Οι άδηλοι πόροι από τις δουλειές του ποδαριού

Στη Βουλγαρία μετά από πληροφορίες που τους έδωσε ο φίλος Ταγίπ, έπιασαν οκτώ άτομα για διακίνηση παράνομων μεταναστών, από την Τουρκία στην Αυστρία. Στην Τουρκία έπιασαν δυο Πακιστανούς αλληλέγγυους επιχειρηματίες, που είχαν ανοίξει ένα εναλλακτικό Τουριστικό Γραφείο για Πακιστανούς, Αφγανούς και Ιρακινούς που δεν ήθελαν να ταξιδέψουν με αεροπλάνο και προτιμούσαν την περιπέτεια.

Το «Αλληλεγγύη Τουρς», μετέφερε τους «εκδρομείς», που είχαν πληρώσει από 4 ως και 6 χιλιάδες ευρώ το άτομο, στα σύνορα της Βουλγαρίας, οπου τους παραλάμβανε του βουλγαρικό Γραφείο τους τοποθετούσε σε καταλύματα και τους μετέφεραν στο Δούναβη όπου τους περνούσαν με ταχύπλοα στο έδαφος της Ρουμανίας. Από εκεί, τους επιβίβαζαν σε αυτοκίνητα με Ουγγρικές πινακίδες κυκλοφορίας και τους μετέφεραν στην Ουγγαρία. 
Από εκεί τους περνούσαν στην Αυστρία.

Στη Σλοβενία, μετά από διαμαρτυρίες, των ΜΚΟ του Σόρος, των οργανώσεων προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των Φιλελέ ακυρώθηκε η απέλαση στην Κροατία ενός Σύρου, του Αχμάντ Σαμιέχ, ο οποίος όταν τον γύρισαν πίσω από την Αυστρία πριν από 20 μήνες , ζήτησε άσυλο ως πρόσφυγας στην Σλοβενία. Οι αρχές της Σλοβενίας απέρριψαν την αίτηση , και αποφάσισαν να τον προωθήσουν στην Κροατία , μια και μπήκε από εκεί στη Σλοβενία.

Ο Αχμάντ Σαμιέχ όσο περίμενε, έγινε τρόφιμος των ΜΚΟ , εκτελούσε «κοινωνική εργασία» και αποτελούσε «παράδειγμα επιτυχούς ενσωμάτωσης των προσφύγων». Για τον λόγο αυτό τον κράτησαν.
Οι ιστορίες από τους γείτονες εξηγούν πολλά και για τα όσα συμβαίνουν και σε εμάς.
Το οικονομικό κι πολιτικό ερώτημα πάντως είναι η πηγή που «αναβλύζει» τις χιλιάδες ευρώ που δαπανούν οι δυστυχισμένοι για να έρθουν να μοιραστούν την δική μας δυστυχία.

Η σημασία του να είσαι Ελεύθερος

Όπως θα έχετε καταλάβει , η ιστορία του βούλγαρου συνεργάτη του Τομ Καραμεσίνη και η ιστορία του φίλου του Τίτο, που δεν γνώρισε τον «καινούργιο», έλαβαν τεράστια προβολή, από τους κατ’ επάγγελμα «επιμορφωτές» του ελληνικού Λα(γ)ού.

Στο πλαίσιο αυτό, επανεμφανιστήκαν στο μπλογκ και οι «συμβουλάτορες», που μας εξήγησαν , (στα πλαίσια του διαλόγου), το «σωστό», και επί τη ευκαιρία, μου είπαν ότι ,
ο Ρουφιανογιάννης, ήταν απλά ένας, «σπαγκοραμμένος οπλαρχηγός»!

Ευχαριστώ και θα το κρατήσω.

Ο Μπουτάρης, ο Οβριόπουλος, ο Αγνώστου μητρός, κλπ ,
στο εφεξής θα έχουν και το προσωνύμιο, «σπαγκοραμμένος οπλαρχηγός»!

Άλλο κακό να μη τους βρει τους «Αθηναίους» που πνίγηκαν

Ο «φιλάνθρωπος» Πουστρόν, μίλησε τηλεφωνικά με τον Πουσταλέξη και του εξέφρασε τη βαθιά του θλίψη για τις φονικές πλημμύρες της «Αθήνας», και τόνισε ότι «η Γαλλία είναι διατεθειμένη να βοηθήσει», σε αυτήν «την εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση».
Ποιός θα οικονομήσει από τον θάνατο των άλλων είναι μια αριστερή υπόθεση της «Εθνικής Αλληλεγγύης».
Πάντως μέχρι και ο Καταλανός είπε μια μαλακία, ως κοινωνική ευθύνη. 
Εκτός από τον «φιλάνθρωπο» Πουστρόν, ο Αξελ Οβριόπουλος και ο KULIS Ζήμενς, έσπευσαν «επί τόπου», για τηλέ-αυτοψία, για να σταθούν στο πλευρό των θυμάτων, ενώ , η Ρένα η αστεφάνωτη, ζητάει ευθύνες.

ΥΓ. Για ποιο λόγο η Μάντρα "μετακόμισε" στην Αθήνα δεν το έχω καταλάβει! Κάτι τρέχει όμως, για να μιλάνε όλοι για την καταστροφή της Αθήνας.

Δουλειές του Φιλελέ κεφαλιού

Στη Βουλγαρία, ο Δήμος της Φιλιππούπολης, (Πλοβντίβ), στα πλαίσια των ιδιωτικοποιήσεων , είχε πουλήσει το 2003, στην ιδιωτική επιχείρηση «Μλάντοστ Άλφα», τον αρχαιολογικό χώρο του Ρωμαϊκού Φόρουμ αντί 600 χιλιάδων ευρώ. Το δημοτικό Συμβούλιο της πόλης αποφάσισε τώρα την επαναγορά του Ρωμαϊκού Φόρουμ για το ποσό των 2.3 εκ. ευρώ. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα χαρακτήρισε «ληστρική» τη συμφωνία και προσέφυγε στην Εισαγγελία, για το τίμημα.
Ο Δήμος υποστηρίζει ότι η διαφορά της τιμής οφείλεται στις διαφορές της τιμης των ακινήτων τιμών από το 2003 έως σήμερα. 

