Η 16η Αυγούστου στην Ιστορία

636. Κατά την δεύτερη Ιμέρα της μάχη του Γιαρμούκ .ο Βασιλεύς των Αρμενίων Βαχάν αποφάσισε να ξεκινήσει την επίθεσή πριν την αυγή, να αιφνιδιάσει τους μουσουλμάνους που θα πραγματοποιούσαν τις πρωινές προσευχές τους. Ο αιφνιδιασμός απέτυχε .Οι Βυζαντινοί επιτίθονταν και ξαναεπιτίθονταν στα πλευρά των μουσουλμάνων, μέχρι που κατάφεραν τρέψουν σε φυγή τη δεξιά πλευρά του αραβικού στρατού. Λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα, οι Βυζαντινοί είχαν για ακόμη μία ημέρα απωθηθεί. Οι Άραβες είχαν καταφέρει να σκοτώσουν τον διοικητή των στρατευμάτων που ήρθαν από την Ευρώπη, τον Ντεϊργιάν, έναν αξιοσέβαστο στρατηγό. 

963. Ο Νικηφόρος Β´ Φωκάς στέφθηκε αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

1297. Πέθανε σε ηλικία 35 ετών  ο αυτοκράτορας της Τραπεζούντας Ιωάννης Β΄ Μέγας Κομνηνός.

1328. Μετά από  εξέγερση, ο Οίκος των Γκονζάγκα κατέλαβε την εξουσία στο Δουκάτο της Μάντοβα και το κυβέρνησε μέχρι το 1708.

1513. Στο πλαίσιο της Ιεράς Συμμαχίας, εναντίον της Γαλλίας και του Λουδοβίκου ΙΒ ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Η΄ και ο στρατός του Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού Α που πολιορκούσαν την Τερουάν νίκησαν τους Γάλλους στη Μάχη των Σπιρουνιών. Την ίδια ημέρα οι Κροάτες υπό τον Πέταρ Μπερισλάβιτς νίκησαν στη μάχη της Ντούμπιτσα 7000 τούρκους Ιππείς από το Σαντζάκι. Οι Τούρκοι είχαν 3000 νεκρούς

1570. Στο Σπάιερ της Ρηνανίας-Παλατινάτου. που ήταν η έδρα του «Ράιχσκαμεργκερίχ» συνήφθη η Συνθήκη , που τερμάτισε τη σύγκρουση μεταξύ των διεκδικητών του στέμματος του Βασιλείου της Ουγγαρίας μετά το θάνατο του βασιλιά Λουδοβίκου Β' στο πεδίο της μάχης στο Μοχάκς το 1526. Ο φιλόοτουρκος Ιωάννης Σίγκμουντ Ζαπόλια, απαρνήθηκε την απαίτησή του στο ουγγρικό στέμμα και αναγνώρισε τον Ρωμαίο-Γερμανό αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Β ́ ως βασιλιά της Ουγγαρίας, και ο τελευταίος τον αναγνώρισε ως πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας.

1685. Κατά τη διάρκεια του μεγάλου Τουρκικού πολέμου οι Ενωμένες δυνάμεις των Πολωνών και των Αυστριακών νίκησαν τους Τούρκους στη μάχη του Νόβε Ζάμκυ στην Σλοβακία και την επομένη παραδόθηκε το φρούριο Ερσεκουγιάρ.

