ΓΑΜ@ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ. 18 ΙΟΥΛΙΟΥ 1967, ΠΡΙΝ 59 ΧΡΟΝΙΑ. 52,5 ΥΠΟ ΣΚΙΆΝ ΣΤΟ ΙΡΑΝ, ΛΙΠΟΘΥΜΗΣΕ ΒΟΥΚΕΥΤΗΣ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ

ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ. ΠΕΜΠΤΗ 18 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974. ΤΕΤΑΡΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ "ΝΕΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ " ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΑΤΤΙΛΑ ΣΤΟ ΠΕΝΤΕΜΙΛΙ. Η ΝΑΤΟ-ΜΑΣΟΝΙΚΗ ΧΟΥΝΤΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΔΙΔΕ ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΠΙΣΤΕΥΕ ΌΤΙ ΟΙ ΗΠΑ ΗΤΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΣΑΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ. ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ¨ΜΑΣ ΕΚΑΠΑΤΗΣΑΤΕ" ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΙΔΗ.Η «ΝΑΥΑΡΧΙΔΑ», ΟΙ «ΝΥ.ΤΑΙΜΣ ΤΩΝ ΣΟΥΛΤΣΜΠΕΡΓΚΕΡ, (ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ Ο ΣΑΫΡΟΥΣ ΗΤΑΝ ΜΑΡΤΥΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ-ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ), ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΑΝ «ΕΓΚΥΡΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ» ΠΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΡΟΝ ΕΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΚΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΥΤΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ.

Η ΙΟΥΔΑΪΚΗ ΝΑΥΑΡΧΙΔΑ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΟ "ΚΟΛΠΟ" ΕΛΕΓΕ ΣΤΟΥΣ  "ΧΑΖΟΥΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ" ΝΑ ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΡΕΣΒΕΙΣ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΚΑΙ ΟΤΙ   ΟΙ ΗΠΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ                    

 Ο Τζόζεφ Σίσκο, o αναπληρωτής του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος είχε αναλάβει τα ελληνορουρκικά και το Κυπριακό, έφτασε στο Λονδίνο το πρωί της 18ης Ιουλίου και συναντήθηκε με  τον Μπουλέντ Ετσεβίτ και πληροφορήθηκε για τους όρους του Ετσεβίτ ώστε να εγκαταλείψει την επέμβαση στην Κύπρο. 

Ο Σίσκο, αφού τα είπε με τον Ετζεβίτ   έφυγε  το πρωί της επομένηςγια την Αθήνα . Εφτασε στις 11:00, μαζί με τον υφυπουργό Αμύνης Έλσγουορθ, και έμειναν μέχρι τις οκτώ το βράδυ σε συνεχείς συσκέψεις με την Χούντα,  για να αποτρέψουν την ελληνοτουρκική εμπλοκή.

Ο Ετζεβίτ και η τουρκική αντιπροσωπεία, έφυγαν το βράδυ της       18 Ιουλίου 1974 από το Λονδίνο για την Άγκυρα. 

Μόλις εφτασε, (κοντά στα μεσάνυχτα) ο Ετσεβίτ ενημέρωσε , «κεκλισμένων των Θυρών» , την Τουρκική Εθνοσυνέλευση, (που τον περίμενε), για το «σχέδιο δράσης της Τουρκίας» και «τη διεθνή του πτυχή». Η Εθνοσυνέλευση του έδωσε Πράσινο Φως για την εισβολή στην Κύπρο. Στον Τύπο ανακοινώθηκε, ότι η απόφαση που ελήφθη «έδιδε δύναμη στο τουρκικό έθνος» που «θα προστάτευε τα εθνικά του συμφέροντα». 

Οι Μασόνοι και πράκτορες της CIA Μπονάνος- Γκιζίκης-Αραπάκης-Ιωαννίδης δεν έστειλαν καμιά ενίσχυση στην ΕΛΔΥΚ, λόγω της επαπειλούμενης εισβολής, δεν εκαναν επιστράτευση, και δεν διάταξαν τα υποβρυχια να αποπλεύσουν

Στη Λευκωσία στις  16 και 17 Ιουλίου δεν κυκλοφόρησαν κυπριακές εφημερίδες. Στις 18 Ιουλίου 1974, η «Μεσημβρινή» τιτλοφορούσε το κύριο θέμα της «Εθνική Ενότης-μετά την πτώση του τυράννου» και καλούσε «ολόκληρο το λαό να συσπειρωθή πέριξ της κυβερνήσεως Εθνικής Σωτηρίας». 

Η εφημερίδα έγραφε ότι ο Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Γιόζεφ Σίσκο, μετέβαινε στην Αθήνα, και ακολούθως θα επισκεπτόταν 

την Άγκυρα και πιθανώς τη Λευκωσία.

Σε άλλο θέμα ανέφερε ότι βρέθηκαν πάνω από 20.000 όπλα στο

 υπόγειο της Αρχιεπισκοπής. 

Στην Αθήνα την Λευκωσία και την Αλεξάνδρεια οι ελληνικές

 εφημερίδες πρόβαλαν την συνέντευξη του Νίκου Σαμψών 
ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΣΑΜΨΩΝ                                         

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΦΥΓΟΥΝ 

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ 

ΟΙ "ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΙ ΚΥΚΛΟΙ" ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΣΑΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ ΕΛΕΓΑΝ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΥΠΗΡΞΕ 

ΜΟΝΟ ΑΛΛΑΓΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΑΛΛΆ ΜΙΛΟΥΣΑΝ 

ΣΕ ΤΟΙΧΟ

Ο ΕΤΖΕΒΙΤ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΣΤΕΛΝΕ 

ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

 

18 Ιουλίου. Μνήμη του Αληθινού Πατριώτη Στράτη Μυριβήλη

Ο Στράτης Μυριβήλης ήταν ο πρώτος διανοούμενος στον Κόσμο που μίλησε για την «Κόκκινη Φυλή». 

Τη κομμουνιστική Φυλή και που μας προειδοποίησε πως: «Όταν κανείς γίνει συνειδητός κομμουνιστής παύει να είναι Έλληνας».

Ο Στράτης Μυριβήλης ανήκει στη γενιά που πολέμησε δέκα χρόνια για την Μεγάλη

 Ελλάδα , στους βαλκανικούς πολέμους, και στην Μικρασιατική Εκστρατεία. 

Ευγενική Ψυχή.

 Βενιζελικός και Σοσιαλιστής του Παπαναστασίου, αλλά βαθιά

 αντικομουνιστής. 
Συστρατεύτηκε στον Πόλεμο του 1940, και γύρισε όλη την Ελλάδα μετά την 

απελευθέρωση κάνοντας αντικομουνιστική διαφώτιση . 
 Τελικά στράφηκε σε έναν «ενδοσκοπικό εθνικισμό», αναζητώντας 

με πάθος τα διακριτικά της ελληνικής συνείδησης στην ελληνική γη 

και στη λαϊκή παράδοση. 

