ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ REMASTERED

Τρίτη 17 Αυγούστου 1921 . Σε όλη την έκταση του μετώπου διεξήγοντο συγκρούσεις στην γραμμή Καρά Νταγ - Τσαλ Νταγ - Αρντίζ Νταγ - Καλέ Γκρότο. Το μεσημέρι της 17ης Αυγούστου,το 43o Σύνταγμα Πεζικού, με τον Διοικητή τον Αντισυνταγματάρχη Πεζικού Νικολοδήμο Δημήτριο από το Γαρδίκι Ομιλαίων Φθιώτιδας επιτέθηκε στην υψηλότερη κορυφογραμμή του «Καλέ Γκρότο» του Ουλού Νταγ (ύψ. 1483), κινούμενο μέσα από τις νότιες πλαγιές του Μέχρι τις 16.00, το 43ο Σύνταγμα Πεζικού είχε καταλάβει τις θέσεις των Τούρκων και εγκαταστάθηκε σταθερά στο τραπεζοειδές βραχώδες σύμπλεγμα. Οι απώλειες του 43ου Συντάγματος Πεζικού μαζί με αυτές του Μικτού Αποσπάσματος Ιππικού ανήλθαν σε 210 αξιωματικούς και οπλίτες νεκρούς και τραυματίες. Αυτό ήταν το τελευταίο επεισόδιο της μάχης του Καλέ Γκρότο.Την ίδια ημέρα το 23ο σύνταγμα Πεζικού της 7ης Μεραρχία κατέλαβε το Πολατλί και τον σιδηροδρομικό του σταθμό και αποκατέστησε τη σιδηροδρομική σύνδεση με τις ελληνικές βάσεις εφοδιασμού στο Εσκί Σεχήρ. Στην Αθήνα δεν υπήρχαν ειδήσεις από το Μέτωπο αλλά «δημοσιογραφικές πληροφορίες», Η Ουσία ήταν η μεταστροφή της αγγλικής πολιτικής και η απώλεια της Βορείου Ηπείρου

Το απόγευμα της 17ης Αυγούστου 1921, το βοηθητικό πλοίο του ελληνικού στόλου «Νικόλαος Σοφιάς» που περιπολούσε στον Κόλπο της Νικομήδειας,  εντόπισε ένα μηχανοκίνητο πλοιάριο στα ανοιχτά της Γιάλοβας. Στο πλοιάριο επέβαιναν περίπου 45 Οθωμανοί, άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας, οι οποίοι έρχονταν από την Κωνσταντινούπολη. Στην κοίτη του πλοιαρίου  κρύβονταν 14 άνδρες που αναγνωρλιστηκαν ως «τσέτες» , με συμμετοχή σε δολοφονίες Ελλήνων και Αρμενίων

 

104 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ. ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1922.96 ΩΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛ. ΣΤΡΑΥΙΚΟΙ ΚΑΙ ΓΟΥΝΑΡΙΚΟΙ ΕΚΑΝΑΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΙΥ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ.ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΚΚΕΝΩΣΗ. ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ. ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΗΣΑΝ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΙΑ ΝΥΧΤΩΜΕΝΟΙ. ΝΟΜΙΖΑΝ ΟΤΙ ΥΠΗΡΧΕ ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΡΑΜΜΗ ΑΜΥΝΑΣ. ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΤΟΚΗΣ ΠΟΥ ΕΦΘΑΣΑΝ ΣΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΑΝ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΔΟΤΗ ΧΑΤΖΗΑΝΕΣΤΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΔΟΤΗ ΣΤΕΡΓΙΑΔΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΧΕΙΑ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ, Ο ΧΑΤΖΗΑΝΕΣΤΗΣ ΕΔΩΣΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΣΤΙΣ ΥΠΟΧΩΡΟΥΣΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΘΟΥΝ ΣΕ ΛΙΜΑΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΛΑΒΟΥΝ ΤΑ ΠΛΟΙΑ.

Ο "ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ" ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΤΟ ΦΥΛΛΟ ΤΗΣ 17ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΕΙΧΕ ΜΟΝΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ

ΟΙ ΒΑΣΙΛΙΚΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

 

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΗΣΑΝ  ΑΜΗΧΑΝΟΙ.

 Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΙΕΨΕΥΣΕ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΓΑΛΛΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΏΝ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ. 

ΟΙ ΛΟΓΟΚΡΙΜΕΝΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΕΓΡΑΦΑΝ ΟΤΙ ΟΙ ΜΑΧΕΣ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΑΦΙΟΝ ΚΑΡΑΧΙΣΑΡ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΟΥΣΑΝ

Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙ 50 

ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕ ΝΑ ΥΠΟΧΩΡΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΥΣΣΑΚ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ. ΟΙ ΜΕΡΑΡΧΙΕΣ ΤΩΝ ΤΡΙΚΟΥΠΗ,ΔΙΓΕΝΗ ΚΑΙ ΔΗΜΑΡΑ ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΛΥΘΕΙ.

