Να κηρυχθεί "εν αιχμαλωσία" το Πατριαρχείο
Από Padovanis
Δεν πάει άλλο η κοροϊδία με αυτό τον Τούρκο πράκτορα που μας τον φόρτωσαν για θρησκευτικό ηγέτη και τον πληρώνουμε με εκατομμύρια κάθε χρόνο για να πρακτορεύει Τούρκικα και Νεοταξίτικα συμφέροντα.
Δεν μπορεί η μισή Ελλάδα (νέες χώρες) να είναι υπό την Θρησκευτική διοίκηση αυτού του Τούρκου πατριάρχη των Ρωμιών της Ινσταμπούλ όπως ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται.
Οι μουσουλμάνοι βουλευτές στο Ελληνικό κοινοβούλιο διατυμπανίζουν ανεμπόδιστα ότι είναι Τούρκοι και αυτό το κομπλεξικό σκουλήκι δεν λέει ότι είναι Έλληνας αλλά Ρωμιός.
Oι Δυτικοί αποκαλούν το θρησκευτικό μας δόγμα σαν Greek Orthodox και όχι Turk Orhodox
http://en.wikipedia.org/wiki/Greek_Orthodox_Church
Δεν μπορούμε να αναγνωρίζουμε σαν θρησκευτικό μας ηγέτη έναν Τούρκο που είναι διοικητικά υπό τον νομάρχη της "ινσταμπούλ" και ο οποίος εκδικητικά και μισάνθρωπα ζητά από το Ελληνικό κράτος να πετάξουν στο δρόμο όσους καταγγέλουν το προδοτικό του ρόλο.
http://www.esphigmenoumonastery.com/
Την Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2002, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης διέταξε την έξωση των πατέρων της Μονής Εσφιγμένου, οι οποίοι έπρεπε να εκκενώσουν το μοναστήρι μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου του 2003. Μέχρι την λήξη της διορίας, ένας πλήρης αποκλεισμός (εμπάργκο) είχε εφαρμοστεί στον μοναστήρι, από όλη την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους, ενώ οι πατέρες ανάθεσαν την αγωγή έξωσής τους στα Ελληνικά Δικαστήρια (κάντε κλίκ εδώ για περισσότερες λεπτομέρειες).
Κατά το καθηγητή Ν.Σαρρή που ξέρει αυτό πρόβλημα από μέσα η μόνη λύση είναι κηρυχθεί το Πατριαρχείο "εν αιχμαλωσία" και να μεταφερθεί η έδρα του στη Αλεξανδρούπολη μέχρις ότου μπορεί να διασφαλιστεί ότι θα είναι Greek Orthodox.
Σε εκπομπή ο καθηγητής της Θεολογίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών Ελευθεριάδης που ήταν μαζί του στο Βατικανό όταν "σπούδαζε" είπε ότι μαζί πήγαν να γίνουν μέλη στη γνωστή αργότερα μασονική στοά P2 !
O Σιάκωβος ήταν μπροστά του Βελουχιώτης αφού κατάφερε και κατέστρεψε στη Αμερική τις Ελληνικές ενορίες κατ'εντολή της Άγκυρας και συνεπώς την βάση του Ελληνικού λόμπι που παλιότερα είχε επιβάλλει το εμπάρκο κατά της Τουρκίας.
Να απαιτήσουμε να σταματήσει η πληρωμή μισθών σε Μητροπολίτες και κληρικούς των "νέων χωρών" από τους φόρους μας.
Δεν έχυσαν οι παππούδες μας το αίμα τους για να ελευθερώσουν από τους Τούρκους την χώρα και τώρα να έχουμε στο κεφάλι μας τον Τούρκο υπάλληλο της νομαρχίας της "Ινσταμπούλ"
Και να σταματήσουμε να κάνουμε γάμους και βαφτίσεις στίς Μητροπόλεις των "νέων χωρών" μέχρις ότου αυτές απελευθερωθούν από την επιρροή της Τουρκίας.
Οι κυβερνήσεις "τύπου Σαϊγκόν" με τους Αμερικανοδωσίλογους από το 1947 και μετά έχουν εντολή να περιθάλπουν αυτό τον πράκτορα κατά του Ελληνισμού και μόνο αν ο λαός στραφεί με οργή εναντίων του μπορεί να σταματήσει η προδοτική του δράση.
Να μαθαίνουμε από τους άλλους.
Από Azul Azul
Παρακολούθησα την όλη συζήτηση σχετικά με το θέμα της συναγωγής.
Κατά την γνώμη μου, θα πρέπει να κάνουν οι φίλοι του ιστοχώρου σας ότι θα έκαναν και εκείνοι ή ότι κάνουν κάθε φορά που έχουν την αίσθηση ότι κάποιος τους ενόχλησε. Απευθύνονται σε αυτόν μαζικά. Και καλά κάνουν.
Παραθέτω την ιστοσελίδα της συναγωγής. Έχει την ένδειξη contact us. http://www.pesyn.org
.
Ας δρομολογηθούν εδώ τα ερωτήματα και οι διαμαρτυρίες των φίλων του site. Ζητώντας τους να μας βοηθήσουν να μην τους παρεξηγήσουμε. Θα φανεί εξάλλου που το πάνε.
Αν δεν απαντήσουν ικανοποιητικά , τότε καλό θα ήταν να υπάρξουν μαζικές διαμαρτυρίες και στους εκρποσώπους της εδώ Εβραϊκής Κοινότητας, όπως κάνουν πολύ σωστά αυτοί όταν θεωρήσουν ότι θίγονται για ζητήματα όπως το Ολοκαύτωμα κτλ...
Επίσης πιστεύω ότι θα αδυνατίσει η θέση μας να ταυτιστεί το όλο ζήτημα με το Πατριάρχη ως πρόσωπο. Έχω την άποψη ότι το πρόβλημά μας είναι περί του Πατριαρχικού Θεσμού και της τιμής η ειρωνείας που του έγινε. Η συμπεριφορά προς τον Πατριαρχικό Θεσμό είναι παντελώς άσχετη από το πρόσωπο που το ενσαρκώνει. Ο Δημήτριος είναι απλώς ένας όπως όλοι μας. Γεννήθηκε , έζησε, πέθανε. Ο Θεσμός όμως είναι κάτι διαφορετικό. Για αυτό και δεν χρειάζεται η άδειά του για να διαμαρτυρηθεί κάποιος.
Το βραβείο που του απεδόθη ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ απευθύνεται στα 300.000.000 πιστούς της Ελληνο-Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας. Γεγονός που σημαίνει ότι δεν πρέπει να θίγει καμμία λέξη από της παραπάνω , ούτε το "Ελληνό" , ούτε το Ορθόδοξη ούτε το Ανατολική Εκκλησία. Ας μας εξηγήσουν γιατί θεωρούν ότι η λέξη "Ελληνό" δεν θίγεται από την τιμή που απέδωσαν στον Θεσμό.
Ως άτομο, δεν θεωρώ τον εαυτό μου Πιστό καμμίας Θρησκείας. Πιστεύω όμως βαθύτατα στην έννοια του Θεού. Είναι καθαρά μία προσωπική υπόθεση η οποία σίγουρα κάποια στιγμή γίνεται κοινή μέσα από την πορεία μας στην ζωή και όχι με την αποδοχή ή επιβολή οποιαδήποτε "Θρησκείας". Ο Θεός είναι αυτό που το κοιτούν χιλιάδες διαφορετικά μάτια μα στο τέλος θα δουν το ίδιο πράγμα. Υπ΄αυτήν την σκέψη θεωρώ άκρως φασιστικό και εχθρικό προς τον Άνθρωπο κάθε προσπάθεια ισοπέδωσης των Θρησκειών στο όνομα της Ειρήνης ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Αυτές είναι οι απόψεις μου περί Θρησκείας.
14/11/09
Πόλεμος πολιτισμών στο Αφγανιστάν.
Του Δημήτρη Μαυρίδη
Το στρατιωτικό αδιέξοδο των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν είναι η επανάληψη μιας γνώριμης ιστορικής συγκυρίας και ενός ιστορικού παράδοξου: ένας εισβολέας με απόλυτη υπεροχή σε μηχανικά στρατιωτικά μέσα και μεγέθη αδυνατεί να καταβάλει έναν αδύναμο αντίπαλo.
Χαρακτηριστική είναι η αφήγηση του Ηρόδοτου για την εκστρατεία του Ξέρξη κατά της Ελλάδας. Ο Ηρόδοτος περιγράφει τα πλήθη της ασιατικής πανστρατιάς και την ακατανόητη για τους Πέρσες συμπεριφορά των Ελλήνων, που αδιαφορούν για την πραγματικότητα των μεγεθών και δεν πτοούνται. Ο Ξέρξης δεν μπορεί να αποδεχθεί την περιφρόνηση των Σπαρτιατών για τον τρόπο που οδηγείται στη μάχη ο τεράστιος στρατός του. Πρόκειται για μια από τις πρώτες προσπάθειες αυτού που σήμερα ονομάζεται πολιτισμική ανθρωπολογία και για μια από τις πρώτες διαπιστώσεις του φαινόμενου της διαφορετικής πρόσληψης της πραγματικότητας από διαφορετικούς λαούς και διαφορετικούς πολιτισμούς. Ο Ηρόδοτος είναι λοιπόν επίκαιρος, αφού και σήμερα οι ΗΠΑ απαιτούν από τον υπόλοιπο κόσμο να σκέπτεται όπως αυτές και επιδιώκουν να μετασχηματίσουν ολόκληρη την υφήλιο σε ομοίωμά τους.
Κατά τη σύγχρονη εποχή η Μεγάλη Βρετανία ταπεινώθηκε από τον Μάχντι στο Σουδάν, την εποχή μάλιστα της μεγάλης ισχύος της. Ανάλογα, οι ΗΠΑ δοκίμασαν την πίκρα της ήττας από τους φτωχούς αγρότες της Νοτιανατολικής Ασίας.
Ειδικά το Αφγανιστάν, μια από τις πιο καθυστερημένες και φτωχές χώρες του κόσμου, έχει χαρακτηρισθεί σαν ο τόπος που οι αυτοκρατορίες καταστρέφονται. Η απορία και η αμηχανία των αμερικανών πολεμιστών θυμίζουν σήμερα την αμηχανία της ρωμαϊκής στρατιάς του Μάρκου Κράσου, όταν αντιμετώπιζε τους αόρατους Πάρθους, που επέμεναν να πολεμούν με τον δικό τους, παράδοξο για τους Ρωμαίους, τρόπο. Ήδη την εποχή της αυτοκρατορικής ιμπεριαλιστικής Αγγλίας ο Κίπλινγκ είχε προειδοποιήσει ότι οι λαμπρές και πολυέξοδες στρατιές των αυτοκρατορικών Ινδιών θα τσακίζονταν από τις ξυπόλυτες ορδές των ορεσίβιων του Αφγανιστάν. Και έτσι έγινε. Κάτι αντίστοιχο συνέβη πριν λίγα χρόνια με τα σοβιετικά στρατεύματα. Σήμερα, η φουτουριστικού τεχνολογικού χαρακτήρα εκστρατευτική δύναμη των ΗΠΑ βρίσκεται αντιμέτωπη με αυτοκτονικούς πολεμιστές ζωσμένους με εκρηκτικά, αποκεφαλισμούς μαγνητοσκοπημένους για την τηλεόραση, ανθρώπινες ασπίδες και τρομακτικές σπηλιές στην απίθανη περιοχή της Τόρα Μπόρα, απ’ όπου εξαπολύονται θανατηφόροι δαίμονες. Η απορία των σύγχρονων αμερικανών που πολεμούν τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν φθάνει μέχρι τη φαντασίωση ότι πολεμούν σε μια κατά μέτωπο σύγκρουση πολιτισμών από διαφορετικούς γαλαξίες. Και σχεδόν έτσι είναι.
Τα προηγούμενα τριάντα χρόνια οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους ενεργούν ως παγκόσμιος χωροφύλακας και πολεμούν συνεχώς σε όλο τον πλανήτη. Οι ΗΠΑ συμπεριφέρονται ως πολεμικό έθνος. Η πολεμική δραστηριότητα των ΗΠΑ υποστηρίζεται από μία πρωτοφανή εξοπλιστική προσπάθεια στην οποία έχουν δαπανηθεί κυριολεκτικά τρισεκατομμύρια δολαρίων. Η επιθετική διάθεση των ΗΠΑ τρέφει τις πιο τολμηρές ιδέες για την ανάπτυξη υπερτεχνολογικών οπλικών συστημάτων, τα οποία πιστεύεται ότι θα εξασφαλίσουν απόλυτη στρατιωτική κυριαρχία, όχι μόνο για την αντιμετώπιση ενός αντιπάλου, αλλά και για την ταυτόχρονη διεξαγωγή πολέμων σε κάθε σημείο του πλανήτη. Για παράδειγμα, η εταιρεία Boeing ετοιμάζεται να εφοδιάσει ολόκληρο τον αμερικανικό στρατό με προηγμένο σύστημα κατόπτευσης ελέγχου πυρός και αλληλοϋποστήριξης ρομποτικών συστημάτων, ώστε να πολλαπλασιασθούν οι επιχειρησιακές του δυνατότητες. Παράλληλα, μετά τα πανάκριβα παγκόσμιας εμβέλειας B-1 και Β-2, τα αεροπορικά συστήματα της επόμενης γενιάς περιλαμβάνουν ένα φουτουριστικό μισό διαστημόπλοιο – μισό βομβαρδιστικό που θα κινείται στα όρια της στρατόσφαιρας με υπερηχητική ταχύτητα και θα είναι ικανό να παρέμβει σε κάθε στιγμή σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. Μία πρόγευση του πώς σκοπεύουν να διεξαγάγουν τους μελλοντικούς πολέμους τους οι ΗΠΑ είναι η ψηφιακή υποστήριξη των μαχόμενων δυνάμεων στο Αφγανιστάν από βάσεις που βρίσκονται στο μητροπολιτικό έδαφος των ΗΠΑ: οι βομβαρδισμοί ελέγχονται από χειριστές σε οθόνες στην Καλιφόρνια και οι μαχητές συντονίζονται από υπολογιστές στο Τέξας. Οι πολεμικές προσπάθειες υποστηρίζονται από ειδικές υπηρεσίες που διαθέτουν πρόσβαση σε δεξαμενές σκέψης ικανές για επινόηση των κατάλληλων τεχνικών για τη διεξαγωγή του πολέμου, τον χειρισμό της κοινωνικής ψυχολογίας, των οικονομικών πόρων και του πολιτικού περιβάλλοντος. Όχι λιγότερες από 16 υπηρεσίες πληροφοριών, στελεχωμένες με επιστημονικό προσωπικό, υποστηρίζουν τη στρατιωτική μηχανή με ένα προϋπολογισμό που υπερβαίνει τα 55 δισεκατομμύρια δολάρια για το έτος 2009.
Η λατρεία της τεχνολογίας εκφράζει τις πεποιθήσεις της προηγούμενης δεκαετίας, όταν επικράτησε η αντίληψη ότι η τεχνολογική αμερικανική στρατιωτική υπεροχή θα έδινε στις ΗΠΑ τη δυνατότητα να επεμβαίνουν αποτελεσματικά, αόρατα και χωρίς απώλειες, οπουδήποτε. Είχε επικρατήσει τότε η αντίληψη ότι η προληπτική χρήση των πολεμικών μέσων των ΗΠΑ θα εξασφάλιζε την παγκόσμια κυριαρχία τους επ’ αόριστον. Ο πόλεμος στο Ιράκ και η αντίσταση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν διέψευσαν αυτές τις φαντασιώσεις. Ήδη ο πολιτισμικός παράγοντας, η επιστροφή στις ιδέες της ταυτότητας και της καταγωγής, ο σεβασμός προς την παράδοση και την πίστη απόδειξαν και πάλι ότι συνεχίζουν να μπορούν να κινητοποιηθούν ως πανίσχυροι παράγοντες, ακόμη και σε ένα σύγχρονο στο έπακρο τεχνολογικό πόλεμο. Ακόμη και η εντύπωση ότι με επιστημονικά μέσα είναι δυνατή η γνώση όλων των παραμέτρων που κινητοποιούν τον αντίπαλο, αποδείχθηκε αυταπάτη. Διαψεύδονται οι προσπάθειες για πολιτισμική ομογενοποίηση του κόσμου και μάλιστα διαπιστώνεται η επιβίωση αρχέγονων αντιλήψεων, που στις δυτικές κοινωνίες θεωρούνται αδιανόητες και ιστορικά ανύπαρκτες. Η απίστευτη εικονομαχική πρακτική των Ταλιμπάν δεν μπορεί με τίποτε να γίνει κατανοητή. Αναφέρομαι στην καταστροφή των γλυπτών του Μουσείου της Καμπούλ και των αγαλμάτων στην κοιλάδα Μπαμιάν από τους Ταλιμπάν. Αποτροπιασμό γεννούν οι ανατινάξεις σχολείων, η απαγόρευση της μουσικής, οι ακρότητες που δεν μπορούν να εξηγηθούν ούτε ως πρωτόγονος ισλαμισμός, ούτε ως μηδενιστική αντίδραση. Ωστόσο ανάλογο αποτροπιασμό θα πρέπει να αισθάνεται και κάποιος εξωτερικός παρατηρητής μπροστά στις γενοκτονίες ή στην ανατροπή της οικολογικής ισορροπίας στον πλανήτη, γεγονότα για τα οποία υπεύθυνη είναι η Δύση. Αγνοήθηκαν οι συνετές φωνές οι οποίες μετά την επανάσταση της Περσίας επέμεναν ότι φαινόμενα, όπως η εμφάνιση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν δεν είναι δυνατόν να κατανοηθούν παρά μόνο με μια σκέψη τελείως ξένη προς τον δυτικό τρόπο σκέψης. Αρκετοί είδαν τους πολέμους στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και σήμερα στο Πακιστάν, σαν μια σύγκρουση πολιτισμών, όπου μια αρχαϊκή θεοκρατία αντιμετωπίζει μία σύγχρονη πλούσια και τεχνολογικά υπεραναπτυγμένη υπερδύναμη. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι δυνατό να γίνει κατανοητό με την ορθολογική αντίληψη μόνον, αλλά χρειάζεται και την συμπλήρωση της πολιτισμικής συνιστώσας.
Η θεμελιώδης και σταθερή επιδίωξη της Δύσης να μεταμορφώσει τον κόσμο σύμφωνα με τις αρχές που θεωρεί ορθολογικές και πάλι δεν φαίνεται να οδηγείται σε επιτυχία. Η επιδίωξη της ισχύος και η χρήση της είναι επικίνδυνη για τις ίδιες τις δυτικές κοινωνίες. Προσπαθώντας να κατανοήσουν τις άλλες κοινωνίες οι ΗΠΑ ίσως μετασχηματιστούν για να γίνουν πιο ανθρώπινες στις επιδιώξεις τους και να μπορέσουν έτσι πραγματικά να ανταποκριθούν στον ανθρωπιστικό σκοπό που διατείνονται ότι υπηρετούν.
www.antibaro.gr
deltio11.Η αμερικανική κοινωνία ,έχει αρχίσει να μετασχηματίζεται, καθώς
η κάστα των «εβραιοχάζαρων» περιούσιων τραπεζιτών και οι ελίτ, τις οποίες «διορίζει» και στηρίζει,εισέρχονται στην τελική ευθεία της Νέας Τάξης και της «Παγκόσμιας “Δημοκρατικής” Διακυβέρνησης».Για τον λόγο αυτό, η αντίθεση στις ΗΠΑ, ματαξύ των φτωχών,(που έχασαν μαζί με το σπίτι και το χαζοκούτι τους), με τις Ελίτ,αποκτά επαναστατικά χαρακτηριστικά.
Το στρατιωτικό αδιέξοδο των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν είναι η επανάληψη μιας γνώριμης ιστορικής συγκυρίας και ενός ιστορικού παράδοξου: ένας εισβολέας με απόλυτη υπεροχή σε μηχανικά στρατιωτικά μέσα και μεγέθη αδυνατεί να καταβάλει έναν αδύναμο αντίπαλo.
Χαρακτηριστική είναι η αφήγηση του Ηρόδοτου για την εκστρατεία του Ξέρξη κατά της Ελλάδας. Ο Ηρόδοτος περιγράφει τα πλήθη της ασιατικής πανστρατιάς και την ακατανόητη για τους Πέρσες συμπεριφορά των Ελλήνων, που αδιαφορούν για την πραγματικότητα των μεγεθών και δεν πτοούνται. Ο Ξέρξης δεν μπορεί να αποδεχθεί την περιφρόνηση των Σπαρτιατών για τον τρόπο που οδηγείται στη μάχη ο τεράστιος στρατός του. Πρόκειται για μια από τις πρώτες προσπάθειες αυτού που σήμερα ονομάζεται πολιτισμική ανθρωπολογία και για μια από τις πρώτες διαπιστώσεις του φαινόμενου της διαφορετικής πρόσληψης της πραγματικότητας από διαφορετικούς λαούς και διαφορετικούς πολιτισμούς. Ο Ηρόδοτος είναι λοιπόν επίκαιρος, αφού και σήμερα οι ΗΠΑ απαιτούν από τον υπόλοιπο κόσμο να σκέπτεται όπως αυτές και επιδιώκουν να μετασχηματίσουν ολόκληρη την υφήλιο σε ομοίωμά τους.
Κατά τη σύγχρονη εποχή η Μεγάλη Βρετανία ταπεινώθηκε από τον Μάχντι στο Σουδάν, την εποχή μάλιστα της μεγάλης ισχύος της. Ανάλογα, οι ΗΠΑ δοκίμασαν την πίκρα της ήττας από τους φτωχούς αγρότες της Νοτιανατολικής Ασίας.
Ειδικά το Αφγανιστάν, μια από τις πιο καθυστερημένες και φτωχές χώρες του κόσμου, έχει χαρακτηρισθεί σαν ο τόπος που οι αυτοκρατορίες καταστρέφονται. Η απορία και η αμηχανία των αμερικανών πολεμιστών θυμίζουν σήμερα την αμηχανία της ρωμαϊκής στρατιάς του Μάρκου Κράσου, όταν αντιμετώπιζε τους αόρατους Πάρθους, που επέμεναν να πολεμούν με τον δικό τους, παράδοξο για τους Ρωμαίους, τρόπο. Ήδη την εποχή της αυτοκρατορικής ιμπεριαλιστικής Αγγλίας ο Κίπλινγκ είχε προειδοποιήσει ότι οι λαμπρές και πολυέξοδες στρατιές των αυτοκρατορικών Ινδιών θα τσακίζονταν από τις ξυπόλυτες ορδές των ορεσίβιων του Αφγανιστάν. Και έτσι έγινε. Κάτι αντίστοιχο συνέβη πριν λίγα χρόνια με τα σοβιετικά στρατεύματα. Σήμερα, η φουτουριστικού τεχνολογικού χαρακτήρα εκστρατευτική δύναμη των ΗΠΑ βρίσκεται αντιμέτωπη με αυτοκτονικούς πολεμιστές ζωσμένους με εκρηκτικά, αποκεφαλισμούς μαγνητοσκοπημένους για την τηλεόραση, ανθρώπινες ασπίδες και τρομακτικές σπηλιές στην απίθανη περιοχή της Τόρα Μπόρα, απ’ όπου εξαπολύονται θανατηφόροι δαίμονες. Η απορία των σύγχρονων αμερικανών που πολεμούν τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν φθάνει μέχρι τη φαντασίωση ότι πολεμούν σε μια κατά μέτωπο σύγκρουση πολιτισμών από διαφορετικούς γαλαξίες. Και σχεδόν έτσι είναι.
Τα προηγούμενα τριάντα χρόνια οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους ενεργούν ως παγκόσμιος χωροφύλακας και πολεμούν συνεχώς σε όλο τον πλανήτη. Οι ΗΠΑ συμπεριφέρονται ως πολεμικό έθνος. Η πολεμική δραστηριότητα των ΗΠΑ υποστηρίζεται από μία πρωτοφανή εξοπλιστική προσπάθεια στην οποία έχουν δαπανηθεί κυριολεκτικά τρισεκατομμύρια δολαρίων. Η επιθετική διάθεση των ΗΠΑ τρέφει τις πιο τολμηρές ιδέες για την ανάπτυξη υπερτεχνολογικών οπλικών συστημάτων, τα οποία πιστεύεται ότι θα εξασφαλίσουν απόλυτη στρατιωτική κυριαρχία, όχι μόνο για την αντιμετώπιση ενός αντιπάλου, αλλά και για την ταυτόχρονη διεξαγωγή πολέμων σε κάθε σημείο του πλανήτη. Για παράδειγμα, η εταιρεία Boeing ετοιμάζεται να εφοδιάσει ολόκληρο τον αμερικανικό στρατό με προηγμένο σύστημα κατόπτευσης ελέγχου πυρός και αλληλοϋποστήριξης ρομποτικών συστημάτων, ώστε να πολλαπλασιασθούν οι επιχειρησιακές του δυνατότητες. Παράλληλα, μετά τα πανάκριβα παγκόσμιας εμβέλειας B-1 και Β-2, τα αεροπορικά συστήματα της επόμενης γενιάς περιλαμβάνουν ένα φουτουριστικό μισό διαστημόπλοιο – μισό βομβαρδιστικό που θα κινείται στα όρια της στρατόσφαιρας με υπερηχητική ταχύτητα και θα είναι ικανό να παρέμβει σε κάθε στιγμή σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. Μία πρόγευση του πώς σκοπεύουν να διεξαγάγουν τους μελλοντικούς πολέμους τους οι ΗΠΑ είναι η ψηφιακή υποστήριξη των μαχόμενων δυνάμεων στο Αφγανιστάν από βάσεις που βρίσκονται στο μητροπολιτικό έδαφος των ΗΠΑ: οι βομβαρδισμοί ελέγχονται από χειριστές σε οθόνες στην Καλιφόρνια και οι μαχητές συντονίζονται από υπολογιστές στο Τέξας. Οι πολεμικές προσπάθειες υποστηρίζονται από ειδικές υπηρεσίες που διαθέτουν πρόσβαση σε δεξαμενές σκέψης ικανές για επινόηση των κατάλληλων τεχνικών για τη διεξαγωγή του πολέμου, τον χειρισμό της κοινωνικής ψυχολογίας, των οικονομικών πόρων και του πολιτικού περιβάλλοντος. Όχι λιγότερες από 16 υπηρεσίες πληροφοριών, στελεχωμένες με επιστημονικό προσωπικό, υποστηρίζουν τη στρατιωτική μηχανή με ένα προϋπολογισμό που υπερβαίνει τα 55 δισεκατομμύρια δολάρια για το έτος 2009.
Η λατρεία της τεχνολογίας εκφράζει τις πεποιθήσεις της προηγούμενης δεκαετίας, όταν επικράτησε η αντίληψη ότι η τεχνολογική αμερικανική στρατιωτική υπεροχή θα έδινε στις ΗΠΑ τη δυνατότητα να επεμβαίνουν αποτελεσματικά, αόρατα και χωρίς απώλειες, οπουδήποτε. Είχε επικρατήσει τότε η αντίληψη ότι η προληπτική χρήση των πολεμικών μέσων των ΗΠΑ θα εξασφάλιζε την παγκόσμια κυριαρχία τους επ’ αόριστον. Ο πόλεμος στο Ιράκ και η αντίσταση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν διέψευσαν αυτές τις φαντασιώσεις. Ήδη ο πολιτισμικός παράγοντας, η επιστροφή στις ιδέες της ταυτότητας και της καταγωγής, ο σεβασμός προς την παράδοση και την πίστη απόδειξαν και πάλι ότι συνεχίζουν να μπορούν να κινητοποιηθούν ως πανίσχυροι παράγοντες, ακόμη και σε ένα σύγχρονο στο έπακρο τεχνολογικό πόλεμο. Ακόμη και η εντύπωση ότι με επιστημονικά μέσα είναι δυνατή η γνώση όλων των παραμέτρων που κινητοποιούν τον αντίπαλο, αποδείχθηκε αυταπάτη. Διαψεύδονται οι προσπάθειες για πολιτισμική ομογενοποίηση του κόσμου και μάλιστα διαπιστώνεται η επιβίωση αρχέγονων αντιλήψεων, που στις δυτικές κοινωνίες θεωρούνται αδιανόητες και ιστορικά ανύπαρκτες. Η απίστευτη εικονομαχική πρακτική των Ταλιμπάν δεν μπορεί με τίποτε να γίνει κατανοητή. Αναφέρομαι στην καταστροφή των γλυπτών του Μουσείου της Καμπούλ και των αγαλμάτων στην κοιλάδα Μπαμιάν από τους Ταλιμπάν. Αποτροπιασμό γεννούν οι ανατινάξεις σχολείων, η απαγόρευση της μουσικής, οι ακρότητες που δεν μπορούν να εξηγηθούν ούτε ως πρωτόγονος ισλαμισμός, ούτε ως μηδενιστική αντίδραση. Ωστόσο ανάλογο αποτροπιασμό θα πρέπει να αισθάνεται και κάποιος εξωτερικός παρατηρητής μπροστά στις γενοκτονίες ή στην ανατροπή της οικολογικής ισορροπίας στον πλανήτη, γεγονότα για τα οποία υπεύθυνη είναι η Δύση. Αγνοήθηκαν οι συνετές φωνές οι οποίες μετά την επανάσταση της Περσίας επέμεναν ότι φαινόμενα, όπως η εμφάνιση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν δεν είναι δυνατόν να κατανοηθούν παρά μόνο με μια σκέψη τελείως ξένη προς τον δυτικό τρόπο σκέψης. Αρκετοί είδαν τους πολέμους στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και σήμερα στο Πακιστάν, σαν μια σύγκρουση πολιτισμών, όπου μια αρχαϊκή θεοκρατία αντιμετωπίζει μία σύγχρονη πλούσια και τεχνολογικά υπεραναπτυγμένη υπερδύναμη. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι δυνατό να γίνει κατανοητό με την ορθολογική αντίληψη μόνον, αλλά χρειάζεται και την συμπλήρωση της πολιτισμικής συνιστώσας.