 Γεννήθηκε στην υπόδουλη Λέσβο, στο ορεινό χωριό Συκαμινέα 

στις 30 Ιουνίου 1890. 

Το 1912 ήρθε για σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ 

ταυτόχρονα εργαζόταν για τα προς το ζην ως συντάκτης 

στην εφημερίδα «Πατρίς».

 Το Σεπτέμβριο του 1912 κατατάχθηκε εθελοντικά στο Στρατό 

και πήρε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους. 

Τραυματίστηκε στο πόδι από δύο σφαίρες στη μάχη Κιλκίς-Λαχανά

 και τιμήθηκε με το Μετάλλιο Βαλκανικών πολέμων. 
 Το 1917 κατατάχθηκε στο 4ο Σύνταγμα Αρχιπελάγους με το βαθμό 

του δεκανέα και πολέμησε στο μακεδονικό μέτωπο . 

Από την εμπειρία του στα χαρακώματα προέκυψε το βιβλίο του 

 «Η ζωή εν τάφω». 

Κατά τη Μικρασιατική εκστρατεία υπηρέτησε ως λοχίας. 

Στις 28 Ιουνίου του 1920 παντρεύτηκε στο ΕσκιΣεχίρ, την Ελένη Δημητρίου, από το Δεκελί της Μικράς Ασίας. 

Με την (ταχεία) εκκένωση της Μικράς Ασίας βρέθηκε για λίγους

 μήνες πρόσφυγας στη Θράκη. 

Αποστρατεύτηκε στις 10 Οκτωβρίου του 1922 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού και επέστρεψε στη Λέσβο, όπου το 1923 εξέδωσε 

την τη εφημερίδα, «Καμπάνα».

 Το 1925 σταμάτησε την έκδοση της Καμπάνας για να εκδώσει μαζί 

με τον Μυτιληνιό λόγιο Θείελπη Λεφκία τη δεύτερη εφημερίδα του, 

τον «Ταχυδρόμο» που υποστήριζε τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου.

 Το 1932, έφυγε από τη Μυτιλήνη μαζί με την οικογένειά του για

 μόνιμη εγκατάσταση στην Αθήνα σαν διευθυντής και αρχισυντάκτης

 στην εφημερίδα «Δημοκρατία», την οποία εξέδωσε το κόμμα του Παπαναστασίου. 

Το καλοκαίρι του 1933,  έφυγε από τη «Δημοκρατία», και άρχισε τη συνεργασία του με την εφημερίδα «Πρωία». 

Το 1936 είχε γίνει τακτικό μέλος της ΕΣΗΕΑ και έπιασε δουλειά στην εφημερίδα «Η Εθνική».
 Τον Απρίλιο του 1940, τιμήθηκε με το Κρατικό βραβείο για τη 

συλλογή διηγημάτων του «Το Γαλάζιο Βιβλίο», ενώ κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 προσυπέγραψε μαζί με άλλους

 Έλληνες λογίους την Έκκληση των Ελλήνων Διανοουμένων προς τους Διανοούμενους ολόκληρου του Κόσμου.
 

Ο άνθρωπος αυτός που προτάθηκε τρεις φορές για το Νόμπελ Λογοτεχνίας γύρισε όλη την Ελλάδα κάνοντας αντικομμουνιστική διαφώτιση το 1948 έκανε μια σειρά από διαλέξεις, με θέμα τον κομμουνισμό και το παιδομάζωμα. Παραθέτω ένα του απόσπασμα :

 «Γνήσιος κομμουνιστής, είναι εκείνος που θα μπορέσει, κάτω από μια σοφή, βαθιά ψυχολογημένη και επίμονη κατηχητική καθοδήγηση, να σκοτώσει μέσα του, όλα τα λογικά και συναισθηματικά στοιχεία, που αποτελούν την ιδιομορφία του εθνικού πολιτισμού μας... 

Όταν αυτό κατορθωθεί, όταν η εθνική σημαία από σύμβολο ενότητας φτάσει να μεταβληθεί σε παλιοκούρελο μέσα στη συνείδηση του κατηχουμένου, τότε ο κατηχούμενος είναι ώριμος πια για να χτυπήσει το μαχαίρι στην καρδιά της πατρίδας του... 

Ο κομμουνιστής είναι μέλος μιας νέας φυλής, ενός νέου τύπου ανθρώπου. 

Η νέα αυτή φυλή κατασκευάζεται σαν ένα είδος κουρελλού, από τα ρετάλια όλων των φυλών, όλων των λαών, όλων των εθνών. 

Η δύναμη που κινεί τη σατανική μηχανή του είναι το μίσος. 

Ο κομμουνιστής, για να προχωρήσει πρέπει να μάθει να μη λυπάται τον άνθρωπο. 

Για να γίνει αυτό πρέπει να πιστέψει πως το έγκλημα, η ψευτιά, η λεηλασία, η εκπόρνευση, η κλεψιά, ο βιασμός, δεν είναι πια κακουργήματα μόνο, είναι πράξεις πολιτικές, που επιτρέπονται και επιβάλλονται για έναν πιστό του κόμματος.

Όλη αυτή η τερατώδης παιδαγωγική, στηρίζεται πάνω σε μια βάση μεσσιανικής ευτυχίας.

 Θα σφάξουμε, θα κάψουμε, θα βασανίσουμε, θα ατιμάσουμε, θα κλέψουμε, θα βιάσουμε για να κατασκευάσουμε τον μελλοντικό Παράδεισο της ανθρωπότητας... 

Πότε αυτό; 

Άγνωστο. Κάποτε. 

Όταν ένας κατηχούμενος πάθει την κομμουνιστική διαφοροποίηση, είναι πια ώριμος να προδώσει τον τόπο του, τους δικούς του, τους φίλους του, τους γονείς του, κάθε τι που είναι δεμένο με την καρδιά και με το αίσθημα του ανθρώπου. 

Τότε πια, δεν έχει βούληση για να θέλει. 

Άλλος, θέλει για λογαριασμό του. Αυτός, απλώς εκτελεί. 

Δεν έχει δικαίωμα να σκέφτεται και να αποφασίζει. 

Η σκέψη και ο στοχασμός είναι δικαιώματα του κόμματος. 

Το κόμμα είναι ο εγκέφαλος και η καρδιά της νέας φυλής των ανθρώπων του Κομμουνισμού.

 Δεν υπάρχουν Έλληνες κομμουνιστές. 

Όταν κανείς γίνει συνειδητός κομμουνιστής παύει να είναι Έλληνας. Γι' αυτό και το κόμμα λέγεται Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας και όχι Ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα. 

'Όταν κάποτε καταλάβουν αυτό το απλό και αδιαφιλονίκητο πράγμα τα κράτη, θα αφαιρέσουν αμέσως την εθνική υπηκοότητα από όλα τα άτομα που ανήκουν στη νέα κομμουνιστική φυλή.

