13/9/26

Η Επιτροπή 40, ο Φουλμπράϊτ και η Cia. Eid;hseiw thw 13ης Σεπτεμβρίου 1974




 

52 Χρόνια από την Προδοσία της Κύπρου.Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου. 52η ημέρα της Μεταπολίτευσης. 800 εκ δολ το "Κύπρος-πας".Ο Μακάριος δέχθηκε την Ομοσπονδία. Δήλωση του Γεώργιου Καρούσου. "Δώστε τα χέρια".Γύρισε ο Σβάρτς. Ο Σόλων απογόρευσε τις συγκετρώσεις. Στην Πλατεία Κοτζιά μαζευτηκαν οι φοιτητικές παρατάξεις χωρίς την ΔΑΠ. Ο Παύλος Γιαννακόπουλος Πρόεδρος του ΠΑΟ
















 

13 Σεπτεμβρίου 1973. Το σχέδιο Κίσινγκερ, ΄για την Κύπρο. το Πολυτεχνκαι και το πραξικόπημα Γκιζίκη, Μπονάνου. Αραπάκη, Ιωαννίδη

Ενα διαδακτικό και αποκαλυπτικό ρεπορτάζ απο τη Λευκωσία του «Ταχυδρόμου»της Αλεξανδρείας, που μας μιλάει για τη συνεργασία Μaκαρίου και Τούρκων κατα των Αθηνών.

Για να συνδέσετε καλύτερα τα πράγματα,το Σεπτέμβριο του 1973 συναντήθηκαν στο Παρίσι στο σπίτι του δημοσιογράφου και ανταποκριτή των New York Times, Σάϋρους Σουλτσμπέργκερ, (με οικοδέσποινα την Ελληνίδα σύζυγο του Σάϋρους, Μαρίνα Τατιάνα Λαδά), ο Καραμανλής, με τον Κίσινγκερ. 

 Στο Τραπέζι, εκτός από τους τρείς καθόταν και ο Αρχιεπίσκοπος Βορείου και Νοτίου Αμερικής Ιάκωβος. Σε αυτή τη Συνάντηση ο Κίσινγκερ ενημέρωσε τον Καραμναλή για το «μέλλον του», για την προσεχή ανατροπή του Παπαδόπουλου, για την επερχόμενη Χούντα που θα ανέτρεπε τον Μακάριο, ώστε να υπάρξει λύση του Κυπριακού και για την προετοιμαζόμενη «Λύση Ετζεβίτ» για την Τουρκία. Στο σπίτι του Σουλτζμπέργκερ συμφωνήθηκε, εκτός από τη «μεταπολίτευση» και τη «μη επιστροφή του Βασιλέως», ότι δεν έπρεπε να υπάρξει Ελληνοτουρκικός Πόλεμος.

Οι Γενικές Έκλογές του 1973 διεξήχθησαν στην Τουρκία στις 14 Οκτωβρίου

Το Κεμαλικό Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP)  με επικεφαλής τον μεταρρυθμιστή και «Κεντροαριστερό»  Ετζεβίτ αναδείχθηκε ως το μεγαλύτερο κόμμα, κερδίζοντας 185 από τις 450 έδρες με 33% των ψήφων, αλλά δεν μποορούσε να κάνει κυβέρνηση.  

Ο αμερικανικός δάκτυλός είχε φροντίσει να εξασθενίσει τον Ντεμιρέλ δημιουργώντας δύο δεξιά κόμματα το «Demokratik Parti», (DP) και το  «Millî Selâmet Partisi», (MSP) υπό τον Ερμπακάν που έβγαλε 48 βουλευτές . 

Ο πολύ δεξιός Ερνπακάν  στις 26 Ιανουαρίου 1974 έκανε τον Ετζεβίτ πρωθυπουργό, για δέκα μήνες. Πριν τον Ετζεβίτ πρωθυπουργός ήταν ο Μεχμέτ Ταλού. Τραπεζίτης. Τον διάλογο  Ταλού-Μαρκεζίνη δεν ήθελαν οι «Φίλοι» του Κίσινγκερ.






ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ 65. ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΠΟ ΤΟ "ΕΘΝΟΣ" ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Κ@ΛΟΥ









Ημέρες του 65. Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου.Τα λεφτά της "Επιτροπής 313" και του Ανδρεαδη, δεν είχαν εξασφαλίσει ακόμα τους 151 όπότε ο Στεφανόπουλος δεν εδέχετο την εντολή. Στο μεταξύ εψαχναν και "άλλες λύσεις" Ο "ΜΟΝΤ" εγραφε ότι η Ε΄λλάς βρισκόταν στο έλεος ξένων δυνάμεων. 60.000 Έλληνες και Τούρκοι αγκαλιασμένοι γυμναζόντουσαν για το ΝΑΤΟ, αλλά η Τουρκία απειλούσε με πόλεμο για την Κύπρο και εκανε εκτροπή του Εβρου. Οι συνεργάτες του Τομ Καραμεσίνη στην ΚΥΠ "έπαιζαν" από τις δεξιές εφημερίδες τα αντικομουνιστικά σενάρια που επαναλήφθηκαν το 1967.Η ημιδικτατορία Μητσοτάκη Βασιλιά με πρωθυπουργό τον΄πράκτορα Τσιριμώκο συνέλαβε με τον νόμο 4000 για τεντυμποϋσμό εναν εργαζόμενο στου Καρέλα που ψώναζε Παπανδρέου-Παπανδρέου ενώ περνούσε η βασιλική πομπή

Ο Βασιλιάς και ο Μητσοτάκης αναζητούσαν Αποστάτες.Ο Στεφανόπουλος είπε ότι ΟΛΟΙ οι αποστάτες θα γινόντουσαν Υπουργοί.


Ο πρόεδρος της Βουλής επί κυβερνήσεων Καραμανλή, Κωνσταντίνος Ροδόπουλος, πρότεινε στον Αμερικανό επιτετραμμένο Νόρμπερτ Άνσουτς την ανάθεση σχηματισμού κυβέρνησης στον έμπιστο του Καραμανλή αλλά και του παλατιού, Παναγιώτη Πιπινέλη, ο οποίος κατόπιν να εμφανιζόταν στη Βουλή και θα ζητούσε από τους βουλευτές την κήρυξη στρατιωτικού νόμου και το κλείσιμο της Βουλής για έξι ή περισσότερους μήνες, υπό την απειλή κήρυξης ανοικτής στρατιωτικής δικτατορίας.
 
Ο υπουργός  Στ. Κωστόπουλος πρότεινε στους Αμερικανούς να συλλάβει η ασφάλεια τους 22 βουλευτές της ΕΔΑ, ως οργανωτές των ταραχών στην Αθήνα, και κατόπιν να συνεδριάσει η Βουλή όπου οι αντιπαπανδρεϊκές δυνάμεις θα είχαν πλειοψηφία 10 ψήφων, και θα έδιναν ψήφο εμπιστοσύνης σε κυβέρνηση πιστή στον βασιλιά

Ο Κανελλόπουλος δεν εδέχετο να να φορτωθεί τα βάρη της αντιλαϊκής πολιτικής  




 






κκκκ