Οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις κατά 92ο κύμα της Επιχείρησης αντίποινων στόχευσαν και κατέστρεψαν στρατηγικά συστήματα ραντάρ και ναυτικό εξοπλισμό των ΗΠΑ σε όλη την περιοχή και τα κατεχόμενα εδάφη

 

Σάββατο 3 Απριλίου 1999. Μεγάλο Σάββατο των Καθολικών. 11η ημέρα της επιδρομής του ΝΑΤΟ κατά της Ομοσπονδιακης Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και του Σερβικού Λαού

 Στις 19:55 το ΝΑΤΟ βομβάρδισε στο Νόβι Σαντ τη γέφυρα

 «Σλομπόντα» που σύνδεε το Νόβι Σάντ με τη Σρέμσκα Καμένιτσα. Σκοτώθηκαν επτά πολίτες και τραυματίστηκαν  πολλά άτομα 

που ήταν κατά τη στιγμή της επίθεσης  πάνω στη γέφυρα. 

Περίπου στις 20:00 ρουκέτες έπεσαν στη άλλη γέφυρα στην Μπάτσκα Παλάνκα .     Η γέφυρα δεν καταστράφηκε ολοσχερώς.

Ο Αρχηγός του Επιτελείου της Ανώτατης Διοίκησης του         Γιουγκοσλαβικού Στρατού, Στρατηγός Ντράγκολιούμπ Οϊντανιτς              με ημερήσια διαταγή του , συνεχάρη τους στρατιώτες                                   για την επιτυχή υπεράσπιση της χώρας .

Ο Εκπρόσωπος του Πενταγώνου δήλωσε ότι η χρήση χερσαίων      δυνάμεων στο Κοσσυφοπέδιο δεν σχεδιαζόταν.

Ο Δήμος του Λέσκοβατς ανακοίνωσε ότι ότι από την αρχή της           επίθεσης, 3.300 ιδιωτικά κτίρια έχουν υποστεί ζημιές, που είχαν εκτιμηθεί σε 165 εκατομμύρια δολάρια.

Ο Πατριάρχης Σερβίας Παύλος τέλεσε τη λειτουργία για το Σαββάτου       του Λαζάρου στον Καθεδρικό Ναό του Βελιγραδίου.

Μεταγωγικό αεροσκάφος της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας παρέδωσε στα Σκόπια 20 τόνους τροφίμων για τους πρόσφυγες από το Κόσσοβο. Ο πρόεδρος της Σερβίας Μίλαν Μιλουτίνοβιτς δήλωσε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Τα Νέα» ότι δεν είναι δυνατές διαπραγματεύσεις όσο συνεχίζονται οι βομβαρδισμοί.      

Ο Ρώσος Πρωθυπουργός Γεβγκένι Πριμακόφ και ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Κόφι Ανάν είχαν συνομιλίες για την κατάσταση       στη Γιουγκοσλαβία.Η Ρωσία θα επιδιώξει μια πολιτική λύση στη γιουγκοσλαβική κρίση, δήλωσε ο υπουργός Άμυνας Ιγκόρ Σεργκέγιεφ.            Η Ρωσία έστειλε 1600 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γιουγκοσλαβία.

Το ιταλικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι την επόμενη   εβδομάδα θα πραγματοποιηθεί συνεδρίαση της ομάδας επαφής της        G8 για την κρίση στο Κοσσυφοπέδιο.

Οι Βομβαρδισμοί

Λόγω του Πάσχα των καθολικών οι βομβαρδσιμοί ειχαν μειωθεί.

00:50,  στο Βελιγράδι, Πύραυλοι «Τόμαχωκ» έπεσαν στα κτίρια του Υπουργείου Εσωτερικών της Γιουγκοσλαβίας και του Υπουργείου Εσωτερικών της Σερβίας στην Λεωφόρο «Κνιάζ Μίλος».                            Στη Βοϊβοντίνα, χτυπήθηκαν το χωριό Βρντνίκ και οι πόλεις Ίριγκ και Ρούμα.

Στις 8:00 π.μ., μια βόμβα έπεσε σε ένα τμήμα της εθνικής οδού κοντά      στο Στρμπατς, στην περιοχή του Ζάγιετσαρ.  

Σκοτώθηκε. ένας αξιωματικός της  Τροχαίας

Μου κάνει εντύπωση το ότι η «Θεόστραβη» που διερευνά τις υποκλοπές με την ισραηλινή τεχνολογία δεν έχει αναζητήσει «το χρήμα». Το αν υπάρχουν «παραστατικά» και τραπεζικοί λογαρισμοί. Η μήπως ΟΛΑ πληρώθηκαν μετρητά από τα Απόρρητα του Πρωθυπουργικού Γραφείου;;;;

 

ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ

 ΤΟΝ ΦΛΩΡΙΔΗ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΔΙΩΞΕ!!!!!!!

Σε μίνι ανασχηματισμό προχώρησε Αρχηγός τη;ς εγκληματικής οργανωσης των Μητσοτακένσκι , αφήνοντας εκτός νυμφώνος τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Κώστα Τσιάρα, τον υπουργό Πολιτικής Προστασίας Γιάννη Κεφαλογιάννη και τον υφυπουργό Υγείας Δημήτρη Βαρτζόπουλο, καθώς τα ονόματα τους περιλαμβάνονται στη δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Τετάρτη, 3 Απριλίου 1974. Η «πρόταση Ετζεβίτ» ήταν η «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία» την οποία απεδέχθη ο Μακάριος στις 12 Φεβρουαρίου 1977 στην Βιέννη. Οι «φανατικοί» στην «Μακαριακή Παράταξη» ήθελαν να καταβάλλει ενοίκιο η Μεγάλη Βρετανία για τις Βάσεις της. Οι Αγγλικές εφημερίδες πρόβαλαν την ελληνοτουρκική «ένταση». Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ζήτησε να κλείσει η Γυάρος

 

3 Απριλίου 1897. Άρχισε με πολλές ελπίδες ο «ατυχής» ελληνοτουρκικός Πόλεμος

Στις 3/15 Απριλίου 1821, έγινε το Πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως.Ένοπλοι Μουσουλμάνοι με επικεφαλής ιμάμηδες και μαθητές ιερατικών σχολών, ξεχύθηκαν στους δρόμους για να τιμωρήσουν τους «γκιαούρηδων»

205 χρόνια μετά, πρέπει να ευχαριστούμε τον φίλο μας  Άγγλο πρέσβη και των ιουδαίο (σύνοικο) Ιεζεκήλ Γκαμπάϊ που ηταν ο Σαραφμπασί του Σουλτάνου και ο οποίος ήταν 

ο εγκέφαλος του Πογκρόμ.  