1717. Η μάχη του Βελιγραδίου κατά τον Αύστρο-Βένετο-τουρκικό πόλεμο.
Ο Ευγένιος της Σαβοΐας που πολιορκούσε τους Τούρκους στο Βελιγράδι, διέταξε στις 16 Αυγούστου νυκτερινή επίθεση κατά του Καλεμεγκτάν. Το σύνολο του στρατού συμμετείχε στην επίθεση. Στο πλευρό των Αυστριακών πολεμούσαν και 6.000 Σέρβοι από την Βοϊβοντίνα. Όταν ο ήλιος ανέτειλε, οι Οθωμανοί αντεπιτέθηκαν αλλά τους ανέτρεψε το Ιππικό που οδηγούσε ο Πρίγκιπας Ευγένιος της Σαβοΐας. Μετά από 10 ώρες των μάχη , η τουρκική φρουρά του Βελιγραδίου παραδόθηκε στις 17 Αυγούστου , με αντάλλαγμα την ασφαλή διέλευση από την πόλη. Το Βελιγράδι παρέμεινε υπό αυστριακή κυριαρχία μέχρι το 1739.

1732. O στόλος των Ιπποτών της Μάλτας νίκησε μοίρα του στόλου  της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην ναυμαχία της Δαμιέτης.

1744. Ο Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας,  ο Μέγας ξεκίνησε  το δεύτερο πόλεμο  της Σιλεσίας με την  Αυστρία εισβάλοντας  στη Βοημία.

1788. Ο  υπουργός του Λουδοβίκου ΙΣΤ  Ετιέν Σαρλ ντε Λομενί ντε Μπριέν , (αρχιεπίσκοπος της Τουλούζης), κήρυξε το κράτος σε πτώχευση. Αναστολή εξόφλησης των δανείων και πληρωμή των χρεογράφων στο 50%.

1801. Αποτυχημένη επίθεση του Νέλσωνα στον λιμένα της Βουλώνης στη Μάγχη. 

1811 .O  Υπουργός Εξωτερικών, του Ναπολέοντα  Μπερνάρ Μαρέ   Δούκας του Μπάσανο  εισηγήθηκε  στον Ναπολέοντα  η  εισβολή στη  Ρωσίας να γίνει τον  Ιούνιο του 1812.

1812. Kατά τον μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο στο Σμολένσκ, στις 4/16 Αυγούστου δόθηκε η πρώτη μεγάλη μάχη μεταξύ της Μεγάλης Στρατιάς και των Ρώσων, στην οποία ενεπλάκησαν περίπου 50.000 και 60.000 στρατιώτες αντίστοιχα. Οι Γάλλοι επιτεθηκαν στο Σμολένσκ που το υπεράσπιζε ο στρατηγός Μπαγκρατιόν.
Οι Ρώσοι πυρπόλησαν και εγκατέλειψαν την πόλη τη νύχτα της 5/17ης .
Στην Πλάζα Μαγιόρ στη Μαδρίτη  διαβάστηκε  το Σύνταγμα που  ψηφίστηκε από το Κορτές  του Κάντιθ.

1819. Η σφαγή του Μάντσεστερ. Κατά τη διάρκεια διαδήλωσης κατά των νόμων του καλαμποκιού, και με το αίτημα για καθολική ψηφοφορία, το Κράτος Δικάιου των Ρότσιλντ έστειλε το Ιππικό εναντίον των απεργών. Δεκαπέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν και 600-700 τραυματίστηκαν.

1855. Kατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού πολέμου αποτυχημένη ρωσική επίθεση στον ποταμό Τσερνάγια κοντα στη Σεβαστούπολη. Οι ρωσικές απώλειες ήταν 6000 νεκροί και τραυματίες. 

1870. Κατά τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο έγινε η πολύνεκρη μάχη της Μαρς Λα Τουρ κατά την οποία η γαλλική Στρατιά του Ρήνου, νίκησε αλλά  υποχώρησε στο Μετς. 

1877. Κατά τον Ρωσοτουρκικό  Πόλεμο, στο Γκόρνι-Στούντεν, της Βουλγαρίας, πραγματοποιήθηκε η συνάντηση μεταξύ του Πρίγκιπα Καρόλου της Ρουμανίας και του Μεγάλου Δούκα Νικολάι της Ρωσίας, μετά την οποία η διοίκηση των ρουμανικών-ρωσικών συμμαχικών στρατευμάτων γύρω από την Πλέβνα τέθηκαν υπό τη διοίκηση του Ρουμάνου Πρίγκιπα Καρόλου με τη βοήθεια του Ρώσου στρατηγού Πάβελ Ντμίτριεβιτς Ζότοφ και του Ρουμάνου στρατηγού Aλεξάντρου Τσερνάτ.

