30/5/09

Ο άγριος πόλεμος μεταξύ των «νταβάδων»

του Θύμιου Παπανικολάου

Το κύτταρο του καπιταλιστικού κόσμου είναι ο ανταγωνισμός: Ένας αδυσώπητος ανταγωνισμός μεταξύ μερίδων του κεφαλαίου για κέρδος.
Σε περιόδους οξύτατων οικονομικών κρίσεων ο ενδο-καπιταλιστικός αυτός πόλεμος προσλαμβάνει άγριες μορφές. Παλιότερα είχαμε τις παγκόσμιες ανθρωποσφαγές. Σήμερα που κυβερνάνε οι υπερεθνικοί κολοσσοί, οι σφαγές αυτές δεν εκδηλώνονται στις μητροπόλεις του ιμπεριαλισμού, αλλά μεταφέρονται στην περιφέρεια, εναντίον δηλαδή εθνών και λαών.
Μια άλλη μορφή εκδήλωσης είναι ο λυσσώδης πόλεμος στο εσωτερικό του πλανητικού πλέγματος των πολυεθνικών, δηλαδή ένας άγριος, εξοντωτικός πόλεμος μεταξύ των ποικίλων μερίδων του κεφαλαίου.
Για να απλοποιήσουμε ακόμα περισσότερο αυτό το πολυσύνθετο και περίπλοκο «κουβάρι» θα περιοριστούμε, σχηματικά στην Ελλάδα.
Εδώ λοιπόν έχουμε τα διάφορα κέντρα της οικονομικής εξουσίας που σχηματικά τα αποκαλούμε «νταβάδες»: Παλιούς και νέους «νταβάδες».
Αυτοί οι «νταβάδες» ελέγχουν τις μεγάλες εστίες της πολιτικής παραπλάνησης και απάτης (ΜΜΕ) και το πολιτικό οικοδόμημα: Το οποίο πάντα αποτελεί την έκφραση και τον υπηρέτη των κυρίαρχων οικονομικών ελίτ εξουσίας.
Σημείωση: δεν πρέπει ποτέ να μας διαφεύγει ότι τα κόμματα αποτελούν την πολιτική έκφραση των συμφερόντων (γενικών και ειδικών), των κοινωνικών τάξεων και στρωμάτων.
Δεν πρέπει, επίσης, να μας διαφεύγει, ότι σήμερα αυτά τα κόμματα έχουν χάσει την παλιά σχετική τους αυτονομία και έχουν μετατραπεί σε μηχανισμούς των ειδικών συμφερόντων μερίδων του κεφαλαίου, γεγονός που οδηγεί σε ποικίλες διαπλοκές αντιτιθέμενων συμφερόντων και στο εσωτερικό τους.
Όλη αυτή η λυσσώδης σύγκρουση μεταξύ των κομμάτων που ζούμε σήμερα, η νοσηρή και άνευ πολιτικών αρχών, απόψεων και ήθους αντιπαράθεση, καθώς και η λεκτική βαρβαρότητα των ανοησιών που εκτοξεύουν όλοι εναντίον όλων, όλα αυτά δεν αποτελούν απλώς ένα τελετουργικό σκηνικό απάτης, δηλαδή επικάλυψης της σήψης και της δραματικής απουσίας διαφορετικών πολιτικών.
Αλλά και αντανακλούν όλα αυτά το λυσσώδη πόλεμο μεταξύ των «νταβάδων», αντανακλούν τη μανισμένη και άγρια επιθετική επιδίωξη του κάθε «νταβά» να επιβάλει τα δικά του συμφέροντα και πρωτίστως να επιβάλει το πολιτικό σκηνικό που αυτός θέλει.
Ο άγριος αυτός εσωτερικός πόλεμος γίνεται ανεξέλεγκτος όταν δεν υπάρχουν οι απειλές από το εργατικό και λαϊκό κίνημα και τα υποτιθέμενα «αριστερά» κόμμα έχουν γίνει και αυτά «εξαρτήματα» του καθεστωτικού σκηνικού.
Η οξύτατη κρίση, αυτή που ζούμε σήμερα, δίνει θηριώδη διάσταση σε αυτόν τον εσωτερικό πόλεμο των «νταβάδων».
Η «πίτα» πρέπει να μοιραστεί ξανά μέσα από την καταστροφική οικονομική κρίση, συνακόλουθα πρέπει να μοιραστεί ξανά και η «πίτα» της νταβατζίδικης πολιτικής κυριαρχίας.