 Όσο δεν το κάνουν, και όσο δεν συγκεντρώνουν όλα αυτά τα άτομα έξω από τα εθνικά σύνορα, και έξω από την εθνική κοινωνία, θα έχουν τον εχθρό μέσα στα τείχη, για να υπονομεύει το φρούριο της ειρηνικής των ζωής από μέσα. 

Η κομμουνιστική φυλή, ζει μια ζωή τερατώδη, αληθινά, πραγματικά μεταφυσική. 

Ο κομμουνιστής, ο διαφοροποιημένος πια κομμουνιστής, δεν βλέπει όπως βλέπουν όλοι οι άνθρωποι, δεν ακούει όπως ακούν οι άλλοι, δεν διαβάζει όπως διαβάζουν οι άλλοι.

 Εκατόν είκοσι χιλιάδες υπολογίζονται οι άοπλοι και αθώοι άνθρωποι που σφάχτηκαν από τους κομμουνιστές της Ελλάδος, από τα χρόνια της Κατοχής ως το 1948.

 Άνδρες, γυναίκες, παιδιά, κοριτσάκια, βρέφη.

Μόνο γιατί επέμειναν να είναι Έλληνες αδιαφοροποίητοι... 

Ο Άρης Βελουχιώτης το είχε διακηρύξει αφελέστατα: «Εφτάμισυ εκατομμύρια Έλληνες είναι», είπε σε μια συζήτηση. «Απ' αυτούς θα μείνουν τρία εκατομμύρια, και πολύ τους είναι». 

Κάθε αληθινός κομμουνιστής, βρίσκει σήμερα πολύ λογική και φρόνιμη τούτη τη σκέψη εκείνου του ανθρωποφάγου. 

Ένας ποιητής του κόμματος από την Ήπειρο, του έβγαλε έναν τόμο ποιήματα, που τον εξυμνεί και τον θαυμάζει. Ένας άλλος από τη Μυτιλήνη, έβγαλε άλλον έναν τόμο, όπου λιγώνεται από τη μεγαλοπρέπεια του δεκεμβριανού ανθρωποσφαγείου των άοπλων Αθηναίων, το 1944.

 Ένας τρίτος αλήτης της λογοτεχνίας, έγραψε τρίτο βιβλίο:

 «Τον μεγάλο Δεκέμβρη». Είναι τρελοί αυτοί οι άνθρωποι; 

Όχι. 

Είναι απλώς κομμουνιστές. 

Είναι διαφοροποιημένοι πρώην Έλληνες, που τώρα πια ανήκουν στη νέα φυλή... 

Τριακόσια δέκα έξι χρόνια είχε ν' ακουστεί στον τόπο μας η λέξη «παιδομάζωμα», η πιο ανατριχιαστική λέξη που έπλασε ο ελληνικός λαός με το αίμα, με το δάκρυ και με την πιο τρυφερή του σάρκα.

 Το ανάφερε η ιστορία μονάχα. 

Με αποτροπιασμό το ανάφερε και η λαογραφία μας με τα τραγούδια-μοιρολόγια, που διασώθηκαν από εκείνο το πανελλήνιο σύθρηνο. 

Και κατόπιν, σαν ήθελαν πια οι άνθρωποι να χαρακτηρίσουν τη βαρβαρότητα και την αγριότητα κείνης της εποχής, λέγανε: 

«Την εποχή που γινόταν το παιδομάζωμα». Και εννοούσαν μιαν εποχή άγριας βαρβαρότητας, που οι μητέρες δάκρυζαν αίμα, και οι πατέρες καταριόνταν την ερωτική χαρά του γάμου, που έσπερνε τόση θλίψη και τόσο σπαραγμό μέσα στο σπίτι τους. 

Ο Κομμουνισμός δεν επιτρέπει την ύπαρξη των ελεύθερων λαών και των ελεύθερων ανθρώπων.

 Όσους Έλληνες δεν πρόφτασε να σφάξει ο Γερμανός, ο Βούλγαρος, ο Ιταλός και ο Αλβανός, βάλθηκε να τους σφάξει ο κομμουνιστής.

 Τρία εκατομμύρια Έλληνες είναι αρκετοί να ζήσουν. Έτσι είχε αποφασίσει ο Άρης Βελουχιώτης, ένας από τους εργολάβους του εξανδραποδισμού της φυλής μας... 

Κι εμείς;... 

Εμείς που αρνηθήκαμε να υποταχθούμε τόσο στον Γερμανό όσο και στον Σλάβο κατακτητή;... 

Εμείς τι κάνουμε; 

Τί κάνουμε σαν κράτος; 

Τι κάνουμε σαν έθνος; 

Τί κάνουμε σαν εκπρόσωποι του λαού;

 Τι κάνουμε σαν λόγιοι, σαν επιστήμονες, σαν μέλη ζωντανά του ζωντανού ελληνικού οργανισμού που τεμαχίζεται, που στρεβλώνεται, που μολύνεται, που μαχαιρώνεται και μαγαρίζεται, ως τα πιο ιερά, τα πιο άγιά του άδυτα; 

Φιλολογία κάνουμε. 

Και ψηφίσματα κάνουμε, που τα δημοσιεύουμε από βραδύς στις εφημερίδες μας, τα διαβάζουμε το πρωί και κοιμούμαστε με ελαφριά συνείδηση το βράδυ. 

Αυτό κάνουμε... 

Δίνουμε το χέρι σ' αυτούς που μπήγουν το μαχαίρι στη ράχη των στρατιωτών μας... 

Και τους βλέπουμε να χύνουν στάλα στάλα το φαρμάκι στην ψυχή των φτωχών, που πεινούν και έχουν στον νου τους μόνο την αδειανή κοιλιά τους. 

Τους ανεχόμαστε στα σπίτια μας σαν φίλους ιδεολόγους. 

Τους ανεχόμαστε και τους χειροκροτούμε στα θέατρά μας σαν προπαγανδιστές.

 Σαν ηθοποιούς και σαν επιθεωρησιογράφους και σαν σκηνοθέτες και σαν ομιλητές ουδετέρων διαλέξεων. 

Και στα σχολεία μας σαν κρυφοκουκουέδες. 

Και στις εφημερίδες μας και στα περιοδικά μας σαν συνεργάτες.

 Και στην Ακαδημία μας σαν ακαδημαϊκούς. 

Και σ' όλες τις κρατικές μας υπηρεσίες. 

Και τους προστατεύουμε σαν βουλευτές. 

Και τους ενισχύουμε σαν πλούσιοι. 

Και παίζουμε άνανδρα με μερικές ηχηρές λέξεις που τις ρίχνουν οι κομμουνιστές στους ηλίθιους για δόλωμα και στους προπαγανδιστές τους για δίχτυα: 

Η δημοκρατία. 