  Ο ΓΟΥΝΑΡΗΣ ΔΙΕΨΕΥΔΕ ΤΗΝ ΕΚΚΕΝΩΣΗ 

ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΔΙΑΤΑΞΕΙ Ο ΧΑΤΖΗΑΝΕΣΤΗΣ.

ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ, ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΔΙΑΡΕΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΕΝΩ ΚΑΙ Ο ΚΕΜΑΛ "ΕΒΑΖΕ ΠΛΑΤΗ" ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΟΤΙ Η ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΣΕ 4-5 ΜΗΝΕΣ.

Σχεδιάγραμμα των μαχών που δεν γινόντουσαν, στο Αφιόν Καραχισάρ και το οποίο δημοσίευσε στην πρώτη του σελίδα το "ΕΜΠΡΟΣ".την Τετάρτη 17/30 Αυγούστου.

 

Την 17/30 Αυγούστου 1922  έληξε η μάχη του Ντουμλουπινάρ. Η 1η Μεραρχία, υπό την διοίκηση του Αθανασίου Φράγκου και όσοι υποχωρούσαν συντεταγμένα μαζί της, αφού κάλυψαν την υποχώρηση 

της Στρατιάς επί τριήμερο, μαχόμενοι στο οχυρωμένο 

Ντουμλού Πινάρ (Τουμλού Μπουνάρ) κοντά στην Κιουτάχια, 

(περίπου 48 χλμ. δυτικά του  Αφιόν Καραχισάρ), υποχώρησαν προς το Ουσάκ, ακλουθώντας την Σιδηροδρομική Γραμμή. 

Το Ουσάκ απείχε 60 χιλιόμετρα .  Ο Κεμάλ διέταξε την κατάληψη του υψώματος «Ζαφέρ Τεπέ» με υψόμετρο  1181 μέτρα, όπου, βρίσκεται 

και το μνημείο της Νίκης,  στη «η μάχη του Αρχιστράτηγου».

 Η επέτειος αυτής της μάχης, η οποία κατέληξε σε αποφασιστική τουρκική νίκη στον πόλεμο της ανεξαρτησίας, γιορτάζεται ως εθνική εορτή στην Τουρκία. 

Στη Μάχη του Ντουμλού Πινάρ που σύμφωνα με τις τουρκικές πηγές κράτησε μέχρι τις 19.30 της 17ης/30ης Αυγούστου, μετείχαν η  1η Μεραρχία (διοικητής Αθανάσιος Φράγκου) το 5/42 του Πλαστήρα και μονάδες της 4ης Μεραρχίας υπό τον Τσολάκογλου.  Από την  4^η Μεραρχία, μετα την υποχώρηση από το Ντουμλουπινάρ, 200 αξιωματικοί, 3.300 οπλίτες και 450 κτήνη κατάφεραν να φθάσουν στον Τσεσμέ και από κει στη Χίο, την 1^η Σεπτεμβρίου. 

Η μάχη του Ντουμλουπινάρ 

Οι διαταγές του Χατζηανέστση δεν ξεκαθάρισαν ούτε στη δίκη των εξι. Φαίνεται ότι ο Φράγκος έπρεπε  να καλύψει την εκκένωση του Ουσάκ. Δεν υπήρχε σκέψη για γραμμή άμυνας της Σμύρνης. 

Ο Χατζανέστης στις 17/30 Αυγούστου διέταξε τον Συνταγματάρχη Γεώργιο Ζήρα να εγκαταλείψει το Εσκή Σεχήρ και εκείνος αρνήθηκε συγκέντρωσε τον Ελληνικό πληθυσμό και αναχώρησε  συντεταγμένα

 την επομένη. 

Το βράδυ της 17/30^ης Αυγούστου ο Χατζηανέστης διέταξε την Ανεξάρτητη Μεραρχεία να κινηθεί προς το Ουσάκ. Την ίδια ώρα οι Τουρκικές προφυλακές έφθασαν στην Κιουτάχεια.

Στην Αθήνα ενώ ο Χατζηανέστης είχε εκδώσει διατάγές για να πάει ο Στρατός στο Λιμάνια ο Γούναρης διέψευδε την εκκένωση, και δεν υπήρχε καμιά ενημέρωση από το Μέτωπο.

Η Γαλλική θέση για την εκκένωση της Μικράς Ασίας λόγω των αισθημάτων των μουσουλμάνων

Η ¨ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" ΣΤΙΣ 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕ ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΟ ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΩΝΥΜΗΣ "ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΠΗΓΗΣ" ΠΟΥ ΕΊΠΕ ΌΤΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΙΥ ΚΕΜΑΛ ΑΝΑΜΕΝΟΤΑΝ 

ΣΥΜΜΟΡΙΤΟΠΟΛΕΜΟΣ. ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1949. Ο Ζαχαριάδης ζήτησε από τον Τίτο τα 50.000 "ορφανά" παιδιά του παιδομαζώματος που εγιναν μετά Αιγεάτες Μακεδόνες. Ο (ασθενών) Παπάγος απάντησε στον Βαν Φλήτ. Στο Λιόπεσι είχε αρχίσει ο τρύγος.