11/8/25

Δεν ξεχνώ. 11 Αυγούστου 1996. Μνήμη Τάσου Ισαάκ.

Ο Τάσος (Αναστάσιος) Ισαάκ είχε γεννηθεί το 1972 στη Δερύνεια Αμμοχώστου και πέθανε στις Αυγούστου 1996 κατά την διάρκεια αντικατοχικής διαδήλωσης στην νεκρή ζώνη στη Δερύνεια. Ξυλοκοπήθηκε βάναυσα από Τούρκους παρακρατικούς και αστυνομικούς. 

Το 1990, ο 18χρονος Τάσος Ισαάκ υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία σε φυλάκιο της Εθνοφρουράς στη Δερύνεια. Τότε μπήκε στην τουρκοκρατούμενη ζώνη, και έκλεψε μαζί την τουρκική σημαία από το απέναντι τουρκικό φυλάκιο και το επόμενο πρωί την έκαψε , γιουχαϊζοντας τους Τούρκους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αυτό που σα; υποσχέθηκε το πρωί. Ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Δράσις» της Θεσσαλονίκης και που δεν το υπέγραψε ο «Σκοταδιστής» και «οπισθοδρομικός» Συντάκτης του που δεν έπινε «ουίσκυ» όπως η «Πλουτοκρατία» και δεν πίστευε στον «Ελεύθερο Έρωτα». Ο άνθρωπος αυτός ήταν και Καλός Ελληνας και Καλός Χριστιανός. Και υποστηριζε την Επανάσταση του Στρατού. Και εξαπατήθηκε. Γιατί ο Ρουφογάλης ο Μπαλόπουλος και ο Κώστας Παπαδόπουλος έπιναν «ουίσκι». Γιατί η Ολιγάριθμή (Κλεφτολουμπινέ) «πλουτοκρατία» συνέχισε να κλέβει και να πλουτίζει. Και εξαπατήθηκε γιατί η επταετία ήταν η «κολυμβήθρα του Σιλωαμ», για να ξεπλυθούν οι Κομμουνιστές από το ελληνικό Αίμα και να επανέλθουν με το φωτοστέφανο της Μπουμπουλίνας και του ΕΑΤ ΕΣΑ. στον ρόλο που τους ανέθεσε η Αυτοκρατορία στην Βάρκιζα.