Η θεμελιώδης και σταθερή επιδίωξη της Δύσης να μεταμορφώσει τον κόσμο σύμφωνα με τις αρχές που θεωρεί ορθολογικές και πάλι δεν φαίνεται να οδηγείται σε επιτυχία. Η επιδίωξη της ισχύος και η χρήση της είναι επικίνδυνη για τις ίδιες τις δυτικές κοινωνίες. Προσπαθώντας να κατανοήσουν τις άλλες κοινωνίες οι ΗΠΑ ίσως μετασχηματιστούν για να γίνουν πιο ανθρώπινες στις επιδιώξεις τους και να μπορέσουν έτσι πραγματικά να ανταποκριθούν στον ανθρωπιστικό σκοπό που διατείνονται ότι υπηρετούν.
www.antibaro.gr
deltio11.Η αμερικανική κοινωνία ,έχει αρχίσει να μετασχηματίζεται, καθώς
η κάστα των «εβραιοχάζαρων» περιούσιων τραπεζιτών και οι ελίτ, τις οποίες «διορίζει» και στηρίζει,εισέρχονται στην τελική ευθεία της Νέας Τάξης και της «Παγκόσμιας “Δημοκρατικής” Διακυβέρνησης».Για τον λόγο αυτό, η αντίθεση στις ΗΠΑ, ματαξύ των φτωχών,(που έχασαν μαζί με το σπίτι και το χαζοκούτι τους), με τις Ελίτ,αποκτά επαναστατικά χαρακτηριστικά.
Η «ΨΕΥΔΟΑΡΙΣΤΕΡΑ» ΒΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΤ' ΕΝΤΟΛΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΤΗΣ.
"Η ιστορία ξαναγράφεται από τους ίδιους νικητές".
του Δ.Καραμήτσα
Λίγες δεκαετίες πριν, βιώναμε στην χώρα μας την διαστρέβλωση των ιστορικών πραγματικών περιστατικών.
Μαθαίναμε άλλες "αλήθειες" από τις πραγματικές. Κατασκευασμένες ανακρίβειες που εξυπηρετούσαν τις σκοπιμότητες των νικητών και της εξουσίας.
Η πένα των "ιστορικών" και η ισχύς της εξουσίας, που κατασκεύαζε χαλκευμένες πληροφορίες, κατασκεύαζε και ιστορικές εικονικές πραγματικότητες για να εγκλωβίσει τους ανθρώπους και τις κοινωνίες.
Ας μην νομίσουμε ότι το φαινόμενο αυτό είναι μόνο εγχώριο ή ότι σταμάτησε.
Κάποιοι αυτοαποκαλούμενοι "αριστεροί" διαμαρτύρονταν έντονα για τα "χαλκεία" της ιστορίας και ζητούσαν την αποκάλυψη της αλήθειας για τα ιστορικά συμβάντα.
Σε κάποιους επιγόνους τους, δόθηκε από τους ίδιους αφέντες- εργοδότες η εργολαβία, το δικαίωμα να ξαναγράψουν την ιστορία, να την αναθεωρήσουν. Δεν την αναθεώρησαν όμως και δεν την αναθεωρούν με πραγματικά γεγονότα, αλλά με νέα "χαλκεία", με νέες σκοπιμότητες. Ως συνεπείς εργολάβοι πράττουν σύμφωνα με όσα τους διέταξαν οι εργοδότες τους.
Ιστορία όμως είναι η καταγραφή και συγκέντρωση πραγματικών γεγονότων. Η κριτική παρέμβαση του ιστορικού επιτρέπεται μόνο για να ξεδιαλύνει ποιό στοιχείο είναι πραγματικό και αληθές και ποιό σκόπιμα χαλκευμένο και προκειμένου να κρίνει την σκοπιμότητα της πηγής. Τα συμπεράσματα από την Ιστορία ανήκουν πάντοτε στις κοινωνίες και όχι στους ιστορικούς.
Σε όλο τον πλανήτη, μια ψευδο-αριστερά έχει αναλάβει τον ρόλο να ξαναγράψει την Ιστορία.
Το 1ο παράδοξο είναι, το πως σε ένα κόσμο που κυριαρχείται από τον καπιταλισμό, ανατίθεται το έργο αυτό (ακόμα και από δεξιές κυβερνήσεις) σε μία κατά δήλωσή της "αριστερά";
Το 2ο παράδοξο είναι το γιατί οι ίδιοι "νικήτες" θέλουν να ξαναγράψουν την κίβδηλη ιστορία;
Είναι σαφές ότι η Ιστορία, όπως την αντιλαμβάνονται οι "νικητές" ανακλά πάντοτε κάποιες σκοπιμότητες.
Από τις σκοπιμότητες και μόνο, όπως εκδηλώνονται στο "ξαναγράψιμο" της ιστορίας (διότι δεν βρισκόμαστε στα μυστικά κέντρα αποφάσεων όσων ανέθεσαν το έργο στους εργολάβους «ιστορικούς») μπορούμε να υποθέσουμε τους σκοπούς, όσων ανέθεσαν το έργο στους ψευδοαριστερούς, ψευδοεπιστήμονες εργολάβους της Ιστορίας.
Σκοπός τους είναι να αμβλυνθούν οι ιστορικές διαφορές των λαών, των θρησκειών, των πολιτικών σε ένα συμπερασματικό πλαίσιο που θα επιβάλλει και θα επιτάσσει την απώλεια της εθνικής και πολιτικής συνείδησης. Η απώλεια των τελευταίων στοιχείων και η απόρριψη αυτών των χαρακτηριστικών είναι ίδιον των αυτοκρατοριών. "Ενας λαός, μία χώρα, ένας ηγέτης" , φώναζε ένας από τους τελευταίους επίδοξους αυτοκράτορες της γης και οι άλλοι αυτοκράτορες συγκρούστηκαν μαζί του ... .
Αλλωστε από την παραγωγική άποψη του καπιταλισμού, η ομογενοποίηση και η ταυτότητα χαρακτηριστικών των προϊόντων αποτελεί στόχο.
Ο άνθρωπος καταναλωτής με συγκεκριμένες, προδεδομένες συνήθειες κατανάλωσης είναι ένα ζητούμενο.
Το ίδιο ζητούμενο είναι και ο πειθήνιος αγνωστικιστής άνθρωπος, χωρίς πολιτική σκέψη και βαθύτερα ζητούμενα, με κυρίαρχη την αντίληψη ότι όλα και όλοι είναι ίδια ... .
Μία από τις πολλές τακτικές που χρησιμοποιούν τα κέντρα αποφάσεων και τα χρηματοδοτούμενα από αυτούς ευαγή ιστορικά ιδρύματα είναι και η "νεοκιβδηλεία" της ιστορίας. Αυτή στρέφεται στην ανακάλυψη ομοιοτήτων μεταξύ προσώπων και πραγματικών περιστατικών, χαλκεύει τα γεγονότα και επιβάλλει συμπεράσματα, ώστε να επιβάλλει ισορροπίες και όχι να καταδείξει τις επιδιώξεις και τις αλήθειες.
Μερικές δεκαετίες πριν, οι ίδιοι άνθρωποι και από τις δύο πλευρές είχαν λάβει εντολές να επιβάλλουν το μίσος και την μισαλλοδοξία. Πριν από μερικές δεκαετίες, στα χρόνια του ψυχρού πολέμου, βασίλευε το μαύρο - άσπρο. Τώρα οι εντολές είναι να βασιλεύσει το ροζ ή το γκρί.
Οι "δεξιοί" αποφασίστηκε να «πεφωτιστούν» και να ξεχάσουν το μίσος και οι "αριστεροί" έμειναν από χρηματοδότες και βρήκαν νέα αφεντικά, που τους έδωσαν νέες εντολές.
Η ιστορία όμως, εάν σκοπεί στα "πραγματικά περιστατικά" δεν θα έπρεπε να έχει κανένα ρόλο σε αυτές τις σκοπιμότητες.
Οταν οι ψευδοαριστεροί έρχονται να ξαναχαλκεύσουν την ιστορία, όπως οι "δεξιοί" πριν, δεν μπορούμε παρά να τους γυρίσουμε την πλάτη, παρά να τους καταγγείλουμε έντονα και φωναχτά.
Ανωθεν επιβολή απόψεων και γνώσης από κανένα δεν πρέπει να
δεχόμαστε.
Ας φέρει ο οποιοσδήποτε τις πηγές του για να τις κρίνουμε και να τις εξετάσουμε.
"Συνωστισμοί", "υγιεινοί περίπατοι στην έρημο" υπό την απειλή όπλων και διαγραφές πραγματικών περιστατικών από την Ιστορία δεν είναι αποδεκτοί και πρέπει να καταγγέλονται συνεχώς και ανελέητα.
Οι βιοτικές ανάγκες των ανθρώπων δεν μπορούν να ξαναγίνονται όπλο στα χέρια των εξουσιαστών του πλανήτη.
Η βιολογική ισότητα νόμων για τον άνθρωπο μπορεί να εξηγήσει την ιστορία στο βάθος της.
Η σκοπιμότητα να καλύψουν ακόμα μία φορά τα αίσχη τους με την βοήθεια πουλημένων εργολάβων της ιστορίας για να δημιουργήσουν νέα αίσχη δεν μπορεί να περάσει.
Τα νέα σκοτάδια δεν μπορούν να διαδεχθούν τα παλιά και τα βιβλία της ιστορίας πρέπει να τα επιστρέψουμε ως αζήτητα, εάν δεν περιέχουν τις πηγές τους και την κριτική άποψη για την εγκυρότητά τους.
Χίλια δυο ιστορικά γεγονότα έχουν αποτελέσει αντικείμενο κιβδηλείας.
Η ιστορία γράφεται χρόνια τώρα ως μυθιστόρημα και όχι ως επιστημονική γνώση με την παράθεση πηγών (που και αυτές κρίνονται για την εγκυρότητα και την σκοπιμότητά τους). Τα συμπεράσματα τα θέτει ο δήθεν "ιστορικός" στο στόμα του αναγνώστη, εάν δεν τα φωνάζει ο ίδιος και μάλιστα μονόπλευρα.
Αυτά πρέπει να τα ξεχάσουμε και τα "ιστορικά πονήματα" που δεν φέρουν αυτά τα χαρακτηριστικά πρέπει να τα πετάξουμε εκεί που ανήκουν: στα σκουπίδια.
Μένω στον Θουκυδίδη. Τουλάχιστον αυτός παρουσίαζε τις απόψεις και τις σκέψεις αμφοτέρων των πλευρών και σε χρόνο που οι σύγχρονοί του μπορούσαν να γνωρίζουν και να τον κατατάξουν στους "τα αληθή λέγοντες" ή στους "ψεύτες και τους συκοφάντες" της ιστορίας.
Αφεντικά η γνώση δεν μπορεί να έχει, γιατί τότε γίνεται όργανό τους.
Ας δούμε κριτικά με τα πιο πάνω εργαλεία την "ιστορία" που ξαναγράφουν οι εργολάβοι και οι εργολάβισσες της "ψευδοαριστεράς" ,για λογαριασμό των ίδιων αφεντικών και ας απορρίψουμε ό,τιδήποτε δεν φέρει τα πιο πάνω χαρακτηριστικά.
Ανάγκη από νέα ψέματα δεν έχουμε.
του Δ.Καραμήτσα
Λίγες δεκαετίες πριν, βιώναμε στην χώρα μας την διαστρέβλωση των ιστορικών πραγματικών περιστατικών.
Μαθαίναμε άλλες "αλήθειες" από τις πραγματικές. Κατασκευασμένες ανακρίβειες που εξυπηρετούσαν τις σκοπιμότητες των νικητών και της εξουσίας.
Η πένα των "ιστορικών" και η ισχύς της εξουσίας, που κατασκεύαζε χαλκευμένες πληροφορίες, κατασκεύαζε και ιστορικές εικονικές πραγματικότητες για να εγκλωβίσει τους ανθρώπους και τις κοινωνίες.
Ας μην νομίσουμε ότι το φαινόμενο αυτό είναι μόνο εγχώριο ή ότι σταμάτησε.
Κάποιοι αυτοαποκαλούμενοι "αριστεροί" διαμαρτύρονταν έντονα για τα "χαλκεία" της ιστορίας και ζητούσαν την αποκάλυψη της αλήθειας για τα ιστορικά συμβάντα.
Σε κάποιους επιγόνους τους, δόθηκε από τους ίδιους αφέντες- εργοδότες η εργολαβία, το δικαίωμα να ξαναγράψουν την ιστορία, να την αναθεωρήσουν. Δεν την αναθεώρησαν όμως και δεν την αναθεωρούν με πραγματικά γεγονότα, αλλά με νέα "χαλκεία", με νέες σκοπιμότητες. Ως συνεπείς εργολάβοι πράττουν σύμφωνα με όσα τους διέταξαν οι εργοδότες τους.
Ιστορία όμως είναι η καταγραφή και συγκέντρωση πραγματικών γεγονότων. Η κριτική παρέμβαση του ιστορικού επιτρέπεται μόνο για να ξεδιαλύνει ποιό στοιχείο είναι πραγματικό και αληθές και ποιό σκόπιμα χαλκευμένο και προκειμένου να κρίνει την σκοπιμότητα της πηγής. Τα συμπεράσματα από την Ιστορία ανήκουν πάντοτε στις κοινωνίες και όχι στους ιστορικούς.
Σε όλο τον πλανήτη, μια ψευδο-αριστερά έχει αναλάβει τον ρόλο να ξαναγράψει την Ιστορία.
Το 1ο παράδοξο είναι, το πως σε ένα κόσμο που κυριαρχείται από τον καπιταλισμό, ανατίθεται το έργο αυτό (ακόμα και από δεξιές κυβερνήσεις) σε μία κατά δήλωσή της "αριστερά";
Το 2ο παράδοξο είναι το γιατί οι ίδιοι "νικήτες" θέλουν να ξαναγράψουν την κίβδηλη ιστορία;
Είναι σαφές ότι η Ιστορία, όπως την αντιλαμβάνονται οι "νικητές" ανακλά πάντοτε κάποιες σκοπιμότητες.
Από τις σκοπιμότητες και μόνο, όπως εκδηλώνονται στο "ξαναγράψιμο" της ιστορίας (διότι δεν βρισκόμαστε στα μυστικά κέντρα αποφάσεων όσων ανέθεσαν το έργο στους εργολάβους «ιστορικούς») μπορούμε να υποθέσουμε τους σκοπούς, όσων ανέθεσαν το έργο στους ψευδοαριστερούς, ψευδοεπιστήμονες εργολάβους της Ιστορίας.
Σκοπός τους είναι να αμβλυνθούν οι ιστορικές διαφορές των λαών, των θρησκειών, των πολιτικών σε ένα συμπερασματικό πλαίσιο που θα επιβάλλει και θα επιτάσσει την απώλεια της εθνικής και πολιτικής συνείδησης. Η απώλεια των τελευταίων στοιχείων και η απόρριψη αυτών των χαρακτηριστικών είναι ίδιον των αυτοκρατοριών. "Ενας λαός, μία χώρα, ένας ηγέτης" , φώναζε ένας από τους τελευταίους επίδοξους αυτοκράτορες της γης και οι άλλοι αυτοκράτορες συγκρούστηκαν μαζί του ... .
Αλλωστε από την παραγωγική άποψη του καπιταλισμού, η ομογενοποίηση και η ταυτότητα χαρακτηριστικών των προϊόντων αποτελεί στόχο.
Ο άνθρωπος καταναλωτής με συγκεκριμένες, προδεδομένες συνήθειες κατανάλωσης είναι ένα ζητούμενο.
Το ίδιο ζητούμενο είναι και ο πειθήνιος αγνωστικιστής άνθρωπος, χωρίς πολιτική σκέψη και βαθύτερα ζητούμενα, με κυρίαρχη την αντίληψη ότι όλα και όλοι είναι ίδια ... .
Μία από τις πολλές τακτικές που χρησιμοποιούν τα κέντρα αποφάσεων και τα χρηματοδοτούμενα από αυτούς ευαγή ιστορικά ιδρύματα είναι και η "νεοκιβδηλεία" της ιστορίας. Αυτή στρέφεται στην ανακάλυψη ομοιοτήτων μεταξύ προσώπων και πραγματικών περιστατικών, χαλκεύει τα γεγονότα και επιβάλλει συμπεράσματα, ώστε να επιβάλλει ισορροπίες και όχι να καταδείξει τις επιδιώξεις και τις αλήθειες.
Μερικές δεκαετίες πριν, οι ίδιοι άνθρωποι και από τις δύο πλευρές είχαν λάβει εντολές να επιβάλλουν το μίσος και την μισαλλοδοξία. Πριν από μερικές δεκαετίες, στα χρόνια του ψυχρού πολέμου, βασίλευε το μαύρο - άσπρο. Τώρα οι εντολές είναι να βασιλεύσει το ροζ ή το γκρί.
Οι "δεξιοί" αποφασίστηκε να «πεφωτιστούν» και να ξεχάσουν το μίσος και οι "αριστεροί" έμειναν από χρηματοδότες και βρήκαν νέα αφεντικά, που τους έδωσαν νέες εντολές.
Η ιστορία όμως, εάν σκοπεί στα "πραγματικά περιστατικά" δεν θα έπρεπε να έχει κανένα ρόλο σε αυτές τις σκοπιμότητες.
Οταν οι ψευδοαριστεροί έρχονται να ξαναχαλκεύσουν την ιστορία, όπως οι "δεξιοί" πριν, δεν μπορούμε παρά να τους γυρίσουμε την πλάτη, παρά να τους καταγγείλουμε έντονα και φωναχτά.
Ανωθεν επιβολή απόψεων και γνώσης από κανένα δεν πρέπει να
δεχόμαστε.
Ας φέρει ο οποιοσδήποτε τις πηγές του για να τις κρίνουμε και να τις εξετάσουμε.
"Συνωστισμοί", "υγιεινοί περίπατοι στην έρημο" υπό την απειλή όπλων και διαγραφές πραγματικών περιστατικών από την Ιστορία δεν είναι αποδεκτοί και πρέπει να καταγγέλονται συνεχώς και ανελέητα.
Οι βιοτικές ανάγκες των ανθρώπων δεν μπορούν να ξαναγίνονται όπλο στα χέρια των εξουσιαστών του πλανήτη.
Η βιολογική ισότητα νόμων για τον άνθρωπο μπορεί να εξηγήσει την ιστορία στο βάθος της.
Η σκοπιμότητα να καλύψουν ακόμα μία φορά τα αίσχη τους με την βοήθεια πουλημένων εργολάβων της ιστορίας για να δημιουργήσουν νέα αίσχη δεν μπορεί να περάσει.
Τα νέα σκοτάδια δεν μπορούν να διαδεχθούν τα παλιά και τα βιβλία της ιστορίας πρέπει να τα επιστρέψουμε ως αζήτητα, εάν δεν περιέχουν τις πηγές τους και την κριτική άποψη για την εγκυρότητά τους.
Χίλια δυο ιστορικά γεγονότα έχουν αποτελέσει αντικείμενο κιβδηλείας.
Η ιστορία γράφεται χρόνια τώρα ως μυθιστόρημα και όχι ως επιστημονική γνώση με την παράθεση πηγών (που και αυτές κρίνονται για την εγκυρότητα και την σκοπιμότητά τους). Τα συμπεράσματα τα θέτει ο δήθεν "ιστορικός" στο στόμα του αναγνώστη, εάν δεν τα φωνάζει ο ίδιος και μάλιστα μονόπλευρα.
Αυτά πρέπει να τα ξεχάσουμε και τα "ιστορικά πονήματα" που δεν φέρουν αυτά τα χαρακτηριστικά πρέπει να τα πετάξουμε εκεί που ανήκουν: στα σκουπίδια.
Μένω στον Θουκυδίδη. Τουλάχιστον αυτός παρουσίαζε τις απόψεις και τις σκέψεις αμφοτέρων των πλευρών και σε χρόνο που οι σύγχρονοί του μπορούσαν να γνωρίζουν και να τον κατατάξουν στους "τα αληθή λέγοντες" ή στους "ψεύτες και τους συκοφάντες" της ιστορίας.
Αφεντικά η γνώση δεν μπορεί να έχει, γιατί τότε γίνεται όργανό τους.
Ας δούμε κριτικά με τα πιο πάνω εργαλεία την "ιστορία" που ξαναγράφουν οι εργολάβοι και οι εργολάβισσες της "ψευδοαριστεράς" ,για λογαριασμό των ίδιων αφεντικών και ας απορρίψουμε ό,τιδήποτε δεν φέρει τα πιο πάνω χαρακτηριστικά.
Ανάγκη από νέα ψέματα δεν έχουμε.
O Έλληνας παλεύει μόνος του
Σαν ύαινες , ορμήξαν όλοι ενωμένοι, ενάντια στην Ελλάδα και τον απλό Έλληνα. Αριστεροδεξιοί , «φτωχοί» καπιταλιστές και «πλούσιοι» αλλά και «περιούσιοι» σοσιαλκομμουνιστές.
O Έλληνας παλεύει μόνος του. Μόνος του.
YΓ.Και όλοι εναντία.
O Έλληνας παλεύει μόνος του. Μόνος του.
YΓ.Και όλοι εναντία.
Θέλει Αρετήν και Τόλμη η Ελευθερία
Κοινοβουλευτική και πολιτική Αμνησία;
Του Σπύρου Χατζάρα
Ο κ. Γ. Καρατζαφέρης ,«ξέχασε» (δυστυχώς) να ρωτήσει χθες, τον «Πρωθυπουργό», πότε θα πάει στη Νίκαια, να ζητήσει συγνώμη από τους αστυνομικούς που κατασυκοφάντησε, από το «βήμα» της Βουλής, και πότε σκοπεύει να ζητήσει συγνώμη, από τον Ελληνικό λαό και την Βουλή.
Ο «Πρωθυπουργός», κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων (16 Οκτωβρίου) είχε μίλησε για , «την απαξίωση της ανθρωπιάς, με φαινόμενα όπως τον ξυλοδαρμό μέχρι θανάτου ενός Πακιστανού μετανάστη από την αστυνομία».
Ο Πακιστανός πέθανε, από πνευμονικό οίδημα 13 μέρες, μετά τη σύλληψη του, λόγω ταυτόχρονης κατανάλωσης ναρκωτικών και αλκοόλ.
Ο «πρωθυπουργός», παραπλάνησε και παραπληροφόρησε, τον ελληνικό λαό, υιοθετώντας τα ψέματα των χαφιέδων του «παρατηρητηρίου» και του Human Rights Watch. και, α) παρενέβη στο έργο της δικαιοσύνης,β) παρέβη το Σύνταγμα, γ)κατήργησε την διάκριση των εξουσιών, δ)εξέδωσε διοικητικά πορίσματα, και δικαστικές αποφάσεις,ε) υπεδύθη τον ρόλο του ανακριτή ,του εισαγγελέα και του δικαστής ,και, στ) αυτοδιορίστηκε μέγας ιατροδικαστής.
Ταυτόχρονα, ο πρωθυπουργός κατασυκωφάντησε τους αστυνομικούς που υπηρετούν στο ΑΤ.Νικαίας, ως «απάνθρωπους», «βασανιστές», και «δολοφόνους», και εξέθεσε τη ζωή τους σε κίνδυνο, εξαποστέλλοντας τον «Στρατό του Σόρος» στη Νίκαια, για να τους κάψει με τις μολότοφ.
Λίγες μέρες μετά , άλλοι «κατσαπλιάδες» του Σόρος, λόγω της παρότρυνσης του «πρωθυπουργού»,επιτέθηκαν στο ΑΤ. Αγ.Παρασκευής.
Κάθε τίμιος άνθρωπος, κάθε τίμιος πολιτικός, μόλις κατέστη απολύτως σαφές, και από την δεύτερη ιατροδικαστική έκθεση, και την τοξικολογική ανάλυση, ότι ο Πακιστανός, πέθανε από πνευμονικό οίδημα, λόγω κατανάλωσης ναρκωτικών και αλκοόλ, θα ζητούσε συγνώμη για το λάθος του, και θα τιμωρούσε και θα απέπεμπε, αυτούς που τον παρεπλάνησαν. (Αν τον παρεπλάνησαν).
Αντίθετα ο κ. Παπανδρέου κρύβεται.
Προσπαθεί να αποφύγει ο «πικρό ποτήρι», ελπίζοντας ότι θα ξεχαστεί ο «ολίσθημα» του.
Αυτό δεν δείχνει πολιτική εντιμότητα, πολιτικό θάρρος, διάθεση για ανάληψη ευθυνών, και λεβεντιά.
Ο κ. πρωθυπουργός είχε το «θάρρος» να πει ψέματα. Αλλά δεν έχει το θάρρος να ζητήσει συγνώμη.
Ο κ. Πρωθυπουργός, πρέπει να μάθει ότι δεν εξελέγη ανακριτής, εισαγγελέας, δικαστής, και οι ιατροδικαστής. Πρέπει να μάθει, ότι τις δικαστικές αποφάσεις της απαγγέλει η δικαιοσύνη. Πρέπει να μάθει ότι δεν είναι ο εκπρόσωπος στην Ελλάδα του Human Rights Watch, αλλά ο Πρόεδρος της κυβερνήσεως.
Ο κ. Πρωθυπουργός πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του, να απολογηθεί ενώπιον του ελληνικού λαού, να εξηγήσει, ποιος και γιατί τον «παρέσυρε», και πρέπει να βρει το «θάρρος», να πάει στο αστυνομικό τμήμα της Νικαίας, να σφίξει το χέρι των αστυνομικών, και να τους ζητήσει προσωπικά συγγνώμη.
Αυτό θα έκανε κάθε άνθρωπος με φιλότιμο. Κάθε Άνδρας.
Ο κ. Καρατζαφέρης «ξέχασε», να του τα θυμίσει αυτά.
Οι «αριστεροί Καππαδόκες», που είναι ένοχοι, μέχρι «τα αυτιά» για την κατασκευή της «κατηγορίας», (για το επικοινωνιακό πραξικόπημα), έχουν κάθε λόγο να θέλουν να «ξεχαστεί», αυτή την υπόθεση.
Εμείς θα φροντίσουμε να μην ξεχάσει κανείς, το τεράστιο ολίσθημα του πρωθυπουργού, και τους χαφιέδες της «μαύρης προπαγάνδας» .
Θα συνεχίσουμε να επιμένουμε ότι ο πρωθυπουργός, πρέπει να ζητήσει συγνώμη.
Θα συνεχίσουμε να επιμένουμε, ότι η δικαιοσύνη, πρέπει να αναζητήσει τους πλαστογράφους, τους ψεύτες, τους ψευδομάρτυρες, τους παπαγάλους, τους οργανωτές , τους καθοδηγητές , τους χορηγούς , και τους ηθικούς αυτουργούς, επικοινωνιακού πραξικοπήματος, για να τους τιμωρήσει.
Η υπόθεση της Νίκαιας, δεν μπορεί και δεν πρέπει να ξεχαστεί.
Η πέμπτη φάλαγγα. τα χαλκεία της, και οι «σκοτεινές δυνάμεις», που αποκαλύφθηκαν, πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά από την Δημοκρατία.
-----------------------------------------------------------------------
σχόλιο αναγνώστη.
Αγαπητέ Κε Χαντζάρα και σείς ξεχάσατε να μας πείτε ότι δυό μέρες πριν ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Κος Γεωργιάδης κατέθεσε στην Βουλή το πόρισμα του θανάτου του πακιστανού λέγοντας στο ΠΑΣΟΚ (Κο Λοβέρδο) να έλθει ο Κος Παπανδρέου και να ζητήσει συγνώμη απο την Αστυνομία μέσα στη Βουλή από όπου έγινε και η καταγγελία.
Να τα λέμε όλα!!!
Απάντηση.
Ο Αδωνις έπραξε άριστα.Δεν ειναι όμως ο αρχηγός.(μακάρι να ήταν).Και δεν ερωτά τον Παπανδρέου.Ο ερωτών όμως το "ξέχασε".Και λέγομαι Χατζάρας.
Σχετικό βίντεο στον evonymo.
Του Σπύρου Χατζάρα
Ο κ. Γ. Καρατζαφέρης ,«ξέχασε» (δυστυχώς) να ρωτήσει χθες, τον «Πρωθυπουργό», πότε θα πάει στη Νίκαια, να ζητήσει συγνώμη από τους αστυνομικούς που κατασυκοφάντησε, από το «βήμα» της Βουλής, και πότε σκοπεύει να ζητήσει συγνώμη, από τον Ελληνικό λαό και την Βουλή.
Ο «Πρωθυπουργός», κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων (16 Οκτωβρίου) είχε μίλησε για , «την απαξίωση της ανθρωπιάς, με φαινόμενα όπως τον ξυλοδαρμό μέχρι θανάτου ενός Πακιστανού μετανάστη από την αστυνομία».
Ο Πακιστανός πέθανε, από πνευμονικό οίδημα 13 μέρες, μετά τη σύλληψη του, λόγω ταυτόχρονης κατανάλωσης ναρκωτικών και αλκοόλ.
Ο «πρωθυπουργός», παραπλάνησε και παραπληροφόρησε, τον ελληνικό λαό, υιοθετώντας τα ψέματα των χαφιέδων του «παρατηρητηρίου» και του Human Rights Watch. και, α) παρενέβη στο έργο της δικαιοσύνης,β) παρέβη το Σύνταγμα, γ)κατήργησε την διάκριση των εξουσιών, δ)εξέδωσε διοικητικά πορίσματα, και δικαστικές αποφάσεις,ε) υπεδύθη τον ρόλο του ανακριτή ,του εισαγγελέα και του δικαστής ,και, στ) αυτοδιορίστηκε μέγας ιατροδικαστής.
Ταυτόχρονα, ο πρωθυπουργός κατασυκωφάντησε τους αστυνομικούς που υπηρετούν στο ΑΤ.Νικαίας, ως «απάνθρωπους», «βασανιστές», και «δολοφόνους», και εξέθεσε τη ζωή τους σε κίνδυνο, εξαποστέλλοντας τον «Στρατό του Σόρος» στη Νίκαια, για να τους κάψει με τις μολότοφ.
Λίγες μέρες μετά , άλλοι «κατσαπλιάδες» του Σόρος, λόγω της παρότρυνσης του «πρωθυπουργού»,επιτέθηκαν στο ΑΤ. Αγ.Παρασκευής.
Κάθε τίμιος άνθρωπος, κάθε τίμιος πολιτικός, μόλις κατέστη απολύτως σαφές, και από την δεύτερη ιατροδικαστική έκθεση, και την τοξικολογική ανάλυση, ότι ο Πακιστανός, πέθανε από πνευμονικό οίδημα, λόγω κατανάλωσης ναρκωτικών και αλκοόλ, θα ζητούσε συγνώμη για το λάθος του, και θα τιμωρούσε και θα απέπεμπε, αυτούς που τον παρεπλάνησαν. (Αν τον παρεπλάνησαν).
Αντίθετα ο κ. Παπανδρέου κρύβεται.
Προσπαθεί να αποφύγει ο «πικρό ποτήρι», ελπίζοντας ότι θα ξεχαστεί ο «ολίσθημα» του.
Αυτό δεν δείχνει πολιτική εντιμότητα, πολιτικό θάρρος, διάθεση για ανάληψη ευθυνών, και λεβεντιά.
Ο κ. πρωθυπουργός είχε το «θάρρος» να πει ψέματα. Αλλά δεν έχει το θάρρος να ζητήσει συγνώμη.