  Όπως βλέπτετε, στο πλαίσιο της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας , οι δικοί μας, θα πουλήσουν και την Ακρόπολη

Γκέι Παρέιντ πρωτοχρονιά με Ζάεφ-Μπουτάρη-Αξελ

Ο Ζάεφ θα κάνει πρωτοχρονιά στην Σαλανίκ αγκαλιά με τον Αξελ, τον Τζέφρυ, τον Τζες, και τον πρεζάκια αλκοολικό πουστοδήμαρχο .
Ο Μάθιου Νίμιτς, θα συναντηθεί με τους διαπραγματευτές της Ελλάδας και της πΓΔΜ, Αδαμάντιο Βασιλάκη και Βάσκο Ναουμόφσκι στις 11 και 12 Δεκεμβρίου, στις Βρυξέλλες.
Στην Ουάσιγκτον, ο Κώτσος, ο αντιπρόεδρος επί των Επενδύσεων του Ζάεφ, μίλησε στο Χόπκινς εκπροσωπώντας μια Κεντρική Βαλκανική Δημοκρατία……

ΗΛΕΝΙΑ ΜΑΡΙΑΜ ΚΑΙ ΣΙΑ. Από το 1973

Επειδή τα έχω γράψει πολλές φορές και βαριέμαι να τα ξαναγράφω, και επειδή δεν έχω κάτι «φρέσκο», σε όσους «καινούργιους» που με ρωτάνε συνιστώ 4 παλιά μου άρθρα.

Τότε ο Θάνατος. Και τώρα…. Μαμά με δέρνουν .Άλλα μέτρα και άλλα σταθμά!
http://hatzaras.blogspot.com/2009/01/blog-post_10.html

False Flag το «Εδώ Πολυτεχνείο» http://deltio11.blogspot.gr/2015/11/false-flag.html

Η κα Καίτη και το Πολυτεχνείο Ζουν! http://deltio11.blogspot.gr/2014/11/blog-post_67.html 18/11/14

Οι νεκροί του Πολυτεχνείου ακόμα ζητάνε να μάθουν ποιος τους σκότωσε και γιατί.
Πόσο χαζοί θεέ μου είναι αυτοί οι ….αναίμακτοι «δεξιοί»;

http://deltio11.blogspot.gr/2014/11/blog-post_94.html

Κατά τα λοιπά,
Η «ΗΛΕΝΙΑ ΜΑΡΙΑΜ ΚΑΙ ΣΙΑ», ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΦΕΤΟΣ «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ», ΚΑΙ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ ΓΚΕΙ PARADE ΠΟΡΕΙΑ ΔΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΝ ! ΚΑΙ ΕΦΕΤΟΣ ΜΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΥ ΕΡΥΘΡΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΡΑΒΕΣΤΙ ΚΑΙ ΔΙΦΥΛΛΙΚΩΝ "Ο ΚΛΕΙΔΑΡΑΣ ΧΜΕΡ" ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΔΕΡΦΩΝ ΤΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΓΧΕΙΡΙΣΜΕΝΩΝ ΟΠΛΑ-ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ-ΤΣΙΠΡΑ ΗΛΕΝΙΑ ΜΑΡΙΑΜ και Cia Κλειδαράς καθ'όλον το εικοσιεπτάωρον.
-«Κλειδώνουν στην ταράτσα τον Σαχλαμαρεα» ;
- -Κλειστήκατε από μέσα από την Πύλη και περιμένετε το ευρωσύνθημα από τας ΒρυξέλλΑss να βγείτε;
Κλειστήκατε από έξω και δεν προλάβατε να μπείτε;

-Κλειδαράς εσωτερικού και εξωτερικού συμβεβλημένος με πρεσβείες.

ΗΛΕΝΙΑ ΜΑΡΙΑΜ ΚΑΙ και Cia Συστήματα security και ηλεκτρονικές εγκαταστάσεις Μικρόφωνα ραδιοπομποί ερασιτεχνικών σταθμών , κοριοί και απεντομώσεις, εγκαταστάσεις ασφαλείας, συστήματα παρακολουθήσεων αναπνοής και σκέψης για μυστικές υπηρεσίες, συναγερμοί για Πολυτεχνεία, επαύλεις, χρηματοκιβώτια, θυρίδες εξωτερικού και τραπεζών και εξώπορτες σπιτιών και λοιπών καλλιτεχνιών οργανώσεων.

ΗΛΕΝΙΑ ΜΑΡΙΑΜ και Cia .
Από το 1973

Το πλήρωμα του χρόνου

Η «εποικοδομητική ανυπακοή» του Νωθρού Καραμανλή περιελάμβανε το Βέτο στο ΝΑΤΟ για τα Σκόπια, τον ρωσικό αγωγό αερίου, και το «Πακέτο Αβνάν» για το Κυπριακό, το οποίο το άκουσε σιωπηλός, ενώ η μαμά του KULIS, έκανε και το «βρακί της σημαία», υπέρ.
Και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, και ανέλαβαν τα εγγόνια του Τομ Καραμεσίνης, ο Αξελ Οβριόπουλςο, και ο Τζώνυ Γουώκερ, να φέρουν το αμερικανικό αγωγό Διαδριατικό Αγωγό (TAP AG) και να βάλουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, με την βοήθεια του KULIS Ζήμενς Φιλελέ, και με με όπλο την πειθαρχημένη ελευθερία, του ΔΝΤ από την εποχή του Τζέφρυ.
Μόνο στο Κυρπρακό τους τα χάλασε ο Ταγίπ, επειδή τσακώθηκε με τους πέραν του Ατλαντικού φίλους.
Οπότε, τον Ιούνιο, θα ανοίξει ο δρόμος για να  μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ  και μετά εκλογές για να φέρει ο χαζός λαγός την απογευματινή βάρδια με τον KULIS Ζήμενς Φιλελέ.

1822. Στις 16/28 Νοεμβρίου η Δολοφονία από τους αγγλόφιλους, του Φιλογενούς Παναγιώτη Κρεββατά

του Σπύρου Χατζάρα

Ο Παναγιώτης Κρεββατάς, (1785 - 1822), «Εθνικόφρων» πρόκριτος του Μυστρά, και μέλος της πρώτης Εθνοσυνέλευσης. Είχε έρθει σε επαφή με το επαναστατικό κίνημα στην Ιταλία.
Ήταν ο αρχηγός των όπλων του Μυστρά, και συγκρότησε Σώμα 10.000, έδιωξε τους εξισλαμισμένους Μπαρδουνιώτες από την περιοχή και γκρέμισε τους Πύργους τους.
Πολέμησε με τον Κολοκοτρώνη τον Δράμαλή.
Οι Κρεββατάδες, ήσαν παλαιά βυζαντινή οικογένεια, του Μυστρά που κρατούσαν από τον 14ο αιώνας.
Ο Παναγιώτης Κρεββατάς ο πρεσβύτερος, ήταν από τους πρωταγωνιστές μαζί με τους Μπενάκηδες των Ορλωφικών. Η χήρα του Παναγιώτη, συνέχισε να χρηματοδοτεί τον αγώνα και μετά την απελευθέρωση της έδωσαν σύνταξη 20 δραχμών κατά μήνα. 

