερότητες, καθώς δεν υπάρχει εθνική παραγωγή διυλισμένων προϊόντων και τα καύσιμα εισάγονται με κόστος που επιβαρύνεται από τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες της χώρας.
Στην Κύπρο, οι τιμές των καυσίμων είναι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη (χωρίς τους φόρους, που παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές από χώρα σε χώρα). Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (10 Αυγούστου 2009), η απλή αμόλυβδη βενζίνη στην Κύπρο είχε τιμή 500,7 ευρώ το χιλιόλιτρο (χωρίς φόρους), πολύ υψηλότερη από το μέσο όρο στην Ευρώπη των 27 (470,7 ευρώ) και στην Ευρωζώνη (486,7).
Το περίεργο, που ίσως λέει πολλά για το επίπεδο ανταγωνιστικής λειτουργίας της ελληνικής αγοράς, είναι ότι στην Ελλάδα, που ως γνωστόν έχει επαρκή παραγωγή τελικών προϊόντων από δύο διυλιστήρια, οι τιμές προ φόρων των καυσίμων είναι υψηλότερες από αυτές της Κύπρου! Σύμφωνα με το ίδιο στατιστικό δελτίο της Επιτροπής, η προ φόρων τιμή της απλής αμόλυβδης έφθανε τα 504,79 ευρώ το χιλιόλιτρο, ενώ ακόμη μεγαλύτερη είναι η διαφορά στην τιμή του ντίζελ κίνησης (493 ευρώ στην Κύπρο, 533 ευρώ στην Ελλάδα!).
Ακόμη και στις τελικές τιμές (με τους φόρους) οι Κύπριοι καταναλωτές είναι κερδισμένη: στην Κύπρο η απλή αμόλυβδη πωλείτο στις 10 Αυγούστου έναντι 0,931 ευρώ το λίτρο, ενώ στην Ελλάδα έναντι 1,099 ευρώ! Αν στην Κύπρο οι υψηλές τιμές ήταν αποτέλεσμα της νόθευσης του υγιούς ανταγωνισμού, αντιλαμβάνεται κανείς τι μπορεί να συμβαίνει με τον ανταγωνισμό στην ελληνική αγορά καυσίμων.
Η απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού στην Κύπρο έχει προκαλέσει αίσθηση στους κύκλους των πετρελαϊκών εταιρειών στην Ελλάδα, σε μια περίοδο που τα ΕΛΠΕ έχουν σοβαρές εκκρεμότητες και με την ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού, καθώς περιμένουν την έγκρισή της για να προχωρήσουν στην υλοποίηση της συμφωνίας εξαγοράς του δικτύου της BP στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, τα ΕΛΠΕ έχουν ήδη προχωρήσει στην κοινοποίηση της συμφωνίας εξαγοράς στην Επιτροπή, αλλά ο σχετικός φάκελος κρίθηκε ελλιπής και ζητήθηκαν πρόσθετα στοιχεία. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η Επιτροπή δεν θα προλάβει με την παρούσα σύνθεση της Ολομέλειας να εξετάσει την υπόθεση και αυτό θα γίνει με τη νέα σύνθεσή της, που θα ορισθεί από το υπουργείο Ανάπτυξης τον Σεπτέμβριο.
Τα ΕΛΠΕ είχαν στην Ελλάδα κατά παράδοση «ελαστική» αντιμετώπιση από την αντιμονοπωλιακή αρχή της χώρας. Μόνο σε μια περίπτωση επιβλήθηκε πρόστιμο στην εταιρεία, όπως και στην Motor Oil, για εναρμονισμένες πρακτικές στην αγορά αεροπορικών καυσίμων, το οποίο διατηρήθηκε και μετά την προσφυγή τους στο Διοικητικό Εφετείο. Όμως, η Επιτροπή Ανταγωνισμού απέφυγε να ελέγξει ακόμη και τη συγχώνευση των ΕΛΠΕ με την ΠΕΤΡΟΛΑ, που δημιούργησε έναν κολοσσό με δεσπόζουσα θέση στην διύλιση, με το πρόσχημα ότι επρόκειτο περί αποκρατικοποίησης, η οποία ξέφευγε από τις ελεγκτικές αρμοδιότητας της Επιτροπής!
Οι πρακτικές του ομίλου των ΕΛΠΕ έχουν εξετασθεί κατ επανάληψη, όπως και συνολικότερα η λειτουργία της αγοράς καυσίμων, από την Επιτροπή Ανταγωνισμού, αλλά τα αποτελέσματα των πολυετών αυτών ερευνών ήταν ασήμαντα. Τώρα, η Επιτροπή καλείται να εγκρίνει μια συγχώνευση, με την οποία τα ΕΛΠΕ δεν θα έχουν πλέον μόνο δεσπόζουσα θέση στη διύλιση, αλλά θα «φλερτάρουν» με τη δεσπόζουσα θέση και στο στάδιο της εμπορίας, έχοντας επιπλέον και απευθείας πρόσβαση στη λιανική αγορά, μέσω των ιδιόκτητων πρατηρίων του δικτύου τους.
Νώντας Χαλδούπης
nontas71@gmail.com
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΒΑΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ!!!
17-8-2009
Στά τέλη τού μήνα τοποθετείται ο διορισμός τού νέου προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Εν κρυπτώ αναζητήθηκε συνταξιούχος δικαστικός.
.Η κυβέρνηση επί μήνες αναζητούσε αντικαταστάτη γιά τή θέση πού κατείχε γιά δύο θητείες ο γνωστός κ.Σπύρος Ζησιμόπουλος ,χωρίς αποτέλεσμα. Ο λόγος ,η απόλυτη άρνηση κάθε σοβαρού νομικού η πολιτικού προσώπου κύρους νά καθίσει στήν καρέκλα η οποία επί χρόνια θεωρείτο άνετος ισχυρός θώκος εξυπηρέτησης τών μεγάλων οικονομικών συμφερόντων της χώρας καί η οποία τά τελευταία τρία χρόνια μετετράπει σέ ηλεκτρική.
Η αμφιλεγόμενη υπόθεση τών κουμπάρων ,η εμφάνιση τής Αντιμονοπωλιακής Οργάνωσης STOPCARTEL καί οι σκληροί αγώνες πού πού η ίδια καί τά μέλη της έδιναν καί δίνουν καθημερινά τά τελευταία χρόνια μέσα καί έξω από την Ελλάδα, μετέτρεψαν τήν ανεξάρτητη αρχή της οδού Πατησίων από τόπο αναπαυτικού καί προσοδοφόρου βολέματος, σέ πραγματικό εφιάλτη γιά στελέχη καί μέλη της πού είδαν μέ ραγδαίους ρυθμούς πολλαπλά σκάνδαλα καί παρανομίες τους νά έρχονται στήν επιφάνεια.
Η κυβέρνηση αναζήτησε σάν λύση ανάγκης αντικατάστασης τού κοινής αποδοχής Σπύρου Ζησιμόπουλου, κάποιον συνταξιούχο δικαστικό πού θά απολαμβάνει καί αυτός επισήμως τήν διακοματική εμπιστοσύνη η οποία αποτελεί πάγια την πολιτική έκφραση της εμπιστοσύνης τών τραπεζιτών, μεγαλοβιομηχάνων καί μεγαλεμπόρων πρός την ηγεσία της Αρχής αυτής.
Ονόματα όπως τού τέως αντιπροέδρου τού Αρείου Πάγου κ.Δημήτρη Λοβέρδου ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε πέρυσι και τού επίσης τέως αντιπροέδρου τού ιδίου δικαστηρίου κ.Γρηγόρη Μάμαλη ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε πρόσφατα, θεωρούνται σύμφωνα μέ πληροφορίες,τά επικρατέστερα. Μέ βάση τούς υπάρχοντες συσχετισμούς πάντως, μέχρι στιγμής, επικρατέστερος γιά τήν προεδρία τής ανύπαρκτης αξιοπιστίας Ελληνικής Επιτροπής Ανταγωνισμού, φέρεται ο κ.Δημήτρης Λοβέρδος.
Η κυβέρνηση κρατά μυστική την τελική επιλογή της καθώς εξετάστηκαν τουλάχιστον άλλες δύο περιπτώσεις συνταξιούχων δικαστικών.Είναι φανερό ότι υπάρχουν δυσκολίες γιά τη σύναψη της τελικής συμφωνίας μεταξύ τών οικονομικών παραγόντων της χώρας καί των πολιτικών κομμάτων επί τού προσώπου γιά τήν θέση αυτή μέ βάση καί πιθανές επιφυλάξεις εκ μέρους καί των ίδιων των υποψηφίων.
STOPCARTEL
Στά τέλη τού μήνα τοποθετείται ο διορισμός τού νέου προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Εν κρυπτώ αναζητήθηκε συνταξιούχος δικαστικός.
.Η κυβέρνηση επί μήνες αναζητούσε αντικαταστάτη γιά τή θέση πού κατείχε γιά δύο θητείες ο γνωστός κ.Σπύρος Ζησιμόπουλος ,χωρίς αποτέλεσμα. Ο λόγος ,η απόλυτη άρνηση κάθε σοβαρού νομικού η πολιτικού προσώπου κύρους νά καθίσει στήν καρέκλα η οποία επί χρόνια θεωρείτο άνετος ισχυρός θώκος εξυπηρέτησης τών μεγάλων οικονομικών συμφερόντων της χώρας καί η οποία τά τελευταία τρία χρόνια μετετράπει σέ ηλεκτρική.
Η αμφιλεγόμενη υπόθεση τών κουμπάρων ,η εμφάνιση τής Αντιμονοπωλιακής Οργάνωσης STOPCARTEL καί οι σκληροί αγώνες πού πού η ίδια καί τά μέλη της έδιναν καί δίνουν καθημερινά τά τελευταία χρόνια μέσα καί έξω από την Ελλάδα, μετέτρεψαν τήν ανεξάρτητη αρχή της οδού Πατησίων από τόπο αναπαυτικού καί προσοδοφόρου βολέματος, σέ πραγματικό εφιάλτη γιά στελέχη καί μέλη της πού είδαν μέ ραγδαίους ρυθμούς πολλαπλά σκάνδαλα καί παρανομίες τους νά έρχονται στήν επιφάνεια.
Η κυβέρνηση αναζήτησε σάν λύση ανάγκης αντικατάστασης τού κοινής αποδοχής Σπύρου Ζησιμόπουλου, κάποιον συνταξιούχο δικαστικό πού θά απολαμβάνει καί αυτός επισήμως τήν διακοματική εμπιστοσύνη η οποία αποτελεί πάγια την πολιτική έκφραση της εμπιστοσύνης τών τραπεζιτών, μεγαλοβιομηχάνων καί μεγαλεμπόρων πρός την ηγεσία της Αρχής αυτής.
Ονόματα όπως τού τέως αντιπροέδρου τού Αρείου Πάγου κ.Δημήτρη Λοβέρδου ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε πέρυσι και τού επίσης τέως αντιπροέδρου τού ιδίου δικαστηρίου κ.Γρηγόρη Μάμαλη ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε πρόσφατα, θεωρούνται σύμφωνα μέ πληροφορίες,τά επικρατέστερα. Μέ βάση τούς υπάρχοντες συσχετισμούς πάντως, μέχρι στιγμής, επικρατέστερος γιά τήν προεδρία τής ανύπαρκτης αξιοπιστίας Ελληνικής Επιτροπής Ανταγωνισμού, φέρεται ο κ.Δημήτρης Λοβέρδος.
Η κυβέρνηση κρατά μυστική την τελική επιλογή της καθώς εξετάστηκαν τουλάχιστον άλλες δύο περιπτώσεις συνταξιούχων δικαστικών.Είναι φανερό ότι υπάρχουν δυσκολίες γιά τη σύναψη της τελικής συμφωνίας μεταξύ τών οικονομικών παραγόντων της χώρας καί των πολιτικών κομμάτων επί τού προσώπου γιά τήν θέση αυτή μέ βάση καί πιθανές επιφυλάξεις εκ μέρους καί των ίδιων των υποψηφίων.
STOPCARTEL
Οι Μεγάλοι «παίκτες» και οι εργοδότες.
Το «πραξικόπημα» στην Ρωσία.
Μέρος Γ.
Οι περιούσιοι Τραπεζίτες.
Η ΜΚΟ, B'nai B'rith International, (ΒΒΙ), είναι σήμερα , η μεγαλύτερη διεθνής εβραϊκή οργάνωση. Είναι η «παγκόσμια φωνή της εβραϊκής κοινότητας», όπως αυτοπεριγράφεται , και είναι παρούσα σε 50 χώρες. Είναι η πιο γνωστή «εβραϊκή ανθρωπιστική οργάνωση, που «προωθεί και υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα».
Ιδρύθηκε το 1843 στην νέα Υόρκη από 12 Γερμανοεβραίους, για να βελτιωθεί η ζωή των φτωχών Εβραιών της Αμερικής.. Αποφάσισαν να δίνουν 30 δολλάρια σε κάθε χήρα και ένα δολάριο σύνταξη για όλη την υπόλοιπη ζωή της. Έχτισαν και συναγωγές στις ΗΠΑ και αλλού.
Η B'nai B'rith σήμερα εργάζεται για την εβραϊκή ενότητα, την ασφάλεια και την συνέχεια των Εβραίων, και την «ανεκτικότητα» (tolerance).
Η οργάνωση παρενέβη το 1870 για να σταματήσουν οι διώξεις κατά των Εβραιών στην Ρουμανία.
Για την δράση της όμως , στην Ρωσία, που ήταν μυστική και παράνομη, ακόμα και σήμερα δεν λέει απολύτως τίποτα. Είναι το απόλυτο μυστικό . Μετά τον αντισημιτικό διωγμό στη Ρωσία του 1881-2, Jacob Schiff οργάνωσε και χρηματοδότησε πρόγραμμα της B'nai B'rith, το 1890 , για την εκπαίδευση «επαναστατών», από τους πρόσφυγες που έφταναν από την Ρωσία. Πολλοί από αυτούς έπαιξαν ρόλο και στην αποτυχημένη επανάσταση του 1905 και σε αυτή του 1917.
Ο Leiba Bronstein (Τρότσκι), έγινε επίσημα μέλος της B’Nai Brith το 1917, στην Νέα Υόρκη. (Yuri Begunov, Secret Forces in the History of Russia, St. Petersburg, 1995, pp. 138-139). Ο Τρότσκι ήταν Τέκτων από το 1897.
Στα αρχεία του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών , υπάρχει το έγγραφο, No.861.00/5339, στο οποίο αποκαλύπτεται ότι , ο Jacob Schiff, πού ήταν το ισχυρό πρόσωπο στην B'nai B'rith, και οι Felix Warburg, Otto Kahn, Mortimer Schiff, και ο Isaac Seligman είχαν σχεδιάσει από το 1916 την ανατροπή του Τσάρου. Τον Απρίλιο του 1917 ο Jacob Schiff ο επιβεβαίωσε επίσημα, ότι χρηματοδότησε την (Φεβρουριανή) επανάσταση ,και ότι έστειλε 1.000.000 πρόσθετα δολλάρια στον Κερένσκυ.
Την άνοιξη του 1917, Jacob Schiff άρχισε να χρηματοδοτεί και τον Τρότσκι. για να εφαρμόσει, «τη δεύτερη φάση της επανάστασης». Το αμερικανικό διαβατήριο του Τρότσκι, εξεδόθη μετά από ενέργειες του Τέκτονα συνταγματάρχη Edward House.
Οι Τραπεζίτες της Νέας Υόρκης είχαν δώσει τα 10.000 δολλάρια στον Τρότσκι, και μέσω του δικτύου των Off-Shore εταιρειών του Πάρβους στην Κοπενχάγη, έστειλαν μεγάλα ποσά για την στήριξη της επανάστασης.
Το Μανιφέστο
Το «Μανιφέστο των Σοσιαλιστών της Τουρκίας και των Βαλκανίων» ,που δημοσιεύτηκε τις παραμονές του Βαλκανικού πολέμου, στις 12 Οκτωβρίου 1912, είναι καταρχήν ,ένα κατάπτυστο , φιλοτουρκικό κείμενο, που καλεί τους βαλκανικούς λαούς, να μην πάρουν τα όπλα κατά της Τουρκίας, και να μην διεκδικήσουν την ελευθερία τους. Σε αντιστάθμισμα οι Πάρβους-Τρότσκι-Ράκοβερ-Μπεναρόγια, «αναγνωρίζουν», τις αδυναμίες και τις καθυστερήσεις του καθεστώτος των Νεοτούρκων, και υπόσχονται μεταρρυθμίσεις, «μέσα από τους αγώνες της εργατικής τάξης» φυσικά.
«Τονίζουμε τη βαρύνουσα ευθύνη των βαλκανικών κρατών για τον επερχόμενο πόλεμο, όπως επίσης και στο παρελθόν όταν εμπόδισαν τον εσωτερικό μετασχηματισμό της Τουρκίας, και αν κατηγορούμε την ευρωπαϊκή διπλωματία, που ποτέ δεν θέλησε να δει σοβαρές μεταρρυθμίσεις στην Τουρκία, για διπροσωπία, δεν θέλουμε με κανένα τρόπο να μειώσουμε τις ευθύνες των ίδιων των τουρκικών κυβερνήσεων» .
Ταυτόχρονα μπορεί να διακρίνει κανείς, τον αιφνιδιασμό, των «υψηλών εργοδοτών» των πρακτόρων, από την βαλκανική συμμαχία, η οποία τους ανέτρεπε τα σχέδια, για τον διαμελισμό της Τουρκίας, σύμφωνα με τις επιδιώξεις τους.
Οι στόχοι των μεγάλων δυνάμεων που σχεδίαζαν τον παγκόσμιο πόλεμο αποτυπώνονται με ακρίβεια.
1) Η Αυστρία στη Θεσσαλονίκη. Η εκτίμηση επιβεβαιώθηκε από την προέλαση των στρατευμάτων της Αυστρίας στη Σερβία , με την επιδίωξη να φθάσουν στη Θεσσαλονίκη. Τον ίδιο στόχο είχε και Γερμανόφιλη Βουλγαρία. Η Θεσσαλονίκη, πήγαινε μαζί με ολόκληρη τη «Μακεδονία», για το λόγο αυτό το « κίνημα» , καθώς και ο Τρότσκι με τον Χαίμ Ράκοβερ στις ανταποκρίσεις τους, υποστήριζαν τα δικαιώματα του «μακεδονικού λαού». Το σχέδιο του Τραπεζικού κέντρου του Λονδίνου, ήταν η δημιουργία υπό αυστριακή προστασία ,του «Μακεδονικού κράτους» που θα διοικείτο από τους Ντονμέ Εβραίους της Θεσσαλονίκης και στο οποίο θα εγκαθίσταντο οι Ασκενάζι της Αυστρουγγαρίας.) 2.) Η Ιταλία τη νότια Αλβανία. Και αυτός ο στόχος επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια ιστορικά.
. Το μανιφέστο δείχνει, ότι οι εργοδότες, δεν περίμεναν ότι ο ελληνικός στρατός θα καταλάμβανε, τη Θεσσαλονίκη, και τα Ιωάννινα.Είναι φανερό, ότι ο ελληνικός λαός και στρατός, τους χάλασαν τα σχέδια.
Το «μανιφέστο» των πρακτόρων, ξεκινούσε με την υπόθεση ότι η νίκη της Τουρκίας θα προκαλούσε, «την απώλεια των λίγων βελτιώσεων που αποκτήθηκαν με το τίμημα τόσων πολλών θυσιών στην εσωτερική διακυβέρνηση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας», και θα επέσυρε την «επέμβαση του αυστριακού και ρωσικού ιμπεριαλισμού», που θα οδηγούσε στο παγκόσμιο πόλεμο.
Και κατέληγαν με τη διακήρυξη των αρχών, του εθνομηδενισμού, που προωθεί και σήμερα η Νέα Τάξη.
«Στα αιματοβαμμένα ιδανικά των εθνικιστών, που θα θυσιάσουν τις ζωές των λαών τους με τον πόλεμο και θα παζαρέψουν τα δικαιώματα και τα εδάφη τους, απαντούμε επιβεβαιώνοντας την επιτακτική ανάγκη, που ήδη διακηρύχθηκε από τη Διαβαλκανική Σοσιαλιστική Συνδιάσκεψη του Βελιγραδίου το 1909, της στενής σύνδεσης όλων των λαών των Βαλκανίων και της Εγγύς Ανατολής χωρίς διάκριση φυλής ή θρησκείας».
Πριν ακολουθήσουμε τον Πάρβους, στη νέα του αποστολή, αφού εξηγήσαμε τον πολύπλοκο ρόλο του, και την ανάμιξη των Τεκτόνων (επαναστατών)- και Γερμανών πρακτόρων, Τρότσκι-Πάρβους, στην συνωμοσία της «Μαύρης Χειρός» στη Σερβία, θα διατυπώσουμε το εύλογο ερώτημα, για την ανάμειξη του δικτύου Πάρβους, στη δολοφονία του βασιλιά Γεωργίου στη Θεσσαλονίκη.
Η επιχείρηση Κοπεγχάγη.
Το 1910 ο μεγάλος αντίπαλος του Λένιν, ο Αλεξάντρ Μπογκντάνωφ, μαζί με τους Anatoly Lunacharsky, Maxim Gorky , και Mikhail Pokrovsky , άνοιξαν ένα σχολείο για Ρώσους στην Μπολόνια, που λειτούργησε ως το 1912.Ο Λένιν υποχρεώθηκε να απαντήσει και άνοιξε ένα σχολείο έξω από το Παρίσι. Τα χρήματα τα έστελνε ο Πάρβους. Μόνο που τα χρέωνε στα μυστικά κονδύλια της Αυστρίας.(Και νέος εργοδότης).Η επιχείρηση σταμάτησε το 1915 επειδή τους κατήγγειλε ο Γκόρκι, που δεν χώνευε τον Πάρβους.
Αλλά τώρα είχαν ανοίξει νέες δουλειές.
Ο Πάρβους, από την Κωνσταντινούπολη πήγε τον Απρίλιο το 1915 στο Βερολίνο, και αφού εγκρίθηκε το σχέδιο του και η χρηματοδότηση, μετέβη Βέρνη όπου συναντήθηκε τον Μάιο του 1915, με τον Λένιν, για να συζητήσουν και να συμφωνήσουν επί του σχεδίου. Οι δυο τους συναντήθηκαν ξανά, ( για τελευταία φορά) , στην Στοκχόλμη, στις 13 Απριλίου 1917, πριν συνεχίσει ο Λένιν το ταξίδι του, για την αγία Πετρούπολη.
Οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες ίδρυσαν σειρά offshore εταιριών στην Κοπεγχάγη και μέσω αυτών διαβιβαζαν χρήματα στον Πάρβους ο οποίος τα μετέφερε εντός του Ρωσίας με εικονικές συναλλαγές . Βεβαίως, όπως απεδείχθη πολύ αργότερα, ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων το κρατούσε για τον εαυτό του. Η προέλευση των χρημάτων δεν έχεις τη διακριβωθεί στο σύνολο της ακόμη και σήμερα, καθώς οι εταιρείες του Πάρβους, είχαν συναλλαγές και με το Λονδίνο και με την Αμερική.
Ο Πάρβους ίδρυσε στην Κοπεγχάγη το « Ιδρυμα για τη μελέτη των κοινωνικών επιπτώσεων του πολέμου», το οποίο επρόκειτο να αναλάβει ο Μπουχάριν, αλλά τελικά το ανέλαβαν οι πιστοί του Λένιν Yakov Ganetsky και Karl Radek. Τον συντονισμό των ταχυδρομων με τη Ρωσία είχε αναλάβει ο Moisei Uritsky.
Η Βρετανική αντικατασκοπία εντόπισε τη μεταφορά οπλισμού που γινόταν, και ζήτησε από την Δανία, την απέλαση του Ganetsky.
Η επανάληψη της επιχείρησης του 1905, για δημιουργία οικονομικού πανικού ,το 1916, απέτυχε να παράγει τα αναμενόμενα αποτέλεσματα. Το δίκτυο των πρακτόρων του Πάρβους κατάφεραν πάντως να ματαιώσουν την επίθεση του ρωσικού στόλου κατά του Τούρκογερμανικού, στον Βόσπορο το 1916, προκαλώντας σαμποτάζ στα ρωσικά πλοία.
Τον Μάρτιο του 1917 αποφασίστηκε η μεταφορά διά της Γερμανίας του Λένιν και 30 συντρόφων του, στη Ρωσία, με σφραγισμένο βαγόνι .
(Τέλος για την ώρα)
Μέρος Γ.
Οι περιούσιοι Τραπεζίτες.
Η ΜΚΟ, B'nai B'rith International, (ΒΒΙ), είναι σήμερα , η μεγαλύτερη διεθνής εβραϊκή οργάνωση. Είναι η «παγκόσμια φωνή της εβραϊκής κοινότητας», όπως αυτοπεριγράφεται , και είναι παρούσα σε 50 χώρες. Είναι η πιο γνωστή «εβραϊκή ανθρωπιστική οργάνωση, που «προωθεί και υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα».
Ιδρύθηκε το 1843 στην νέα Υόρκη από 12 Γερμανοεβραίους, για να βελτιωθεί η ζωή των φτωχών Εβραιών της Αμερικής.. Αποφάσισαν να δίνουν 30 δολλάρια σε κάθε χήρα και ένα δολάριο σύνταξη για όλη την υπόλοιπη ζωή της. Έχτισαν και συναγωγές στις ΗΠΑ και αλλού.
Η B'nai B'rith σήμερα εργάζεται για την εβραϊκή ενότητα, την ασφάλεια και την συνέχεια των Εβραίων, και την «ανεκτικότητα» (tolerance).
Η οργάνωση παρενέβη το 1870 για να σταματήσουν οι διώξεις κατά των Εβραιών στην Ρουμανία.
Για την δράση της όμως , στην Ρωσία, που ήταν μυστική και παράνομη, ακόμα και σήμερα δεν λέει απολύτως τίποτα. Είναι το απόλυτο μυστικό . Μετά τον αντισημιτικό διωγμό στη Ρωσία του 1881-2, Jacob Schiff οργάνωσε και χρηματοδότησε πρόγραμμα της B'nai B'rith, το 1890 , για την εκπαίδευση «επαναστατών», από τους πρόσφυγες που έφταναν από την Ρωσία. Πολλοί από αυτούς έπαιξαν ρόλο και στην αποτυχημένη επανάσταση του 1905 και σε αυτή του 1917.
Ο Leiba Bronstein (Τρότσκι), έγινε επίσημα μέλος της B’Nai Brith το 1917, στην Νέα Υόρκη. (Yuri Begunov, Secret Forces in the History of Russia, St. Petersburg, 1995, pp. 138-139). Ο Τρότσκι ήταν Τέκτων από το 1897.
Στα αρχεία του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών , υπάρχει το έγγραφο, No.861.00/5339, στο οποίο αποκαλύπτεται ότι , ο Jacob Schiff, πού ήταν το ισχυρό πρόσωπο στην B'nai B'rith, και οι Felix Warburg, Otto Kahn, Mortimer Schiff, και ο Isaac Seligman είχαν σχεδιάσει από το 1916 την ανατροπή του Τσάρου. Τον Απρίλιο του 1917 ο Jacob Schiff ο επιβεβαίωσε επίσημα, ότι χρηματοδότησε την (Φεβρουριανή) επανάσταση ,και ότι έστειλε 1.000.000 πρόσθετα δολλάρια στον Κερένσκυ.
Την άνοιξη του 1917, Jacob Schiff άρχισε να χρηματοδοτεί και τον Τρότσκι. για να εφαρμόσει, «τη δεύτερη φάση της επανάστασης». Το αμερικανικό διαβατήριο του Τρότσκι, εξεδόθη μετά από ενέργειες του Τέκτονα συνταγματάρχη Edward House.
Οι Τραπεζίτες της Νέας Υόρκης είχαν δώσει τα 10.000 δολλάρια στον Τρότσκι, και μέσω του δικτύου των Off-Shore εταιρειών του Πάρβους στην Κοπενχάγη, έστειλαν μεγάλα ποσά για την στήριξη της επανάστασης.