Ο κ. Πρωθυπουργός, πρέπει να μάθει ότι δεν εξελέγη ανακριτής, εισαγγελέας, δικαστής, και οι ιατροδικαστής. Πρέπει να μάθει, ότι τις δικαστικές αποφάσεις της απαγγέλει η δικαιοσύνη. Πρέπει να μάθει ότι δεν είναι ο εκπρόσωπος στην Ελλάδα του Human Rights Watch, αλλά ο Πρόεδρος της κυβερνήσεως.
Ο κ. Πρωθυπουργός πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του, να απολογηθεί ενώπιον του ελληνικού λαού, να εξηγήσει, ποιος και γιατί τον «παρέσυρε», και πρέπει να βρει το «θάρρος», να πάει στο αστυνομικό τμήμα της Νικαίας, να σφίξει το χέρι των αστυνομικών, και να τους ζητήσει προσωπικά συγγνώμη.
Αυτό θα έκανε κάθε άνθρωπος με φιλότιμο. Κάθε Άνδρας.
Ο κ. Καρατζαφέρης «ξέχασε», να του τα θυμίσει αυτά.
Οι «αριστεροί Καππαδόκες», που είναι ένοχοι, μέχρι «τα αυτιά» για την κατασκευή της «κατηγορίας», (για το επικοινωνιακό πραξικόπημα), έχουν κάθε λόγο να θέλουν να «ξεχαστεί», αυτή την υπόθεση.
Εμείς θα φροντίσουμε να μην ξεχάσει κανείς, το τεράστιο ολίσθημα του πρωθυπουργού, και τους χαφιέδες της «μαύρης προπαγάνδας» .
Θα συνεχίσουμε να επιμένουμε ότι ο πρωθυπουργός, πρέπει να ζητήσει συγνώμη.
Θα συνεχίσουμε να επιμένουμε, ότι η δικαιοσύνη, πρέπει να αναζητήσει τους πλαστογράφους, τους ψεύτες, τους ψευδομάρτυρες, τους παπαγάλους, τους οργανωτές , τους καθοδηγητές , τους χορηγούς , και τους ηθικούς αυτουργούς, επικοινωνιακού πραξικοπήματος, για να τους τιμωρήσει.
Η υπόθεση της Νίκαιας, δεν μπορεί και δεν πρέπει να ξεχαστεί.
Η πέμπτη φάλαγγα. τα χαλκεία της, και οι «σκοτεινές δυνάμεις», που αποκαλύφθηκαν, πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά από την Δημοκρατία.
-----------------------------------------------------------------------
σχόλιο αναγνώστη.
Αγαπητέ Κε Χαντζάρα και σείς ξεχάσατε να μας πείτε ότι δυό μέρες πριν ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Κος Γεωργιάδης κατέθεσε στην Βουλή το πόρισμα του θανάτου του πακιστανού λέγοντας στο ΠΑΣΟΚ (Κο Λοβέρδο) να έλθει ο Κος Παπανδρέου και να ζητήσει συγνώμη απο την Αστυνομία μέσα στη Βουλή από όπου έγινε και η καταγγελία.
Να τα λέμε όλα!!!
Απάντηση.
Ο Αδωνις έπραξε άριστα.Δεν ειναι όμως ο αρχηγός.(μακάρι να ήταν).Και δεν ερωτά τον Παπανδρέου.Ο ερωτών όμως το "ξέχασε".Και λέγομαι Χατζάρας.
Σχετικό βίντεο στον evonymo.
Δεν χρειάζονται λαγοί
του Δημήτρη Τσαλαπάτη
Σκούρα πάλι τα πράγματα με το ασφαλιστικό και δικαιολογημένα όλοι αναρωτιούνται με κομμένη την άνασσα τι θα γίνει.
Η κουβέντα, ανοίγει , λένε και με διαρροές , με την εξίσωση ορίων για άνδρες και γυναίκες στο Δημόσιο.
Βέβαια, είναι γεγονός, ότι η σημερινή Κυβέρνηση το φορτώθηκε το θέμα, με την υπόθεση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο που χάθηκε.
Μόνο, που η αλήθεια είναι άλλη.
Την οφείλουν όμως στον κόσμο, οι δύο συναρμόδιοι υπουργοί, για να γνωρίζουν όλοι, ότι το θέμα είναι και παλιό και οι ευθύνες έρχονται από το βαθύ χθες και αφορούν όλες τις πολιτικές των τελευταίων είκοσι χρόνων για το θέμα.
Πρόκειται στην ουσία, για την οδηγία 54/2006 αλλά η ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών είναι μία από τις επιπτώσεις στην περίπτωση υιοθέτησης της απόφασης.
Το μεγάλο στοίχημα λοιπόν , είναι , αν πραγματικά η Πολιτεία θα εγγυηθεί ως το τέλος το σύστημα Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης με πλήρη δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, γιατί καραδοκεί γι αυτούς ο κίνδυνος του τρίτου πυλώνα.
Η εναρμόνιση όμως του εσωτερικού δικαίου με την οδηγία , δεν δημιουργεί καμία υποχρέωση για τα υπόλοιπα ασφαλιστικά ταμεία, αφού αφορά μόνο το Δημόσιο.
Αυτό οφείλει, να αποσαφηνιστεί από το σημερινό πολιτικό χειρισμό του θέματος, που όλοι περιμένουν , ότι θα κάνει την διαφορά σε σχέση με αυτό που προωθούσε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Έτσι άλλο ζήτημα είναι το έλλειμμα και το κόκκινο στα οικονομικά των ασφαλιστικών ταμείων, με το όργιο της εισφοροδιαφυγής και τις εμφανείς επιπτώσεις της πρόσφατης ενοποίησης και άλλο οι προτάσεις από τις Βρυξέλες.
Eπειδή αυτές απαιτούν και συνέχεια στον εργασιακό μεσαίωνα που επαγγέλθηκε η παλιά παρέα του Λονδίνου που πέταξε την σκούφια της. Εκτός αν επικρατήσουν φωνές – λαγοί.
Υ.Γ. 1. - από την Κεντρική τράπεζα
2. - και τις άλλες
Σκούρα πάλι τα πράγματα με το ασφαλιστικό και δικαιολογημένα όλοι αναρωτιούνται με κομμένη την άνασσα τι θα γίνει.
Η κουβέντα, ανοίγει , λένε και με διαρροές , με την εξίσωση ορίων για άνδρες και γυναίκες στο Δημόσιο.
Βέβαια, είναι γεγονός, ότι η σημερινή Κυβέρνηση το φορτώθηκε το θέμα, με την υπόθεση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο που χάθηκε.
Μόνο, που η αλήθεια είναι άλλη.
Την οφείλουν όμως στον κόσμο, οι δύο συναρμόδιοι υπουργοί, για να γνωρίζουν όλοι, ότι το θέμα είναι και παλιό και οι ευθύνες έρχονται από το βαθύ χθες και αφορούν όλες τις πολιτικές των τελευταίων είκοσι χρόνων για το θέμα.
Πρόκειται στην ουσία, για την οδηγία 54/2006 αλλά η ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών είναι μία από τις επιπτώσεις στην περίπτωση υιοθέτησης της απόφασης.
Το μεγάλο στοίχημα λοιπόν , είναι , αν πραγματικά η Πολιτεία θα εγγυηθεί ως το τέλος το σύστημα Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης με πλήρη δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, γιατί καραδοκεί γι αυτούς ο κίνδυνος του τρίτου πυλώνα.
Η εναρμόνιση όμως του εσωτερικού δικαίου με την οδηγία , δεν δημιουργεί καμία υποχρέωση για τα υπόλοιπα ασφαλιστικά ταμεία, αφού αφορά μόνο το Δημόσιο.
Αυτό οφείλει, να αποσαφηνιστεί από το σημερινό πολιτικό χειρισμό του θέματος, που όλοι περιμένουν , ότι θα κάνει την διαφορά σε σχέση με αυτό που προωθούσε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Έτσι άλλο ζήτημα είναι το έλλειμμα και το κόκκινο στα οικονομικά των ασφαλιστικών ταμείων, με το όργιο της εισφοροδιαφυγής και τις εμφανείς επιπτώσεις της πρόσφατης ενοποίησης και άλλο οι προτάσεις από τις Βρυξέλες.
Eπειδή αυτές απαιτούν και συνέχεια στον εργασιακό μεσαίωνα που επαγγέλθηκε η παλιά παρέα του Λονδίνου που πέταξε την σκούφια της. Εκτός αν επικρατήσουν φωνές – λαγοί.
Υ.Γ. 1. - από την Κεντρική τράπεζα
2. - και τις άλλες
Η1Ν1: ΤΟ ΝΕΟ ΟΠΛΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ;
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ
Γράφει ο Κώστας Λάμπος
Ο Αμερικανισμός, αυτός ο εχθρός της ανθρωπότητας και φυσικά και του αμερικανικού λαού, ως καπιταλιστική βαρβαρότητα και "πολιτισμός του θανάτου", σύμφωνα με τον Αμερικανό, Jeremy Rifkin (*), αντιλαμβάνεται πως με το παραδοσιακό οπλοστάσιό του δεν μπορεί να γονατίσει την αγωνιζόμενη ανθρωπότητα που οραματίζεται ένα καλύτερο για όλους κόσμο. Γι' αυτό αναζητά νέες μορφές πολέμου "για την εξόντωση του 90% του παγκόσμιου πληθυσμού". Στόχος της παγκόσμιας καπιταλιστικής ελίτ, όπως διακηρύσσουν οι πολιτικοί εκφραστές της, είναι η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ για το 1/10 του παγκόσμιου πληθυσμού, που θα οικοδομηθεί, αφανίζοντας από το χάρτη τα περισσότερα έθνη και τις περισσότερες χώρες, πάνω στα κόκαλα πέντε-έξι δισεκατομμυρίων ανθρώπων και στις στάχτες του πολιτισμού και του πλανήτη.
Είναι προφανές πως η ηγεσία του καπιταλισμού της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης είτε ως αμερικανισμός, είτε ως κινεζισμός ή όποια άλλη μορφή θα πάρει στην πορεία είναι πιά μια πραγματική και ορατή απειλή για την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό της και γι' αυτό η ανθρωπότητα πρέπει να φροντίσει, ώστε να απαλλαγεί το συντομότερο από τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και να προχωρήσει στην κατάργηση της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής, στην κατάργηση κάθε μορφής εκμεταλλευτικής εξουσίας και να εγκαθιδρύσει ένα νέο κοινωνικοοικονομικό σύστημα που θα στηρίζεται στην ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ και θα προάγει την ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΙΑ, στα πλαίσια ενός Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.
Για όσο διάστημα θα διστάζουμε και θα αδρανούμε να αποστασιοποιηθούμε, να αυτονομηθούμε και να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως άτομα, ως κοινωνίες και ως ανθρωπότητα, για το ίδιο διάστημα ο αμερικανισμός ως παγκοσμιοποιημένος νατοϊκός και τοπικός φασισμός θα κάνει χρήση του εξουσιαστικού Φόβου, της θεσμικής, δομικής και κρατικής βίας και τρομοκρατίας, θα εξαπολύει καταιγίδες σκοταδιστικής προπαγάντας και θα απεργάζεται στα εργαστήρια του θανάτου σχεδιασμένες επιδημίες και άλλες σύγχρονες μορφές εξόντωσης των Λαών και της εργαζόμενης Ανθρωπότητας μέχρι να επιβάλλει την παγκόσμια φασιστική Νέα Τάξη. Όμως δεν μπορεί να είναι μοίρα της Ανθρωπότητας η καπιταλιστική βαρβαρότητα, ιδιαίτερα σήμερα που ο τεράστιος συσσωρευμένος πνευματικός-επιστημονικός πλούτος και η ασύλληπτη τεχνολογική επανάσταση μπορούν να εγγυηθούν έναν καλύτερο, ένα ανθρωπινότερο κόσμο.
Οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού είναι καιρός να συνειδητοποιήσουν πως είναι πιά η ώρα τους να γράψουν τις επόμενες σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας και του Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού, τις επόμενες σελίδες της ιστορίας της Ανθρωπότητας.
Ανθρωπότητα όμως δεν είναι "οι άλλοι", ανθρωπότητα είμαστε εμείς ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί. Και το πρόβλημα δεν είναι των άλλων, αλλά δικό μας και όλων μας. Γι' αυτό μην ρωτάτε για ποιόν χτυπάει η καμπάνα, γιατί η καμπάνα χτυπάει για ολόκληρη την εργαζόμενη ανθρωπότητα, για τα δισεκατομμύρια θύματα του μανιακού καπιταλισμού, δηλαδή για εμάς, για μένα, για σένα για τα παιδιά μας, για όλους μας...
Γι’ αυτό ας βγάλουμε από την καθημερινότητά μας ότι άχρηστο μας προσφέρουν για να μας κρατάνε μακριά από τα πραγματικά άμεσα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα συμφέροντά μας και ας αρχίσουμε με το άμεσο κοινωνικό περιβάλλον μας ένα γόνιμο διάλογο για το Σήμερα, για το Αύριο, για το Μέλλον το δικό μας, της πόλης μας, της πατρίδας μας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κόσμου ολόκληρου, χωρίς να ξεχνάμε, πως, όσο το Μέλλον, που σχεδιάζεται και προδια-γράφεται Σήμερα, τόσο θα σχεδιάζεται χωρίς εμάς και θα γραφτεί εναντίον μας.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΒΙΝΤΕΟ**
ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ...ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΤΕ..
ΠΡΑΞΕΤΕ ΚΑΙ ΣΥΜΠΡΑΞΕΤΕ...
http://www.youtube.com/watch?v=gEVv2Sqc1uU&feature=play
___________________
* Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Αμερικανισμός και παγκοσμιοποίηση, Οικονομία του Φόβου και της Παρακμής, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΖΗΣΗ, ΑΘΗΝΑ
Γράφει ο Κώστας Λάμπος
Ο Αμερικανισμός, αυτός ο εχθρός της ανθρωπότητας και φυσικά και του αμερικανικού λαού, ως καπιταλιστική βαρβαρότητα και "πολιτισμός του θανάτου", σύμφωνα με τον Αμερικανό, Jeremy Rifkin (*), αντιλαμβάνεται πως με το παραδοσιακό οπλοστάσιό του δεν μπορεί να γονατίσει την αγωνιζόμενη ανθρωπότητα που οραματίζεται ένα καλύτερο για όλους κόσμο. Γι' αυτό αναζητά νέες μορφές πολέμου "για την εξόντωση του 90% του παγκόσμιου πληθυσμού". Στόχος της παγκόσμιας καπιταλιστικής ελίτ, όπως διακηρύσσουν οι πολιτικοί εκφραστές της, είναι η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ για το 1/10 του παγκόσμιου πληθυσμού, που θα οικοδομηθεί, αφανίζοντας από το χάρτη τα περισσότερα έθνη και τις περισσότερες χώρες, πάνω στα κόκαλα πέντε-έξι δισεκατομμυρίων ανθρώπων και στις στάχτες του πολιτισμού και του πλανήτη.
Είναι προφανές πως η ηγεσία του καπιταλισμού της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης είτε ως αμερικανισμός, είτε ως κινεζισμός ή όποια άλλη μορφή θα πάρει στην πορεία είναι πιά μια πραγματική και ορατή απειλή για την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό της και γι' αυτό η ανθρωπότητα πρέπει να φροντίσει, ώστε να απαλλαγεί το συντομότερο από τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και να προχωρήσει στην κατάργηση της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής, στην κατάργηση κάθε μορφής εκμεταλλευτικής εξουσίας και να εγκαθιδρύσει ένα νέο κοινωνικοοικονομικό σύστημα που θα στηρίζεται στην ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ και θα προάγει την ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΙΑ, στα πλαίσια ενός Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.
Για όσο διάστημα θα διστάζουμε και θα αδρανούμε να αποστασιοποιηθούμε, να αυτονομηθούμε και να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως άτομα, ως κοινωνίες και ως ανθρωπότητα, για το ίδιο διάστημα ο αμερικανισμός ως παγκοσμιοποιημένος νατοϊκός και τοπικός φασισμός θα κάνει χρήση του εξουσιαστικού Φόβου, της θεσμικής, δομικής και κρατικής βίας και τρομοκρατίας, θα εξαπολύει καταιγίδες σκοταδιστικής προπαγάντας και θα απεργάζεται στα εργαστήρια του θανάτου σχεδιασμένες επιδημίες και άλλες σύγχρονες μορφές εξόντωσης των Λαών και της εργαζόμενης Ανθρωπότητας μέχρι να επιβάλλει την παγκόσμια φασιστική Νέα Τάξη. Όμως δεν μπορεί να είναι μοίρα της Ανθρωπότητας η καπιταλιστική βαρβαρότητα, ιδιαίτερα σήμερα που ο τεράστιος συσσωρευμένος πνευματικός-επιστημονικός πλούτος και η ασύλληπτη τεχνολογική επανάσταση μπορούν να εγγυηθούν έναν καλύτερο, ένα ανθρωπινότερο κόσμο.
Οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού είναι καιρός να συνειδητοποιήσουν πως είναι πιά η ώρα τους να γράψουν τις επόμενες σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας και του Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού, τις επόμενες σελίδες της ιστορίας της Ανθρωπότητας.
Ανθρωπότητα όμως δεν είναι "οι άλλοι", ανθρωπότητα είμαστε εμείς ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί. Και το πρόβλημα δεν είναι των άλλων, αλλά δικό μας και όλων μας. Γι' αυτό μην ρωτάτε για ποιόν χτυπάει η καμπάνα, γιατί η καμπάνα χτυπάει για ολόκληρη την εργαζόμενη ανθρωπότητα, για τα δισεκατομμύρια θύματα του μανιακού καπιταλισμού, δηλαδή για εμάς, για μένα, για σένα για τα παιδιά μας, για όλους μας...
Γι’ αυτό ας βγάλουμε από την καθημερινότητά μας ότι άχρηστο μας προσφέρουν για να μας κρατάνε μακριά από τα πραγματικά άμεσα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα συμφέροντά μας και ας αρχίσουμε με το άμεσο κοινωνικό περιβάλλον μας ένα γόνιμο διάλογο για το Σήμερα, για το Αύριο, για το Μέλλον το δικό μας, της πόλης μας, της πατρίδας μας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κόσμου ολόκληρου, χωρίς να ξεχνάμε, πως, όσο το Μέλλον, που σχεδιάζεται και προδια-γράφεται Σήμερα, τόσο θα σχεδιάζεται χωρίς εμάς και θα γραφτεί εναντίον μας.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΒΙΝΤΕΟ**
ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ...ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΤΕ..
ΠΡΑΞΕΤΕ ΚΑΙ ΣΥΜΠΡΑΞΕΤΕ...
http://www.youtube.com/watch?v=gEVv2Sqc1uU&feature=play
___________________
* Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Αμερικανισμός και παγκοσμιοποίηση, Οικονομία του Φόβου και της Παρακμής, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΖΗΣΗ, ΑΘΗΝΑ
Νοτιοανατολική Ευρώπη: Κρίση και Προοπτικές .Ένα διεθνές συνέδριο που έδειξε την γύμνια της εξωτερικής πολιτικής μας
Η υπόθεση με το «όνομα» της πΓΔΜ», έχει τελειώσει !!!
Tου Κώστα. Μπετινάκη
Όταν ο πρεσβευτής της Σουηδίας την αποκαλεί «Μακεδονία», μέσα στην
καρδιά της Αθήνας και ενώπιον της ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών,
χωρίς ουδεμία αντίδραση, τότε το ζήτημα είναι φανερό πως έχει
«κλειδώσει» και είναι ουτοπικό να περιμένουμε εξελίξεις από τις επίτηδες
χρονίζουσες διαπραγματεύσεις.
Συνέβη στο Διεθνές Συνέδριο «Νοτιοανατολική Ευρώπη: Κρίση και
προοπτικές», που οργάνωσε το Κέντρο Ερευνών Προοδευτικής Πολιτικής στην
αίθουσα Δ. Μητρόπουλου του Μεγάρου Μουσικής.
Στο πάνελ βρισκόταν ο Σπύρος Κουβέλης, υφυπουργός Εξωτερικών που άκουσε
απαθής τα λεγόμενα του Σουηδού πρεσβευτή, παρόλο που «ομιλεί άπταιστα
αγγλικά», όπως αναφέρει το βιογραφικό που μας μοιρασε η γραμματεία του
συνεδρίου. Απαθής έμεινε και ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης
Βαρβιτσιώτης, που επίσης βρισκόταν στο πάνελ εκείνη τη στιγμή.
Ερωτήσεις-παρατηρήσεις δεν επιτράπηκαν στο τέλος της συνεδρίας αυτής.
Έτσι το θέμα πέρασε «απαρατήρητο».
Στο προηγούμενο πάνελ, είχε πάρει μέρος και ο αναπληρωτής υπουργός
Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας ενώ συνέδριο τελούσε "υπό την αιγίδα του
υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας".
«Οι διαπραγματεύσεις για την Δημοκρατία της Μακεδονίας», είπε,
αναπτύσσοντας το πρόγραμμα της σουηδικής προεδρίας για τα Βαλκάνια, ο
εκπρόσωπός της στην Αθήνα πρέσβης Hakan Malmkvist, «μπορούν να αρχίσουν
πολύ σύντομα, επειδή έχει σημειωθεί πρόοδος στη χώρα».
Ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις έκανε και για την ενταξιακή πορεία της
Τουρκίας, θίγοντας ακροφυγώς μόνο το Κυπριακό. Κατά τον κ. Malmkvist, η
Τουρκία και η Ισλανδία, (δύο μακρυνές γεωγραφικά χώρες), θα πρέπει να
γίνουν μέλη της ΕΕ. Ειδικότερα είπε, πως «συνεχίζονται οι
διαπραγματεύσεις καθώς συνεχίζονται οι μεταρρυθμίσεις».
Eπισήμανε πάντως, πως απαιτείται «ομοφωνία». Και ότι «έχουν να γίνουν
πολλά ακόμα στην Τουρκία, σε ζητήματα των πολιτικών ελευθεριών, της
ελευθερίας του Τύπου, του σεβασμού των μειονοτήτων και στην προώθηση του
Κυπριακού».
Κουβέντα φυσικά, για την παρουσία κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο, ή
για την υποχρέωση της Τουρκίας να ανοίξει τα λιμάνια και αεροδρόμιά της
σε κυπριακά πλοία και αεροπλάνα, αλλά και να αναγνωρίσει την Κυπριακή
Δημοκρατία, χώρα μέλος της ΕΕ, τμήμα του εδάφους της οποίας κατέχει η
Τουρκία.
Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα Daniel Speckhard από την έδρα του
ομιλητή ανήγγειλε πώς «η κυβέρνηση Ομπάμα έχει θέσι προτεραιότητα να
ενσωματωθούν τα Δυτικά Βαλκάνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση».
Για να τονίσει το ιδιαίτεραο αυτό ενδιαφέρον, είπε πως για το λόγο αυτό
πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στην περιοχή το ταξίδι του αντιπροέδρου των
ΗΠΑ Μπάιντεν, για την προώθηση της σταθερότητας».
Με λίγα λόγια ο Αμερικανός πρέσβης μα είπε ξεκάθαρα, πως ενορχηστρωτής
των εξελίξεων για την ενταξιακή πορεία κάποιων χωρών στην ΕΕ, είναι οι ΗΠΑ.
Παραδέχτηκε πάντως, πως σε πολλές υπό ένταξη χώρες κυριαρχεί η διαφθορά
και οι δωροδοκίες, ενώ για το Κοσσυφοπέδιο ανέφερε και το πρόβλημα της
διακίνησης ναρκωτικών. Ωστόσο είπε πως στο Κοσσυφοπέδιο υπάρχουν
Αμερικανοί σύμβουλοι. Ξέχασε να αναφέρει κάτι για μια από τις
σημαντικότερες αμερικανικές βάσεις στην Ευρώπη, που βρίσκεται στο
Κοσσυφοπέδιο. Ονομάζεται Camp Bondsteel και έχει έκταση 360.000
τετραγωνικά μέτρα. (ή 955 εκτάρια). Η εξωτερική περίμετρος της
αμερικανικής αυτής βάσης σε έδαφος που κάποτε ήταν αδιανόητο πως θα
πατούσε Αμερικανός στρατιώτης ξεπερνά τα 10 χιλιόμετρα. Βρίσκεται λίγο
έξω από την πόλη Φερίτζα (αλβανικά) ή Ουρόσεβατς (σερβικά), στο
νοτιοανατολικό Κοσσυφοπέδιο. Η βάση λειτουργεί από το 1999 και στεγάζει
4.000 στρατιώτες. Μία δεύτερη κοντά στο Γκνίλιανε, το Camp Montieth
φιλοξενεί 2.000 Αμερικανούς στρατιώτες.
Ο πρεσβευτής της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Αθήνα, Vladimir
Chkhikvishvili, αναφέρθιηκε στους νέους ενεργειακούς δρόμους και την
ανάπτυξη των ενεργειακών δομών που αναπτύσσονται στα Βαλκάνια. Εδικότερα
αναφέρθηκε στου αγωγούς Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και Southstream, χωρίς
να κάνει οποιαδήποτε αναφορά στις δλώσεις του πρωθυπουργού «περι
αναδιαπραγμάτευσης». Ανέφερε όμως, ότι το 1994, επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ,
ξεκίνησε το πρόγραμμα.
Αποσαφήνισε πάντως, πως οι αγωγοί αερίου και πετρελαίου, «δεν αποτελούν
πολιτικό συνωμοτικό σχέδιο για την κατάληψη της Ευρώπης», αλλά μία απλή
εμπορική σύμβαση.
Είπε ότι όπως ελπίζει, ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης θα
υλοποιηθεί μέσα στα τέλη του 2010 ή τις αρχές του 2011. Εξέφρασε την
ελπίδα ακόμα ότι μέσα; Στο 2011 ο αγωγός θα λειτουργήσει (will become
operational) «με προϋπόθεση την καλή θέληση των τριών χωρών». «Αφού
επικυρωθεί το Μάιο στο Σότσι, η συμφωνία της Γκαζπρομ με την ελληνική
εταιρία και οριστικοποιήσει τη συμφωνία και η Βουλγαρία».
Ήταν επίσης κατηγορηματικός για την «οικολογική ασφάλεια του αγωγού».
Ο αντιπρόεδρος της Βουλής της Κροατίας και πρόεδρος της Επιτροπής για
την Ευρωπαϊκή Ένταξη της Κροατίας Neven Mimica, αναφέρθηκε στις εργασίες
που συνεχίζονται για την ενταξιακή πορεία της χώρας του στην Ευρωπαϊκή
Ένωση. Με μεγάλη θέρμη ανέπτυξε τους λόγους για τους οποίους η χώρα του
είναι έτοιμη να ενταχθεί στην ΕΕ. Δεν ανέφερε πάντως λέξη πως μια χώρα
του πρωτοστάτησε στην διάλυση της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας δείχνει
διακαή πόθο να ενταχθεί σε μια άλλη διακρατική Ομοσπονδία. Και να γίνει
μέλος μαζί με τις άλλες πρώην γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες- ανεξάρτητα
κράτη πλέον, που επίσης θέλουν να γίνουν μέλη της ΕΕ. Δηλαδή κράτη που
διέλυσαν μια Ομοσπονδία θέλουν να γίνουν μέλη μιας άλλης. Για να
προσπαθήσουν να την διαλύσουν κι αυτή;
Ή μήπως αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που οι ΗΠΑ προωθούν τις «νέες αυτές
χώρες» να ενταχθούν στην Ευρώπη;
ΥΓ. Θέλω να ευχαριστήσω το Κέντρο Ερευνών Προοδευτικής Πολιτικής υπό την προεδρία του Γιάννου Παπαντωνίου, για την πρόσκληση να παρακολουθήσω το τόσο ενδιαφέρον συνέδριο, που ωστόσο, δεν έτυχε της δέουσας προβολής από τα Μέσα Λαϊκής Αποχαύνωσης.
http://www.styx.gr
Tου Κώστα. Μπετινάκη
Όταν ο πρεσβευτής της Σουηδίας την αποκαλεί «Μακεδονία», μέσα στην
καρδιά της Αθήνας και ενώπιον της ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών,
χωρίς ουδεμία αντίδραση, τότε το ζήτημα είναι φανερό πως έχει
«κλειδώσει» και είναι ουτοπικό να περιμένουμε εξελίξεις από τις επίτηδες
χρονίζουσες διαπραγματεύσεις.
Συνέβη στο Διεθνές Συνέδριο «Νοτιοανατολική Ευρώπη: Κρίση και
προοπτικές», που οργάνωσε το Κέντρο Ερευνών Προοδευτικής Πολιτικής στην
αίθουσα Δ. Μητρόπουλου του Μεγάρου Μουσικής.
Στο πάνελ βρισκόταν ο Σπύρος Κουβέλης, υφυπουργός Εξωτερικών που άκουσε
απαθής τα λεγόμενα του Σουηδού πρεσβευτή, παρόλο που «ομιλεί άπταιστα
αγγλικά», όπως αναφέρει το βιογραφικό που μας μοιρασε η γραμματεία του
συνεδρίου. Απαθής έμεινε και ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης
Βαρβιτσιώτης, που επίσης βρισκόταν στο πάνελ εκείνη τη στιγμή.
Ερωτήσεις-παρατηρήσεις δεν επιτράπηκαν στο τέλος της συνεδρίας αυτής.
Έτσι το θέμα πέρασε «απαρατήρητο».
Στο προηγούμενο πάνελ, είχε πάρει μέρος και ο αναπληρωτής υπουργός
Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας ενώ συνέδριο τελούσε "υπό την αιγίδα του
υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας".
«Οι διαπραγματεύσεις για την Δημοκρατία της Μακεδονίας», είπε,
αναπτύσσοντας το πρόγραμμα της σουηδικής προεδρίας για τα Βαλκάνια, ο
εκπρόσωπός της στην Αθήνα πρέσβης Hakan Malmkvist, «μπορούν να αρχίσουν
πολύ σύντομα, επειδή έχει σημειωθεί πρόοδος στη χώρα».
Ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις έκανε και για την ενταξιακή πορεία της
Τουρκίας, θίγοντας ακροφυγώς μόνο το Κυπριακό. Κατά τον κ. Malmkvist, η
Τουρκία και η Ισλανδία, (δύο μακρυνές γεωγραφικά χώρες), θα πρέπει να
γίνουν μέλη της ΕΕ. Ειδικότερα είπε, πως «συνεχίζονται οι
διαπραγματεύσεις καθώς συνεχίζονται οι μεταρρυθμίσεις».
Eπισήμανε πάντως, πως απαιτείται «ομοφωνία». Και ότι «έχουν να γίνουν
πολλά ακόμα στην Τουρκία, σε ζητήματα των πολιτικών ελευθεριών, της
ελευθερίας του Τύπου, του σεβασμού των μειονοτήτων και στην προώθηση του
Κυπριακού».