Η δολοφονία του Φιλογενούς Παναγιώτη Κρεββατά, τον οποίο «οι οπλαρχηγοί υποδέχονταν από σεβασμό όρθιοι», ήταν καθαρά πολιτική, και έγινε ενόψει της εθνοσυνέλευσης του Άστρους.
Οι πληρωμένοι δολοφόνοι, του είχαν στήσει ενέδρα σε ένα γεφύρι του Ευρώτα. Φυσικός αυτουργός της δολοφονίας, ήταν, σύμφωνα με τον Φιλογενή γραμματικό Θεόδωρο Ρηγόπουλο ήταν ο ανιψιός του Γιατράκου, Γληγοράκης Γιατράκος. 

Η πρώτη καθαρά πολιτική δολοφονία της συμμορίας των «συνταγματικών» της Εταιρείας της Ανατολής ήταν η εκτέλεση του Φιλογενούς πλοίαρχου Αντώνη Οικονόμου, που ξεσήκωσε τα πληρώματα της Υδρας, και συνδεόταν με τον έλεγχο της πρώτης Εθνοσυνέλευσης.

Την ώρα που το «Έθνος» , πολεμούσε για την απελευθέρωση του, οι «αντιδραστικοί» της Ύδρας και οι «αντιδραστικοί» Τουρκοκοτσαμπάσηδες , οι «καλικάτζαροι», οι «Καταχθόνιοι», κυνηγούσαν να δολοφονήσουν έναν έλληνα πατριώτη για να του κλείσουν το στόμα. Ο Κολοκοτρώνης, που πληροφορήθηκε τα σχέδια των «προκρίτων», αντέδρασε στέλνοντας τον Τσόκρη με 200 άνδρες για να σώσει τον Οικονόμου αλλά έφτασαν πολύ αργά.

Η δολοφονία του Φιλογενούς επαναστάτη Αντώνη Οικονόμου, κουκουλώθηκε αποσιωπήθηκε δεν απασχόλησε την Εθνοσυνέλευση, και ποτέ δεν τιμωρήθηκαν οι δολοφόνοι.

Την ίδια μοίρα είχε και ο επαναστάτης και Φίλος του Γένους, Παναγιώτης Καρατζάς- Αναστασόπουλος, που είχε υπηρετήσει στα ρωσικά τάγματα της Επτανήσου Πολιτείας το 1806, και ήταν τσαγκάρης στην Πάτρα από το 1809 , και ο οποίος ξεσήκωσε το 1821,τον λαό της Πάτρας . Τον δολοφόνησαν στην μονή Ομπλού .

Η Πατριωτική επανάσταση , κατά των Τούρκων και των Τουρκοκοταμπάσηδων , που οραματίστηκαν με το πατριωτικό Δικιμιο, οι Φίλοι του Γένους, εκδηλώθηκε από τους μαθητές της Εθνικής Ακαδημίας των Κυδωνιών και στη Σάμο, που με επικεφαλής τον Λυκούργο Λογοθέτη , ως «Καρμανιόλοι», αφού εδίωξαν τους Τούρκους, πήραν την πολιτική εξουσία από τους «καλικάτζαρους», και δημιούργησαν ένα πρότυπο δημοκρατικό και πατριωτικό σύστημα διακυβέρνησης.

Η σημαντικότερη απόπειρα για την ταυτόχρονη εθνική και κοινωνική απελευθέρωση του Έθνους, έγινε από τον μαθητή του Αθανάσιου Ψαλίδα, τον Οδυσσέα, που ακολούθησε κατά γράμμα το πρόγραμμα των Φιλογενών και της Ελληνικής Νομαρχίας για ένα Κράτος πραγματικά δημοκρατικό.

Ο Οδυσσέας κήρυξε τον πόλεμο στους «άρχοντες της Ρούμελης», αφού δεν τους αναγνώριζε καμία εξουσία. Αν οι κοτζαμπάσηδες ήθελαν να ακολουθήσουν θα ήταν δεκτοί στους κόλπους του αναγεννημένου Έθνους , αλλιώς ήσαν το ίδιο εχθροί όπως και οι Τούρκοι. Ο Οδυσσέας αναδείχθηκε από την επανάσταση στον αδιαμφισβήτητο ηγέτη της Ρούμελης και ενώ το 1822 ανακηρύχθηκε Αρχιστράτηγος της Ανατολικής Στερεάς, βρέθηκε μόνος , αντιμέτωπος με τη συνομωσία των αγγλόφιλων, του κλήρου και των κοτζαμπάσηδων, που επιδόθηκαν σε έναν ανελέητο αγώνα εναντίον του με σκοπό την ολοκληρωτική του εξόντωσή, χαρακτηρίζοντας τον τουρκολάτρη, αιμοδιψή και κακούργο.

Ο Οδυσσέας υποστηρίχτηκε μόνο από τον Νικηταρά, τον οποίο προσπάθησαν με υποσχέσεις χρηματισμού και αξιωμάτων να τον πείσουν να τον δολοφονήσει, όπως ανέφερε ο ίδιος ο Νικηταράς: «Ένας αρεοπαγίτης μου λέγει δια να σκοτώσω τον Οδυσσέα. Πρωτύτερα μου είχε στείλει η Διοίκησις έναν Γραμματικό. Τον παίρνω με την κουμπούρα. Έγραψαν και του Γέρου (του Κολοκοτρώνη) δια τα τρέχοντα, ότι η Διοίκησις θέλει να σκοτώσει μερικούς».

Στις 22 Ιουνίου του 1822 κυκλοφόρησε σε όλη τη Ρούμελη ο αφορισμός του Οδυσσέα από τον υπουργό Θρησκευτικών και Δικαιοσύνης της επαναστατικής κυβέρνησης , τον Δεσπότη Ανδρούσης, Ιωσήφ. Ο Οδυσσέας αναθεματίστηκε απ’ την Εκκλησία, ως «άθεος, βλάσφημος, καταραμένος, τουρκολάτρης και αντίχριστος», και όποιος χριστιανός θα τον πλησίαζε θα γινόταν κι αυτός «αμαρτωλός και επικαταράτος».

Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος δολοφονήθηκε τελικά στην Ακρόπολη των Αθηνών στις 5 Ιουνίου του 1825, με εντολή των Μαυροκορδάτου- Κωλέττη.

Ακολούθησαν οι δολοφονίες του πρωτότοκου γιου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Πάνου , στις 21 Νοεμβρίου του 1824 στο χωριό Θάνα της Τρίπολης, της Μπουμπουλίνας στις 22 Μαΐου 1825 στις Σπέτσες , και η δολοφονία του Καραϊσκάκη στις 22 Απριλίου 1827 στο Φάληρο.
Ο αυτόπτης μάρτυρας της δολοφονίας του Καραϊσκάκη, Ιωάννης Σταυριανός, αναφέρει επί λέξει στα απομνημονεύματα του: «Ο Καραΐσκος άμα διέταξε τον υπασπιστήν του να καταδιώξει τους δύο ιππείς, έστρεψεν οπίσω απομακρυνθείς της μάνδρας ικανόν διάστημα. Τότες είδομεν στρατόν και ευθύς ο πυροβολητής ανεμείχθη εις τον στρατόν. Αυτός ήτο ο επικατάρατος δολοφόνος του Καραΐσκου. Οι οφθαλμοί του συντρόφου μου εν ριπή διέτρεξαν τον δολοφόνον και τον αρχηγόν».