Και η ελευθερία σκέψεως. 

Και η αστράτευτη τέχνη. 

Και ο αγνός ιδεολόγος. 

Και ο ουδέτερος αριστερός και ο πληρωμένος βιβλιοπώλης που πλασάρει μπροσούρες στους εφήβους. 

Και το δήθεν φιλολογικό περιοδικό που δημοσιεύει τα έμμετρα εμετά του Ελιάρ για τον «Κόκκινο Δεκέμβρη».

 Και τις προσφωνήσεις τον γραικύλων ποιητών της Αθήνας προς τον ξένο υβριστή. Όλη αυτή η σαπρία είναι υπό την προστασία μας, τη φανερή και την κρυφή... 

Ποιός είναι λοιπόν ο μυστικός αυτός προστάτης των συνοδοιπόρων, των δημοσιογράφων, των λογίων, των υπαλλήλων, που εμποδίζει το χέρι της Ελλάδας να ξετινάξει από πάνω της τα παράσιτα της σιγανής φθοράς;... 

Ο πολιτευόμενος που ξέχασε πως είναι εθνικός απόστολος και εθνικός αγωνιστής και έγινε επαγγελματίας της Βουλής, και δούλος της συναλλαγής...».

Μετά τον Πόλεμο συνεργάστηκε με πάρα πολλές εφημερίδες, όπως η Καθημερινή, η Ακρόπολις, η Απογευματινή, το Ελεύθερο Βήμα, η Ελευθερία και περιοδικά όπως ο Θεατής, η Νέα Εστία, η Ελληνική Δημιουργία, ο Ακρίτας, τα Στρατιωτικά Νέα, ενώ εξέδωσε και το βραχύβιο περιοδικό Καλλιτεχνική Ελλάδα. 

Επίσης έγραψε και εκφώνησε κείμενα για τις ραδιοφωνικές του εκπομπές όπως «Το χρονικόν της εβδομάδος», «Μιλάμε για την Τέχνη», «Το Λογοτεχνικό Τέταρτο».

Εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 1958 (μετά από 6 υποψηφιότητες που απορρίφθηκαν).

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος, πρόεδρος και αντιπρόεδρος της «Εθνικής Εταιρείας των Λογοτεχνών της Ελλάδος», ιδρυτικό μέλος, αντιπρόεδρος και πρόεδρος της «Ελληνικής Εταιρείας Λογοτεχνών» και τιμητικό μέλος του «Διεθνούς Ινστιτούτου Γραμμάτων και Τεχνών». 

Είχε ακόμα προταθεί από την «Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών» ως υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας του 1963.

Πέθανε από βρογχοπνευμονία στο νοσοκομείο του Ευαγγελισμού στις 

19 Ιουλίου του 1969. Από το 1962 ήταν καθηλωμένος στο κρεβάτι

 από τον  Καρκίνο. 

Για το Κόκκινο Νταχάου στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου στον Φενεό

Οι πρώτοι Εαμοελασίτες, εμφανίστηκαν στο οροπέδιο του Φενεού, την άνοιξη του 1943, και «απελευθέρωσαν» τη Μονή Αγίου Γεωργίου, που την μετέτρεψαν σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως των «αντιδραστικών». 

 Οι Άγγλοι «σύνδεσμοι» είχαν πλήρη γνώση για την ύπαρξη και λειτουργία των στρατοπέδου και τις εκτελέσεις «των συνεργατών των Γερμανών». 

Το ΚΚΕ, είχε ήδη , από το Φεβρουάριο του 1943, μετά τα νέα από το Στάλινγκραντ, λάβει αποφάσεις, για την «εξουδετέρωση» όλων των «επικίνδυνων εχθρών της επανάστασης», ώστε να πάρει την εξουσία , «μόλις φύγουν οι Γερμανοί».

 Τα σχέδια αυτά, που προέβλεπαν συλλήψεις και δολοφονίες των αντιφρονούντων παρουσιάστηκαν σε κομματικές συσκέψεις τον Αύγουστο του 1943 και οριστικοποιηθήκαν τον Νοέμβριο του 1943, όπως έχουν ομολογήσει οι Ιωαννίδης και Μπαρτζώτας . 

 Καθημερινά, μπουλούκια ανθρώπων κατέφθαναν στη Μονή συνοδεία οπλοφόρων της ΟΠΛΑ. 

Οι εκτελέσεις γίνονταν στις παρακείμενες χαράδρες και τους νεκρούς τους άφηναν άταφους στις πλαγιές και τις χαράδρες του Κακοβουνίου. για να κατασπαραχθούν από τα αγρίμια.

 Οι εκτεταμένες σφαγές των «αντιδραστικών» από την Βόρεια Πελοπόννησο, κορυφώθηκαν μετά τη 10η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, τον Ιανουάριο του 1944. Πολύ πριν δηλαδή, από τις Συμφωνίες Λιβάνου/Καζέρτας και τη Στάση των Δεκεμβριανών. 

 Τον Απρίλιο του 1944, στη 2η συνδιάσκεψη του ΚΚΕ στη Στρέζοβα Καλαβρύτων, ο γραμματέας της Κ.Ο Πελοποννήσου του ΚΚΕ Αχιλλέας Μπλάνας έδωσε γραμμή να γίνονται «έντεχνα εξαφανίσεις προδοτών και αντιδραστικών», και, «να μην μένουν τα πτώματα άταφα, όπως έγινε σ΄ ορισμένα μέρη». 

Τότε, ο βοσκός Παναγάκης Οικονομόπουλος από το χωριό Φονιάς, πατέρας του σφαγέα Βλάση Οικονομόπουλου, υπέδειξε στον υπεύθυνο του στρατοπέδου του Αγίου Γεωργίου, Κρητικό ή Πισογιαννάκη το βάραθρο κοντά στην κορυφή του Κακοβουνίου που είναι 6 χιλιόμετρα μακριά από το Μοναστήρι.

Όσοι γράφουν για "χιλιάδες νεκρούς" στο βάραθρο, ρίχνουν νερόι στον "μύλο του ΚΚΕ".

 Οι Χιλιάδες εξαφανισμένοι που εκτελεστηκαν στον Φενεό, έμειναν άταφοι.

 Το Μάιο του 1944 η Κομματική Επιτροπή Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ έδωσε τη γραμμή, «Λεπίδι λεπίδι στην αντίδραση», και καλούσε τα στελέχη του κόμματος «να ξεπατώσουν την αντίδραση». 

Αφού είχε βρεθεί το Βάραθρο, την περίοδο, Μάϊος, Ιούνιος,  ξεκινούσαν κάθε βράδυ δεκάδες τυραννισμένοι άνθρωποι, από τα κελιά του μοναστηριού, και τους πήγαιναν και τους έσφαζαν στο βάραθρο. 