Οι Τούρκοι, είχαν πληροφορηθεί από τον λόρδο του Στράντφορντ, τον Άγγλο πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη , το σχέδιο του Υψηλάντη, για εκδήλωση επανάστασης των Χριστιανών στην βασιλεύουσα .

 

Με εντολή του Βεζίρη Σαγιέντ Αλή Πασά, που επιθυμούσε τον σφαγιασμό των Χριστιανών και του ιουδαίου Σαραφμπασί του Σουλτάνου Ιεζεκήλ Γκαμπάι, τον οποίο ο Φιλήμων ονόμάζε  Χασκέλ διοργανώθηκε την Κυριακή των Βαϊων, (3/15 Απριλίου), πογκρόμ κατά των χριστιανών, και άτακτοι ένοπλοι με επικεφαλής ιμάμηδες και μαθητές ιερατικών σχολών, ξεχύθηκαν στους δρόμους ζητώντας την τιμωρία των «γκιαούρηδων». 

Ο Φιλήμων που ήταν Κωνσταντινουπολίτης έγραψε για τον Χασκέλ: 

«Ο άνθρωπος ούτος και δια μίση θρησκευτικά κατά των χριστιανών ως ιουδαίος και δια έπαρση έωσφορικην μη άνεχόμενος τους Ελληνας εν τοις τουρκικοίς πράγμασιν μεθύων ημέραν τινα και κρατών το ποτήριον μεγαλαύχησεν εκφωνήσας. «Εν τούτω τω ποτηρίω πίνω το αίμα των Φαναριωτών».

Λεηλατήθηκαν όλες οι εκκλησίες πλην της Παμμακαρίστου που είχε σιδερένιες πύλες.

Πέρασαν από τις ελληνικές συνοικίες, όπου λεηλατούσαν τα σπίτια και σκότωναν όσους εύρισκαν μέσα, και κατέληξαν στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, έξω από τα τείχη της Πόλης που την έκαψαν και σκότωσαν όσους ζήτησαν άσυλο μέσα στον ναό. 

Η Πύλη, διέταξε παράλληλα τον Πατριάρχη να κάνει απογραφή των ελληνικών οικογενειών που έμεναν στο Φανάρι με τα ονόματα των ανδρών, τις πατρίδες και τα επαγγέλματά τους, για να εντοπισθούν οι μέτοικοι από την Πελοπόννησο ,τη Στερεά και τα νησιά του Αιγαίου.

Η απογραφή ανατέθηκε σε δύο Τουρκοκρητικούς, που γνώριζαν ελληνικά, με δύο παπάδες ως οδηγούς .

 Συγχρόνως απαγορεύτηκε με ποινή θανάτου, η αναχώρηση των «ραγιάδων» από την Πόλη με πλοία οποιασδήποτε σημαίας, και δόθηκε από τους πρέσβεις των «ευρωπαϊκών δυνάμεων», πλην της Ρωσίας, το δικαίωμα στους Τούρκους, να ενεργούν έρευνες στα πλοία με τη σημαία τους. 

 Οι πρεσβευτές της Άγγλίας , της Γαλλίας και της Αυστρίας, έδωσαν οδηγίες στους προξένους τους σε όλη την οθωμανική επικράτεια, να μην παρέχουν στους Έλληνες άσυλο ή υπεράσπιση, ούτε να επιτρέπουν στους πλοιάρχους να δέχονται φυγάδες. 

Το 1945, (μετά την Βάρκιζα), που μας έκαναν «δώρο» οι φίλοι μας Άγγλοι, 

ο φίλος μας στρατηγός Σκόμπυ, μίλησε από το ραδιόφωνο στους Αθηναίους και θυμήθηκε το 1821, αλλά ξέχασε τον φίλο μας λόρδο του Στράντφορντ.Επικαλέστηκε όμως τον φίλο του Βενιζέλου και του Γούναρη Λώϋδ Τζώρτζ.

Η προδοσία του 1941, «με χαρτί και καλαμάρι». Το στενογραφημένο Πρακτικό της Συσκέψεως που έγινε στον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Κρεμενίτσα,(Κιναλί) τη νύχτα της 3ης προς 4η Απριλίου 1941, βρίσκεται στα Αγγλικά Αρχεία από τα οποία παραχωρήθηκε ως "δώρο" στο Ελληνικό υπουργείο εξωτερικών το 1971

Συμμετέχοντες: Α. Παπάγος, Αρχιστράτηγος των Ελληνικών Ένοπλων Δυνάμεων, ο Στρατηγός Χένρι Μέτλαντ Γουίλσον, Διοικητής των βρετανικών Δυνάμεων στην Ελλάδα, ο Υποπτεραρχος κ. Ντ’ Αλμπιάκ, Αρχηγός των βρετανικών Αεροπορικών Δυνάμεων Μ. Ανατολής, ο Ναύαρχος Τουρλ , ο Αρχηγός του Γιουγκοσλάβικου Γενικού Επιτελείου Ραντιβόϊε Γιάνκοβιτς και ο Συνταγματάρχης Πέρεσιτς Γιάνκοβιτς.

 Στη συνάντηση , της 3ης Απριλίου 1941,                  ο Γιάνκοβιτς, ζήτησε οι Βρετανοί να καταλάβουν θέσεις μεταξύ των Ελλήνων και των Γιουγκοσλάβων κοντά στη λίμνη της Δοϊράνης και στην κοιλάδα του Στρυμόνα. 

 Ο Ουίλσον, είπε ότι δεν μπορούσε να αναπτύξει γρήγορα βρετανικές μονάδες στην περιοχή της Δοϊράνης και ο Γιάνκοβιτς ανέλαβε να αποκλείσουν την κοιλάδα του Στρυμόνα οι Γιουγκοσλάβοι με την 9η Μεραρχίας τους σε περίπτωση γερμανικής επίθεσης. 

 O Παπάγος δεν "κατάλαβε" ότι ο διάδρομος της κοιλάδας του Στρυμώνα θα ηταν ανοιχτός για να περάσουν οι Γερμανοί, αλλά, ζήτησε μία κοινή Ελληνο-γιουγκοσλαβική επίθεση εναντίον των Ιταλών στην Αλβανία. 