Ο κύκλος των πολιτικών δολοφονιών της αγγλόφιλης παράταξης των «τέκτων» της Μητερας Στοάς του Λονδίνου έκλεισε με την τελετουργική εκτέλεση του Εθνάρχη Ιωάννη Καποδίστρια.

Το «κέντρο» που εφάρμοσε συστηματικά, τη «μέθοδο των Ασασσίνων», και που αποφάσισε, διέταξε και οργάνωσε αυτές τις δολοφονίες, το περιέγραψε ο Νικηταράς λέγοντας, «η Διοίκησις θέλει να σκοτώσει μερικούς», και διακρίνεται ανάγλυφα στην αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Εδουάρδου Τρελώνη, από δυο «άγγλους φιλέλληνες», της ομάδας που συνόδευε τον Μπάυρον, και οποίοι παρέμειναν μετά τον θάνατο του, στην υπηρεσία του Μαυροκορδάτου.

Οι δράστες ήσαν ο λοχαγός John W. Fenton , (1795 -1825), που είχε υπηρετήσει στην Ισπανία, και μετά την αποστράτευση του, μετατέθηκε στον «στρατό» του Μπάυρον και ο νεαρός William Whitcombe, (1806 -1832), που αφού υπηρέτησε στο ναυτικό της εταιρίας των «Ανατολικών Ινδιών», επέστρεψε στην αρχή του 1824 στο Λονδίνο, και προσέφερε τις υπηρεσίες του στην London Greek Committee, που τον έστειλε στην Ελλάδα. 

Όλες οι δολοφονίες, έγιναν σε κρίσιμες στιγμές για να αλλάξει η «φορά των πραγμάτων».Αποφασίστηκαν από το καθοδηγητικό κέντρο του συνασπισμού των «αντιδραστικών δυνάμεων», που συσπειρώθηκαν γύρω από το «αγγλικό κόμμα».

Η «αγγλική ταυτότητα» του «Κέντρου», ενισχύθηκε από τους εμπορικούς δεσμούς των αντιδραστικών «μεγάλων οικογενειών» της Πελοποννήσου, και των «νοικοκυραίων» της Ύδρας, των οποίων ο πλούτος προήλθε από τις συναλλαγές με την «εταιρία της Ανατολής», ( Levant Company).
Οι «πλούσιοι» ενοικιαστές γης και φόρων της Πελοποννήσου, αγόραζαν φθηνά και πουλούσαν ακριβότερα σταφίδες, λάδι, και ξυλεία, στους Ιουδαίους εμπόρους της Levant Company, στην Πάτρα και τη Ζάκυνθο.
Από τις εξαγωγές σταφίδας και ξυλείας προήλθε και ο πλούτος των Νοταράδων από τα Τρίκαλα της Κορινθίας, των Λόντων, των Ζαΐμηδων, των Κανακάρηδων, κλπ. Αντίθετα , ο Κορίνθιος Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος, που ήταν μέγας έμπορος σταφίδας στην Πάτρα, ανταγωνίστηκε τα πλοία της Levant Company, και δημιούργησε τον στόλο των Γαλαξιδιωτών.
Το Γαλαξίδι, τα Ψαρρά και η Κάσσος, που ανταγωνιζόντουσαν την «Εταιρία της Ανατολής», καταστράφηκαν, από τον τουρκικό και τον αιγυπτιακό στόλο.
Η καταστροφή του Γαλαξιδιού έγινε στις 22 Σεπτεμβρίου του 1821 και χάθηκαν 90 πλοία, από τα οποία τα 13 πολεμικά. Των Ψαρρών στις 21 Ιουνίου 1824, με 15.000 θύματα. Το ολοκαύτωμα της Κάσσου που στις παραμονές της επανάστασης είχε 100 πλοία και 12.000 κατοίκους έγινε κατόπιν προδοσίας ,στις 7 Ιουνίου 1824, με 7.000 Κασσιώτες νεκρούς ή αιχμαλώτους για τα σκλαβοπάζαρα της Αλεξανδρείας, όπου κυρίαρχο ρόλο είχαν οι ιουδαίοι έμποροι ανθρώπων.

Στις 4/16 Νοεμβρίου 1828 η "φίλη" Αγγλία , αγνοώντας τις απόψεις του Καποδίστρια, όπως εκφράστηκαν στη Διάσκεψη του Πόρου, επέβαλε με το δεύτερο Πρωτόκολλο του Λονδίνου, τη δημιουργία ενός «αυτόνομου» ελληνικού κράτους και φόρου υποτελούς στο Σουλτάνο, που θα περιελάμβανε την Πελοπόννησο (Μοριά) και τα νησιά των Κυκλάδων.

Στις 16 Νοεµβρίου 1940, το 2/39 Σύνταγμα Εὐζώνων συνέχισε την επίθεση του για την κατάληψη της Βίγλας και την απελευθέρωση της Κόνιτσας . Σε όλο το µήκος του µετώπου στο μέτωπο «Μόροβας – Ιβάν» , οι ελληνικές δυνάµεις µετά από σκληρό αγώνα κατάφεραν να προωθηθούν µέχρι τα υψώµατα 1779 και Αγιος Αθνανάσιος.

Στις 16 Νοεμβρίου 1942, το Υ/Β ''ΤΡΙΤΩΝ'' εμβολίσθηκε και βυθίστηκε κοντά στις ακτες της Εύβοιας.
Λεπτομερή περιγραφή του πως βυθίστηκε θα βρείτε εδώ’ http://batraxanthropoi.blogspot.gr/2016/11/16-1942.html

Όλα τα Ιστορικά γεγονότα της 16ης Νοεμβρίου θα τα βρείτε εδώ....
http://ta-mavra-nea.blogspot.gr/2017/11/16.html

Περισσότερα για την «Εταιρεία της Ανατολής» και τις δολοφονίες που οργάνωσαν οι «σπαγκοραμμένοι» φίλοι του Ρουφιανογιάννη στο βιβλίο μου η Επανάσταση των Φιλογενών.