Το Μανιφέστο
Το «Μανιφέστο των Σοσιαλιστών της Τουρκίας και των Βαλκανίων» ,που δημοσιεύτηκε τις παραμονές του Βαλκανικού πολέμου, στις 12 Οκτωβρίου 1912, είναι καταρχήν ,ένα κατάπτυστο , φιλοτουρκικό κείμενο, που καλεί τους βαλκανικούς λαούς, να μην πάρουν τα όπλα κατά της Τουρκίας, και να μην διεκδικήσουν την ελευθερία τους. Σε αντιστάθμισμα οι Πάρβους-Τρότσκι-Ράκοβερ-Μπεναρόγια, «αναγνωρίζουν», τις αδυναμίες και τις καθυστερήσεις του καθεστώτος των Νεοτούρκων, και υπόσχονται μεταρρυθμίσεις, «μέσα από τους αγώνες της εργατικής τάξης» φυσικά.
«Τονίζουμε τη βαρύνουσα ευθύνη των βαλκανικών κρατών για τον επερχόμενο πόλεμο, όπως επίσης και στο παρελθόν όταν εμπόδισαν τον εσωτερικό μετασχηματισμό της Τουρκίας, και αν κατηγορούμε την ευρωπαϊκή διπλωματία, που ποτέ δεν θέλησε να δει σοβαρές μεταρρυθμίσεις στην Τουρκία, για διπροσωπία, δεν θέλουμε με κανένα τρόπο να μειώσουμε τις ευθύνες των ίδιων των τουρκικών κυβερνήσεων» .
Ταυτόχρονα μπορεί να διακρίνει κανείς, τον αιφνιδιασμό, των «υψηλών εργοδοτών» των πρακτόρων, από την βαλκανική συμμαχία, η οποία τους ανέτρεπε τα σχέδια, για τον διαμελισμό της Τουρκίας, σύμφωνα με τις επιδιώξεις τους.
Οι στόχοι των μεγάλων δυνάμεων που σχεδίαζαν τον παγκόσμιο πόλεμο αποτυπώνονται με ακρίβεια.
1) Η Αυστρία στη Θεσσαλονίκη. Η εκτίμηση επιβεβαιώθηκε από την προέλαση των στρατευμάτων της Αυστρίας στη Σερβία , με την επιδίωξη να φθάσουν στη Θεσσαλονίκη. Τον ίδιο στόχο είχε και Γερμανόφιλη Βουλγαρία. Η Θεσσαλονίκη, πήγαινε μαζί με ολόκληρη τη «Μακεδονία», για το λόγο αυτό το « κίνημα» , καθώς και ο Τρότσκι με τον Χαίμ Ράκοβερ στις ανταποκρίσεις τους, υποστήριζαν τα δικαιώματα του «μακεδονικού λαού». Το σχέδιο του Τραπεζικού κέντρου του Λονδίνου, ήταν η δημιουργία υπό αυστριακή προστασία ,του «Μακεδονικού κράτους» που θα διοικείτο από τους Ντονμέ Εβραίους της Θεσσαλονίκης και στο οποίο θα εγκαθίσταντο οι Ασκενάζι της Αυστρουγγαρίας.) 2.) Η Ιταλία τη νότια Αλβανία. Και αυτός ο στόχος επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια ιστορικά.
. Το μανιφέστο δείχνει, ότι οι εργοδότες, δεν περίμεναν ότι ο ελληνικός στρατός θα καταλάμβανε, τη Θεσσαλονίκη, και τα Ιωάννινα.Είναι φανερό, ότι ο ελληνικός λαός και στρατός, τους χάλασαν τα σχέδια.
Το «μανιφέστο» των πρακτόρων, ξεκινούσε με την υπόθεση ότι η νίκη της Τουρκίας θα προκαλούσε, «την απώλεια των λίγων βελτιώσεων που αποκτήθηκαν με το τίμημα τόσων πολλών θυσιών στην εσωτερική διακυβέρνηση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας», και θα επέσυρε την «επέμβαση του αυστριακού και ρωσικού ιμπεριαλισμού», που θα οδηγούσε στο παγκόσμιο πόλεμο.
Και κατέληγαν με τη διακήρυξη των αρχών, του εθνομηδενισμού, που προωθεί και σήμερα η Νέα Τάξη.
«Στα αιματοβαμμένα ιδανικά των εθνικιστών, που θα θυσιάσουν τις ζωές των λαών τους με τον πόλεμο και θα παζαρέψουν τα δικαιώματα και τα εδάφη τους, απαντούμε επιβεβαιώνοντας την επιτακτική ανάγκη, που ήδη διακηρύχθηκε από τη Διαβαλκανική Σοσιαλιστική Συνδιάσκεψη του Βελιγραδίου το 1909, της στενής σύνδεσης όλων των λαών των Βαλκανίων και της Εγγύς Ανατολής χωρίς διάκριση φυλής ή θρησκείας».
Πριν ακολουθήσουμε τον Πάρβους, στη νέα του αποστολή, αφού εξηγήσαμε τον πολύπλοκο ρόλο του, και την ανάμιξη των Τεκτόνων (επαναστατών)- και Γερμανών πρακτόρων, Τρότσκι-Πάρβους, στην συνωμοσία της «Μαύρης Χειρός» στη Σερβία, θα διατυπώσουμε το εύλογο ερώτημα, για την ανάμειξη του δικτύου Πάρβους, στη δολοφονία του βασιλιά Γεωργίου στη Θεσσαλονίκη.
Η επιχείρηση Κοπεγχάγη.
Το 1910 ο μεγάλος αντίπαλος του Λένιν, ο Αλεξάντρ Μπογκντάνωφ, μαζί με τους Anatoly Lunacharsky, Maxim Gorky , και Mikhail Pokrovsky , άνοιξαν ένα σχολείο για Ρώσους στην Μπολόνια, που λειτούργησε ως το 1912.Ο Λένιν υποχρεώθηκε να απαντήσει και άνοιξε ένα σχολείο έξω από το Παρίσι. Τα χρήματα τα έστελνε ο Πάρβους. Μόνο που τα χρέωνε στα μυστικά κονδύλια της Αυστρίας.(Και νέος εργοδότης).Η επιχείρηση σταμάτησε το 1915 επειδή τους κατήγγειλε ο Γκόρκι, που δεν χώνευε τον Πάρβους.
Αλλά τώρα είχαν ανοίξει νέες δουλειές.
Ο Πάρβους, από την Κωνσταντινούπολη πήγε τον Απρίλιο το 1915 στο Βερολίνο, και αφού εγκρίθηκε το σχέδιο του και η χρηματοδότηση, μετέβη Βέρνη όπου συναντήθηκε τον Μάιο του 1915, με τον Λένιν, για να συζητήσουν και να συμφωνήσουν επί του σχεδίου. Οι δυο τους συναντήθηκαν ξανά, ( για τελευταία φορά) , στην Στοκχόλμη, στις 13 Απριλίου 1917, πριν συνεχίσει ο Λένιν το ταξίδι του, για την αγία Πετρούπολη.
Οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες ίδρυσαν σειρά offshore εταιριών στην Κοπεγχάγη και μέσω αυτών διαβιβαζαν χρήματα στον Πάρβους ο οποίος τα μετέφερε εντός του Ρωσίας με εικονικές συναλλαγές . Βεβαίως, όπως απεδείχθη πολύ αργότερα, ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων το κρατούσε για τον εαυτό του. Η προέλευση των χρημάτων δεν έχεις τη διακριβωθεί στο σύνολο της ακόμη και σήμερα, καθώς οι εταιρείες του Πάρβους, είχαν συναλλαγές και με το Λονδίνο και με την Αμερική.
Ο Πάρβους ίδρυσε στην Κοπεγχάγη το « Ιδρυμα για τη μελέτη των κοινωνικών επιπτώσεων του πολέμου», το οποίο επρόκειτο να αναλάβει ο Μπουχάριν, αλλά τελικά το ανέλαβαν οι πιστοί του Λένιν Yakov Ganetsky και Karl Radek. Τον συντονισμό των ταχυδρομων με τη Ρωσία είχε αναλάβει ο Moisei Uritsky.
Η Βρετανική αντικατασκοπία εντόπισε τη μεταφορά οπλισμού που γινόταν, και ζήτησε από την Δανία, την απέλαση του Ganetsky.
Η επανάληψη της επιχείρησης του 1905, για δημιουργία οικονομικού πανικού ,το 1916, απέτυχε να παράγει τα αναμενόμενα αποτέλεσματα. Το δίκτυο των πρακτόρων του Πάρβους κατάφεραν πάντως να ματαιώσουν την επίθεση του ρωσικού στόλου κατά του Τούρκογερμανικού, στον Βόσπορο το 1916, προκαλώντας σαμποτάζ στα ρωσικά πλοία.
Τον Μάρτιο του 1917 αποφασίστηκε η μεταφορά διά της Γερμανίας του Λένιν και 30 συντρόφων του, στη Ρωσία, με σφραγισμένο βαγόνι .
(Τέλος για την ώρα)
Κε. Παπανδρέου, μην ...ωρύεσθε. Θα σας πούμε εμείς που πήγαν τα λεφτά.!
http://gianniotis.blogspot.com/2009/08/blog-post_2452.html
Κύριε Παπανδρέου, επειδή αμνήμων υποθέτω πως δεν είσθε, ει μη μόνον υπερβολικά υποκριτής και λαϊκιστής συγχρόνως, σίγουρα θυμάσθε τα ..."πεπραγμένα" του παρελθόντος σας, αλλά ντρέπεσθε στην κυριολεξία να το ομολογήσετε. Πολιτικό κόστος γαρ. Ωστόσο ..."παίζει" και το σενάριο του να μη θυμάστε καθόλου, οπότε τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα για σας.
Θαυμάστε, λοιπόν, τα έργα και τις ημέρες σας, καθώς και την πολιτική "ουδετερότητα", που τήρησε το ..."Κίνημά" σας γύρω από την υπόθεση του Χρηματιστηρίου όπου εκπρόσωποί σας μιλούν ακόμη και σήμερα για "πολιτική εκμετάλλευση" του Χρηματιστηρίου.
Θαυμάστε τους κυρίους που έριξαν ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού στον τζόγο, που "ξάφρισαν" τις λαϊκές αποταμιεύσεις και τώρα καμώνονται τους... ανήξερους. Απολαύστε τους, καθώς θα επαναφέρουμε στη μνήμη σας τις εποχές που είχατε μετατρέψει το Χρηματιστήριο σε ...χοάνη ψηφοθηρικής προπαγάνδας:
1) "...Σήμερα ένα εκατομμύριο επενδυτές, όπως και όλοι οι Ελληνες, ξέρουν ότι οι μετοχές στο Χρηματιστήριο έχουν αξία..." (Κ. Λαλιώτης, 9/6/99, προεκλογική περίοδος).
2) "...Η συντριπτική πλειοψηφία του ενός εκατομμυρίου επενδυτών... θα αναδείξουν με την ψήφο τους, με την ετυμηγορία τους το ΠΑΣΟΚ ως πρώτο κόμμα και θα δώσουν μια νέα νίκη στο ΠΑΣΟΚ. Γιατί ξέρουν ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν και είναι και θα είναι η εγγύηση για τα κεκτημένα τους, αλλά και για τις προσδοκίες τους..." (Κ. Λαλιώτης, 9/6/99, προεκλογική περίοδος).
3) "...Το Χρηματιστήριο αποτελεί και ένα σημείο κοινωνικής αναφοράς, γιατί εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες έχουν επενδύσει και επενδύουν στο Χρηματιστήριο..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
4) "...Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μετά το 1993 μετέτρεψε το Χρηματιστήριο από περιθωριακό οικονομικό θεσμό σε μοχλό της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας»..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
5) "...Για τους επενδυτές δημιουργήθηκαν νέες ευκαιρίες τοποθέτησης των αποταμιεύσεών τους με υψηλή απόδοση..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
6) "...Σήμερα ένα εκατομμύριο επενδυτές, όπως και όλοι οι Ελληνες, ξέρουν ότι οι μετοχές έχουν αξία γι' αυτό... θέλουν σταθερό πλαίσιο αναφοράς, με συνέχεια, με συνέπεια, με διασφαλίσεις..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
7) "...Τα διλήμματα είναι υπαρκτά για όλους τους Ελληνες. Είναι υπαρκτά και για τους επενδυτές... όλοι γνωρίζουν σ' αυτές τις εκλογές τι διακυβεύεται..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
8) "...Η υγιής πορεία της οικονομίας επέτρεψε στο Χρηματιστήριο να αποκτήσει τη θέση που έχει και σε άλλες προηγμένες χώρες..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
9) "...Η συντριπτική πλειοψηφία του ενός εκατομμυρίου επενδυτών... λέει ΝΑΙ στη σταθερότητα, στην ασφάλεια, στην ανάπτυξη. Ολοι αυτοί σκέφτονται, συγκρίνουν, αποφασίζουν και ψηφίζουν στις 13 Ιουνίου..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
10) "...Είμαστε σίγουροι και αισιόδοξοι ότι και η συντριπτική πλειοψηφία των επενδυτών ξέρουν ότι μόνο το ΠΑΣΟΚ ήταν και είναι εγγύηση όλα αυτά τα χρόνια, τόσο για τα κεκτημένα τους, όσο και για τις προσδοκίες τους»..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
11) "...Ο τζίρος του Χρηματιστηρίου θα είναι υψηλός και θα αποδώσει αυτά τα οποία έχουμε σχεδιάσει..." (Κ.Σημίτης, 5/9/99, συνέντευξη Τύπου ΔΕΘ).
12) "...Το Χρηματιστήριο είναι ένας θεσμός σημαντικός για την πρόοδο της οικονομίας... είναι ένας θεσμός, ο οποίος εξυπηρετεί την οικονομία..." (Κ.Σημίτης, 5/9/99, συνέντευξη Τύπου ΔΕΘ).
13) "...Η κατάσταση στη Σοφοκλέους θα ομαλοποιηθεί μέσα σε ένα - δυο 24ωρα..."( Κ.Σημίτης, Οκτώβρης '99, συνεδρίαση του ΕΓ του ΠΑΣΟΚ).
Αυτά λέγονταν από τον Κ. Λαλιώτη - σε συνεννόηση με τον Κ. Σημίτη - και από τον ίδιο τον Κ. Σημίτη, - εν γνώσει σας - την εποχή που οι "φούσκες" πήγαιναν καλά. Ηταν τότε που το ΠΑΣΟΚ έπαιζε στα ΜΜΕ προεκλογικά σποτάκια διαφήμισης του Χρηματιστηρίου και της θεωρίας του "...θα φάτε με χρυσά κουτάλια...". Όταν οι "φούσκες" άρχισαν να σκάνε, ο κ.Σημίτης και οι εκπρόσωποί του έχουν επιστρατεύσει τη θεωρία που λέει πως... "ό,τι ανεβαίνει - κατεβαίνει"!
Και το χειρότερο Κύριε Παπανδρέου, σας το άφησα για το ...τέλος:
Αναγνωρίσατε μέσω του Χρηματηστηρίου τα Σκόπια ως Μακεδονία. Ναι ή όχι;
"Μακεδονία" μέσω Χρηματιστηρίου;
------------------------------------------------
Υπάρχει ή όχι θέμα έμμεσης αναγνώρισης των Σκοπίων με την ονομασία "Μακεδονία" από φορέα του Ελληνικού Δημοσίου με τη δρομολογούμενη συνεργασία της ΕΧΑΕ με το Χρηματιστήριο "Macedonja Stock Exchange", είναι το ερώτημα που θέτει προς τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών ο βουλευτής της Ν.Δ. Η. Καλλιώρας.
Επισημαίνει πως στο δελτίο του ΧΑΑ της 28/2/02, όπου γίνεται αναφορά στο μνημόνιο συνεργασίας που θα υπογραφεί σε λίγες ημέρες στα Σκόπια, παραπλανητικά το Χρηματιστήριο "Macedonja Stock Exchange"αναφέρεται ως Χρηματιστήριο των Σκοπίων.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 14/03/2002
Κύριε Παπανδρέου, επειδή αμνήμων υποθέτω πως δεν είσθε, ει μη μόνον υπερβολικά υποκριτής και λαϊκιστής συγχρόνως, σίγουρα θυμάσθε τα ..."πεπραγμένα" του παρελθόντος σας, αλλά ντρέπεσθε στην κυριολεξία να το ομολογήσετε. Πολιτικό κόστος γαρ. Ωστόσο ..."παίζει" και το σενάριο του να μη θυμάστε καθόλου, οπότε τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα για σας.
Θαυμάστε, λοιπόν, τα έργα και τις ημέρες σας, καθώς και την πολιτική "ουδετερότητα", που τήρησε το ..."Κίνημά" σας γύρω από την υπόθεση του Χρηματιστηρίου όπου εκπρόσωποί σας μιλούν ακόμη και σήμερα για "πολιτική εκμετάλλευση" του Χρηματιστηρίου.
Θαυμάστε τους κυρίους που έριξαν ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού στον τζόγο, που "ξάφρισαν" τις λαϊκές αποταμιεύσεις και τώρα καμώνονται τους... ανήξερους. Απολαύστε τους, καθώς θα επαναφέρουμε στη μνήμη σας τις εποχές που είχατε μετατρέψει το Χρηματιστήριο σε ...χοάνη ψηφοθηρικής προπαγάνδας:
1) "...Σήμερα ένα εκατομμύριο επενδυτές, όπως και όλοι οι Ελληνες, ξέρουν ότι οι μετοχές στο Χρηματιστήριο έχουν αξία..." (Κ. Λαλιώτης, 9/6/99, προεκλογική περίοδος).
2) "...Η συντριπτική πλειοψηφία του ενός εκατομμυρίου επενδυτών... θα αναδείξουν με την ψήφο τους, με την ετυμηγορία τους το ΠΑΣΟΚ ως πρώτο κόμμα και θα δώσουν μια νέα νίκη στο ΠΑΣΟΚ. Γιατί ξέρουν ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν και είναι και θα είναι η εγγύηση για τα κεκτημένα τους, αλλά και για τις προσδοκίες τους..." (Κ. Λαλιώτης, 9/6/99, προεκλογική περίοδος).
3) "...Το Χρηματιστήριο αποτελεί και ένα σημείο κοινωνικής αναφοράς, γιατί εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες έχουν επενδύσει και επενδύουν στο Χρηματιστήριο..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
4) "...Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μετά το 1993 μετέτρεψε το Χρηματιστήριο από περιθωριακό οικονομικό θεσμό σε μοχλό της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας»..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
5) "...Για τους επενδυτές δημιουργήθηκαν νέες ευκαιρίες τοποθέτησης των αποταμιεύσεών τους με υψηλή απόδοση..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
6) "...Σήμερα ένα εκατομμύριο επενδυτές, όπως και όλοι οι Ελληνες, ξέρουν ότι οι μετοχές έχουν αξία γι' αυτό... θέλουν σταθερό πλαίσιο αναφοράς, με συνέχεια, με συνέπεια, με διασφαλίσεις..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
7) "...Τα διλήμματα είναι υπαρκτά για όλους τους Ελληνες. Είναι υπαρκτά και για τους επενδυτές... όλοι γνωρίζουν σ' αυτές τις εκλογές τι διακυβεύεται..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
8) "...Η υγιής πορεία της οικονομίας επέτρεψε στο Χρηματιστήριο να αποκτήσει τη θέση που έχει και σε άλλες προηγμένες χώρες..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
9) "...Η συντριπτική πλειοψηφία του ενός εκατομμυρίου επενδυτών... λέει ΝΑΙ στη σταθερότητα, στην ασφάλεια, στην ανάπτυξη. Ολοι αυτοί σκέφτονται, συγκρίνουν, αποφασίζουν και ψηφίζουν στις 13 Ιουνίου..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
10) "...Είμαστε σίγουροι και αισιόδοξοι ότι και η συντριπτική πλειοψηφία των επενδυτών ξέρουν ότι μόνο το ΠΑΣΟΚ ήταν και είναι εγγύηση όλα αυτά τα χρόνια, τόσο για τα κεκτημένα τους, όσο και για τις προσδοκίες τους»..." (Κ. Λαλιώτης, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
11) "...Ο τζίρος του Χρηματιστηρίου θα είναι υψηλός και θα αποδώσει αυτά τα οποία έχουμε σχεδιάσει..." (Κ.Σημίτης, 5/9/99, συνέντευξη Τύπου ΔΕΘ).
12) "...Το Χρηματιστήριο είναι ένας θεσμός σημαντικός για την πρόοδο της οικονομίας... είναι ένας θεσμός, ο οποίος εξυπηρετεί την οικονομία..." (Κ.Σημίτης, 5/9/99, συνέντευξη Τύπου ΔΕΘ).
13) "...Η κατάσταση στη Σοφοκλέους θα ομαλοποιηθεί μέσα σε ένα - δυο 24ωρα..."( Κ.Σημίτης, Οκτώβρης '99, συνεδρίαση του ΕΓ του ΠΑΣΟΚ).
Αυτά λέγονταν από τον Κ. Λαλιώτη - σε συνεννόηση με τον Κ. Σημίτη - και από τον ίδιο τον Κ. Σημίτη, - εν γνώσει σας - την εποχή που οι "φούσκες" πήγαιναν καλά. Ηταν τότε που το ΠΑΣΟΚ έπαιζε στα ΜΜΕ προεκλογικά σποτάκια διαφήμισης του Χρηματιστηρίου και της θεωρίας του "...θα φάτε με χρυσά κουτάλια...". Όταν οι "φούσκες" άρχισαν να σκάνε, ο κ.Σημίτης και οι εκπρόσωποί του έχουν επιστρατεύσει τη θεωρία που λέει πως... "ό,τι ανεβαίνει - κατεβαίνει"!
Και το χειρότερο Κύριε Παπανδρέου, σας το άφησα για το ...τέλος:
Αναγνωρίσατε μέσω του Χρηματηστηρίου τα Σκόπια ως Μακεδονία. Ναι ή όχι;
"Μακεδονία" μέσω Χρηματιστηρίου;
------------------------------------------------
Υπάρχει ή όχι θέμα έμμεσης αναγνώρισης των Σκοπίων με την ονομασία "Μακεδονία" από φορέα του Ελληνικού Δημοσίου με τη δρομολογούμενη συνεργασία της ΕΧΑΕ με το Χρηματιστήριο "Macedonja Stock Exchange", είναι το ερώτημα που θέτει προς τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών ο βουλευτής της Ν.Δ. Η. Καλλιώρας.
Επισημαίνει πως στο δελτίο του ΧΑΑ της 28/2/02, όπου γίνεται αναφορά στο μνημόνιο συνεργασίας που θα υπογραφεί σε λίγες ημέρες στα Σκόπια, παραπλανητικά το Χρηματιστήριο "Macedonja Stock Exchange"αναφέρεται ως Χρηματιστήριο των Σκοπίων.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 14/03/2002
16/8/09
Ποιοι και γιατί ,έκρυβαν 110 χρόνια τον υπερπράκτορα Αλεξάντερ Πάρβους. (Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ) ;
Ποια η σχέση των «εργοδοτών» του Πάρβους ,με τη γέννηση του «Μακεδονικού» και την Μικρασιατική καταστροφή;
Μέρος B.
Σπύρος Χατζάρας
O επαναστάτης-πράκτορας-έμπορος όπλων , Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ -Αλεξάντερ Πάρβους, ο φίλος και σύντροφος του Λένιν και του Τρότσκι, συνδύαζε πολλές ιδιότητες. Εκτός από σοσιαλιστής και θεωρητικός της επανάστασης , ήταν μασόνος και διασυνδεδεμένος με το σιωνιστικό κίνημα , την B'nai B'rith, τον Jacob Schiff, τους Kuhn, τους Loeb, και τους Ρότσιλντ. Δούλευε επίσης για τις μυστικές υπηρεσίες της Γερμανίας.
Ποιος από όλους τον έστειλε στα Βαλκάνια και γιατί ;
Ο «αδελφός» Ισραέλ Λαζάρεβιτς-Πάρβους , συγκρατούμενος, και συνεκδότης της "Ροσσίσκαγια Γκαζέτα" με τον Τρότσκι, «μετακόμισε» λοιπόν, το 1909 στην Κωνσταντινούπολη. Λίγο καιρό μετά ο Τρότσκι δημοσιεύει εκτενή ανάλυση για το καθεστώς των Νεοτούρκων.
Ένα από τα κατορθώματα του ήταν η ίδρυση του εργατικού κινήματος στην Οθωμανική αυτοκρατορία.
«Ο «επαναστάτης»- Πράκτορας,Ισραέλ Λαζάρεβιτς - Πάρβους, ήταν ο χορηγός της «Φεντερασιόν» του Αβραάμ Μπεναρόγια . Λίγο καιρό μετά, επέστρεψε στα Βαλκάνια ο «επαναστάτης Χαίμ Ράκοβερ –Ρακόφσκι, που ανέλαβε την καθοδήγηση των Μαρξιστών σε Βουλγαρία και Ρουμανία. Το Τρίγωνο ήταν, Πάρβους-Ράκοβερ-Μπεναρόγια και μαζί «λάνσαραν» την ιδέα της «Βαλκανικής Ομοσπονδίας» στη «Σοσιαλιστική Συνδιάσκεψη του Βελιγραδίου» το 1909.
Όταν λέγω ότι το «εργατικό κίνημα», δημιουργήθηκε από το τρίγωνο των Πρακτόρων, Πάρβους-Ράκοβερ-Μπεναρόγια, δεν λέω, ότι δεν υπήρχε εργατική τάξη, ούτε ότι δεν υπήρχε ταξική πάλη, ούτε ότι δεν υπήρχε κίνημα. Επισημαίνω ,ότι χάρις στα άφθονα χρήματα, που είχαν στην διάθεση τους, οι πράκτορες, «καπέλωσαν» το εργατικό κίνημα και το κατηύθηναν προς την πολιτική που επιθυμούσαν οι εργοδότες και καθοδηγητές τους, από το Λονδίνο.
Την παραμονή του Βαλκανικού Πολέμου , δημοσιεύσαν, σαν «σοσιαλιστές της Τουρκίας και των Βαλκανίων» ένα «Μανιφέστο», «Προς τον εργαζόμενο λαό των Βαλκανίων και της Μικράς Ασίας» , στις 12 Οκτωβρίου 1912, με την υπογραφή του Κρίστιαν Ρακόφσκι. Για το κείμενο αυτό δούλεψε και ο Τρότσκι, που είχε εγκατασταθεί στο σπίτι του Ράκοβερ, σαν πολεμικός ανταποκριτής .
Στο μανιφέστο έλεγαν:
…….
«…εμείς, οι σοσιαλιστές των βαλκανικών χωρών και της Εγγύς Ανατολής, που επηρεαζόμαστε πιο άμεσα από τον πόλεμο, δεν θα επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να σαρωθούν από το κύμα του σοβινισμού. Υψώνουμε ακόμη πιο δυνατά τις φωνές μας ενάντια στον πόλεμο και καλούμε τις μάζες των εργατών και των αγροτών από κοινού με όλους τους ειλικρινείς δημοκράτες να ενωθούν μαζί μας ενάντια στην πολιτική της αιματηρής βίας».
«Το προλεταριάτο των Βαλκανίων δεν έχει τίποτα να κερδίσει απ’ αυτή την περιπέτεια, επειδή τόσο οι ηττημένοι όσο και οι νικητές θα αντιμετωπίσουν μιλιταρισμό, γραφειοκρατία, πολιτική αντίδραση και οικονομική κερδοσκοπία, με τα συνηθισμένα τους επακόλουθα, τους βαρείς φόρους και τις αυξήσεις των τιμών, την εκμετάλλευση και την απόλυτη μιζέρια» .
……….
«Το δικαίωμα των εθνοτήτων στην αυτόνομη ζωή είναι άμεση συνέπεια της πολιτικής και κοινωνικής ισότητας και της εξάλειψης όλων των προνομίων λόγω τάξης, κάστας, φυλής ή θρησκείας, που απαιτεί η Εργατική Διεθνής. Αλλά θα πραγματοποιηθεί αυτή η ενότητα μέσω του διαμελισμού των πληθυσμών και των εδαφών της Τουρκίας μεταξύ των μικρών βαλκανικών κρατών;
Η εθνική ενότητα, που θεμελιώνεται στην υποδούλωση των εθνικών στοιχείων άλλων φυλών, φέρει μέσα της ένα προπατορικό αμάρτημα, το οποίο θα την απειλεί συνέχεια. Ο εθνικισμός αλλάζει μόνο τα ονόματα των δυναστών και το βαθμό της καταπίεσης, αλλά δεν τα εξαλείφει. Μόνο η πολιτική δημοκρατία με αληθινή ισότητα για κάθε στοιχείο, ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας ή τάξης, μπορεί να δημιουργήσει πραγματική εθνική ενότητα.