Κουβέντα φυσικά, για την παρουσία κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο, ή
για την υποχρέωση της Τουρκίας να ανοίξει τα λιμάνια και αεροδρόμιά της
σε κυπριακά πλοία και αεροπλάνα, αλλά και να αναγνωρίσει την Κυπριακή
Δημοκρατία, χώρα μέλος της ΕΕ, τμήμα του εδάφους της οποίας κατέχει η
Τουρκία.
Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα Daniel Speckhard από την έδρα του
ομιλητή ανήγγειλε πώς «η κυβέρνηση Ομπάμα έχει θέσι προτεραιότητα να
ενσωματωθούν τα Δυτικά Βαλκάνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση».
Για να τονίσει το ιδιαίτεραο αυτό ενδιαφέρον, είπε πως για το λόγο αυτό
πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στην περιοχή το ταξίδι του αντιπροέδρου των
ΗΠΑ Μπάιντεν, για την προώθηση της σταθερότητας».
Με λίγα λόγια ο Αμερικανός πρέσβης μα είπε ξεκάθαρα, πως ενορχηστρωτής
των εξελίξεων για την ενταξιακή πορεία κάποιων χωρών στην ΕΕ, είναι οι ΗΠΑ.
Παραδέχτηκε πάντως, πως σε πολλές υπό ένταξη χώρες κυριαρχεί η διαφθορά
και οι δωροδοκίες, ενώ για το Κοσσυφοπέδιο ανέφερε και το πρόβλημα της
διακίνησης ναρκωτικών. Ωστόσο είπε πως στο Κοσσυφοπέδιο υπάρχουν
Αμερικανοί σύμβουλοι. Ξέχασε να αναφέρει κάτι για μια από τις
σημαντικότερες αμερικανικές βάσεις στην Ευρώπη, που βρίσκεται στο
Κοσσυφοπέδιο. Ονομάζεται Camp Bondsteel και έχει έκταση 360.000
τετραγωνικά μέτρα. (ή 955 εκτάρια). Η εξωτερική περίμετρος της
αμερικανικής αυτής βάσης σε έδαφος που κάποτε ήταν αδιανόητο πως θα
πατούσε Αμερικανός στρατιώτης ξεπερνά τα 10 χιλιόμετρα. Βρίσκεται λίγο
έξω από την πόλη Φερίτζα (αλβανικά) ή Ουρόσεβατς (σερβικά), στο
νοτιοανατολικό Κοσσυφοπέδιο. Η βάση λειτουργεί από το 1999 και στεγάζει
4.000 στρατιώτες. Μία δεύτερη κοντά στο Γκνίλιανε, το Camp Montieth
φιλοξενεί 2.000 Αμερικανούς στρατιώτες.
Ο πρεσβευτής της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Αθήνα, Vladimir
Chkhikvishvili, αναφέρθιηκε στους νέους ενεργειακούς δρόμους και την
ανάπτυξη των ενεργειακών δομών που αναπτύσσονται στα Βαλκάνια. Εδικότερα
αναφέρθηκε στου αγωγούς Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και Southstream, χωρίς
να κάνει οποιαδήποτε αναφορά στις δλώσεις του πρωθυπουργού «περι
αναδιαπραγμάτευσης». Ανέφερε όμως, ότι το 1994, επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ,
ξεκίνησε το πρόγραμμα.
Αποσαφήνισε πάντως, πως οι αγωγοί αερίου και πετρελαίου, «δεν αποτελούν
πολιτικό συνωμοτικό σχέδιο για την κατάληψη της Ευρώπης», αλλά μία απλή
εμπορική σύμβαση.
Είπε ότι όπως ελπίζει, ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης θα
υλοποιηθεί μέσα στα τέλη του 2010 ή τις αρχές του 2011. Εξέφρασε την
ελπίδα ακόμα ότι μέσα; Στο 2011 ο αγωγός θα λειτουργήσει (will become
operational) «με προϋπόθεση την καλή θέληση των τριών χωρών». «Αφού
επικυρωθεί το Μάιο στο Σότσι, η συμφωνία της Γκαζπρομ με την ελληνική
εταιρία και οριστικοποιήσει τη συμφωνία και η Βουλγαρία».
Ήταν επίσης κατηγορηματικός για την «οικολογική ασφάλεια του αγωγού».
Ο αντιπρόεδρος της Βουλής της Κροατίας και πρόεδρος της Επιτροπής για
την Ευρωπαϊκή Ένταξη της Κροατίας Neven Mimica, αναφέρθηκε στις εργασίες
που συνεχίζονται για την ενταξιακή πορεία της χώρας του στην Ευρωπαϊκή
Ένωση. Με μεγάλη θέρμη ανέπτυξε τους λόγους για τους οποίους η χώρα του
είναι έτοιμη να ενταχθεί στην ΕΕ. Δεν ανέφερε πάντως λέξη πως μια χώρα
του πρωτοστάτησε στην διάλυση της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας δείχνει
διακαή πόθο να ενταχθεί σε μια άλλη διακρατική Ομοσπονδία. Και να γίνει
μέλος μαζί με τις άλλες πρώην γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες- ανεξάρτητα
κράτη πλέον, που επίσης θέλουν να γίνουν μέλη της ΕΕ. Δηλαδή κράτη που
διέλυσαν μια Ομοσπονδία θέλουν να γίνουν μέλη μιας άλλης. Για να
προσπαθήσουν να την διαλύσουν κι αυτή;
Ή μήπως αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που οι ΗΠΑ προωθούν τις «νέες αυτές
χώρες» να ενταχθούν στην Ευρώπη;
ΥΓ. Θέλω να ευχαριστήσω το Κέντρο Ερευνών Προοδευτικής Πολιτικής υπό την προεδρία του Γιάννου Παπαντωνίου, για την πρόσκληση να παρακολουθήσω το τόσο ενδιαφέρον συνέδριο, που ωστόσο, δεν έτυχε της δέουσας προβολής από τα Μέσα Λαϊκής Αποχαύνωσης.
http://www.styx.gr
13/11/09
O social-θολούρας των Τραπεζιτών
George: «Βρισκόμαστε μπροστά σε μια κοινωνία που έχει κρίσεις, αλλά και αλλαγές. Θα υπάρχουν περίοδοι που υπάρχουν περισσότεροι άνεργοι. Δεν μπορούμε να μιλάμε για μονιμότητα όλων. Δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο - και οι άνθρωποι σπάνε τα κουτάκια. Το θέμα είναι τι κάνει η πολιτεία. Θα εγκαταλείψει τον άνεργο στη μοίρα του ή θα τον προστατεύσει, θα τον επανεκπαιδεύσει, εν ανάγκη θα του εξασφαλίσει και κοινωνική εργασία; Αυτό το σύστημα φέρνουμε εμείς με διαφάνεια και αποτελεσματικότητα»
ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ….
Η ΥΒΕΤ εκπροσωπεί την Ελλάδα και ανακοινώνει την παραχώρηση δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι στους «μετανάστες».
Στο πλαίσιο του 2ου Φόρουμ Μειονοτικών Θεμάτων, που πραγματοποιήθηκε χθες και σήμερα στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, στη Γενεύη, με θέμα τη συμμετοχή των μειονοτήτων στην πολιτική ζωή, εκπρόσωπος της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στον ΟΗΕ, σε παρέμβασή του, αναφέρθηκε στη συμμετοχή των μειονοτήτων στην πολιτική ζωή της χώρας η Υβέτ Τζάρβις, ειδική σύμβουλος του Δημάρχου Αθηναίων, ανέφερε ότι η πρόσβαση των μεταναστών στα πολιτικά κόμματα, με εξαίρεση το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ, είναι περιορισμένη.
Ωστόσο από το 2005, συνέχισε, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, που είναι και ο νεοεκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας, με μια τολμηρή κίνηση κάλεσε τους μετανάστες να συμμετάσχουν στις εκλογές του Εθνικού Συμβουλίου του κόμματος και έθεσε ποσόστωση για τους μετανάστες, η οποία προβλέπει ότι οι σύνεδροι θα πρέπει να ψηφίσουν τουλάχιστον ένα μετανάστη, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η συμμετοχή τους στον σχεδιασμό της πολιτικής ατζέντας του κόμματος.
Με το μέτρο αυτό εξελέγησαν έξι μετανάστες μία εκ των οποίων και η ίδια, που τοποθετήθηκε επικεφαλής της Επιτροπής για τα θέματα των μεταναστών, η οποία επεξεργάστηκε σχέδιο νόμου περί μετανάστευσης, δημιούργησε ένα σχολείο εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας και ένα κέντρο νομικής στήριξης των μεταναστών.
Πάντως, οι πρωτοβουλίες αυτές χρειάζεται να ενισχυθούν ώστε οι μετανάστες να συμμετέχουν ενεργά στην εκλογική διαδικασία με πλήρη δικαιώματα, επεσήμανε. Πρόσθεσε ότι η ίδια, το 2002 εξελέγη στο Δημοτικό Συμβούλιο Αθηνών και είναι η πρώτη Αφροαμερικανίδα που κατέκτησε πολιτικό αξίωμα στην ιστορία της πόλης.
«Αναμένουμε από τη νέα κυβέρνηση να δώσει το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στους μετανάστες. Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου έχει δεσμευθεί να παραχωρήσει την ελληνική ιθαγένεια στους μετανάστες β' γενιάς και αυτό θα εξασφαλίσει την αποτελεσματικότερη συμμετοχή τους στην πολιτική ζωή της χώρας και την ανάδειξη των νέων ηγετών τους», κατέληξε η κ. Τζάρβις.
Στο φόρουμ μίλησαν για διακρίσεις κατά της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, ο δημοσιογράφος A. Ντεντέ και αντιπρόσωπος της «Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης στην Ευρώπη».
ΑΠΕ - ΜΠΕ
Στο πλαίσιο του 2ου Φόρουμ Μειονοτικών Θεμάτων, που πραγματοποιήθηκε χθες και σήμερα στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, στη Γενεύη, με θέμα τη συμμετοχή των μειονοτήτων στην πολιτική ζωή, εκπρόσωπος της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στον ΟΗΕ, σε παρέμβασή του, αναφέρθηκε στη συμμετοχή των μειονοτήτων στην πολιτική ζωή της χώρας η Υβέτ Τζάρβις, ειδική σύμβουλος του Δημάρχου Αθηναίων, ανέφερε ότι η πρόσβαση των μεταναστών στα πολιτικά κόμματα, με εξαίρεση το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ, είναι περιορισμένη.
Ωστόσο από το 2005, συνέχισε, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, που είναι και ο νεοεκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας, με μια τολμηρή κίνηση κάλεσε τους μετανάστες να συμμετάσχουν στις εκλογές του Εθνικού Συμβουλίου του κόμματος και έθεσε ποσόστωση για τους μετανάστες, η οποία προβλέπει ότι οι σύνεδροι θα πρέπει να ψηφίσουν τουλάχιστον ένα μετανάστη, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η συμμετοχή τους στον σχεδιασμό της πολιτικής ατζέντας του κόμματος.
Με το μέτρο αυτό εξελέγησαν έξι μετανάστες μία εκ των οποίων και η ίδια, που τοποθετήθηκε επικεφαλής της Επιτροπής για τα θέματα των μεταναστών, η οποία επεξεργάστηκε σχέδιο νόμου περί μετανάστευσης, δημιούργησε ένα σχολείο εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας και ένα κέντρο νομικής στήριξης των μεταναστών.
Πάντως, οι πρωτοβουλίες αυτές χρειάζεται να ενισχυθούν ώστε οι μετανάστες να συμμετέχουν ενεργά στην εκλογική διαδικασία με πλήρη δικαιώματα, επεσήμανε. Πρόσθεσε ότι η ίδια, το 2002 εξελέγη στο Δημοτικό Συμβούλιο Αθηνών και είναι η πρώτη Αφροαμερικανίδα που κατέκτησε πολιτικό αξίωμα στην ιστορία της πόλης.
«Αναμένουμε από τη νέα κυβέρνηση να δώσει το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στους μετανάστες. Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου έχει δεσμευθεί να παραχωρήσει την ελληνική ιθαγένεια στους μετανάστες β' γενιάς και αυτό θα εξασφαλίσει την αποτελεσματικότερη συμμετοχή τους στην πολιτική ζωή της χώρας και την ανάδειξη των νέων ηγετών τους», κατέληξε η κ. Τζάρβις.
Στο φόρουμ μίλησαν για διακρίσεις κατά της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, ο δημοσιογράφος A. Ντεντέ και αντιπρόσωπος της «Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης στην Ευρώπη».
ΑΠΕ - ΜΠΕ
H «μακεδονική εθνική ταυτότητα» το αγκάθι για τη «Συμφωνία»
Τα Σκόπια δεν θέλουν, μόνο «σιωπηρή αποδοχή» , αλλά ρητή αναγνώριση!!!!
«Δεν υφίσταται σύμφωνη γνώμη από την ελληνική πλευρά περί μακεδονικής ταυτότητας και αυτό πρέπει να το ξέρουμε για να μην μας συμβεί να μας το ανακοινώσει κάποιος και να εκπλαγούμε», δήλωσε σήμερα στα Σκόπια, ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, Νίκολα Γκρούεφσκι.
Σύμφωνα με τον κ. Γκρούεφσκι, έως σήμερα και ανεξαρτήτως του ποιος είναι στην κυβέρνηση στην Ελλάδα, «σε καμιά περίπτωση, η ελληνική πλευρά δεν έχει δείξει ετοιμότητα για συνομιλίες σχετικά με το ζήτημα της μακεδονικής ταυτότητας».
«Αυτό αποτελεί ένα από τα σοβαρά προβλήματα, παρά το γεγονός ότι στο εσωτερικό συνεχώς δεχόμαστε υποδείξεις, σύφωνα με τις οποίες, εάν καταφέρουμε να διασφαλίσουμε το ζήτημα της ταυτότητας, όλα τα άλλα δεν είναι σημαντικά. Όχι μόνο δεν υπάρχουν εγγυήσεις από την ελληνική πλευρά για την ταυτότητα, αλλά δεν θέλουν καν να συνομιλήσουν γι' αυτό. Είναι κάτι που δεν τους ενδιαφέρει», υποστήριξε ο κ. Γκρούεφσκι.
Ο αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης «Σοσιαλδημοκρατική Ένωση» (SDSM), Μπράνκο Τσερβένκοφσκι, και μερίδα πολιτικών αναλυτών στα Σκόπια διατύπωσαν την άποψη πως «αν η χώρα εξασφαλίσει εγγυήσεις για τη διαφύλαξη της μακεδονικής εθνικής ταυτότητας και γλώσσας, τότε πρέπει να προχωρήσει σε ένα συμβιβασμό στο θέμα της ονομασίας».
Σχολιάζοντας τις αναφορές αυτές, ο κ. Γκρούεφσκι σημείωσε ότι δεν συνάδει να κάνει μαθήματα για το ζήτημα αυτό ο κ. Τσερβένκοφσκι.
«Ήταν επί πολλά χρόνια στην εξουσία και δεν έλαβε καμιά σχετική απόφαση. Τώρα σχολιάζει κάτι το οποίο θα μπορούσε ο ίδιος να λύσει, ωστόσο δεν τα κατάφερε. Ο άνθρωπος αυτός τόσα χρόνια ήταν στην εξουσία, είχε το ζήτημα στα χέρια του, το μετέφερε σε άλλους και τώρα μας παραδίδει μαθήματα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Γκρούεφσκι.
Τέλος, ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ επανέλαβε τη θέση ότι οποιαδήποτε λύση προωθηθεί στο ζήτημα της ονομασίας θα τεθεί σε δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ.
ΑΠΕ - ΜΠΕ
«Δεν υφίσταται σύμφωνη γνώμη από την ελληνική πλευρά περί μακεδονικής ταυτότητας και αυτό πρέπει να το ξέρουμε για να μην μας συμβεί να μας το ανακοινώσει κάποιος και να εκπλαγούμε», δήλωσε σήμερα στα Σκόπια, ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, Νίκολα Γκρούεφσκι.
Σύμφωνα με τον κ. Γκρούεφσκι, έως σήμερα και ανεξαρτήτως του ποιος είναι στην κυβέρνηση στην Ελλάδα, «σε καμιά περίπτωση, η ελληνική πλευρά δεν έχει δείξει ετοιμότητα για συνομιλίες σχετικά με το ζήτημα της μακεδονικής ταυτότητας».
«Αυτό αποτελεί ένα από τα σοβαρά προβλήματα, παρά το γεγονός ότι στο εσωτερικό συνεχώς δεχόμαστε υποδείξεις, σύφωνα με τις οποίες, εάν καταφέρουμε να διασφαλίσουμε το ζήτημα της ταυτότητας, όλα τα άλλα δεν είναι σημαντικά. Όχι μόνο δεν υπάρχουν εγγυήσεις από την ελληνική πλευρά για την ταυτότητα, αλλά δεν θέλουν καν να συνομιλήσουν γι' αυτό. Είναι κάτι που δεν τους ενδιαφέρει», υποστήριξε ο κ. Γκρούεφσκι.
Ο αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης «Σοσιαλδημοκρατική Ένωση» (SDSM), Μπράνκο Τσερβένκοφσκι, και μερίδα πολιτικών αναλυτών στα Σκόπια διατύπωσαν την άποψη πως «αν η χώρα εξασφαλίσει εγγυήσεις για τη διαφύλαξη της μακεδονικής εθνικής ταυτότητας και γλώσσας, τότε πρέπει να προχωρήσει σε ένα συμβιβασμό στο θέμα της ονομασίας».
Σχολιάζοντας τις αναφορές αυτές, ο κ. Γκρούεφσκι σημείωσε ότι δεν συνάδει να κάνει μαθήματα για το ζήτημα αυτό ο κ. Τσερβένκοφσκι.
«Ήταν επί πολλά χρόνια στην εξουσία και δεν έλαβε καμιά σχετική απόφαση. Τώρα σχολιάζει κάτι το οποίο θα μπορούσε ο ίδιος να λύσει, ωστόσο δεν τα κατάφερε. Ο άνθρωπος αυτός τόσα χρόνια ήταν στην εξουσία, είχε το ζήτημα στα χέρια του, το μετέφερε σε άλλους και τώρα μας παραδίδει μαθήματα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Γκρούεφσκι.
Τέλος, ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ επανέλαβε τη θέση ότι οποιαδήποτε λύση προωθηθεί στο ζήτημα της ονομασίας θα τεθεί σε δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ.
ΑΠΕ - ΜΠΕ
Οι Ραβίνοι του Χρήματος ο αντικανονικός Αρχοντώνης και οι Έλληνες
Δανείζομαι τα σχόλια των αναγνωστών:
«O Βαρθολομαίος είναι το κατάλληλο άτομο για το βραβείο των Μακκαβαίων.
'Οπως έχει αποδείξει επανειλημμένα, βλέπει και αυτός τον Ελληνισμό ως μίασμα.
Ειδικά ό,τι έχει να κάνει με αρχαίους Έλληνες .
Βλέπει αρχαία κολόνα και παθαίνει έμφραγμα. Νομίζει ότι στον Όλυμπο εδρεύει ο Γιαχβέ.
Γι'αυτόν οι μόνοι που υπάρχουν διαχρονικά είναι οι ρωμιοί υπήκοοι της παλιάς οθωμανικής λαμπρής αυτοκρατορίας που της έκοψε η σάλτσα από κάτι ξεβράκωτους κατσαπλιάδες ελλαδίτες που επαναστάτησαν ενώ περνούσαν μια χαρά -μυστήριο πράγμα, και οι απόγονοί τους, μελλοντικοί υπήκοοι της νεο- οθωμανικής αυτοκρατορίας που ετοιμάζουν.
Αυτή την ιδέα υπηρετεί πιστά .
'Όνειρα θερινής νυκτός με ξεσκέπαστα οπίσθια.
Ξέρουν όμως που δίνουν τα βραβεία οι αρχι-ραβίνοι. Το ζήτημα είναι να ξυπνήσουμε κι'εμείς κάποτε και απονείμουμε τα ανάλογα βραβεία.
Π.χ το Μέγα Παράσημο Της Ανοικτής Παλάμης ή του Λουτρού Μετ' Αρωμάτων , την ανώτατη επίτιμη διάκριση του Ποδιού Μετά Κλωτσιάς , κάτι τέλος πάντων .
Δεν μπορεί τέτοιον ηγέτη της χριστιανοσύνης να τον βραβεύουν μόνο οι Εβραίοι!»
<< «...καὶ ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τ... «...καὶ ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων...» Μὴν ξεχνᾶμε καὶ τοὺς Μακκαβαίους «υἱοὺς τοῦ φωτὸς» τοῦ Ἄμος Κιτάϊ, ποὺ θέλανε νὰ ἀνεβάσουνε καὶ στὴν Ἐπίδαυρο... Φαντάζομαι ἡ κυρία Κέλερ (ἢ Κάλερ), ἡ κυρία Μπιρμπίλ, κλπ, δὲν θὰ εἶχαν ἀντίῤῥησιν...>>
Από το κείμενο του αρχιραβίνου Shimon Apisdorf γίνεται αντιληπτό ότι τον βράβευσαν σαν αποστάτη και εξωμότη του ελληνικού πολιτισμού και της ημετέρας παιδείας. Σαν παιδί του «Ισραήλ» εντός του «Γένους των Ρωμιών».
Σαν Εβραιο-ελληνα, και σαν Τούρκο αξιωματούχο.
Ο Αρχοντώνης, είναι εχθρός και αντίπαλος του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ στοιχείου στην ορθόδοξη εκκλησία .
Η ελληνική εκκλησία, συνδέεται με τον ελληνικό λαό, με την αφομοίωση των ελληνικών πολιτιστικών στοιχείων , και των στοιχείων της προηγούμενης θρησκείας,(πχ Διόσκουροι-Άγιος Νικόλαος, πηγές Νυμφών-αγιάσματα κλπ), και με την συμμετοχή λαϊκών ιερέων, (πχ.Παπαφλέσσας) ,στον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία και ελευθερία.
Να μην ξεχνούμε ότι το «Πατριαρχείο», απαγόρευσε το 1820, την βάπτιση των Ελλήνων, με ελληνικά ονόματα.
Τα ζητήματα αυτά όμως αφορούν τους Έλληνες πολίτες.
Τους Έλληνες επισκόπους, που είναι οι φύλακες, του «οικοδομήματος», πρέπει να τους απασχολεί η εφαρμογή των «ιερών κανόνων».
-Δεν ζήτησα από τους επισκόπους της ελληνικής εκκλησίας να υιοθετήσουν την άποψή μου, για τις ποδίτσες και τα ξιφίδια, αν και θα έπρεπε, για λόγους, αρχής, να είναι αντίθετοι, με την εκλογή τεκτόνων, μητροπολιτών, Αρχιεπισκόπων, και Πατριαρχών.
-Δεν ζήτησα από τους επισκόπους, να υιοθετήσουν την άποψή μου, για το ρόλο που επιφυλάσσει η Παγκόσμια Διακυβέρνηση στο Πατριαρχείο, στα πλαίσια του νέο-οθωμανισμού. -Δεν ζήτησα από τους επισκόπους, να υιοθετήσουν την άποψή μου, για το ρόλο που επιφυλάσσει η Cia, στον Αρχοντώνη, για τον Ρωσσικό Χώρο, και ιδίως για την Ουκρανία.
Μια απλή απάντηση ζήτησα ,στο ερώτημα:
-Ισχύει ο 65ος Αποστολικός κανόνας;
-Και εάν ναι, θα εφαρμοστεί;
Η ερώτηση , απευθύνεται στην Ιερά Σύνοδο. Και τον Αρχιεπίσκοπο.
Σπύρος Χατζάρας
ΥΓ. Η Αντικανονική «επίσκεψη»του Αρχοντώνη στην Συναγωγή της NY. δεν αφορά, μόνο στην ελληνική εκκλησία. Οι Αποστολικοί κανόνες, ισχύουν και για τα άλλα Ορθόδοξα Πατριαρχεία, τις αυτοκέφαλες εκκλησίες, και τους μητροπολίτες της διασποράς. Είναι αδύνατο να την κρύψουν κάτω από το χαλί. Χρειάζονται ξεκάθαρες απαντήσεις.
Κάνε με Τούρκο Πασά μου Να αγιάσω
http://www.apogevmatini.gr/?p=52394
Το «πράσινο φως» για την πλήρωση θέσεων του Οικουμενικού Θρόνου από Αρχιερείς που δεν έχουν την τουρκική υπηκοότητα -και πλέον μπορούν να την αποκτήσουν, διατηρώντας παράλληλα αυτήν που ήδη έχουν- έδωσε η κυβέρνηση Ερντογάν.
Η ιστορική αυτή απόφαση της τουρκικής πλευράς ικανοποιεί ένα πάγιο αίτημα της Ελλάδας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ανοίγει το δρόμο για τη στελέχωση του Πατριαρχείου με Ιεράρχες ελληνικής ή άλλης υπηκοότητας, κάτι που η Συνθήκη της Λωζάννης, ογδόντα έξι χρόνια πριν, είχε αποτρέψει (σ.σ. μέχρι σήμερα η Τουρκία δεν έδινε ούτε άδειες παραμονής και εργασίας σε μη Τούρκους υπηκόους κληρικούς).
Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνεται από την επιστολή του Οικουμενικού Πατριάρχη προς τους Αρχιερείς του Θρόνου εκτός Τουρκίας, την οποία δημοσιεύει η «Α».
Ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας ενημερώνει τους επαρχιούχους Ιεράρχες για την ιστορική συμφωνία και τους καλεί να… ετοιμάσουν τα χαρτιά τους για την Τουρκία, προκειμένου να διασωθεί η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης.
Στο κείμενό του ο κ. Βαρθολομαίος εξηγεί ότι το πρώτο βήμα έγινε σε συνάντηση που είχε ο κ. Ερντογάν τον Ιανουάριο του 2008 «μετά του Εξοχωτάτου κ. Κωνσταντίνου Καραμανλή, πρωθυπουργού τότε της Ελλάδος, και της Εξοχ. Υπουργού Εξωτερικών Εριτίμου κ. Μπακογιάννη».
Ο κ. Ερντογάν «είχε την καλωσύνην να υποσχεθή ότι προς διευκόλυνσιν της Εκκλησίας, η Έντιμος Κυβέρνησίς του θα παράσχη την τουρκικήν υπηκοότητα εις τους εν τω εξωτερικώ μη Τούρκους υπηκόους Αρχιερείς του Θρόνου, εφ’ όσον ούτοι το επιθυμούν, χωρίς υποχρέωσιν παραιτήσεως εκ της ην ήδη ούτοι κατέχουν ετέρας υπηκοότητος», λέει ο Οικουμενικός Πατριάρχης και σημειώνει ότι αν συνεχιστεί η παρούσα κατάσταση «θα αντιμετωπίσωμεν προσεχώς μεγάλας δυσκολίας περί την στελέχωσιν και ευστάθειαν του αγιωτάτου Αποστολικού Οικουμενικού Θρόνου εν τη σεβασμία φυσική Αυτού καθέδρα και την ανάδειξιν νέων Πατριαρχών εις το μέλλον».
Ο κ. Βαρθολομαίος προσθέτει πως ύστερα από την «ιστορικήν απόφασιν» της Τουρκίας το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατέληξε «εις την απόφασιν όπως ολοθύμως προτείνωμεν εις πάντας τους μη έχοντας την τουρκικήν υπηκοότητα Ιερωτάτους Μητροπολίτας του Θρόνου να κάμουν χρήσιν του ευεργετήματος τούτου, εφ’ όσον ασφαλώς το επιθυμούν, χωρίς η αποδοχή της προσφοράς ταύτης να αποτελεί μείωσιν, ουδέ κατ’ ελάχιστον, της εθνικής εκάστου φιλοτιμίας, αφού, ως ελέχθη, δεν τίθεται θέμα απαρνήσεως της ην ήδη κατέχει ετέρας υπηκοότητος».
Από τους παραλήπτες της επιστολής εξαιρούνται οι Επίσκοποι των Μητροπόλεων των «Νέων Χωρών» στην Ελλάδα, αλλά συμπεριλαμβάνονται οι Αρχιερείς της ημιαυτόνομης Εκκλησίας της Κρήτης και της, απευθείας υπαγόμενης στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, περιφέρειας των Δωδεκανήσων
Έγκυροι κύκλοι διερωτούνται τι θα γίνει με τους Έλληνες Μητροπολίτες των λεγομένων Νέων Χωρών που διοικητικά υπάγονται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο; Στην Κρήτη, δηλαδή, ή στη Ρόδο θα αποκτήσουμε Μητροπολίτες με... Τουρκική υπηκοότητα;
Και, ακόμη περισσότερο, στην Αμερική και στις άλλες Μητροπόλεις του Απόδημου Ελληνισμού, που επίσης διοικητικά υπάγονται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, και οι οποίοι είναι ταγοί της Ορθοδοξίας και του ελληνισμού, οι Ιεράρχες θα γίνουν Τούρκοι;
Ομογενειακοί παράγοντες, που βρίσκονται επίσης στην πρωτεύουσα, τόνιζαν πως «Δεν θα ανεχθούμε να έχει τουρκική υπηκοότητα ο αρχιεπίσκοπός μας. Εάν θέλει ο κ. Βαρθολομαίος να εξασφαλίσει ιεράρχες για το Φανάρι ας στρέψει αλλού το βλέμμα και τις προσπάθειές του».
Πρόσθεταν, μάλιστα, για να δώσουν έμφαση στην όλη υπόθεση: «Στην Αμερική και αλλού, η Εκκλησία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην Ελληνική εκπαίδευση των παιδιών μας. Είναι δυνατόν ο προκαθήμενος της Εκκλησίας να έχει τουρκική υπηκοότητα;
Η τουρκική υπηκοότητα εξ αντικειμένου συνεπάγεται και ορισμένους περιορισμούς κλπ.
Τι θα κάνει την 25η Μαρτίου ο Αρχιεπίσκοπος; Τι θα πει στα Ελληνόπουλα για το 1821 ο ...Τουρκικής υπηκοότητας Ιεράρχης;»
Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με πληροφορίες των ΜΜΕ, στην καταρχήν συμφωνία κατέληξαν ο Οικουμενικός Πατριάρχης και ο Τούρκος πρωθυπουργός στη διάρκεια συνάντησης που είχαν στις 15 Αυγούστου στη νήσο Πρίγκηπο. Κατά την ίδια εφημερίδα, η συμφωνία γνωστοποιήθηκε από τον ίδιο τον κ. Βαρθολομαίο στη 1 Νοεμβρίου, στη διάρκεια της επίσκεψής του στις ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια γεύματος με τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο.