Οι πολιτικοί πρέπει να είναι υπόλογοι στο Λαό και όχι στις Βρυξέλες

Ο πρόεδρος της Βουλγαρίας Ρούμεν Ράντεφ., ήταν πτέραρχος, τα έβαλε με την λιτότητα και τα «βρόντησε», και μετά εκλέχτηκε από το λαό.
Και ως πτέραρχος λεει και μια κουβέντα παραπάνω.
Όπως χθες, που δήλωσε οτι "οι πολιτικοί πρέπει να αρχίσουν να απολογούνται στους πολίτες και όχι στις Βρυξέλλες, διότι οι κυβερνήσεις αντί να απολογούνται στο βουλγαρικό λαό, απολογούνται στις Βρυξέλες".
Ο κ. Ράντεφ, τα είπε με την ευκαιρία της έκθεσης της Κομισιόν για τη μεταρρύθμιση στο δικαστικό Σύστημα, και τόνισε ότι, οι Βούλγαροι δεν υπολογίζουν πλέον τις εκθέσεις αυτές, και το πιο σημαντικό είναι να πειστούν οι πολίτες ότι γίνεται πραγματική μάχη ενάντια στη διαφθορά και την αδικία που μαστίζουν την κοινωνία.
Ο Βούλγαρος στρατιώτης, είπε τα αυτονόητα, επειδή δεν είναι πολιτικός.
Αλλά δεν έχει καταλάβει ότι ενώ ο πτωχός πλην  τίμιος πολίτης αγωνίζεται με την πραγματική ιουδαϊκή αδικία και διαφθορά, το ιουδαϊκό Κράτος Δικαίου, χρησιμοποιεί το δικαστικό σύστημα για να επιβάλει τη δικτατορία του.

Και ο κ. Ράντεφ, ως τέως πτέραρχος μπορεί να  λεει και μια κουβέντα παραπάνω. Αλλά, όλοι οι άλλοι γύρω του, δίνουν εξετάσεις στα Ευρωπαϊκά Μητρικά Κόμματα, και ελπίζουν σε καλό βαθμό στον έλεγχο για να προκόψουν.

Το πολιτικό προσωπικό των Ευρω-κομμάτων, είτε στη Σόφια είτε στην Αθήνα είναι προϊόν διαπλοκής με το Τέταρτο Ράιχ και ότι αυτό συνεπάγεται.

Επομένως το ζήτημα δεν είναι να γίνουν οι πράκτορες πολιτικοί  αυτεξούσιοι,
αλλά ο αυτεξούσιος «χαζός λαγός», να μην συμπαρατάσσεται με τους τοπικούς πράκτορες των «Άνωθεν» και «Ύπερθεν», που παίζουν το ρόλο τους ως «ηθοποιοί» η μάλλον ως καμποτίνοι της κακιάς ώρας.
Και ως μανιάτισσες μοιρολογίστρες, βγηκαν για να κλάψουν στα βόθρο-κάναλα, τους πνιγμένους. Έκλαψε και ο Οβριόπουλος. Έκλαψε και ο αγνώστου μητρός KULIS , που πήγε να βραχεί για συμπαράσταση.

Λόγω «Κατακλυσμού» ματαιώθηκε η κάθοδος εις τας Αθήνας. Ραντεβού την άλλη Πέμπτη!

Σήμερα στις 12:00 ο Σπύρος Χατζάρας ζωντανά και ελεύθερα στο ραδιόφωνο του Ελέυθερου Κόσμου

1940. 19η ημέρα του Πολέμου. 15η/28η Νοεμβρίου 1922, η εκτέλεση των Έξι

Στο Μέτωπο του Γ Σώματος Στρατού, το «Απόσπασµα Μπεγέτη» της 9ης Μεραρχίας, υποστηριζόµενο με πυρά πυροβολικού, μετά από ολοήµερο σκληρό αγώνα κατέλαβε τα υψώµατα 1259 και 1271 , συλλαµβάνοντας αιχμαλωτους 11 Ιταλούς αξιωµατικούς και 250 οπλίτες µαζί µε άφθονο πολεµικό υλικό. Νοτιότερα, η 10η Μεραρχία , κατάφερε να ολοκληρώσει την κατάληψη του
υψ. Μπαταρός και να προωθηθεί δυόµιση χιλιόµετρα δυτικά του χωριού Νικολίτσε, από όπου µπορούσε να ελέγχει τη διάβαση της Ντάρζας.

Ο Γερμανός πρεσβευτής στην Αθήνα, πρίγκιπας φον Έρμπαχ, βάσει της οδηγίας 18 του Φύρερ, διαβίβασε στο Βερολίνο φιλελληνική απόρρητη έκθεση για τον ελληνοιταλικό πόλεμο στην οποία τόνιζε:

«Ο Μεταξάς έδωσε την μόνη απάντηση την οποία θα μπορούσε να δώσει, δηλαδή να θεωρήσει το τελεσίγραφο ως κήρυξη πολέμου…Ο Μεταξάς μπορεί δικαίως να ισχυρισθεί ότι με τον βιβλικό τρόπο με τον οποίο μίλησε, εκπροσώπησε και τον τελευταίο λούστρο της Αθήνας. Οι κληθέντες υπό τα όπλα άνδρες έφταναν το πρώτο πρωί της επιστράτευσης στα κέντρα κατά πυκνές ομάδες. Μπορούσε κανείς να παρατηρήσει απερίγραπτες σκηνές ενθουσιασμού στα κέντρα αυτά και μάλιστα ενθουσιασμού από τον οποίο έλειπε κάθε νότιος θεατρινισμός και κάθε συναισθηματική επιπολαιότητα. Μεταξύ των εκατοντάδων που είχαν ντυθεί στο χακί και τους οποίους είδα με τα μάτια μου, μόνο έναν είδα δακρυσμένο. Αποχαιρετούσε τους γονείς του που είχαν έλθει ως τον στρατώνα και έφευγε για το μέτωπο. Ο πατέρας του, ένας χωρικός, του έδωσε το χέρι και τον άκουσα να του λέει : «Μην κλαις. Αποφάσισε ήσυχα ότι θα σκοτωθείς. Αν πεθάνεις, επειδή δεν έχω άλλο παιδί, θα πάρω εγώ τη θέση σου στο μέτωπο». Παρόμοιες ιστορίες ακούγονται παντού στους δρόμους, όλες αυθόρμητες. Αν οι Ιταλοί είχαν στηρίξει τις πληροφορίες τους σε ανάλογες μικρές ιστορίες του λαού και δεν βασιζόταν στις «βόμβες» των πρακτόρων τους, δεν θα είχαν υποστεί τόσες εκπλήξεις από τη στάση των Ελλήνων. Δεκατέσσερις μέρες μετά την έναρξη του πολέμου η ατμόσφαιρα ενθουσιασμού εξακολουθεί να υπάρχει στην Αθήνα. Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι ο λαός χαρακτηρίζει αυτόν τον πόλεμο ως δικό του πόλεμο και κατέχεται από το αίσθημα ότι αγωνιζόμενος υπηρετεί το Δίκαιο. Για ένα φτωχό λαό, ο οποίος μόλις πριν από 100 έτη θυσιάστηκε σύσσωμος και προτίμησε την πλήρη αθλιότητα προκειμένου να ζήσει ελεύθερος, η εθνική του ανεξαρτησία, όσο και αν αυτό φαίνεται άποψη αναχρονιστική, δεν είναι έννοια χωρίς περιεχόμενο, ιδιαίτερα απέναντι σε έναν εχθρό όπως οι Ιταλοί».

