πόλεμο στην οποία τόνιζε: «Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι ο λαός χαρακτηρίζει
αυτόν τον πόλεμο ως δικό του πόλεμο και κατέχεται από το
αίσθημα ότι αγωνιζόμενος υπηρετεί το Δίκαιο.
Για ένα φτωχό λαό, ο οποίος μόλις πριν από 100 έτη θυσιάστηκε σύσσωμος και προτίμησε την πλήρη αθλιότητα προκειμένου να ζήσει ελεύθερος, η εθνική του ανεξαρτησία, όσο και αν αυτό φαίνεται
άποψη αναχρονιστική, δεν είναι έννοια χωρίς περιεχόμενο,
ιδιαίτερα απέναντι σε έναν εχθρό όπως οι Ιταλοί».
«Ο Μεταξάς έδωσε την μόνη απάντηση την οποία θα μπορούσε να
δώσει, δηλαδή να θεωρήσει το τελεσίγραφο ως κήρυξη πολέμου…
Ο Μεταξάς μπορεί δικαίως να ισχυρισθεί ότι με τον βιβλικό τρόπο
με τον οποίο μίλησε, εκπροσώπησε και τον τελευταίο λούστρο της Αθήνας. Οι κληθέντες υπό τα όπλα άνδρες έφταναν το πρώτο πρωί
της επιστράτευσης στα κέντρα κατά πυκνές ομάδες.
Μπορούσε κανείς να παρατηρήσει απερίγραπτες σκηνές
ενθουσιασμού στα κέντρα αυτά και μάλιστα ενθουσιασμού από τον
οποίο έλειπε κάθε νότιος θεατρινισμός και κάθε συναισθηματική επιπολαιότητα. Μεταξύ των εκατοντάδων που είχαν ντυθεί στο
χακί και τους οποίους είδα με τα μάτια μου, μόνο έναν είδα
δακρυσμένο. Αποχαιρετούσε τους γονείς του που είχαν έλθει ως τον στρατώνα και έφευγε για το μέτωπο.
Ο πατέρας του, ένας χωρικός, του έδωσε το χέρι και τον άκουσα
να του λέει : «Μην κλαις. Αποφάσισε ήσυχα ότι θα σκοτωθείς.
Αν πεθάνεις, επειδή δεν έχω άλλο παιδί, θα πάρω εγώ τη θέση σου
στο μέτωπο».
Παρόμοιες ιστορίες ακούγονται παντού στους δρόμους, όλες
αυθόρμητες. Αν οι Ιταλοί είχαν στηρίξει τις πληροφορίες τους
σε ανάλογες μικρές ιστορίες του λαού και δεν βασιζόταν στις
«βόμβες» των πρακτόρων τους, δεν θα είχαν υποστεί τόσες
εκπλήξεις από τη στάση των Ελλήνων. Δεκατέσσερις μέρες μετά
την έναρξη του πολέμου η ατμόσφαιρα ενθουσιασμού εξακολουθεί
να υπάρχει στην Αθήνα. Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι ο
λαός χαρακτηρίζει αυτόν τον πόλεμο ως δικό του πόλεμο και
κατέχεται από το αίσθημα ότι αγωνιζόμενος υπηρετεί το Δίκαιο.
Στο Μέτωπο του Γ Σώματος Στρατού, το «Απόσπασµα Μπεγέτη»
της 9ης Μεραρχίας, υποστηριζόµενο με πυρά πυροβολικού, μετά
από ολοήµερο σκληρό αγώνα κατέλαβε τα υψώµατα 1259 και 1271 , συλλαµβάνοντας αιχμαλωτους 11 Ιταλούς αξιωµατικούς και
250 οπλίτες µαζί µε άφθονο πολεµικό υλικό.
Νοτιότερα, η 10η Μεραρχία , κατάφερε να ολοκληρώσει την
κατάληψη του υψ. Μπαταρός και να προωθηθεί δυόµιση χιλιόµετρα δυτικά του χωριού Νικολίτσε, από όπου µπορούσε να ελέγχει
τη διάβαση της Ντάρζας.
Η Ιταλική αεροπορία βομβάρδισε την Λάρισα.
Στον τομέα ευθύνης του ΤΣΔΜ , συνεχίστηκε η επίθεση προς την Κορυτσά. Τα ελληνικά τμήματα πήρανε το χωριό Πολιόσκα,
στα δυτικά τού Δεβόλη.
Το 20ο πολεμικό ανακοινωθέν που εξέδωσε ο Διαγγελέας το Βράδυ
της 15ης Νοεμβρίου ανέφερε 700 Ιταλούς αιχμαλώτους, και την
κατάληψη ως λάφυρων 10 ιταλικών πυροβόλων. Καταρρίφθηκαν
3 ιταλικά αεροσκάφη, Από τα δικά μας δυο δεν επέστρεψαν στις
βάσεις τους. Οι ιταλικοί βομβαρδισμοί δεν προκάλεσαν ζημίες
ή θυματα.