Ο αγώνας, συνεπώς για το ποιος θα ελέγξει και θα αναδιατάξει το καταρρέων πολιτικό σκηνικό παίρνει τη μορφή του ανοικτού και άγριου πολέμου μεταξύ των «νταβάδων», συνακόλουθα και μεταξύ των πολιτικών εξαρτημάτων τους και φυσικά μεταξύ των δημοσιογραφικών λακέδων τους…

Γράφαμε πριν από ένα χρόνο (ΡΕΣΑΛΤΟ, τεύχος-30):

«Ο πόλεμος μεταξύ των αντιτιθέμενων συμφερόντων έχει οξυνθεί σε τέτοιο βαθμό που τείνει να γενικευτεί και να γίνει ανεξέλεγκτος: Κάθε πολιτική «μερίδα» του κεφαλαίου βγάζει από το οπλοστάσιό της τα σκάνδαλα που πλήττουν τις «άλλες» ανταγωνιστικές δυνάμεις. Και η κάθε μια, μέσα στο πνιγηρά νοσηρό πολιτικό κλίμα αυτής της αποσύνθεσης, προωθεί τη δική της «πολιτική λύση» αναδιάταξης και αναπαλαίωσης του πολιτικού σκηνικού.
Τα σκάνδαλα είναι πάγιο, ενδημικό και σήμερα επιδημικό φαινόμενο του κερδοσκοπικού καπιταλιστικού συστήματος, ιδιαίτερα σε περιόδους γεροντικής κατάπτωσης. ΠΑΝΤΑ κουκουλώνονται, εκτός σε περιόδους που ξεσπάει μεταξύ των αντιτιθέμενων οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων λυσσώδης πόλεμος.
ΣΗΜΕΡΑ, αυτός ο πόλεμος έχει αρχίσει. Κάθε «στρατός» των μονοπωλίων που συγκρούονται βγάζει τα σκάνδαλα του αντιπάλου. Θα ζήσουμε, λοιπόν νεροποντές σκανδάλων εναντίον όλων: όλοι εναντίον όλων θα εκτοξεύουν μύδρους σκανδάλων. Ο αγώνας δεν θα είναι αγώνας ιδεών και πολιτικών προγραμμάτων (εδώ συμπίπτουν οι απόψεις), αλλά «μονομαχίες» σκανδάλων για το ποια πτέρυγα θα κατορθώσει να επιβάλει τη δική της πολιτική λύση.
ΟΛΟΙ θα μιλούν για «εξυγίανση» και «ανανέωση» της πολιτικής ζωής, για νέο, υγιές πολιτικό τοπίο. Αυτή θα είναι η «καραμέλα» της νέας απάτης…».

Σήμερα, αυτός ο πόλεμος έχει γίνει ανεξέλεγκτος. Όσο θα βαθαίνει η κρίση, όσο θα «φουσκώνει» η κοινωνική οργή και με δεδομένο την αξιοθρήνητη (πολιτική και οργανωτική) κατάσταση του λαϊκού κινήματος, τόσο και πιο οξύτατος και ανοικτός θα γίνεται ο «νταβατζίδικος» πόλεμος και των «στρατών» του: πολιτικών και δημοσιογράφων.

Κάθε «νταβάς», με τον πολιτικό και δημοσιογραφικό του οπλοστάσιο θα αγωνίζεται να επιβάλλει τους σχεδιασμούς του στο αναπαλαιωμένο πολιτικό τοπίο ή τουλάχιστον μεγαλύτερη μερίδα μετοχών του σε αυτό.

Βεβαίως ο στρατηγικός στόχος των «νταβάδων» είναι κοινός: Δηλαδή η αποδόμηση του υπάρχοντος, σάπιου κομματικού τοπίου, η ανακύκλωση των σάπιων αυτών υλικών και η αναπαλαίωση του τοπίου με νέα πολιτικά σχήματα, αναπαλαίωση που θα τη βαπτίσουν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ «ανανέωση».