Στον τομεα ευθύνης του ΤΣΔΜ , συνεχίστηκε η επίθεση προς την Κορυτσά. Τα ελληνικά τμήματα πήρανε το χωριό Πολιόσκα, στα δυτικά τού Δεβόλη.
Ο Στρατηγός Σοντού διέταξε τις ιταλικές δυνάμεις της Κορυτσάς να αντισταθούν µέχρις εσχάτων διότι «διακυβευόταν η τιµή της Ιταλίας».

Η ελληνική αεροπορία υποστήριξε όσο μπορούσε την επίθεση και είχε απώλειες. Οι Ιταλοί κατέρριψαν ένα Fairey Battle της 33ης Μοίρας Βομβαρδισμού και χάθηκε το τριμελές του πλήρωμα. Ο Ανθυποσμηναγός ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΡΑΒΙΓΓΙΔΗΣ ο Επισμηνίας ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ ΑΡΝΙΔΗΣ και ο Ανθυποσμηναγός ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΚΟΝΤΙΔΗΣ . Επίσης σκοτώθηκε ο Ανθυποσμηναγός ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ ΠΑΠΠΑΣ που τραυματίστηκε από τα αντιαεροπορικά πυρά και πέθανε από αιμορραγία, στη διάρκεια της πτήσης ενώ το αεροσκάφος επέστρεψε στη βάση του με ελαφρές ζημιές, οδηγούμενο από το χειριστή του Δημήτριο Πιτσίκα. Απωλέστηκε και ένα δικινητήριο Potez 633 της 31ης Μοίρας Βομβαρδισμού που χτυπήθηκε όμως από φίλια αντιαεροπορικά πυρά και φλεγόμενο κατέπεσε νότια του χωριού Μεσοχωρίου και σκοτώθηκε ο Ανθυποσμηναγός ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΟΒΑΤΖΗΣ.


Στις 15η/28η Νοεμβρίου 1922, στις 7.15 π.μ. ο Πρόεδρος του Έκτακτου Στρατοδικείου που δίκασε τους 6 , στρατηγός Αλέξανδρος Οθωναίος διάβασε την ετυμηγορία: «Εν ονόματι του Βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου Β' το Έκτακτον Στρατοδικείον συσκεφθέν κατα νόμον, κηρύσσει παμψηφεί τους μεν Γεώργιον Χατζανέστην, Δημήτριον Γούναρην, Νικόλαον Στράτον, Πέτρον Πρωτοπαπαδάκην, Γεώργιον Μπαλτατζήν και Νικόλαον Θεοτόκην εις την ποινήν του Θανάτου. Τους δε Μιχαήλ Γούδαν και Ξενοφώντα Στρατηγόν εις την ποινήν των ισοβίων δεσμών. Διατάσσει την στρατιωτικήν καθαίρεσιν των Γεωργίου Χατζανέστη, αρχιστρατήγου, Ξενοφώντος Στρατηγού, υποστρατήγου και Μιχαήλ Γούδα, υποναυάρχου και επιβάλλει αυτούς τα έξοδα και τέλη. Επιδικάζει παμψηφεί χρηματικήν αποζημίωσιν υπέρ του Δημοσίου κατά του Δ. Γούναρη δραχμών 200 χιλιάδων, Ν. Στράτου δραχμών 335 χιλιάδων, Γ. Μπαλτατζή και Ν. Θεοτόκη δραχμών 1 εκατομμυρίου και Μ. Γούδα δραχμών 200 χιλιάδων. Εγκρίθη, απεφασίσθη και εδημοσιεύθη εν Αθήναις τη 15η Νοεμβρίου 1922.» Η απόφαση ανακοινώθηκε στους κατηγορουμένους , στις φυλακές Αβέρωφ στις 9 π.μ, από τον Επίτροπο Γρηγοριάδη. Στους μελλοθάνατους δόθηκε προθεσμία δύο ωρών προκειμένου να αποχαιρετίσουν συγγενείς και φίλους. Στις 10.30 οδηγήθηκαν στου Γούδη για να εκτελεστούν. Πριν την εκτέλεση προηγήθηκε η καθαίρεση του Χατζανέστη . Φρούραρχος της εκτέλεσης ήταν ο μάρτυρας κατηγορίας, ταγματάρχης Σπαής. Οι καταδικασθέντες εκτελέσθηκαν στις 11:27΄.

Στις 15 Νοεμβρίου 1967 με διαταγή του Μακαρίου, η Εθνική Φρουρά υπό τις διαταγές του στρατηγού Γεωργίου Γρίβα ανέλαβε να αποκαταστήσει την τάξη στον Τουρκοκυπρίακό θύλακα στο χωριό Κοφίνου 40 χιλιόμετρα νότια της Λευκωσίας.

Το πλήρες χρονολόγιο των γεγονότων της 15ης Νοεμβρίου θα το βρείτε εδώ http://ta-mavra-nea.blogspot.gr/2017/11/15_15.html

Όταν οι αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες, δεν είναι οξυδερκείς

Ο δυστυχής βούλγαρος Ντιμίταρ, στο στρατόπεδο της Cia στον Παναμά, γνώρισε τους Ελεύθερους Σκοπευτές της Υπηρεσίας. Από αυτούς έμαθε ποιοι πυροβόλησαν τον Κέννεντυ στο Ντάλλας. Και πήγε στον Γερουσιαστή Frank Church να του αποκαλύψει την αλήθεια. Και εκείνος τον πήγε στον Πρόεδρο.
Τον οποίο Πρόεδρο, τον βρήκαν εκείνοι που ήθελαν να ρίξουν τον Νίξον, και πριν γίνει το Γουωτερ Γκέιτ, εφαγαν τον δικό μας τον Σπύρο από τους Γαργαλιάνους, και έκαναν τον Τζέραλντ αντιπρόεδρο, ώστε μετά να γίνει πρόεδρος. Και ο πρόεδρος είπε στην Υπηρεσία , ότι δεν πρέπει να αφήνουν ελευθέρους τους αυτόπτες και ο βούλγαρος εξαφανίστηκε. 

Ο άλλος αυτόπτης, ο Γιουγκοσλάβος Μάριαν Μαρκούλ που ήξερε τον Γιόζιπ Μπροζ, από Κομμούνι, έγινε αντικομουνιστής, και το 1953, μετά την υπογραφή της συμφωνίας του 1951, με το δόγμα Τρούμαν , πήρε βίζα και πήγε να δει τους δικούς του. Και σαν καλός σύντροφος έστειλε ένα μήνυμα στον παλιό σύντροφο, ο οποίος τον κάλεσε να τα πουν.
Και μετά ο Μαρκούλ, που νόμιζε ότι οι αμερικανοί δεν ήξεραν ότι ο Γιόζιπ ήταν πλαστός, φαγώθηκε να τους πει ότι ο νόθος ήταν άνθρωπος του Στάλιν.
Έτσι νόμιζε.