 Ο στρατηγός Γιάνκοβιτς συμφώνησε να επιτεθεί ο Γιουγκοσλαβικός στρατός αφού ολοκληρώσει την επιστράτευση του με 4 Μεραρχίες, από τον Βορρά ,με κατεύθυνση τη Σκόδρα και από την Ανατολή προς τη Δίβρη. 

Συμφωνήθηκε η επίθεση να εξαπολυθεί στις 12 Απριλίου. 

 Το Γιουγκοσλαβικό σχέδιο κοινής Ενεργείας το παρουσίασε στον Παπάγο και τους Άγγλους στον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Κρεμενίτσα, τη νύχτα της 3ης προς 4η Απριλίου 1941, ο Αρχηγός του Γιουγκοσλάβικου Γενικού Επιτελείου Ραντιβόϊε Γιάνκοβιτς.

 Όπως προκύπτει αβίαστα, από το κείμενο οι Γιουγκοσλάβοι πραξικοπηματίες έχοντας εξαπατηθεί από τους Άγγλους της SoE, βρισκόντουσαν εκτός τόπου και χρόνου, και τους απασχολούσε η διανομή των λαφύρων και δεν είχαν αντιληφθεί ούτε τον κίνδυνο της Γερμανικής επιθέσεως, ούτε την ταχύτατα της, και ούτε την αποστασία των Κροατών.

 Οι Γιουγκοσλάβοι σχεδίαζαν με βάση την συγκέντρωση των Άγγλων (που τους υπολόγιζαν σε πέντε Μεραρχίες) στην Δοϊράνη, και βασιζόντουσαν στην αγγλική αεροπορική κάλυψη για να γίνει η επιστράτευση και να κινηθεί ο γιουγκοσλαβικός στρατός . 

Η αεροπρική κάλυψη ηταν ανύπαρκτη και ο γιουγκσλαβικός Στρατός κατάρρευσε και δεν μπόρεσε να καταλάβει τις θέσεις του στην στενωπό του Στρούμιτσα.

Το πλέον φαιδρό είναι ότι τους απασχολούσαν τα λάφυρα . 

Το στενογραφημένο Πρακτικό της Συσκέψεως που έγινε στον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Κρεμενίτσα,(Κιναλί) τη νύχτα της 3ης προς 4η Απριλίου 1941, βρίσκεται στα Αγγλικά Αρχεία. 

ΓΙΑΝΚΟΒΙΤΣ. «Έξουσιοδοτήθην ύπό του κ. Προέδρου τής Κυβερνήσεως Στρατηγού Σίμοβιτς να έλθω εις έπαφήν μετά του Έλληνος και Άγγλου αντιπροσώπου και να συζητήσω δια τάς κοινάς επιχειρήσεις Γιουγκοσλάβων, Ελλήνων και Άγγλων εις τήν περίπτωσιν καθ’ ην γερμανικαί, βουλγαρικαί ή ίταλικαί δυνάμεις ήθελον απειλήσει την Θεσσαλονίκην. Η Θεσσαλονίκη, ναυτική ελληνική βάσις, αποτελεί σήμερον τον μοναδικό λιμένα επικοινωνίας της Γιουγκοσλαβίας με τήν Τουρκίαν, Άγγλίαν και Άμερικήν. Εάν ή ελευθερία της Θεσσαλονίκης ήθελεν απειληθή ύπό ενεργειών Γερμανών ή Ιταλών ή Βουλγάρων, οι Γιουγκοσλάβοι θά ενδιαφερθούν δι' ίδιον λογαριασμόν των. Ή άπόφασις αύτη θά ληφθή έν καιρώ τω δέοντι ύπό τής γιουγκοσλαβικής Κυβερνήσεως. Διά τήν παρεμπόδισιν ενεργείας εναντίον τής Θεσσαλονίκης έκ μέρους τών Γερμανών, Βουλγάρων, Ιταλών δέον οί "Αγγλοι, Γιουγκοσλάβοι και Έλληνες νά μελετήσωμεν τάς συνθήκας κοινής ένεργείας. Έπί τω σκοπώ τούτω κατηρτίσθη Σχέδιον ένεργείας, εις ο καθορίζονται ό ρόλος και αί συνθήκαι συμμετοχής εκάστου τών τριών συμμάχων και βάσει του οποίου συνεπώς και οί Γιουγκοσλάβοι θά λάβωσι μέρος εις τήν κοινήν ένέργειαν. Ή ισχύς τών διατάξεων του κοινού Σχεδίου ένεργείας άρχεται άμα τή έγκρίσει τούτων ύπό τής γιουγκοσλαβικής Κυβερνήσεως. Μεταβολή άρθρων τινών έν δεδομένη τινι στιγμή θά λαμβάνη χώραν μετά σύμφωνον γνώμην Άγγλων, Ελλήνων και Γιουγκοσλάβων. Τό κείμενον του Σχεδίου ένεργείας όπερ τίθεται ύπ' όψιν ύμών, εχει ως έξης: I. Σκοπός τής κοινής ένεργείας θά είναι ή συντριβή τών γερμανικών ή γερμανικών και βουλγαρικών δυνάμεων αίτινες ύπερβαίνουσαι τά έλληνικά σύνορα θά κατευθυνθώσι προς Θεσσαλονίκην απειλούσαι ταύτην. 

α. Αί έλληνικαί δυνάμεις αί εύρισκόμεναι εις τήν ώχυρωμένην τοποθεσίαν, ώς έπίσης και αί τοιαύται δεξιά του Στρυμόνος ποταμού, τηρουσαι άμυντικήν στάσιν, θά έπιζητήσουν νά άναχαιτίσουν τήν γερμανικήν ή γερμανοβουλγαρικήν έπίθεσιν, διά νά παράσχουν τον χρόνον εις τάς άγγλικάς και γιουγκοσλαβικάς δυνάμεις, 'ίνα αύται δυνηθούν και πλήξωσι τό πλευρόν και τά μετόπισθεν των προς Θεσσαλονίκην κινηθησομένων άντιπάλων δυνάμεων. Συγχρόνως, αί εις Άλβανίαν έλληνικαί δυνάμεις ύποχρεούνται νά άναλάβωσιν έπίθεσιν έν συνεργασία μετά γιουγκοσλαβικών δυνάμεων διά νά συντρίψωσι τάς ίταλικάς δυνάμεις. 

