103 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Στις 26 Ιουνίου σχεδόν Όλα είχαν συμφωνηθεί για την «ταχεία εκκένωση». Η λύση του «Ανατολικού θα γινόταν δια των Όπλων. Η Διάσκεψη των Συμμάχων με την Τουρκία που είχε προτείνει ο Πουανκαρέ να γίνει στην Νικομήδεια θα γινόταν στα Μουδανιά στις 20 Σεπτεμβρίου , οπότε, είχε ολοκληρωθεί η «ταχεία εκκένωση». Στις 25 Σεπτεμβρίου συνομολογήθηκε ανακωχή μεταξύ της Τουρκίας και των τριών Δυνάμεων η οποία καθόριζε τα σύνορα μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας . Ο Ιταλός υπουργός εξωτερικών τα είπε «μπερδεμένα» με «σάλτσες» στους Ιταλούς δημοσιογράφους αλλά, 103 χρόνια μετά, καταλαβαίνουμε ότι τους είπε: ¨Λύση των Σεπτέμβρίο αφού οι Έλληνες υλοποιήσουν τις αποφάσεις τους». Ο Λώυδ Τζώρτζ ανακοίνωσε εις την Αγγλική Βουλή ότι γινόντουσαν διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, και έστειλε μήνυμα στον Γκλύξμπουργκ ότι η αλλαγή στάση της Αγγλίας προς Εκείνον, θα γινόταν μετά την υλοποίηση της «ταχείας Εκκένωσης». Ο μόνος παράγων που δεν είχε υπολογιστεί ήσαν οι Συνταγματάρχες.

Η Ελληνοτουρκική Ειρήνη. Η «Ασθένεια» του Στεργιάδη, η δήθεν παραίτηση Μπαλτατζή και η Συμμαχία του Κεμάλ με τους Βουλγάρους