Όταν οι ρουφιάνοι γράφουν την Ιστορία

1863. «Η Συνθήκη παραχώρησης των Επτανήσων στην Ελλάδα. υπογράφηκε απόντος του Έλληνα εκπροσώπου Χαρίλαου Τρικούπη, που ταξίδευε για αυτό το σκοπό στο Λονδίνο. Η Συνθήκη περιείχε ταπεινωτικούς για την Ελλάδα όρους, υπαγορευμένους από την Αυστρία και την Αγγλία, που ακολουθούσαν φιλοτουρκική πολιτική. Ο Τρικούπης, μέσα σε στενά όρια κατάφερε εντούτοις, όταν έφτασε στο Λονδίνο να καλυτερεύσει, όσο ήταν δυνατόν, τους ατιμωτικούς όρους».

Σημασία δεν έχει το ποιος το έγραψε. Σημασία έχει ότι ο Ρουφιάνος Τρικούπης, γιος και εγγονός πράκτορα, «κατάφερε να καλυτερεύσει, όσο ήταν δυνατόν, τους ατιμωτικούς όρους».
Διότι ο ρουφιάνος Πράκτορας των Άγγλων, ήταν… «πατριώτης», σαν τον πράκτορα ρουφιάνο και τοκογλύφο Ρουφιανογιάννη, τον οποίο ο Κόραξ Σαγιάν
μας τον παρουσίασε ως,  «απλό οπλαρχηγό» και «σπαγκοραμμένο».

Έφερε τα μέσα έξω ο Μπάρουχ

Όταν το 1967 ο Στυλιανός δήλωσε στις 13 Νοεμβρίου, ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει δικτατορία, αλλά, πειθαρχημένη ελευθερία, όλοι οι αριστεροί, δημοκρατικοί και προοδευτικοί, γελούσαν.
Χθες, ο Γιάνης Μπαρουχ(άκης), στη Λάρισα είπε ότι, «σε μια Ευρώπη που αποδομείται η λύση για την Ελλάδα είναι μια εποικοδομητική ανυπακοή», αλλά κανείς αριστερός, δημοκρατικός και προοδευτικός, δεν έβαλε τα γέλια, αν και, «η πειθαρχημένη ελευθερία» με την «εποικοδομητική ανυπακοή», είναι εξαδέλφες.

14 Νοεμβρίου 1940. 18η ημέρα του Πολέμου.

Εκδηλώθηκε σε όλο το μέτωπο η ελληνική αντεπίθεση. Το Γ' Σώμα Στρατού, του Τσολάκογλου, του οποίου οι βάσεις εξόρμησης ήταν πιο κοντά στην σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αθηνάς , από όπου μεταφέρθηκαν οι επίστρατοι , επιτέθηκε με κατεύθυνση την Κορυτσά.
Η επίθεση εξαπολύθηκε στις 06:30 σ’ ολόκληρο το μέτωπο του Γ΄ Σώματος από το υψ. Γκούµπελ µέχρι τις όχθες της Μεγάλης Πρέσπας.
Όλα τα γεγονότα της 14ης Νοεμβρίου θα τα βρείτε εδώ...
http://ta-mavra-nea.blogspot.gr/2017/11/1427.html

Η Αλβανία είναι ο ευρω-κόμβος για τα ναρκωτικά

Η Ελλάδα αποτελεί την Αλβανική Ενδοχώρα σε ότι αφορά τα ναρκωτικά.
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης των Ναρκωτικών και της Τοξικομανίας. (EMCDDA) στην έκθεση του αναφέρει ότι , η Αλβανία είναι ο κύριος προμηθευτής κάνναβης και ηρωίνης για τις γειτονικές της χώρες, την Ελλάδα και τα Δυτικά Βαλκάνια αλλά και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Αλβανάι συμφώνα με την έκθεση είναι παραγωγός κάνναβης και την ίδια στιγμή, βασική χώρα διέλευσης για τη διακίνηση ηρωίνης, και πρόσφατα, κοκαΐνης. Σύμφωνα με την έκθεση, «η Αλβανία επίσης είναι χώρα διαμετακόμισης ηρωίνης και πρόσφατα, κοκαΐνης».
Οι κύριες διαδρομές που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά της ηρωίνης είναι Τουρκία-Βουλγαρία-πΓΔΜ-Αλβανία και Τουρκία-Βουλγαρία-πΓΔΜ-Κοσσυφοπεδίο-Αλβανία.
Σύμφωνα με την έκθεση, η ηρωίνης που κατασχέθηκε το 2016 από τις αρχές ήταν μόνο μικρό ποσοστό των διακινούμενων ναρκωτικών και κυμάνθηκε στα ίδια επίπεδα αλιεύονται στην με το 2015 .Όσον αφορά την κοκαΐνη, η αλβανική αστυνομία κατέσχεσε 27.1 κιλά το 2015.

Σαν σήμερα στις 13 Νοεμβρίου 1956 πέθανε στο χέρια των Άγγλων βασανιστών του ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ Γεώργιος Νικολάου

Ο Γεώργιος Νικολάου γεννήθηκε στο χωριό Κάτω Πύργος, της επαρχίας Λευκωσίας, το 1930. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο Κάμπου και εργαζόταν στη Λευκωσία, όπου ανέπτυξε δράση για την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού. Μυήθηκε στον αγώνα από τις αρχές του 1955.
Με την έναρξη της ένοπλης δράσης, ανέλαβε ως υπεύθυνος της ΕΟΚΑ στα χωριά Πηγαίνια, Παχύαμμος, Κάτω και Πάνω Πύργος, με το ψευδώνυμο “Δάφνιος”. Στο σπίτι του διατηρούσε κρησφύγετο. Εκεί φιλοξένησε τους πρώτους πυρήνες για ανταρτική δράση στον τομέα Τυλληρίας. Διετέλεσε επίσης ένας από τους συνδέσμους της ανταρτικής ομάδας του Μάρκου Δράκου.
Στις 27 Οκτωβρίου 1956 συνελήφθη από τους Άγγλους μαζί με άλλους εννέα χωριανούς του και μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο των Άγγλων στο δρόμο Πεντάγειας – Ξερού. Εκεί κατόρθωσε να μπει μυστικά ο αδελφός του Τάκης Νικολάου και να τον συναντήσει στις 12 Νοεμβρίου 1956. Τον βρήκε σε κακά χάλια από τα βασανιστήρια. Όπως του αποκάλυψε ο ίδιος, οι Άγγλοι βασανιστές τού είχαν συνθλίψει τα γεννητικά όργανα, του προκάλεσαν κώφωση με έκρηξη δυναμίτιδας και όλο το βράδυ τον είχαν δεμένο με σχοινί μέσα στη θάλασσα. Ζήτησε να του πάνε γιατρό και δικηγόρο.
Την επομένη που πήγαν να τον συναντήσουν οι δικοί του, τον βρήκαν νεκρό με θρυμματισμένα τα πόδια και με μια σφαίρα στην πλάτη, την οποία δέχθηκε όταν ήταν ήδη νεκρός. Ο θάνατός του προήλθε από το βασανισμό πνιγμού στον οποίο τον υπέβαλαν οι ανακριτές, χρησιμοποιώντας πετρέλαιο στο οποίο πρόσθεσαν πριονίδι.