 Όπως κατέθεσεαν στο δικαστήριο,  οι ίδιοι οι  δολοφόνοι του ΚΚΕ , οδηγούσαν τα θύματα τους δύο - δύο στο βάραθρο, και χωρίς να το αντιλαμβάνονται οι άλλοι που περίμεναν, τους εκτελούσαν «αθόρυβα», δηλαδή, τους έκοβαν το λάρυγγα με το μαχαίρι και τους έριχναν μέσα στην τρύπα, αφού τους έγδυναν τελείως, και τα ματωμένα ρούχα, που έπαιρναν, τα πήγαιναν πίσω στο Μοναστήρι, για να τα πλύνουν οι επόμενοι μελλοθάνατοι, και μετά τα έδιναν για να τα φορέσουν , «τα διάφορα μέλη της οργανώσεως». 

 Στο βάραθρο εκτελέσθηκαν μέχρι τα μέσα Ιουλίου 1944 περίπου 700. 

 Οι τελευταίοι, όταν εγκαταλείφθηκε το στρατόπεδο, εκτελέστηκαν γύρω από το Μοναστήρι. 

 Στις 4 Ιουνίου 1945, άρχισε η ανάσυρση από το βάραθρο του Φενεού των σορών των εκτελεσθέντων από τους κομμουνιστές. 

 Το ειδικό συνεργείο του Υπουργείου Δικαιοσύνης , απαρτιζόταν από τους ιατροδικαστές Ι. Λουκόπουλο, Φατούρο, Κωνσταντέλο, και τον αστυνόμο Ν. Χαρλαύτη. Μαζί τους ήσαν και οι Άγγλοι.

 Η διαδικασία ανάσυρσης σταμάτησε ξαφνικά στις 15 Ιουνίου 1945. Είχαν ανασυρθεί 259 πτώματα, εκ των οποίων αναγνωρίστηκαν από τους συγγενείς τα 58. 

 Για 201 πτώματα, δεν κατέστη δυνατή η αναγνώριση.

 Τότε, δεν έγινε καμιά έρευνα για τον εντοπισμό των υπολοίπων ανθρωπίνων σκελετών στην ευρύτερη περιοχή, παρόλο που οι κομμουνιστές ομολόγησαν τις εκτελέσεις στην χαράδρα του μοναστηρίου του Αγίου Γεωργίου, στο Διάσελο της Ζαρούχλας, στη Μακριά Λάκα της Ζήρειας, και σε περιοχές γύρω από τα χωριά Καλύβια και Γκούρα, και ομολόγησαν ότι οι εκτελεσθέντες αφήνονταν άταφοι, «για να τους φάνε τα ζώα». 

Έκτοτε το «Κράτος Δικαίου», δεν ασχολήθηκε ξανά.

 Το 1971 έγινε μια ιδιωτική επιχείρηση ανάσυρσης οστών και η ολοκλήρωση της ανάσυρσης των σορών έγινε το 1991.Τότε οι σπηλαιολόγοι Νίκος Λελούδας και Στάθης Παυλίδης ανταποκρινόμενοι σε αίτημα συγγενών ανέσυραν τα οστά των 150 τελευταίων από τον δεύτερο θάλαμο του βαράθρου. 

 Ο συνολικός αριθμός εκείνων που πέρασαν από το στρατόπεδο υπολογίζεται στις 3000-3500, εκ των οποίων οι 700 ρίχτηκαν στο βάραθρο. 

 Για περίπου 1100 έγινε γνωστό από τις ομολογίες των κομμουνιστών και τις καταθέσεις των λίγων συγκρατούμενων τους που επιβίωσαν ότι εκτελέστηκαν.

 1200 εξακολουθούν να θεωρούνται αγνοούμενοι, και τα κόκκαλα τους βρίσκονται στις πλαγιές και τα διάσελα. 

 Σπυρίδων Αλεξάνδρου Χατζάρας

Η μεταστάσα Νεοδημοκράτις ηθοποιός, ήταν «πλήρως» Ασφαλής. Εκανε και διαφήμιση για να πάνε στα εμβολιαστικά Κέντρα οι «συνταξιούχοι». Βέβαια οι ρουφιάνοι λένε στους χαζούς αναγνώστες τους ότι «κάπνιζε πολύ» .

 

Γαμώ την Κλιματική Αλλαγή. «Καμίνι» το «Μητσοτακιστάν» το σαββατοκύριακο.Πριν 52 χρόνια το 1974 ο ίδιος Καύσωνας

ΠΕΜΠΤΗ 18 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974

ΚΑΙΓΟΤΑΝ Η ΑΤΤΙΚΗ 

44 ΒΑΘΜΟΥΣ Η ΛΑΡΙΣΑ

 ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΕΙΧΕ 38,5.

ΞΑΝΘΗ, ΔΡΑΜΑ,ΣΕΡΡΕΣ, ΒΕΡΟΙΑ, ΚΙΛΚΙΣ 40ΑΡΙΑ 

 
 

«Κλαίει» σήμερα η εθνικόφρων «ΕΣΤΙΑ» για το «Δημογραφικό» και τα 47 σχολεία που «κλείνουν» αλλά στα 69000 πρωτάκια συνυπολογίζει και τα «Μητσοτακόπουλα» που τα έγραψαν οι «μουσαφίρηδες» γονείς τους . Τα άλλα πρωτοσέλιδα ............

 

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ 21

 

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΑ 1966

 

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΘΕΑ ΤΟΥ 1965

 

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΓΑΛΕΩ ΤΟΥ 1955

 

Η 18η Ιουλίου στην Ιστορία

Η 18η Ιουλίου είναι η 199η ημέρα του 2026 . Απέμειναν 166 μέρες πριν το τέλος του έτους.

64. Άρχισε η μεγάλη πυρκαγιά της Ρώμης. Η  πυρκαγιά άρχισε να καίει την εμπορική περιοχή της Ρώμης και σύντομα ξέφυγε από τον έλεγχο. Λέγεται ότι ο αυτοκράτορας Νέρων έπαιζε τη λύρα του και τραγουδούσε καθώς  παρακολουθούσε τις φλόγες.

362. Ο αυτοκράτορας Ιουλιανός έφτασε στην Αντιόχεια επικεφαλής εκστρατευτικού Σώματος 60.000 ανδρών. Ο Ιουλιανός παρέμεινε εκεί για εννέα μήνες πριν ξεκινήσει την εκστρατεία εναντίον των Σασσανιδών.

452. Η ρωμαϊκή Ακουϊλία, στον ποταμό Νατίσο, που απείχε 10χλμ από τη σημερινή Βενετία, καταστράφηκε από το Ούννους του Αττίλα.

1100. Πέθανε ξαφνικά στην Ιερουσαλήμ ο κυβερνήτης της πόλης, Γοδεφρείδος του Μπουιγιόν .