Σύμφωνα, εξάλλου, με ομογενειακό ΜΜΕ, ο κ. Ερντογάν ανέφερε στον Οικουμενικό Πατριάρχη προφορικώς ότι θα ικανοποιηθεί το αίτημα και ζήτησε να σταλούν οι σχετικές αιτήσεις των ιεραρχών. Το θέμα συζητήθηκε στην Ιερά Σύνοδο και στάλθηκαν επιστολές στους εκτός Τουρκίας ιεράρχες του Φαναρίου, προκειμένου να υποβάλουν στο πατριαρχείο, εφόσον το επιθυμούν, το αίτημά τους περί απόκτησης της Τουρκικής υπηκοότητας.
Το μέτρο ισχύει για όλους τους ιεράρχες που ανήκουν στο εκκλησιαστικό κλίμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, συγκεκριμένα για τον αρχιεπίσκοπο και τους ιεράρχες της αρχιεπισκοπής Αμερικής, τους μητροπολίτες της Ευρώπης, τον αρχιεπίσκοπο και τους ιεράρχες της Αυστραλίας, τον αρχιεπίσκοπο και τους ιεράρχες της Αγγλίας, τους μητροπολίτες Κορέας, Χονγκ Κονγκ, Καναδά, Νότιας Αμερικής, για τον αρχιεπίσκοπο και τους ιεράρχες της Κρήτης, καθώς και για τους ιεράρχες της Δωδεκανήσου.
Σημειώνεται, τέλος, ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο συντηρείται κυρίως με τους πόρους που του εξασφαλίζουν οι ελληνο-ορθόδοξες μητροπόλεις του εξωτερικού, χωρίς να είναι βέβαιο αν αποδίδεται από τον Οικουμενικό Πατριάρχη λογαριασμός για τα έξοδα και τις δαπάνες, αφού τα χρήματα που προωθούνται στο Φανάρι ανήκουν στους ομογενείς πιστούς.
http://www.inkarp.com/ipb/index.php?showtopic=41353
«O Βαρθολομαίος είναι το κατάλληλο άτομο για το βραβείο των Μακκαβαίων.
'Οπως έχει αποδείξει επανειλημμένα, βλέπει και αυτός τον Ελληνισμό ως μίασμα.
Ειδικά ό,τι έχει να κάνει με αρχαίους Έλληνες .
Βλέπει αρχαία κολόνα και παθαίνει έμφραγμα. Νομίζει ότι στον Όλυμπο εδρεύει ο Γιαχβέ.
Γι'αυτόν οι μόνοι που υπάρχουν διαχρονικά είναι οι ρωμιοί υπήκοοι της παλιάς οθωμανικής λαμπρής αυτοκρατορίας που της έκοψε η σάλτσα από κάτι ξεβράκωτους κατσαπλιάδες ελλαδίτες που επαναστάτησαν ενώ περνούσαν μια χαρά -μυστήριο πράγμα, και οι απόγονοί τους, μελλοντικοί υπήκοοι της νεο- οθωμανικής αυτοκρατορίας που ετοιμάζουν.
Αυτή την ιδέα υπηρετεί πιστά .
'Όνειρα θερινής νυκτός με ξεσκέπαστα οπίσθια.
Ξέρουν όμως που δίνουν τα βραβεία οι αρχι-ραβίνοι. Το ζήτημα είναι να ξυπνήσουμε κι'εμείς κάποτε και απονείμουμε τα ανάλογα βραβεία.
Π.χ το Μέγα Παράσημο Της Ανοικτής Παλάμης ή του Λουτρού Μετ' Αρωμάτων , την ανώτατη επίτιμη διάκριση του Ποδιού Μετά Κλωτσιάς , κάτι τέλος πάντων .
Δεν μπορεί τέτοιον ηγέτη της χριστιανοσύνης να τον βραβεύουν μόνο οι Εβραίοι!»
<< «...καὶ ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τ... «...καὶ ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων...» Μὴν ξεχνᾶμε καὶ τοὺς Μακκαβαίους «υἱοὺς τοῦ φωτὸς» τοῦ Ἄμος Κιτάϊ, ποὺ θέλανε νὰ ἀνεβάσουνε καὶ στὴν Ἐπίδαυρο... Φαντάζομαι ἡ κυρία Κέλερ (ἢ Κάλερ), ἡ κυρία Μπιρμπίλ, κλπ, δὲν θὰ εἶχαν ἀντίῤῥησιν...>>
Από το κείμενο του αρχιραβίνου Shimon Apisdorf γίνεται αντιληπτό ότι τον βράβευσαν σαν αποστάτη και εξωμότη του ελληνικού πολιτισμού και της ημετέρας παιδείας. Σαν παιδί του «Ισραήλ» εντός του «Γένους των Ρωμιών».
Σαν Εβραιο-ελληνα, και σαν Τούρκο αξιωματούχο.
Ο Αρχοντώνης, είναι εχθρός και αντίπαλος του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ στοιχείου στην ορθόδοξη εκκλησία .
Η ελληνική εκκλησία, συνδέεται με τον ελληνικό λαό, με την αφομοίωση των ελληνικών πολιτιστικών στοιχείων , και των στοιχείων της προηγούμενης θρησκείας,(πχ Διόσκουροι-Άγιος Νικόλαος, πηγές Νυμφών-αγιάσματα κλπ), και με την συμμετοχή λαϊκών ιερέων, (πχ.Παπαφλέσσας) ,στον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία και ελευθερία.
Να μην ξεχνούμε ότι το «Πατριαρχείο», απαγόρευσε το 1820, την βάπτιση των Ελλήνων, με ελληνικά ονόματα.
Τα ζητήματα αυτά όμως αφορούν τους Έλληνες πολίτες.
Τους Έλληνες επισκόπους, που είναι οι φύλακες, του «οικοδομήματος», πρέπει να τους απασχολεί η εφαρμογή των «ιερών κανόνων».
-Δεν ζήτησα από τους επισκόπους της ελληνικής εκκλησίας να υιοθετήσουν την άποψή μου, για τις ποδίτσες και τα ξιφίδια, αν και θα έπρεπε, για λόγους, αρχής, να είναι αντίθετοι, με την εκλογή τεκτόνων, μητροπολιτών, Αρχιεπισκόπων, και Πατριαρχών.
-Δεν ζήτησα από τους επισκόπους, να υιοθετήσουν την άποψή μου, για το ρόλο που επιφυλάσσει η Παγκόσμια Διακυβέρνηση στο Πατριαρχείο, στα πλαίσια του νέο-οθωμανισμού. -Δεν ζήτησα από τους επισκόπους, να υιοθετήσουν την άποψή μου, για το ρόλο που επιφυλάσσει η Cia, στον Αρχοντώνη, για τον Ρωσσικό Χώρο, και ιδίως για την Ουκρανία.
Μια απλή απάντηση ζήτησα ,στο ερώτημα:
-Ισχύει ο 65ος Αποστολικός κανόνας;
-Και εάν ναι, θα εφαρμοστεί;
Η ερώτηση , απευθύνεται στην Ιερά Σύνοδο. Και τον Αρχιεπίσκοπο.
Σπύρος Χατζάρας
ΥΓ. Η Αντικανονική «επίσκεψη»του Αρχοντώνη στην Συναγωγή της NY. δεν αφορά, μόνο στην ελληνική εκκλησία. Οι Αποστολικοί κανόνες, ισχύουν και για τα άλλα Ορθόδοξα Πατριαρχεία, τις αυτοκέφαλες εκκλησίες, και τους μητροπολίτες της διασποράς. Είναι αδύνατο να την κρύψουν κάτω από το χαλί. Χρειάζονται ξεκάθαρες απαντήσεις.
Κάνε με Τούρκο Πασά μου Να αγιάσω
http://www.apogevmatini.gr/?p=52394
Το «πράσινο φως» για την πλήρωση θέσεων του Οικουμενικού Θρόνου από Αρχιερείς που δεν έχουν την τουρκική υπηκοότητα -και πλέον μπορούν να την αποκτήσουν, διατηρώντας παράλληλα αυτήν που ήδη έχουν- έδωσε η κυβέρνηση Ερντογάν.
Η ιστορική αυτή απόφαση της τουρκικής πλευράς ικανοποιεί ένα πάγιο αίτημα της Ελλάδας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ανοίγει το δρόμο για τη στελέχωση του Πατριαρχείου με Ιεράρχες ελληνικής ή άλλης υπηκοότητας, κάτι που η Συνθήκη της Λωζάννης, ογδόντα έξι χρόνια πριν, είχε αποτρέψει (σ.σ. μέχρι σήμερα η Τουρκία δεν έδινε ούτε άδειες παραμονής και εργασίας σε μη Τούρκους υπηκόους κληρικούς).
Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνεται από την επιστολή του Οικουμενικού Πατριάρχη προς τους Αρχιερείς του Θρόνου εκτός Τουρκίας, την οποία δημοσιεύει η «Α».
Ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας ενημερώνει τους επαρχιούχους Ιεράρχες για την ιστορική συμφωνία και τους καλεί να… ετοιμάσουν τα χαρτιά τους για την Τουρκία, προκειμένου να διασωθεί η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης.
Στο κείμενό του ο κ. Βαρθολομαίος εξηγεί ότι το πρώτο βήμα έγινε σε συνάντηση που είχε ο κ. Ερντογάν τον Ιανουάριο του 2008 «μετά του Εξοχωτάτου κ. Κωνσταντίνου Καραμανλή, πρωθυπουργού τότε της Ελλάδος, και της Εξοχ. Υπουργού Εξωτερικών Εριτίμου κ. Μπακογιάννη».
Ο κ. Ερντογάν «είχε την καλωσύνην να υποσχεθή ότι προς διευκόλυνσιν της Εκκλησίας, η Έντιμος Κυβέρνησίς του θα παράσχη την τουρκικήν υπηκοότητα εις τους εν τω εξωτερικώ μη Τούρκους υπηκόους Αρχιερείς του Θρόνου, εφ’ όσον ούτοι το επιθυμούν, χωρίς υποχρέωσιν παραιτήσεως εκ της ην ήδη ούτοι κατέχουν ετέρας υπηκοότητος», λέει ο Οικουμενικός Πατριάρχης και σημειώνει ότι αν συνεχιστεί η παρούσα κατάσταση «θα αντιμετωπίσωμεν προσεχώς μεγάλας δυσκολίας περί την στελέχωσιν και ευστάθειαν του αγιωτάτου Αποστολικού Οικουμενικού Θρόνου εν τη σεβασμία φυσική Αυτού καθέδρα και την ανάδειξιν νέων Πατριαρχών εις το μέλλον».
Ο κ. Βαρθολομαίος προσθέτει πως ύστερα από την «ιστορικήν απόφασιν» της Τουρκίας το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατέληξε «εις την απόφασιν όπως ολοθύμως προτείνωμεν εις πάντας τους μη έχοντας την τουρκικήν υπηκοότητα Ιερωτάτους Μητροπολίτας του Θρόνου να κάμουν χρήσιν του ευεργετήματος τούτου, εφ’ όσον ασφαλώς το επιθυμούν, χωρίς η αποδοχή της προσφοράς ταύτης να αποτελεί μείωσιν, ουδέ κατ’ ελάχιστον, της εθνικής εκάστου φιλοτιμίας, αφού, ως ελέχθη, δεν τίθεται θέμα απαρνήσεως της ην ήδη κατέχει ετέρας υπηκοότητος».
Από τους παραλήπτες της επιστολής εξαιρούνται οι Επίσκοποι των Μητροπόλεων των «Νέων Χωρών» στην Ελλάδα, αλλά συμπεριλαμβάνονται οι Αρχιερείς της ημιαυτόνομης Εκκλησίας της Κρήτης και της, απευθείας υπαγόμενης στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, περιφέρειας των Δωδεκανήσων
Έγκυροι κύκλοι διερωτούνται τι θα γίνει με τους Έλληνες Μητροπολίτες των λεγομένων Νέων Χωρών που διοικητικά υπάγονται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο; Στην Κρήτη, δηλαδή, ή στη Ρόδο θα αποκτήσουμε Μητροπολίτες με... Τουρκική υπηκοότητα;
Και, ακόμη περισσότερο, στην Αμερική και στις άλλες Μητροπόλεις του Απόδημου Ελληνισμού, που επίσης διοικητικά υπάγονται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, και οι οποίοι είναι ταγοί της Ορθοδοξίας και του ελληνισμού, οι Ιεράρχες θα γίνουν Τούρκοι;
Ομογενειακοί παράγοντες, που βρίσκονται επίσης στην πρωτεύουσα, τόνιζαν πως «Δεν θα ανεχθούμε να έχει τουρκική υπηκοότητα ο αρχιεπίσκοπός μας. Εάν θέλει ο κ. Βαρθολομαίος να εξασφαλίσει ιεράρχες για το Φανάρι ας στρέψει αλλού το βλέμμα και τις προσπάθειές του».
Πρόσθεταν, μάλιστα, για να δώσουν έμφαση στην όλη υπόθεση: «Στην Αμερική και αλλού, η Εκκλησία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην Ελληνική εκπαίδευση των παιδιών μας. Είναι δυνατόν ο προκαθήμενος της Εκκλησίας να έχει τουρκική υπηκοότητα;
Η τουρκική υπηκοότητα εξ αντικειμένου συνεπάγεται και ορισμένους περιορισμούς κλπ.
Τι θα κάνει την 25η Μαρτίου ο Αρχιεπίσκοπος; Τι θα πει στα Ελληνόπουλα για το 1821 ο ...Τουρκικής υπηκοότητας Ιεράρχης;»
Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με πληροφορίες των ΜΜΕ, στην καταρχήν συμφωνία κατέληξαν ο Οικουμενικός Πατριάρχης και ο Τούρκος πρωθυπουργός στη διάρκεια συνάντησης που είχαν στις 15 Αυγούστου στη νήσο Πρίγκηπο. Κατά την ίδια εφημερίδα, η συμφωνία γνωστοποιήθηκε από τον ίδιο τον κ. Βαρθολομαίο στη 1 Νοεμβρίου, στη διάρκεια της επίσκεψής του στις ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια γεύματος με τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο.
Σύμφωνα, εξάλλου, με ομογενειακό ΜΜΕ, ο κ. Ερντογάν ανέφερε στον Οικουμενικό Πατριάρχη προφορικώς ότι θα ικανοποιηθεί το αίτημα και ζήτησε να σταλούν οι σχετικές αιτήσεις των ιεραρχών. Το θέμα συζητήθηκε στην Ιερά Σύνοδο και στάλθηκαν επιστολές στους εκτός Τουρκίας ιεράρχες του Φαναρίου, προκειμένου να υποβάλουν στο πατριαρχείο, εφόσον το επιθυμούν, το αίτημά τους περί απόκτησης της Τουρκικής υπηκοότητας.
Το μέτρο ισχύει για όλους τους ιεράρχες που ανήκουν στο εκκλησιαστικό κλίμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, συγκεκριμένα για τον αρχιεπίσκοπο και τους ιεράρχες της αρχιεπισκοπής Αμερικής, τους μητροπολίτες της Ευρώπης, τον αρχιεπίσκοπο και τους ιεράρχες της Αυστραλίας, τον αρχιεπίσκοπο και τους ιεράρχες της Αγγλίας, τους μητροπολίτες Κορέας, Χονγκ Κονγκ, Καναδά, Νότιας Αμερικής, για τον αρχιεπίσκοπο και τους ιεράρχες της Κρήτης, καθώς και για τους ιεράρχες της Δωδεκανήσου.
Σημειώνεται, τέλος, ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο συντηρείται κυρίως με τους πόρους που του εξασφαλίζουν οι ελληνο-ορθόδοξες μητροπόλεις του εξωτερικού, χωρίς να είναι βέβαιο αν αποδίδεται από τον Οικουμενικό Πατριάρχη λογαριασμός για τα έξοδα και τις δαπάνες, αφού τα χρήματα που προωθούνται στο Φανάρι ανήκουν στους ομογενείς πιστούς.
http://www.inkarp.com/ipb/index.php?showtopic=41353
STOPCARTEL: Να εφαρμοσθούν οι μηχανισμοί ρύθμισης στην Ελλάδα και να προστεθούν νέοι.
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΓΟΡΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ
13-11-2009
Γράφει ο Γιώργος Κοσμόπουλος
gcosmopoulos@stopcartel.org
Καθώς η οικονομική κρίση μαίνεται στην Ελλάδα και συνεχώς βαθαίνει, αποδεικνύεται ότι η αγορά απέτυχε να αυτορυθμιστεί. Τώρα που φαίνεται ότι ο μόνος τρόπος διάσωσης του υπάρχοντος οικονομικού συστήματος και αποτροπής της ολοκληρωτικής κατάρρευσης της λειτουργίας της ελληνικής οικονομίας είναι η πρακτική παρέμβασης τού κράτους, δηλαδή ανάληψης των ζημιών και σκληρή πληρωμή τους από τους φορολογουμένους πολίτες , μια θεμελιώδης διαπίστωση είναι απαραίτητη.
Οι οικονομία και στην Ελλάδα αναπτύχθηκε βασιζόμενη στη θεωρία της ελεύθερης αγοράς , η οποία όμως προϋπέθετε και την λειτουργία συγκεκριμένων ρυθμιστικών μηχανισμών αποτροπής της ασυδοσίας, των Αντιμονοπωλιακών νόμων. Η υπερσυγκέντρωση οικονομικών λειτουργιών στα χεριά λίγων μεγάλων επιχειρήσεων ,δηλαδή η δημιουργία Καρτέλ τα οποία λειτουργούσαν σαν μονοπώλια, η συνεπαγομένη κατάχρηση της οικονομικής δύναμης τους με ακραίες οικονομικές συμπεριφορές σε βάρος ασθενέστερων επιχειρήσεων και οι αλόγιστες συμπράξεις-συγχωνεύσεις, οδήγησαν σε ένα άνευ προηγουμένου καθεστώς ασυδοσίας.
Η ασυδοσία αυτή, οδήγησε προοδευτικά, σε ανεξέλεγκτα ράλι τιμών, προϊόντα και υπηρεσίες, με τελικό θύμα τον αδύναμο πολίτη, καταναλωτη, μικρο- επιχειρηματία.
Η κατάσταση αυτή μπορούσε να αποτραπεί. Υπήρχαν οι Αντιμονοπωλιακές νομοθεσίες-εργαλεία με τα οποία το κράτος μπορούσε να ελέγχει , να εμποδίζει και να τιμωρεί αυτές τις πρακτικες. Σε κάποιες περιπτώσεις δειλά και ατελώς το έκανε, στις περισσότερες αδυνατούσε.
Οι Αντιμονοπωλιακοί νομοί υπήρχαν και υπάρχουν, η τεραστία όμως οικονομική δύναμη που οι ισχυρές επιχειρήσεις απέκτησαν με την ανοχή των κυβερνήσεων διαχρονικά, εμπόδιζαν και εμποδίζουν την εφαρμογή τους.
Η ασυδοσία της αγοράς η στηριγμένη στην απληστία και την αίσθηση της απόλυτης δύναμης των ισχυρών, οδήγησε την οικονομία στην σημερινή τραγική θέση, οπού το τίμημα πληρώνουν ήδη οι πολλοί. Πολίτες, φορολογουμενοι, καταναλωτες.
Τώρα που «το πάνω χέρι» εκ των πραγμάτων φαίνεται να το παίρνει το ταμείο των πολιτών, θα πρέπει να απαιτηθεί από τους διαχειριστές του, δηλαδή τους πολιτικούς να κάνουν χρήση της ευκαιρίας.
Να επιβληθεί φρένο στην ασυδοσία των λίγων ισχυρών του χρήματος.
Να απαιτηθεί άμεση εφαρμογή των Αντιμονοπωλιακών νομών.
Να εκφρασθούν και να επιβληθούν νέες αυστηρότατες νομοθεσίες αποτροπής και τιμωρίας των κάθε είδους αρπακτικών golden boys και old men.
Το STOPCARTEL είχε ζητήσει από την προηγούμενη κυβέρνηση να προχωρήσει σε ουσιαστική ενεργοποίηση της αρμόδιας από τον νομό για την εποπτεία της αγοράς, Επιτροπης Ανταγωνισμού.
-Να κάνει θεσμική αναδιάρθρωση ,ώστε να απαλλάξει την Επιτροπή Ανταγωνισμού από τον εξωφρενικό θεσμικό εναγκαλισμό των εκπροσώπων των ασύδοτων ισχυρών, του ΣΕΒ.
-Να διορίζει την Επιτροπή Ανταγωνισμού όχι ο υπουργός αλλά η Βουλή.
-Να θεσπίσει νέες αυστηρές νομοθεσίες αποτροπής και τιμωρίας των παρανόμων πρακτικών των μεγάλων ισχυρών επιχειρήσεων, μετατρέποντας τα αδικήματα του Αντιμονοπωλιακού νομού σε κακουργήματα.
-Να πληροφορείται και να γνωρίζει ο μέσος Έλληνας και ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας για τα δικαιώματα του τα οποία απορρέουν από τις αρχές του Αντιμονοπωλιακού νομού ώστε να προστατεύεται στον οικονομικό χώρο στον οποίο κινείται, μέσα από συνεχείς εκστρατείες ενημέρωσης.
-Να προστατεύει νομοθετικά τα θύματα των καρτέλ
Η προηγούμενη κυβέρνηση είχε κωφεύσει σε όλα τα αιτήματα.Καί όταν μετά τη διεθνή εκστρατεία τού STOPCARTEL για το θέμα υποχρεώθηκε θεσμικά να εκδιώξει τον ΣΕΒ από την Αντιμονοπωλιακή Αρχή, τον διόρισε άτυπα και τον έβαλε από το παράθυρο.
Τα ελεγχόμενα Ελληνικά ΜΜΕ ποτέ δεν ανάφεραν τίποτε.
Η χρηματοδότηση της ιδιωτικής οικονομίας από το δημόσιο ταμείο τής οποίας αποδέκτες υπήρξαν οι τράπεζες και μάλιστα με δανεικά υψηλού κόστους και η οποία ποτέ δεν πέρασε προς τη πραγματική οικονομική ραχοκοκαλιά των μικρομεσαίων,από μόνη της υπήρξε οικονομικά και πολιτικά απαραδεκτη.Θα έπρεπε να συνοδευτεί από όλες τις παραπάνω και ακόμα περισσότερες πολιτικές.
Μπροστά στην οδυνηρή κατάσταση τής δημόσιας και ιδιωτικής οικονομίας τής χώρας, η νέα κυβέρνηση οφείλει στα πλαίσια των άμεσων μεταρρυθμίσεων πού πρέπει να προχωρήσει, να ενσωματώσει κατ'ελάχιστο τις παραπάνω θεσμικές αλλαγές πού θα δώσουν ένα σκληρό πολιτικό μήνυμα στην ασύδοτη ελληνική αγορά.
Αν δεν γίνει τώρα, τα αποτελέσματα των όποιων παρεμβάσεων θα είναι λογιστικά, θα είναι προσωρινά και στη συνεχεία οδυνηρά για όλους.
Τώρα είναι η ώρα της Πολιτικής.
13-11-2009
Γράφει ο Γιώργος Κοσμόπουλος
gcosmopoulos@stopcartel.org
Καθώς η οικονομική κρίση μαίνεται στην Ελλάδα και συνεχώς βαθαίνει, αποδεικνύεται ότι η αγορά απέτυχε να αυτορυθμιστεί. Τώρα που φαίνεται ότι ο μόνος τρόπος διάσωσης του υπάρχοντος οικονομικού συστήματος και αποτροπής της ολοκληρωτικής κατάρρευσης της λειτουργίας της ελληνικής οικονομίας είναι η πρακτική παρέμβασης τού κράτους, δηλαδή ανάληψης των ζημιών και σκληρή πληρωμή τους από τους φορολογουμένους πολίτες , μια θεμελιώδης διαπίστωση είναι απαραίτητη.
Οι οικονομία και στην Ελλάδα αναπτύχθηκε βασιζόμενη στη θεωρία της ελεύθερης αγοράς , η οποία όμως προϋπέθετε και την λειτουργία συγκεκριμένων ρυθμιστικών μηχανισμών αποτροπής της ασυδοσίας, των Αντιμονοπωλιακών νόμων. Η υπερσυγκέντρωση οικονομικών λειτουργιών στα χεριά λίγων μεγάλων επιχειρήσεων ,δηλαδή η δημιουργία Καρτέλ τα οποία λειτουργούσαν σαν μονοπώλια, η συνεπαγομένη κατάχρηση της οικονομικής δύναμης τους με ακραίες οικονομικές συμπεριφορές σε βάρος ασθενέστερων επιχειρήσεων και οι αλόγιστες συμπράξεις-συγχωνεύσεις, οδήγησαν σε ένα άνευ προηγουμένου καθεστώς ασυδοσίας.
Η ασυδοσία αυτή, οδήγησε προοδευτικά, σε ανεξέλεγκτα ράλι τιμών, προϊόντα και υπηρεσίες, με τελικό θύμα τον αδύναμο πολίτη, καταναλωτη, μικρο- επιχειρηματία.
Η κατάσταση αυτή μπορούσε να αποτραπεί. Υπήρχαν οι Αντιμονοπωλιακές νομοθεσίες-εργαλεία με τα οποία το κράτος μπορούσε να ελέγχει , να εμποδίζει και να τιμωρεί αυτές τις πρακτικες. Σε κάποιες περιπτώσεις δειλά και ατελώς το έκανε, στις περισσότερες αδυνατούσε.
Οι Αντιμονοπωλιακοί νομοί υπήρχαν και υπάρχουν, η τεραστία όμως οικονομική δύναμη που οι ισχυρές επιχειρήσεις απέκτησαν με την ανοχή των κυβερνήσεων διαχρονικά, εμπόδιζαν και εμποδίζουν την εφαρμογή τους.
Η ασυδοσία της αγοράς η στηριγμένη στην απληστία και την αίσθηση της απόλυτης δύναμης των ισχυρών, οδήγησε την οικονομία στην σημερινή τραγική θέση, οπού το τίμημα πληρώνουν ήδη οι πολλοί. Πολίτες, φορολογουμενοι, καταναλωτες.
Τώρα που «το πάνω χέρι» εκ των πραγμάτων φαίνεται να το παίρνει το ταμείο των πολιτών, θα πρέπει να απαιτηθεί από τους διαχειριστές του, δηλαδή τους πολιτικούς να κάνουν χρήση της ευκαιρίας.
Να επιβληθεί φρένο στην ασυδοσία των λίγων ισχυρών του χρήματος.
Να απαιτηθεί άμεση εφαρμογή των Αντιμονοπωλιακών νομών.
Να εκφρασθούν και να επιβληθούν νέες αυστηρότατες νομοθεσίες αποτροπής και τιμωρίας των κάθε είδους αρπακτικών golden boys και old men.
Το STOPCARTEL είχε ζητήσει από την προηγούμενη κυβέρνηση να προχωρήσει σε ουσιαστική ενεργοποίηση της αρμόδιας από τον νομό για την εποπτεία της αγοράς, Επιτροπης Ανταγωνισμού.
-Να κάνει θεσμική αναδιάρθρωση ,ώστε να απαλλάξει την Επιτροπή Ανταγωνισμού από τον εξωφρενικό θεσμικό εναγκαλισμό των εκπροσώπων των ασύδοτων ισχυρών, του ΣΕΒ.
-Να διορίζει την Επιτροπή Ανταγωνισμού όχι ο υπουργός αλλά η Βουλή.
-Να θεσπίσει νέες αυστηρές νομοθεσίες αποτροπής και τιμωρίας των παρανόμων πρακτικών των μεγάλων ισχυρών επιχειρήσεων, μετατρέποντας τα αδικήματα του Αντιμονοπωλιακού νομού σε κακουργήματα.
-Να πληροφορείται και να γνωρίζει ο μέσος Έλληνας και ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας για τα δικαιώματα του τα οποία απορρέουν από τις αρχές του Αντιμονοπωλιακού νομού ώστε να προστατεύεται στον οικονομικό χώρο στον οποίο κινείται, μέσα από συνεχείς εκστρατείες ενημέρωσης.
-Να προστατεύει νομοθετικά τα θύματα των καρτέλ
Η προηγούμενη κυβέρνηση είχε κωφεύσει σε όλα τα αιτήματα.Καί όταν μετά τη διεθνή εκστρατεία τού STOPCARTEL για το θέμα υποχρεώθηκε θεσμικά να εκδιώξει τον ΣΕΒ από την Αντιμονοπωλιακή Αρχή, τον διόρισε άτυπα και τον έβαλε από το παράθυρο.
Τα ελεγχόμενα Ελληνικά ΜΜΕ ποτέ δεν ανάφεραν τίποτε.
Η χρηματοδότηση της ιδιωτικής οικονομίας από το δημόσιο ταμείο τής οποίας αποδέκτες υπήρξαν οι τράπεζες και μάλιστα με δανεικά υψηλού κόστους και η οποία ποτέ δεν πέρασε προς τη πραγματική οικονομική ραχοκοκαλιά των μικρομεσαίων,από μόνη της υπήρξε οικονομικά και πολιτικά απαραδεκτη.Θα έπρεπε να συνοδευτεί από όλες τις παραπάνω και ακόμα περισσότερες πολιτικές.
Μπροστά στην οδυνηρή κατάσταση τής δημόσιας και ιδιωτικής οικονομίας τής χώρας, η νέα κυβέρνηση οφείλει στα πλαίσια των άμεσων μεταρρυθμίσεων πού πρέπει να προχωρήσει, να ενσωματώσει κατ'ελάχιστο τις παραπάνω θεσμικές αλλαγές πού θα δώσουν ένα σκληρό πολιτικό μήνυμα στην ασύδοτη ελληνική αγορά.
Αν δεν γίνει τώρα, τα αποτελέσματα των όποιων παρεμβάσεων θα είναι λογιστικά, θα είναι προσωρινά και στη συνεχεία οδυνηρά για όλους.
Τώρα είναι η ώρα της Πολιτικής.
Η Προδοσία της Βορείου Ηπείρου από την ΚΚΕ αε.
Η Δευτέρα Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ (Νοέμβριος 1934) κατήγγειλε ως «ιμπεριαλιστικό αλυτρωτισμό» την διεκδίκησιν της Β. Ηπείρου από την Ελλάδα.
Γράφει ο ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΕΣΗΣ
Ο Ν. Ζαχαριάδης μάλιστα, στην ομιλίαν του προς την μετά το 6ο Συνέδριον του ΚΚΕ, Ολομέλειαν της Κ.Ε. του ΚΚΕ (14-15 Ιουν. 1936) απεκάλεσε την διεκδίκησιν της Β. Ηπείρου «καταχτητική βλέψη». Συγκεκριμένως είπεν:
«Η πλουτοκρατία και η αντίδραση, αν και τρέμουν για τη Μακεδονία και Θράκη, όμως, παραγνωρίζοντας τις ιδιομορφίες των επαρχιών αυτών και πρώτα απ' όλα την πολυεθνική σύνθεση τους και εφαρμόζοντας αυτού επάνω πολιτική οικονομικής αποστράγγισης και τρομοκρατικού ξεφαντώματος, δεν φτάνουν παρά σε αντίθετα αποτελέσματα απ' αυτά που θέλουν... Το χειρότερο ακόμα είναι ότι η πλουτοκρατορία της χώρας μας και ο φασισμός αντιπροβάλλουν και αυτοί καταχτητικές βλέψεις πάνω στη Βόρειο Ήπειρο, το Μοναστήρι είτε την Ανατολική Ρωμυλία και έτσι σπρώχνουν τα πράγματα πιο γοργά προς πολεμικές καταστροφικές περιπέτειες» («Κομμουνιστική Επιθεώρηση», αρ. 23 της 1ης Ιουλίου 1936, σελ. 6)......