Στα αιματοβαμμένα ιδανικά των εθνικιστών, που θα θυσιάσουν τις ζωές των λαών τους με τον πόλεμο και θα παζαρέψουν τα δικαιώματα και τα εδάφη τους, απαντούμε επιβεβαιώνοντας την επιτακτική ανάγκη, που ήδη διακηρύχθηκε από τη Διαβαλκανική Σοσιαλιστική Συνδιάσκεψη του Βελιγραδίου το 1909, της στενής σύνδεσης όλων των λαών των Βαλκανίων και της Εγγύς Ανατολής χωρίς διάκριση φυλής ή θρησκείας. Χωρίς μια τέτοια ομοσπονδία των λαών της Ανατολικής Ευρώπης, η εθνική τους ενότητα δεν θα είναι ούτε δυνατή ούτε διαρκής. Δεν θα υπάρξει ταχεία οικονομική και κοινωνική πρόοδος, επειδή η ανάπτυξή τους θα απειλείται συνέχεια από τη συνεχή επανάκαμψη της εσωτερικής αντίδρασης και της ξένης κυριαρχίας.
Όσον αφορά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ιδιαίτερα, θεωρούμε ότι μόνο η ριζική μεταρρύθμιση των εσωτερικών της σχέσεων μπορεί να επαναφέρει την ειρήνη και τις κανονικές συνθήκες ζωής, θα αποκρούσει την ξένη επέμβαση και τον κίνδυνο πολέμου και επιτέλους θα κάνει δυνατή μια δημοκρατική βαλκανική ομοσπονδία».
Κάτω ο πόλεμος!
Ζήτω η διεθνής αλληλεγγύη των λαών!».
Ο Ρακόφσκι,(Χαίμ Ράκοβερ), το 1912, ζούσε στο κτήμα, που κληρονόμησε από τον πατέρα του, (μαζί με 40.000 δολλάρια ΗΠΑ), στην Μανγκάλια στη Ρουμανία, όπου έφθασε ,ο φίλος και συνεκδότης του Πάρβους, Λεβ Νταβίντοβιτς Μπρόνσταϊν , σαν πολεμικός ανταποκριτής της εφημερίδας του Κιέβου Kievskaya Mysl. Η απόφαση της Kievskaya Mysl ,για την αποστολή του Τρότσκι, ελήφθη τον Σεπτέμβριο του 1912!!!!.
Ο Ρακόφσκι ήταν ανταποκριτής της L'Humanité.
(Και οι δύο στις ανταποκρίσεις τους ανησυχούσαν για την τύχη, του «μακεδονικού λαού»!!!!
Ο Ρακόφσκι παρότι «κομμουνιστής» ,υποστήριξε την εθνικιστική εξέγερση του Ιλιντεν).
Η εμπλοκή του εργατικού κινήματος με το «μακεδονικό» ξεκινάει από αυτή τη σχέση. Πάρβους-Τρότσκι-Ράκοβερ-Μπεναρόγια, όπως και οι θέσεις τις Τρίτης Διεθνούς, για την «ανεξάρτητη Μακεδονία-Θράκη».
Ο Τρότσκι, στα βαλκάνια είχε και άλλη αποστολή. Όπως αποκάλυψε το 1938, o Ράκοβερ στην NKVD, ο «αδελφός» Λεβ , είχε επαφες με τη σερβική μασονική οργάνωση «Μαύρη Χειρ» και αναμίχθηκε στη συνωμοσία για τη δολοφονία ενός μέλους αυστριακού θρόνου, που οδήγησε τελικά, στην δολοφονία του δούκα Φερδινάνδου, στο Σαράγιεβο, και στον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Όταν έφυγε από την Κωνσταντινούπολη τον Απριλίο του 1915, για νέα αποστολή, ο Πάρβους, ειχε ήδη αποφασιστεί και προγραμματιστεί η εξόντωση των Αρμενίων. Αφησε πίσω του και ένα δίκτυο εταιριών που θα χρηματοδοτούσαν του μπολσεβίκους.
Η σχέση του Πάρβους με τους ντονμέ νεότουρκους, και παράλληλα η στενή σχέση του με τους Λένιν και Τρότσκι, εξηγούν γιατί ο Λένιν υποστήριξε τον Κεμάλ".
Η πολιτική των μπολσεβίκων απέναντι στην Τουρκία και το κίνημα του Κεμάλ, καθορίστηκε από τη σχέση, Τραπεζίτες Λονδίνου- Πάρβους-Νεότουρκοι και τη σχέση Πάρβους-Τρότσκι-Λένιν.
Ο ντονμές Κεμάλ Ατατούρκ ,ολοκλήρωσε το σχέδιο για την Οθωμανική αυτοκρατορία, που εφάρμοσαν στην πρώτη φάση οι Νεότουρκοι, Εβρέν,Ταλαάτ,Κεμάλ.
Στον Καύκασο, ο «Κόκκινος στρατός»,με την ηγεσία του Μπρονστάιν, απέσυρε τη ρωσική μεραρχία από την Τραπεζούντα, και άφησε τον Κεμάλ να σφάξει (με την ησυχία του), Έλληνες και Αρμένιους. Ο Κεμάλ με τη σειρά του ,απέσυρε τους δικούς του από τον Καύκασο, και επιτέθηκε στον ελληνικό στρατό.
Ο ηρωικός «κόκκινος στρατός», δεν πολέμησε με τους «συντρόφους» Τούρκους στον Καύκασο ,αλλά με τους Γεωργιανούς Μενσεβίκους ,(όσους δεν έσφαξαν οι Τούρκοι) και με κάτι ρεταλάκια του «λευκού στρατού».
Για τον Βαλκάνιο «επαναστάτη», Χαίμ Ράκοβερ .
«Ο Χρίστο ή Κριστιάν Ρακόφσκι ,Кръстьо Георгиев Станчев γεννήθηκε το 1873 κοντά στο Κοτέλ ,την κοιτίδα της εβραϊκής πολιτικής δραστηριότητας , εκτός Θεσσαλονίκης, στα βόρεια Βαλκάνια, σαν Кръстьо Георгиев Станчев. Το εβραϊκό του όνομα ηταν Χαίμ.(Chaim).Ήταν γιος του εμπόρου Γκίοργκι Στάντσεβ.
Η μητέρα του ήταν Εβραία .Ήταν ανιψιός του «μεγάλου Βούλγαρου επαναστάτη», Кръстьо Георгиев Станчев (Ράκοβερ), που έγινε γνωστός σαν Γκεόργκι Στόικοφ Ρακόφσκι. (Οταν γεννήθηκε τον ονόμασαν Σαμπί (Sabi), που είναι εβραϊκό όνομα, και το οικογενειακό του όνομα ήταν Πόποβιτς (Popovich) ,που ήταν επίσης ψευδώνυμο, για να κρύβει το πραγματικό εβραϊκό όνομα της οικογένειας, Ρακόβερ.
Ο Χαίμ Ράκοβερ-Ρακόφσκι- Στάντσεβ ήταν ένας άνθρωπος χωρίς πατρίδα Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βουλγαρία, έζησε στην Γαλλίδα , τη Ρουμανία, και τη Ρωσία, και σπούδασε στην Ελβετία, τη Γερμανία και τη Γαλλία.
Τα ονόματα του Ρακόφσκι : αρχικά Кръстьо Георгиев Станчев, που το άλλαξε μόνος του σε Кръстьо Раковски. Στη Ρουμανία ονόμαζε τον εαυτό του Κριστιάν ή Χριστιάν και υπέγραφε ως Racovski, Racovschi, η Rakovski. Στον κύκλο των συμμαθητών του, ήταν γνωστός ως Ristache. Στή Ρωσία, έγινε Χριστιάν (Xристиан Георгиевич Раковский και Християн Георгійович Раковський), αλλά σε έγγραφα αναφέρεται ως Christian Cristian ,Kristian.Στην Ουκρανία υπέγραφε ως Християн Георгійович Раковський. Χρησιμοποίησε και πολλά ψευδώνυμα. Σε ρωσικές επαναστατικές εφημερίδες υπέγραφε άρθρα σαν H. Insarov και σαν Grigoriev».
(συνεχίζεται)
Μέρος B.
Σπύρος Χατζάρας
O επαναστάτης-πράκτορας-έμπορος όπλων , Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ -Αλεξάντερ Πάρβους, ο φίλος και σύντροφος του Λένιν και του Τρότσκι, συνδύαζε πολλές ιδιότητες. Εκτός από σοσιαλιστής και θεωρητικός της επανάστασης , ήταν μασόνος και διασυνδεδεμένος με το σιωνιστικό κίνημα , την B'nai B'rith, τον Jacob Schiff, τους Kuhn, τους Loeb, και τους Ρότσιλντ. Δούλευε επίσης για τις μυστικές υπηρεσίες της Γερμανίας.
Ποιος από όλους τον έστειλε στα Βαλκάνια και γιατί ;
Ο «αδελφός» Ισραέλ Λαζάρεβιτς-Πάρβους , συγκρατούμενος, και συνεκδότης της "Ροσσίσκαγια Γκαζέτα" με τον Τρότσκι, «μετακόμισε» λοιπόν, το 1909 στην Κωνσταντινούπολη. Λίγο καιρό μετά ο Τρότσκι δημοσιεύει εκτενή ανάλυση για το καθεστώς των Νεοτούρκων.
Ένα από τα κατορθώματα του ήταν η ίδρυση του εργατικού κινήματος στην Οθωμανική αυτοκρατορία.
«Ο «επαναστάτης»- Πράκτορας,Ισραέλ Λαζάρεβιτς - Πάρβους, ήταν ο χορηγός της «Φεντερασιόν» του Αβραάμ Μπεναρόγια . Λίγο καιρό μετά, επέστρεψε στα Βαλκάνια ο «επαναστάτης Χαίμ Ράκοβερ –Ρακόφσκι, που ανέλαβε την καθοδήγηση των Μαρξιστών σε Βουλγαρία και Ρουμανία. Το Τρίγωνο ήταν, Πάρβους-Ράκοβερ-Μπεναρόγια και μαζί «λάνσαραν» την ιδέα της «Βαλκανικής Ομοσπονδίας» στη «Σοσιαλιστική Συνδιάσκεψη του Βελιγραδίου» το 1909.
Όταν λέγω ότι το «εργατικό κίνημα», δημιουργήθηκε από το τρίγωνο των Πρακτόρων, Πάρβους-Ράκοβερ-Μπεναρόγια, δεν λέω, ότι δεν υπήρχε εργατική τάξη, ούτε ότι δεν υπήρχε ταξική πάλη, ούτε ότι δεν υπήρχε κίνημα. Επισημαίνω ,ότι χάρις στα άφθονα χρήματα, που είχαν στην διάθεση τους, οι πράκτορες, «καπέλωσαν» το εργατικό κίνημα και το κατηύθηναν προς την πολιτική που επιθυμούσαν οι εργοδότες και καθοδηγητές τους, από το Λονδίνο.
Την παραμονή του Βαλκανικού Πολέμου , δημοσιεύσαν, σαν «σοσιαλιστές της Τουρκίας και των Βαλκανίων» ένα «Μανιφέστο», «Προς τον εργαζόμενο λαό των Βαλκανίων και της Μικράς Ασίας» , στις 12 Οκτωβρίου 1912, με την υπογραφή του Κρίστιαν Ρακόφσκι. Για το κείμενο αυτό δούλεψε και ο Τρότσκι, που είχε εγκατασταθεί στο σπίτι του Ράκοβερ, σαν πολεμικός ανταποκριτής .
Στο μανιφέστο έλεγαν:
…….
«…εμείς, οι σοσιαλιστές των βαλκανικών χωρών και της Εγγύς Ανατολής, που επηρεαζόμαστε πιο άμεσα από τον πόλεμο, δεν θα επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να σαρωθούν από το κύμα του σοβινισμού. Υψώνουμε ακόμη πιο δυνατά τις φωνές μας ενάντια στον πόλεμο και καλούμε τις μάζες των εργατών και των αγροτών από κοινού με όλους τους ειλικρινείς δημοκράτες να ενωθούν μαζί μας ενάντια στην πολιτική της αιματηρής βίας».
«Το προλεταριάτο των Βαλκανίων δεν έχει τίποτα να κερδίσει απ’ αυτή την περιπέτεια, επειδή τόσο οι ηττημένοι όσο και οι νικητές θα αντιμετωπίσουν μιλιταρισμό, γραφειοκρατία, πολιτική αντίδραση και οικονομική κερδοσκοπία, με τα συνηθισμένα τους επακόλουθα, τους βαρείς φόρους και τις αυξήσεις των τιμών, την εκμετάλλευση και την απόλυτη μιζέρια» .
……….
«Το δικαίωμα των εθνοτήτων στην αυτόνομη ζωή είναι άμεση συνέπεια της πολιτικής και κοινωνικής ισότητας και της εξάλειψης όλων των προνομίων λόγω τάξης, κάστας, φυλής ή θρησκείας, που απαιτεί η Εργατική Διεθνής. Αλλά θα πραγματοποιηθεί αυτή η ενότητα μέσω του διαμελισμού των πληθυσμών και των εδαφών της Τουρκίας μεταξύ των μικρών βαλκανικών κρατών;
Η εθνική ενότητα, που θεμελιώνεται στην υποδούλωση των εθνικών στοιχείων άλλων φυλών, φέρει μέσα της ένα προπατορικό αμάρτημα, το οποίο θα την απειλεί συνέχεια. Ο εθνικισμός αλλάζει μόνο τα ονόματα των δυναστών και το βαθμό της καταπίεσης, αλλά δεν τα εξαλείφει. Μόνο η πολιτική δημοκρατία με αληθινή ισότητα για κάθε στοιχείο, ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας ή τάξης, μπορεί να δημιουργήσει πραγματική εθνική ενότητα.
Στα αιματοβαμμένα ιδανικά των εθνικιστών, που θα θυσιάσουν τις ζωές των λαών τους με τον πόλεμο και θα παζαρέψουν τα δικαιώματα και τα εδάφη τους, απαντούμε επιβεβαιώνοντας την επιτακτική ανάγκη, που ήδη διακηρύχθηκε από τη Διαβαλκανική Σοσιαλιστική Συνδιάσκεψη του Βελιγραδίου το 1909, της στενής σύνδεσης όλων των λαών των Βαλκανίων και της Εγγύς Ανατολής χωρίς διάκριση φυλής ή θρησκείας. Χωρίς μια τέτοια ομοσπονδία των λαών της Ανατολικής Ευρώπης, η εθνική τους ενότητα δεν θα είναι ούτε δυνατή ούτε διαρκής. Δεν θα υπάρξει ταχεία οικονομική και κοινωνική πρόοδος, επειδή η ανάπτυξή τους θα απειλείται συνέχεια από τη συνεχή επανάκαμψη της εσωτερικής αντίδρασης και της ξένης κυριαρχίας.
Όσον αφορά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ιδιαίτερα, θεωρούμε ότι μόνο η ριζική μεταρρύθμιση των εσωτερικών της σχέσεων μπορεί να επαναφέρει την ειρήνη και τις κανονικές συνθήκες ζωής, θα αποκρούσει την ξένη επέμβαση και τον κίνδυνο πολέμου και επιτέλους θα κάνει δυνατή μια δημοκρατική βαλκανική ομοσπονδία».
Κάτω ο πόλεμος!
Ζήτω η διεθνής αλληλεγγύη των λαών!».
Ο Ρακόφσκι,(Χαίμ Ράκοβερ), το 1912, ζούσε στο κτήμα, που κληρονόμησε από τον πατέρα του, (μαζί με 40.000 δολλάρια ΗΠΑ), στην Μανγκάλια στη Ρουμανία, όπου έφθασε ,ο φίλος και συνεκδότης του Πάρβους, Λεβ Νταβίντοβιτς Μπρόνσταϊν , σαν πολεμικός ανταποκριτής της εφημερίδας του Κιέβου Kievskaya Mysl. Η απόφαση της Kievskaya Mysl ,για την αποστολή του Τρότσκι, ελήφθη τον Σεπτέμβριο του 1912!!!!.
Ο Ρακόφσκι ήταν ανταποκριτής της L'Humanité.
(Και οι δύο στις ανταποκρίσεις τους ανησυχούσαν για την τύχη, του «μακεδονικού λαού»!!!!
Ο Ρακόφσκι παρότι «κομμουνιστής» ,υποστήριξε την εθνικιστική εξέγερση του Ιλιντεν).
Η εμπλοκή του εργατικού κινήματος με το «μακεδονικό» ξεκινάει από αυτή τη σχέση. Πάρβους-Τρότσκι-Ράκοβερ-Μπεναρόγια, όπως και οι θέσεις τις Τρίτης Διεθνούς, για την «ανεξάρτητη Μακεδονία-Θράκη».
Ο Τρότσκι, στα βαλκάνια είχε και άλλη αποστολή. Όπως αποκάλυψε το 1938, o Ράκοβερ στην NKVD, ο «αδελφός» Λεβ , είχε επαφες με τη σερβική μασονική οργάνωση «Μαύρη Χειρ» και αναμίχθηκε στη συνωμοσία για τη δολοφονία ενός μέλους αυστριακού θρόνου, που οδήγησε τελικά, στην δολοφονία του δούκα Φερδινάνδου, στο Σαράγιεβο, και στον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Όταν έφυγε από την Κωνσταντινούπολη τον Απριλίο του 1915, για νέα αποστολή, ο Πάρβους, ειχε ήδη αποφασιστεί και προγραμματιστεί η εξόντωση των Αρμενίων. Αφησε πίσω του και ένα δίκτυο εταιριών που θα χρηματοδοτούσαν του μπολσεβίκους.
Η σχέση του Πάρβους με τους ντονμέ νεότουρκους, και παράλληλα η στενή σχέση του με τους Λένιν και Τρότσκι, εξηγούν γιατί ο Λένιν υποστήριξε τον Κεμάλ".
Η πολιτική των μπολσεβίκων απέναντι στην Τουρκία και το κίνημα του Κεμάλ, καθορίστηκε από τη σχέση, Τραπεζίτες Λονδίνου- Πάρβους-Νεότουρκοι και τη σχέση Πάρβους-Τρότσκι-Λένιν.
Ο ντονμές Κεμάλ Ατατούρκ ,ολοκλήρωσε το σχέδιο για την Οθωμανική αυτοκρατορία, που εφάρμοσαν στην πρώτη φάση οι Νεότουρκοι, Εβρέν,Ταλαάτ,Κεμάλ.
Στον Καύκασο, ο «Κόκκινος στρατός»,με την ηγεσία του Μπρονστάιν, απέσυρε τη ρωσική μεραρχία από την Τραπεζούντα, και άφησε τον Κεμάλ να σφάξει (με την ησυχία του), Έλληνες και Αρμένιους. Ο Κεμάλ με τη σειρά του ,απέσυρε τους δικούς του από τον Καύκασο, και επιτέθηκε στον ελληνικό στρατό.
Ο ηρωικός «κόκκινος στρατός», δεν πολέμησε με τους «συντρόφους» Τούρκους στον Καύκασο ,αλλά με τους Γεωργιανούς Μενσεβίκους ,(όσους δεν έσφαξαν οι Τούρκοι) και με κάτι ρεταλάκια του «λευκού στρατού».
Για τον Βαλκάνιο «επαναστάτη», Χαίμ Ράκοβερ .
«Ο Χρίστο ή Κριστιάν Ρακόφσκι ,Кръстьо Георгиев Станчев γεννήθηκε το 1873 κοντά στο Κοτέλ ,την κοιτίδα της εβραϊκής πολιτικής δραστηριότητας , εκτός Θεσσαλονίκης, στα βόρεια Βαλκάνια, σαν Кръстьо Георгиев Станчев. Το εβραϊκό του όνομα ηταν Χαίμ.(Chaim).Ήταν γιος του εμπόρου Γκίοργκι Στάντσεβ.
Η μητέρα του ήταν Εβραία .Ήταν ανιψιός του «μεγάλου Βούλγαρου επαναστάτη», Кръстьо Георгиев Станчев (Ράκοβερ), που έγινε γνωστός σαν Γκεόργκι Στόικοφ Ρακόφσκι. (Οταν γεννήθηκε τον ονόμασαν Σαμπί (Sabi), που είναι εβραϊκό όνομα, και το οικογενειακό του όνομα ήταν Πόποβιτς (Popovich) ,που ήταν επίσης ψευδώνυμο, για να κρύβει το πραγματικό εβραϊκό όνομα της οικογένειας, Ρακόβερ.
Ο Χαίμ Ράκοβερ-Ρακόφσκι- Στάντσεβ ήταν ένας άνθρωπος χωρίς πατρίδα Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βουλγαρία, έζησε στην Γαλλίδα , τη Ρουμανία, και τη Ρωσία, και σπούδασε στην Ελβετία, τη Γερμανία και τη Γαλλία.
Τα ονόματα του Ρακόφσκι : αρχικά Кръстьо Георгиев Станчев, που το άλλαξε μόνος του σε Кръстьо Раковски. Στη Ρουμανία ονόμαζε τον εαυτό του Κριστιάν ή Χριστιάν και υπέγραφε ως Racovski, Racovschi, η Rakovski. Στον κύκλο των συμμαθητών του, ήταν γνωστός ως Ristache. Στή Ρωσία, έγινε Χριστιάν (Xристиан Георгиевич Раковский και Християн Георгійович Раковський), αλλά σε έγγραφα αναφέρεται ως Christian Cristian ,Kristian.Στην Ουκρανία υπέγραφε ως Християн Георгійович Раковський. Χρησιμοποίησε και πολλά ψευδώνυμα. Σε ρωσικές επαναστατικές εφημερίδες υπέγραφε άρθρα σαν H. Insarov και σαν Grigoriev».
(συνεχίζεται)
Ο Υπερπράκτορας Πάρβους
«Μακεδονικό» και Μικρασιατική καταστροφή είχαν Χορηγό !
Μέρος Α.
Σπύρος Χατζάρας
Ο μυστικός «υπέρ-πράκτορας», που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην οργάνωση των επαναστάσεων του 1905 και 1917 στην Ρωσία, ο άνθρωπος που έφερε σε επαφή τον Λένιν με το γερμανικό Γενικό Επιτελείο, διεδραμάτισε επίσης ,πρωταγωνιστικό ρόλο στο Κίνημα των Νεοτούρκων, και στην εμφάνιση του «εργατικού κινήματος στα Βαλκάνια.
Ο Εβραίος σοσιαλιστής «επαναστάτης»,Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ (Αλεξάντερ Πάρβους) ,το 1909, αμέσως μετά το πραξικόπημα των Νεοτούρκων, μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη , και έμεινε εκεί για 6 σχεδόν χρόνια.
Ο « επαναστάτης», είχε προφανώς «υψηλές συστάσεις» ,γιατί κυριολεκτικά εν μια νυκτί , ανέλαβε και την αποκλειστική τροφοδοσία σε τρόφιμα του τουρκικού στρατού , και ως έμπορος όπλων, ήταν αντιπρόσωπος τόσο της αγγλικής Βίκερς, όσο και της γερμανικής Κρούπ .
Αμέσως μετά την άφιξη του Πάρβους στην Κωνσταντινούπολη , ιδρύθηκε στην Θεσσαλονίκη, το 1909, από τον Αβραάμ Μπεναρόγια η «Φεντερασιόν».
Για τις «συστάσεις», που είχε , ομιλούν , οι Οίκοι που εκπροσωπούσε. (Οι Krupp ήταν μεταλλαγμένη εβραϊκή οικογένεια, και υποστηρικτές του σιωνισμού. Ένας κλάδος της οικογένειας ,που μετακόμισε στην Αμερική, διατήρησε την εβραϊκή πίστη και ταυτότητα. Ο Γκούσταφ Κρούπ (φον Μπόλεν ουντ Χάλμπαχ) παραπέμφθηκε μεν στην Δίκη της Νυρεμβέργης, αλλά τελικά δεν δικάστηκε για… λόγους υγείας. Στην Βίκερς , είχαν ισχυρή μετοχική θέση και λόγο, οι Ρότσιλντ.)
Το γεγονός ότι οι Νεότουρκοι ήταν απόφοιτοι των γερμανικών στρατιωτικών σχολών, εξηγεί επίσης την αστρονομική ταχύτητα της ενσωμάτωσης του Ισραέλ Λαζάρεβιτς-Πάρβους, στο καθεστώς .
Με το «καλημέρα», ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς-Πάρβους , έγινε στενός φίλος και συνεργάτης ,με την Τριανδρία των (Ντονμέδων) Νεότουρκων, (Εβρέν, Ταλαάτ, Τζεμάλ) , καθώς και με τον Εβραίο υπουργό οικονομικών των Νεότουρκων, Djavid (Δαβίδ) Bey και στη συνέχεια , οικονομικός υποστηρικτής και πολιτικός σύμβουλος των Νεότουρκων ,ενώ λίγο πριν τους Βαλκανικούς πολέμους, το 1912, έγινε και αρχισυντάκτης της καθημερινής εφημερίδας του κινήματος των Νεοτούρκων «Turk Yurdu».
Ο «Πάρβους» δημιούργησε σημαντική περιουσία, κατά τη διάρκεια, των βαλκανικών πολέμων, και του Πρώτου Παγκοσμίου ,εξοπλίζοντας τον οθωμανικό στρατό, και από τα έσοδα , στήριζε οικονομικά τον Λένιν και τους άλλους ΄ «συντρόφους» στην Ελβετία.
Στην Κωνσταντινούπολη, συνεργαζόταν στενά, με τον Γερμανό πρέσβη Baron Hans Freiherr von Wangenheim, (βοήθησε και η Κρούπ), στον οποίο υπέβαλε το 1915, σχέδιο για την εξουδετέρωση της Ρωσίας, με την οργάνωση γενικής απεργίας , από την μπολσεβίκικη φράξια του σοσιαλδημοκρατικού επαναστατικού κόμματος, την υποστήριξη εθνικών αποσχιστικών κινημάτων, αλλά και των διανοουμένων που ήσαν αντίθετοι με την απολυταρχία του Τσάρου.
Ο Γερμανός πρέσβης, έστειλε τον Πάρβους μαζί με το 20σελίδο σχέδιο του, στο Βερολίνο, όπου έφθασε στις 6 Μαρτίου 1915.Στη συνέχεια ο Πάρβους συναντήθηκε με τον Λένιν στην Βέρνη».
Πληροφορήθηκα για την ιστορική παρουσία του Πάρβους και τον ρόλο του, στο πραξικόπημα των μπολσεβίκων το 1917, από την Ρωσίδα ιστορικό Nataliya Alekseevna Narotchnitskaya, με την οποία γνωριστήκαμε ,σε ένα συνέδριο της SANU ,(Σερβική Ακαδημία Επιστημών ) ,στο Βελιγράδι, το 1995. Οι επαφές μου με την Ναταλία συνεχίστηκαν στη Μόσχα.
Από το 1995, ψάχνω και μαζεύω στοιχεία για τη δράση του Πάρβους.
Επειδή δεν είμαι ιστορικός αλλά δημοσιογράφος, περίμενα 14 χρόνια, μήπως κάποιος αρμόδιος «ιστορικός», ανοίξει τον «φάκελο» Израиль Лазаревич Гельфанд, (Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ)- Αλεξάντερ Πάρβους, και τελικά, με δύο σύντομα σημειώματα, στις 6 και 9 Αυγούστου 2009, στο deltio11.blogspot.com, έκανα, με 110 χρόνια καθυστέρηση, την πρώτη αποκάλυψη, στα ελληνικά, του ρόλου του, στην ίδρυση του «εργατικού κινήματος» στα Βαλκάνια, αλλά και της ουσιαστικής συμμετοχής του στο πραξικόπημα του Λένιν.
Δεν έγραψα σύγγραμμα. Αλλά την είδηση. Έδωσα μια αφορμή.
Ορισμένοι αστοιχείωτοι, αλλά «μαρξισταί», ξεσηκώθηκαν. Γενικότερα όμως ,οι «αριστεροί επιστήμονες», εσιώπησαν.
Καλά τα είχαν καταφέρει ως τώρα, με τον πέπλο σιωπής.
Ποτέ και κανείς στην Ελλάδα, (εξ όσων γνωρίζω),δεν είχε αναφερθεί στον υπερπράκτορα Αλεξάντερ Πάρβους- Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ.
Γιατί άραγε;
Ο Πάρβους και η «ρωσική» Επανάσταση του 1905.
Ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ-Πάρβους, γεννήθηκε στην Λευκορωσία το 1867, αλλά μεγάλωσε στην Οδησσό, και μετά τον αντισημιτικό διωγμό του 1881-2, εντάχθηκε στην εβραϊκή επαναστατική οργάνωση της Οδησσού, την Bund.