β. Αί άγγλικαί δυνάμεις, (τέσσαρες μεραρχίαι μηχανοκίνητοι και μία μεραρχία τεθωρακισμένη), αίτινες συγκεντρούνται εις περιοχήν Όλυμπος-Άλιάκμων ποταμός-Βέρμιον ορος, δέον νά έπισπεύσωσι τήν συγκέντρωσαν των, ίνα δυνηθώσι και ένεργήσωσι τό ταχύτερον. Ούτω, μετά τήν άφιξιν τών δυνάμεων τούτων δέον αύται νά συγκεντρωθώσιν εις περιοχήν λίμνης Δοϊράνης έπί σκοπώ έξασφαλίσεως του συνδέσμου μεταξύ τών έλληνικών και γιουγκοσλαβικών δυνάμεων και, έν δεδομένη στιγμή ένεργούσαι μετά τών γιουγκοσλαβικών δυνάμεων, νά άναλάβωσιν έπίθεσιν κατά του πλευρού έν τή κατευθύνσει Στρώμνιτσα-Πετρίτσι. Εις περίπτωσιν καθ’ ήν ή έπίθεσις τών Γερμανών και Βουλγάρων εναντίον τής Γιουγκοσλαβίας ή Ελλάδος άρχίση προ τής πλήρους συγκεντρώσεως τών δυνάμεων τούτων, αί πρώται άφιχθείσαι ήδη δυνάμεις νά κατευθυνθώσιν εις περιοχήν Δοϊράνης έπί σκοπώ πραγματοποιήσεως έν τή περιοχή ταύτη συνδέσμου μεταξύ γιουγκοσλαβικών και έλληνικών δυνάμεων, μεθ' ο νά άναλάβωσιν έπίθεσιν έν συμπράξει μετ' αύτών. 

γ. Αί γιουγκοσλαβικαί δυνάμεις, δύο μεραρχίαι πεζικού έν πρώτη γραμμή και δύο έν δευτέρα, θά άναλάβωσιν έν συνεργασία μέ τάς άγγλικάς δυνάμεις έπίθεσιν έπί τών κάτωθι κατευθύνσεων: Στρώμνιτσα-Πετρίτσι, Πέτσοβον-Κρέσνα, Τσάρεβο Σέλο-Τζουμαγιά, Κρίπα Παλάγκα-Κιούστεντηλ, έπί σκοπώ ένεργείας κατά του πλευρού και τών νώτων του εχθρού. Αί προς Άλβανίαν συγκεντρωμέναι γιουγκοσλαβικαί δυνάμεις, τρεις μεραρχίαι πεζικού έν πρώτη γραμμή και μία έν δευτέρα, ήτις θά εχη περατώσει τήν συγκέντρωσίν της τήν 12 Απριλίου, θά άναλάβωσι ταυτοχρόνως έπίθεσιν αν συμπράξει μετά τών έλληνικών δυνάμεων προς συντριβήν τών έν Αλβανία Ιταλών. II. Ίδιαίτεραι ύποχρεώσεις τών τριών συμμάχων: Κατά τάς έπιχειρήσεις ταύτας οί Άγγλοι θά πρέπει νά βοηθήσουν δι' άεροπορίας εις τον μεγαλύτερον δυνατόν άριθμόν άεροπλάνων, ώς έπίσης και δι' άντιαρματικών, τόσον τούς Γιουγκοσλάβους όσον και τούς Έλληνας, οίτινες στερούνται τών άναγκαίων μέσων προς καταπολέμησιν μηχανοκινήτων φαλάγγων. 

Καθ' όσον άφορα τούς Γιουγκοσλάβους, θά πρέπει τούτους νά βοηθήσωσιν οί Άγγλοι και διά τάς έπιχειρήσεις τούτων προς βορράν όσον και διά τό μέτωπον προς τούς Ιταλούς έν Αλβανία και δι’ άεροπορίας διώξεως και διά τοιαύτης βομβαρδισμού. I

II. Ζώναι Ενεργείας και ρόλος έκάστου τών τριών συμμάχων: 

α. Αί έλληνικαί δυνάμεις, συγκεντρούμεναι εις περιοχήν Σιδηροκάστρου-Κρουσια-λίμνη Δοϊράνη, δέον νά ένεργήσουν άμυντικώς, διά νά δώσωσι τον αναγκαίο χρόνο εις τούς Γιουγκοσλάβους και τούς Άγγλους νά έκδηλώσωσιν έπίθεσιν κατά του άντιπάλου. Ό όγκος τών δυνάμεων τούτων θά συγκεντρωθή δυτικώς του ποταμού Στρυμόνος και τό μικρότερον μέρος άνατολικώς του ποταμού τούτου.

 β. Αί άγγλικαί δυνάμεις, όταν θά καταστή αναγκαίο (έδόθη ή έξήγησις ότι τήν άνάγκην θά τήν κρίνη ή γιουγκοσλαβική Κυβέρνησις, ήτις τότε θά ζητήση τήν συγκέντρωσίν τών άγγλικών δυνάμεων), θά συγκεντρωθώσιν εις τήν περιοχήν λίμνη Δοϊράνη-Βαλάντοβο-Στρώμνιτσα, μέ άποστολήν νά άναλάβωσιν έν συνεργασία μέ τάς γιουγκοσλαβικάς δυνάμεις έπίθεσιν έν ταις κατευθύνσεσι: Στρώμνιτσα-Πετρίτσι, Πέτσοβο-Κρέσνα, Τσάρεβο Σέλο-Τζουμαγιά. Ό όγκος τών αγγλικών τούτων δυνάμεων θά συγκεντρωθή εις τήν κοιλάδα Στρούμνιτσα, μέ δύο δευτερεύοντα συγκροτήματα, τό έν εις περιοχήν περί τήν λίμνην Δοϊράνην και τό ετερον εις περιοχήν Μπέροβο-Πέτσοβο. 

γ. Αί γιουγκοσλαβικαί δυνάμεις θά συγκεντρωθώσιν εις περιοχήν Στρώμνιτσα-Ραδόβιστε-Κρίβα-Παλάνκα-Τσάρεβο Σέλο-Πέτσοβο, μέ άποστολήν τήν έκδήλωσιν έπιθέσεως έν συντονισμώ μέ τάς άγγλικάς δυνάμεις κατά του πλευρού και τών μετόπισθεν τής έχθρικής έπιθέσεως. 