Οι μεγάλες συγκρούσεις προκύπτουν στα τακτικά ζητήματα: Στο ποιος θα έχει το πάνω χέρι σε αυτό το «νέο» αναπαλαιωμένο τοπίο. Εδώ γίνεται η μεγάλη σφαγή. Στο πώς δηλαδή κάθε μερίδα του κεφαλαίου, μέσα από την κρίση και καταστροφή, θα αλλάξει τους συσχετισμούς υπέρ της και θα ελέγξει μεγαλύτερο κομμάτι της οικονομικής, αλλά και πολιτικής «πίτας».

Τρεις είναι η «καταλύτες» που ανταποκρίνονται στο γενικό, κοινό στόχο των «νταβάδων»: Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο ΛΑ.Ο.Σ και το νέο κατασκεύασμα (από το πουθενά) οι «Οικολόγοι Πράσινοι».

Αυτοί είναι οι βασικοί διεμβολείς των δύο μεγάλων κυβερνητικών κομμάτων και τα «πιόνια»-καταλύτες για την αναπαλαίωση της απάτης και την πλήρη ισοπέδωση και των υπολειμμάτων της «πολιτικής αυτονομίας» και του εθνικού θεσμού της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Είναι και αυτός ο λόγος που αυτά τα κόμματα και αποκόμματα προβάλλονται από όλους με τόση λυσσώδη προκλητικότητα και αυθάδεια.

Το ΚΚΕ, προς το παρόν, παραμένει μια «χρυσή εφεδρεία»: Ενταγμένο και αυτό είναι μέσα στα παιχνίδια του «νέου» πολιτικού τοπίου. Το ρόλο του τον παίζει καλά και θα φανεί ακόμα πιο καθαρά αύριο με τις ανοικτές, οβιδικές μεταλλάξεις του. Ακολουθεί καθυστερημένα την πορεία των ΚΚ της Ευρώπης: καμία, λοιπόν, αυταπάτη επ’ αυτού…

Οι μεγάλες τριβές και συγκρούσεις επικεντρώνονται στους δύο μεγάλους κυβερνητικούς άξονες του καθεστώτος: Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ.
Εδώ η κατάσταση είναι περίπλοκη, ακριβώς γιατί στο εσωτερικό αυτών των κομμάτων δρα και λειτουργεί όλο το φάσμα της διαπλοκής. Εδώ κάθε «νταβάς» έχει οργανωμένες δυνάμεις, με ποικίλες αλληλεξαρτήσεις. Ο πόλεμος, συνεπώς, μεταξύ των «νταβάδων» καταστρέφει τις εσωτερικές ισορροπίες, δημιουργεί συμπαγή εσωτερικά στρατόπεδα και οξύνει θεαματικά και δραματικά τις συγκρούσεις και μεταξύ των δύο κομμάτων και στο εσωτερικό των δύο κομμάτων.

Εδώ γίνεται η «μεγάλη σφαγή». Στο ποιος «νταβάς» θα επιβάλει τις δυνάμεις του, έτσι ώστε μετά τις εσωτερικές ρήξεις και την αποδόμηση αυτών των κομμάτων, αυτές οι δυνάμεις να αποτελέσουν το κέντρο της ανασύστασης.
Και εδώ παίζονται τα μεγάλα παιχνίδια των «νταβάδων» και των ΜΜΕ. Στο ποιος, δηλαδή, θα είναι κυρίαρχος στο αυριανό σκηνικό που θα εκφράζεται με διαφορετικά προσωπεία: «κεντροαριστερά» και «κεντροδεξιά».

Εδώ εντάσσονται οι εσωκομματικές υπονομεύσεις σε κάθε κόμμα.
Εδώ εντάσσεται και η σύγκρουση του Γιωργάκη με το συγκρότημα Λαμπράκη, καθώς και τα ποικίλα «κτυπήματα» εναντίον του Καραμανλή.

