Δελτίο των 11

15/10/26

Η εγκληματική οργάνωση των Ρότσιλντ που δολοφόνησε τον Καποδίστρια το 1831, εξακολουθεί να κυβερνάει και σήμερα στην Ελλάδα

Στις 15 Οκτωβρίου 1848 ορκίστηκε μια νέα κυβέρνηση που αντικατέστησε την Κυβέρνηση

του δολοφόνου του Καποδίστρια Γεωργίου Κουντουριώτη η οποία είχε υποβάλει την

παραίτησή της από τα μέσα Αυγούστου 1848.

«Επί των Εσωτερικών γραμματεύς της

Επικράτειας» ήταν ο δολοφόνος του Καποδίστρια Αναστάσιος Λόντος.

«Επί των Οικονομικών γραμματεύς της

Επικράτειας», ήταν ο δολοφόνος του

Καποδίστρια Δημήτριος Βούλγαρης.

«Επί των Στρατιωτικών γραμματεύς της

Επικράτειας» ο Αναστάσιος Μαυρομιχάλης.

Η Μεγάλη Στοά του Λονδίνου και η

«Αυτοκρατορία», υποσχέθηκαν το 1831

στους δολοφόνους ότι , «θ' απολαύσωσι

διά παντός την εξουσίαν καί δύναμιν, καί δόξαν,

καί τιμάς, και πλούτη».

Και η υπόσχεση τηρήθηκε και τηρείται.

Το 1848 οι δολοφόνοι του Καποδίστρια

παρέμεναν Υπουργοί όπως τους το υποσχέθηκε

η Μεγάλη Στοά του Λονδίνου.

Ο Φιλογενής και Πατριώτης Νικόλαος Σπηλιάδης,

ο μοναδικός μάρτυρας της ΑΛΗΘΕΙΑΣ, στην

«πνευματική διαθήκη» του , προς τις επόμενες γενεές

των Ελλήνων, μας άφησε δυο συγκλονιστικές

μαρτυρίες, σε σχέση με την συμμορία των δολοφόνων

του Καποδίστρια.

Η μία είναι ότι η Στοά του Λονδίνου και η

«Αυτοκρατορία», υποσχέθηκαν στους δολοφόνους ότι ,

«θ' απολαύσωσι διά παντός την εξουσίαν και δύναμιν,

και δόξαν, και τιμάς, και πλούτη», και η δεύτερη

ότι. «δόθηκαν όλες αι δύναται εγγυήσεις εις τούς αναδεξαμένους να τον δολοφονήσωσιν ότι όχι

μόνο δεν θα τιμωρηθούν αλλά, ότι θα

βραβευθούν.»

Και πράγματι, κανείς από τους συνωμότες και τους δολοφόνους δεν δικάστηκε και κανείς δεν τιμωρήθηκε.

Μάλιστα, 192 χρόνια μετά, διάφοροι «ιστορικοί και επιστημονικοί Νάνοι» που εκμισθώνουν το πτυχίο τους εξακολουθούν να υποστηρίζουν τα ψεύδη που έγραφε

τότε ο πράκτωρ Πολυζωίδης στον Απόλλωνα,

ως δήθεν «Αλήθεια».

Από τους συνωμότες, ο Δημήτριος Βούλγαρης,

διετέλεσε 8 φορές πρωθυπουργός.

Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος 4 φορές και τον

δοξάζουν ακόμα ως «κυρίαρχη προσωπικότητα

στις τάξεις των εκσυγχρονιστών».

Ο ανιψιός του, ο Χάρυ ο «Επτωχεύσαμεν» , έγινε πρωθυπουργός συνολικά επτά φορές.

Ο Ανδρέας Ζαΐμης έγινε το 1837 σύμβουλος

επικρατείας μέχρι το θάνατό του το 1840.

Ο γιος του Θρασύβουλος από την Ελένη Δεληγιάννη,

των Λαγκαδίων, εξελέγη το 1850, σε ηλικία 25 ετών,

για πρώτη φορά βουλευτής Καλαβρύτων.

Το 1859 ανέλαβε το πρώτο του χαρτοφυλάκιο, ως Υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Παιδείας.

Το 1862 μετά την έξωση του Όθωνα έγινε υπουργός Εξωτερικών στην «επαναστατική κυβέρνηση » των Βούλγαρη-Ρούφου.