Το 1886 , πήγε για σπουδές στην Ζυρίχη, και εντάχθηκε στους μαρξιστικούς κύκλους, ενώ έγινε και μέλος της εβραϊκής στοάς B'nai B'rith,, την οποία υποστήριζε οικονομικά ο Jacob Schiff, πρόεδρος της Τράπεζας Kuhn, Loeb & Co. (του δικτύου Ρότσιλντ).
Πήρε το πτυχίο του το 1891,(24 ετών) και μετακόμισε στην Γερμανία, όπου εντάχθηκε στο Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και έγινε στενός φίλος της Ρόζας Λούξεμπουργκ, και του Βίλεμ Λίμπχνετ. Το 1900, γνωρίστηκε με τον Λένιν στο Μόναχο, και συνεργάστηκαν για την έκδοση της Iskra.
Όλα αυτά τα χρόνια, ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ-Πάρβους ,προσπαθούσε ανεπιτυχώς ,είτε να πάρει την γερμανική υπηκοότητα, είτε να μεταναστεύσει στην Αμερική. Οι προσπάθειες αυτές τον έφεραν σε επαφή με τις «γερμανικές υπηρεσίες».
Η τύχη του άλλαξε, και το κύρος του στους σοσιαλιστικούς κύκλους ανέβηκε, επειδή προέβλεψε στα άρθρα του, την ήττα της Ρωσίας, στον Ρωσο-Ιαπωνικό πόλεμο, και ότι, « η ήττα θα προκαλούσε στη συνέχεια κοινωνική αστάθεια και επανάσταση».
Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1905 ο Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ, έφθασε στην Αγία Πετρούπολη ,από την Φιλανδία, με πλαστό Αυστουγγρικό διαβατήριο σαν Αλεξάντερ Πάρβους, μαζί με τον Τρότσκι. Στην Φιλανδία ο Πάρβους βρισκόταν από τον Μάιο , και συνεργάστηκαν, με τον «αδελφό»Τρότσκι, στην ανάπτυξη της ιδέας της «διαρκούς επανάστασης», την πατρότητα της οποίας διεκδίκησε αργότερα στα απομνημονεύματα του.
(Ο Τρότσκι είχε μυηθεί στην «Μασονία», από το 1898,κατά την διετή προφυλάκιση του, στο Νικολάγιεφ. Η απόδραση του από τη Σιβηρία,το καλοκαίρι του 1902, οργανώθηκε και υποστηρίχθηκε από τους «αδελφούς».
Με γερμανικά χρήματα Πάρβους και Τρότσκι αγόρασαν στην Αγία Πρτρούπολη, την εφημερίδα«Rossiiskaya Gazeta», την οποία τύπωναν σε 500.000 φύλλα, και εξέδοσαν και το περιοδικό Nachalο, θέτοντας σε εφαρμογή τις επαναστατικές ιδέες του Πάρβους.
Στις 17 Οκτωβρίου 1905, ο Τσάρος υπέγραψε το μανιφέστο των Φιλελεύθερων.
Οι απεργίες άρχισαν να λύνονται, χορηγήθηκε αμνηστία, και οι φιλελεύθεροι ετοιμάζονταν για τις εκλογές που προκυρήχθηκαν . Οι σοσιαλιστές και οι επαναστάτες αποκήρυξαν τις εκλογές και κάλεσαν τον λαό σε «ένοπλη εξέγερση», «Για να τελειώσουμε τον Τσαρισμό».
Η κορύφωση της Επανάστασης ήταν τις πρώτες μέρες του Δεκεμβρίου. Τότε ο Πάρβους δημοσίευσε στην «Rossiiskaya Gazeta» ένα προβοκατόρικο άρθρο, εκ μέρους του Σοβιέτ της αγίας Πετρούπολης October, με τον τίτλο.Οικονομικό Μανιφέστο, στο οποίο έλεγε ότι η ρωσική οικονομία βρισκόταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης, ενώ οι «πράκτορες» του Πάρβους διέδιδαν τον πανικό στόμα με στόμα και καλούσαν τον κόσμο να πάει στιε τράπεζες να πάρει τα λεφτά του.Ο Πανικός που προκλήθηκε και η υστερία, δεν προκάλεσαν πάντως την οικονομική κατάρευση που προέβλεπε ο Πάρβους.
Τελικά ο Πάρβους και ο Τρότσκι συνελήφθησαν. Όσο ήταν προφυλακισμένος τον επισκέφθηκε η αγαπημένη του Ρόζα. Καταδικάστηκ σε τρία χρόνια εξορία στην Σιβηρία, αλλά δραπέτευσε με την βοήθεια των «αδελφών», και επέστρεψε στην Γερμανία.
Το 1909, αναλαμβάνει νέα αποστολή. Ανατολικό ζήτημα.
(συνεχίζεται)
Μέρος Α.
Σπύρος Χατζάρας
Ο μυστικός «υπέρ-πράκτορας», που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην οργάνωση των επαναστάσεων του 1905 και 1917 στην Ρωσία, ο άνθρωπος που έφερε σε επαφή τον Λένιν με το γερμανικό Γενικό Επιτελείο, διεδραμάτισε επίσης ,πρωταγωνιστικό ρόλο στο Κίνημα των Νεοτούρκων, και στην εμφάνιση του «εργατικού κινήματος στα Βαλκάνια.
Ο Εβραίος σοσιαλιστής «επαναστάτης»,Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ (Αλεξάντερ Πάρβους) ,το 1909, αμέσως μετά το πραξικόπημα των Νεοτούρκων, μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη , και έμεινε εκεί για 6 σχεδόν χρόνια.
Ο « επαναστάτης», είχε προφανώς «υψηλές συστάσεις» ,γιατί κυριολεκτικά εν μια νυκτί , ανέλαβε και την αποκλειστική τροφοδοσία σε τρόφιμα του τουρκικού στρατού , και ως έμπορος όπλων, ήταν αντιπρόσωπος τόσο της αγγλικής Βίκερς, όσο και της γερμανικής Κρούπ .
Αμέσως μετά την άφιξη του Πάρβους στην Κωνσταντινούπολη , ιδρύθηκε στην Θεσσαλονίκη, το 1909, από τον Αβραάμ Μπεναρόγια η «Φεντερασιόν».
Για τις «συστάσεις», που είχε , ομιλούν , οι Οίκοι που εκπροσωπούσε. (Οι Krupp ήταν μεταλλαγμένη εβραϊκή οικογένεια, και υποστηρικτές του σιωνισμού. Ένας κλάδος της οικογένειας ,που μετακόμισε στην Αμερική, διατήρησε την εβραϊκή πίστη και ταυτότητα. Ο Γκούσταφ Κρούπ (φον Μπόλεν ουντ Χάλμπαχ) παραπέμφθηκε μεν στην Δίκη της Νυρεμβέργης, αλλά τελικά δεν δικάστηκε για… λόγους υγείας. Στην Βίκερς , είχαν ισχυρή μετοχική θέση και λόγο, οι Ρότσιλντ.)
Το γεγονός ότι οι Νεότουρκοι ήταν απόφοιτοι των γερμανικών στρατιωτικών σχολών, εξηγεί επίσης την αστρονομική ταχύτητα της ενσωμάτωσης του Ισραέλ Λαζάρεβιτς-Πάρβους, στο καθεστώς .
Με το «καλημέρα», ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς-Πάρβους , έγινε στενός φίλος και συνεργάτης ,με την Τριανδρία των (Ντονμέδων) Νεότουρκων, (Εβρέν, Ταλαάτ, Τζεμάλ) , καθώς και με τον Εβραίο υπουργό οικονομικών των Νεότουρκων, Djavid (Δαβίδ) Bey και στη συνέχεια , οικονομικός υποστηρικτής και πολιτικός σύμβουλος των Νεότουρκων ,ενώ λίγο πριν τους Βαλκανικούς πολέμους, το 1912, έγινε και αρχισυντάκτης της καθημερινής εφημερίδας του κινήματος των Νεοτούρκων «Turk Yurdu».
Ο «Πάρβους» δημιούργησε σημαντική περιουσία, κατά τη διάρκεια, των βαλκανικών πολέμων, και του Πρώτου Παγκοσμίου ,εξοπλίζοντας τον οθωμανικό στρατό, και από τα έσοδα , στήριζε οικονομικά τον Λένιν και τους άλλους ΄ «συντρόφους» στην Ελβετία.
Στην Κωνσταντινούπολη, συνεργαζόταν στενά, με τον Γερμανό πρέσβη Baron Hans Freiherr von Wangenheim, (βοήθησε και η Κρούπ), στον οποίο υπέβαλε το 1915, σχέδιο για την εξουδετέρωση της Ρωσίας, με την οργάνωση γενικής απεργίας , από την μπολσεβίκικη φράξια του σοσιαλδημοκρατικού επαναστατικού κόμματος, την υποστήριξη εθνικών αποσχιστικών κινημάτων, αλλά και των διανοουμένων που ήσαν αντίθετοι με την απολυταρχία του Τσάρου.
Ο Γερμανός πρέσβης, έστειλε τον Πάρβους μαζί με το 20σελίδο σχέδιο του, στο Βερολίνο, όπου έφθασε στις 6 Μαρτίου 1915.Στη συνέχεια ο Πάρβους συναντήθηκε με τον Λένιν στην Βέρνη».
Πληροφορήθηκα για την ιστορική παρουσία του Πάρβους και τον ρόλο του, στο πραξικόπημα των μπολσεβίκων το 1917, από την Ρωσίδα ιστορικό Nataliya Alekseevna Narotchnitskaya, με την οποία γνωριστήκαμε ,σε ένα συνέδριο της SANU ,(Σερβική Ακαδημία Επιστημών ) ,στο Βελιγράδι, το 1995. Οι επαφές μου με την Ναταλία συνεχίστηκαν στη Μόσχα.
Από το 1995, ψάχνω και μαζεύω στοιχεία για τη δράση του Πάρβους.
Επειδή δεν είμαι ιστορικός αλλά δημοσιογράφος, περίμενα 14 χρόνια, μήπως κάποιος αρμόδιος «ιστορικός», ανοίξει τον «φάκελο» Израиль Лазаревич Гельфанд, (Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ)- Αλεξάντερ Πάρβους, και τελικά, με δύο σύντομα σημειώματα, στις 6 και 9 Αυγούστου 2009, στο deltio11.blogspot.com, έκανα, με 110 χρόνια καθυστέρηση, την πρώτη αποκάλυψη, στα ελληνικά, του ρόλου του, στην ίδρυση του «εργατικού κινήματος» στα Βαλκάνια, αλλά και της ουσιαστικής συμμετοχής του στο πραξικόπημα του Λένιν.
Δεν έγραψα σύγγραμμα. Αλλά την είδηση. Έδωσα μια αφορμή.
Ορισμένοι αστοιχείωτοι, αλλά «μαρξισταί», ξεσηκώθηκαν. Γενικότερα όμως ,οι «αριστεροί επιστήμονες», εσιώπησαν.
Καλά τα είχαν καταφέρει ως τώρα, με τον πέπλο σιωπής.
Ποτέ και κανείς στην Ελλάδα, (εξ όσων γνωρίζω),δεν είχε αναφερθεί στον υπερπράκτορα Αλεξάντερ Πάρβους- Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ.
Γιατί άραγε;
Ο Πάρβους και η «ρωσική» Επανάσταση του 1905.
Ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ-Πάρβους, γεννήθηκε στην Λευκορωσία το 1867, αλλά μεγάλωσε στην Οδησσό, και μετά τον αντισημιτικό διωγμό του 1881-2, εντάχθηκε στην εβραϊκή επαναστατική οργάνωση της Οδησσού, την Bund.
Το 1886 , πήγε για σπουδές στην Ζυρίχη, και εντάχθηκε στους μαρξιστικούς κύκλους, ενώ έγινε και μέλος της εβραϊκής στοάς B'nai B'rith,, την οποία υποστήριζε οικονομικά ο Jacob Schiff, πρόεδρος της Τράπεζας Kuhn, Loeb & Co. (του δικτύου Ρότσιλντ).
Πήρε το πτυχίο του το 1891,(24 ετών) και μετακόμισε στην Γερμανία, όπου εντάχθηκε στο Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και έγινε στενός φίλος της Ρόζας Λούξεμπουργκ, και του Βίλεμ Λίμπχνετ. Το 1900, γνωρίστηκε με τον Λένιν στο Μόναχο, και συνεργάστηκαν για την έκδοση της Iskra.
Όλα αυτά τα χρόνια, ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ-Πάρβους ,προσπαθούσε ανεπιτυχώς ,είτε να πάρει την γερμανική υπηκοότητα, είτε να μεταναστεύσει στην Αμερική. Οι προσπάθειες αυτές τον έφεραν σε επαφή με τις «γερμανικές υπηρεσίες».
Η τύχη του άλλαξε, και το κύρος του στους σοσιαλιστικούς κύκλους ανέβηκε, επειδή προέβλεψε στα άρθρα του, την ήττα της Ρωσίας, στον Ρωσο-Ιαπωνικό πόλεμο, και ότι, « η ήττα θα προκαλούσε στη συνέχεια κοινωνική αστάθεια και επανάσταση».
Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1905 ο Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ, έφθασε στην Αγία Πετρούπολη ,από την Φιλανδία, με πλαστό Αυστουγγρικό διαβατήριο σαν Αλεξάντερ Πάρβους, μαζί με τον Τρότσκι. Στην Φιλανδία ο Πάρβους βρισκόταν από τον Μάιο , και συνεργάστηκαν, με τον «αδελφό»Τρότσκι, στην ανάπτυξη της ιδέας της «διαρκούς επανάστασης», την πατρότητα της οποίας διεκδίκησε αργότερα στα απομνημονεύματα του.
(Ο Τρότσκι είχε μυηθεί στην «Μασονία», από το 1898,κατά την διετή προφυλάκιση του, στο Νικολάγιεφ. Η απόδραση του από τη Σιβηρία,το καλοκαίρι του 1902, οργανώθηκε και υποστηρίχθηκε από τους «αδελφούς».
Με γερμανικά χρήματα Πάρβους και Τρότσκι αγόρασαν στην Αγία Πρτρούπολη, την εφημερίδα«Rossiiskaya Gazeta», την οποία τύπωναν σε 500.000 φύλλα, και εξέδοσαν και το περιοδικό Nachalο, θέτοντας σε εφαρμογή τις επαναστατικές ιδέες του Πάρβους.
Στις 17 Οκτωβρίου 1905, ο Τσάρος υπέγραψε το μανιφέστο των Φιλελεύθερων.
Οι απεργίες άρχισαν να λύνονται, χορηγήθηκε αμνηστία, και οι φιλελεύθεροι ετοιμάζονταν για τις εκλογές που προκυρήχθηκαν . Οι σοσιαλιστές και οι επαναστάτες αποκήρυξαν τις εκλογές και κάλεσαν τον λαό σε «ένοπλη εξέγερση», «Για να τελειώσουμε τον Τσαρισμό».
Η κορύφωση της Επανάστασης ήταν τις πρώτες μέρες του Δεκεμβρίου. Τότε ο Πάρβους δημοσίευσε στην «Rossiiskaya Gazeta» ένα προβοκατόρικο άρθρο, εκ μέρους του Σοβιέτ της αγίας Πετρούπολης October, με τον τίτλο.Οικονομικό Μανιφέστο, στο οποίο έλεγε ότι η ρωσική οικονομία βρισκόταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης, ενώ οι «πράκτορες» του Πάρβους διέδιδαν τον πανικό στόμα με στόμα και καλούσαν τον κόσμο να πάει στιε τράπεζες να πάρει τα λεφτά του.Ο Πανικός που προκλήθηκε και η υστερία, δεν προκάλεσαν πάντως την οικονομική κατάρευση που προέβλεπε ο Πάρβους.
Τελικά ο Πάρβους και ο Τρότσκι συνελήφθησαν. Όσο ήταν προφυλακισμένος τον επισκέφθηκε η αγαπημένη του Ρόζα. Καταδικάστηκ σε τρία χρόνια εξορία στην Σιβηρία, αλλά δραπέτευσε με την βοήθεια των «αδελφών», και επέστρεψε στην Γερμανία.
Το 1909, αναλαμβάνει νέα αποστολή. Ανατολικό ζήτημα.
(συνεχίζεται)
Πράσινη ανάπτυξη και στο Αφγανιστάν ! (2).
Οι δρόμοι της ηρωίνης
Η Τουρκία είναι κράτος-μαφιόζος.
του Σπύρου Χατζάρα
Η διεθνής οικονομική κρίση χτύπησε και τα ναρκωτικά. Η πτώση της ζήτησης και συνακόλουθη πτώση των τιμών της πρώτης ύλης έκανε φέτος τους αγρότες του Αφγανιστάν και της Βολιβίας, να αφήσουν την καλλιέργεια της παπαρούνας και της κόκας, και να στραφούν σε πιο αποδοτικές καλλιέργειες. Σε πολλές επαρχίες του Αφγανιστάν, έχει εγκαταλειφθεί η καλλιέργεια της παπαρούνας, λόγω της χαμηλής τιμής του «προϊόντος» αλλά και της ξηρασίας , ενώ πολλοί αγρότες ξαναγυρίζουν στην καλλιέργεια σιτηρών, που τώρα έχουν υψηλότερη τιμή. Σύμφωνα με την έκθεση του UNODC το 90% της παραγωγής φέτος, θα προέλθει από 8 επαρχίες, (Day Kundi, Farah, Hilmand, Kandahar, Nimroz, Uruzgan, και Zabul)
Για αυτό ξαφνικά, στις 13 Αυγούστου, ο κ. Tony Blankly , αντιπρόεδρος της μεγαλύτερης εταιρείας δημοσίων σχέσεων του κόσμου της, Edelman Public Relations , που είναι συνδεδεμένη με το Tavistock Institute, πρότεινε να δημιουργηθεί ένας διεθνής μηχανισμός απόσυρσης για να στηριχθούν οι τιμές.
«Τα εισοδήματα από το όπιο είναι στην καρδιά της δομής του νομαδικού πολιτισμού. και δεδομένου ότι ,πρέπει να στηριχθούμε σε αυτόν τον φυλετικό πολιτισμό, νομίζω ότι δεν μπορούμε να εξαλείψουμε την παραγωγή. Πιστεύω , ότι είναι φτηνότερο για μας για αγοράσουμε την παραγωγή, να κρατήσουμε της δομές των φυλών ζωντανές, να τους δώσουμε τα χρήματα που χρειάζονται, γιατί είναι πολύ φτωχή χώρα, και μετά είτε μπορούμε να καταστρέψουμε το προϊόν είτε να το εντάξουμε στην νόμιμη επεξεργασία»
Το 2007, το Αφγανιστάν παρήγαγε το 93% της παγκόσμιας παραγωγής οπίου, σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού Υπουργείο Εξωτερικών.(Πράγμα πολύ αμφισβητήσιμο, γιατί δεν υπολογίζουν την (δική τους) παραγωγή της Κολομβίας, όπου η καλλιέργεια της παπαρούνας ,επεκτάθηκε από 13.000 στρέμματα το 1990 σε 750.000 το 2008).
Πριν επιτεθεί, η «μεγάλη αμερικανική συμμαχία», στους Ταλιμπάν, οι «κακοί ισλαμιστές», είχαν απαγορεύσει την καλλιέργεια του οπίου. Το 2000, πριν την αμερικανική επέμβαση, το Αφγανιστάν παρήγαγε μόνο 180 τόνους .
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών, για τον ελέγχο των ναρκωτικών (UNODC), η «παράνομη» παραγωγή οπίου, απέφερε στο Αφγανιστάν, το 2007 , 4 δις δολάρια, που αντιπροσωπεύουν πάνω από το 50% του συνολικού αφγανικού ΑΕΠ , που υπολογίζεται σε 7.5 δις δολάρια. Η αξία εξαγωγής του οπίου, της μορφίνης και της ηρωίνης, σε τιμές συνόρων, στις γειτονικές χώρες για τους αφγανούς εμπόρους, (των Ταλιμπάν και του Καρζάι ), άξιζε 3.5 δις δολλάρια πέρυσι.
Στο Αφγανιστάν καλλιεργούνται 1.570.000 στρέμματα με όπιο, που αποδίδουν
7.700-8500 τόνους, από τους οποίους μπορεί να παραχθούν 850 τόνοι ηρωίνης ,που θα γίνουν 1600 ή και περισσότερο,(ανάλογα με την καθαρότητα), μέχρι να φτάσουν στον «καταναλωτή» στα Εξάρχεια .
Η Ετήσια Έκθεση της Διεθνούς Επιτροπής του ΟΗΕ για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών (INCB) αναφέρει ότι ,το 2007, η παραγωγή οπίου στο Αφγανιστάν έφτασε τους 8.300 τόνους. Δηλαδή, μέσα στην εφταετία 2000-2007 η παραγωγή αυξήθηκε κατά 4.511%. Με ταχείς ρυθμούς αυξάνεται και η καλλιέργεια κάνναβης, καθώς το 2006 καλλιεργήθηκαν 500.000 στρέμματα και το 2007 καλλιεργήθηκαν 700.000 στρέμματα.
Η καταστροφή των εργαστηρίων στο Αφγανιστάν ήταν πάντα μια προφανής επιλογή, των αμερικανικών δυνάμεων κατοχής, αλλά η Αμερική αρνήθηκε με πείσμα να το κάνει για πολιτικούς λόγους .Αντίθετα οι αμερικανική κυβέρνηση πληρώνει 1 δις δολλάρια κάθε χρόνο, σε Αμερικανούς εργολάβους , για να ψεκάζουν τις καλλιέργειες. (προφανώς με παρασιτοκτόνα).
Η τιμή του οπίου « στην πόρτα του εργαστηρίου» στο Αφγανιστάν , είναι 100 αμερικανικά δολάρια το κιλό στην καλύτερη περίπτωση.
Για την παραγωγή ενός κιλού ηρωίνης χρειάζονται 10 κιλά οπίου. Η τιμή της αφγανικής ηρωίνης που εισπράττει ο «παραγωγός» στις « αγορές» των πέριξ χωρών είναι 2000 δολάρια το κιλό.
Η ηρωίνη δεν είναι πολύτιμη , επειδή το όπιο καλλιεργείται εύκολα, και η επεξεργασία του, για να μετατραπεί σε ηρωίνη είναι απλούστατη . Η ηρωίνη γίνεται ακριβή επειδή είναι παράνομη, και επειδή υπάρχουν «κίνδυνοι» που περιβάλλουν την παραγωγή και τη διανομή της.
Επειδή δεν γίνονται πια συλλήψεις φορτίων ,και έχει «πλημμυρίσει» η ευρωπαϊκή αγορά η «η λιανική» τιμή έχει πέσει δραματικά.
Oι Αφγανοί, παραγωγοί,( Ταλιμπάν και νομιμόφανες),εισπράττουν 4 δισ. Οι εθνικές μαφίες πληρώνουν 28-30 δις στους διεθνείς διακινητές ,(«delivery», «προστάτες», των «χονδρέμποροι», «πολιτικοί προϊστάμενοι»). Τα υπόλοιπα 136 τα μοιράζονται, οι «τοπικές-εθνικές» μαφίες, και οι προστάτες τους, Αν υπολογίσουμε σε 20-25 % τα έσοδα του κυκλώματος διακίνησης ως τους δυστυχισμένους που κάνουν το «λιανοπούλι», και τις ζημιές (σποραδικές συλλήψεις), απομένουν 80-90 δις. καθαρά για τα «μεγάλα αφεντικά».
.
Η Ηρωίνη του Αφγανιστάν δημιουργεί έναν κύκλο εργασιών , 120-160 δις δολαρίων τον χρόνο, από την οποία, όλοι, μόνο κερδίζουν. Αν υπολογίσουμε και τους 800 τόνους της Κολομβιανής ηρωίνης που ελέγχεται 100% από τη CIA , και που κατευθύνεται κυρίως στην «εσωτερική» ζήτηση σε ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικό, στα κέρδη των «μεγάλων αφεντικών»,πρέπει να προσθέσουμε άλλα 40-45 δίς που εισέρρευσαν στο αμερικανικό τραπεζικό σύστημα .
Ο έλεγχος της διακίνησης και του εμπορίου έχει περάσει σε μεγάλο βαθμό στα χέρια των μουσουλμάνων που έχουν εισέλθει στην Ευρώπη μέσω της λαθρομετανάστευσης. Στα μεγάλα αφεντικά πλήν των Τραπεζιτών, περιλαμβάνονται η Αλ-Κάιντα, οι Ταλιμπάν και οι μυστικές υπηρεσίες του Πακιστάν και της Τουρκίας.
Πολλοί δημοσιογράφοι και ερευνητές όπως ο Καναδός Peter Dale Scott, έχουν αναφερθεί εκτενώς στη σχέση των μυστικών υπηρεσιών με το εμπόριο των ναρκωτικών και ιδίως με το τρίγωνο μυστικές υπηρεσίες , Ηνωμένων Πολιτειών (Cia)- Πακιστάν(ISI)- Τουρκίας(MIT)΄.
Εξαιρετικής βαρύτητας είναι η συμβολή της τουρκόφωνης Σίμπιλ Εντμοντς (Sibel Deniz Edmonds), που απολύθηκε από το Εφ-Μπί-Άι , όταν κατήγγειλε υπηρεσιακά όσα υπέπεσαν στην αντίληψή της, και η οποία έχει αποκαλύψει, τη συνεργασία των Πακιστανικών και Τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, υπο την άμεση καθοδήγηση των αμερικανικών. για την οργάνωση των διεθνών δικτύων διακίνησης της ηρωίνης του Αφγανιστάν.
Να λοιπόν από πού ήρθαν τα 18 δις που έστειλε ο Αλλάχ ,στην Τουρκία και τα οποία νομιμοποιήθηκαν, με την αγορά Τουρκικών Ομολόγων.
Αυτές οι «μυστηριώδεις» εισροές που αντιστοιχούν στο 25% περίπου των συνολικών εξαγωγών της Τουρκίας στήριξαν το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της Τουρκίας και διαμόρφωσαν μια προστατευτική ασπίδα για την τουρκική λίρα, σε μία στιγμή που οι εισροές ξένων κεφαλαίων είχαν σταματήσει και η Τουρκία πλήρωνε μεγάλα ποσά για το χρέος της.
(Όχι, για να ξέρουμε ποιος πληρώνει για τις καθημερινές παραβιάσεις στο Αιγαίο!
Οι οργανωμένοι Αφγανοί «πρόσφυγες» στη χώρα μας, είναι μια ειδική κατηγορία, που έχει «ειδικές σχέσεις», με τη μαφία, το βαθύ κράτος στην Τουρκία και τις αμερικανικές «ειδικές υπηρεσίες».
Είναι τα «μουλάρια», που μεταφέρουν το προϊόν του ΝΑΤΟ ,την ηρωίνη, στην Τουρκία, από όπου γίνεται το παγκόσμιο «Ντιλίβερι». Η αμοιβή για τη μεταφορά της ηρωίνης καλύπτει τα έξοδα για την διευκόλυνση του περάσματος στην Ελλάδα
Ο γενικός διευθυντής του UNODC , Antonio Maria Costa, έχει δηλώσει
( International Herald Tribune, January 25, 2009), ότι:
« …χρήματα από το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών χρησιμοποιήθηκαν για να ενισχύσουν τη ρευστότητα των τραπεζών μετά την εκδήλωση της τραπεζικής κρίσης».
Επειδή την διακίνηση και το εμπόριο τα ελέγχουν σε μεγάλο βαθμό οι «πιστοί», ένα μέρος των κερδών επιστρέφει μέσω του τραπεζικού συστήματος των χωρών του αραβικού Κόλπου, στο Αφγανιστάν, « για τον αγώνα», για τον, « ιερό σκοπό», σαν επιχορήγηση στους Ταλιμπάν.
Αυτό το ομολόγησε και ο Χόλμπρουκ, απεσταλμένος τώρα των ΗΠΑ Αφγανιστάν, που σε ενημέρωσή του στο αρχηγείου του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, ανέφερε , ότι τα κέρδη από το εμπόριο ναρκωτικών από το Αφγανιστάν, αποτελεί μικρό μόνο μέρος των εσόδων των Ταλιμπάν.
«Πολύ σημαντικότερη -χωρίς όμως να μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια- είναι η οικονομική ενίσχυση που λαμβάνουν οι Ταλιμπάν από φίλα προσκείμενα άτομα σε χώρες του Περσικού Κόλπου», είπε ο Χόλμπρουκ.