Τα δύο αυτά κόμματα πρέπει να «διατηρηθούν» σε πορεία «συγχρονισμένης» κατάρρευσης και όχι επιβολής του ενός ενάντια στο άλλο. Κάθε μονομερής ενδυνάμωση υπονομεύει τα «σχέδια» των «νταβάδων» και το χειρότερο: Οδηγεί τον ελληνικό λαό σε καταστάσεις ανεξέλεγκτες, ακριβώς γιατί τα κόμματα αυτά έχουν σαπίσει παντελώς και το μόνο που προκαλούν είναι η αηδία και οργή…
Εδώ εντάσσονται, επίσης και οι «σφαγές» μεταξύ των δημοσιογράφων…
Σε αυτή τη βάση πρέπει να θέσουμε και να ερμηνεύσουμε τα σημερινά «παράδοξα» και «παράλογα». Είναι μόνο εξωτερικά «παράδοξα» και «παράλογα». Λογικότατα, όμως, μέσα στη σύγκρουση των ανταγωνιστικών συμφερόντων. Οι όψεις αυτής της σύγκρουσης φαίνονται αντιφατικές και περίπλοκες, αλλά δεν είναι. Υπαγορεύονται από τη σήψη και την κατάρρευση του καθεστώτος και από την εναγώνια, λυσσώδη προσπάθεια των «νταβάδων» να επιβάλλουν τους αχυράνθρωπους και τα «φέουδα» της αρεσκείας τους…



Πηγή:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=20725#20725

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Στην αντιστοιχη της προχθεσινης, τηλεμαχια της 8ης Ιουνιου 2004 η εκ Σταλιν αναβαπτισθεισα και πεφωτισθεισα
ηγετειρα του Ελλαδικου Κομμουνιστικου Κομματος Καμπουτσεας, ηρωτηθη, πώς δικαιολογη την βιαια παρεμποδισι του καλεσμενου από το πανεπιστημιο Μακεδονιας , διακεκριμενου Ιστορικου διευθυντου ερευνων στο CNRS, Στεφάν Κουρτουά να μιληση στο συνεδριο με τιτλο «Ενθυμουμενοι τον κομμουνισμο, Γιορταζοντας τα 15 χρονια Δημοκρατιας στηνΑνατολικη ευρωπη»

Να θυμισουμε στους καλοπροαιρετους αναγνωστες του διαδικτυου, ότι οι γνωστες για το «δημοκρατικο»μενος και «υστερικη «αγαπη προς τον διαλογο ομαδες του ΚΚΕ και των τραμπουκων της ΚΝΕ δεν εδωσαν ασυλο στις ιδεες του Κου Στεφαν Κουρτουα και απηγορευσαν βιαιως την διεξαγωγη του συνεδριου στο πανεπιστημιο.

Η απαντησις που παρειχε τοτε ανερυθροιαστη και καλοθρεμμενη ιερεια των λατρευτικων τελετων του ΚΚΕ κα Παπαρήγα ενώπιον εκατομμυρίων Έλλήνων τηλεθεατών, εδικαίωσε την κομμουνιστική συμπεριφορά των εγκαθέκτων της θρασύτατα, κυνικά, τυραννικά, δηλαδή και αυτή, κομμουνιστικά, λέγοντας.

«Οι εκδηλώσεις αυτές δεν έχουν θεματολογία αντίστοιχη στο επιστημονικό περιεχόμενο των πανεπιστημίων και είναι προπαγανδιστικές»


Ως εάν η κα Παπαρήγα, το ΚΚΕ και οι νεολαίοι της ΚΝΕ στην Ελλάδα του μετα του 2000 αποφασίζουν, κρίνουν ποιές εκδηλώσεις δεν είναι προπαγανδιστικές ( πχ περι Τσέ, Φίντελ,Μάο, κλπ) και είναι επιστημονικές (π.χ Θεωρία του Μαρξ, η Επανάστασις του Λένιν) και εκδιώκουν βιαίως όλες τις υπόλοιπες, «προστατεύοντας» το πανεπιστημιακό άσυλο. Φαντασθείτε πως θα ήταν τα κατ ευφημισμον ΑΕΙ( ανωτατα εκπαιδευτικα ιδρυματα) άν δεν είχαμε «Δημοκρατία»στην Ελλάδα και είχαν επικρατήσει οι σύντροφοι του Δ.Σ στον Συμμοριτοπόλεμο

Εχθες ερωτηθείσα εάν θα δεχόταν έλεγχο στα οικονομικά του κόμματός της, η κυρία Παπαρήγα απάντησε ως εάν δεν υπαρχει Νομος ή εισαγγελεις στην Ελλαδα παρα μονο για τους αφελεις..
«Ποιο κόμμα πληρώνει στην εφορία;» και κατέληξε πομποδως καταμουτρα σε ολους τους Ελληνες κοροίδα ότι
« δεν θα έδινε ούτε σε εισαγγελέα κατάλογο με τα ονόματα των οικονομικών υποστηρικτών του κόμματος».