Στις 25 Ιανουαρίου 1869 σχημάτισε την πρώτη

κυβέρνησή του. Σχημάτισε νέα κυβέρνηση στις 28 Οκτωβρίου 1871.

Ο Θρασύβουλος Ζαΐμης πέθανε στις 27 Οκτωβρίου

1880 από ανακοπή της καρδιάς, σε ηλικία 55 ετών.

Την πολιτική παράδοση της οικογένειάς των

δολοφόνων του Καποδίστρια συνέχισε

ο γιος του Αλέξανδρος Ζαΐμης, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Ο δολοφόνος του Καποδίστρια Τάσος Λόντος,

διορίστηκε το 1835 δήμαρχος Αιγίου και παρέμεινε

μέχρι το 1837.

Το 1850 εκλέχτηκε βουλευτής Αιγιαλείας και το 1853 γερουσιαστής.

Το 1855 διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης στην

κυβέρνηση Μαυροκορδάτου ενώ το 1856 ανέλαβε

το υπουργείο εξωτερικών.

Απεβίωσε το 1856 ενώ ήταν εν ενεργεία γερουσιαστής.

Ο Ανδρέας Λόντος κατά την Επανάσταση Ρότσιλντ

της 3ης Σεπτεμβρίου ήταν ο αρχηγός του Αγγλικού κόμματος.

Μετά την Επανάσταση διορίστηκε αντιπρόεδρος της εθνοσυνέλευσης ενώ στη συνέχεια χρημάτισε

υπουργός στρατιωτικών και εσωτερικών στην «επαναστατική κυβέρνηση».

Ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης έγινε Πρωθυπουργός το 1909.

Ο δολοφόνος του Καποδίστρια Τάσος Πολυζωίδης , διορίστηκε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου και

σύμβουλος Επικρατείας.

Το 1837 διορίστηκε υπουργός Παιδείας και Εσωτερικών. Το 1862 διορίστηκε νομάρχης Αττικοβοιωτίας.

Πέθανε το 1873 στην Αθήνα και ακόμα δοξάζεται ως πρότυπο δικαστή, και του έχουν στήσει άγαλμα

μπροστά στον Άρειο Πάγο.

Ο εγγονός του Γεωργίου Κουντουριώτη, έγινε

Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Ο συνωμότης Ρουφιανογιάννης δοξάζεται ακόμα

όπως του το υποσχέθηκαν.

Το ίδιο και ο προδότης Μιαούλης.

O Πορτογάλος οργανωτής της δολοφονίας, επιλοχίας Αλμέϊντα, πλούτισε , αγόρασε κτήματα και προήχθη σε στρατηγό.

Σπυρίδων Χατζάρας

Κυριακή 15 Οκτωβρίου 1944. Η Μάχη της Αθήνας . Σε απάντηση της ΕΑΜοκρατίας ξεχήθηκαν στους δρόμους οι Αντικομμουνιστές. Η μεγαλειώδης παρέλαση της αντικομουνιστικής Αθήνας για την Απελευθέρωση.Τη νύχτα της 14ης προς την 15η Οκτωβρίου 1944 τα γερμανικά στρατεύματα του στρατηγού Λάντζ, αποσύρθηκαν από τα Ιωάννινα που "ξύπνησαν" Ελεύθερα .

Η 15η Οκτωβρίου 1944, ήταν Κυριακή .

Μετά από τρεις ημέρες ΕΑΜοκρατίας , βγήκε στους δρόμους της πρωτεύουσας για να γιορτάσει την απελευθέρωση η άλλη Αθήνα.

Η αντικομουνιστική.

Η δοξολογία στη Μητρόπολη για την απελευθέρωση ήταν να γίνει τις 13 Οκτωβρίου αλλά αναβλήθηκε με αίτημα του ΚΚΕ για τις 14 μετα για τις 15.

Τα ξημερώματα της 14ης, ο ΕΛΑΣ χωρίς εντολή από τον Σκόμπι και πάρα τις συμφωνίες επιτέθηκε στους στρατοπεδευμένους στου Μετς, άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας και σκότωσαν είκοσι .

Η «παναθηναϊκή» συγκέντρωση του ΚΚΕ στις 14 Οκτωβρίου είχε διάταξη "Μπιρσίμ" έπιανε από την πλατεία Αγάμων μέχρι το Σύνταγμα και από εκεί τον Αγιο Σώστη.

Στην Πλατεία Συντάγματος, μίλησαν στις 14 Οκτωβρίου οι τρεις υπουργοί της κυβερνητικής τριανδρίας.