Τα χρήματα από την ηρωίνη επιστρέφουν στον παραγωγό, μέσω του, (υπό αμερικανική κηδεμονία), τραπεζικού συστήματος των χωρών του Κόλπου.
.
Ο απόλυτος αμερικανικός έλεγχος των ναρκωτικών αποδεικνύεται και από την περίπτωση της Κολομβίας.
Στα τέλη του 1980, όταν άρχισε ο «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» ,οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις με κόκα, κάλυπταν 380.000 στρέμματα. Αφού σκότωσαν τον «ανεξάρτητο έμπορο», Εσκομπάρ το 1993, η καλλιέργεια έφτασε τα 1,230.000 στρέμματα. το 1999 και συνέχισε συνεχώς να αυξάνετε μέχρι φέτος, που μειώθηκε κατά 18%.(σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ).
«Στην ιστορία της 30-έτους θητείας μου στη δίωξη ναρκωτικών , οι σημαντικότεροι στόχοι των ερευνών μου, σχεδόν πάντα, δούλευαν για τη CIA.»
Dennis Dayle, τέως κορυφαίος πράκτορας της DEA, στη Μέση Ανατολή.
Η μεγάλη αμερικανική συμμαχία, αγωνίζεται στις ερήμους του Αφγανιστάν, από τον Οκτώβριο του 2001, με την επιχείρηση Enduring Freedom, για «την δημοκρατία, και τα ιδανικά του δυτικού πολιτισμού» , κατά των Ταλιμπάν, της ΑλΚάιντα, του Μπιν Λάντεν, και των φανατικών ισλαμιστών (του Ριάντ). Σε αυτό τον αγώνα των «υψηλών ιδανικών», έχουν σκοτωθεί (επίσημα) 1310 στρατιώτες της συμμαχίας, από τους οποίους 782 Αμερικανοί.(Φέτος και μέχρι τώρα έχουν σκοτωθεί 265).
7 χρόνια μετά πάντως , δεν έχουν βρει τον Μπίν Λάντεν (τους).
Οι άμαχοι συνεχίζουν να σκοτώνονται κάθε μέρα για την «πράσινη ανάπτυξη»..
Η παραγωγικότητα διαρκώς βελτιώνεται. Το 2008, σκοτώθηκαν επισήμως ,(με τη βούλα των ΜΚΟ) , 2,118 άμαχοι, 40% περισσότεροι από το 2007. Το 55%, τους σκότωσαν οι Ταλιμπάν και το 45% οι Αμερικανοί Το πρώτο εξάμηνο φέτος 1013. Το 59% τους σκότωσαν οι «αντικαθεστωτικοί», και το 30.5% οι Αμερικανοί. (Δείγμα και αυτό ότι χάνουν τον πόλεμο στα σημεία….)
Η διεθνής οικονομική κρίση χτύπησε και τα ναρκωτικά. Η πτώση της ζήτησης και συνακόλουθη πτώση των τιμών της πρώτης ύλης έκανε φέτος τους αγρότες του Αφγανιστάν και της Βολιβίας, να αφήσουν την καλλιέργεια της παπαρούνας και της κόκας, και να στραφούν σε πιο αποδοτικές καλλιέργειες. Σε πολλές επαρχίες του Αφγανιστάν, έχει εγκαταλειφθεί η καλλιέργεια της παπαρούνας, λόγω της χαμηλής τιμής του «προϊόντος» αλλά και της ξηρασίας , ενώ πολλοί αγρότες ξαναγυρίζουν στην καλλιέργεια σιτηρών, που τώρα έχουν υψηλότερη τιμή. Σύμφωνα με την έκθεση του UNODC το 90% της παραγωγής φέτος, θα προέλθει από 8 επαρχίες, (Day Kundi, Farah, Hilmand, Kandahar, Nimroz, Uruzgan, και Zabul)
Για αυτό ξαφνικά, στις 13 Αυγούστου, ο κ. Tony Blankly , αντιπρόεδρος της μεγαλύτερης εταιρείας δημοσίων σχέσεων του κόσμου της, Edelman Public Relations , που είναι συνδεδεμένη με το Tavistock Institute, πρότεινε να δημιουργηθεί ένας διεθνής μηχανισμός απόσυρσης για να στηριχθούν οι τιμές.
«Τα εισοδήματα από το όπιο είναι στην καρδιά της δομής του νομαδικού πολιτισμού. και δεδομένου ότι ,πρέπει να στηριχθούμε σε αυτόν τον φυλετικό πολιτισμό, νομίζω ότι δεν μπορούμε να εξαλείψουμε την παραγωγή. Πιστεύω , ότι είναι φτηνότερο για μας για αγοράσουμε την παραγωγή, να κρατήσουμε της δομές των φυλών ζωντανές, να τους δώσουμε τα χρήματα που χρειάζονται, γιατί είναι πολύ φτωχή χώρα, και μετά είτε μπορούμε να καταστρέψουμε το προϊόν είτε να το εντάξουμε στην νόμιμη επεξεργασία»
Το 2007, το Αφγανιστάν παρήγαγε το 93% της παγκόσμιας παραγωγής οπίου, σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού Υπουργείο Εξωτερικών.(Πράγμα πολύ αμφισβητήσιμο, γιατί δεν υπολογίζουν την (δική τους) παραγωγή της Κολομβίας, όπου η καλλιέργεια της παπαρούνας ,επεκτάθηκε από 13.000 στρέμματα το 1990 σε 750.000 το 2008).
Πριν επιτεθεί, η «μεγάλη αμερικανική συμμαχία», στους Ταλιμπάν, οι «κακοί ισλαμιστές», είχαν απαγορεύσει την καλλιέργεια του οπίου. Το 2000, πριν την αμερικανική επέμβαση, το Αφγανιστάν παρήγαγε μόνο 180 τόνους .
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών, για τον ελέγχο των ναρκωτικών (UNODC), η «παράνομη» παραγωγή οπίου, απέφερε στο Αφγανιστάν, το 2007 , 4 δις δολάρια, που αντιπροσωπεύουν πάνω από το 50% του συνολικού αφγανικού ΑΕΠ , που υπολογίζεται σε 7.5 δις δολάρια. Η αξία εξαγωγής του οπίου, της μορφίνης και της ηρωίνης, σε τιμές συνόρων, στις γειτονικές χώρες για τους αφγανούς εμπόρους, (των Ταλιμπάν και του Καρζάι ), άξιζε 3.5 δις δολλάρια πέρυσι.
Στο Αφγανιστάν καλλιεργούνται 1.570.000 στρέμματα με όπιο, που αποδίδουν
7.700-8500 τόνους, από τους οποίους μπορεί να παραχθούν 850 τόνοι ηρωίνης ,που θα γίνουν 1600 ή και περισσότερο,(ανάλογα με την καθαρότητα), μέχρι να φτάσουν στον «καταναλωτή» στα Εξάρχεια .
Η Ετήσια Έκθεση της Διεθνούς Επιτροπής του ΟΗΕ για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών (INCB) αναφέρει ότι ,το 2007, η παραγωγή οπίου στο Αφγανιστάν έφτασε τους 8.300 τόνους. Δηλαδή, μέσα στην εφταετία 2000-2007 η παραγωγή αυξήθηκε κατά 4.511%. Με ταχείς ρυθμούς αυξάνεται και η καλλιέργεια κάνναβης, καθώς το 2006 καλλιεργήθηκαν 500.000 στρέμματα και το 2007 καλλιεργήθηκαν 700.000 στρέμματα.
Η καταστροφή των εργαστηρίων στο Αφγανιστάν ήταν πάντα μια προφανής επιλογή, των αμερικανικών δυνάμεων κατοχής, αλλά η Αμερική αρνήθηκε με πείσμα να το κάνει για πολιτικούς λόγους .Αντίθετα οι αμερικανική κυβέρνηση πληρώνει 1 δις δολλάρια κάθε χρόνο, σε Αμερικανούς εργολάβους , για να ψεκάζουν τις καλλιέργειες. (προφανώς με παρασιτοκτόνα).
Η τιμή του οπίου « στην πόρτα του εργαστηρίου» στο Αφγανιστάν , είναι 100 αμερικανικά δολάρια το κιλό στην καλύτερη περίπτωση.
Για την παραγωγή ενός κιλού ηρωίνης χρειάζονται 10 κιλά οπίου. Η τιμή της αφγανικής ηρωίνης που εισπράττει ο «παραγωγός» στις « αγορές» των πέριξ χωρών είναι 2000 δολάρια το κιλό.
Η ηρωίνη δεν είναι πολύτιμη , επειδή το όπιο καλλιεργείται εύκολα, και η επεξεργασία του, για να μετατραπεί σε ηρωίνη είναι απλούστατη . Η ηρωίνη γίνεται ακριβή επειδή είναι παράνομη, και επειδή υπάρχουν «κίνδυνοι» που περιβάλλουν την παραγωγή και τη διανομή της.
Επειδή δεν γίνονται πια συλλήψεις φορτίων ,και έχει «πλημμυρίσει» η ευρωπαϊκή αγορά η «η λιανική» τιμή έχει πέσει δραματικά.
Oι Αφγανοί, παραγωγοί,( Ταλιμπάν και νομιμόφανες),εισπράττουν 4 δισ. Οι εθνικές μαφίες πληρώνουν 28-30 δις στους διεθνείς διακινητές ,(«delivery», «προστάτες», των «χονδρέμποροι», «πολιτικοί προϊστάμενοι»). Τα υπόλοιπα 136 τα μοιράζονται, οι «τοπικές-εθνικές» μαφίες, και οι προστάτες τους, Αν υπολογίσουμε σε 20-25 % τα έσοδα του κυκλώματος διακίνησης ως τους δυστυχισμένους που κάνουν το «λιανοπούλι», και τις ζημιές (σποραδικές συλλήψεις), απομένουν 80-90 δις. καθαρά για τα «μεγάλα αφεντικά».
.
Η Ηρωίνη του Αφγανιστάν δημιουργεί έναν κύκλο εργασιών , 120-160 δις δολαρίων τον χρόνο, από την οποία, όλοι, μόνο κερδίζουν. Αν υπολογίσουμε και τους 800 τόνους της Κολομβιανής ηρωίνης που ελέγχεται 100% από τη CIA , και που κατευθύνεται κυρίως στην «εσωτερική» ζήτηση σε ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικό, στα κέρδη των «μεγάλων αφεντικών»,πρέπει να προσθέσουμε άλλα 40-45 δίς που εισέρρευσαν στο αμερικανικό τραπεζικό σύστημα .
Ο έλεγχος της διακίνησης και του εμπορίου έχει περάσει σε μεγάλο βαθμό στα χέρια των μουσουλμάνων που έχουν εισέλθει στην Ευρώπη μέσω της λαθρομετανάστευσης. Στα μεγάλα αφεντικά πλήν των Τραπεζιτών, περιλαμβάνονται η Αλ-Κάιντα, οι Ταλιμπάν και οι μυστικές υπηρεσίες του Πακιστάν και της Τουρκίας.
Πολλοί δημοσιογράφοι και ερευνητές όπως ο Καναδός Peter Dale Scott, έχουν αναφερθεί εκτενώς στη σχέση των μυστικών υπηρεσιών με το εμπόριο των ναρκωτικών και ιδίως με το τρίγωνο μυστικές υπηρεσίες , Ηνωμένων Πολιτειών (Cia)- Πακιστάν(ISI)- Τουρκίας(MIT)΄.
Εξαιρετικής βαρύτητας είναι η συμβολή της τουρκόφωνης Σίμπιλ Εντμοντς (Sibel Deniz Edmonds), που απολύθηκε από το Εφ-Μπί-Άι , όταν κατήγγειλε υπηρεσιακά όσα υπέπεσαν στην αντίληψή της, και η οποία έχει αποκαλύψει, τη συνεργασία των Πακιστανικών και Τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, υπο την άμεση καθοδήγηση των αμερικανικών. για την οργάνωση των διεθνών δικτύων διακίνησης της ηρωίνης του Αφγανιστάν.
Να λοιπόν από πού ήρθαν τα 18 δις που έστειλε ο Αλλάχ ,στην Τουρκία και τα οποία νομιμοποιήθηκαν, με την αγορά Τουρκικών Ομολόγων.
Αυτές οι «μυστηριώδεις» εισροές που αντιστοιχούν στο 25% περίπου των συνολικών εξαγωγών της Τουρκίας στήριξαν το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της Τουρκίας και διαμόρφωσαν μια προστατευτική ασπίδα για την τουρκική λίρα, σε μία στιγμή που οι εισροές ξένων κεφαλαίων είχαν σταματήσει και η Τουρκία πλήρωνε μεγάλα ποσά για το χρέος της.
(Όχι, για να ξέρουμε ποιος πληρώνει για τις καθημερινές παραβιάσεις στο Αιγαίο!
Οι οργανωμένοι Αφγανοί «πρόσφυγες» στη χώρα μας, είναι μια ειδική κατηγορία, που έχει «ειδικές σχέσεις», με τη μαφία, το βαθύ κράτος στην Τουρκία και τις αμερικανικές «ειδικές υπηρεσίες».
Είναι τα «μουλάρια», που μεταφέρουν το προϊόν του ΝΑΤΟ ,την ηρωίνη, στην Τουρκία, από όπου γίνεται το παγκόσμιο «Ντιλίβερι». Η αμοιβή για τη μεταφορά της ηρωίνης καλύπτει τα έξοδα για την διευκόλυνση του περάσματος στην Ελλάδα
Ο γενικός διευθυντής του UNODC , Antonio Maria Costa, έχει δηλώσει
( International Herald Tribune, January 25, 2009), ότι:
« …χρήματα από το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών χρησιμοποιήθηκαν για να ενισχύσουν τη ρευστότητα των τραπεζών μετά την εκδήλωση της τραπεζικής κρίσης».
Επειδή την διακίνηση και το εμπόριο τα ελέγχουν σε μεγάλο βαθμό οι «πιστοί», ένα μέρος των κερδών επιστρέφει μέσω του τραπεζικού συστήματος των χωρών του αραβικού Κόλπου, στο Αφγανιστάν, « για τον αγώνα», για τον, « ιερό σκοπό», σαν επιχορήγηση στους Ταλιμπάν.
Αυτό το ομολόγησε και ο Χόλμπρουκ, απεσταλμένος τώρα των ΗΠΑ Αφγανιστάν, που σε ενημέρωσή του στο αρχηγείου του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, ανέφερε , ότι τα κέρδη από το εμπόριο ναρκωτικών από το Αφγανιστάν, αποτελεί μικρό μόνο μέρος των εσόδων των Ταλιμπάν.
«Πολύ σημαντικότερη -χωρίς όμως να μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια- είναι η οικονομική ενίσχυση που λαμβάνουν οι Ταλιμπάν από φίλα προσκείμενα άτομα σε χώρες του Περσικού Κόλπου», είπε ο Χόλμπρουκ.
Τα χρήματα από την ηρωίνη επιστρέφουν στον παραγωγό, μέσω του, (υπό αμερικανική κηδεμονία), τραπεζικού συστήματος των χωρών του Κόλπου.
.
Ο απόλυτος αμερικανικός έλεγχος των ναρκωτικών αποδεικνύεται και από την περίπτωση της Κολομβίας.
Στα τέλη του 1980, όταν άρχισε ο «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» ,οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις με κόκα, κάλυπταν 380.000 στρέμματα. Αφού σκότωσαν τον «ανεξάρτητο έμπορο», Εσκομπάρ το 1993, η καλλιέργεια έφτασε τα 1,230.000 στρέμματα. το 1999 και συνέχισε συνεχώς να αυξάνετε μέχρι φέτος, που μειώθηκε κατά 18%.(σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ).
«Στην ιστορία της 30-έτους θητείας μου στη δίωξη ναρκωτικών , οι σημαντικότεροι στόχοι των ερευνών μου, σχεδόν πάντα, δούλευαν για τη CIA.»
Dennis Dayle, τέως κορυφαίος πράκτορας της DEA, στη Μέση Ανατολή.
Η μεγάλη αμερικανική συμμαχία, αγωνίζεται στις ερήμους του Αφγανιστάν, από τον Οκτώβριο του 2001, με την επιχείρηση Enduring Freedom, για «την δημοκρατία, και τα ιδανικά του δυτικού πολιτισμού» , κατά των Ταλιμπάν, της ΑλΚάιντα, του Μπιν Λάντεν, και των φανατικών ισλαμιστών (του Ριάντ). Σε αυτό τον αγώνα των «υψηλών ιδανικών», έχουν σκοτωθεί (επίσημα) 1310 στρατιώτες της συμμαχίας, από τους οποίους 782 Αμερικανοί.(Φέτος και μέχρι τώρα έχουν σκοτωθεί 265).
7 χρόνια μετά πάντως , δεν έχουν βρει τον Μπίν Λάντεν (τους).
Οι άμαχοι συνεχίζουν να σκοτώνονται κάθε μέρα για την «πράσινη ανάπτυξη»..
Η παραγωγικότητα διαρκώς βελτιώνεται. Το 2008, σκοτώθηκαν επισήμως ,(με τη βούλα των ΜΚΟ) , 2,118 άμαχοι, 40% περισσότεροι από το 2007. Το 55%, τους σκότωσαν οι Ταλιμπάν και το 45% οι Αμερικανοί Το πρώτο εξάμηνο φέτος 1013. Το 59% τους σκότωσαν οι «αντικαθεστωτικοί», και το 30.5% οι Αμερικανοί. (Δείγμα και αυτό ότι χάνουν τον πόλεμο στα σημεία….)
15/8/09
Δημοσιογραφικά ερωτήματα , για την «επανάσταση», προς τους «θεωρητικούς» του Μαρξισμού-Λενινισμού κλπ
Οι μύθοι , η πραγματικότητα, και ο υποκειμενικός παράγοντας της Ιστορίας.
Του Σπύρου Χατζάρα
Ο «υποκειμενικός παράγοντας», συνδιαμορφώνει την ιστορία , πέραν των αντικειμενικών κοινωνικών νόμων, και των «μαζών», (που λέγουν οι μαρξιστές) ή των λαών. Από αυτήν την πόρτα, εισέρχονται στην ιστορία, οι ηγέτες, οι ήρωες, αλλά και οι «εφιάλτες», οι «πράκτορες»,οι αγκιτάτορες, οι προβοκάτορες, οι χαφιέδες , οι επικοινωνιολόγοι, και οι Χορηγοί.
Στην αέναη διαπάλη, των αντιιθεμένων επιμέρους συμφερόντων, εθνών, ομάδων, ατόμων, κεφαλαίου και εργατικής τάξης, κάθε «υποκειμενικός παράγοντας», προσπαθεί, στο μέτρο των δυνάμεων του ή και πέραν αυτών, να παρέμβη ανάλογα με τις περιστάσεις, και να επηρεάσει την κατεύθυνση των εξελίξεων, για δικό του όφελος.
-Η σοσιαλιστική επανάσταση σύμφωνα με την επιστημονική σοσιαλιστική σκέψη δεν ήταν είναι δυνατόν να «θριαμβεύσει» στην Ρωσία, πριν από τις καπιταλιστικές χώρες. Οι «πνευματικοί» ηγέτες της » εργατικής τάξης, ανέμεναν την επανάσταση στην Γερμανία, την Αγγλία και τις ΗΠΑ, και όμως εκεί δεν έγινε ποτέ, και οι απόπειρες του μαζικού εργατικού κινήματος απέτυχαν.
- Η πολιτική και κοινωνική ανάλυση έλεγε, ότι δεν ήταν δυνατόν να έρθουν στην εξουσία σε μια καθυστερημένη, ημιφεουδαρχική χώρα όπως η τσαρική Ρωσία, οι εργάτες. Η οικονομία της τσαρικής Ρωσίας, είχε αρχίσει να βγαίνει από τη φεουδαλική φάση μόλις μερικά χρόνια πριν τον πόλεμο. Η επαναστατική πρωτοπορία το 1917, ήταν η αστική τάξη, που έψαχνε τη δική της «επανάσταση», που θα οδηγούσε στη νέα σύνθεση. Η επανάσταση του 1905,ήταν βασικά αστική.
12 χρόνια μετά ,σύμφωνα με την θεωρία, η αστική τάξη, έκανε την επανάστασή της, μέσα από την κρίση που προκάλεσε, στο φεουδαλικό καθεστώς και την κοινωνία, ο πόλεμος.
Επομένως το «πραξικόπημα των μπολσεβίκων», ακύρωσε τον αστικό μετασχηματισμό της Ρωσίας, και δεν ανέτρεψε τον φεουδαλισμό που είχε ήδη ανατραπεί.
-Μήπως θα έπρεπε να ρίξουμε μια ματιά ολόγυρα ,τώρα 92 χρόνια μετά, στους υποκειμενικούς παράγοντες που συνδιαμορφώνουν την ιστορία, μήπως εντοπίσουμε κάποιον που είχε συμφέρον, να μην εισέλθει στον διεθνή ανταγωνισμό, η ρωσική αστική τάξη, με τα τεράστια αποθέματα πρώτων υλών, αλλά και την τεράστια εσωτερική αγορά;
-Είναι λογικό να υποθέσουμε, ότι το αγγλοαμερικανικό τραπεζικό κεφάλαιο, που προκάλεσε τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο ,για να βγει από την κρίση του, είχε τεράστιο ενδιαφέρον, για τις εξελίξεις στην Ρωσία;
-Τα χιλιάδες ιστορικά ντοκουμέντα δείχνουν ότι είχαν ενδιαφέρον και μάλιστα ήταν τεράστιο.
Επομένως θα πρέπει να απαντήσουμε.
-Το αγγλοαμερικανικό τραπεζικό κεφάλαιο ήθελε το καλό του ανταγωνιστή του η την καταστροφή του;
-Μετά την επανάσταση η Ρωσία, βρέθηκε εκτός διεθνούς οικονομικού συστήματος και πουλούσε φθηνά πρώτες ύλες σε αποκλειστικούς αντιπροσώπους. Πόσοι δισεκατομμυριούχοι γεννήθηκαν από την εκμετάλλευση του ρωσικού πλούτου και την πείνα του σοβιετικού λαού;
-Η πρώτη διεθνής σύμβαση των μπολσεβίκων, ήταν με τον Ρότσιλντ, για τα πετρέλαια του Μπακού.
Η «Επανάσταση, που αποτελούσε το σάλπισμα της ανατροπής του καπιταλισμού, την πρώτη μεγάλη ήττα της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας», έδωσε την κυριότητα του φυσικού πλούτου, στον λαό, και την εκμετάλλευση στους Τραπεζίτες.
Δεν ξέρω αν το είπε και ο Τρότσκι ,αλλά το είπε σίγουρα ο Δημοσθένης ,(Ολυνθιακός Α΄).: «προς γαρ το τελευταίον εκβάν, έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται» .
Οι σύντροφοι Ρότσιλντ, είναι μια χαρά και κυβερνούν τον Κόσμο. Το ίδιο και οι Ροκφέλερ, και τα άλλα παιδιά. Και η παγκόσμια Διακυβέρνηση επίσης.
-Το αγγλοαμερικανικό τραπεζικό κεφάλαιο ,θέλησε ή προσπάθησε να παρέμβη στην ιστορική διαδικασία και να ελέγξει η να κατευθύνει τις εξελίξεις; Προσπάθησε να δημιουργήσει την δική του τεχνητή και ελεγχόμενη σύνθεση που θα εκτόνωνε την πραγματική αντίθεση, και θα ακύρωνε τη νέα σύνθεση που προέκυψε από την επιστημονικά και ιστορικά αναμενόμενη επανάσταση της αστικής τάξης της Ρωσίας;
Το ζήτημα, για αγγλοαμερικανικό τραπεζικό κεφάλαιο ήταν ο έλεγχος των φυσικών πόρων. Το ίδιο είδαμε ότι έγινε και με το «αστικό πραξικόπημα του Γιέλτσιν».
Οι άνθρωποι του αγγλοαμερικανικού τραπεζικού κεφαλαίου, (Χανταρκόφσκι-Αλεγκμπέρωφ-Μπερεζόφκι) κατέλαβαν το πετρέλαιο, άλλοι το αλουμίνιο και το Νκέλιο, και άλλοι έφτιαξαν Τράπεζες και μμε.(Γκουζίσκι-Μωησής Φρίντμαν κλπ).
-Το ερώτημα επομένως είναι, αν το αγγλοαμερικανικό τραπεζικό κεφάλαιο προσπάθησε να ελέγξει τις εξελίξεις και να πάρει την εξουσία με δικούς του ανθρώπους, και αν αυτοί οι άνθρωποι τα κατάφεραν;
Η σύλληψη του Τρότσκι στο Χάλιφαξ, ( 3 Απριλίου 1917),μας δίνει ορισμένα στοιχεία.
Ταξίδευε με αμερικανικό διαβατήριο , το οποίο εξεδόθη με παρέμβαση του γραφείου του προέδρου Ουίλσον. Και είχε επάνω του 10.000 δολλάρια!!!!
-Ο Ουίλσων που έδωσε το ΟΚ για να του δώσουν διαβατήριο, ήταν επαναστάτης ή μαλάκας ;
Τα Καναδικά κρατικά Αρχεία, κρατούσαν μυστικό τον «Φάκελο Τρότσκι», γιατί περιείχε όλα τα τηλεγραφήματα της αμερικανικής και αγγλικής κυβέρνησης για την απελευθέρωση του. Η σύλληψη του, ήταν ένα γραφειοκρατικό λάθος, ενός άσχετου «καραβανά» στο αυτοκρατορικό Ναυαρχείο, που δεν ήξερε για την «αποστολή», και ζήτησε την σύλληψη του ως πράκτορα της Γερμανίας.
Ο Τρότσκι αφέθηκε ελεύθερος τελικά, με αίτημα της βρετανικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον ,και μπήκε στη Ρωσία στις 16 Ιουνίου, αφού πριν συναντήθηκε με τον φίλο του Πάρβους ,στη Στοκχόλμη.
-Τηλεγράφημα του Αμερικανού πρέσβυ Φράνσις από τη Μόσχα.17 Μαρτίου 1918. ‘
«Ο Τρότσκι μας ζητάει 5 Αμερικανούς αξιωματικούς ως εκπαιδευτές του στρατού, καθώς και προσωπικό και υλικό για τους σιδηροδρόμους».
(Τέτοιος αγώνας με τον Ιμπεριαλισμό…..)
Ο φυσικός, (υλικός), νόμος της συσσώρευσης, που έχει την αντιστοιχία του στην κοινωνία και την οικονομία, μας λέει ότι χρειάζεται η συσσώρευση της αναγκαίας επαναστατικής μάζας , για να γίνει η επανάσταση.
-Πάντως, η ανάμιξη των εξωτερικών ,(και αντικειμενικά εχθρικών), υποκειμενικών παραγόντων στην επαναστατική διαδικασία είναι το κρίσιμο στοιχείο, της ιστορικής εξέλιξης , που εξηγεί ως ένα βαθμό ,το φαινόμενο των χαμένων επαναστάσεων, και των πουλημένων αγώνων, και της γραφειοκρατικής μετεξέλιξης, που αλλιώς αντιμετωπίζονται σαν λάθη ή σαν ατυχήματα.
Αυτή η μάζα, είχε συσσωρευτεί γύρω από τη ρωσική αστική τάξη και η αστική επανάσταση έγινε. Αντίθετα, το ρωσικό «προλεταριάτο»,δεν μπορούσε να ηγηθεί της επανάστασης γιατί ήταν η μικρότερη ποσοτικά τάξη, η δε «πρωτοπορία» του, ήταν μια μικρή μειοψηφία της μειοψηφίας.
-Και όμως…. η «σοσιαλιστική επανάσταση» θριάμβευσε!!!!
-Οι νόμοι της κοινωνικής εξέλιξης εκβιάσθηκαν . Η «επανάσταση» τους μετέβαλε, «επαναστατικώ δικαίω».
Η πλειοψηφία της κοινωνίας, (και η αγροτιά) υποστήριζε , τους «Εσέρους» του ПСР (Σοσιαλιστικό επαναστατικό κόμμα), που έλαβε στις εκλογές της 25 Νοεμβρίου 1917, 17,100,000 ψήφους ,το 41.0% ,και 380 έδρες στη Δούμα. Οι μπολσεβίκοι έλαβαν 24%, και μάλιστα σε συνθήκες βίας και νοθείας.
Αφού ο λαός «μίλησε», οι Μπολσεβίκοι διέλυσαν τη Δούμα δια των όπλων.