IV. Τέλος τό παρόν Σχέδιον ένεργείας προβλέπει: Ώς προς τήν διοίκησιν, ό,τι είναι γνωστόν ύμίν (άπευθυνόμενος προς τον κ. Άρχιστράτηγον) έξ άλλων σχετικών κατά τό παρελθόν συζητήσεων, ήτοι προκειμένου περί άποσπασμάτων έλληνικών και γιουγκοσλαβικών δυνάμεων κοινός διοικητής είναι ό εχων τάς περισσοτέρας δυνάμεις.Εις περίπτωσιν ίσων δυνάμεων ή κοινή διοίκησις θά έξασφαλισθή μερίμνη έκείνης, εις τήν ζώνην τής όποιας ένεργεί τό απόσπασμα. Διά τήν περίπτωσιν καθ' ήν δυνάμεις έλληνικαί και γιουγκοσλαβικαί άναμιχθώσιν έν πορεία ή σταθμεύσει ή κατά τον άγώνα, ή κοινή διοίκησις άνήκει εις έκείνον όστις άσκεί διοίκησιν άνωτέρου κλιμακίου. Ώς προς τά λάφυρα προβλέπει, όπως ταύτα περιέρχωνται εις τήν κυριότητα τού στρατού δστις τά έπραγματοποίησεν. Πλήν, οί "Αγγλοι, ώς μή έχοντες άνάγκην ύλικού και δοθέντος ότι και ή Γιουγκοσλαβία και ή Ελλάς, ώς πτωχά κράτη, δεν διαθέτουσιν υλικά και δη συγχρονισμένα, θά πρέπει δότι περιέρχεται εις χείρας των (τών "Αγγλων) ώς λάφυρα νά διατίθενται υπέρ τών δύο τούτων χωρών. 

Τέλος, προβλέπει το Σχέδιον ώρισμένα άλλα ζητήματα (διαβιβάσεις, συνδέσμους κτλ.), άτινα είσι δευτερεύοντα, δυνάμενα νά συζητηθώσι μετά τήν συζήτησιν τών κυρίων θεμάτων άτινα ήδη έξέθηκα ύμίν. Ταύτα έξέθηκα ύμίν, μή έχων έντολήν νά συζητήσω επί ούδενός ετέρου τινός σημείου. Μεταφέρω τάς ώς άνω άπόψεις και επί τούτων δύναμαι νά δώσω οιανδήποτε έξήγησιν, ώς νά ήμην όμως ό σύνδεσμος, και νά μεταφέρω έπίσης οιανδήποτε πρότασιν ύμών εις τήν Κυβέρνησίν μου».

 

Την Πέμπτη 3 Απριλίου 1941, ο πρεσβευτής της Ελλάδος στη Σόφια Π Πιπινέλης, έστειλε στον Κοριζή τηλεγράφημα με το οποίο τον ενημέρωνε ότι η Επίθεση θα γονότν στο τέλος της εβδομάδας, την Κυριακη 6η Απριλίου. Ο Πιπινέλης, γνώριζε ότι η επίθεση τον Γερμανών θα γινόταν στο τέλος της εβδομάδος, δηλαδή την Κυριακή 6 Απριλίου, αλλά δεν το πίστευε και αναπαρήγε τις εσφαλμένες εκτιμήσεις των στρατιωτικών ακολούθων για δεκαήμερο περιθώριο. 

 «Έχω την τιμήν γνωρίσω υμίν ότι αφίκοντο προ ολίγου ενταύθα αεροπορικώς στρατάρχαι Βάλτερ φον Μπράουχιτς και Βίλχελμ Κάιτελ .Ουδέν, ως εικός, εγνώσθη περί σκοπού αφίξεως αυτών, είναι πρόδηλον ότι αύτη δέον συσχετισθεί προς προσπάθειαν ενεργού αναμίξεως Βουλγαρίας πόλεμον. Γερμανία προφανώς κατελήφθη εξ απροόπτου εκ γεγονότων Γιουγκοσλαβίας, όσον άφορα τουλάχιστον ενταύθα στρατιωτικό της συγκρότημα, και προσπαθεί νυν επειγόντως κινητοποιήσει Ουγγαρία και Βουλγαρία, δι' ών θα εξασφαλίσει πλήν δυνατοτήτων πολιτικής πιέσεως επί Γιουγκοσλαβίας και σημαντικάς στρατιωτικάς δυνάμεις επί τόπου ευρισκομένας. Τούτο θα της επέτρεπε δράσει από τούδε, προσλαμβάνουσα αιχμαλωσίαν ιταλικού στρατού Αλβανία, κατόπιν συνδυασμένης ελληνο-σερβικής επιθέσεως. Όσον άφορα διαθέσεις βουλγαρικής Κυβερνήσεως, εκ πλείστων ενδείξεων φαίνεται βέβαιον ότι αύτη δυσαρέστως βλέπει ανάγκην ενεργοΰ αναμίξεως πόλεμον, αλλά και ουδεμία σοβαράν αντίστασιν μέλλει αντιτάξει γερμανικόν αίτημα. Γενικός Διευθυντής Υπουργείου Εξωτερικών, ομιλών τελευταίως προς φίλον συνάδελφον, αφού ετόνισεν ότι Βουλγαρία εννοεί μείνει μακράν πολέμου, έν τέλει έξεφράσθει μετά πολλών δισταγμών ως προς δυνατότητα τούτου, προσθέσας «ουδείς δύναται μας ζητήσει τα αδύνατα». Αρχηγός Επιτελείου επίσης ωμίλησεν υπό ανάλογον πνεύμα προς άλλον συνάδελφον. Εν τω μεταξύ συνεχίζεται εντατικώς από της προχθές μεταφορά νέων γερμανικών μονάδων προς σερβικά κυρίως σύνορα. Γερμανικοί ενταύθα κύκλοι, σφοδρώς ερεθισμένοι κατά Γιουγκοσλαβίας, ομιλούσιν αναφανδόν περί επικειμένης κατ' αυτής επιθέσεως διά τέλος παρούσης έβδομάδος ή διά προσεχές δεκαήμερον. Στρατιωτικοί Ακόλουθοι φίλων Δυνάμεων, προς ους συμφωνεί και ημέτερος, διαπιστούσιν ότι τουλάχιστον διά προσεχές δεκαήμερον γερμανικά στρατεύματα εύρηνται ανέτοιμα διά σοβαράν επιθετικήν κατά Γιουγκοσλαβίας ενέργεια και διατελούσιν έν πλήρει μετακινήσει. Αφ' έτέρου μοι έπεβεβαιώθη σήμερον, εξ άριστης πηγής, ότι τωόντι Ιταλία πιέζει επί Γερμανίας όπως αποτραπεί άμεσος κατ' αύτής δράσις, λόγω κινδύνου έξανδραποδισμου στρατιάς Αλβανίας. Ιταλός Πρεσβευτής έν Βελιγραδίω προέβη μάλιστα εις διάβημα παρά αύτόθι Κυβερνήσει προς έξεύρεσιν τρόπου διευθετήσεως κρίσεως. ' Υπεδείχθει μετάβασις κ. Νίντσιτς Ρώμην' ταύτης όμως μή γενομένης δεκτής, φαίνεται ότι επίκειται αναχώρησις άλλου μέλους Κυβερνήσεως. Δεν αποκλείεται δράσις αύτη ιταλικής πολιτικής να διεξάγηται άπό συμφώνου μετά Γερμανίας προς κέρδος χρόνου, μέχρι συμπληρώσεως γερμανικών συγκεντρώσεων και αποτροπή άμέσου κατά στρατού Αλβανίας ενεργείας. Γερμανικοί κύκλοι ενταύθα εκφράζονται μετά βεβαιότητος ότι γερμανική καθ' ημών έπίθεσις θά προλάβη αποκόψη επικοινωνίας ελληνικού στρατού πριν ή ιταλικαί δυνάμεις Αλβανίας υποκύψωσι συνδυασμένην επίθεσιν. »

