4/9/23

101 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ. Η ΑΠΘΕΩΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΠΛΑΣΤΗΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ 5/42 ΣΤΗΝ ΧΙΟ ΣΤΙΣ 4/17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1922. Η επιβίβαση του Γ Σώματος από την Πάνορμο συνεχίζόταν Στην Αθήνα έγινε μνημόσυνο για τους σφαγιασθέντες .




 



Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ 
ΜΕ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ 
ΛΑΝΣΑΡΕ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΩΝ 
ΩΣ "ΑΤΥΧΗΜΑ" ΤΟΥ ΝΟΤΙΟΥ ΣΥΓΡΟΤΗΜΑΤΟΣ
ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ, ΚΑΙ Η ΣΤΟΑ ΔΙΑ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ, ΕΡΡΙΞΑΝ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ 
"Η ΑΓΓΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ". 
ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΤΕΝΑ. 
"ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΤΟΥΡΚΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ"


Η επικοινωνιακή υποστήριξη από το Λονδίνο και την Στοά των Προδοτών και της Προδοσίας.

Άγγλος πράκτωρ, ως «δημοσιογράφος» μετέδωσε ότι «πρόσφυγες», (ανώνυμοι όμως), του είπανμ  ότι άκουσαν ότι ο Κεμάλ ,απέδιδε στους Μπολσεβίκους που φώναζαν «ζήτω ο Λένιν» και «Ζήτω ο Τρότσκι».

 Την προηγουμένη το ίδιο σενάριο είχε δημοσιευτεί στο Λονδίνο με πηγή την καιόμενη Σμύρνη . 

Οι «μπολεσεβίκοι» ήταν το έργο του Ρακόφσκι και του Πάρβους που κάποιοι στο Λονδίνο τους ήξεραν πάρα πολύ καλά.

Και ο συντάκτης του Εμπρός έβαλε την είδηση για να γράψει: 

«Ο Κεμάλ δεν οφείλει τη Νίκη του ούτε στον ηρωισμό των στρατιωτών του ούτε στους μπολσεβίκους. Για να φράσει στην Σμύρνη έγινε ΘΑΥΜΑ που ο Κεμάλ θα το μάθει (και εμείς) αργότερα 





Εν τω μεταξύ ο Μουφτής στη Θεσσαλονίκη 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

104 Χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία.Ολοι περίμεναν μια λύση. Η Αγορά φοβόταν την «λίρα». Η κυβέρνηση τα έβαλε με την «αγορά». Ο Ευρωπαϊκός Τύπος ήξερε ότι δεν ήταν πια επιθυμητό να «ασκηθούν πιέσεις» στην Τουρκία και ότι η Τουρκική Εθνοσυνέλευση δεν θα δεχόταν ειρήνη χωρις την επιστροφή της Θράκης και της Σμύρνης. Ανακοινώθηκαν οι αποφάσεις των Πέντε μελλοθανάτων και στα άλλα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου. Οι λογοκριμένες εφημερίδες βρήκαν τον τίτλο «Μερική Εκκένωσις» . Για τις «κρυφές αποφάσεις», των Προδοτών ενημέρωσε του Πρέσβεις ο πράκτωρ Στεργιάδης Ο Άνθρωπος του Κεμάλ πήγαινε στο Παρίσι. Το Λονδίνο και το Παρίσι χαιρέτισαν την τοποθέτηση των Προδοτών Τρικούπη και Διγενή ως διοικητών του Μετώπου. Αφού η διάλυση τους Ελληνικού Στρατού ήταν βεβαία, και η λύση του «Ανατολικού» δια των Όπλων ήταν Ορατή, εξέφραζαν αισιοδοξία για την «ταχεία ειρήνευση» «Κύκλοι της Αυλής» και «Στρατιωτικοί Κύκλοι» «έβλεπαν ευνοϊκά » μια «θετική Ενέργεια» στα Ελληνοτουρκικά, παρά την επίσημο κυβερνητική αναποφασιστικότητα