Το επαναστατικό κίνημα στην Ρωσία, δεν εμφανίστηκε και δεν γεννήθηκε από τους μπολσεβίκους. Από τους χιλιάδες Ρώσους επαναστάτες, γιατί επικράτησε μια μειοψηφική κοινωνικά εθνική ομάδα, που κατέλαβε την εξουσία στην αγία Πετρούπολη ;
- Μια ομάδα Εβραίων διανοούμενων ήταν, από μεσοαστικές οικογένειες ,(με ολίγη σως από Ρώσους), και που αμέσως μετά, εξαπέλυσε τον πενταετή εμφύλιο πόλεμο (1917-1922) για να επιβληθεί.
Οι πολύχρονες διεργασίες του επαναστατικού κινήματος , οι ιδεολογικές και πολιτικές ζυμώσεις, δεν είχαν ραντεβού με την ιστορία ,στον σταθμό της Φιλλανδίας.
-Το ραντεβού αυτό, το καθόρισε ο Πάρβους για λογαριασμό του Γερμανικού Επιτελείου και των Τραπεζιτών, και όχι το «προτσες» της επανάστασης.
Οι απεργίες του Ιουνίου -Σεπτεμβρίου , στην αγία Πετρούπολη οργανώθηκαν από τον Πάρβους με γερμανικά χρήματα, για να βγει η Ρωσία από τον πόλεμο.
Ο Τρότσκι είχε υποστηρίξει- και τον ακολούθησε ο Λένιν-ότι είναι δυνατή η επανάσταση, στη Ρωσία, παρά την έλλειψη εργατικής πρωτοπορίας.Αυτό σήμαινε την συμμαχία με την αγροτιά. Και αυτό έγινε με τη συμμαχία-μέχρι το πραξικόπημα- με τους «Εσέρους», που ήταν η πλειοψηφία σε όλα τα Σοβιετ.
Η «ένοπλη εξέγερση» αποφασίστηκε από την 12μελή ΚΕ των μπολσεβίκων ( και όχι από τις μάζες) στις 10 Οκτωβρίου, με ψήφους 10-2 (ούτε καν ομόφωνα), και στις 24 Οκτωβρίου ,κατέλαβαν αναίμακτα και αμαχητί τα κυβερνητικά κτίρια, και στις 25 Οκτωβρίου μπήκαν τα ξημερώματα, περπατώντας, στα αφύλακτα ανάκτορα, (υπήρχε φρουρά γυναικών) , όπου η έδρα του Κερένσκι.
Στις 24/25 Οκτωβρίου σε όλη τη Ρωσία δεν κουνήθηκε φύλο. Μετά άρχισαν οι συλλήψεις των Εσέρων, των μενσεβίκων και των αστών).
Για αυτό και το «πραξικόπημα».
Για να επιβληθούν στη Μόσχα, (αργότερα) και να καταβάλουν την αντίσταση του άοπλου ρωσικού λαού, πολέμαγαν δύο εβδομάδες.
Το κόμμα των μπολσεβίκων δεν ήταν μαζικό και καθοδηγείτο από μια συμπαγή εθνική μειονότητα.(Δαβίδωφ βασικά.Στον Νότο υπήρχαν και μερικά στελέχη «Μουράτωφ».Καί ο παπούς του Λένιν εβραίος ήταν, όπως έγραψε στον Στάλιν ,η αδελφή του, (Χ)Αννα.
Και μια ακόμα ερώτηση για τους Μαρξιστάς Ιστορικούς.
Ο «Κόκκινος στρατός», στρατολόγησε, με την άδεια του Βερολίνου, απελευθερωμένους Γερμανούς αιχμαλώτους πολέμου;
(συνεχίζεται)
Του Σπύρου Χατζάρα
Ο «υποκειμενικός παράγοντας», συνδιαμορφώνει την ιστορία , πέραν των αντικειμενικών κοινωνικών νόμων, και των «μαζών», (που λέγουν οι μαρξιστές) ή των λαών. Από αυτήν την πόρτα, εισέρχονται στην ιστορία, οι ηγέτες, οι ήρωες, αλλά και οι «εφιάλτες», οι «πράκτορες»,οι αγκιτάτορες, οι προβοκάτορες, οι χαφιέδες , οι επικοινωνιολόγοι, και οι Χορηγοί.
Στην αέναη διαπάλη, των αντιιθεμένων επιμέρους συμφερόντων, εθνών, ομάδων, ατόμων, κεφαλαίου και εργατικής τάξης, κάθε «υποκειμενικός παράγοντας», προσπαθεί, στο μέτρο των δυνάμεων του ή και πέραν αυτών, να παρέμβη ανάλογα με τις περιστάσεις, και να επηρεάσει την κατεύθυνση των εξελίξεων, για δικό του όφελος.
-Η σοσιαλιστική επανάσταση σύμφωνα με την επιστημονική σοσιαλιστική σκέψη δεν ήταν είναι δυνατόν να «θριαμβεύσει» στην Ρωσία, πριν από τις καπιταλιστικές χώρες. Οι «πνευματικοί» ηγέτες της » εργατικής τάξης, ανέμεναν την επανάσταση στην Γερμανία, την Αγγλία και τις ΗΠΑ, και όμως εκεί δεν έγινε ποτέ, και οι απόπειρες του μαζικού εργατικού κινήματος απέτυχαν.
- Η πολιτική και κοινωνική ανάλυση έλεγε, ότι δεν ήταν δυνατόν να έρθουν στην εξουσία σε μια καθυστερημένη, ημιφεουδαρχική χώρα όπως η τσαρική Ρωσία, οι εργάτες. Η οικονομία της τσαρικής Ρωσίας, είχε αρχίσει να βγαίνει από τη φεουδαλική φάση μόλις μερικά χρόνια πριν τον πόλεμο. Η επαναστατική πρωτοπορία το 1917, ήταν η αστική τάξη, που έψαχνε τη δική της «επανάσταση», που θα οδηγούσε στη νέα σύνθεση. Η επανάσταση του 1905,ήταν βασικά αστική.
12 χρόνια μετά ,σύμφωνα με την θεωρία, η αστική τάξη, έκανε την επανάστασή της, μέσα από την κρίση που προκάλεσε, στο φεουδαλικό καθεστώς και την κοινωνία, ο πόλεμος.
Επομένως το «πραξικόπημα των μπολσεβίκων», ακύρωσε τον αστικό μετασχηματισμό της Ρωσίας, και δεν ανέτρεψε τον φεουδαλισμό που είχε ήδη ανατραπεί.
-Μήπως θα έπρεπε να ρίξουμε μια ματιά ολόγυρα ,τώρα 92 χρόνια μετά, στους υποκειμενικούς παράγοντες που συνδιαμορφώνουν την ιστορία, μήπως εντοπίσουμε κάποιον που είχε συμφέρον, να μην εισέλθει στον διεθνή ανταγωνισμό, η ρωσική αστική τάξη, με τα τεράστια αποθέματα πρώτων υλών, αλλά και την τεράστια εσωτερική αγορά;
-Είναι λογικό να υποθέσουμε, ότι το αγγλοαμερικανικό τραπεζικό κεφάλαιο, που προκάλεσε τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο ,για να βγει από την κρίση του, είχε τεράστιο ενδιαφέρον, για τις εξελίξεις στην Ρωσία;
-Τα χιλιάδες ιστορικά ντοκουμέντα δείχνουν ότι είχαν ενδιαφέρον και μάλιστα ήταν τεράστιο.
Επομένως θα πρέπει να απαντήσουμε.
-Το αγγλοαμερικανικό τραπεζικό κεφάλαιο ήθελε το καλό του ανταγωνιστή του η την καταστροφή του;
-Μετά την επανάσταση η Ρωσία, βρέθηκε εκτός διεθνούς οικονομικού συστήματος και πουλούσε φθηνά πρώτες ύλες σε αποκλειστικούς αντιπροσώπους. Πόσοι δισεκατομμυριούχοι γεννήθηκαν από την εκμετάλλευση του ρωσικού πλούτου και την πείνα του σοβιετικού λαού;
-Η πρώτη διεθνής σύμβαση των μπολσεβίκων, ήταν με τον Ρότσιλντ, για τα πετρέλαια του Μπακού.
Η «Επανάσταση, που αποτελούσε το σάλπισμα της ανατροπής του καπιταλισμού, την πρώτη μεγάλη ήττα της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας», έδωσε την κυριότητα του φυσικού πλούτου, στον λαό, και την εκμετάλλευση στους Τραπεζίτες.
Δεν ξέρω αν το είπε και ο Τρότσκι ,αλλά το είπε σίγουρα ο Δημοσθένης ,(Ολυνθιακός Α΄).: «προς γαρ το τελευταίον εκβάν, έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται» .
Οι σύντροφοι Ρότσιλντ, είναι μια χαρά και κυβερνούν τον Κόσμο. Το ίδιο και οι Ροκφέλερ, και τα άλλα παιδιά. Και η παγκόσμια Διακυβέρνηση επίσης.
-Το αγγλοαμερικανικό τραπεζικό κεφάλαιο ,θέλησε ή προσπάθησε να παρέμβη στην ιστορική διαδικασία και να ελέγξει η να κατευθύνει τις εξελίξεις; Προσπάθησε να δημιουργήσει την δική του τεχνητή και ελεγχόμενη σύνθεση που θα εκτόνωνε την πραγματική αντίθεση, και θα ακύρωνε τη νέα σύνθεση που προέκυψε από την επιστημονικά και ιστορικά αναμενόμενη επανάσταση της αστικής τάξης της Ρωσίας;
Το ζήτημα, για αγγλοαμερικανικό τραπεζικό κεφάλαιο ήταν ο έλεγχος των φυσικών πόρων. Το ίδιο είδαμε ότι έγινε και με το «αστικό πραξικόπημα του Γιέλτσιν».
Οι άνθρωποι του αγγλοαμερικανικού τραπεζικού κεφαλαίου, (Χανταρκόφσκι-Αλεγκμπέρωφ-Μπερεζόφκι) κατέλαβαν το πετρέλαιο, άλλοι το αλουμίνιο και το Νκέλιο, και άλλοι έφτιαξαν Τράπεζες και μμε.(Γκουζίσκι-Μωησής Φρίντμαν κλπ).
-Το ερώτημα επομένως είναι, αν το αγγλοαμερικανικό τραπεζικό κεφάλαιο προσπάθησε να ελέγξει τις εξελίξεις και να πάρει την εξουσία με δικούς του ανθρώπους, και αν αυτοί οι άνθρωποι τα κατάφεραν;
Η σύλληψη του Τρότσκι στο Χάλιφαξ, ( 3 Απριλίου 1917),μας δίνει ορισμένα στοιχεία.
Ταξίδευε με αμερικανικό διαβατήριο , το οποίο εξεδόθη με παρέμβαση του γραφείου του προέδρου Ουίλσον. Και είχε επάνω του 10.000 δολλάρια!!!!
-Ο Ουίλσων που έδωσε το ΟΚ για να του δώσουν διαβατήριο, ήταν επαναστάτης ή μαλάκας ;
Τα Καναδικά κρατικά Αρχεία, κρατούσαν μυστικό τον «Φάκελο Τρότσκι», γιατί περιείχε όλα τα τηλεγραφήματα της αμερικανικής και αγγλικής κυβέρνησης για την απελευθέρωση του. Η σύλληψη του, ήταν ένα γραφειοκρατικό λάθος, ενός άσχετου «καραβανά» στο αυτοκρατορικό Ναυαρχείο, που δεν ήξερε για την «αποστολή», και ζήτησε την σύλληψη του ως πράκτορα της Γερμανίας.
Ο Τρότσκι αφέθηκε ελεύθερος τελικά, με αίτημα της βρετανικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον ,και μπήκε στη Ρωσία στις 16 Ιουνίου, αφού πριν συναντήθηκε με τον φίλο του Πάρβους ,στη Στοκχόλμη.
-Τηλεγράφημα του Αμερικανού πρέσβυ Φράνσις από τη Μόσχα.17 Μαρτίου 1918. ‘
«Ο Τρότσκι μας ζητάει 5 Αμερικανούς αξιωματικούς ως εκπαιδευτές του στρατού, καθώς και προσωπικό και υλικό για τους σιδηροδρόμους».
(Τέτοιος αγώνας με τον Ιμπεριαλισμό…..)
Ο φυσικός, (υλικός), νόμος της συσσώρευσης, που έχει την αντιστοιχία του στην κοινωνία και την οικονομία, μας λέει ότι χρειάζεται η συσσώρευση της αναγκαίας επαναστατικής μάζας , για να γίνει η επανάσταση.
-Πάντως, η ανάμιξη των εξωτερικών ,(και αντικειμενικά εχθρικών), υποκειμενικών παραγόντων στην επαναστατική διαδικασία είναι το κρίσιμο στοιχείο, της ιστορικής εξέλιξης , που εξηγεί ως ένα βαθμό ,το φαινόμενο των χαμένων επαναστάσεων, και των πουλημένων αγώνων, και της γραφειοκρατικής μετεξέλιξης, που αλλιώς αντιμετωπίζονται σαν λάθη ή σαν ατυχήματα.
Αυτή η μάζα, είχε συσσωρευτεί γύρω από τη ρωσική αστική τάξη και η αστική επανάσταση έγινε. Αντίθετα, το ρωσικό «προλεταριάτο»,δεν μπορούσε να ηγηθεί της επανάστασης γιατί ήταν η μικρότερη ποσοτικά τάξη, η δε «πρωτοπορία» του, ήταν μια μικρή μειοψηφία της μειοψηφίας.
-Και όμως…. η «σοσιαλιστική επανάσταση» θριάμβευσε!!!!
-Οι νόμοι της κοινωνικής εξέλιξης εκβιάσθηκαν . Η «επανάσταση» τους μετέβαλε, «επαναστατικώ δικαίω».
Η πλειοψηφία της κοινωνίας, (και η αγροτιά) υποστήριζε , τους «Εσέρους» του ПСР (Σοσιαλιστικό επαναστατικό κόμμα), που έλαβε στις εκλογές της 25 Νοεμβρίου 1917, 17,100,000 ψήφους ,το 41.0% ,και 380 έδρες στη Δούμα. Οι μπολσεβίκοι έλαβαν 24%, και μάλιστα σε συνθήκες βίας και νοθείας.
Αφού ο λαός «μίλησε», οι Μπολσεβίκοι διέλυσαν τη Δούμα δια των όπλων.
Το επαναστατικό κίνημα στην Ρωσία, δεν εμφανίστηκε και δεν γεννήθηκε από τους μπολσεβίκους. Από τους χιλιάδες Ρώσους επαναστάτες, γιατί επικράτησε μια μειοψηφική κοινωνικά εθνική ομάδα, που κατέλαβε την εξουσία στην αγία Πετρούπολη ;
- Μια ομάδα Εβραίων διανοούμενων ήταν, από μεσοαστικές οικογένειες ,(με ολίγη σως από Ρώσους), και που αμέσως μετά, εξαπέλυσε τον πενταετή εμφύλιο πόλεμο (1917-1922) για να επιβληθεί.
Οι πολύχρονες διεργασίες του επαναστατικού κινήματος , οι ιδεολογικές και πολιτικές ζυμώσεις, δεν είχαν ραντεβού με την ιστορία ,στον σταθμό της Φιλλανδίας.
-Το ραντεβού αυτό, το καθόρισε ο Πάρβους για λογαριασμό του Γερμανικού Επιτελείου και των Τραπεζιτών, και όχι το «προτσες» της επανάστασης.
Οι απεργίες του Ιουνίου -Σεπτεμβρίου , στην αγία Πετρούπολη οργανώθηκαν από τον Πάρβους με γερμανικά χρήματα, για να βγει η Ρωσία από τον πόλεμο.
Ο Τρότσκι είχε υποστηρίξει- και τον ακολούθησε ο Λένιν-ότι είναι δυνατή η επανάσταση, στη Ρωσία, παρά την έλλειψη εργατικής πρωτοπορίας.Αυτό σήμαινε την συμμαχία με την αγροτιά. Και αυτό έγινε με τη συμμαχία-μέχρι το πραξικόπημα- με τους «Εσέρους», που ήταν η πλειοψηφία σε όλα τα Σοβιετ.
Η «ένοπλη εξέγερση» αποφασίστηκε από την 12μελή ΚΕ των μπολσεβίκων ( και όχι από τις μάζες) στις 10 Οκτωβρίου, με ψήφους 10-2 (ούτε καν ομόφωνα), και στις 24 Οκτωβρίου ,κατέλαβαν αναίμακτα και αμαχητί τα κυβερνητικά κτίρια, και στις 25 Οκτωβρίου μπήκαν τα ξημερώματα, περπατώντας, στα αφύλακτα ανάκτορα, (υπήρχε φρουρά γυναικών) , όπου η έδρα του Κερένσκι.
Στις 24/25 Οκτωβρίου σε όλη τη Ρωσία δεν κουνήθηκε φύλο. Μετά άρχισαν οι συλλήψεις των Εσέρων, των μενσεβίκων και των αστών).
Για αυτό και το «πραξικόπημα».
Για να επιβληθούν στη Μόσχα, (αργότερα) και να καταβάλουν την αντίσταση του άοπλου ρωσικού λαού, πολέμαγαν δύο εβδομάδες.
Το κόμμα των μπολσεβίκων δεν ήταν μαζικό και καθοδηγείτο από μια συμπαγή εθνική μειονότητα.(Δαβίδωφ βασικά.Στον Νότο υπήρχαν και μερικά στελέχη «Μουράτωφ».Καί ο παπούς του Λένιν εβραίος ήταν, όπως έγραψε στον Στάλιν ,η αδελφή του, (Χ)Αννα.
Και μια ακόμα ερώτηση για τους Μαρξιστάς Ιστορικούς.
Ο «Κόκκινος στρατός», στρατολόγησε, με την άδεια του Βερολίνου, απελευθερωμένους Γερμανούς αιχμαλώτους πολέμου;
(συνεχίζεται)
«Μακεδονικό» και Μικρασιατική καταστροφή είχαν Χορηγό!
Ποιοι και γιατί ,έκρυβαν 110 χρόνια τον υπερπράκτορα Αλεξάντερ Πάρβους. (Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ) ;
Ποια η σχέση των «εργοδοτών» του Πάρβους ,με τη γέννηση του «Μακεδονικού» και την Μικρασιατική καταστροφή;
Σπύρος Χατζάρας
Πληροφορήθηκα για την ιστορική παρουσία του Πάρβους και τον ρόλο του, στο πραξικόπημα των μπολσεβίκων το 1917, από την Ρωσίδα ιστορικό Nataliya Alekseevna Narotchnitskaya, με την οποία γνωριστήκαμε ,σε ένα συνέδριο της SANU ,(Σερβική Ακαδημία Επιστημών ) ,στο Βελιγράδι, το 1995. Οι επαφές μου με την Ναταλία συνεχίστηκαν στη Μόσχα.
Από το 1995, ψάχνω και μαζεύω στοιχεία για τη δράση του Πάρβους.
Επειδή δεν είμαι ιστορικός αλλά δημοσιογράφος, περίμενα 14 χρόνια, μήπως κάποιος αρμόδιος «ιστορικός», ανοίξει τον «φάκελο» Израиль Лазаревич Гельфанд, (Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ)- Αλεξάντερ Πάρβους, , και τελικά, με δύο σύντομα σημειώματα, στις 6 και 9 Αυγούστου 2009, στο deltio11.blogspot.com, έκανα με 110 χρόνια καθυστέρηση, την πρώτη αποκάλυψη, στα ελληνικά, του ρόλου του, στην ίδρυση του «εργατικού κινήματος» στα Βαλκάνια, αλλά και της ουσιαστικής συμμετοχής του στο πραξικόπημα του Λένιν.
Δεν έγραψα σύγγραμμα. Αλλά την είδηση. Έδωσα μια αφορμή.
Ορισμένοι αστοιχείωτοι, αλλά «μαρξισταί», ξεσηκώθηκαν. Γενικότερα όμως ,οι «αριστεροί» επιστήμονες, εσιώπησαν.
Καλά τα είχαν καταφέρει ως τώρα, με τον πέπλο σιωπής.
Ποτέ και κανείς στην Ελλάδα, (εξ όσων γνωρίζω),δεν είχε αναφερθεί στον υπερπράκτορα Αλεξάντερ Πάρβους- Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ.
Γιατί άραγε;
Στο πρώτο σημείωμα έλεγα.
"Ο βασικός σύνδεσμος του Γερμανικού Επιτελείου με τον Λένιν, και ο οποίος οργάνωσε το πραξικόπημα των μπολσεβίκων, ήταν ο Израиль Лазаревич Гельфанд (Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ),που γεννήθηκε στη Λευκορωσία από Εβραίους γονείς και έμεινε γνωστός σαν Alexander Parvus.
Το 1905, έκανε φυλακή μαζί με τον Lev Davidovich Bronstein (Τρότσκυ), μετά έγινε θεατρικός παραγωγός στη Γερμανία, (και έφαγε 150.000 χρυσά μάρκα από τον Μαξίμ Γκόρκυ, από τα δικαιώματα των παραστάσεων του «Βυθού» στην Γερμανία), και κατόπιν, το 1909-1910, ο Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ (Parvus), μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη , όπου έζησε για 6 σχεδόν χρόνια .
Στην Κωνσταντινούπολη έγινε οικονομικός υποστηρικτής και πολιτικός σύμβουλος των Νεότουρκων και συνεργάστηκε στενά με την Τριανδρία των Ενβέρ πασα, Ταλάτ πασά, και Τζεμάλ πασά, καθώς και με τον υπουργό οικονομικών των Νεότουρκων Djavid (Δαβίδ) Bey . Το 1912 έγινε αρχισυντάκτης της καθημερινής εφημερίδας του κινήματος των Νεοτούρκων Turk Yurdu.
Παράλληλα έκανε εμπόριο όπλων, και δημιούργησε σημαντική περιουσία κατά τη διάρκεια των βαλκανικών πολέμων εξοπλίζοντας τον οθωμανικό στρατό. Ήταν αντιπρόσωπος της γερμανικής Krupp και της βρετανικής Vickers , του Basil Zaharov.
Η εταιρεία του ανέλαβε και την αποκλειστική τροφοδοσία σε τρόφιμα του τουρκικού στρατού.
Στην Κωνσταντινούπολη, φρόντισε να γνωριστεί, με τον Γερμανό πρέσβη Baron Hans Freiherr von Wangenheim, στον οποίο υπέβαλε το σχέδιο για την εξουδετέρωση της Ρωσίας, με την οργάνωση γενικής απεργίας , από την μπολσεβίκικη φράξια του σοσιαλδημοκρατικού επαναστατικού κόμματος, την υποστήριξη εθνικών αποσχιστικών κινημάτων, αλλά και των διανοουμένων που ήταν αντίθετοι με την απολυταρχία του Τσάρου.
Ο Γερμανός πρέσβης, έστειλε τον Πάρβους μαζί με το 20σελίδο σχέδιο του, στο Βερολίνο, όπου έφθασε στις 6 Μαρτίου 1915...».
-Και σαν υστερόγραφο άφηνα έναν υπαινιγμό. "Τώρα ξέρετε γιατί ο Λένιν υποστήριξε τον Κεμάλ"
Στο δεύτερο σημείωμα έγραφα:
«Ο «επαναστάτης»- Πράκτορας,Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ- Αλεξάντρερ Πάρβους, βρισκόταν στην Κωσταντινούπολη από το 1909, και ήταν χορηγός τόσο του Ρακόφσκι όσο και της «Φεντερασιόν» του Αβραάμ Μπεναρόγια που ιδρύθηκε το 1909, την επαύριον των απεργιακών αγώνων που ακολούθησαν την ανακήρυξη του οθωμανικού συντάγματος από τους Νεότουρκους.
Ο Ρακόφσκι παρότι «κομμουνιστής» υποστήριξε την εθνικιστική εξέγερση του Ιλιντεν.
Το 1912 ζούσε στο κτήμα, που κληρονόμησε από τον πατέρα του (μαζί με 40.000 δολλάρια ΗΠΑ), στην Μανγκάλια στη Ρουμανία, όπου έφθασε ο παλιός φίλος συνεκδότης,(Ο Τρότσκυ με τον Πάρβους αγόρασαν το 1905 την «Rossiiskaya Gazeta» και την έφθασαν να πουλάει 500,000 φύλλα), και σύντροφος του Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ-Πάρβους, κος Λεβ Νταβίντοβιτς Μπρόνσταϊν- Τρότσκι, σαν πολεμικός ανταποκριτής της εφημερίδας του Κιέβου Kievskaya Mysl, για την οποία εργαζόταν (ο Τρότσκι) σαν ανταποκριτής.
Ο Ρακόφσκι,(Χαίμ Ράκοβερ), ήταν ανταποκριτής της L'Humanité.
(Και οι δύο στις ανταποκρίσεις τους ανησυχούσαν για την τύχη, του «μακεδονικού λαού»!!!!).
Η εμπλοκή του εργατικού κινήματος με το «μακεδονικό» ξεκινάει από αυτή τη σχέση. Πάρβους-Τρότσκι-Ράκοβερ-Μπεναρόγια, όπως και οι θέσεις τις Τρίτης Διεθνούς για την «ανεξάρτητη Μακεδονία-Θράκη».
Ο Τρότσκι, το 1909 ,είχε δημοσιεύσει και ανάλυση για τους Νεότουρκους, μετά από συνεννόηση με τον Πάρβους.
Η απόφαση της Kievskaya Mysl για την αποστολή του Τρότσκι ελήφθη τον Σεπτέμβριο του 1912!!!!.
Το 1938, o Ράκοβερ (Ρακόφσκι) αποκάλυψε στην ανάκριση,(NKVD), ότι ο Τρότσκι κατά την παραμονή του στα Βαλκάνια, αναμίχθηκε στη συνωμοσία για τη δολοφονία ενός μέλους αυστριακού θρόνου, που οδήγησε στην δολοφονία του δούκα Φερδινάνδου, στο Σαράγιεβο, και στον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο».
Όταν λέγω ότι το «εργατικό κίνημα», δημιουργήθηκε από το τρίγωνο των Πρακτόρων, Πάρβους-Ράκοβερ-Μπεναρόγια, δεν λέω, ότι δεν υπήρχε εργατική τάξη, ούτε ότι δεν υπήρχε ταξική πάλη, ούτε ότι δεν υπήρχε κίνημα.
Επισημαίνω ,ότι χάρις στα άφθονα χρήματα, που είχαν στην διάθεση τους οι πράκτορες, «καπέλωσαν» το εργατικό κίνημα και το καταύθηναν προς την πολιτική που επιθυμούσαν οι εργοδότες των πρακτόρων, από το Λονδίνο.
Για τον Βαλκάνιο «επαναστάτη», Χαίμ Ράκοβερ προσέθετα.
«Ο Χρίστο ή Κριστιάν Ρακόφσκι ,Кръстьо Георгиев Станчев γεννήθηκε το 1873 κοντά στο Κοτέλ ,την κοιτίδα της εβραϊκής πολιτικής δραστηριότητας , εκτός Θεσσαλονίκης, στα βόρεια Βαλκάνια, σαν Кръстьо Георгиев Станчев. Το εβραϊκό του όνομα ηταν Χαίμ.(Chaim).Ήταν γιος του εμπόρου Γκίοργκι Στάντσεβ.
Η μητέρα του ήταν Εβραία .Ήταν ανιψιός του «μεγάλου Βούλγαρου επαναστάτη», Кръстьо Георгиев Станчев (Ράκοβερ), που έγινε γνωστός σαν Γκεόργκι Στόικοφ Ρακόφσκι. (Οταν γεννήθηκε τον ονόμασαν Σαμπί (Sabi), που είναι εβραϊκό όνομα, και το οικογενειακό του όνομα ήταν Πόποβιτς (Popovich) ,που ήταν επίσης ψευδώνυμο, για να κρύβει το πραγματικό εβραϊκό όνομα της οικογένειας, Ρακόβερ.
Ο Χαίμ Ράκοβερ-Ρακόφσκι- Στάντσεβ ήταν ένας άνθρωπος χωρίς πατρίδα Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βουλγαρία, έζησε στην Γαλλίδα , τη Ρουμανία, και τη Ρωσία, και σπούδασε στην Ελβετία, τη Γερμανία και τη Γαλλία.