1195. Στην Ισπανία εγινε η Μάχη της Αλάρκος. Οι δυνάμεις των μουσουλμάνων με επικεφαλής τον χαλίφη Αμπού Γιουσούφ Γιακούμπ αλ-Μανσούρ νίκησαν τον Στρατό της Καστίλλης του Αλφόνσου Η' που υποχώρησε στο Τολέδο.

1203. Μετά τη ανατροπή του Αλέξιου Γ Άγγελου, ο τυφλός Ισαάκιος Β΄ ελευθερώθηκε από τις φυλακές και ανακηρύχθηκε ξανά από τους Σταυροφόρους Αυτοκράτορας μαζί με τον γιό του Αλέξιο Δ' Άγγελο.
Ο Ισαάκιος, κάλεσε αμέσως τους αρχηγούς της Δ΄ Σταυροφορίας στις Βλαχέρνες για να επικυρώσει την συνθήκη που είχε υπογράψει μαζί τους ο γιος του Αλέξιος.

1290. O Εδουάρδος Α της Αγγλίας υπέγραψε το Διάταγμα της Απέλασης της απέλασης των Εβραίων από το Βασίλειο της Αγγλίας Η ημερομηνία έκδοσης  επιλέχθηκε επειδή 18^η Ιουλίου συμπίπτει με την «ενάτη του Αβ» που είναι ημέρα νηστείας στον Ιουδαϊσμό, για την καταστροφή τόσο του Ναού του Σολομώντα από τη Νεοβαβυλωνιακή Αυτοκρατορία όσο και του Δεύτερου Ναού από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στην Ιερουσαλήμ.  Το Διάταγμα προέβλεπα ότι  όλοι οι Εβραίοι έπρεπε εκδιωχθούν πριν από την Ημέρα των Αγίων Πάντων (1 Νοεμβρίου) εκείνο το έτος.

1332. 11.000 Βούλγαροι υπό τον Τσάρο Ιβάν, νίκησαν 3000 Βυζαντινούς από τον Ανδρόνικο Γ Παλαιολόγο στη μάχη στο Ρουσόκαστρο, 20 χλμ. βορειοδυτικά του Πύργου. Ήταν η τελευταία σημαντική ελληνοβουλγαρική πολεμική αναμέτρηση, πριν την οθωμανική κατάκτηση.

.

1334 . Με τον Τζιότο ως Πρωτομάστορα άρχισε η κατασκευή του καμπαναριού του καθεδρικού ναού της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε στη Φλωρεντία, 

1389. Κατά τον εκατονταετή πόλεμο, ο Κάρολος ΣΤ΄ της Γαλλίας και ο Ριχάρδος Β΄ της Αγγλίας υπέγραψαν στο χωριό Λελανγκέμ μια τριετή ανακωχή του πολέμου του οποίου οι οπαδοί μειωνόταν συνεχώς εξαιτίας των υψηλών φόρων που χρειάζονταν για να συνεχιστεί. Η ανακωχή κράτησε ως το 1415.

1620. Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, στην κοιλάδα της Βαλτελίνα στην Αλπική Λομβαρδία, οι καθολικοί υπό τον Τζιάκομο Ρομπουστέλι που είχε δεσμούς στη Μαδρίτη, τη Ρώμη και το Παρίσι υποστηριζόμενοι από το στρτατό των Αψβούργων έσφαξαν τη νύχτα της 18/19 Ιουλίου 600 Προτεστάντες.

1630. Κατά τον πόλεμο της διαδοχής της Μάντοβα οι Αψβούργοι κατέλαβαν την Μάντοβα.

1658. Ο Λεοπόλδος Α΄ εξελέγη στην Φρανκφούρτη, Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

1670. Υπογράφηκε η Συνθήκη της Μαδρίτης με την οποία έληξε ο Αγγλο-Ισπανικός πόλεμος.

1708 .Στις 7/18 Ιουλίου βρέθηκε νεκρός με μια σφαίρα στο κεφάλι , ο Αταμάνος των Κοζάκων τον Ντον, Κοντράτι Μπουλάβιν που ηγήθηκε της εξέγερσης κατά του μεγάλου Πέτρου του 1706-1708. Η επίσημη εκδοχή ήταν ότι αυτοκτόνησε, αν και μάλλον δολοφονήθηκε από πράκτορες του Μεγάλου Πέτρου.


1711. Στην πλημμυρισμένη πεδιάδα του Προύθου στο Στανιλέστι, άρχισε η τετραήμερη μάχη των Μαλδαβών και των Ρώσων υπό τη διοίκηση του Δημητρίου Καντεμίρ και του Μεγάλου Πέτρου που κατέληξε στην πεικύκκλωση του τους στις 22 Ιουλίου.

1770 . Στις 7/18 Ιουλίου 40000 Ρώσοι με επικεφαλής τον Ρουμιάντσεφ νίκησαν στη μάχη του ποταμού Λάγκρα, στην Μολδαβία, 45000 Τάταρους της Κριμαίας και 15000 Γενίτσαρους.

1792. Η νίκη του ρωσικού στρατού στην Κακχόβκα επί του στρατού της Πολωνό-λιθουανικής Κοινοπολιτείας.

1812. Υπογράφηκαν στο Όμπρερο της Σουηδία η συνθήκη ειρήνης και φιλίας, μεταξύ της αυτού Μεγαλειότητας της Βρετανίας και του αυτοκράτορα πασών των Ρωσιών και η Συνθήκη Ειρήνης, και φιλίαw, μεταξύ της αυτού Μεγαλειότητας της Βρετανίας και του βασιλιά της Σουηδίας, με τις οποίες έληξαν επισήμως ο Αγγλο-ρωσικός πόλεμος (1807 – 1812) και ο Αγγλο-σουηδικός πόλεμο (1810 – 1812).

1826. Η Μάχη στο χωριό Μεχμέταγα, (Γαρεα Μαντινείας), όπου εξολοθρεύτηκαν 300 Τούρκοι που έπεσαν σε ενέδρα που είχε στήσει ο Κολοκοτρώνης. Επικεφαλής των ελληνικών δυνάμεων ήταν ο Νικηταράς. ο Θεόδωρος Ζαχαρόπουλος , ο Στάικος Σταϊκόπουλος, και ο Γιατράκος.

1830 . Η Ουρουγουάη υιοθέτησε το πρώτο της Σύνταγμα.

1866 . Κατά τον τρίτο πόλεμο της ιταλικής ανεξαρτησίας, ιταλική νίκη στη μάχη της Πιάβε.

1870 . Η Α 'Σύνοδος του Βατικανού, επί του Πίου Θ, διακήρυξε το δόγμα του αλάθητου του Πάπα, σχετικά με τα ζητήματα της πίστης και της ηθικής όλων των πιστών. Στη Ρωσία εκδόθηκε εγκύκλιος σχετικά με τα μέτρα για την αποτροπή απεργιών. Οι κυβερνήτες έλαβαν άδεια να εξορίζουν τους υποκινητές σε απομακρυσμένες επαρχίες

1873 . Ο Όσκαρ Β της Σουηδίας στέφτηκε βασιλιάς της Νορβηγίας στο Τροντχάιμ.