1906.Στο  Βαλπαραΐσο της Χιλής, σημειώθηκε σεισμός μεγέθους 8,6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, ο οποίος στοίχισε τη ζωή σε 20.000 ανθρώπους.

1912. Συλλαλητήριο στην Αθήνα, κατά της αλβανοποιήσεως της Βορείου Ηπείρου.


1914. Ξεκίνησε η πρώτη μεγάλη μάχη μεταξύ των Σέρβων και των Αυστριακών για τον έλεγχο του όρους Σερ, και της περιοχής του Σάμπατς. Η μάχη κράτησε δέκα ημέρες και  ενεπλάκησαν σε αυτή 180.000 Σέρβοι και 200.000 Αυστριακοί. 
1916. Μεγάλο αντι-συλλαλητηριο στην Αθήνα των Αντιβενιζελικλων που απάντησε στο χθεσινό των Βενιζελικών. 
1918. Η Τσεχοσλοβακική Λεγεώνα νίκησε τον Κόκκινο Στρατό στη μάχης της λίμνης Βαϊκάλης. 

1919. Σχηματίστηκε η κυβέρνηση του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, από εκπροσώπους του Δημοκρατικού και του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος υπό την προεδρία του Λιούμπα Νταβίντοβιτς.

1921.Κατά την εκστρατεία του Σαγγάριου, (10 Αυγούστου - 4 Σεπτεμβρίου) στη επίθεση κατά της δεύτερης γραμμής Αμύνης των Τούρκων η 1η και η 2η Μεραρχία εκπόρθησαν τα υψώματα Τουρμπάν Τεπέ και «Δίδυμοι Λόφοι», με απώλειες 600 νεκρών και 25000 τραυματιών. Στη Σερβία, μετά το θάνατο του πατέρα βασιλιά Πέτρου σε ηλικία 77 ετών ο γιος του και διάδοχος Αλέξανδρος Καρατζώρτζεβιτς ανεβηκε στο θρόνο του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων.

1924. Βρέθηκε στο δάσος του Ριάνο, έξω από τη Ρώμη, το πτώμα του Σοσιαλιστή Τζιάκομο Ματεόττι . Στο Λονδίνο, υπογράφηκε το μνημόνιο του αμερικανού Καρόλου Ντάβες που άλλαξε τις γερμανικές πληρωμές αποζημιώσεων, ώστε να βγει από τον υπερπληθωρισμό η Δημοκρατία της Βειμάρης.
1928.Στη Σοβιετική Ένωση, επιβλήθηκε η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία.


1936.Ολοκληρώθηκαν οι 11οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Βερολίνου. Στην Ισπανία άρχισε η μάχη της Μαγιόρκα. Τα Ρεπουμπλικανικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στη Μαγιόρκα για να την ανακαταλάβουν. 


1938. Η Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομιτέρν αποφάσισε τη διαλύση του πολωνικού κομμουνιστικού κόμματος επειδή «είχαν διεισδύσει φασίστες πράκτορες».

1940. Στην Τήνο, μετά τον τορπιλισμό της «Έλλης» , ομάδα δυτών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, ανέσυρε  από το βυθό τα θραύσματα  από τις δύο ιταλικές τορπίλες που χτύπησαν τον Λιμενοβραχίονα. 45 Γερμανικά αεροσκάφη καταρρίφθηκαν πάνω από την Αγγλία.
Έναρξη των ρουμανικών-ουγγρικών συνομιλιών στο Τούρνου-Σεβερίν για την επίλυση του ζητήματος τη Τρανσυλβανίας . Η αποτυχία τους οδήγησε στον υπαγορευμένο διακανονισμό   της Βιέννης της 30ης Αυγούστου 1940.