Τα ονόματα του Ρακόφσκι : αρχικά Кръстьо Георгиев Станчев, που το άλλαξε μόνος του σε Кръстьо Раковски. Στη Ρουμανία ονόμαζε τον εαυτό του Κριστιάν ή Χριστιάν και υπέγραφε ως Racovski, Racovschi, η Rakovski. Στον κύκλο των συμμαθητών του, ήταν γνωστός ως Ristache. Στή Ρωσία, έγινε Χριστιάν (Xристиан Георгиевич Раковский και Християн Георгійович Раковський), αλλά σε έγγραφα αναφέρεται ως Christian Cristian ,Kristian.Στην Ουκρανία υπέγραφε ως Християн Георгійович Раковський. Χρησιμοποίησε και πολλά ψευδώνυμα. Σε ρωσικές επαναστατικές εφημερίδες υπέγραφε άρθρα σαν H. Insarov και σαν Grigoriev».
Στον διάλογο, με τους «οργισμένους μαρξιστάς» προσέθεσα.
« Ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς-Πάρβους, φίλος, συγκρατούμενος, και συνεκδότης της "Ροσσίσκαγια Γκαζέτα" με τον Τρότσκι, «μετακόμισε» το 1909 στην Κωνσταντινούπολη. Ο « επαναστάτης πράκτορας», έγινε εν μια νυκτί ,έμπορος όπλων, και αντιπρόσωπος τόσο της αγγλικής Βίκερς, όσο και της γερμανικής Κρούπ. Όχι μόνο ήταν ο αποκλειστικός προμηθευτής του οθωμανικού στρατού αλλά ανέλαβε αποκλειστικά και την τροφοδοσία σε τρόφιμα.
Ελπίζω σας προβληματίσει, το γεγονός ότι ,ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς, έγινε στενός φίλος και συνεργάτης με την Τριανδρία των Ντονμέ Νεότουρκων, (Εβρέν,Ταλαάτ,Τζεμάλ) με το «καλημέρα», και αρχισυντάκτης της εφημερίδας τους το 1912.
Το 1915, υπέβαλε στον Γερμανό πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη, το 20σέλιδο σχέδιο, για την εξουδετέρωση της Ρωσίας, και πρότεινε την συνεργασία με το Σοσιαλδημοκρατικό Επαναστατικό Κόμμα.
Για όλα αυτά υπάρχουν δεκάδες βιβλία που έχουν εκδοθεί για το 1960 και τα οποία στην Ελλάδα προτιμάμε να αγνοούμε.
Η πολιτική των μπολσεβίκων απέναντι στην Τουρκία και το κίνημα του Κεμάλ, καθορίστηκε από τη σχέση, Τραπεζίτες Λονδίνου- Πάρβους-Νεότουρκοι και τη σχέση Πάρβους-Τρότσκι-Λένιν. Ο ντονμές Κεμάλ Ατατούρκ ,ολοκλήρωσε το σχέδιο για την Οθωμανική αυτοκρατορία, που εφάρμοσαν στην πρώτη φάση οι Νεότουρκοι, Εβρέν,Ταλαάτ,Κεμάλ.
Στον Καύκασο, ο «Κόκκινος στρατός»,με την ηγεσία του Μπρονστάιν, απέσυρε τη ρωσική μεραρχία από την Τραπεζούντα, και άφησε τον Κεμάλ να σφάξει (με την ησυχία του), Έλληνες και Αρμένιους. Ο Κεμάλ με τη σειρά του ,απέσυρε τους δικούς του από τον Καύκασο, και επιτέθηκε στον ελληνικό στρατό.
Ο ηρωικός «κόκκινος στρατός», δεν πολέμησε με τους «συντρόφους» Τούρκους στον Καύκασο ,αλλά με τους Γεωργιανούς Μενσεβίκους ,(όσους δεν έσφαξαν οι Τούρκοι) και με κάτι ρεταλάκια του «λευκού στρατού».
Το κουτί της Πανδώρας άνοιξε.
Όσοι «δεν είχαν ακούσει τίποτα» τώρα άκουσαν.
Περιμένω τους «αρμόδιους ιστορικούς» να κοιτάξουν τα ιστορικά ντοκουμέντα και να μας πουν:
-Ποιος έστειλε στην Κωνσταντινούπολη τον πράκτορα Ίσραελ Λαζάρεβιτς και με ποια αποστολή; Και ποια η σχέση των εργοδοτών του, με το Μακεδονικό με την Μικρασιατική Καταστροφή και την γενοκτονία του ελληνισμού. Ποιοι ήσαν οι χρηματοδότες των Μπεναρόγια-Ράκοβερ-Πάρβους;
Ποια η σχέση των «εργοδοτών» του Πάρβους ,με τη γέννηση του «Μακεδονικού» και την Μικρασιατική καταστροφή;
Σπύρος Χατζάρας
Πληροφορήθηκα για την ιστορική παρουσία του Πάρβους και τον ρόλο του, στο πραξικόπημα των μπολσεβίκων το 1917, από την Ρωσίδα ιστορικό Nataliya Alekseevna Narotchnitskaya, με την οποία γνωριστήκαμε ,σε ένα συνέδριο της SANU ,(Σερβική Ακαδημία Επιστημών ) ,στο Βελιγράδι, το 1995. Οι επαφές μου με την Ναταλία συνεχίστηκαν στη Μόσχα.
Από το 1995, ψάχνω και μαζεύω στοιχεία για τη δράση του Πάρβους.
Επειδή δεν είμαι ιστορικός αλλά δημοσιογράφος, περίμενα 14 χρόνια, μήπως κάποιος αρμόδιος «ιστορικός», ανοίξει τον «φάκελο» Израиль Лазаревич Гельфанд, (Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ)- Αλεξάντερ Πάρβους, , και τελικά, με δύο σύντομα σημειώματα, στις 6 και 9 Αυγούστου 2009, στο deltio11.blogspot.com, έκανα με 110 χρόνια καθυστέρηση, την πρώτη αποκάλυψη, στα ελληνικά, του ρόλου του, στην ίδρυση του «εργατικού κινήματος» στα Βαλκάνια, αλλά και της ουσιαστικής συμμετοχής του στο πραξικόπημα του Λένιν.
Δεν έγραψα σύγγραμμα. Αλλά την είδηση. Έδωσα μια αφορμή.
Ορισμένοι αστοιχείωτοι, αλλά «μαρξισταί», ξεσηκώθηκαν. Γενικότερα όμως ,οι «αριστεροί» επιστήμονες, εσιώπησαν.
Καλά τα είχαν καταφέρει ως τώρα, με τον πέπλο σιωπής.
Ποτέ και κανείς στην Ελλάδα, (εξ όσων γνωρίζω),δεν είχε αναφερθεί στον υπερπράκτορα Αλεξάντερ Πάρβους- Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ.
Γιατί άραγε;
Στο πρώτο σημείωμα έλεγα.
"Ο βασικός σύνδεσμος του Γερμανικού Επιτελείου με τον Λένιν, και ο οποίος οργάνωσε το πραξικόπημα των μπολσεβίκων, ήταν ο Израиль Лазаревич Гельфанд (Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ),που γεννήθηκε στη Λευκορωσία από Εβραίους γονείς και έμεινε γνωστός σαν Alexander Parvus.
Το 1905, έκανε φυλακή μαζί με τον Lev Davidovich Bronstein (Τρότσκυ), μετά έγινε θεατρικός παραγωγός στη Γερμανία, (και έφαγε 150.000 χρυσά μάρκα από τον Μαξίμ Γκόρκυ, από τα δικαιώματα των παραστάσεων του «Βυθού» στην Γερμανία), και κατόπιν, το 1909-1910, ο Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ (Parvus), μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη , όπου έζησε για 6 σχεδόν χρόνια .
Στην Κωνσταντινούπολη έγινε οικονομικός υποστηρικτής και πολιτικός σύμβουλος των Νεότουρκων και συνεργάστηκε στενά με την Τριανδρία των Ενβέρ πασα, Ταλάτ πασά, και Τζεμάλ πασά, καθώς και με τον υπουργό οικονομικών των Νεότουρκων Djavid (Δαβίδ) Bey . Το 1912 έγινε αρχισυντάκτης της καθημερινής εφημερίδας του κινήματος των Νεοτούρκων Turk Yurdu.
Παράλληλα έκανε εμπόριο όπλων, και δημιούργησε σημαντική περιουσία κατά τη διάρκεια των βαλκανικών πολέμων εξοπλίζοντας τον οθωμανικό στρατό. Ήταν αντιπρόσωπος της γερμανικής Krupp και της βρετανικής Vickers , του Basil Zaharov.
Η εταιρεία του ανέλαβε και την αποκλειστική τροφοδοσία σε τρόφιμα του τουρκικού στρατού.
Στην Κωνσταντινούπολη, φρόντισε να γνωριστεί, με τον Γερμανό πρέσβη Baron Hans Freiherr von Wangenheim, στον οποίο υπέβαλε το σχέδιο για την εξουδετέρωση της Ρωσίας, με την οργάνωση γενικής απεργίας , από την μπολσεβίκικη φράξια του σοσιαλδημοκρατικού επαναστατικού κόμματος, την υποστήριξη εθνικών αποσχιστικών κινημάτων, αλλά και των διανοουμένων που ήταν αντίθετοι με την απολυταρχία του Τσάρου.
Ο Γερμανός πρέσβης, έστειλε τον Πάρβους μαζί με το 20σελίδο σχέδιο του, στο Βερολίνο, όπου έφθασε στις 6 Μαρτίου 1915...».
-Και σαν υστερόγραφο άφηνα έναν υπαινιγμό. "Τώρα ξέρετε γιατί ο Λένιν υποστήριξε τον Κεμάλ"
Στο δεύτερο σημείωμα έγραφα:
«Ο «επαναστάτης»- Πράκτορας,Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ- Αλεξάντρερ Πάρβους, βρισκόταν στην Κωσταντινούπολη από το 1909, και ήταν χορηγός τόσο του Ρακόφσκι όσο και της «Φεντερασιόν» του Αβραάμ Μπεναρόγια που ιδρύθηκε το 1909, την επαύριον των απεργιακών αγώνων που ακολούθησαν την ανακήρυξη του οθωμανικού συντάγματος από τους Νεότουρκους.
Ο Ρακόφσκι παρότι «κομμουνιστής» υποστήριξε την εθνικιστική εξέγερση του Ιλιντεν.
Το 1912 ζούσε στο κτήμα, που κληρονόμησε από τον πατέρα του (μαζί με 40.000 δολλάρια ΗΠΑ), στην Μανγκάλια στη Ρουμανία, όπου έφθασε ο παλιός φίλος συνεκδότης,(Ο Τρότσκυ με τον Πάρβους αγόρασαν το 1905 την «Rossiiskaya Gazeta» και την έφθασαν να πουλάει 500,000 φύλλα), και σύντροφος του Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ-Πάρβους, κος Λεβ Νταβίντοβιτς Μπρόνσταϊν- Τρότσκι, σαν πολεμικός ανταποκριτής της εφημερίδας του Κιέβου Kievskaya Mysl, για την οποία εργαζόταν (ο Τρότσκι) σαν ανταποκριτής.
Ο Ρακόφσκι,(Χαίμ Ράκοβερ), ήταν ανταποκριτής της L'Humanité.
(Και οι δύο στις ανταποκρίσεις τους ανησυχούσαν για την τύχη, του «μακεδονικού λαού»!!!!).
Η εμπλοκή του εργατικού κινήματος με το «μακεδονικό» ξεκινάει από αυτή τη σχέση. Πάρβους-Τρότσκι-Ράκοβερ-Μπεναρόγια, όπως και οι θέσεις τις Τρίτης Διεθνούς για την «ανεξάρτητη Μακεδονία-Θράκη».
Ο Τρότσκι, το 1909 ,είχε δημοσιεύσει και ανάλυση για τους Νεότουρκους, μετά από συνεννόηση με τον Πάρβους.
Η απόφαση της Kievskaya Mysl για την αποστολή του Τρότσκι ελήφθη τον Σεπτέμβριο του 1912!!!!.
Το 1938, o Ράκοβερ (Ρακόφσκι) αποκάλυψε στην ανάκριση,(NKVD), ότι ο Τρότσκι κατά την παραμονή του στα Βαλκάνια, αναμίχθηκε στη συνωμοσία για τη δολοφονία ενός μέλους αυστριακού θρόνου, που οδήγησε στην δολοφονία του δούκα Φερδινάνδου, στο Σαράγιεβο, και στον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο».
Όταν λέγω ότι το «εργατικό κίνημα», δημιουργήθηκε από το τρίγωνο των Πρακτόρων, Πάρβους-Ράκοβερ-Μπεναρόγια, δεν λέω, ότι δεν υπήρχε εργατική τάξη, ούτε ότι δεν υπήρχε ταξική πάλη, ούτε ότι δεν υπήρχε κίνημα.
Επισημαίνω ,ότι χάρις στα άφθονα χρήματα, που είχαν στην διάθεση τους οι πράκτορες, «καπέλωσαν» το εργατικό κίνημα και το καταύθηναν προς την πολιτική που επιθυμούσαν οι εργοδότες των πρακτόρων, από το Λονδίνο.
Για τον Βαλκάνιο «επαναστάτη», Χαίμ Ράκοβερ προσέθετα.
«Ο Χρίστο ή Κριστιάν Ρακόφσκι ,Кръстьо Георгиев Станчев γεννήθηκε το 1873 κοντά στο Κοτέλ ,την κοιτίδα της εβραϊκής πολιτικής δραστηριότητας , εκτός Θεσσαλονίκης, στα βόρεια Βαλκάνια, σαν Кръстьо Георгиев Станчев. Το εβραϊκό του όνομα ηταν Χαίμ.(Chaim).Ήταν γιος του εμπόρου Γκίοργκι Στάντσεβ.
Η μητέρα του ήταν Εβραία .Ήταν ανιψιός του «μεγάλου Βούλγαρου επαναστάτη», Кръстьо Георгиев Станчев (Ράκοβερ), που έγινε γνωστός σαν Γκεόργκι Στόικοφ Ρακόφσκι. (Οταν γεννήθηκε τον ονόμασαν Σαμπί (Sabi), που είναι εβραϊκό όνομα, και το οικογενειακό του όνομα ήταν Πόποβιτς (Popovich) ,που ήταν επίσης ψευδώνυμο, για να κρύβει το πραγματικό εβραϊκό όνομα της οικογένειας, Ρακόβερ.
Ο Χαίμ Ράκοβερ-Ρακόφσκι- Στάντσεβ ήταν ένας άνθρωπος χωρίς πατρίδα Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βουλγαρία, έζησε στην Γαλλίδα , τη Ρουμανία, και τη Ρωσία, και σπούδασε στην Ελβετία, τη Γερμανία και τη Γαλλία.
Τα ονόματα του Ρακόφσκι : αρχικά Кръстьо Георгиев Станчев, που το άλλαξε μόνος του σε Кръстьо Раковски. Στη Ρουμανία ονόμαζε τον εαυτό του Κριστιάν ή Χριστιάν και υπέγραφε ως Racovski, Racovschi, η Rakovski. Στον κύκλο των συμμαθητών του, ήταν γνωστός ως Ristache. Στή Ρωσία, έγινε Χριστιάν (Xристиан Георгиевич Раковский και Християн Георгійович Раковський), αλλά σε έγγραφα αναφέρεται ως Christian Cristian ,Kristian.Στην Ουκρανία υπέγραφε ως Християн Георгійович Раковський. Χρησιμοποίησε και πολλά ψευδώνυμα. Σε ρωσικές επαναστατικές εφημερίδες υπέγραφε άρθρα σαν H. Insarov και σαν Grigoriev».
Στον διάλογο, με τους «οργισμένους μαρξιστάς» προσέθεσα.
« Ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς-Πάρβους, φίλος, συγκρατούμενος, και συνεκδότης της "Ροσσίσκαγια Γκαζέτα" με τον Τρότσκι, «μετακόμισε» το 1909 στην Κωνσταντινούπολη. Ο « επαναστάτης πράκτορας», έγινε εν μια νυκτί ,έμπορος όπλων, και αντιπρόσωπος τόσο της αγγλικής Βίκερς, όσο και της γερμανικής Κρούπ. Όχι μόνο ήταν ο αποκλειστικός προμηθευτής του οθωμανικού στρατού αλλά ανέλαβε αποκλειστικά και την τροφοδοσία σε τρόφιμα.
Ελπίζω σας προβληματίσει, το γεγονός ότι ,ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς, έγινε στενός φίλος και συνεργάτης με την Τριανδρία των Ντονμέ Νεότουρκων, (Εβρέν,Ταλαάτ,Τζεμάλ) με το «καλημέρα», και αρχισυντάκτης της εφημερίδας τους το 1912.
Το 1915, υπέβαλε στον Γερμανό πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη, το 20σέλιδο σχέδιο, για την εξουδετέρωση της Ρωσίας, και πρότεινε την συνεργασία με το Σοσιαλδημοκρατικό Επαναστατικό Κόμμα.
Για όλα αυτά υπάρχουν δεκάδες βιβλία που έχουν εκδοθεί για το 1960 και τα οποία στην Ελλάδα προτιμάμε να αγνοούμε.
Η πολιτική των μπολσεβίκων απέναντι στην Τουρκία και το κίνημα του Κεμάλ, καθορίστηκε από τη σχέση, Τραπεζίτες Λονδίνου- Πάρβους-Νεότουρκοι και τη σχέση Πάρβους-Τρότσκι-Λένιν. Ο ντονμές Κεμάλ Ατατούρκ ,ολοκλήρωσε το σχέδιο για την Οθωμανική αυτοκρατορία, που εφάρμοσαν στην πρώτη φάση οι Νεότουρκοι, Εβρέν,Ταλαάτ,Κεμάλ.
Στον Καύκασο, ο «Κόκκινος στρατός»,με την ηγεσία του Μπρονστάιν, απέσυρε τη ρωσική μεραρχία από την Τραπεζούντα, και άφησε τον Κεμάλ να σφάξει (με την ησυχία του), Έλληνες και Αρμένιους. Ο Κεμάλ με τη σειρά του ,απέσυρε τους δικούς του από τον Καύκασο, και επιτέθηκε στον ελληνικό στρατό.
Ο ηρωικός «κόκκινος στρατός», δεν πολέμησε με τους «συντρόφους» Τούρκους στον Καύκασο ,αλλά με τους Γεωργιανούς Μενσεβίκους ,(όσους δεν έσφαξαν οι Τούρκοι) και με κάτι ρεταλάκια του «λευκού στρατού».
Το κουτί της Πανδώρας άνοιξε.
Όσοι «δεν είχαν ακούσει τίποτα» τώρα άκουσαν.
Περιμένω τους «αρμόδιους ιστορικούς» να κοιτάξουν τα ιστορικά ντοκουμέντα και να μας πουν:
-Ποιος έστειλε στην Κωνσταντινούπολη τον πράκτορα Ίσραελ Λαζάρεβιτς και με ποια αποστολή; Και ποια η σχέση των εργοδοτών του, με το Μακεδονικό με την Μικρασιατική Καταστροφή και την γενοκτονία του ελληνισμού. Ποιοι ήσαν οι χρηματοδότες των Μπεναρόγια-Ράκοβερ-Πάρβους;
Ο τορπιλισμός της ΕΛΛΗΣ
Το ελαφρό καταδρομικό "ΕΛΛΗ"
Tο Ναυτικό επί ποδός πολέμου
(πηγή: Γ. Μεζεβίρη Αντιναυάρχου ε.α.,"Τέσσαρες δεκαετίες εις την Υπηρεσίαν του Β. Ναυτικού", Αθήναι 1971)
(πηγή: Γ. Μεζεβίρη Αντιναυάρχου ε.α.,"Τέσσαρες δεκαετίες εις την Υπηρεσίαν του Β. Ναυτικού", Αθήναι 1971)
Ο Γρηγόριος Μεζεβίρης διηγείται:
«Την 15η Αυγούστου 1940….κατέβηκα αμέσως στον Ναύσταθμο και έσπευσα να συναντήσω τον Αρχηγό του Στόλου, που είχε μόλις πληροφορηθεί το γεγονός. Ήταν έξαλλος και φοβερά αγανακτισμένος κατά του Υφυπουργού. Παρά τους αιφνιδιαστικούς βομβαρδισμούς πολεμικών μας σκαφών που είχαν προηγηθεί, ένα από τα μεγαλύτερα πλοία του Στόλου είχε διαταχθεί να παραμείνει επί ώρες αγκυροβολημένο σε όρμο τελείως ανοικτό, για να μην διακοπεί η παράδοση των καλών ειρηνικών καιρών της συμμετοχής του Ναυτικού στη θρησκευτική τελετή της Τήνου! Φαίνεται, μάλιστα, ότι το Γ.Ε.Ν., για να μην διακινδυνεύσει την ΕΛΛΗ, είχε εισηγηθεί την αποστολή του α/τ «ΑΕΤΟΣ». Ο Υφυπουργός όμως, επέμενε να αποσταλεί το εύδρομο για την μεγαλοπρεπέστερη συμμετοχή του Ναυτικού στην τελετή. Τη στιγμή που η δολοφόνος τορπίλη έπληττε την ΕΛΛΗ, το πλοίο έφερε μεγάλο σημαιοστολισμό, το επιτελείο του φορούσε τη μεγάλη στολή για να συμμετάσχει στη τελετή και το άγημα ετοιμάζονταν να αποβιβαστεί στη στεριά για να αποδώσει τις τιμές. Σύμφωνα με παλιό έθιμο, στη Τήνο είχαν συρρεύσει χιλιάδες προσκυνητές που δεν φαντάζονταν ότι την εποχή εκείνη η θάλασσα έκρυβε πολλούς κινδύνους.
Οι προσκυνητές βρίσκονταν σε μεγάλη αγωνία για την ασφαλή επιστροφή τους. Αποφασίστηκε λοιπόν, να επιστρέψουν με νηοπομπή που θα συνόδευαν τα α/τ «ΒΑΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ» και «ΒΑΣ. ΟΛΓΑ». Τα αντιτορπιλικά απέπλευσαν από τον Ναύσταθμο το επόμενο πρωί, προκειμένου να ειδοποιηθούν οι εμπόλεμοι για την κίνηση αυτή και να αποφευχθεί νέα….παρεξήγηση.
Ο Αρχηγός του Στόλου επέβαινε στο α/τ «ΒΑΣ. ΟΛΓΑ» και εγώ στο α/τ «ΒΑΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ». Κατά τον πλου είχαν ληφθεί τα συνήθη σε καιρό πολέμου μέτρα.
Ενώ παραπλέαμε τη Σύρο φάνηκε, σε ύψος 2.000 μέτρων περίπου αεροσκάφος στο οποίο δεν διακρίνονταν χαρακτηριστικά εθνικότητας με κατεύθυνση προς το α/τ «ΒΑΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ». Διέταξα τον αξιωματικό πυροβολικού του πλοίου οι σκοπευτές των Α/Α να παρακολουθούν το αεροσκάφος και τα πυροβόλα να ετοιμαστούν για έναρξη πυρός. Σε λίγο, δέσμη οκτώ μικρών βομβών έπεφτε σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων από το α/τ «ΒΑΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ», αμέσως το πλοίο άρχισε να βάλλει κατά του αεροσκάφους και διαταζόταν «πλους ελίγδην» με πάση ταχύτητα, προκειμένου να διαταραχθεί η σκόπευση του αεροσκάφους. Ακολούθησε η πτώση άλλων δυο δεσμών των οκτώ βομβών και η τελευταία έπεσε μερικές δεκάδες μέτρα από το πλοίο. Δυστυχώς η ισχυρή θαλασσοταραχή δυσκόλευε πολύ τη σκόπευση των πολυβόλων μας και παρά το εντατικό πυρ το αεροσκάφος δεν κτυπήθηκε, αλλά ανέβηκε σε μεγάλο ύψος και εξαφανίστηκε στον ορίζοντα.
Κατά τον κατάπλου στην Τήνο, το α/τ «ΒΑΣ. ΟΛΓΑ» αγκυροβόλησε, ενώ για προστασία, το α/τ «ΒΑΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ» κινούνταν με μεγάλη ταχύτητα γύρω από το αγκυροβόλιο.
Κανένα από τα πλοία μας δεν διέθετε την εποχή εκείνη συσκευή εντοπισμού υποβρυχίων. Όπως εξακριβώθηκε, εκτός από την μοιραία τορπίλη που είχε βυθίσει την ΕΛΛΗ, είχαν βληθεί άλλες δυο τορπίλες που είχαν προσκρούσει στον κυματοθραύστη. Διαπιστώθηκε, από θραύσματα των τορπιλών που βρέθηκαν, ότι ήταν ιταλικής προέλευσης. Όσον αφορά το μικρό μας εύδρομο, το μόνο ίχνος του που βρήκαμε ήταν η άκρη του καταρτιού του που προεξείχε από τη θάλασσα.
Αποπλεύσαμε από την Τήνο τις πρώτες απογευματινές ώρες συνοδεύοντας τα πλοία των προσκυνητών και χωρίς άλλο επεισόδιο καταπλεύσαμε στον Πειραιά. Πλήθη κόσμου και μέλη της Κυβερνήσεως περίμεναν με αγωνία τον κατάπλου της νηοπομπής.
Μετά τη τελευταία αυτή εχθρική ενέργεια έγινε επί τέλους αντιληπτό ότι η επιθυμία μας να διατηρήσουμε την ουδετερότητα δεν ήταν από μόνη της αρκετή για να μας προφυλάξει από αιφνιδιασμούς και τραγικές εκπλήξεις.
Επιβάλλονταν η λήψη προληπτικών μέτρων ασφάλειας. Διατάχθηκε η μεθόρμιση των πλοίων από τον Ναύσταθμο στον όρμο της Ελευσίνας, το μέγεθος του οποίου επέτρεπε τη διασπορά τους στο αγκυροβόλιο, για την αποφυγή ομαδικών καταστροφών σε περίπτωση αεροπορικής προσβολής.
Αποφασίστηκε η τοποθέτηση ανθυποβρυχιακών φραγμάτων για την προστασία των λιμένων του Πειραιά και του Ναυστάθμου και ορισμένων εσωτερικών θαλασσίων οδών. Συμπληρώθηκαν τα μέτρα Α/Α άμυνας. Ανακλήθηκαν τα αντιτορπιλικά από την Μήλο και την Ναύπακτο και έγινε κινητοποίηση των πλοίων σε εφεδρεία.
Με την ιδιότητα του Ανωτέρου Διοικητή των «εν όρμω» πλοίων ρύθμισα την υπηρεσία τους, ως σε περίοδο πολέμου, ιδιαίτερα όσα αφορούσαν την Α/Α άμυνά τους.
Μου ανατέθηκε επίσης από τον Αρχηγό σου Στόλου να μελετήσω με το Γ.Ε.Ν. τον τρόπο ενέργειας για την ταχύτερη δυνατή εκτέλεση της πόντισης των προβλεπομένων πεδίων ναρκών, μόλις ληφθεί η σχετική διαταγή. Επειδή για την επιχείρηση αυτή θα χρησιμοποιούνταν και όλα τα αντιτορπιλικά που διέθεταν σχετικές εγκαταστάσεις, ζήτησα με επιμονή να γίνει άμεσα εκπαίδευση των πλοίων στο έργο αυτό καθώς δεν είχε γίνει κατά την εκπαιδευτική περίοδο. Όταν μετά από δυο περίπου μήνες διατάχθηκα να προβώ στην άμεση πόντιση των πεδίων, καμιά σχετική άσκηση δεν είχε προηγηθεί.
«Την 15η Αυγούστου 1940….κατέβηκα αμέσως στον Ναύσταθμο και έσπευσα να συναντήσω τον Αρχηγό του Στόλου, που είχε μόλις πληροφορηθεί το γεγονός. Ήταν έξαλλος και φοβερά αγανακτισμένος κατά του Υφυπουργού. Παρά τους αιφνιδιαστικούς βομβαρδισμούς πολεμικών μας σκαφών που είχαν προηγηθεί, ένα από τα μεγαλύτερα πλοία του Στόλου είχε διαταχθεί να παραμείνει επί ώρες αγκυροβολημένο σε όρμο τελείως ανοικτό, για να μην διακοπεί η παράδοση των καλών ειρηνικών καιρών της συμμετοχής του Ναυτικού στη θρησκευτική τελετή της Τήνου! Φαίνεται, μάλιστα, ότι το Γ.Ε.Ν., για να μην διακινδυνεύσει την ΕΛΛΗ, είχε εισηγηθεί την αποστολή του α/τ «ΑΕΤΟΣ». Ο Υφυπουργός όμως, επέμενε να αποσταλεί το εύδρομο για την μεγαλοπρεπέστερη συμμετοχή του Ναυτικού στην τελετή. Τη στιγμή που η δολοφόνος τορπίλη έπληττε την ΕΛΛΗ, το πλοίο έφερε μεγάλο σημαιοστολισμό, το επιτελείο του φορούσε τη μεγάλη στολή για να συμμετάσχει στη τελετή και το άγημα ετοιμάζονταν να αποβιβαστεί στη στεριά για να αποδώσει τις τιμές. Σύμφωνα με παλιό έθιμο, στη Τήνο είχαν συρρεύσει χιλιάδες προσκυνητές που δεν φαντάζονταν ότι την εποχή εκείνη η θάλασσα έκρυβε πολλούς κινδύνους.