Εδώ τολμουμε να αναφερουμε ό,τι ολοι οι ειασαγγελεις γνωριζουν, αλλα δεν τολμουν να εφαρμοσουν ειδικως για το ΚΚ Ελλαδικης Καμπουτσεας , δηλαδη:
Ότι ο νόμος (30/23 του 2002) υποχρεώνει τα κόμματα σε ονομαστική καταγραφή κάθε οικονομικής συνεισφοράς άνω των 600 ευρώ και απαγορεύει οικονομική στήριξη άνω των 15.000 ευρώ από τον ίδιο χορηγό, πάνω από μία φορά το χρόνο. Όμως αυτα για τη Κα Παπαρηγα είναι ψιλα γραμματα.

Αλλα το ακρον αωτον της υποκρισιας και αναισθησιας της υπερευαισθητου για την δικαιοσυνη και την διαφανεια κας Παπαρηγα ηταν το «ατρανταχτο»κλισε επιχειρημα..

«Η ηθική υπόσταση του ΚΚΕ δεν τσαλακώνεται με τίποτα»( ειναι ατσαλακωτη δηλαδη μπετον αρμε..)
προκαλώντας «όσους διαβάλλουν το ΚΚΕ να το κάνουν εδώ και τώρα με στοιχεία».

Φιλοι μου, η προσβολη στην λογικη είναι μεγαλυτερη εκεινης που υφισταται η Δικαιοσυνη.

Ενώ λιγα λεπτα πριν αρνειται την εφαρμογη του Νομου που απαιτει την καταγραφη κάθε οικονομικης συνεισφορας συνεπως προδηλως αυθαιρετει, παρανομει ( συνεπως ιδου το στοιχειον, μας το παραθετει η ιδια με την αρνησι της) , ταυτοχρονως ζητα οσους διαβαλλουν το ΚΚΕ να το κανουν με στοιχεια!!!!

Ανώνυμος είπε...

Να λοιπον παραθετουμε δια πολλοστη φορα τα κατωθι αδιαψευστα στοιχεια και επαναλαμβανουμε :

Το πρωτοφανες στα παγκοσμια χρονικα, ένα κομμα αποδεδειγμενα να εισπραττη δισεκατομμυρια δολλαρια από την σοβιετικη πρεσβεια για αντεθνικους σκοπους και παρ’όλα αυτα ουδεις να συγκινειται.Πλην βεβαιως της κας Παπαρηγα που τρεμει συγκρυουσα και αρνειται γι αυτό και μονο τον λογο κάθε ελεγχο .

Διοτι δεν είναι οι συνδρομες και τα ονοματα των αφελων αγνων αγαθων προαιρεσεων εργαζομενων που πιστευουν ότι το ΚΚ Ελλαδικης Καμπουτσεας ειναι το κομμα του Λαου, εκεινα που κατεστησαν το ΚΚΕ το πλουσιοτερο κομμα της Ευρωπης... και για τα οποια σηκωνονται αι τριχες της κεφαλης της Κας Παπαρηγα μην τυχον και ελεγχθει..Είναι και τα εξης:

1. Τα 5 δις δραχμων σε δολλαρια που ειχε εισπραξει το ΚΚΕ απο την Σοβιετια ως υποτροφια για τις υπηρεσιες του. Το δημοσιευμα της ΕΣΤΙΑΣ της 28/11/1991, ουδεποτε διεψευσθη ή ετολμησε ποτε ο "ασκανδαλος" Περισσος να μηνυση ως ψευδες.
Το δημοσιευμα εχει ως εξης:
"...Ουδείς θα μπορουσε να φαντασθη..." έγραφε στο κυριο άρθρο της με τίτλο "Συγκλονιστικαί ομολογίαι δια τας προδοσίας του ΚΚΕ - Ο τροφοδοτης Λογαριασμος" η ''Εστία'' στο φύλλο της 28-11-1991, "...οτι θα συνεβαινε εν Αθηναις αυτο που συνεβη την παρελθουσα Παρασκευή (22-11-1991) οταν ο ραδιοσταθμος ''Σκάι'' και ολες οι εφημερίδες μεταδωσαν εκ Μόσχας ανακοινωσι της ''Κα-Γκε-Μπε'' καθ' ήν:

(α) Τα τελευταια 15 ετη χρηματοδοτησε το ΚΚΕ με ποσον πεντε δισεκατομμυρίων δραχμών, διαβιβασθεν εις αμερικανικα δολλαρια μεσω του διπλωματικου σακκου της εδω Σοβιετικης Πρεσβείας.
(β) Η ''υποτροφια'' αυτη κατεβάλλετο επι πλεον των άλλων πηγων χρηματοδοτησεως, όπως αι κοιναι εμποροβιομηχανικαι επιχειρήσεις και επιχορηγήσεις προς ''ειρηνιστικάς' οργανώσεις , επιτροπας ελληνοσοβιετικης φιλιας κλπ.κλπ..."

2. Είναι η ομολογια του τεως Γ.Γ ΤΟΥ ΚΚΕ στην συνενετυξι του στο ΒΗμα της 23/6/1991 την οποιαν ο πολιτικος μας κοσμος αντιπαρηλθε δια ποιους λογους ελαμβανε, την εκ Μοσχας Υποτροφιαν το ΚΚΕ.Την εξαρτησιν της πολιτικης του τελευταιου απο τις "ντιρεκτίβες'' του χρηματοδοτου! Την αποκαλυψιν εκαμεν ο ιδιος ο εως τότε Γ.Γ του ΚΚΕ, σύντροφος Φαρακος με συνεντευξι του στο «Βημα» (23/6/1991)...''

"Πληρης και αμεση η εξαρτηση του ΚΚΕ απο την εξωτερικη πολιτικη της ΕΣΣΔ'' βεβαιωνει ο Φαρακος γεννημα-θρεμμα του ΚΚΕ"

3. ''...Μεσω του σταθμαρχου της Κα-Γκε-μπε παρεδίδετο ο φακελλος με τα εκατομμύρια δολλαρια εις τον εκπρόσωπον του πολιτικου γραφείου του ΚΚΕ...'' προσεπιβεβαιώνει η Εισαγγελια της Μόσχας.


Για αυτα τα χρηματα, γι αυτες τις κατηγοριες της χρηματοδοτησεως του απο ξενες μυστικες υπηρεσιες, συγκεκριμμενα την ΚΑ ΓΚΕ ΜΠΕ, το ΚΚΕ δεν απηντησε ποτε.Η μαλλον δια να μην τους αδικουμε απαντουν ως εξης:

1.Να προσκομισουμε στοιχεια.
2.Δεν δεχεται Εισαγγελεα.
3.Το πόθεν έσχες του Κόμματος είναι η 90χρονη ηρωική πορεία του ..για την υπόθεση της εργατικής τάξης, του λαού. Το ΚΚΕ είναι κόμμα και δε δεχόμαστε καμία εφορία. Σε αυτή τη νομιμότητα δεν υποτασσόμαστε .

Γι αυτην λοιπον την καταφορα προδοτικη, εκνομη, υβριστικη, κομμουνιστικη συμπεριφορα το ΚΚΕ επρεπει να ελεχθη και τα οικονομικα του να γινουν φυλλο και φτερο.Οπως ακριβως γινονται και τα δικα μας οταν η εφορια μας καλει δια ''φορολογικη'' μας υποθεσι...

Πολλω δε μαλλον οταν υπαρχει και συγκεκριμμενος λογος περαν εκεινου του εφοριακου. Η Συνεργασια με ξενες μυστικες υπηρεσιες.

Ομως επειδη ουδεν τουτων συμβαινει μετα απο καθε καθημερινη Τηλεκτονια ημπορουμε ολοι μαζι να αναφωνησομεν:

Ζητω η Ελλαδικη Καμπουτσεα
Ζητω οι Πολιτικοι μας
Ζητω η αμνησια μας
Ζητω η λογικη μας
ΙΑΣΩΝ

Ο Κινέζος στην ορκωμοσία του Νόθου και Διεφθαρμένου

Ο Κινέζος προσκεκλημένος στεκόταν ακριβώς πίσω από την σύζυγο το Μπάιντεν , φορώντας στο πέτο το αστέρι του κομμουνιστικού κόμματος .  ΥΓ. Κ...