1941. Στην ΕΣΣΔ εκδόθηκε το διάταγμα 270, το οποίο έδινε  σαφή ορισμό, πότε ένας από τους στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού θεωρείτο  προδότης της πατρίδας.


1943 . Η Σφαγή του Κομμένου. Οι Γερμανοί εκτέλεσαν 317 αμάχους στο Κομμένο Άρτας.

1944. Στο νησί Βις  στην Αδριατική Θάλασσα, υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ των εκπροσώπων της εξόριστης κυβέρνησης  του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας με τα μέλη της πολιτικής επιτροπής των Γιουγκοσλάβων παρτιζάνων, που υποστήριζε το Λονδίνο για την αποκήρυξη από τη βασιλική κυβέρνηση του στρατηγού Ντράγκολιουμπ Μιχαΐλοβιτς.

1945. Η Μαντσουκούο έπαυσε να υφίσταται αμέσως μετά το διάγγελμα του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας Χιροχίτο στις 15 Αυγούστου του 1945 και , ο τελευταίος κινέζος αυτοκράτορας Που Γι συνελήφθη από τα σοβιετικά στρατεύματα, ενώ προσπαθούσε να διαφύγει με αεροπλάνο για την Ιαπωνία. 
Στη Μόσχα, μεταξύ της ΕΣΣΔ και της Πολωνίας υπεγράφη συμφωνία για τα Σοβιετο-πολωνικά σύνορα, που βασίστηκε στη γραμμή του 1919-1920.

1949. Έληξε η επιχείρηση Πυρσός Β στο Βίτσι.

1951. Στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, οι ΗΠΑ και η Βρετανία ζήτησαν από την Αίγυπτο να άρει την απαγόρευση διέλευσης από τη Διώρυγα του Σουέζ των ισραηλινών πλοίων. Παράλληλα, η Αίγυπτος ζήτησε να αποσυρθούν τα βρετανικά στρατεύματα από την περιοχή.


1953. Στο Ιράν, η απόπειρα πραξικοπήματος κατά του Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί που εγκατέλειψε τη χώρα. Μετά από τρεις ημέρες, ο πρωθυπουργός Μοχάμεντ Μοσαντέκ ανατράπηκε και ο Σάχης επέστρεψε στο θρόνο με την αγγλο-αμερικανική βοήθεια.

1956. Στην Κύπρο η ΕΟΚΑ ανακοίνωσε αναστολή των επιχειρήσεων για διευκόλυνση της επανάληψης των συνομιλιών μεταξύ Μακαρίου και βρετανικής κυβέρνησης.

1960. Η Κύπρος απέκτησε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο. Πρόεδρος ανέλαβε ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος, με αντιπρόεδρο τον τουρκοκύπριο Κιουτσούκ.
1962. Δύο ιρακινά αεροσκάφη που παραβίασαν τον τουρκικό εναέριο χώρο καταρρίφθηκαν
1965. Ο Στέφανος Στεφανόπουλος και ο Ηλίας Τσιριμώκος αποχώρησαν από την Ένωση Κέντρου και έγιναν ανεξάρτητοι βουλευτές κάνοντας έκκληση στους άλλους βουλευτές της Ένωσης Κέντρου, να συμβάλουν στην «αποτροπή νέου διχασμού και αδελφοκτόνου συγκρούσεως».

1967.Σε πενταετή φυλάκιση καταδικάστηκε από το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών ο Ευάγγελος Αβέρωφ με την αιτιολογία της «διοργανώσεως συγκεντρώσεως άνευ αδείας», αλλά του δόθηκε αμέσως χάρη με πρωτοβουλία της κυβέρνησης.