Η Προδοσία του 1940-41. Πέμπτη 3 Απριλίου 1941. 50 ωρες πριν την Γερμανική επίθεση οι«Tάιμς» μας έλεγαν για το μετωπο Γιουγκοσλαβίας, Ελλάδος και Τουρκίας 158η Ημέρα του Ελληνο-Ιταλικού Πολέμου. Οι Έλληνες πράκτορες των Άγγλων ήλπιζαν ότι με τους Γιουγκοσλάβους θα εβαζαν στην μέση τους Ιταλούς. Ανακοινώθηκε ότι στην Ουγγαρία Αυτοκτόνησε πρωθυπουργός Κόμης Τέλεκυ. Στην Γιουγκοσλαβία έψαχναν τον Κροάτη Μάτσεκ.Ο Εστεμμένος τενεκές Γλυξμπουργκ και ο Διαγγελέας Θείος του έσυραν την Ελλάδα στον Πόλεμο με την Γερμανία και επεβαλαν την Κατοχή στον Ελληνικό Λαό για να υπηρετήσουν τα αγγλικά συμφέροντα.

Ο πράκτορας των Άγγλων Παπάγος μαζί με τους Γιουγκοσλάβους πράκτορες "πούλησαν" για το συμφέρον της Αυτοκρατορίας και τον ελληνικό και τον σερβικό λαό.

 Στο Ελληνο –Ιταλικό μέτωπο η ΡΑΦ βομβάρδισε ιταλικούς στόχους

 στο Μπεράτι.

 Στον Πειραιά αποβιβάστηκε το 2ο Τάγμα Πεζικού της 

8ης Αυστραλιανής Μεραρχίας και ο αυστραλός στρατηγός 

Sir Iven Giffard Mackay ανέβηκε στην Αθήνα.

 Την ίδια μερα εκδόθηκε η διακήρυξη της αμερικανικής Γερουσίας

 για την Ελλάδα που ανέφερε: 

«Ο θαρραλέος αγώνας αυτού του σχετικά μικρού έθνους, για το

 δικαίωμα να ζη χωρίς επεμβάσεις από δικτατορικά έθνη προκαλεί σεβασμό και θαυμασμό όλων των λαών που αγαπούν την ελευθερία».

1941. Τη νύχτα της 3ης Απριλίου , τρείς μέρες 

πριν τη Γερμανική  εισβολή,

πραγματοποιήθηκε στον σιδηροδρομικό σταθμό

 της Κρεμενίτσας, απέναντι από τη Φλώρινα,

 η συνάντηση των τριών αρχιστρατήγων.

Του  Έλληνα, του  Γιουγκοσλάβου και του  Βρετανού. 

Ήσαν οι στρατηγοί, Παπάγος, Ουίλσον και Ραντιβόϊε Γιάνκοβιτς. 

Η (παλιά) Σιδηροδρομική Γραμμή Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου, πλησιάζοντας τα σύνορα με την Γιουγκοσλαβία, έκανε σταθμούς , στο Αμύνταιο, 

στο Ξινό Νερό, τη Βεύη, τη Σιταριά, το Μεσονήσι, (όπου η διακλάδωση Μεσονησίου - Φλώρινας) και μετά  ήταν και είναι ο  Νέος Καύκασος.

Η διαδρομή της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου που δεν λειτουργεί, περνάει στη μέση του χωριού που

 έκτισαν το 1921,  Πόντιοι Πρόσφυγες, από 

την πόλη του Καρς. Τον Νέο Καύκασο.

Στο Νέο Καύκασο, υπήρξε ο συνοριακός σταθμός αυτής της διαδρομής. 

Ο επόμενος  σταθμός, ήταν εντός της 

Γιουγκοσλαβίας. και ηταν  η Κρεμενίτσα, που οι Τούρκοι την έλεγαν Κιναλί. 

Εκεί, έγινε η δραματική συνάντηση της 

3ης Απριλίου 1941.

O σταθμός της Κρεμενίτσας μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο 

Στη συνάντηση , της 3ης Απριλίου 1941, ο  Γιάνκοβιτς,

 ζήτησε οι Βρετανοί να καταλάβουν θέσεις μεταξύ των Ελλήνων 

και των Γιουγκοσλάβων κοντά στη λίμνη της Δοϊράνης 

και στην κοιλάδα του Στρυμόνα. 

 Ο Βρετανός τενεκές Ουίλσον, είπε ότι δεν μπορούσε να αναπτύξει γρήγορα τις   βρετανικές μονάδες  στην περιοχή της Δοϊράνης,

  και ο Γιάνκοβιτς ανέλαβε την ευθύνη, να  αποκλείσουν την κοιλάδα

 του Στρυμόνα οι Γιουγκοσλάβοι,  με την 9η Μεραρχίας τους 

σε περίπτωση γερμανικής επίθεσης. 

Αυτά  3 ημέρες πριν την 6η Απριλίου.

 

O Παπάγος που ηταν εκεί, προφανώς δεν  "κατάλαβε" 

ότι ο διάδρομος της κοιλάδαςτου Στρυμώνα θα ηταν ανοιχτός 

για να περάσουν οι Γερμανοί, αλλά, το μόνο που ζήτησε στη συνάντηση στον σιδηροδρομικό Σταθμό της Κρεμενίτσας ήταν   μία συνδυασμένη  

κοινή Ελληνο-γιουγκοσλαβική επίθεση εναντίον των Ιταλών στην Αλβανία. 