Οι προσκυνητές βρίσκονταν σε μεγάλη αγωνία για την ασφαλή επιστροφή τους. Αποφασίστηκε λοιπόν, να επιστρέψουν με νηοπομπή που θα συνόδευαν τα α/τ «ΒΑΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ» και «ΒΑΣ. ΟΛΓΑ». Τα αντιτορπιλικά απέπλευσαν από τον Ναύσταθμο το επόμενο πρωί, προκειμένου να ειδοποιηθούν οι εμπόλεμοι για την κίνηση αυτή και να αποφευχθεί νέα….παρεξήγηση.
Ο Αρχηγός του Στόλου επέβαινε στο α/τ «ΒΑΣ. ΟΛΓΑ» και εγώ στο α/τ «ΒΑΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ». Κατά τον πλου είχαν ληφθεί τα συνήθη σε καιρό πολέμου μέτρα.
Ενώ παραπλέαμε τη Σύρο φάνηκε, σε ύψος 2.000 μέτρων περίπου αεροσκάφος στο οποίο δεν διακρίνονταν χαρακτηριστικά εθνικότητας με κατεύθυνση προς το α/τ «ΒΑΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ». Διέταξα τον αξιωματικό πυροβολικού του πλοίου οι σκοπευτές των Α/Α να παρακολουθούν το αεροσκάφος και τα πυροβόλα να ετοιμαστούν για έναρξη πυρός. Σε λίγο, δέσμη οκτώ μικρών βομβών έπεφτε σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων από το α/τ «ΒΑΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ», αμέσως το πλοίο άρχισε να βάλλει κατά του αεροσκάφους και διαταζόταν «πλους ελίγδην» με πάση ταχύτητα, προκειμένου να διαταραχθεί η σκόπευση του αεροσκάφους. Ακολούθησε η πτώση άλλων δυο δεσμών των οκτώ βομβών και η τελευταία έπεσε μερικές δεκάδες μέτρα από το πλοίο. Δυστυχώς η ισχυρή θαλασσοταραχή δυσκόλευε πολύ τη σκόπευση των πολυβόλων μας και παρά το εντατικό πυρ το αεροσκάφος δεν κτυπήθηκε, αλλά ανέβηκε σε μεγάλο ύψος και εξαφανίστηκε στον ορίζοντα.
Κατά τον κατάπλου στην Τήνο, το α/τ «ΒΑΣ. ΟΛΓΑ» αγκυροβόλησε, ενώ για προστασία, το α/τ «ΒΑΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ» κινούνταν με μεγάλη ταχύτητα γύρω από το αγκυροβόλιο.
Κανένα από τα πλοία μας δεν διέθετε την εποχή εκείνη συσκευή εντοπισμού υποβρυχίων. Όπως εξακριβώθηκε, εκτός από την μοιραία τορπίλη που είχε βυθίσει την ΕΛΛΗ, είχαν βληθεί άλλες δυο τορπίλες που είχαν προσκρούσει στον κυματοθραύστη. Διαπιστώθηκε, από θραύσματα των τορπιλών που βρέθηκαν, ότι ήταν ιταλικής προέλευσης. Όσον αφορά το μικρό μας εύδρομο, το μόνο ίχνος του που βρήκαμε ήταν η άκρη του καταρτιού του που προεξείχε από τη θάλασσα.
Αποπλεύσαμε από την Τήνο τις πρώτες απογευματινές ώρες συνοδεύοντας τα πλοία των προσκυνητών και χωρίς άλλο επεισόδιο καταπλεύσαμε στον Πειραιά. Πλήθη κόσμου και μέλη της Κυβερνήσεως περίμεναν με αγωνία τον κατάπλου της νηοπομπής.
Μετά τη τελευταία αυτή εχθρική ενέργεια έγινε επί τέλους αντιληπτό ότι η επιθυμία μας να διατηρήσουμε την ουδετερότητα δεν ήταν από μόνη της αρκετή για να μας προφυλάξει από αιφνιδιασμούς και τραγικές εκπλήξεις.
Επιβάλλονταν η λήψη προληπτικών μέτρων ασφάλειας. Διατάχθηκε η μεθόρμιση των πλοίων από τον Ναύσταθμο στον όρμο της Ελευσίνας, το μέγεθος του οποίου επέτρεπε τη διασπορά τους στο αγκυροβόλιο, για την αποφυγή ομαδικών καταστροφών σε περίπτωση αεροπορικής προσβολής.
Αποφασίστηκε η τοποθέτηση ανθυποβρυχιακών φραγμάτων για την προστασία των λιμένων του Πειραιά και του Ναυστάθμου και ορισμένων εσωτερικών θαλασσίων οδών. Συμπληρώθηκαν τα μέτρα Α/Α άμυνας. Ανακλήθηκαν τα αντιτορπιλικά από την Μήλο και την Ναύπακτο και έγινε κινητοποίηση των πλοίων σε εφεδρεία.
Με την ιδιότητα του Ανωτέρου Διοικητή των «εν όρμω» πλοίων ρύθμισα την υπηρεσία τους, ως σε περίοδο πολέμου, ιδιαίτερα όσα αφορούσαν την Α/Α άμυνά τους.
Μου ανατέθηκε επίσης από τον Αρχηγό σου Στόλου να μελετήσω με το Γ.Ε.Ν. τον τρόπο ενέργειας για την ταχύτερη δυνατή εκτέλεση της πόντισης των προβλεπομένων πεδίων ναρκών, μόλις ληφθεί η σχετική διαταγή. Επειδή για την επιχείρηση αυτή θα χρησιμοποιούνταν και όλα τα αντιτορπιλικά που διέθεταν σχετικές εγκαταστάσεις, ζήτησα με επιμονή να γίνει άμεσα εκπαίδευση των πλοίων στο έργο αυτό καθώς δεν είχε γίνει κατά την εκπαιδευτική περίοδο. Όταν μετά από δυο περίπου μήνες διατάχθηκα να προβώ στην άμεση πόντιση των πεδίων, καμιά σχετική άσκηση δεν είχε προηγηθεί.
14/8/09
Οι Τραπεζίτες είναι τα αφεντικά της Μαφίας
Η «πράσινη ανάπτυξη» της CIA και του ΝΑΤΟ, (ηρωίνη και χασίσι), στο Αφγανιστάν .
του Σπύρου Χατζάρα
Dennis Dayle, τέως κορυφαίος πράκτορας της DEA, στη Μέση Ανατολή:
«Στην ιστορία της 30-έτους θητείας μου στη δίωξη ναρκωτικών , οι σημαντικότεροι στόχοι των ερευνών μου, σχεδόν πάντα, δούλευαν για τη CIA.»
Το 2007, το Αφγανιστάν παρήγαγε το 93% της παγκόσμιας παραγωγής οπίου, σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού Υπουργείο Εξωτερικών. Πριν επιτεθεί η «μεγάλη αμερικανική συμμαχία», στους Ταλιμπάν, οι «κακοί ισλαμιστές», είχαν απαγορεύσει την καλλιέργεια του οπίου. Το 2000, πριν την αμερικανική επέμβαση, το Αφγανιστάν παρήγαγε μόνο 180 τόνους οπίου.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών, για τον ελέγχο των ναρκωτικών (UNODC), η «παράνομη» παραγωγή οπίου, απέφερε στο Αφγανιστάν, το 2007 , 4 δις δολάρια, που αντιπροσωπεύουν πάνω από το 50% του συνολικού αφγανικού ΑΕΠ , που υπολογίζεται σε 7.5 δις δολάρια. Η αξία εξαγωγής του οπίου, της μορφίνης και της ηρωίνης, σε τιμές συνόρων, στις γειτονικές χώρες για τους αφγανούς εμπόρους, (των Ταλιμπάν καιτου Καρζάι ), άξιζε 3.5 δις δολλάρια πέρυσι.
Στο Αφγανιστάν καλλιεργούνται 1.570.000 στρέμματα, με όπιο, που αποδίδουν
7.700-8500 τόνους, από τους οποίους μπορεί να παραχθούν 850 τόνοι ηρωίνης ,που θα γίνουν 1600 ή και περισσότερο,(ανάλογα με την καθαρότητα), μέχρι να φτάσουν στον «καταναλωτή» στα Εξάρχεια .
Η Ετήσια Έκθεση της Διεθνούς Επιτροπής του ΟΗΕ για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών (INCB) αναφέρει ότι ,το 2007, η παραγωγή οπίου στο Αφγανιστάν έφτασε τους 8.300 τόνους. Δηλαδή, μέσα στην εφταετία 2000-2007 η παραγωγή αυξήθηκε κατά 4.511%. Με ταχείς ρυθμούς αυξάνεται και η καλλιέργεια κάνναβης, καθώς το 2006 καλλιεργήθηκαν 500.000 στρέμματα και το 2007 καλλιεργήθηκαν 700.000 στρέμματα.
Η καταστροφή των εργαστηρίων στο Αφγανιστάν ήταν πάντα μια προφανής επιλογή, των αμερικανικών δυνάμεων κατοχής, αλλά η Αμερική αρνήθηκε με πείσμα να το κάνει για πολιτικούς λόγους .
Η τιμή του οπίου « στην πόρτα του εργαστηρίου» στο Αφγανιστάν , είναι 100 αμερικανικά δολάρια το κιλό στην καλύτερη περίπτωση.
Για την παραγωγή ενός κιλού ηρωίνης χρειάζονται 10 κιλά οπίου. Η τιμή της αφγανικής ηρωίνης που εισπράττει ο «παραγωγός» στις « αγορές» των πέριξ χωρών είναι 2000 δολάρια το κιλό.
Η ηρωίνη δεν είναι πολύτιμη , επειδή το όπιο καλλιεργείται εύκολα, και η επεξεργασία του, για να μετατραπεί σε ηρωίνη είναι απλούστατη . Η ηρωίνη γίνεται ακριβή επειδή είναι παράνομη, και επειδή υπάρχουν «κίνδυνοι» που περιβάλλουν την παραγωγή και τη διανομή της.
Επειδή δεν γίνονται πια συλλήψεις φορτίων ,και έχει «πλημμυρίσει» η ευρωπαϊκή αγορά η «η λιανική» τιμή έχει πέσει δραματικά.
Σύμφωνα με στοιχεία από βρετανικές εφημερίδες, στο Ηνωμένο Βασίλειο από 54.000 δολάρια ανά κιλό το 1990 είχε πέσει σε 28.000 δολάρια το 2006. Η καθαρή ηρωίνη στην Βρετανία ,κάνει 71 δολάρια, από 157 δολάρια, το γραμμάριο, το 1990.
( συγνώμη για την παλαιότητα των στοιχείων, αλλά αντλώ τις πληροφορίες μου από τον τύπο και όχι από την αγορά).
Η κομμένη (30-50% καθαρή), πουλιέται σήμερα στους δρόμους του Λονδίνου 20-30 λίρες το γραμμάριο.
Είναι μια «αγορά» 120-160 δις δολαρίων τον χρόνο, από την οποία, όλοι, μόνο κερδίζουν.
Όπως είδαμε οι Αφγανοί, ( Ταλιμπάν και νομιμοφανές). Εισπράττουν 4 δισ. Οι εθνικές μαφίες πληρώνουν 28-30 δις στους διεθνείς διακινητές ,(«delivery», «προστάτες», των «χονδρέμποροι», «πολιτικοί προϊστάμενοι»). Τα υπόλοιπα 136 τα μοιράζονται, οι «τοπικές-εθνικές» μαφίες, και οι προστάτες τους, Αν υπολογίσουμε σε 20-25 % τα έσοδα του κυκλώματος διακίνησης ως τους δυστυχισμένους που κάνουν το «λιανοπούλι», και τις ζημιές (σποραδικές συλλήψεις), απομένουν 80-90 δις. καθαρά για τα «μεγάλα αφεντικά».
Ο έλεγχος της διακίνησης και του εμπορίου έχει περάσει σε μεγάλο βαθμό στα χέρια των μουσουλμάνων που έχουν εισέλθει στην Ευρώπη μέσω της λαθρομετανάστευσης. Στα μεγάλα αφεντικά περιλαμβάνονται η Αλ-Κάιντα,οι Ταλιμπάν και οι μυστικές υπηρεσίες του Πακιστάν και της Τουρκίας.
Πολλοί δημοσιογράφοι και ερευνητές όπως ο Καναδός Peter Dale Scott, έχουν αναφερθεί εκτενώς στη σχέση των μυστικών υπηρεσιών με το εμπόριο των ναρκωτικών και ιδίως με το τρίγωνο μυστικές υπηρεσίες , Ηνωμένων Πολιτειών- Πακιστάν- Τουρκίας΄.
Εξαιρετικής βαρύτητας είναι η συμβολή της τουρκόφωνης Σίμπιλ Εντμοντς (Sibel Deniz Edmonds), που απολύθηκε από το Εφ-Μπί-Άι , όταν κατήγγειλε υπηρεσιακά όσα η υπέπεσαν στην αντίληψή της, και η οποία έχει αποκαλύψει, τη συνεργασία των Πακιστανικών και Τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, υπο την άμεση καθοδήγηση των αμερικανικών. για την οργάνωση των διεθνών δικτύων διακίνησης της ηρωίνης του Αφγανιστάν.
Να λοιπόν από πού ήρθαν τα 18 δις που έστειλε ο Αλλάχ ,στην Τουρκία και τα οποία νομιμοποιήθηκαν, με την αγορά Τουρκικών Ομολόγων.
Αυτές οι «μυστηριώδεις» εισροές διαμόρφωσαν μια προστατευτική ασπίδα για την τουρκική λίρα, σε μία στιγμή που οι εισροές ξένων κεφαλαίων είχαν σταματήσει και η Τουρκία πλήρωνε μεγάλα ποσά για το χρέος της.
(-Όχι, για να ξέρουμε ποιος πληρώνει για τις καθημερινές παραβιάσεις στο Αιγαίο!)
Ο γενικός διευθυντής του UNODC , Antonio Maria Costa, δήλωσε ότι ,
« …χρήματα από το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών χρησιμοποιήθηκαν για να ενισχύσουν τη ρευστότητα των τραπεζών μετά την εκδήλωση της τραπεζικής κρίσης».
Επειδή την διακίνηση και το εμπόριο τα ελέγχουν σε μεγάλο βαθμό οι «πιστοί», ένα μέρος των κερδών επιστρέφει μέσω του τραπεζικού συστήματος των χωρών του αραβικού Κόλπου, στο Αφγανιστάν, « για τον αγώνα», για τον, « ιερό σκοπό», σαν επιχορήγηση στους Ταλιμπάν.
Αυτό το ομολόγησε και ο Χόλμπρουκ, απεσταλμένος τώρα των ΗΠΑ Αφγανιστάν, που σε ενημέρωσή του στο αρχηγείου του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, ανέφερε , ότι τα κέρδη από το εμπόριο ναρκωτικών από το Αφγανιστάν, αποτελεί μικρό μόνο μέρος των εσόδων των Ταλιμπάν.
Ο αιματοβαμμένος Ριχάρδος, πήγε ειδικά για να πεί αυτή την «ατάκα», την οποία τα «δημοσιογραφικά» Πρακτορεία ,έσπευσαν να διαδώσουν ανα την υφήλιο ,με την επισήμανση ότι, στο «Αφγανιστάν η καλλιέργεια οπίου έπαιζε παραδοσιακά σημαντικό ρόλο», ενώ πριν την άφιξη των δημοκρατικών βομβαρδιστικών των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, οι «Ταλιμπάν» είχαν εξαφανίσει την παραγωγή.
Το επικοινωνιακό κόλπο έγινε, επειδή όλος ο κόσμος ,ειδικά στην Αμερική έχει καταλάβει το τι γίνεται.
Και τι είπε ο Μάγος;
«Πολύ σημαντικότερη -χωρίς όμως να μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια- είναι η οικονομική ενίσχυση που λαμβάνουν οι Ταλιμπάν από φίλα προσκείμενα άτομα σε χώρες του Περσικού Κόλπου».
Δηλαδή τα χρήματα από την ηρωίνη επιστρέφουν στον εξαγωγέα μέσω του, (υπό αμερικανική κηδεμονία), τραπεζικού συστήματος των χωρών του Κόλπου.
Και είχε δίκιο.Τά 4 δίς είναι λιγότερα από τα 7-8 που στέλνει πίσω, το ισλαμικό δίκτυο λαθρεμπόρων.
Αυτομάτως γεννώνται τα εξής εύλογα ερωτήματα.
-Για ποιο λόγο ακριβώς βρίσκονται το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες στο Αφγανιστάν;
- Αφού η ηρωίνη παράγεται σχεδόν νόμιμα ή τέλος πάντων υπό την ανοχή του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών, γιατί παριστάνουν ότι την καταδιώκουν;
-Για να κρατούν την τιμή ψηλά;
-Οι Έλληνες στρατιώτες που βρίσκονται στο Αφγανιστάν, με τις ευλογίες και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, ποιον «ανθρωπιστικό» ρόλο του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ επιτελούν; Του «επιτηρητή» - εκτός των υπολοίπων - της παραγωγής ηρωίνης;..
Θα συνεχίσω…
του Σπύρου Χατζάρα
Dennis Dayle, τέως κορυφαίος πράκτορας της DEA, στη Μέση Ανατολή:
«Στην ιστορία της 30-έτους θητείας μου στη δίωξη ναρκωτικών , οι σημαντικότεροι στόχοι των ερευνών μου, σχεδόν πάντα, δούλευαν για τη CIA.»
Το 2007, το Αφγανιστάν παρήγαγε το 93% της παγκόσμιας παραγωγής οπίου, σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού Υπουργείο Εξωτερικών. Πριν επιτεθεί η «μεγάλη αμερικανική συμμαχία», στους Ταλιμπάν, οι «κακοί ισλαμιστές», είχαν απαγορεύσει την καλλιέργεια του οπίου. Το 2000, πριν την αμερικανική επέμβαση, το Αφγανιστάν παρήγαγε μόνο 180 τόνους οπίου.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών, για τον ελέγχο των ναρκωτικών (UNODC), η «παράνομη» παραγωγή οπίου, απέφερε στο Αφγανιστάν, το 2007 , 4 δις δολάρια, που αντιπροσωπεύουν πάνω από το 50% του συνολικού αφγανικού ΑΕΠ , που υπολογίζεται σε 7.5 δις δολάρια. Η αξία εξαγωγής του οπίου, της μορφίνης και της ηρωίνης, σε τιμές συνόρων, στις γειτονικές χώρες για τους αφγανούς εμπόρους, (των Ταλιμπάν καιτου Καρζάι ), άξιζε 3.5 δις δολλάρια πέρυσι.
Στο Αφγανιστάν καλλιεργούνται 1.570.000 στρέμματα, με όπιο, που αποδίδουν
7.700-8500 τόνους, από τους οποίους μπορεί να παραχθούν 850 τόνοι ηρωίνης ,που θα γίνουν 1600 ή και περισσότερο,(ανάλογα με την καθαρότητα), μέχρι να φτάσουν στον «καταναλωτή» στα Εξάρχεια .
Η Ετήσια Έκθεση της Διεθνούς Επιτροπής του ΟΗΕ για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών (INCB) αναφέρει ότι ,το 2007, η παραγωγή οπίου στο Αφγανιστάν έφτασε τους 8.300 τόνους. Δηλαδή, μέσα στην εφταετία 2000-2007 η παραγωγή αυξήθηκε κατά 4.511%. Με ταχείς ρυθμούς αυξάνεται και η καλλιέργεια κάνναβης, καθώς το 2006 καλλιεργήθηκαν 500.000 στρέμματα και το 2007 καλλιεργήθηκαν 700.000 στρέμματα.
Η καταστροφή των εργαστηρίων στο Αφγανιστάν ήταν πάντα μια προφανής επιλογή, των αμερικανικών δυνάμεων κατοχής, αλλά η Αμερική αρνήθηκε με πείσμα να το κάνει για πολιτικούς λόγους .
Η τιμή του οπίου « στην πόρτα του εργαστηρίου» στο Αφγανιστάν , είναι 100 αμερικανικά δολάρια το κιλό στην καλύτερη περίπτωση.
Για την παραγωγή ενός κιλού ηρωίνης χρειάζονται 10 κιλά οπίου. Η τιμή της αφγανικής ηρωίνης που εισπράττει ο «παραγωγός» στις « αγορές» των πέριξ χωρών είναι 2000 δολάρια το κιλό.
Η ηρωίνη δεν είναι πολύτιμη , επειδή το όπιο καλλιεργείται εύκολα, και η επεξεργασία του, για να μετατραπεί σε ηρωίνη είναι απλούστατη . Η ηρωίνη γίνεται ακριβή επειδή είναι παράνομη, και επειδή υπάρχουν «κίνδυνοι» που περιβάλλουν την παραγωγή και τη διανομή της.
Επειδή δεν γίνονται πια συλλήψεις φορτίων ,και έχει «πλημμυρίσει» η ευρωπαϊκή αγορά η «η λιανική» τιμή έχει πέσει δραματικά.
Σύμφωνα με στοιχεία από βρετανικές εφημερίδες, στο Ηνωμένο Βασίλειο από 54.000 δολάρια ανά κιλό το 1990 είχε πέσει σε 28.000 δολάρια το 2006. Η καθαρή ηρωίνη στην Βρετανία ,κάνει 71 δολάρια, από 157 δολάρια, το γραμμάριο, το 1990.
( συγνώμη για την παλαιότητα των στοιχείων, αλλά αντλώ τις πληροφορίες μου από τον τύπο και όχι από την αγορά).
Η κομμένη (30-50% καθαρή), πουλιέται σήμερα στους δρόμους του Λονδίνου 20-30 λίρες το γραμμάριο.
Είναι μια «αγορά» 120-160 δις δολαρίων τον χρόνο, από την οποία, όλοι, μόνο κερδίζουν.
Όπως είδαμε οι Αφγανοί, ( Ταλιμπάν και νομιμοφανές). Εισπράττουν 4 δισ. Οι εθνικές μαφίες πληρώνουν 28-30 δις στους διεθνείς διακινητές ,(«delivery», «προστάτες», των «χονδρέμποροι», «πολιτικοί προϊστάμενοι»). Τα υπόλοιπα 136 τα μοιράζονται, οι «τοπικές-εθνικές» μαφίες, και οι προστάτες τους, Αν υπολογίσουμε σε 20-25 % τα έσοδα του κυκλώματος διακίνησης ως τους δυστυχισμένους που κάνουν το «λιανοπούλι», και τις ζημιές (σποραδικές συλλήψεις), απομένουν 80-90 δις. καθαρά για τα «μεγάλα αφεντικά».
Ο έλεγχος της διακίνησης και του εμπορίου έχει περάσει σε μεγάλο βαθμό στα χέρια των μουσουλμάνων που έχουν εισέλθει στην Ευρώπη μέσω της λαθρομετανάστευσης. Στα μεγάλα αφεντικά περιλαμβάνονται η Αλ-Κάιντα,οι Ταλιμπάν και οι μυστικές υπηρεσίες του Πακιστάν και της Τουρκίας.
Πολλοί δημοσιογράφοι και ερευνητές όπως ο Καναδός Peter Dale Scott, έχουν αναφερθεί εκτενώς στη σχέση των μυστικών υπηρεσιών με το εμπόριο των ναρκωτικών και ιδίως με το τρίγωνο μυστικές υπηρεσίες , Ηνωμένων Πολιτειών- Πακιστάν- Τουρκίας΄.
Εξαιρετικής βαρύτητας είναι η συμβολή της τουρκόφωνης Σίμπιλ Εντμοντς (Sibel Deniz Edmonds), που απολύθηκε από το Εφ-Μπί-Άι , όταν κατήγγειλε υπηρεσιακά όσα η υπέπεσαν στην αντίληψή της, και η οποία έχει αποκαλύψει, τη συνεργασία των Πακιστανικών και Τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, υπο την άμεση καθοδήγηση των αμερικανικών. για την οργάνωση των διεθνών δικτύων διακίνησης της ηρωίνης του Αφγανιστάν.
Να λοιπόν από πού ήρθαν τα 18 δις που έστειλε ο Αλλάχ ,στην Τουρκία και τα οποία νομιμοποιήθηκαν, με την αγορά Τουρκικών Ομολόγων.
Αυτές οι «μυστηριώδεις» εισροές διαμόρφωσαν μια προστατευτική ασπίδα για την τουρκική λίρα, σε μία στιγμή που οι εισροές ξένων κεφαλαίων είχαν σταματήσει και η Τουρκία πλήρωνε μεγάλα ποσά για το χρέος της.
(-Όχι, για να ξέρουμε ποιος πληρώνει για τις καθημερινές παραβιάσεις στο Αιγαίο!)
Ο γενικός διευθυντής του UNODC , Antonio Maria Costa, δήλωσε ότι ,
« …χρήματα από το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών χρησιμοποιήθηκαν για να ενισχύσουν τη ρευστότητα των τραπεζών μετά την εκδήλωση της τραπεζικής κρίσης».
Επειδή την διακίνηση και το εμπόριο τα ελέγχουν σε μεγάλο βαθμό οι «πιστοί», ένα μέρος των κερδών επιστρέφει μέσω του τραπεζικού συστήματος των χωρών του αραβικού Κόλπου, στο Αφγανιστάν, « για τον αγώνα», για τον, « ιερό σκοπό», σαν επιχορήγηση στους Ταλιμπάν.
Αυτό το ομολόγησε και ο Χόλμπρουκ, απεσταλμένος τώρα των ΗΠΑ Αφγανιστάν, που σε ενημέρωσή του στο αρχηγείου του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, ανέφερε , ότι τα κέρδη από το εμπόριο ναρκωτικών από το Αφγανιστάν, αποτελεί μικρό μόνο μέρος των εσόδων των Ταλιμπάν.
Ο αιματοβαμμένος Ριχάρδος, πήγε ειδικά για να πεί αυτή την «ατάκα», την οποία τα «δημοσιογραφικά» Πρακτορεία ,έσπευσαν να διαδώσουν ανα την υφήλιο ,με την επισήμανση ότι, στο «Αφγανιστάν η καλλιέργεια οπίου έπαιζε παραδοσιακά σημαντικό ρόλο», ενώ πριν την άφιξη των δημοκρατικών βομβαρδιστικών των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, οι «Ταλιμπάν» είχαν εξαφανίσει την παραγωγή.
Το επικοινωνιακό κόλπο έγινε, επειδή όλος ο κόσμος ,ειδικά στην Αμερική έχει καταλάβει το τι γίνεται.
Και τι είπε ο Μάγος;
«Πολύ σημαντικότερη -χωρίς όμως να μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια- είναι η οικονομική ενίσχυση που λαμβάνουν οι Ταλιμπάν από φίλα προσκείμενα άτομα σε χώρες του Περσικού Κόλπου».
Δηλαδή τα χρήματα από την ηρωίνη επιστρέφουν στον εξαγωγέα μέσω του, (υπό αμερικανική κηδεμονία), τραπεζικού συστήματος των χωρών του Κόλπου.
Και είχε δίκιο.Τά 4 δίς είναι λιγότερα από τα 7-8 που στέλνει πίσω, το ισλαμικό δίκτυο λαθρεμπόρων.
Αυτομάτως γεννώνται τα εξής εύλογα ερωτήματα.
-Για ποιο λόγο ακριβώς βρίσκονται το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες στο Αφγανιστάν;
- Αφού η ηρωίνη παράγεται σχεδόν νόμιμα ή τέλος πάντων υπό την ανοχή του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών, γιατί παριστάνουν ότι την καταδιώκουν;
-Για να κρατούν την τιμή ψηλά;
-Οι Έλληνες στρατιώτες που βρίσκονται στο Αφγανιστάν, με τις ευλογίες και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, ποιον «ανθρωπιστικό» ρόλο του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ επιτελούν; Του «επιτηρητή» - εκτός των υπολοίπων - της παραγωγής ηρωίνης;..
Θα συνεχίσω…
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
.png)
-
Αρχίζω από το τέλος. Σημίτης, Παπαδήμος, Καραμανλής, Αλογοσκούφης, Στουρνάρας, Χριστοδουλάκης, Προβόπουλος, Αβάπτιστος του Παπανδρέου, Συ...
.png)