Περαιτέρω ο Ν. Ζαχαριάδης εις συνέντευξίν του στην εφημερίδα «Εμπρός» (26 Μαΐου 1945) εδήλωσε ότι είναι εναντίον της Ελληνικής διεκδικήσεως της Β. Ηπείρου διότι «θ' απετέλει παράγοντα κινδύνου, διά την ειρήνη και τη σύμπραξι των βαλκανικών χωρών»!
Στην συνέντευξίν του Ν. Ζαχαριάδη απήντησε αμέσως ο Γεώργιος Παπανδρέου («Εμπρός» 27 Μαΐου 1945) ως έξης:
«Όφείλομεν να ομολογήαωμεν ότι ο Ν. Ζαχαριάδης ωμίλησε με ανεπιφύλακτον ειλικρίνειαν εις την οποίαν δεν μας έχουν συνηθίσει οι εδώ αναπληρωταί του.
Μέχρι τούδε το ΚΚΕ εζήτει δημοψήφισμα διά την Βόρειον Ήπειρον, ενώ ταυτοχρόνως συνειργάζετο με τους κομμουνιστάς της Αλβανίας διά την εξόντωσιν των Ελλήνων πατριωτών της Βορείου Ηπείρου. Εζήτει επίσης το ΚΚΕ «στρατηγικήν διαρρύθμισιν των Ελληνο-βουλγαρικών συνόρων» αλλά κατόπιν «φιλικής συνεννοήσεως των δύο χωρών», το οποίον σημαίνει ότι ενεπιστεύετο εις την καλήν θέλησιν των Βουλγάρων την παραχώρησιν συνόρων ασφαλείας εις την Ελλάδα. Ο κ. Ζαχαριάδης με τας ωμάς δηλώσεις του καταργεί την μέθοδον αυτήν της απάτης και προτιμά να προκαλέση το έθνος.
Του εκφράζομεν τας ευχαριστίας μας και ευχόμεθα την αυτήν τακτικήν να συνέχιση και εις το μέλλον, διά να πεισθή επι τέλους ολόκληρος ο Ελληνικός λαός και ιδίως οι θλιβεροί εαμικοί οπαδοί περί της «εθνικής» πολιτείας του κομμουνιστικού κόμματος».
Η εφημερίς «Εμπρός» εδημοσίευσε (26 Ιουνίου 1945) ιδιόγραφον δήλωσιν του Ν. Ζαχαριάδη ότι: «η διατύπωσις Ελληνικών αξιώσεων για την Β. Ήπειρο και Ανατολική Ρωμυλία... θ' απειλούσε εξαιρετικά την ειρήνη και την συνεργασία στα Βαλκάνια».
Την προδοτικήν στάσιν του ΚΚΕ έναντι της Β. Ηπείρου θα επιβεβαίωση και το μέλος του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Ζήσης Ζωγράφος, ο οποίος εις άρθρον στο κομμουνιστικό περιοδικό «Νέος Κόσμος» (τεύχος 9, Σεπ. 1950 σελ. 641-660) υπό τον τίτλον «Μερικά ζητήματα της πολιτικής μας γραμμής» διεκήρυξε ότι «Βορειοηπειρωτικό ζήτημα δεν υπάρχει»!!
Εις αυτά προσθέτω και την ομιλίαν του Ν. Ζαχαριάδη στην 7ην Ολομέλειαν της Κ.Ε. του ΚΚΕ (Μάιος 1950) όπου ειπεν:
«Σήμερα στην Ελλάδα έχουμε μιά πορεία ανασυγκρότησης και συγκέντρωσης των δημοκρατικών δυνάμεων. Το πιο αρνητικό κι εδώ είναι ότι πολύ ασθενικά εκδηλώνεται στην πορεία αυτή η επίδραση των πιο συνεπών δημοκρατικών παραγόντων στη ζωή της Χώρας, όπως είναι το ΕΑΜ, το ΑΚΕ, το ΚΚΕ. Το δικό μας καθήκον είναι να επιταχύνουμε την πορεία αυτή με την συσπείρωση όλων των δημοκρατικών δυνάμεων σ' ένα μέτωπο, σ' ένα συνασπισμό με καθαρό δημοκρατικό πρόγραμμα. Αυτό ανάμεσα στα άλλα, σημαίνει ότι από το πρόγραμμα αυτό πρέπει να λείψουν όλα εκείνα τα ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΑ ΑΓΚΑΘΙΑ, όπως οι εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος των λαϊκών δημοκρατιών της Αλβανίας και της Βουλγαρίας που δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να χύνουν νερό στο μύλο της αμερικανοκρατίας» (Ν. Ζαχαριάδη: «Μερικά ζητήματα από την κατάσταση και την κομματική ζωή», ομιλία του εις 7ην Ολομέλειαν της Κ.Ε. του ΚΚΕ, (Μάης 1950), έκδοσις ΚΚΕ, σελ. 22).
Τον Μάιον του 1950 συνήλθε η 7η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ στην οποίαν ωμίλησε ο Ζαχαριάδης αναφορικώς προς τας διεκδικήσεις της Ελλάδος έναντι της Αλβανίας και Βουλγαρίας. Συγκεκριμένως είπεν:
«Μέσα στη Βουλή, γνωστοί δημοκρατικοί παράγοντες, παρασέρνονται από τη μοναρχοφασιστική πίεση και πρωτοστατούν στο εθνικιστικό παραλήρημα με τη διατύπωση εδαφικών αξιώσεων, σε βάρος της Αλβανίας και της Βουλγαρίας. Οι αναβιώσεις αυτές, είναι υποτροπή των σοβαρών λαθών, που με τη δική μας ανοχή ή πρωτοβουλία βαρύνουν και αμαυρώνουν την ένδοξη εαμική κληρονομιά και που σήμερα πρέπει να ξεπεραστούν πέρα για πέρα, γιατί το ξεπέρασμα τους αποτελεί το πρώτο γνώρισμα για έναν συνεπή δημοκράτη και αγωνιστή και για την ειρήνη. Πρέπει και εμείς και οι φίλοι και συναγωνιστές μας να καταλάβουμε καλά και καθαρά ότι οποιαδήποτε υποχώρηση μας, στο σημείο αυτό είναι άμεση εκ μέρους μας υποστήριξη στ' αμερικανικά πολεμικά σχέδια, στη δημιουργία του άξονα Αθήνα-Βελιγράδι, στο τράβηγμα της Ελλάδας στις τυχοδιωκτικές Αγγλοσαξωνικές περιπέτειες ενάντια στη Σοβιετική Ένωση και τις Λαϊκές Δημοκρατίες...» (Ν. Ζαχαριάδης: «Μερικά ζητήματα από την κατάσταση και την κομματική ζωή» σελ. 23-24).
Στην ιδίαν Ολομέλειαν, το μέλος του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Δ. Βλαντάς κατεδίκασε τας εθνικάς διεκδικήσεις ειπών:
«Από παράγοντες της "Δημοκρατικής Παράταξης" ακούστηκαν και μέσα στην μοναρχοφασιστική Βουλή εθνικιστικές κραυγές για «Βόρεια Ήπειρο», για «στρατηγική διαρρύθμιση των βορείων συνόρων» κλπ. Πρέπει να πούμε όμως τώρα ανοιχτά πως κάναμε λάθος και ότι δεν θα ανεχθούμε να γίνεται και από φίλους μας σωβινιστικό λαθρεμπόριο μέσα στο λαό, με τις διεκδικήσεις της «Βόρειας Ηπείρου» και της «στρατηγικής διαρρύθμισης των συνόρων μας προς βορράν», αντικειμενικά είναι σαν να βοηθάνε την αμερικανοκρατία και τον μοναρχοφαοισμό στον πόλεμο που προετοιμάζει κατά της Σοβιετικής Ένωσης και των λαϊκών δημοκρατιών, στην πρώτη σειρά κατά της Αλβανίας και Βουλγαρίας» (Δ. Βλαντάς: «Εισήγησις εις την 7ην Ολομέλειαν της Κ.Ε. του ΚΚΕ» έκδ. 1956, σελ. 35-36).
Κι άλλο υψηλό κομμουνιστικό στέλεχος, μέλος του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, ο Ζήσης Ζωγράφος, με άρθρον του που εδημοσιεύθη στον «Νέον Κόσμον» (τεύχος Σεπτεμβρίου 1950, σελ. 641-660) εδήλωσε ότι «βορειοηπειρωτικό ζήτημα δεν υπάρχει».
Στον «Νέον Κόσμον» (Δεκέμβριος 1959, σελ. 20) δημοσιεύεται χαιρετιστήριον μήνυμα της Κ.Ε. του ΚΚΕ προς την Κ.Ε. του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας, όπως ωνομάζετο το αλβανικό κομμουνιστικό κόμμα. Στο μήνυμα χαρακτηρίζεται η εδαφική διεκδίκησις της Β. Ηπείρου ως «ανεδαφική» και «παράλογη». Ιδού το κείμενον:
«ΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Στην Κεντρική Επιτροπή
του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας
Τίρανα
Αγαπητοί σύντροφοι,
Στην 15η επέτειο της απελευθέρωσης της Αλβανίας η Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας σας στέλνει τα πιο θερμά συγχαρητήρια και τις καλύτερες ευχές της.
Στα 15 χρόνια της ελεύθερης ανάπτυξης του, ο αλβανικός λαός, κάτω άπ' τη δοκιμασμένη καθοδήγηση του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας και με την αμέριστη ανιδιοτελή βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών, σημείωσε λαμπρές επιτυχίες στην οικοδόμηση της νέας ζωής του, στη σοσιαλιστική εκβιομηχάνιση και το ανέβασμα της αγροτικής οικονομίας στη διαρκή άνοδο τον βιοτικού και πολιτιστικού επιπέδου του.
Ο Ελληνικός λαός συμμερίζεται ολόψυχα τα αισθήματα περηφάνειας και χαράς, που νιώθει ο αδελφός γειτονικός λαός της Αλβανίας για τις επιτεύξεις του. Το παράδειγμα της Αλβανίας δείχνει χειροπιαστά σ' όλους τί μπορεί να δημιουργήσει ένας λαός όταν πάρει τις τύχες του στα ίδια του τα χέρια. Οι πατριώτες της χώρας μας παρακολουθούν με βαθειά ικανοποίηση τις ακούραστες προσπάθειες της αλβανικής κυβέρνησης για την αποκατάσταση των σχέσεων καλής γειτονίας και συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες. Ο λαός μας αποκρούει τα μυθεύματα για δήθεν «εμπόλεμη κατάσταση» με την Αλβανία, τις παράλογες και ανεδαφικές αξιώσεις κατά της ακεραιότητας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας και όλη την ψυχροπολεμική πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή σαν ξένη προς τα συμφέροντα του, τα συμφέροντα της ειρήνης στα Βαλκάνια. Ο λαός μας παλεύει για την εφαρμογή μιας πολιτικής ειρήνης, ειρηνικής συνεργασίας και φιλίας με όλους τους λαούς, για τη μετατροπή των Βαλκανίων σε ζώνη ειρήνης, για τη δημοκρατία και την κοινωνική πρόοδο.
Ζήτω η Λαϊκή Δημοκρατία της Αλβανίας!
Ζήτω η φιλία ανάμεσα στον Ελληνικό και τον Αλβανικό λαό!
Ζήτω η ειρήνη ατά Βαλκάνια και σ' όλο τον κόσμο!
Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ»
Πάλιν στο περιοδικόν «Νέος Κόσμος» (τεύχος Φεβρουαρίου 1960, σελ. 54-55) που είναι επίσημον όργανον του ΚΚΕ, δημοσιεύεται άρθρον του μέλους της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Μιχαήλ Τσάντη όπου ισχυρίζεται ότι η διεκδίκησις της Β. Ηπείρου από την Ελλάδα είναι «αστήριχτη». Συγκρεκριμένως, ο κομμουνιστής προδότης έγραψε:
«Μιλώντας για την ψυχροπολεμική θέση της κυβέρνησης Καραμανλή στα Βαλκάνια, απ' αφορμή τις προτάσεις για τη μετατροπή τους σε ζώνη ειρήνης και στην πρώτη απύραυλη ζώνη στον κόσμο, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε και στη στάση της απέναντι στην άλλη Λαϊκή Δημοκρατία, την Αλβανία. Υπεύθυνοι κυβερνητικοί παράγοντες της Αλβανίας ζήτησαν επανειλημμένα την αποκατάσταση όχι μοναχά επισήμων διπλωματικών, αλλά και φιλικών σχέσεων καλής γειτονίας με την Ελλάδα, με την οποία τη συνδέουν κοινοί αγώνες και αδελφικοί δεσμοί. Η κυβέρνηση Καραμανλή, σύμφωνα με τη γενικώτερη ψυχροπολεμική της θέση, αποκρούει και την ιδέα ακόμη της αποκατάστασης διπλωματικών σχέσεων, προβάλλοντας το εντελώς αστήριχτο και γελοίο «επιχείρημα» ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με την Αλβανία, που υπήρξε το πρώτο θύμα του φασισμού και των εμπρηστών του πολέμου στα Βαλκάνια. Το επιχείρημα της αυτό το συνδυάζει με όχι λιγότερο αστήριχτες εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος της Αλβανίας.»
Θα αναφέρω και τον κομμουνιστήν Αντώνιον Ζωγράφον, που με άρθρον του στον «Νέον Κόσμον» (τεύχος Δεκεμβρίου 1959, σελ. 59-60) γράφει μεταξύ άλλων ότι:
"Η εξωτερική πολιτική της Λ.Δ. Αλβανίας είναι διαποτισμένη από το πνεύμα της ειρήνης, φιλίας και πλατιάς συνεργασίας με όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος. Αντίθετα, η ελληνική κυβέρνηση, εφαρμόζοντας την πολιτική που της υπαγορεύουν οι ξένοι και ντόπιοι επιθετικοί κύκλοι και καταπατώντας την ομόθυμη θέληση του λαού μας για φιλικές σχέσεις με τον αδελφό αλβανικό λαό, επικαλείται μια σειρά «επιχειρήματα» και προβάλλει εντελώς αβάσιμες και παράλογες εδαφικές αξιώσεις σε βάρος της Αλβανίας, οργανώνει προκλητικά γυμνάσια στα σύνορα της, προσπαθεί ν' ανάψει τα εθνικιστικά μίση ανάμεσα στους δυο αδελφικούς λαούς με το λεγόμενο «Βορειοηπειρωτικό» κλπ..., για να διαιωνίσει τον ψυχρό πόλεμο και την ανωμαλία στις σχέσεις ανάμεσα στα κράτη...».
Τέλος, ο Γενικός Γραμματεύς του ΚΚΕ, Κ. Κολιγιάννης ανεκοίνωσε έκθεσιν δράσεως της Κ.Ε. του ΚΚΕ στο 8ον Συνέδριόν του (Αύγουστος 1961) όπου κατηγόρησε την Ελλάδα γιά:
«προβολήν εδαφικών διεκδικήσεων σε βάρος της λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας» («Νέος Κόσμος», τεύχος Σεπτεμβρίου 1961, σελ. 63).
Γράφει ο ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΕΣΗΣ
Ο Ν. Ζαχαριάδης μάλιστα, στην ομιλίαν του προς την μετά το 6ο Συνέδριον του ΚΚΕ, Ολομέλειαν της Κ.Ε. του ΚΚΕ (14-15 Ιουν. 1936) απεκάλεσε την διεκδίκησιν της Β. Ηπείρου «καταχτητική βλέψη». Συγκεκριμένως είπεν:
«Η πλουτοκρατία και η αντίδραση, αν και τρέμουν για τη Μακεδονία και Θράκη, όμως, παραγνωρίζοντας τις ιδιομορφίες των επαρχιών αυτών και πρώτα απ' όλα την πολυεθνική σύνθεση τους και εφαρμόζοντας αυτού επάνω πολιτική οικονομικής αποστράγγισης και τρομοκρατικού ξεφαντώματος, δεν φτάνουν παρά σε αντίθετα αποτελέσματα απ' αυτά που θέλουν... Το χειρότερο ακόμα είναι ότι η πλουτοκρατορία της χώρας μας και ο φασισμός αντιπροβάλλουν και αυτοί καταχτητικές βλέψεις πάνω στη Βόρειο Ήπειρο, το Μοναστήρι είτε την Ανατολική Ρωμυλία και έτσι σπρώχνουν τα πράγματα πιο γοργά προς πολεμικές καταστροφικές περιπέτειες» («Κομμουνιστική Επιθεώρηση», αρ. 23 της 1ης Ιουλίου 1936, σελ. 6)......
Περαιτέρω ο Ν. Ζαχαριάδης εις συνέντευξίν του στην εφημερίδα «Εμπρός» (26 Μαΐου 1945) εδήλωσε ότι είναι εναντίον της Ελληνικής διεκδικήσεως της Β. Ηπείρου διότι «θ' απετέλει παράγοντα κινδύνου, διά την ειρήνη και τη σύμπραξι των βαλκανικών χωρών»!
Στην συνέντευξίν του Ν. Ζαχαριάδη απήντησε αμέσως ο Γεώργιος Παπανδρέου («Εμπρός» 27 Μαΐου 1945) ως έξης:
«Όφείλομεν να ομολογήαωμεν ότι ο Ν. Ζαχαριάδης ωμίλησε με ανεπιφύλακτον ειλικρίνειαν εις την οποίαν δεν μας έχουν συνηθίσει οι εδώ αναπληρωταί του.
Μέχρι τούδε το ΚΚΕ εζήτει δημοψήφισμα διά την Βόρειον Ήπειρον, ενώ ταυτοχρόνως συνειργάζετο με τους κομμουνιστάς της Αλβανίας διά την εξόντωσιν των Ελλήνων πατριωτών της Βορείου Ηπείρου. Εζήτει επίσης το ΚΚΕ «στρατηγικήν διαρρύθμισιν των Ελληνο-βουλγαρικών συνόρων» αλλά κατόπιν «φιλικής συνεννοήσεως των δύο χωρών», το οποίον σημαίνει ότι ενεπιστεύετο εις την καλήν θέλησιν των Βουλγάρων την παραχώρησιν συνόρων ασφαλείας εις την Ελλάδα. Ο κ. Ζαχαριάδης με τας ωμάς δηλώσεις του καταργεί την μέθοδον αυτήν της απάτης και προτιμά να προκαλέση το έθνος.
Του εκφράζομεν τας ευχαριστίας μας και ευχόμεθα την αυτήν τακτικήν να συνέχιση και εις το μέλλον, διά να πεισθή επι τέλους ολόκληρος ο Ελληνικός λαός και ιδίως οι θλιβεροί εαμικοί οπαδοί περί της «εθνικής» πολιτείας του κομμουνιστικού κόμματος».
Η εφημερίς «Εμπρός» εδημοσίευσε (26 Ιουνίου 1945) ιδιόγραφον δήλωσιν του Ν. Ζαχαριάδη ότι: «η διατύπωσις Ελληνικών αξιώσεων για την Β. Ήπειρο και Ανατολική Ρωμυλία... θ' απειλούσε εξαιρετικά την ειρήνη και την συνεργασία στα Βαλκάνια».
Την προδοτικήν στάσιν του ΚΚΕ έναντι της Β. Ηπείρου θα επιβεβαίωση και το μέλος του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Ζήσης Ζωγράφος, ο οποίος εις άρθρον στο κομμουνιστικό περιοδικό «Νέος Κόσμος» (τεύχος 9, Σεπ. 1950 σελ. 641-660) υπό τον τίτλον «Μερικά ζητήματα της πολιτικής μας γραμμής» διεκήρυξε ότι «Βορειοηπειρωτικό ζήτημα δεν υπάρχει»!!
Εις αυτά προσθέτω και την ομιλίαν του Ν. Ζαχαριάδη στην 7ην Ολομέλειαν της Κ.Ε. του ΚΚΕ (Μάιος 1950) όπου ειπεν:
«Σήμερα στην Ελλάδα έχουμε μιά πορεία ανασυγκρότησης και συγκέντρωσης των δημοκρατικών δυνάμεων. Το πιο αρνητικό κι εδώ είναι ότι πολύ ασθενικά εκδηλώνεται στην πορεία αυτή η επίδραση των πιο συνεπών δημοκρατικών παραγόντων στη ζωή της Χώρας, όπως είναι το ΕΑΜ, το ΑΚΕ, το ΚΚΕ. Το δικό μας καθήκον είναι να επιταχύνουμε την πορεία αυτή με την συσπείρωση όλων των δημοκρατικών δυνάμεων σ' ένα μέτωπο, σ' ένα συνασπισμό με καθαρό δημοκρατικό πρόγραμμα. Αυτό ανάμεσα στα άλλα, σημαίνει ότι από το πρόγραμμα αυτό πρέπει να λείψουν όλα εκείνα τα ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΑ ΑΓΚΑΘΙΑ, όπως οι εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος των λαϊκών δημοκρατιών της Αλβανίας και της Βουλγαρίας που δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να χύνουν νερό στο μύλο της αμερικανοκρατίας» (Ν. Ζαχαριάδη: «Μερικά ζητήματα από την κατάσταση και την κομματική ζωή», ομιλία του εις 7ην Ολομέλειαν της Κ.Ε. του ΚΚΕ, (Μάης 1950), έκδοσις ΚΚΕ, σελ. 22).
Τον Μάιον του 1950 συνήλθε η 7η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ στην οποίαν ωμίλησε ο Ζαχαριάδης αναφορικώς προς τας διεκδικήσεις της Ελλάδος έναντι της Αλβανίας και Βουλγαρίας. Συγκεκριμένως είπεν:
«Μέσα στη Βουλή, γνωστοί δημοκρατικοί παράγοντες, παρασέρνονται από τη μοναρχοφασιστική πίεση και πρωτοστατούν στο εθνικιστικό παραλήρημα με τη διατύπωση εδαφικών αξιώσεων, σε βάρος της Αλβανίας και της Βουλγαρίας. Οι αναβιώσεις αυτές, είναι υποτροπή των σοβαρών λαθών, που με τη δική μας ανοχή ή πρωτοβουλία βαρύνουν και αμαυρώνουν την ένδοξη εαμική κληρονομιά και που σήμερα πρέπει να ξεπεραστούν πέρα για πέρα, γιατί το ξεπέρασμα τους αποτελεί το πρώτο γνώρισμα για έναν συνεπή δημοκράτη και αγωνιστή και για την ειρήνη. Πρέπει και εμείς και οι φίλοι και συναγωνιστές μας να καταλάβουμε καλά και καθαρά ότι οποιαδήποτε υποχώρηση μας, στο σημείο αυτό είναι άμεση εκ μέρους μας υποστήριξη στ' αμερικανικά πολεμικά σχέδια, στη δημιουργία του άξονα Αθήνα-Βελιγράδι, στο τράβηγμα της Ελλάδας στις τυχοδιωκτικές Αγγλοσαξωνικές περιπέτειες ενάντια στη Σοβιετική Ένωση και τις Λαϊκές Δημοκρατίες...» (Ν. Ζαχαριάδης: «Μερικά ζητήματα από την κατάσταση και την κομματική ζωή» σελ. 23-24).
Στην ιδίαν Ολομέλειαν, το μέλος του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Δ. Βλαντάς κατεδίκασε τας εθνικάς διεκδικήσεις ειπών:
«Από παράγοντες της "Δημοκρατικής Παράταξης" ακούστηκαν και μέσα στην μοναρχοφασιστική Βουλή εθνικιστικές κραυγές για «Βόρεια Ήπειρο», για «στρατηγική διαρρύθμιση των βορείων συνόρων» κλπ. Πρέπει να πούμε όμως τώρα ανοιχτά πως κάναμε λάθος και ότι δεν θα ανεχθούμε να γίνεται και από φίλους μας σωβινιστικό λαθρεμπόριο μέσα στο λαό, με τις διεκδικήσεις της «Βόρειας Ηπείρου» και της «στρατηγικής διαρρύθμισης των συνόρων μας προς βορράν», αντικειμενικά είναι σαν να βοηθάνε την αμερικανοκρατία και τον μοναρχοφαοισμό στον πόλεμο που προετοιμάζει κατά της Σοβιετικής Ένωσης και των λαϊκών δημοκρατιών, στην πρώτη σειρά κατά της Αλβανίας και Βουλγαρίας» (Δ. Βλαντάς: «Εισήγησις εις την 7ην Ολομέλειαν της Κ.Ε. του ΚΚΕ» έκδ. 1956, σελ. 35-36).
Κι άλλο υψηλό κομμουνιστικό στέλεχος, μέλος του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, ο Ζήσης Ζωγράφος, με άρθρον του που εδημοσιεύθη στον «Νέον Κόσμον» (τεύχος Σεπτεμβρίου 1950, σελ. 641-660) εδήλωσε ότι «βορειοηπειρωτικό ζήτημα δεν υπάρχει».
Στον «Νέον Κόσμον» (Δεκέμβριος 1959, σελ. 20) δημοσιεύεται χαιρετιστήριον μήνυμα της Κ.Ε. του ΚΚΕ προς την Κ.Ε. του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας, όπως ωνομάζετο το αλβανικό κομμουνιστικό κόμμα. Στο μήνυμα χαρακτηρίζεται η εδαφική διεκδίκησις της Β. Ηπείρου ως «ανεδαφική» και «παράλογη». Ιδού το κείμενον:
«ΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Στην Κεντρική Επιτροπή
του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας
Τίρανα
Αγαπητοί σύντροφοι,
Στην 15η επέτειο της απελευθέρωσης της Αλβανίας η Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας σας στέλνει τα πιο θερμά συγχαρητήρια και τις καλύτερες ευχές της.
Στα 15 χρόνια της ελεύθερης ανάπτυξης του, ο αλβανικός λαός, κάτω άπ' τη δοκιμασμένη καθοδήγηση του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας και με την αμέριστη ανιδιοτελή βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών, σημείωσε λαμπρές επιτυχίες στην οικοδόμηση της νέας ζωής του, στη σοσιαλιστική εκβιομηχάνιση και το ανέβασμα της αγροτικής οικονομίας στη διαρκή άνοδο τον βιοτικού και πολιτιστικού επιπέδου του.
Ο Ελληνικός λαός συμμερίζεται ολόψυχα τα αισθήματα περηφάνειας και χαράς, που νιώθει ο αδελφός γειτονικός λαός της Αλβανίας για τις επιτεύξεις του. Το παράδειγμα της Αλβανίας δείχνει χειροπιαστά σ' όλους τί μπορεί να δημιουργήσει ένας λαός όταν πάρει τις τύχες του στα ίδια του τα χέρια. Οι πατριώτες της χώρας μας παρακολουθούν με βαθειά ικανοποίηση τις ακούραστες προσπάθειες της αλβανικής κυβέρνησης για την αποκατάσταση των σχέσεων καλής γειτονίας και συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες. Ο λαός μας αποκρούει τα μυθεύματα για δήθεν «εμπόλεμη κατάσταση» με την Αλβανία, τις παράλογες και ανεδαφικές αξιώσεις κατά της ακεραιότητας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας και όλη την ψυχροπολεμική πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή σαν ξένη προς τα συμφέροντα του, τα συμφέροντα της ειρήνης στα Βαλκάνια. Ο λαός μας παλεύει για την εφαρμογή μιας πολιτικής ειρήνης, ειρηνικής συνεργασίας και φιλίας με όλους τους λαούς, για τη μετατροπή των Βαλκανίων σε ζώνη ειρήνης, για τη δημοκρατία και την κοινωνική πρόοδο.
Ζήτω η Λαϊκή Δημοκρατία της Αλβανίας!
Ζήτω η φιλία ανάμεσα στον Ελληνικό και τον Αλβανικό λαό!
Ζήτω η ειρήνη ατά Βαλκάνια και σ' όλο τον κόσμο!
Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ»
Πάλιν στο περιοδικόν «Νέος Κόσμος» (τεύχος Φεβρουαρίου 1960, σελ. 54-55) που είναι επίσημον όργανον του ΚΚΕ, δημοσιεύεται άρθρον του μέλους της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Μιχαήλ Τσάντη όπου ισχυρίζεται ότι η διεκδίκησις της Β. Ηπείρου από την Ελλάδα είναι «αστήριχτη». Συγκρεκριμένως, ο κομμουνιστής προδότης έγραψε:
«Μιλώντας για την ψυχροπολεμική θέση της κυβέρνησης Καραμανλή στα Βαλκάνια, απ' αφορμή τις προτάσεις για τη μετατροπή τους σε ζώνη ειρήνης και στην πρώτη απύραυλη ζώνη στον κόσμο, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε και στη στάση της απέναντι στην άλλη Λαϊκή Δημοκρατία, την Αλβανία. Υπεύθυνοι κυβερνητικοί παράγοντες της Αλβανίας ζήτησαν επανειλημμένα την αποκατάσταση όχι μοναχά επισήμων διπλωματικών, αλλά και φιλικών σχέσεων καλής γειτονίας με την Ελλάδα, με την οποία τη συνδέουν κοινοί αγώνες και αδελφικοί δεσμοί. Η κυβέρνηση Καραμανλή, σύμφωνα με τη γενικώτερη ψυχροπολεμική της θέση, αποκρούει και την ιδέα ακόμη της αποκατάστασης διπλωματικών σχέσεων, προβάλλοντας το εντελώς αστήριχτο και γελοίο «επιχείρημα» ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με την Αλβανία, που υπήρξε το πρώτο θύμα του φασισμού και των εμπρηστών του πολέμου στα Βαλκάνια. Το επιχείρημα της αυτό το συνδυάζει με όχι λιγότερο αστήριχτες εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος της Αλβανίας.»