1968 . Ο πρώην πρωθυπουργός και ηγέτης της Ένωσης Κέντρου, Γεώργιος Παπανδρέου, με γραπτή του δήλωσή διαχώρισε την θέση του από το Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα και τη δράση του γιου του, Ανδρέα Παπανδρέου.

1969. Ο γιατρός Βασίλης Τσιρώνης  ο οποίος μαζί με την γυναίκα του και τα δύο τους παιδιά επέβαινε σε αεροπλάνο της Ολυμπιακής, που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα - Αγρίνιο - Ιωάννινα με 28 επιβαίνοντες, θέλοντας να εκφράσει τη διαμαρτυρία του για το δικτατορικό καθεστώς της Ελλάδας,  εξανάγκασε το πλήρωμα να προσγειωθεί στον Αυλώνα της Αλβανίας. Οι επιβάτες γύρισαν σώοι στην Ελλάδα, ενώ οι δράστες έμειναν στην Αλβανία.


1972. Στο Μαρόκο απέτυχε πραξικόπημα , κατά του βασιλιά Χασάν Β'.
Ο Υπουργός των εσωτερικών Μωχάμεντ Ουφκίρ αυτοκτόνησε.

1974. Στην Κύπρο , στον κεντρικό τομέα, της Λευκωσίας, η Τούρκικη Αεροπορία ξεκίνησε να βομβαρδίζει θέσεις γύρω από το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ στις 8:30 πμ. Οι Τούρκικες Δυνάμεις με την υποστήριξη τεθωρακισμένων και πυροβολικού πλησίασαν το στρατόπεδο στα 800 μέτρα. Στις13:00 το ελληνοκυπριακό πυροβολικό σταμάτησε να παρέχει υποστήριξη στις δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ.
Οι ελληνικές δυνάμεις τότε, υποχώρησαν και στις 13:30 το στρατόπεδο ήτανε σε τούρκικα χέρια. Η ΕΛΔΥΚ είχε χάσει 80 άντρες, 22 ήταν τραυματίες και 5 αγνοούνταν. Στον Δυτικό Τομέα, οι Ελληνοκυπριακές Δυνάμεις υποχώρησαν στην "Γραμμή Τρόοδους". Οι Τούρκικες Δυνάμεις προέλασαν και στις 12:30και κατέλαβαν την Μόρφου και τον Λιμνίτη .
Στις 18:00, εφαρμόστηκε εκεχειρία από τα Ηνωμένα Έθνη. Μια ώρα μετά την εκεχειρία επέστρεψε στην Ελλάδα, στο αεροδρόμιο της Ολυμπιακής ο Ανδρέας Παπανδρέου, και δήλωσε : «Μαζί θα αγωνιστούμε με ψηλό το φρόνημα και ακλόνητοι στην απόφαση να προασπίσουμε την Πατρίδα, τον Λαό, την Κληρονομιά μας. Ας ενωθούμε για να ξεπεράσουμε τη σκοτεινή αυτή ώρα με άθικτη την ακεραιότητα του Έθνους και την ευκαιρία να θέσουμε τα θεμέλια για μια γνήσια Δημοκρατική, Κυρίαρχη και Ανεξάρτητη Ελλάδα».

1983. Στις ΗΠΑ, ο Λευκός Οίκος παραδέχτηκες ότι, ο πρώην αξιωματικός της Γκεστάπο Κλάους Μπάρμπι, ο αποκαλούμενος και Χασάπης της Λυών, ήταν κατάσκοπος των Αμερικανών, που τον βοήθησαν να διαφύγει στη Βολιβία μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

1992. Στις εκ του  σύνεγγυς συνομιλίες για το Κυπριακό  η Τουρκοκυπριακή πλευρά αρνήθηκε , την επιστροφή της Μόρφου.

1993. 100 Βρετανοί βουλευτές όλων των παρατάξεων ζήτησαν από την κυβέρνησή τους να ασκήσει την επιρροή της για την παράδοση της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της. 