 Ο στρατηγός Γιάνκοβιτς συμφώνησε να επιτεθεί ο Γιουγκοσλαβικός στρατός  αφού ολοκληρώσει την επιστράτευση του με 4 Μεραρχίες,  

από τον Βορρά ,με κατεύθυνση τη Σκόδρα και από την Ανατολή 

 προς τη Δίβρη. Συμφωνήθηκε η επίθεση να εξαπολυθεί στις 

12 Απριλίου.

Το Συγκλονιστικό Ντοκουμέντο. 

Το Γιουγκοσλαβικό σχέδιο κοινής Ενεργείας που παρουσίασε στον Παπάγο και τους Άγγλους στον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Κρεμενίτσα, τη νύχτα

 της 3ης προς 4η Απριλίου 1941, ο Αρχηγός του Γιουγκοσλάβικου Γενικού Επιτελείου Ραντιβόϊε Γιάνκοβιτς. 

Όπως προκύπτει αβίαστα, από το κείμενο οι Γιουγκοσλάβοι πραξικοπηματίες έχοντας εξαπατηθεί από τους Άγγλους της SoE, βρισκόντουσαν εκτός τόπου και χρόνου, και τους απασχολούσε 

η διανομή των λαφύρων και δεν είχαν αντιληφθεί  ούτε τον κίνδυνο 

της Γερμανικής επιθέσεως, ούτε την ταχύτατα της, και ούτε την αποστασία των Κροατών.

Οι Γιουγκοσλάβοι σχεδίαζαν με βάση την συγκέντρωση των Άγγλων

 (που τους υπολόγιζαν σε πέντε Μεραρχίες) στην Δοϊράνη, και βασιζόντουσαν στην αγγλική αεροπορική κάλυψη για να γίνει η επιστράτευση και να κινηθεί ο γιουγκοσλαβικός στρατός .

Η αεροπορική κάλυψη της επιστράτευσης από τους Άγγλους,  ηταν ανύπαρκτη και ο γιουγκσλαβικός Στρατός κατάρρευσε  και δεν

 μπόρεσε να καταλάβει τις θέσεις του. Και φυσικά  η 9η Μεραρχία δεν βρέθηκε ποτέ στην στενωπό του Στρούμιτσα

Το πλέον φαιδρό είναι ότι τους απασχολούσαν τα λάφυρα . 

Το πρωί της 3ης Απριλίου ενώ το προσωπικό της Γερμανικής 

Πρεσβείας εγκατέλειπε το Βελιγράδι, άρχισε επισήμως η Γενική Επιστράτευση της Γιουγκοσλαβίας, η προπαρασκευή της οποίας είχε διαταχθεί μυστικά από το Γιουγκοσλαβικό Γενικό Επιτελείο στις 30 Μαρτίου. 

Την Πέμπτη 3 Απριλίου 1941, ο πρεσβευτής της Ελλάδος στη Σόφια

 Π Πιπινέλης, έστειλε στον Κορυζή τηλεγράφημα με το οποίο τον ενημέρωνε ότι η Επίθεση θα γινόταν στο τέλος της εβδομάδας, την Κυριακη 6η Απριλίου. 

Ο Πιπινέλης, γνώριζε ότι η επίθεση τον Γερμανών θα γινόταν

 στο τέλος της εβδομάδος, δηλαδή την Κυριακή 6 Απριλίου, αλλά 

δεν το πίστευε και αναπαρήγε τις εσφαλμένες εκτιμήσεις των στρατιωτικών ακολούθων για δεκαήμερο περιθώριο. 

 «Έχω την τιμήν γνωρίσω υμίν ότι αφίκοντο προ ολίγου ενταύθα αεροπορικώς στρατάρχαι Βάλτερ φον Μπράουχιτς και Βίλχελμ Κάιτελ .

Ουδέν, ως εικός, εγνώσθη περί 

σκοπού αφίξεως αυτών, είναι

 πρόδηλον ότι αύτη δέον συσχετισθεί προς προσπάθειαν ενεργού αναμίξεως Βουλγαρίας πόλεμον.

 Γερμανία προφανώς κατελήφθη εξ απροόπτου εκ γεγονότων Γιουγκοσλαβίας, όσον άφορα τουλάχιστον ενταύθα στρατιωτικό 

της συγκρότημα, και προσπαθεί νυν επειγόντως κινητοποιήσει Ουγγαρία 

και Βουλγαρία, δι' ών θα 

εξασφαλίσει πλήν δυνατοτήτων πολιτικής πιέσεως επί

 Γιουγκοσλαβίας και σημαντικάς στρατιωτικάς δυνάμεις επί τόπου ευρισκομένας. 

Τούτο θα της επέτρεπε δράσει 

από τούδε, προλαμβάνουσα 

αιχμαλωσίαν ιταλικού στρατού 

εν Αλβανία, κατόπιν συνδυασμένης ελληνο-σερβικής επιθέσεως. 

Όσον άφορα διαθέσεις βουλγαρικής Κυβερνήσεως, εκ πλείστων ενδείξεων φαίνεται βέβαιον ότι αύτη

 δυσαρέστως βλέπει ανάγκην 

ενεργού αναμίξεως πόλεμον, αλλά 

και ουδεμία σοβαράν αντίστασιν 

μέλλει αντιτάξει γερμανικόν αίτημα. Γενικός Διευθυντής Υπουργείου Εξωτερικών, ομιλών τελευταίως προς φίλον συνάδελφον, αφού ετόνισεν 

ότι Βουλγαρία εννοεί μείνει μακράν πολέμου, έν τέλει έξεφράσθει μετά πολλών δισταγμών ως προς δυνατότητα τούτου, προσθέσας «ουδείς δύναται

 μας ζητήσει τα αδύνατα». 

Αρχηγός Επιτελείου επίσης ωμίλησεν υπό ανάλογον πνεύμα προς άλλον συνάδελφον. 

Εν τω μεταξύ συνεχίζεται εντατικώς από της προχθές μεταφορά νέων γερμανικών μονάδων προς σερβικά κυρίως σύνορα. 

Γερμανικοί ενταύθα κύκλοι, σφοδρώς ερεθισμένοι κατά Γιουγκοσλαβίας, ομιλούσιν αναφανδόν περί 

επικειμένης κατ' αυτής επιθέσεως 

διά τέλος παρούσης έβδομάδος ή διά προσεχές δεκαήμερον. 