1897 . Στη Ρωσία καθιερώθηκες στις επιχειρήσεις η Κυριακάτικη αργία και η εργάσιμη ημέρα ορίστηκε σε 11,5 ώρες.

1898. Η Μαρία και Πιέρ Κιουρί ανακοίνωσαν την ανακάλυψη του Πολώνιου.

1913. Ο Ελληνικός Στρατός ανακατέλαβε το Παντζάρεβο και έφτασε μέχρι την Τζουμαγιά. Στο Βουκουρέστι αποφασίστηκε η πενθήμερη αναστολή των εχθροπραξιών. Η ανακωχή αυτή παρατάθηκε για αόριστο χρόνο και έτσι τερματίστηκαν οι πολεμικές επιχειρήσεις του Β' Βαλκανικού Πολέμου.

1915.Στην Αδριατική θάλασσα, αυστριακό υποβρύχιο βύθισε το Ιταλικό θωρηκτό Τζουζέπε Γκαριμπάλντι.

1919 . O Βενιζέλος  παρουσίασε  στο  Ανώτατο Συμβούλιο των Συμμάχων στο Παρίσι τα Ελληνικά Δίκαια για την Θράκη και ζήτησε να μην δοθεί έξοδος της Βουλγαρίας στο Αιγαίο. Μεταξύ Ελλήνων και Ιταλών  συμφωνήθηκαν τα όρια της Ιταλικής και Ελληνικής ζώνης στην Μικρά Ασία

1921. Η Πύλη ζήτησε την μεσολάβηση του Ιταλού Αρμοστή στην Κωνσταντινούπολη για να λήξη ο ελληνοτουρκικός πόλεμος. Ο Κεμάλ οχύρωνε την Άγκυρα.Ουδέν νεότερο περί του Δανείου εκ του εξωτερικού. 

1922. Η Ελληνική κυβέρνηση κήρυξε μονομερώς την αυτονομία της Μικράς Ασίας, μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων για την υπογραφή συμφωνίας ανακωχής μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Οι Σύμμαχοι απογόρευσαν την προέλαση των Ελλήνων προς την Κωνσταντινούπολη.

1925.Στο Βερολίνο κυκλοφόρησε ο πρώτος τόμος του βιβλίου του Αδόλφου Χίτλερ, «ο Αγών μου».

1929. Η Εκτελεστική Επιτροπή της Κομιτέρν απηύθυνε έκκληση στους εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο να πολεμήσουν τους πολεμοκάπηλους και τους διοργανωτές της αντιεπαναστατικής εκστρατείας κατά της ΕΣΣΔ.

1932. Η Τουρκία έγινε δεκτή ως το 56ο μέλος της Κοινωνίας των Εθνών.

1936. Οι «δημοκρατικοί αεροπόροι» βομβάρδισαν την πρωτεύουσα του ισπανικού προτεκτοράτου στο Μαρόκο, Τετουάν.

 1940. Η Ισπανία, απαίτησε επίσημα την επιστροφή του Γιβραλτάρ.

1941. Η κυβέρνηση Τσολάκογλου απαγόρευσε στους Μύλους  να αλέθουν στάρι Ιδιωτών. Ο Μουτούσης ανακοίνωσε την αποκατάσταση των κατεστραφέντων από τους Άγγλους Γεφυρών. Ο Ντε Βαλέρα επέμεινε στην Ουδετερότητα της Ιρλανδίας. Ομιλία του Φράνκο για την επέτειο της Ισπανικής Επανάστασης.Στην Τουρκία κυκλοφόρησαν Κρατικά Ομόλογα των 5, 25, 100 και 1.000 λιρών, διαρκείας  3, 6 και 12 μηνών.των οποίων τα επιτόκια κυμαίνονταν από 4 έως 6%.για την κάλυψη των αυξανόμενων αναγκών εθνικής άμυνας.

1942 .Πρώτη πτήση του Messerschmitt Me 262. Οι ΗΠΑ κήρυξαν τον πόλεμο στη Βουλγαρία, την Ουγγαρία και τη Ρουμανία. Στην Κατεχόμενη  Γιουγκοσλαβία  έληξε η μάχη της Κόζαρα στη βοσνιακή Κράινα, κατά την οποία ο γερμανικός στρατός, με τη βοήθεια των Κροατών εκκαθάρισε την περιοχή από του Παρτιζάνους  Πολλά χωριά κάηκαν και περίπου 50.000 άνθρωποι μεταφέρθηκαν σε καταυλισμούς.

1944. Ο Τότζο Χιντέκι παραιτήθηκε από πρωθυπουργός της Ιαπωνίας.

1947. Το αμερικανικό ατμόπλοιο «Γουόρφιλντ» που είχε μετονομαστεί σε «Έξοδος», και είχε αναχωρήσει από το λιμάνι Σετ της Γαλλίας και μετέφερε 4500 εβραίους μετανάστες στο Ισραήλ, εισήλθε στα χωρικά ύδατα της Παλαιστίνης, όπου το σταμάτησε το αγγλικό ναυτικό . Οι επιβάτες της Εξόδου στάλθηκαν στη συνέχεια στην Κύπρο και επιβιβάστηκαν σε τρία πλοία. Μετά από μια ενδιάμεση στάση στη Γαλλία , το Βρετανικό Ναυτικό επέστρεψε  σε όλους τους επιβάτες να εγκατασταθούν στην ελεγχόμενη από τη Βρετανία περιοχή της Γερμανίας. Ο βασιλιάς Γεώργιος ΣΤ ́ της Μεγάλης Βρετανίας υπέγραψε το νόμο για την ανεξαρτησία της Βρετανικής Ινδίας. Η κυβέρνηση της Βουλγαρίας επέβαλε κρατικό μονοπώλιο στην παραγωγή οινοπνευματωδών ποτών. 

1955. Πρεμιέρα στους Ελληνικούς κινηματογράφους του δράματος του Νίκου Κούνδουρου «Μαγική Πόλη». Πρωταγωνιστές οι Θανάσης Βέγγος και ο Γιώργος Φούντας .Ιδρύθηκε η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ .Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΣΕ και το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΣΣΔ αποφάσισαν να παράσχουν στο Βόρειο Βιετνάμ δωρεάν βοήθεια ύψους 400 εκατομμυρίων ρουβλίων.

1962. Πραξικόπημα στο Περού , σύλληψη του Προέδρου Μανουέλ Πράδο. νεος Πρόεδρος ο Ρικάρντο Πέρζ.