1996. Στο Παραλίμνι της Κύπρου έγινε η κηδεία του Πατριώτη  Σολωμού Σολωμού.

1999. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν έγινε πρωθυπουργός της Ρωσίας αφού έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης μετά από ψηφοφορία στην Κρατική Δούμα. Υπέρ ψήφισαν 233 .Κατά 84.  Δεκαεπτά μέλη της Δούμας απείχαν. Στο Λίβανο δολοφονήθηκε ο επικεφαλής της Χεζμπολάχ. 

2004. Στην αγορά του Λονδίνου, η τιμή του Brent ανέβηκε στα 44.11 δολάρια το βαρέλι. 

2010. Πέθανε από θερμοπληξία, στο «Γενικό Κρατικό» της Νίκαιας, ο Δημήτριος Ιωαννίδης. Η Κίνα ξεπέρασε την Ιαπωνία και εγινε η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη στον κόσμο, μετά τις ΗΠΑ.

Αυτή η ΑΓΕΛΗ έχει ΑΝΟ(Η)ΣΙΑ

15 Αυγούστου 1909: Το Κίνημα στο Γουδί

Η κυβέρνηση Δ. Ράλλη έχοντας πληροφορίες
περί επικείμενου πραξικοπήματος,
αποφάσισε τον Ιούνιο του 1909
κύμα μεταθέσεων, καθώς και
την παραπομπή 12 αξιωματικών
σε ανακριτικό συμβούλιο προς απόταξη.

Στις 14 Αυγούστου, με μια παράτολμη
ενέργειά του, ο νεαρός ανθυπολοχαγός τότε, Θεόδωρος Πάγκαλος απελευθέρωσε 
τους κρατουμένους αξιωματικούς Σάρρο και Ταμπακόπουλο, προκαλώντας την οργή του Δ. Ράλλη, που διέταξε επιφυλακή και δεκάδες συλλήψεων.

Τη νύχτα της 14ης /27 Αυγούστου προς την 15η/28 Αυγούστου, εκδηλώθηκε η ένοπλη στάση στο στρατόπεδο της φρουράς της Αθήνας,
στο Γουδί ,επικεφαλής της οποίας τέθηκε
ο συνταγματάρχης του πυροβολικού Νικόλαος Ζορμπάς.

Η εφημερίδα Χρόνος, δημοσίευσε  το πρωί της 15ης/28ης Αυγούστου το Μανιφέστο του Στρατιωτικού Συνδέσμου, που απαιτούσε, «πολιτική εξυγίανση», «στρατιωτική ανασυγκρότηση», «οικονομική ανασυγκρότηση», « εθνική εξύψωση της διοικήσεως», «γενναιοποίηση του εθνικού φρονήματος».

Η φαυλοκρατία κατέρρευσε, ο Δημήτριος Ράλλης παραιτήθηκε, ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης που   αποδέχτηκε τους όρους του Συνδέσμου σχημάτισε νέα μεταβατική κυβέρνηση.

Η Στοά, η αγγλοκρατία , η φεουδαρχία των κομματικών συμμοριών και των Αυλικών», απάντησαν με τον εκσυχρονιιστή και αγνώστου μητρός Λεφτεράκη, που τον ευλόγησαν ένας Παπάς , ένας μουσουλμάνος ιερέας , και ένας Εβραίος και του οποίου ο θετός πατέρας Μπενιζέλος ήταν Αρμένιος.

Έτσι πήγε στράφι η Επανάσταση στο Γουδί.
Τα γεγονότα της 15ης Αυγούστου θα τα βρείτε εδώ
http://ta-mavra-nea.blogspot.gr/2017/08/15.html

Η Ψωροελίτ, το 1955, δηλαδή ο Παπάγος και ο Καραμανλής πούλησαν την ΕΛΛΗ στους Τσιφούτηδες ως παλιοσίδερα.