Ο Ζεύγος που εκπροσωπούσε το ΚΚΕ , ο Θεμιστοκλής Τσάτσος και ο Φίλιππος Μανουηλίδης.

Τα «Νέα» δημοσίευαν έκκληση του Σκόμπι, ο οποίος παρακαλούσε τους Αθηναίους να προσφέρουν κρεβάτια για να καλυφθούν οι ανάγκες των 6000 Βρετανών στρατιωτών.

Όλα τα ξενοδοχεία στη Σταδίου και στην Πανεπιστημίου είχαν καταληφθεί από τις οργανώσεις.

Στο "Παλλάδιον", (Πανεπιστημίου και Μπενάκη) ήταν ο ΕΔΕΣ.

Από το βράδυ της 14ης μπήκαν στην Αθήνα οι 400 βρετανοί αλεξιπτωτιστές που έπεσαν στα Μέγαρα και οι πρώτοι Αγγλοι που αποβιβάστηκαν στον Πειραιά με τον Σκόμπυ.

Από νωρίς την Κυριακή 15η Οκτωβρίου, άρχισε η συγκέντρωση των εθνικών αντιστασιακών οργανώσεων που είχαν και πλακάτ αλά ΕΑΜ που εγραδαν: «Ζήτω η Μεγάλη Ελλάδα», ΕΔΕΣ, ΠΕΑΝ «Ιερή Ταξιαρχία», «Ζήτω ο Βασιλιάς» κλπ.

Στο εξίσου ογκώδες με το ΕΑΜ συλλαλητήριο του Σαββάτου, έδωσαν το παρόν οι οικογένειες, οι εθνικόφρονες, οι αστοί.

Η ετερόκλητη αντικομουνιστική συμμαχία από τους φιλελεύθερους έως τους χίτες βασιλόφρονες. Αντί για τις Κόκκινες σημαίες κρατούσαν τις ελληνικές.

Το ΚΚΕ κάλεσε το «λαό» σε αντισυγκέτρωση.

Ο «λαός», ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του ΕΑΜ και η ιαχή «Κάπα Κάπα Έψιλον» αναμετρήθηκε με τον Εθνικό Ύμνο.

Ο «Εμφύλιος», τα «Δεκεμβριανά» αποτυπώθηκαν στους δρόμους της Αθήνας στις 15 Οκτωβρίου.

Και οι Κόκκινοι και οι Εθνικόφρονες γνώριζαν το τι θα γίνει.

Λίγο μετά τη μία το μεσημέρι, ξέσπασαν βίαια επεισόδια επί της Πανεπιστημίου.

Οι Κουκουέδες πήραν στο κυνήγι έναν εθνικόφρονα ο οποίος έτρεξε στην είσοδο του ξενοδοχείου παλλάδιον που έμεναν οι Εδεσίτες. Οι Κουκουέδες επιτέθηκαν στο Παλλάδιον, υπήρξε ανταλλαγή πυροβολισμών, με νεκρούς και τραυματίες. Ο «Ριζοσπάστης», της επομένης έγραψε για οκτώ νεκρούς και 94 τραυματίες», και κατηγόρησε «τη διαβόητη σπείρα του Τάκη Μακεδόνα και του Παναγιώτη Ψαραδέλη, που ματοκύλισε την εποχή της γερμανικής κατοχής τον Βόλο». Ωστόσο αυτό το ρεπορτάζ , δεν συμπίπτει με δελτίο συμβάντων της Αστυνομίας. Πηγή όλων είναι ο Ριζοσπάτης και το δελτίο της Force133 την Ελευθερία του Κόκκα.

73 χρόνια μετά κάθε ηλίθιος και ψεύτης λέει ότι στα ξενοδοχεία «Ερμής», «Παλλάδιον» και «Μαζέστικ» μπήκαν ένοπλοι εθνικών οργανώσεων, οι οποίοι έβαλαν από εκεί κατά των (αθώων) εαμιτών «που βρίσκονταν στον δρόμο», διαπράττοντας αφάνταστα κακουργήματα».

Άλλοι ψεύτες ανακατεύουν τους χίτες.

Αλλά η αλήθεια είναι ότι οι ελασίτες επιτέθηκαν στο Παλάδιον υπό την κάλυψη της διαδήλωσης και κρύφτηκαν πίσω από εκείνους που σκοτώθηκαν.

Το ρεπορτάζ του πράκτορος Πάνου Κόκκα