ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ! Ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου του 1999 στο Βελιγράδι, ενώ μας βομβάρδιζε το ΝΑΤΟ

Το μήνυμα των γνησίων  Ελλήνων απέναντι στο ΝΑΤΟ στις 25 Μαρτίου 1999. 

 Οι Έλληνες στο Βελιγράδι, σταθήκαμε δίπλα στους αδελφούς Σέρβους και απέναντι στις βόμβες του ΝΑΤΟ με το μήνυμα μας: "Ελευθερία η Θάνατος" 

 Στις 25 Μαρτίου 1999, όσοι Έλληνες είχαμε απομείνει στην Πρεσβεία στο Βελιγράδι πήγαμε υπό τον αείμνηστο Πρέσβη Παναγιώτη Βλασσόπουλο ,στο παρεκκλήσι του Πατριαρχείου, για την δοξολογία για την Ελληνική Επανάσταση ,στην οποία χοροστατούσε πάντα ο Πατριάρχης Παύλος, μαζί με τον εφημέριο της ελληνικής παροικίας πατέρα Παναγιώτη.

 Μαζί μας, και ο Σύλλογος Ελλήνων Βελιγραδίου "ο Ρήγας Φεραίος" ο οποίος είχε αναγέννηθεί με δική μου πρωτοβουλία με επικεφαλής τον Γιάννη Σάββα και τον Διογένη Βαλαβανίδη και τρείς φοιτητές που ειχαν παραμείνει για προσωπικούς συναισθηματικούς λόγους.  

 

Μπροστά στο Πατριαρχείο είχε παραταχθεί το τιμητικό άγημα που διέθετε πάντα ο Γιουγκοσλαβικός Στρατός και η Μπάντα , (της εκεί ΑΣΔΕΝ). 

 Μετά τη δοξολογία, το πρόγραμμα μας, προέβλεπε κατάθεση Στεφάνων στο άγαλμα του Ρήγα , περίπου 500 μέτρα μακριά από το Πατριαρχείο. 

 Τότε, χτύπησαν οι Σειρήνες.

 Ο επικεφαλής του αγήματος είπε στον Ελληνα πρέσβη Παναγιώτη Βλασσόπουλο ότι έπρεπε να ματαιώσουμε την κατάθεση Στεφάνου.

 Ήμουν δίπλα του , και του είπα, να πάρει εκείνος το Στεφάνι και να κατευθυνθεί προς το μνημείο και τον ακολούθησα εγώ με την Σημαία.

 Μαζί μας, ο Αντώνης Κούλας , ο Γιάννης Σάββας, ο Διογένης Βαλαβανίδης, ο Μάκης Μουρατίδης, ο Νίκος Πέλμπας, ο Ασημάκης ο τηλεγραφητής, και δυο φοιτητές που δεν είχαν φύγει με την εκκένωση και των οποίων δυστυχώς έχω ξεχάσει τα ονόματά τους.

 Πήγαμε στο άγαλμα του Ρήγα , καταθέσαμε το Στεφάνι και ψάλαμε τον Εθνικό μας Ύμνο, υπό τους ήχους των σειρήνων της αεράμυνας. (PVO). 

 Πέρασαν 26 χρόνια και το θυμάμαι σαν τώρα. 

 Και ξαφνικά, κατέφθασαν τρέχοντας το άγημα και η Μπάντα, που αποφάσισαν και εκείνοι να αψηφήσουν τους κανονισμούς και τις διαταγές τους.

 Μετά, ,γυρίσαμε στο Πατριαρχείο και πήραμε τα αυτοκίνητα μας. 

Στο δικό μου μπήκε συνοδηγός ο Γιάννης Σάββας και κρατούσε τη Σημαία, έξω από το αυτοκίνητο. 

 Ξεκινήσαμε, ενώ διαρκούσε η απαγόρευση κυκλοφορίας μια δίωρη επίδειξη των εθνικών μας χρωμάτων σ όλο το Βελιγράδι, με συνεχή και παρατεταμένα κορναρίσματα. 

Κάποιοι Σέρβοι που εβγαιναν από τα καταφύγια μας χειροκρότησαν. 

Ήταν μία από την ωραιότερτες στιγμές της ζωής μου.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