Στην πλευρά των Ιταλών ο Στρατηγός Σοντού διέταξε τις ιταλικές δυνάμεις της Κορυτσάς να αντισταθούν µέχρις εσχάτων διότι «διακυβευόταν η τιµή της Ιταλίας».
Η ελληνική αεροπορία υποστήριξε όσο μπορούσε την επίθεση
και είχε απώλειες.
Οι Ιταλοί κατέρριψαν ένα Fairey Battle της 33ης Μοίρας Βομβαρδισμού και χάθηκε το τριμελές του πλήρωμα.
Ο Ανθυποσμηναγός ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΡΑΒΙΓΓΙΔΗΣ ο Επισμηνίας ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ ΑΡΝΙΔΗΣ και ο Ανθυποσμηναγός ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΚΟΝΤΙΔΗΣ . Επίσης σκοτώθηκε ο Ανθυποσμηναγός ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ ΠΑΠΠΑΣ που τραυματίστηκε από τα αντιαεροπορικά πυρά και πέθανε από
αιμορραγία, στη διάρκεια της πτήσης ενώ το αεροσκάφος επέστρεψε στη βάση του με ελαφρές ζημιές, οδηγούμενο από το χειριστή του
Δημήτριο Πιτσίκα. Απωλέστηκε και ένα δικινητήριο Potez 633 της
31ης Μοίρας Βομβαρδισμού που χτυπήθηκε όμως από φίλια αντιαεροπορικά πυρά και φλεγόμενο κατέπεσε νότια του χωριού Μεσοχωρίου και σκοτώθηκε ο Ανθυποσμηναγός ΣΠΥΡΙΔΩΝ
ΚΟΒΑΤΖΗΣ
Το Γενικό Αρχηγείο των Ιταλικών Ενόπλων Δυνάμεων στις 15 Νοεμβρίου 1940, εξέδωσε το Ανακοινωθέν Νο 161:
«Στην Ήπειρο, δράση περιπόλων και
πυροβολικού. Η αεροπορία μας πραγματοποίησε πολυάριθμους βομβαρδισμούς σε στρατιωτικούς στόχους στην Κέρκυρα, τη Λάρισα και το Αργοστόλι, στη γέφυρα του Ισθμού της Πρέσπας, η οποία αποκόπηκε, σε θέσεις πυροβολικού, στο αεροδρόμιο της Φλώρινας, όπου πέντε αεροσκάφη καταστράφηκαν στο έδαφος ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές, στην περιοχή Ιωάννινα– Καλπάκι – Μέτσοβο, στον τομέα της Κορυτσας και στον κόλπο της Σούδας . Στις αερομαχίες, καταρρίφθηκαν δεκατρία εχθρικά αεροσκάφη διαφόρων τύπων: P.Z.L., Blenheim, Potez. Δύο άλλοι πιθανότατα καταρρίφθηκαν. Τέσσερα από τα αεροσκάφη μας, χτυπημένα στις μάχες,
κατάφεραν να προσγειωθούν στα χωράφια.
Ένα από τις αεροσκάφη μας χάθηκε .
Στη Βόρεια Αφρική, τα εχθρικά τεθωρακισμένα αυτοκίνητα τράπηκαν σε φυγή από τα πυρά των φάλαγγών μας. Οι εναέριοι σχηματισμοί μας έχουν επανειλημμένα βομβαρδίσει τη ναυτική βάση της Αλεξάνδρειας, τη σιδηροδρομική γραμμή της
Μάρσα Ματρούχ , το αεροδρόμιο του
Bir Abu Smeit, χτυπώντας μερικά αεροσκάφη τύπου Blenheim στο έδαφος. Όλα τα αεροσκάφη
μας έχουν επιστρέψει από τις παραπάνω ενέργειες. Μια αεροπορική επιδρομή στο el Maktila δεν προκάλεσε θύματα
ή ζημιές.
Στην Ανατολική Αφρική, οι εχθρικές αεροπορικές επιδρομές στο Cheren, Agordat, Gura, Dire Dawa, Asmara, Assab και Difnein
Island προκάλεσαν μικρές ζημιές και μικρές απώλειες μεταξύ των ντόπιων.
Μια εχθρική αεροπορική επιδρομή κοντά στο Μπάρι δεν προκάλεσε ούτε απώλειες ούτε ζημιές.
Μια δεύτερη επιδρομή στο Μπάρι προκάλεσε μικρές ζημιές , έναν νεκρό και ένα τραυματία.
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png){kind=small}
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png){kind=small}
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
33.png)
55.png)
77.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png){kind=small}
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)