1963. Εικοσιτετράωρη απεργία των καθοδηγούμενων από το ΚΚΕ οικοδόμων, με αιτήματα την κατοχύρωση του δώρου των εορτών, τη μείωση του ορίου ηλικίας και του αριθμού των ενσήμων συνταξιοδότηση, δεκαπενθήμερη άδεια μετ' αποδοχών, καθιέρωση επταώρου και αύξηση των ημερομισθίων κατά 30%.

1965. Στο Ηνωμένο Βασίλειο ο Έντουαρντ Χιθ εκλέχτηκε νέος ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος.

1968. Ο ηγέτης των Τσέχων Κομμουνιστών, Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ, έριξε το σύνθημα «Σοσιαλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο».  Στη Χονολουλού, άρχισε η Διάσκεψη της μεταξύ του προέδρου των Η.Π.Α. Λίντον Τζόνσον και του προέδρου του Νοτίου Βιετνάμ Νγκουγιάν Βαν Τιού

1969.Ο γερουσιαστής Τεντ Κένεντι διοργάνωσε ένα πάρτι στο νησί Τσαπακούιντικ της Μασαχουσέτης και λίγο μετά τα μεσάνυχτα, επέστρεφε οδηγώντας ένα Oldsmobile 88, έχοντας ως συνοδηγό τη σύμβουλο , Μέρι Τζο Κόουπεχνε. Ο Κένεντι έριξε το αμάξι στο νερό, αλλά κατέφερε να βγει, αφήνοντας πίσω την 28χρονη κοπέλα που έχασε τη ζωή της από ασφυξία.                  Ο 37χρονος τότε γερουσιαστής δήλωσε το δυστύχημα έπειτα από 10 ώρες, αφού πρώτα συμβουλεύτηκε τον δικηγόρο της οικογένειάς του.

1971. Τα έξι εμιράτα του Περσικού Κόλπου: Αμπού Ντάμπι, συμφώνησαν για την ίδρυση της Ομοσπονδίας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

1972 . Ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Ανουάρ Σαντάτ απαίτησε από την Σοβιετική Ένωση να αποσύρει τους 20.000 στρατιωτικούς συμβούλους και κατηγόρησε τις σοβιετικές αρχές ότι δεν στέλνουν τα υπεσχημένα όπλα.

1974. Ο Τζόζεφ Σίσκο, o αναπληρωτής του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ,  έφτασε στο Λονδίνο και συναντήθηκε με  τον Μπουλέντ Ετσεβίτ και πληροφορήθηκε για τους όρους του Ετσεβίτ ώστε να εγκαταλείψει την επέμβαση στην Κύπρο. Ακολούθως έφυγε  για την Αθήνα . Εφτασε στις 11:00 μαζί με τον υφυπουργό Αμύνης Έλσγουορθ, και έμειναν μέχρι τις οκτώ το βράδυ σε συνεχείς συσκέψεις με την Χούντα,  για να αποτρέψουν την ελληνοτουρκική εμπλοκή.
Ο Ετζεβίτ και η τουρκική αντιπροσωπεία, το βράδυ της 18 Ιουλίου 1974 από το Λονδίνο για την Άγκυρα και μόλις εφτασε ενημέρωσε την Εθνοσυνέλευση που τον περίμενε.

1976. Η Νάντια Κομανέτσι έγινε η πρώτη αθλήτρια στην ιστορία των Ολυμπιακών που βαθμολογήθηκε με πλήρες 10 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ. 

1979 . Στο Τορίνο, μέλη της ακροαριστερής ένοπλης οργάνωσης «Πρώτη Γραμμή» σκότωσαν για εκδίκηση  τον Carmine Civitate, ιδιοκτήτη του Μαρ  «dell'Angelo», όπου δύο μαχητές της οργάνωσης σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια ανταλλαγής πυρών με την αστυνομία.

 
1985.Ο Ρώσος προγραμματιστής Αλεξέι Πατζίτνοφ δημιούργησε το πρώτο Tetris. 

1988. Το Ιράν αποδέχθηκε ανεπιφύλακτα το ψήφισμα 598 του ΟΗΕ για την άμεση κατάπαυση του πυρός στον πόλεμο με το Ιράκ.

1991. Η συλλογική Προεδρία της Γιουγκοσλαβίας αποφάσισε την απόσυρση του JNA από τη Σλοβενία. Επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ Τζ. Μπους στην Ελλάδα και ομιλία του σε συνεδρίαση της ελληνικής Βουλής.

1992.Πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ ανέλαβαν να ελέγξουν στην Αδριατική Θάλασσα την εφαρμογή των κυρώσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Αυτή ήταν η πρώτη τέτοια επιχείρηση στην Ευρώπη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

1994. Η Χεζμπολάχ ανατίναξε το Εβραϊκό Κέντρο στο Μπουένος Άιρες. Τα θύματα της επίθεσης ήταν 96.

1995 .Έκρηξη του ηφαίστειου Σουφριέρ  στο νησί Μονσεράτ.2001.Το Σερβικό Κοινοβούλιο ενέκρινε τους νόμους για τις ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις, την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος και της μαφίας, καθώς και το νόμο που μετατρέπει το Τμήμα Κρατικής Ασφάλειας (RDB) του Σερβικού Υπουργείου Εσωτερικών σε ανεξάρτητη Υπηρεσία Πληροφοριών Ασφαλείας (BIA).

2012. Επίθεση στο αεροδρόμιο του Μπουργκάς στην Βουλγαρία, των ενσωματωμένων στον Καναδά και την Αυστραλία μουσουλμάνων, σε λεωφορείο, που είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν πέντε Ισραηλινοί τουρίστες και ο Βούλγαρος οδηγός.

2013. Το Δημοτικό Συμβούλιο, του Ντιτρόιτ που βαρυνόταν με χρέος 20 δις δολαρίων κατέθεσε αίτηση πτώχευσης .

2014. Στη Συρία, το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε κατέλαβε την Παλμύρα. Εκτελέστηκαν όλοι όσοι δεν πρόλαβαν να φύγουν.

2016 . Κηρύχθηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην Τουρκία για 3 μήνες

2017. Ο πρωθυπουργός της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ Αλεξάνταρ Ζαχαρτσένκο πρότεινε τη συγχώνευση της με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ σε ένα κράτος με την ονομασία Μικρά Ρωσία .Ο Πρόεδρος της δημοκρατίας του Λουγκάνσκ Ιγκόρ Πλοτνίτσκι απέρριψε την πρόταση.

2022. Το Κρεμλίνο δήλωσε ότι . «Η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων με την Ουκρανία προς το παρόν αποκλείεται » ότι, «Δεν υπάρχει χρονικό πλαίσιο για την ειδική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία», που « θα τερματιστεί όταν επιτευχθούν όλοι οι στόχοι της». Ο Υπουργός Άμυνας Σοϊγκού επιθεώρησε τις μονάδες στο μέτωπο και έδωσε εντολή να καταστραφούν πρώτα από όλα τα πυροβόλα μεγάλου βεληνεκούς του εχθρού