Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 1949. Βγήκε η απόφαση του Στρατοδικείου για την εκτέλεση του Στέργιου Αναστασιάδη και άλλων επτά. Ο Αχιλλέας Μπλάνας καταδικάστηκε σε Ισόβια για τον ρόλο του στη σφαγή του Μελιγαλά. Οι Κλεφτολουμπινέδες εξακολουθούσαν να ελπίζουν σε εισβολή στην Αλβανία. Εγκαινιάστηκε η Αμερικανική Βιβλιοθήκη

-

 

Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου 1944. Η επίθεση του Κόκκινου Λαού κατά του Μελιγαλά. Η Προδοσία της Βασιλικής Κυβέρνησης που δέχθηκε να μην αποβιβαστεί στην Πελοπόννησο ο Ελληνικός Στρατός που περίμενε στα Κύθηρα.

Η πολιορκία του Μελιγαλά  είχε αρχίσει από τις 11 Σεπτεμβρίου . 
Τη νύχτα της 11ης , ένας ελασίτης ο Ηλίας Σκλήρης 

μπήκε στον Μελιγαλά και έδωσε στον εαμίτη γιατρό Χρήστο Σκλήρη, και τον εαμίτη δικηγόρο Δημήτριο Αργιανά τις προκηρύξεις για την αποκήρυξη των 

Ταγμάτων από την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, τις οποίες εκείνοι σκόρπισαν στην πόλη και οι οποίες καλούσαν τούς «Ταγματασφαλίτες» να εγκαταλείψουν τα όπλα για να μην θεωρηθούν δοσίλογοι. 

Ο Ελασίτης του Ωρίωνα, έλαβε από τους Σκλήρη, και Αργιανά πληροφορίες και σχεδιαγράμματα για την οχύρωση και την άμυνα της πόλης. 

 Η επίθεση του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΚΚΕ κατά του Μελιγαλά, εκδηλώθηκε 

στις 5.30 το πρωί της 13ης Σεπτεμβρίου 1944, με την τακτική του αιφνιδιασμού, αλλά προσέκρουσε στο ναρκοπέδιο που αγνοούσαν, 

γιατί είχε δημιουργηθεί την προηγούμενη νύχτα. 

Αφού απέτυχε ο αιφνιδιασμός, η επίθεση συνεχίστηκε χωρίς πρόοδο

 και επιτυχία έως το βράδυ της 14ης , οπότε και ανακόπηκε λόγω έλλειψης πυρομαχικών, διότι , οι αντάρτες πυροβολούσαν στον γάμο 

του Καραγκιόζη και αγνοούσαν την αλφαβήτα κάθε φαντάρου. 

Τον έλεγχο πυρός. 

Ταυτόχρονα στις 13 Σεπτεμβρίου 1944, απέπλευσε από την Πύλο

 με το καΐκι του Γεώργιου Κατρίτση η αντιπροσωπεία που έστειλε 

ο Στούπας στην Ναπόλη και την αποτελούσαν ένας Αρχιμανδρίτης 

από του Γαργαλιάνους, ο υπολοχαγός Μπούσιος, ο ανάπηρος 

πρώην χωροφύλακας Δημοσθένης Κοντός, και ο ειρηνοδίκης 

Κουντάνης. 

Αίτημα της Επιτροπής, «να αποβιβαστεί στο Μάραθο τμήμα του

 Ελληνικού Στρατού για να προστατεύσει τον δημοκρατικό λαό

 από την απειλή του ΕΛΑΣ».

 Ενώ είχε αρχίσει η επίθεση στον Μελιγαλά, εμφανίστηκε

 στην Τρίπολη ο ΕΛΑΣ, με έγγραφο του αντισυνταγματάρχη Σπύρου Τσικλητήρα, διοικητή του 8ου Συντάγματος ΕΛΑΣ Λακωνίας, 

που ζητούσε από τον Παπαδόγγονα να καταθέσει τα όπλα 

προσφέροντας , «απόλυτο εξασφάλιση της ζωής των» και

 «ελευθερία επανόδου εις τας εστίας των», και ζητούσε να οριστεί τριμελής επιτροπή διαπραγμάτευσης με έναν εκπρόσωπο των 

Πολιτικών Αρχών, τον Μητροπολίτη και έναν αξιωματικό του 

Τάγματος Ασφαλείας.

Το πρακτορείο του Κόκκα, η«Ελευθερία»,  

που μάθαινε από το Λονδίνο το τι γινόταν 

σε όλο τον κόσμο και γνώριζε την αποχώρηση 

 των Γερμανών από Χιο, Μυτιλήνη, Κρήτη,Λάρισα, Θεσσαλονίκη, για τα γεγονότα στην Πελοπόννησο 

δεν ήξερε τίποτα, επειδή το Λονδίνο είχε διατάξει "σιωπή"

104 χρόνια από την Εθνοσωτήριο Επανάσταση. ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ! Ποιήματα για τον Πλαστήρα και τον Λούφα

104 Χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Τρίτη 13/26 Σεπτεμβρίου 1922. οι επαναστάτες αποβΙβάστηκαν στο Λαύριο. Αεροπλάνα πετούσαν τις προκηρύξεις του Γονατά. Ο Γκλύξμπουργκ υπέγραψε το διάταγμα για την κήρυξη του Στρατιωτικού Νόμου . Η κυβέρνηση Τριανταφυλλάκου αναγκάστηκε να παραιτηθεί στις 19.30 οπότε,"εν ελλείψει" κυβερνήσεως δεν δημοσιελυτηκε το διάταγμα για την κήρυξη του Στρατιωτικού Νόμου.

Νωρίς το πρωί υπογράφηκε από τον Κωνστατνίνο το διάταγμα για την κήρυξη του Στρατιωτικού Νόμου, αλλά ο Νόμος του Στρατού ήταν στο Λαύριο.  

Στις 09.30, εμφανίστηκε στον ουρανό της Αθήνας ενα αεροπλάνο που σκορπούσε προκηρύξεις. 

Η αστυνομία έτρεχε να τις μαζέψει. 

Άλλα αεροπλάνα έριξαν τις προκηρύξεις στην Θεσσαλονίκη και την Λάρισα.  Οι Βασιλόφρονες στρατηγοί κλαεσαν σε Αντεπανάσταση.

Ο Κωνσταντίνος σκέφθηκε να πάει στην Θράκη 

και να τεθεί επικεφαλής του Στρατού. 

Μετά τον συμβούλευσαν να μην το κάνει. 

Το απόγευμα η κυβέρνηση έλαβε από το Θωρηκτό "Λήμνος" τηλεγράφημα των Επαναστατών που απαιτούσαν την παραίτηση της. 

Στις 19.30 παραιτήθηκαν.