Θα αναφέρω και τον κομμουνιστήν Αντώνιον Ζωγράφον, που με άρθρον του στον «Νέον Κόσμον» (τεύχος Δεκεμβρίου 1959, σελ. 59-60) γράφει μεταξύ άλλων ότι:
"Η εξωτερική πολιτική της Λ.Δ. Αλβανίας είναι διαποτισμένη από το πνεύμα της ειρήνης, φιλίας και πλατιάς συνεργασίας με όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος. Αντίθετα, η ελληνική κυβέρνηση, εφαρμόζοντας την πολιτική που της υπαγορεύουν οι ξένοι και ντόπιοι επιθετικοί κύκλοι και καταπατώντας την ομόθυμη θέληση του λαού μας για φιλικές σχέσεις με τον αδελφό αλβανικό λαό, επικαλείται μια σειρά «επιχειρήματα» και προβάλλει εντελώς αβάσιμες και παράλογες εδαφικές αξιώσεις σε βάρος της Αλβανίας, οργανώνει προκλητικά γυμνάσια στα σύνορα της, προσπαθεί ν' ανάψει τα εθνικιστικά μίση ανάμεσα στους δυο αδελφικούς λαούς με το λεγόμενο «Βορειοηπειρωτικό» κλπ..., για να διαιωνίσει τον ψυχρό πόλεμο και την ανωμαλία στις σχέσεις ανάμεσα στα κράτη...».
Τέλος, ο Γενικός Γραμματεύς του ΚΚΕ, Κ. Κολιγιάννης ανεκοίνωσε έκθεσιν δράσεως της Κ.Ε. του ΚΚΕ στο 8ον Συνέδριόν του (Αύγουστος 1961) όπου κατηγόρησε την Ελλάδα γιά:
«προβολήν εδαφικών διεκδικήσεων σε βάρος της λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας» («Νέος Κόσμος», τεύχος Σεπτεμβρίου 1961, σελ. 63).
Της Τρελλής γίνεται στις Τράπεζες, ενώ οι Τραπεζίτες δεν «σφίγγουν το ζωνάρι»
Ο «απερχόμενος» της «Αττικής» κάνει «συγχώνευση» της τελευταίας στιγμής.
πηγή http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/403-2009-11-12-22-57-29
Η κυβέρνηση ψάχνει εναγωνίωε φθηνούς μάνατζερ για να τους διορίσει στις κρατικές τράπεζες. Σε μεγαλοστέλεχος ιδιωτικού ομίλου, προτάθηκε κορυφαία διοικητική θέση σε κρατική τράπεζα, με αμοιβή που αντιστοιχεί στο… 1/6 των ετήσιων αποδοχών του στην ιδιωτική τράπεζα όπου εργάζεται σήμερα.Με τέτοιες αμοιβές δύσκολα θα προσελκύσει η κυβέρνηση σοβαρά στελέχη και που δεν σφίγγουν το ζωνάρι .
Η διοίκηση της Aspis bank, που πασχίζει μέχρι το τέλος του χρόνου να βρει τρόπο διάσωσης, μετά την κατάρρευση των ασφαλιστικών δραστηριοτήτων του ομίλου Ψωμιάδη, ανακοίνωσε με κάθε επισημότητα, ότι δέχθηκε, από τη διοίκηση Κολλίντζα της Τρ. Αττικής, πρόταση,να προχωρήσουν οι δύο τράπεζες σε συγχώνευση με ανταλλαγή μετοχών, για τη δημιουργία ενός ισχυρότερου τραπεζικού ιδρύματος
Η διοίκηση της Τρ. Αττικής ,υπό τον καθηγητή Τρ. Κολλίντζα, που ήταν ως γνωστόν της απολύτου εμπιστοσύνης του κ. Γ. Αλογοσκούφη θεωρείται απερχόμενη, και σε «μεταβατική φάση», βρίσκονται και δύο εκ των τριών βασικών μετόχων της Τρ. Αττικής: Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, που από κοινού ελέγχουν πάνω από 40%, περίπου δηλαδή όσο και το ΤΣΜΕΔΕ..
Είναι προφανές, ότι ενώ σχεδόν τα πάντα βρίσκονται σε… μεταβατικό στάδιο, η διοίκηση Κολλίντζα της Αττικής, αναπτύσσει πρωτοβουλίες στο καινό, που ενδεχομένως να προκαλέσουν σημαντικές ανακατατάξεις στο χώρο των μικρών και μεσαίων τραπεζών.
Ενώ το σενάριο συγχώνευσης της ΑΤΕ με το Τ.Τ. ουδέποτε θεωρήθηκε ότι έχει «αποσυρθεί» οριστικά, παρά τη σχετική διάψευση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, οι δύο σημαντικές κρατικές τράπεζες παραμένουν χωρίς νέες διοικήσεις, που θα μπορούσαν να μελετήσουν σε βάθος όλες τις παραμέτρους μιας ενδεχόμενης συγχώνευσης.
Τραπεζικά στελέχη τονίζουν, ότι η αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος, όπου οι κρατικές τράπεζες έχουν να παίξουν σπουδαίο ρόλο, δεν μπορεί να καθυστερήσει, επειδή οι τράπεζες τελούν σε μεταβατικό καθεστώς. και σε ορισμένες περιπτώσεις τα γεγονότα θα ξεπεράσουν την κυβέρνηση
*Τελικώς, η Attica Bank απέσυρε το ενδιαφέρον της για την Aspis Bank. Με ανακοίνωση της, πριν από λίγο, έκανε γνωστό πως : «Σε συνέχεια της από 12/11/2009 ανακοίνωσής της, η Attica Bank ενημερώνει ότι το ενδεχόμενο συγχώνευσης της Aspis Bank με την Attica Bank δεν υφίσταται πλέον».
πηγή http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/403-2009-11-12-22-57-29
Η κυβέρνηση ψάχνει εναγωνίωε φθηνούς μάνατζερ για να τους διορίσει στις κρατικές τράπεζες. Σε μεγαλοστέλεχος ιδιωτικού ομίλου, προτάθηκε κορυφαία διοικητική θέση σε κρατική τράπεζα, με αμοιβή που αντιστοιχεί στο… 1/6 των ετήσιων αποδοχών του στην ιδιωτική τράπεζα όπου εργάζεται σήμερα.Με τέτοιες αμοιβές δύσκολα θα προσελκύσει η κυβέρνηση σοβαρά στελέχη και που δεν σφίγγουν το ζωνάρι .
Η διοίκηση της Aspis bank, που πασχίζει μέχρι το τέλος του χρόνου να βρει τρόπο διάσωσης, μετά την κατάρρευση των ασφαλιστικών δραστηριοτήτων του ομίλου Ψωμιάδη, ανακοίνωσε με κάθε επισημότητα, ότι δέχθηκε, από τη διοίκηση Κολλίντζα της Τρ. Αττικής, πρόταση,να προχωρήσουν οι δύο τράπεζες σε συγχώνευση με ανταλλαγή μετοχών, για τη δημιουργία ενός ισχυρότερου τραπεζικού ιδρύματος
Η διοίκηση της Τρ. Αττικής ,υπό τον καθηγητή Τρ. Κολλίντζα, που ήταν ως γνωστόν της απολύτου εμπιστοσύνης του κ. Γ. Αλογοσκούφη θεωρείται απερχόμενη, και σε «μεταβατική φάση», βρίσκονται και δύο εκ των τριών βασικών μετόχων της Τρ. Αττικής: Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, που από κοινού ελέγχουν πάνω από 40%, περίπου δηλαδή όσο και το ΤΣΜΕΔΕ..
Είναι προφανές, ότι ενώ σχεδόν τα πάντα βρίσκονται σε… μεταβατικό στάδιο, η διοίκηση Κολλίντζα της Αττικής, αναπτύσσει πρωτοβουλίες στο καινό, που ενδεχομένως να προκαλέσουν σημαντικές ανακατατάξεις στο χώρο των μικρών και μεσαίων τραπεζών.
Ενώ το σενάριο συγχώνευσης της ΑΤΕ με το Τ.Τ. ουδέποτε θεωρήθηκε ότι έχει «αποσυρθεί» οριστικά, παρά τη σχετική διάψευση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, οι δύο σημαντικές κρατικές τράπεζες παραμένουν χωρίς νέες διοικήσεις, που θα μπορούσαν να μελετήσουν σε βάθος όλες τις παραμέτρους μιας ενδεχόμενης συγχώνευσης.
Τραπεζικά στελέχη τονίζουν, ότι η αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος, όπου οι κρατικές τράπεζες έχουν να παίξουν σπουδαίο ρόλο, δεν μπορεί να καθυστερήσει, επειδή οι τράπεζες τελούν σε μεταβατικό καθεστώς. και σε ορισμένες περιπτώσεις τα γεγονότα θα ξεπεράσουν την κυβέρνηση
*Τελικώς, η Attica Bank απέσυρε το ενδιαφέρον της για την Aspis Bank. Με ανακοίνωση της, πριν από λίγο, έκανε γνωστό πως : «Σε συνέχεια της από 12/11/2009 ανακοίνωσής της, η Attica Bank ενημερώνει ότι το ενδεχόμενο συγχώνευσης της Aspis Bank με την Attica Bank δεν υφίσταται πλέον».
ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΟΙ «ΑΝΑΛΗΨΕΙΣ» ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΑΠΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑΣ - ΑΚΥΡΕΣ ΟΙ “ΕΚΧΩΡΗΣΕΙΣ” .
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ N.INKA
ΖΗΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
Αθήνα 12.11.2009
Πληθαίνουν ολοένα και περισσότερο οι καταγγελίες και οι πληροφορίες για τράπεζες, οι οποίες παρακρατούν από λογαριασμούς μισθοδοσίας εργαζομένων χρηματικά ποσά για οφειλές από δάνεια και πιστωτικές κάρτες.
Η ένωσή μας έχει για την πρακτική αυτή των τραπεζών την θέση ότι πρόκειται για συμπεριφορά παράνομη, η οποία είναι αυτοδίκαια άκυρη.
Η ίδια συμπεριφορά (υπό προϋποθέσεις) αποτελεί ποινικό αδίκημα (υπεξαίρεση).
Όταν επικαλούνται κάτι σχετικό οι τράπεζες για να δικαιολογήσουν την συμπεριφορά τους, αυτό που συνήθως αναφέρουν είναι η συμβατική εκχώρηση του δικαιώματος αυτού από τους εργαζόμενους πελάτες τους.
Η εκχώρηση αυτή είναι άκυρη και δεν έχει καμία νόμιμη ισχύ, όχι μόνο κατά το νόμο 2251/1994, αλλά και ευθέως από τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα και του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
Ο μισθός είναι ακατάσχετος και ως ακατάσχετος είναι κατά το νόμο και ανεκχώρητος. Ακόμα και ο ίδιος ο εργαζόμενος να έχει δώσει την συγκατάθεσή του, αυτή είναι άκυρη και κάθε παρακράτηση χρηματικού ποσού από τις τράπεζες είναι ΑΚΥΡΗ και ΠΑΡΑΝΟΜΗ.
ΖΗΤΟΥΜΕ
- Να παύσει κάθε αφαίρεση και παρακράτηση χρηματικών ποσών από την μισθοδοσία εργαζομένων.
- Να σταματήσουν οι τράπεζες να παρακρατούν με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο χρηματικά ποσά από τους μισθούς των εργαζομένων, που κατατίθενται από τους εργοδότες σε τραπεζικούς λογαριασμούς.
- Να απαιτήσουν οι εργαζόμενοι από τις τράπεζες να σταματήσουν τις πρακτικές αυτές (ακολουθεί υπόδειγμα).
- Να διενεργήσουν έρευνα οι αρμόδιες Εισαγγελικές Αρχες για την τυχόν διάπραξη αξιόποινων πράξεων.
- Να παρέμβει η Κυβέρνηση και η Πολιτεία για να παύσει αυτή η συμπεριφορά.
ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Το άρθρο 664 του Αστικού Κώδικα ορίζει ότι ο μισθός είναι ακατάσχετος (το αυτό ορίζει και το άρθρο 982§2 εδ. δ’ του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).
Το άρθρο 464 του Αστικού Κώδικα ορίζει ότι οι απαιτήσεις ακατάσχετες είναι και ανεκχώρητες (άρα και ο μισθός ως ακατάσχετος δεν δύναται να εκχωρηθεί).
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 451, 464, 653, 664 παρ. 3 του Αστικού Κώδικα και 982 παρ. 2 εδ. δ' Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, συνάγεται ότι ο μισθός είναι και ακατάσχετος και ανεκχώρητος.
Η εκχώρηση του μισθού που έγινε κατά παράβαση των ανωτέρω διατάξεων είναι απολύτως άκυρη. Η εκχώρηση του μισθού ακόμα και εάν γίνεται με την συναίνεση του οφειλέτη είναι απολύτως άκυρη και δεν παράγει καμία έννομη συνέπεια (ΕφετΑθ 9347/200 ΕΕΔ ΜΒ’, 124, άρθρ. 174 ΑΚ, Σούρλας, στην ΕρμΑΚ άρθρ.464, αριθμ. 5, Κρητικός, στον ΑΚ Γεωργιάδη-Σταθόπουλου, άρθρ. 464, αριθ. 8, Βαθρακοκοίλης ΕρΝομΑΚ 464, 630-631).
Ως «μισθός» ορίζεται κατά την διάταξη των άρθρων 653 και 664§3 ΑΚ ως μισθός υποκείμενος στην ανωτέρω προστασία θεωρείται κάθε παροχή σε χρήμα, που καταβάλλεται σε αντάλλαγμα της εργασίας, ανεξάρτητα από τον τρόπο υπολογισμού του (Βαθρακοκοίλης ε.α. 664, τ. Γ, ημ. Β, σελ. 372).
(Την αυτή θέση διατύπωσε προσφάτως και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους με την υπ’ αριθμ. 194/2006 γνωμοδότησή του για δημοσίους υπαλλήλους Ο.Τ.Α.)
Είναι συνεπώς σαφές ότι ο μισθός δεν μπορεί να κατασχεθεί από τις τράπεζες, ούτε να εκχωρηθεί, ολόκληρος ή τμήμα του, σε αυτές. Ούτε βεβαίως είναι έγκυρη οποιαδήποτε σχετική συμφωνία με τις τράπεζες, ούτε νόμιμη η αφαίρεσή του από λογαριασμούς μισθοδοσίας των εργαζομένων στους οποίους κατατίθενται από τον εργοδότη.
Παραθέτουμε υπόδειγμα δήλωσης εναντίωσης των καταναλωτών προς τις τράπεζες για το εν λόγω θέμα
ΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΩΣΗΣ - ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
Ο/Η υπογραφόμεν… …. …………………………………………………...
του …………………………….. και της …………………………………….,
κάτοικος ……………………………………., οδός ……………………. αρ. …, δικαιούχος του υπ’ αριθμ. …………………………………. λογαριασμού, που τηρείται στην τράπεζά σας, σας δηλώνω με την παρούσα μου τα ακόλουθα:
- ότι, όπως καλώς γνωρίζετε, ελθούσα σε σύμβαση με τον εργοδότη μου ………………………………………………………………….
…………………………………………………………………………………..., η τράπεζά σας τηρεί τον ανωτέρω λογαριασμό, ως λογαριασμό στον οποίο ο ανωτέρω εργοδότης καταθέτει τον μισθό μου για την παρεχόμενη σε αυτόν εργασία μου.
- Ότι από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 451, 464, 653, 664 παρ. 3 του Αστικού Κώδικα και 982 παρ. 2 εδ. δ' Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, συνάγεται ότι ο μισθός είναι και ακατάσχετος και ανεκχώρητος. Η εκχώρηση του μισθού που έγινε κατά παράβαση των ανωτέρω διατάξεων είναι απολύτως άκυρη. Η εκχώρηση του μισθού, ακόμα και εάν γίνεται με την συναίνεση του οφειλέτη, είναι απολύτως άκυρη και δεν παράγει καμία έννομη συνέπεια.
- ότι η όποια τυχόν μεταξύ μας συμφωνία δυνάμει της οποίας σας παρέχεται η δυνατότητα να λαμβάνετε απευθείας χρηματικά ποσά από τον ανωτέρω λογαριασμό μου για την εξυπηρέτηση οφειλών μου από δανειακές συμβάσεις ή άλλα προϊόντα καταναλωτικής πίστης αποτελεί εκχώρηση και είναι εξυπαρχής άκυρη σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις του νόμου (και σε συνδυασμό με τις διατάξεις του Ν. 2251/1994) . Επίσης, η όποια τυχόν εκ μέρους σας, μονομερής ή άλλη, παρακράτηση και αφαίρεση χρηματικών ποσών από τον λογαριασμό μου αυτό υπέρ σας για τις αυτές ως άνω αιτίες, εφόσον αφορά τον μισθό μου είναι άκυρη και παράνομη.
Για τους λόγους αυτούς και με την ρητή επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματός μου
Σας δηλώνω τα ανωτέρω.
Σας καλώ όπως εφεξής παύσετε κάθε παρακράτηση χρηματικών ποσών από τον κατατιθέμενο στον ανωτέρω λογαριασμό μισθό μου.
………………….. (τόπος) …/…/………(ημ/νία)
Ο Δηλών/Η Δηλούσα
Σύσταση : σε κάθε περίπτωση άρνησης της τράπεζας να συναινέσει ή απειλής να ζητούν οι πολίτες να τους αποστείλει η τράπεζα έγγραφο με τις θέσεις της και να μην ενοχλεί τηλεφωνικά.
Το Δ.Σ. του Ν. ΙΝΚΑ αποφάσισε στην συνεδρίαση της 2/11/2009 να ζητήσει την παρέμβαση της Εισαγγελικής Αρχής για το θέμα.
ΖΗΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
Αθήνα 12.11.2009
Πληθαίνουν ολοένα και περισσότερο οι καταγγελίες και οι πληροφορίες για τράπεζες, οι οποίες παρακρατούν από λογαριασμούς μισθοδοσίας εργαζομένων χρηματικά ποσά για οφειλές από δάνεια και πιστωτικές κάρτες.
Η ένωσή μας έχει για την πρακτική αυτή των τραπεζών την θέση ότι πρόκειται για συμπεριφορά παράνομη, η οποία είναι αυτοδίκαια άκυρη.
Η ίδια συμπεριφορά (υπό προϋποθέσεις) αποτελεί ποινικό αδίκημα (υπεξαίρεση).
Όταν επικαλούνται κάτι σχετικό οι τράπεζες για να δικαιολογήσουν την συμπεριφορά τους, αυτό που συνήθως αναφέρουν είναι η συμβατική εκχώρηση του δικαιώματος αυτού από τους εργαζόμενους πελάτες τους.
Η εκχώρηση αυτή είναι άκυρη και δεν έχει καμία νόμιμη ισχύ, όχι μόνο κατά το νόμο 2251/1994, αλλά και ευθέως από τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα και του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
Ο μισθός είναι ακατάσχετος και ως ακατάσχετος είναι κατά το νόμο και ανεκχώρητος. Ακόμα και ο ίδιος ο εργαζόμενος να έχει δώσει την συγκατάθεσή του, αυτή είναι άκυρη και κάθε παρακράτηση χρηματικού ποσού από τις τράπεζες είναι ΑΚΥΡΗ και ΠΑΡΑΝΟΜΗ.
ΖΗΤΟΥΜΕ
- Να παύσει κάθε αφαίρεση και παρακράτηση χρηματικών ποσών από την μισθοδοσία εργαζομένων.
- Να σταματήσουν οι τράπεζες να παρακρατούν με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο χρηματικά ποσά από τους μισθούς των εργαζομένων, που κατατίθενται από τους εργοδότες σε τραπεζικούς λογαριασμούς.
- Να απαιτήσουν οι εργαζόμενοι από τις τράπεζες να σταματήσουν τις πρακτικές αυτές (ακολουθεί υπόδειγμα).
- Να διενεργήσουν έρευνα οι αρμόδιες Εισαγγελικές Αρχες για την τυχόν διάπραξη αξιόποινων πράξεων.
- Να παρέμβει η Κυβέρνηση και η Πολιτεία για να παύσει αυτή η συμπεριφορά.
ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Το άρθρο 664 του Αστικού Κώδικα ορίζει ότι ο μισθός είναι ακατάσχετος (το αυτό ορίζει και το άρθρο 982§2 εδ. δ’ του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).
Το άρθρο 464 του Αστικού Κώδικα ορίζει ότι οι απαιτήσεις ακατάσχετες είναι και ανεκχώρητες (άρα και ο μισθός ως ακατάσχετος δεν δύναται να εκχωρηθεί).
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 451, 464, 653, 664 παρ. 3 του Αστικού Κώδικα και 982 παρ. 2 εδ. δ' Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, συνάγεται ότι ο μισθός είναι και ακατάσχετος και ανεκχώρητος.
Η εκχώρηση του μισθού που έγινε κατά παράβαση των ανωτέρω διατάξεων είναι απολύτως άκυρη. Η εκχώρηση του μισθού ακόμα και εάν γίνεται με την συναίνεση του οφειλέτη είναι απολύτως άκυρη και δεν παράγει καμία έννομη συνέπεια (ΕφετΑθ 9347/200 ΕΕΔ ΜΒ’, 124, άρθρ. 174 ΑΚ, Σούρλας, στην ΕρμΑΚ άρθρ.464, αριθμ. 5, Κρητικός, στον ΑΚ Γεωργιάδη-Σταθόπουλου, άρθρ. 464, αριθ. 8, Βαθρακοκοίλης ΕρΝομΑΚ 464, 630-631).
Ως «μισθός» ορίζεται κατά την διάταξη των άρθρων 653 και 664§3 ΑΚ ως μισθός υποκείμενος στην ανωτέρω προστασία θεωρείται κάθε παροχή σε χρήμα, που καταβάλλεται σε αντάλλαγμα της εργασίας, ανεξάρτητα από τον τρόπο υπολογισμού του (Βαθρακοκοίλης ε.α. 664, τ. Γ, ημ. Β, σελ. 372).
(Την αυτή θέση διατύπωσε προσφάτως και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους με την υπ’ αριθμ. 194/2006 γνωμοδότησή του για δημοσίους υπαλλήλους Ο.Τ.Α.)
Είναι συνεπώς σαφές ότι ο μισθός δεν μπορεί να κατασχεθεί από τις τράπεζες, ούτε να εκχωρηθεί, ολόκληρος ή τμήμα του, σε αυτές. Ούτε βεβαίως είναι έγκυρη οποιαδήποτε σχετική συμφωνία με τις τράπεζες, ούτε νόμιμη η αφαίρεσή του από λογαριασμούς μισθοδοσίας των εργαζομένων στους οποίους κατατίθενται από τον εργοδότη.
Παραθέτουμε υπόδειγμα δήλωσης εναντίωσης των καταναλωτών προς τις τράπεζες για το εν λόγω θέμα
ΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΩΣΗΣ - ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
Ο/Η υπογραφόμεν… …. …………………………………………………...
του …………………………….. και της …………………………………….,
κάτοικος ……………………………………., οδός ……………………. αρ. …, δικαιούχος του υπ’ αριθμ. …………………………………. λογαριασμού, που τηρείται στην τράπεζά σας, σας δηλώνω με την παρούσα μου τα ακόλουθα:
- ότι, όπως καλώς γνωρίζετε, ελθούσα σε σύμβαση με τον εργοδότη μου ………………………………………………………………….
…………………………………………………………………………………..., η τράπεζά σας τηρεί τον ανωτέρω λογαριασμό, ως λογαριασμό στον οποίο ο ανωτέρω εργοδότης καταθέτει τον μισθό μου για την παρεχόμενη σε αυτόν εργασία μου.
- Ότι από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 451, 464, 653, 664 παρ. 3 του Αστικού Κώδικα και 982 παρ. 2 εδ. δ' Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, συνάγεται ότι ο μισθός είναι και ακατάσχετος και ανεκχώρητος. Η εκχώρηση του μισθού που έγινε κατά παράβαση των ανωτέρω διατάξεων είναι απολύτως άκυρη. Η εκχώρηση του μισθού, ακόμα και εάν γίνεται με την συναίνεση του οφειλέτη, είναι απολύτως άκυρη και δεν παράγει καμία έννομη συνέπεια.
- ότι η όποια τυχόν μεταξύ μας συμφωνία δυνάμει της οποίας σας παρέχεται η δυνατότητα να λαμβάνετε απευθείας χρηματικά ποσά από τον ανωτέρω λογαριασμό μου για την εξυπηρέτηση οφειλών μου από δανειακές συμβάσεις ή άλλα προϊόντα καταναλωτικής πίστης αποτελεί εκχώρηση και είναι εξυπαρχής άκυρη σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις του νόμου (και σε συνδυασμό με τις διατάξεις του Ν. 2251/1994) . Επίσης, η όποια τυχόν εκ μέρους σας, μονομερής ή άλλη, παρακράτηση και αφαίρεση χρηματικών ποσών από τον λογαριασμό μου αυτό υπέρ σας για τις αυτές ως άνω αιτίες, εφόσον αφορά τον μισθό μου είναι άκυρη και παράνομη.
Για τους λόγους αυτούς και με την ρητή επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματός μου
Σας δηλώνω τα ανωτέρω.
Σας καλώ όπως εφεξής παύσετε κάθε παρακράτηση χρηματικών ποσών από τον κατατιθέμενο στον ανωτέρω λογαριασμό μισθό μου.
………………….. (τόπος) …/…/………(ημ/νία)
Ο Δηλών/Η Δηλούσα
Σύσταση : σε κάθε περίπτωση άρνησης της τράπεζας να συναινέσει ή απειλής να ζητούν οι πολίτες να τους αποστείλει η τράπεζα έγγραφο με τις θέσεις της και να μην ενοχλεί τηλεφωνικά.
Το Δ.Σ. του Ν. ΙΝΚΑ αποφάσισε στην συνεδρίαση της 2/11/2009 να ζητήσει την παρέμβαση της Εισαγγελικής Αρχής για το θέμα.
Το Βραβείο- «Μούντζα» , των «περιούσιων» Μακκαβαίων, και ο έκπτωτος Αρχοντώνης
Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ Αμβροσίος :
ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ και δεν αποδεχόμεθα τα συμπεράσματα του δημοσιογράφου κ. Σπύρου Χατζάρα.
Θα πρέπει να σχολιασθεί σε βάθος η συμβολική χειρονομία των Εβραίων να δώσουν στον Τούρκο έφεδρο αξιωματικό Αρχοντώνη το βραβείο των Μακκαβαίων και το μέγεθος της προσβολής για τους Έλληνες !
του Δρ. Αντωνίου Ζ.
Πρόκειται για μια απύθμενη προσβολή για κάποιο καταλαβαίνει, διότι το μενοράχ συμβολίζει την ήττα των Ελλήνων (του Αντιόχου) και την προάσπιση του Ιουδαϊσμού κατά του Ελληνικού μιάσματος. Είναι η απαρχή του Εβραικού εθνικισμού και η παρανοϊκή αντίληψις του ότι είναι οι "εκλεκτοί".
Βέβαια, μόνο οι πολυεθνικές έχουν αντιπροσώπους και οχι ο θεός.
Σας στέλνω ένα χαρακτηριστικό κείμενο από ένα Εβραικό ιστότοπο (βρίθει το διαδίκτυο) απλώς για να αντιληφθείτε το πως αυτοί βλέπουν με μίσος κάθε τι τι Ελληνικό. Είναι πολύ διαφωτιστικό. Πιστεύω ότι αξίζει να σχολιαστεί και από την εκπομπή σας.
Ουσιαστικά θα γίνει κατανοητό ότι "τιμώντας" τον Αρχοντώνη, το ΕΦΤΥΝΑΝ (!) και αυτός περιχαρής οραματίζεται να γίνει η ΙΣΤΑΜΠΟΥΛ Βατικανό (τόσο κομπλέξικός είναι). Αν ήμουν στη θέση τους περιττό να σας πω ότι θα τους το φόραγα καπέλλο, να μην πω κάτι αισχρότερο...
Δρ Αντώνιος Ζ.
Ο μπλόγκερ Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ Αμβροσίος στο Προσωπικό του Ιστολόγιο , http://mkka.blogspot.com/2009/11/blog-post_13.html
τοποθετήθηκε για το θέμα του Δ.Αρχοντώνη με τα ερωτηματικά. ΤΟΥΡΙΣΤΑΣ; ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ; ΣΕ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ;
Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΑΣ .......
ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ (ΤΟΥΡΙΣΤΑΣ; ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ; ΣΕ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ; ) ΣΕ ΕΒΡΑΪΚΗ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ!
Την 6ην Νοεμβρίου 2009 ολοκληρώθηκε η πολυήμερη επίσημη επίσκεψη του Παναγιωτάτου Οικουμενικού πατριάρχου μας κ. Βαρθολομαίου στην Αμερική. Εκεί ἐγινε δεκτός με ιδιατέρως μεγάλες τιμές, πράγμα το οποίον ικανοποιεί όλους μας, διότι αντανακλά σε ολόκληρη την Ορθοδοξία. Όταν ο Πατριάρχης των Ορθοδόξων τιμάται, η Ορθοδοξία μας τιμάται!
Μεταξύ ἀλλων εγένετο δεκτός από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ κ Μπάρακ Ομπάμα καί από την Υπουργό των Εξωτερικών κα Χίλαρυ Κλίντον.
Παρά ταύτα την υπερηφάνεια των Ορθοδόξων πιστών της Αμερικῆς, και όχι μόνον, επλήγωσε μια άστοχη, κατά την γνώμην μας, ενέργεια του Πατριάρχου μας. Επισκέφθηκε την Εβραϊκή Συναγωγή East Park Avenue της Νέας Υόρκης, όπου έτυχε επισήμου υποδοχής.
Δεν γνωρίζουμε την σκοπιμότητα της επισκέψεως αυτής. Ούτε και το περιεχόμενο των προσφωνήσεων, οι οποίες αντηλλάγησαν.
Γνωρίζουμε βεβαίως, ότι μεταξύ των άλλων διαθρησκειακῶν Διαλόγων διεξάγεται διάλογος και με τους Εβραίους, δηλ. έκείνους των οποίων οι πρόγονοι εσταύρωσαν τον Κύριό μας Ιησούν Χριστόν. Και βεβαίως δεν αντιθέμεθα στο Διάλογο αυτό, παρά το γεγονός, ότι ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ότι μπορεί να έχει κάποιο καλό αποτέλεσμα. Διόοτι "ο λύκος τρίχα αλλάζει, γνώμη δεν αλλάζει!", όπως θυμόοσοφα λέγει ο Λαός μας.
Αλλά από το σημείο αυτό μέχρι του να επισκέπτεται ο Κορυφαίος Πατριάρχης των Ορθοδόξων το Ναό των Εβραίων (η Συναγωγή είναι ο εβραϊκός τόπος λατρείας του Θεοῦ) το θέμα παίρνει πολύ σοβαρές διαστάσεις. Φαντασθήτε το αντίθετο για να κατανοήσετε το πρόβλημα. Θα μπορούσε άραγε ο Αρχισυνάγωγος των Εβραίων των Αθηνών να επισκεφθή τον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών και να τύχει μεγάλης υποδοχής καί μάλιστα σε ώρα χριστιανικής λατρείας;
Θεωρούμε λοιπόν, ότι το βήμα αυτό ήταν πολύ-πολύ τολμηρό εκ μέρους του Πατριάρχου μας καί μόνον ζημίαν θα επιφέρει στην Ορθοδοξία μας. Ας θυμηθουμε για λίγο τη στάση των Εβραίων έναντι του Ορθοδόξου Πατριάρχου των Ιεροσολύμων και πόσα χρόνια χρειάσθηκαν -και έναντι ποίων άραγε ανταλλαγμάτων- για να Τον αναγνωρίσουν εκεί κάτω στα Ιεροσόλυμα. Ας συνεκτιμήσουμε επίσης καί πόσα δεινά επεσσώρευσαν οι Εβραίου στα Ιεροσόλυμα, όταν προκλήθηκε η κρίση με τον Πατριάρχη Ειρηναίο, τόν Μάρτυρα και μέχρι σήμερα αποκλεισμένο-ἐγκλειστο-φυλακισμένο δηλ. στο κελλί Του-, Πατριάρχη των Ιεροσολύμων Ειρηναίο.