Πηγή: http://www.elkosmos.gr

Ποιος ήταν πραγματικά ο Τίτο που δεν ήξερε τα σερβοκροατικά ;

Εάν απόρρητο έγγραφο του Εφ Μπι Άι, από τις 20 Απριλίου, 1955, αποκαλύπτει ότι ο άνθρωπος που δημιούργησε τη Γιουγκοσλαβία, με την υποστήριξη των αγγλικών μυστικών υπηρεσιών, ήταν κάποιος άλλος από αυτός που έλεγε ότι ήταν. Ο Κροάτης Γιόσιπ Μπροζ , γεννήθηκε στο χωριό Κούμροβετς στην επαρχία Μετζιγκόριε της Κροατίας της τότε Αυστροουγγαρίας.
Η ακριβής ημερομηνία γέννησης του δεν είναι γνωστή, αν και ως ακριβέστερη θεωρείται εκείνη που αναγραφόταν στα μητρώα της καθολικής εκκλησίας του Κούμβροβετς και είναι η 7η Μαΐου 1892.
Ο Γιόσιπ ήταν το έβδομο παιδί του Κροάτη Φράνιο Μπροζ και της Σλοβένας Μαρίας Μπροζ-Γιάβερσεκ που ήταν αγρότες. Συνολικά η Μαρία γέννησε 15 παιδιά αλλά μόνο τα 7 επέζησαν. Ο Μπροζ ηταν ξενος στο χωριό.
Μετά το τέλος του δημοτικού σχολείου στο Κούμροβετς, ο μικρός Γιόσιπ στάλθηκε στο Σίσακ σε συγγενείς πιθανώς όπου έμαθε την τέχνη του σιδερά. Ψάχνοντας για δουλειά, το 1910 πήγε στην Λιουμπλιάνα, και ένα χρόνο αργότερα στην Τσεχία και μετά, στη Γερμανία. Το 1913 τον κάλεσαν στον Αυτοκρατορικό Στρατό της Αυστροουγγαρίας. Η κήρυξη του Πολέμου τον βρήκε στη Βουδαπέστη. Έκανε αντιπολεμική προπαγάνδα και φυλακίστηκε στο φρούριο Πετροβαραντίν. Αργότερα με το Τάγμα του μεταφέρθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο, στην Μπουκοβίνα και στη Γαλικία. Τον Απρίλιο του 1915 αιχμαλωτίσθηκε.
Το 1955 εμφανίστηκε στο Εφ Μπι Άι στο Λος Άντζελες, για να παράσχει πληροφορίες που θα ήταν σημαντικές για τις Ηνωμένες Πολιτείες.  
 Μάριαν Τζόν Μάρκουλ που είχε γεννηθεί στo Λίβνο στη Βοσνια και Ερζεγοβίνη  το 1909. 
Ο πληροφοριοδότης είπε ήξερε τον Γιόζιπ Μπροζ από το 1928, ότι πήγε στη Σοβιετική Ένωση το 1930, όπου συναντούσε  τον Γιόσιπ Μπροζ που από τον Ιούλιο του 1934 ζούσε στη Σοβιετική Ένωση και ήταν γραμματέας στη Βαλκανική Γραμματεία της Κομμουνιστικής Διεθνούς, και χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο «Βάλτερ».
Ο πληροφοριοδότης είπε οτι μετανάστευσε στις ΗΠΑ το Μάιο 1936,με τη σύζυγό του, ότι πολιτογραφήθηκε ως πολίτης των ΗΠΑ στις 14 Μαρτίου, 1944 και ότι υπηρέτησε στον αμερικανικό  στρατό από τις 9 Οκτωβρίου του 1942 έως 30 Νοεμβρίου 1944. 


Ο πληροφοριοδότης είπε ότι είχε επισκεφτεί τη Γιουγκοσλαβία το 1953 και συναντήθηκε δύο φορές με τον Τίτο.

Η πρώτη συνάντηση διήρκεσε περίπου 1 ώρα και με την ευκαιρία παρατήρησε ότι ο στρατάρχης Τίτο είχε και τα πέντε δάχτυλα σε κάθε χέρι, ενώ ο πραγματικός Γιόσιπ Μπροζ που εκείνος ήξερε στη Ρωσία ,είχε χάσει τον δείκτη και το μέσο δάκτυλο του αριστερού χεριού.
Ο πληροφοριοδότης είπε ακόμα ότι ο Γιόσιπ Μπροζ με τον οποίο μίλησε το 1953, ήταν πολύ πιο κοντός από εκείνον που γνώρισε στη Μόσχα  , ότι  ήταν μορφωμένος και έπαιξε καλά πιάνο ενώ ο πραγματικός , ήταν αγράμματος και δεν ήξερε να παίζει πιάνο.

Ο πληροφοριοδότης είπε ακόμα και ότι ο πραγματικός Γιόσιπ Μπροζ, εξαφανίστηκε στη Ρωσία το 1937 μαζί με τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΓ Μίλαν Γκόρκιτς, και ότι, αυτός που εμφανίστηκε στη Γιουγκοσλαβία, ήταν πράκτορας της Τρίτης Διεθνούς, τον οποίο ο Στάλιν βάφτισε «Βάλτερ», και ο οποίος τοποθετήθηκε στην θέση του Μίλαν Γκόρκιτς και ως γραμματέας της Κομμουνιστικής Διεθνούς,
ο «Βάλτερ» ταξίδεψε στην Γαλλία και στην Ισπανία.
Τον Οκτώβριο του 1940 επέστρεψε μέσω Κωνσταντινούπολης και Θεσσαλονίκης παράνομα στη Γιουγκοσλαβία, και συμμετείχε στο 5ο Συνέδριο του ΚΚ Γιουγκοσλαβίας στο οποίο και εκλέχτηκε ως Γενικός Γραμματέας.

Οι πρεζάκηδες συνιστούν απειλή για τη ζωή των Πολιτών

Τα πρόσφατα περιστατικά με τις δολοφονίες για «ασήμαντη αφορμή» πολιτών από «πάσχοντες» πρεζάκηδες, επιβεβαιώνουν όσους θεωρούν την παρουσία των αδέσποτων πρεζάκηδων ως απειλή για τη ζωή των πολιτών. Οι πρεζάκηδες που «χρειάζονται», «βοήθεια και υποστήριξη», θα πρέπει να την λαμβάνουν με τέτοιο τρόπο, που θα διασφαλίζει τη ζωή των άλλων.