Στρατιωτικοί Ακόλουθοι φίλων Δυνάμεων, προς ους συμφωνεί και ημέτερος, διαπιστούσιν ότι τουλάχιστον διά προσεχές δεκαήμερον γερμανικά στρατεύματα εύρηνται ανέτοιμα διά σοβαράν επιθετικήν 

κατά Γιουγκοσλαβίας ενέργεια και διατελούσιν έν πλήρει μετακινήσει. Αφ' έτέρου μοι έπεβεβαιώθη σήμερον, εξ άριστης πηγής, ότι τωόντι 

Ιταλία πιέζει επί Γερμανίας όπως αποτραπεί άμεσος κατ' αύτής δράσις, λόγω κινδύνου έξανδραποδισμου στρατιάς Αλβανίας. 

Ιταλός Πρεσβευτής έν Βελιγραδίω προέβη μάλιστα εις διάβημα παρά αύτόθι Κυβερνήσει προς έξεύρεσιν τρόπου διευθετήσεως κρίσεως. ' Υπεδείχθει μετάβασις κ. Νίντσιτς Ρώμην' ταύτης όμως μή γενομένης δεκτής, φαίνεται ότι επίκειται αναχώρησις άλλου μέλους Κυβερνήσεως. Δεν αποκλείεται δράσις αύτη

ιταλικής πολιτικής να διεξάγηται

 άπό συμφώνου μετά Γερμανίας προς κέρδος χρόνου, μέχρι συμπληρώσεως γερμανικών συγκεντρώσεων και

 αποτροπή άμέσου κατά στρατού Αλβανίας ενεργείας. 

Γερμανικοί κύκλοι ενταύθα

 εκφράζονται μετά βεβαιότητος ότι γερμανική καθ' ημών έπίθεσις 

θά προλάβη αποκόψη επικοινωνίας ελληνικού στρατού πριν ή ιταλικαί δυνάμεις Αλβανίας υποκύψωσι συνδυασμένην επίθεσιν.»

Παράλληλα, στις 3 Απριλίου, ενώ ο Τσώρτσιλ προειδοποιούσε

 τον Στάλιν για την επικείμενη γερμανική εισβολή

 και ο Χίτλερ υπέγραφε την πολεμική Ντιρεκτίβα 26 

με το λεπτομερές σχέδιο της επίθεσης στη Γιουγκοσλαβία, 

ο αντιπρόσωπος του Ρίμπεντροπ, Edmund Veesenmayer, έφτασε στο Ζάγκρεμπ στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την αλλαγή 

του καθεστώτος και ο Κροάτης, σμήναρχος της Γιουγκοσλαβικής Πολεμικής Αεροπορίας, Βλαντίμιρ Κρεν αυτομόλησε στους Γερμανούς παραδίδοντας όλα τα σχέσια των πολεμικών αεροδρομίων τις θέσεις της αεράμυνας και τους κώδικες επικοινωνιών. 

Ακόμα την ίδια μέρα, την 3η Απριλίου, αυτοκτόνησε μετά τη

 συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου για λόγους συνειδήσεως,

 ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Κόμης Πάλ Τελέκι ,

διότι είχε υπογράψει το σύμφωνο μη επίθεσης με την Γιουγκοσλαβία .

 Στη Β. Αφρική ο Ρόμμελ αιφνιδίασε τους Άγγλους στη Λιβύη 

και άνοιξε τον δρόμο προς το Τομπρούκ, ενώ οι Βρετανοί

 εκκένωσαν τη Βεγγάζη ,και ο Γουέιβελ αποφάσισε να μην στείλει 

στην Ελλάδα την 7η Αυστραλιανή Μεραρχία, και την Πολωνική 

Ταξιαρχία, αλλά να τις κρατήσει στην Αφρική.

Το Βρετανικό Ναυαρχείο ανακοίνωσε την καταστροφή από πολεμικά αεροσκάφη δύο ιταλικών αντιτορπιλικών.

Μεγάλη νυχτερινή επιδρομή στο λιμάνι στης Βρέστης και Μικρής κλίμακας επιθέση σε δεξαμενές πετρελαίου στο Ρότερνταμ. 

Τετράωρος νυκτερινός βομβαρδισμός του Μπρίστολ.

Το Αρχηγείο των Ιταλικών Ενόπλων Δυνάμεων εξέδωσε στις 

3 Απριλίου 1941 το πολεμικό ανακοινωθέν υπ. αρ. 300, που ανέφερε:‎ 

"‎Στο ελληνικό μέτωπο, δραστηριότητες πυροβολικού. Οι αεροπορικοί μας σχηματισμοί βομβάρδισαν τη ναυτική βάση του Βόλου και το 

σημαντικό κέντρο  εφοδιασμού της Φλώρινας. Σε εναέρια μάχη, δύο εχθρικά αεροσκάφη καταρρίφθηκαν. Τρία από τα αεροσκάφη μας δεν επέστρεψαν. 

Στην Ανατολική Μεσόγειο, βομβαρδιστικά  μας επιτέθηκαν σε μια 

εχθρική φάλαγγα με μεγάλη συνοδεία. Παρά την ισχυρή

 αντιαεροπορική αντίδραση, πέντε μεγάλα ατμόπλοια χτυπήθηκαν και βυθίστηκαν. Όλα τα αεροσκάφη μας επέστρεψαν στη βάση τους. 

Αεροσκάφος της C.A.T. επιτέθηκε σε μια άλλη εχθρική νηοπομπή 

δυτικά της Κρήτης: ένα ατμόπλοιο 8.000 τόνων πυρπολήθηκε και βυθίστηκε: ένα δεύτερο ατμόπλοιο, επίσης 8.000 τόνων, χτυπήθηκε

 από δύο βόμβες μεγάλου διαμετρήματος και πιθανότατα βυθίστηκε.‎  ‎

Στην Ανατολική Αφρική, προκειμένου να αποφευχθεί περαιτέρω

 εχθρικός βομβαρδισμός της Ασμάρα, η οποία είχε ήδη στοιχίσει τη 

ζωή εκατοντάδων θυμάτων μεταξύ των εθνικών και ερυθραίων πληθυσμών, η πόλη εκκενώθηκε από τα στρατεύματά μας. 

Στις νέες θέσεις αναζωπυρώνεται η μάχη.‎  ‎

Στη Βόρεια Αφρική, η επιτυχία των ιταλογερμανικών 

μηχανοκίνητων μονάδων επεκτάθηκε πέρα από τη Μάρσα ελ Μπρέγκα. 

Οι ιταλικές και γερμανικές αεροπορικές δυνάμεις επιτέθηκαν με εξαιρετικά αποτελέσματα εχθρικές φάλαγγες που υποχωρούσαν  

προς την Agedabia".

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