Από το Διαδίκτυο δημοσιοποιήθηκε η επίσκεψη αυτή του Παναγιωτάτου, η οποία όμως επιμελῶς αποσιωπήθηκε από τα ΜΜΕ
Εμείς παρουσιάζουμε εδώ το σχετικό Video με τη δήλωση, ότι ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ και δεν αποδεχόμεθα τα συμπεράσματα του δημοσιογράφου κ. Σπύρου Χατζάρα. Τα στοιχεία αντλήσαμε από το μπλοκ: http://esxatianasxesi.blogspot.com/2009/11/blue-sky-11-video.html και ευχαριστούμε τους υπευθύνους.
--------------
Από
http://www.torah.org/features/holydays/judahmaccabee.html#
Who Was Judah Maccabee Anyway?
by Rabbi Shimon Apisdorf
Close your eyes and picture Arnold Schwartzenegger: His Uzi has just jammed, he's got one arm in a sling, he's about to take on 300 bad guys all at once - and he's wearing a yarmulka. That's who Judah Maccabee was! (Σωπάτε ρε βοσκοί)
Two thousand years ago, one family led by one man stood between the mighty Greek army and the conquest of the Jewish people. The family was the Hasmoneans, and the man was Judah Maccabee.
The Greeks were different from other empires. They didn't just want your land, your resources and your riches -- they wanted your national essence, your culture. They wanted you to think like them, live like them and even be entertained like them. The problem was most Jews weren't buying, and the
Greeks didn't appreciate that. So the Greeks brought pressure to bear on the Jews.
Women who insisted that their sons be circumcised were killed along with their babies. Brides were forced to sleep with Greek officers before they could be with their husbands. Jews were required to eat pork and sacrifice pigs to the Greek gods. The teaching of Torah became a capital crime.
The sages and their students went into hiding in order to study and preserve the Torah. Secret weddings were held. Most Jews did anything and everything to remain Jewish. Many were tortured and murdered for their defiance. A period of darkness and suffering descended upon the Jews of Israel.
(Ολα τα παραπάνω βέβαια είναι παραμύθια, αλλά αυτά διδάσκουν τους νεότερους. Τις μαλακίες που γράφει ο Ιώσηπος)
And then came the Hasmoneans.
The Hasmonean family was led by Mattisyahu and his five sons: Shimon, Yochanan, Yehudah (Judah), Elazar and Yonasan. Mattisyahu was a devout man who could not bear to see Judaism and the Jewish spirit crushed. It was his family that led the revolt against the vastly superior Greek forces.
Mattisyahu understood that the battle was far less for national liberation than it was for spiritual and religious liberation. Though Mattisyahu's valor provided the initial spark for the revolt against the Greeks, he died shortly after the rebellion grew into a full-fledged war. The mantle of leadership passed from Mattisyahu to his son Judah, and with that the course of history was forever changed.
Judah Maccabee was a fearless leader, a brilliant battlefield tactician and a man capable of inspiring thousands to take up arms in the battle for the preservation of Judaism. It was Judah Maccabee who conceived of ways for the Jewish forces to out-maneuver the larger, better equipped and seasoned Greek army. When at last the Jews captured Jerusalem, rededicated the Temple and witnessed the miracle of the oil, it was with Judah Maccabee as the leader of the Hasmonean family and at the head of the Jewish army of liberation. Arnold, step aside!
If you are traveling somewhere in the world and you want to know if American culture has reached that place, don't look for an American flag, look instead for the "Golden Arches." If McDonalds has arrived, then Steven Spielberg can't be far behind. Can you imagine that today there are places in the world where Levi jeans sell for hundreds and even thousands of dollars, that Croatia is starting to produce basketball players talented enough to be NBA All Stars, and that somewhere behind the Great Wall of China there are countless people who can't get enough pirated CDs of rap music?
The Greeks would have been awfully jealous because this is exactly what they were trying to do with their culture.
They wanted their philosophy, form of worship, entertainment, arts, literature, theater and athletic games to become the defining elements for peoples national and daily lives everywhere.
At the time of the Greek conquest there were two kinds of Jews living in Israel. First, there were those who decided that Hellenism represented an attractive alternative to Judaism.
For them, Hellenist culture was the way of the future, the way to gain acceptance into the larger Greek society and the way to prosperity. Some abandoned Judaism altogether and some relegated it to a secondary role in their lives, but all of them believed that they belonged more to the theater and the gymnasium than to the halls of Torah study and the Temple.
These Jews were the Hellenists.
The second group, and the larger of the two, was the traditional Jews -- the "ardently orthodox" of their day. This group continued to lead a Jewish life despite the Greek persecution and despite great risk to their very lives. When the Hasmoneans launched their revolt, it was this camp that provided the men who would come to be known as the Maccabees.
The Jewish rebellion was a great event in Jewish history, but tragically, the war against the Greeks was also a civil war. Not all Jews sided with the Maccabees, who to some represented "the past." Many Hellenized Jews aligned themselves with "progress" and with the future. As a result, Jews battled with one another for the right to define the future of Jewish life and the Jewish nation
(το ίδιο έχουν επιχειρήσει να κάνουν πολλές φορές-οδόντα αντί οδόντος).
In many ways the story of Chanukah is the story of how one man and one family can make all the difference in the world for an entire people. It was the inspiration of Mattisyahu, the leadership of Judah Maccabee and the stubborn tenacity of the dedicated Jews that literally saved the Jewish people and the Jewish way of life.
As a Jew, don't ever think that you can't make a difference
ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ και δεν αποδεχόμεθα τα συμπεράσματα του δημοσιογράφου κ. Σπύρου Χατζάρα.
Θα πρέπει να σχολιασθεί σε βάθος η συμβολική χειρονομία των Εβραίων να δώσουν στον Τούρκο έφεδρο αξιωματικό Αρχοντώνη το βραβείο των Μακκαβαίων και το μέγεθος της προσβολής για τους Έλληνες !
του Δρ. Αντωνίου Ζ.
Πρόκειται για μια απύθμενη προσβολή για κάποιο καταλαβαίνει, διότι το μενοράχ συμβολίζει την ήττα των Ελλήνων (του Αντιόχου) και την προάσπιση του Ιουδαϊσμού κατά του Ελληνικού μιάσματος. Είναι η απαρχή του Εβραικού εθνικισμού και η παρανοϊκή αντίληψις του ότι είναι οι "εκλεκτοί".
Βέβαια, μόνο οι πολυεθνικές έχουν αντιπροσώπους και οχι ο θεός.
Σας στέλνω ένα χαρακτηριστικό κείμενο από ένα Εβραικό ιστότοπο (βρίθει το διαδίκτυο) απλώς για να αντιληφθείτε το πως αυτοί βλέπουν με μίσος κάθε τι τι Ελληνικό. Είναι πολύ διαφωτιστικό. Πιστεύω ότι αξίζει να σχολιαστεί και από την εκπομπή σας.
Ουσιαστικά θα γίνει κατανοητό ότι "τιμώντας" τον Αρχοντώνη, το ΕΦΤΥΝΑΝ (!) και αυτός περιχαρής οραματίζεται να γίνει η ΙΣΤΑΜΠΟΥΛ Βατικανό (τόσο κομπλέξικός είναι). Αν ήμουν στη θέση τους περιττό να σας πω ότι θα τους το φόραγα καπέλλο, να μην πω κάτι αισχρότερο...
Δρ Αντώνιος Ζ.
Ο μπλόγκερ Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ Αμβροσίος στο Προσωπικό του Ιστολόγιο , http://mkka.blogspot.com/2009/11/blog-post_13.html
τοποθετήθηκε για το θέμα του Δ.Αρχοντώνη με τα ερωτηματικά. ΤΟΥΡΙΣΤΑΣ; ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ; ΣΕ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ;
Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΑΣ .......
ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ (ΤΟΥΡΙΣΤΑΣ; ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ; ΣΕ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ; ) ΣΕ ΕΒΡΑΪΚΗ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ!
Την 6ην Νοεμβρίου 2009 ολοκληρώθηκε η πολυήμερη επίσημη επίσκεψη του Παναγιωτάτου Οικουμενικού πατριάρχου μας κ. Βαρθολομαίου στην Αμερική. Εκεί ἐγινε δεκτός με ιδιατέρως μεγάλες τιμές, πράγμα το οποίον ικανοποιεί όλους μας, διότι αντανακλά σε ολόκληρη την Ορθοδοξία. Όταν ο Πατριάρχης των Ορθοδόξων τιμάται, η Ορθοδοξία μας τιμάται!
Μεταξύ ἀλλων εγένετο δεκτός από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ κ Μπάρακ Ομπάμα καί από την Υπουργό των Εξωτερικών κα Χίλαρυ Κλίντον.
Παρά ταύτα την υπερηφάνεια των Ορθοδόξων πιστών της Αμερικῆς, και όχι μόνον, επλήγωσε μια άστοχη, κατά την γνώμην μας, ενέργεια του Πατριάρχου μας. Επισκέφθηκε την Εβραϊκή Συναγωγή East Park Avenue της Νέας Υόρκης, όπου έτυχε επισήμου υποδοχής.
Δεν γνωρίζουμε την σκοπιμότητα της επισκέψεως αυτής. Ούτε και το περιεχόμενο των προσφωνήσεων, οι οποίες αντηλλάγησαν.
Γνωρίζουμε βεβαίως, ότι μεταξύ των άλλων διαθρησκειακῶν Διαλόγων διεξάγεται διάλογος και με τους Εβραίους, δηλ. έκείνους των οποίων οι πρόγονοι εσταύρωσαν τον Κύριό μας Ιησούν Χριστόν. Και βεβαίως δεν αντιθέμεθα στο Διάλογο αυτό, παρά το γεγονός, ότι ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ότι μπορεί να έχει κάποιο καλό αποτέλεσμα. Διόοτι "ο λύκος τρίχα αλλάζει, γνώμη δεν αλλάζει!", όπως θυμόοσοφα λέγει ο Λαός μας.
Αλλά από το σημείο αυτό μέχρι του να επισκέπτεται ο Κορυφαίος Πατριάρχης των Ορθοδόξων το Ναό των Εβραίων (η Συναγωγή είναι ο εβραϊκός τόπος λατρείας του Θεοῦ) το θέμα παίρνει πολύ σοβαρές διαστάσεις. Φαντασθήτε το αντίθετο για να κατανοήσετε το πρόβλημα. Θα μπορούσε άραγε ο Αρχισυνάγωγος των Εβραίων των Αθηνών να επισκεφθή τον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών και να τύχει μεγάλης υποδοχής καί μάλιστα σε ώρα χριστιανικής λατρείας;
Θεωρούμε λοιπόν, ότι το βήμα αυτό ήταν πολύ-πολύ τολμηρό εκ μέρους του Πατριάρχου μας καί μόνον ζημίαν θα επιφέρει στην Ορθοδοξία μας. Ας θυμηθουμε για λίγο τη στάση των Εβραίων έναντι του Ορθοδόξου Πατριάρχου των Ιεροσολύμων και πόσα χρόνια χρειάσθηκαν -και έναντι ποίων άραγε ανταλλαγμάτων- για να Τον αναγνωρίσουν εκεί κάτω στα Ιεροσόλυμα. Ας συνεκτιμήσουμε επίσης καί πόσα δεινά επεσσώρευσαν οι Εβραίου στα Ιεροσόλυμα, όταν προκλήθηκε η κρίση με τον Πατριάρχη Ειρηναίο, τόν Μάρτυρα και μέχρι σήμερα αποκλεισμένο-ἐγκλειστο-φυλακισμένο δηλ. στο κελλί Του-, Πατριάρχη των Ιεροσολύμων Ειρηναίο.
Από το Διαδίκτυο δημοσιοποιήθηκε η επίσκεψη αυτή του Παναγιωτάτου, η οποία όμως επιμελῶς αποσιωπήθηκε από τα ΜΜΕ
Εμείς παρουσιάζουμε εδώ το σχετικό Video με τη δήλωση, ότι ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ και δεν αποδεχόμεθα τα συμπεράσματα του δημοσιογράφου κ. Σπύρου Χατζάρα. Τα στοιχεία αντλήσαμε από το μπλοκ: http://esxatianasxesi.blogspot.com/2009/11/blue-sky-11-video.html και ευχαριστούμε τους υπευθύνους.
--------------
Από
http://www.torah.org/features/holydays/judahmaccabee.html#
Who Was Judah Maccabee Anyway?
by Rabbi Shimon Apisdorf
Close your eyes and picture Arnold Schwartzenegger: His Uzi has just jammed, he's got one arm in a sling, he's about to take on 300 bad guys all at once - and he's wearing a yarmulka. That's who Judah Maccabee was! (Σωπάτε ρε βοσκοί)
Two thousand years ago, one family led by one man stood between the mighty Greek army and the conquest of the Jewish people. The family was the Hasmoneans, and the man was Judah Maccabee.
The Greeks were different from other empires. They didn't just want your land, your resources and your riches -- they wanted your national essence, your culture. They wanted you to think like them, live like them and even be entertained like them. The problem was most Jews weren't buying, and the
Greeks didn't appreciate that. So the Greeks brought pressure to bear on the Jews.
Women who insisted that their sons be circumcised were killed along with their babies. Brides were forced to sleep with Greek officers before they could be with their husbands. Jews were required to eat pork and sacrifice pigs to the Greek gods. The teaching of Torah became a capital crime.
The sages and their students went into hiding in order to study and preserve the Torah. Secret weddings were held. Most Jews did anything and everything to remain Jewish. Many were tortured and murdered for their defiance. A period of darkness and suffering descended upon the Jews of Israel.
(Ολα τα παραπάνω βέβαια είναι παραμύθια, αλλά αυτά διδάσκουν τους νεότερους. Τις μαλακίες που γράφει ο Ιώσηπος)
And then came the Hasmoneans.
The Hasmonean family was led by Mattisyahu and his five sons: Shimon, Yochanan, Yehudah (Judah), Elazar and Yonasan. Mattisyahu was a devout man who could not bear to see Judaism and the Jewish spirit crushed. It was his family that led the revolt against the vastly superior Greek forces.
Mattisyahu understood that the battle was far less for national liberation than it was for spiritual and religious liberation. Though Mattisyahu's valor provided the initial spark for the revolt against the Greeks, he died shortly after the rebellion grew into a full-fledged war. The mantle of leadership passed from Mattisyahu to his son Judah, and with that the course of history was forever changed.
Judah Maccabee was a fearless leader, a brilliant battlefield tactician and a man capable of inspiring thousands to take up arms in the battle for the preservation of Judaism. It was Judah Maccabee who conceived of ways for the Jewish forces to out-maneuver the larger, better equipped and seasoned Greek army. When at last the Jews captured Jerusalem, rededicated the Temple and witnessed the miracle of the oil, it was with Judah Maccabee as the leader of the Hasmonean family and at the head of the Jewish army of liberation. Arnold, step aside!
If you are traveling somewhere in the world and you want to know if American culture has reached that place, don't look for an American flag, look instead for the "Golden Arches." If McDonalds has arrived, then Steven Spielberg can't be far behind. Can you imagine that today there are places in the world where Levi jeans sell for hundreds and even thousands of dollars, that Croatia is starting to produce basketball players talented enough to be NBA All Stars, and that somewhere behind the Great Wall of China there are countless people who can't get enough pirated CDs of rap music?
The Greeks would have been awfully jealous because this is exactly what they were trying to do with their culture.
They wanted their philosophy, form of worship, entertainment, arts, literature, theater and athletic games to become the defining elements for peoples national and daily lives everywhere.
At the time of the Greek conquest there were two kinds of Jews living in Israel. First, there were those who decided that Hellenism represented an attractive alternative to Judaism.
For them, Hellenist culture was the way of the future, the way to gain acceptance into the larger Greek society and the way to prosperity. Some abandoned Judaism altogether and some relegated it to a secondary role in their lives, but all of them believed that they belonged more to the theater and the gymnasium than to the halls of Torah study and the Temple.
These Jews were the Hellenists.
The second group, and the larger of the two, was the traditional Jews -- the "ardently orthodox" of their day. This group continued to lead a Jewish life despite the Greek persecution and despite great risk to their very lives. When the Hasmoneans launched their revolt, it was this camp that provided the men who would come to be known as the Maccabees.
The Jewish rebellion was a great event in Jewish history, but tragically, the war against the Greeks was also a civil war. Not all Jews sided with the Maccabees, who to some represented "the past." Many Hellenized Jews aligned themselves with "progress" and with the future. As a result, Jews battled with one another for the right to define the future of Jewish life and the Jewish nation
(το ίδιο έχουν επιχειρήσει να κάνουν πολλές φορές-οδόντα αντί οδόντος).
In many ways the story of Chanukah is the story of how one man and one family can make all the difference in the world for an entire people. It was the inspiration of Mattisyahu, the leadership of Judah Maccabee and the stubborn tenacity of the dedicated Jews that literally saved the Jewish people and the Jewish way of life.
As a Jew, don't ever think that you can't make a difference
Περι Πατρίδος
Πλάτωνας
ΚΡΙΤΩΝ (Ή περί πρακτέου ηθικός)
Μητρός τέ καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἀπάντων τιμιώτερον ἔστιν ἡ πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον.....
"Ή είσαι τόσο σοφός, ώστε σου έχει διαφύγει ότι και από τη μητέρα και από τον πατέρα και από όλους τους άλλους προγόνους το πολυτιμότερο πράγμα είναι η πατρίδα και σεβαστότερο και αγιώτερο και σε ανώτερη θέση, κατά τη γνώμη των θεών και των φρονίμων ανθρώπων, και ότι πρέπει να σεβόμαστε και περισσότερο να υπακούμε και να αγαπάμε την πατρίδα, όταν οργίζεται, παρά τον πατέρα, και, ή να προσπαθούμε να την πείθουμε, ή να εκτελούμε ό,τι κι αν διατάζει. Και ή να υποφέρουμε, αν αυτή το θέλει, χωρίς το παραμικρό παράπονο, και αν θέλει ακόμα να μας δείρει ή να μας ρίξει στην φυλακή, ή να μας στείλει στον πόλεμο για να πληγωθούμε ή να σκοτωθούμε, όλα αυτά πρέπει να τα κάνουμε. Και έτσι είναι το σωστό. Μάλιστα δεν πρέπει να ξεφεύγουμε ούτε να οπισθοχωρούμε ούτε να εγκαταλείπουμε τη θέση μας, αλλά και στον πόλεμο και στα δικαστήρια και όπου αλλού, καθήκον μας είναι να εκτελούμε όσα διατάσσει η Πολιτεία και η πατρίδα, ή, το πολύ, αν εκείνο που διατάζει δεν μας φαίνεται δίκαιο, να της υποδείξουμε και να την πείσουμε ποιο είναι το δίκαιο. Να μεταχειριζόμαστε όμως βία, δεν είναι ασέβεια σε μια μητέρα, σε έναν πατέρα και πολύ περισσότερο στην πατρίδα;"
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ
Οἱ γὰρ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοικοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ’ ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ’ ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθερίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ’ ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν.
"Διότι εκείνοι που διοικούσαν την πόλη τότε (ενν. στην εποχή του Σόλωνα και του Κλεισθένη), δεν δημιούργησαν ένα πολίτευμα το οποίο μόνο κατ’ όνομα να θεωρείται το πιο φιλελεύθερο και το πιο πράο από όλα, ενώ στην πράξη να εμφανίζεται διαφορετικό σε όσους το ζουν• ούτε ένα πολίτευμα που να εκπαιδεύει τους πολίτες έτσι ώστε να θεωρούν δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την αναίδεια και ευδαιμονία την εξουσία του καθενός να κάνει ό,τι θέλει, αλλά ένα πολίτευμα το οποίο, δείχνοντας την απέχθειά του για όσους τα έκαναν αυτά και τιμωρώντας τους, έκανε όλους τους πολίτες καλύτερους και πιο μυαλωμένους".
[ΙΣΟΚΡ 7. Πίστις: §20. 20:76 "Η αξιοκρατική επιλογή των αρχόντων κατά το παρελθόν" [1].
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
"Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα..."
(Μέρος του λόγου που εκφώνησε στην Πνύκα)
ΚΡΙΤΩΝ (Ή περί πρακτέου ηθικός)
Μητρός τέ καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἀπάντων τιμιώτερον ἔστιν ἡ πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον.....
"Ή είσαι τόσο σοφός, ώστε σου έχει διαφύγει ότι και από τη μητέρα και από τον πατέρα και από όλους τους άλλους προγόνους το πολυτιμότερο πράγμα είναι η πατρίδα και σεβαστότερο και αγιώτερο και σε ανώτερη θέση, κατά τη γνώμη των θεών και των φρονίμων ανθρώπων, και ότι πρέπει να σεβόμαστε και περισσότερο να υπακούμε και να αγαπάμε την πατρίδα, όταν οργίζεται, παρά τον πατέρα, και, ή να προσπαθούμε να την πείθουμε, ή να εκτελούμε ό,τι κι αν διατάζει. Και ή να υποφέρουμε, αν αυτή το θέλει, χωρίς το παραμικρό παράπονο, και αν θέλει ακόμα να μας δείρει ή να μας ρίξει στην φυλακή, ή να μας στείλει στον πόλεμο για να πληγωθούμε ή να σκοτωθούμε, όλα αυτά πρέπει να τα κάνουμε. Και έτσι είναι το σωστό. Μάλιστα δεν πρέπει να ξεφεύγουμε ούτε να οπισθοχωρούμε ούτε να εγκαταλείπουμε τη θέση μας, αλλά και στον πόλεμο και στα δικαστήρια και όπου αλλού, καθήκον μας είναι να εκτελούμε όσα διατάσσει η Πολιτεία και η πατρίδα, ή, το πολύ, αν εκείνο που διατάζει δεν μας φαίνεται δίκαιο, να της υποδείξουμε και να την πείσουμε ποιο είναι το δίκαιο. Να μεταχειριζόμαστε όμως βία, δεν είναι ασέβεια σε μια μητέρα, σε έναν πατέρα και πολύ περισσότερο στην πατρίδα;"
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ
Οἱ γὰρ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοικοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ’ ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ’ ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθερίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ’ ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν.
"Διότι εκείνοι που διοικούσαν την πόλη τότε (ενν. στην εποχή του Σόλωνα και του Κλεισθένη), δεν δημιούργησαν ένα πολίτευμα το οποίο μόνο κατ’ όνομα να θεωρείται το πιο φιλελεύθερο και το πιο πράο από όλα, ενώ στην πράξη να εμφανίζεται διαφορετικό σε όσους το ζουν• ούτε ένα πολίτευμα που να εκπαιδεύει τους πολίτες έτσι ώστε να θεωρούν δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την αναίδεια και ευδαιμονία την εξουσία του καθενός να κάνει ό,τι θέλει, αλλά ένα πολίτευμα το οποίο, δείχνοντας την απέχθειά του για όσους τα έκαναν αυτά και τιμωρώντας τους, έκανε όλους τους πολίτες καλύτερους και πιο μυαλωμένους".
[ΙΣΟΚΡ 7. Πίστις: §20. 20:76 "Η αξιοκρατική επιλογή των αρχόντων κατά το παρελθόν" [1].
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
"Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα..."
(Μέρος του λόγου που εκφώνησε στην Πνύκα)
H Ελλάδα είναι ΚΑΙ ΙΔΕΑ.
Ως βλάχος από την περιοχή της Μακεδονίας, θα ήθελα να παραθέσω κάποιες απόψεις που γιά ένα ζήτημα η πολιτική και οικονομική τάξη θεωρεί, μαζί με εμένα και εκατομμύρια άλλων πολιτών , ότι δεν με αφορά.
1.Η Ελλάδα, η πατρίδα μου και μιλώ μόνο για τον εαυτό μου μιας και τα τελευταία χρόνια έχω αρκετές απορίες σχετικά με τις πατρίδες των άλλων..., δεν είναι μία χώρα που τις έχει ανατεθεί η διατήρηση του δικαίου στον Πλανήτη.
2.Αυτό που οφείλει κάνει ως χώρα , είναι να δίνει τα μέγιστα ώστε να εξασφαλίζεται η επιβίωση , η ευημερία, και η πρόοδος των Ελλήνων της, δηλαδή των παιδιών της. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΚΟΝ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΗΣ. ΕΑΝ δεν μπορεί να το κάνει αυτό , ας πάψει να υπάρχει.
3.Αυτό σημαίνει ότι της είναι παντελώς αδιάφορο το τι είναι και το τι δεν είναι οι άνθρωποι που σήμερα της δημιουργούν ένα σωρό προβλήματα στα βόρεια σύνορά της και που τις υπόσχονται πολύ περισσότερα στο άμεσο μέλλον. Αυτό το τελευταίο είναι που ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να την ενδιαφέρει.
4.Συνεπώς κανένα όνομα η παράγωγο της αιματο-πληρωμένης λέξεως Μακεδονία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από την Ελλάδα, διότι αυτομάτως το Νο.2 ΠΆΥΕΙ ΝΑ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ, άρα και αυτή μαζί. Βρίσκεται σε ΘΕΣΗ ΙΣΧΥΟΣ , και δεν θα πρέπει να φοβάται ΚΑΝΕΝΑΝ. ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΗΣ 10.000.000 ανθρώπους να θυσιάσουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ για αυτήν την λέξη. ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ 10-20.000 άτομα της πολιτικο-οικονομικής ΔΗΘΕΝ Ελίτ. Ομως κανείς μας δεν τους υπολογίζει αυτούς.
5.Αυτά όλα θα ήταν αν είχε ΑΔΙΚΟ η Ελλάδα στην διένεξη αυτή. ΟΜΩΣ ΟΥΤΕ ΑΔΙΚΟ ΈΧΕΙ. Και δεν χρειάζεται κανένα επιχείρημα εδώ για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας. Το να επιχειρηματολογεί κανείς για αυτό που εδώ ΚΑΙ ΧΙΛΙΕΤΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ , αυτόμάτως του στερεί κάθε ίχνος Νοημοσύνης.
6.Η Ελλάδα όπως και κάποιες άλλες χώρες είναι ΚΑΙ ΙΔΕΑ. Συνεπώς όποιοι γραικύλοι πολιτικάντηδες ψάχνουν μία βολική πόρνη πάνω στην οποία θέλουν να αποθέσουν τον οργασμό της προσωπικής τους φιλοδοξίας, ας απευθυνθούν σε οίκους ανοχής και οχι στην Ελλάδα. Διότι αν επιμείνουν, ίσως ευνουχιστούν, πολιτικά πάντα...
AZ.
ΥΓ.Όποιος θέλει το όνομα Μακεδονία ας πάει στον ΟΗΕ . Και οι γραικύλοι εξ' αγνοίας και βλακείας ας πάνε σε κανέναν ειδικό επ' του θέματος να τους εξηγήσει.
1.Η Ελλάδα, η πατρίδα μου και μιλώ μόνο για τον εαυτό μου μιας και τα τελευταία χρόνια έχω αρκετές απορίες σχετικά με τις πατρίδες των άλλων..., δεν είναι μία χώρα που τις έχει ανατεθεί η διατήρηση του δικαίου στον Πλανήτη.
2.Αυτό που οφείλει κάνει ως χώρα , είναι να δίνει τα μέγιστα ώστε να εξασφαλίζεται η επιβίωση , η ευημερία, και η πρόοδος των Ελλήνων της, δηλαδή των παιδιών της. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΚΟΝ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΗΣ. ΕΑΝ δεν μπορεί να το κάνει αυτό , ας πάψει να υπάρχει.
3.Αυτό σημαίνει ότι της είναι παντελώς αδιάφορο το τι είναι και το τι δεν είναι οι άνθρωποι που σήμερα της δημιουργούν ένα σωρό προβλήματα στα βόρεια σύνορά της και που τις υπόσχονται πολύ περισσότερα στο άμεσο μέλλον. Αυτό το τελευταίο είναι που ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να την ενδιαφέρει.
4.Συνεπώς κανένα όνομα η παράγωγο της αιματο-πληρωμένης λέξεως Μακεδονία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από την Ελλάδα, διότι αυτομάτως το Νο.2 ΠΆΥΕΙ ΝΑ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ, άρα και αυτή μαζί. Βρίσκεται σε ΘΕΣΗ ΙΣΧΥΟΣ , και δεν θα πρέπει να φοβάται ΚΑΝΕΝΑΝ. ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΗΣ 10.000.000 ανθρώπους να θυσιάσουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ για αυτήν την λέξη. ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ 10-20.000 άτομα της πολιτικο-οικονομικής ΔΗΘΕΝ Ελίτ. Ομως κανείς μας δεν τους υπολογίζει αυτούς.
5.Αυτά όλα θα ήταν αν είχε ΑΔΙΚΟ η Ελλάδα στην διένεξη αυτή. ΟΜΩΣ ΟΥΤΕ ΑΔΙΚΟ ΈΧΕΙ. Και δεν χρειάζεται κανένα επιχείρημα εδώ για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας. Το να επιχειρηματολογεί κανείς για αυτό που εδώ ΚΑΙ ΧΙΛΙΕΤΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ , αυτόμάτως του στερεί κάθε ίχνος Νοημοσύνης.
6.Η Ελλάδα όπως και κάποιες άλλες χώρες είναι ΚΑΙ ΙΔΕΑ. Συνεπώς όποιοι γραικύλοι πολιτικάντηδες ψάχνουν μία βολική πόρνη πάνω στην οποία θέλουν να αποθέσουν τον οργασμό της προσωπικής τους φιλοδοξίας, ας απευθυνθούν σε οίκους ανοχής και οχι στην Ελλάδα. Διότι αν επιμείνουν, ίσως ευνουχιστούν, πολιτικά πάντα...
AZ.
ΥΓ.Όποιος θέλει το όνομα Μακεδονία ας πάει στον ΟΗΕ . Και οι γραικύλοι εξ' αγνοίας και βλακείας ας πάνε σε κανέναν ειδικό επ' του θέματος να τους εξηγήσει.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
-
Αρχίζω από το τέλος. Σημίτης, Παπαδήμος, Καραμανλής, Αλογοσκούφης, Στουρνάρας, Χριστοδουλάκης, Προβόπουλος, Αβάπτιστος του Παπανδρέου, Συ...
.png)