Και φέτος. θα ρίξουν στεφάνια στον «υγρό τάφο» της «Ελλης», αλλά η «Έλλη», δεν είναι εκεί κάτω στα 47 μέτρα. Την έχουν πουλήσει για παλιοσίδερα. Το 1955. 
Επί κυβερνήσεως του μελλοθανάτου Παπάγου. Με απόφαση των συναρμόδιων Υπουργών, Οικονομικών, Λάμπρου Ευταξία, και Εμπορικής Ναυτιλίας Γεώργιου Βογιατζή και με την ανοχή του αρχηγού ΓΕΝ αντιναύαρχου Πύρρου Λάππα και του Υπουργού  Εθνικής Αμύνης Παναγιώτη Κανελλόπουλου, ένας εργολάβος εβραϊκής καταγωγής πήρε άδεια από το Κράτος για να εμπορευθεί το κουφάρι της ΕΛΛΗΣ που ήταν ο τάφος των 9 νεκρών ανδρών του πολεμικού Ναυτικού.
  Η επιχείρηση κράτησε ένα χρόνο. Συνεχίστηκε δηλαδή, επί της κυβερνήσεως Καραμανλή. 
Μην ψάχνεται για τις διαμαρτυρίες ΕΠΕΚ και Φιλελευθερων για την πώληση της ΕΛΛΗΣ το 1955-56. Δεν υπάρχουν. Ούτε η τότε Εξωκοινοβουλευτική ΕΔΑ είπε τίποτα. 
Το ψωροελλαδιστάν της ρεμούλας και της αρπαχτής σε όλο του το μεγαλείο! 

Έστω και τώρα, να δημοσιευτούν οι σχετικές αποφάσεις για να μάθει όλος ο ελληνικός λαός την αλήθεια.

Το Εύδρομο «ΕΛΛΗ» ανήμερα της 15ης Αυγούστου,  ήταν σημαιοστολισμένο
 και αγκυροβολημένο 500 μέτρα από τον λιμενοβραχίονα της Τήνου. 
Κατά τις 07.00 εμφανίστηκε ένα ιταλικό αναγνωριστικό αεροπλάνο το οποίο, αφού διέγραψε δύο κύκλους πάνω από το λιμάνι, αποχώρησε. 
Ο κυβερνήτης Αγ. Χατζόπουλος, διέταξε τη λήψη μέτρων ασφαλείας: Τήρηση στεγανών εν πλω, λέβητας
 σε πλήρη πίεση και τα αντιαεροπορικά πυροβόλα σε ετοιμότητα.

Στις 08.25 οι φωνές του αρχικελευστή Κατσαϊτη
 έσκισαν τον αέρα: «Τορπίλη δεξιά, τορπίλη δεξιά». 
Το ιταλικό υποβρύχιο «Ντελφίνο» είχε αποπλεύσει από το ναύσταθμο στο Παρθένι της Λέρου το βράδυ της 14ης Αυγούστου, με αποστολή να πλήξει εχθρικά πλοία στην Τήνο, και τη Σύρο και στη συνέχεια να αποκλείσει τη Διώρυγα της Κορίνθου.
Το υποβρύχιο  βρέθηκε τις πρωινές ώρες της 15ης Αυγούστου έξω από το λιμάνι της Τήνου «εν καταδύσει», με σκοπό να τορπιλίσει πλοία, που μετέφεραν προσκυνητές, αλλά που οι Ιταλοί τα θεωρούσαν "οπλιταγωγά".

Από το περισκόπιο του ιταλικού υποβρύχιου ο κυβερνήτης Τζουζέπε Αϊκάρντι αναγνώρισε το «εύδρομο» Ελλη και στις 8.25 π.μ., λίγη ώρα πριν από τη λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας κι ενώ στην παραλία υπήρχε πολύς κόσμος, το «Ντελφίνο» εξαπέλυσε τρεις τορπίλες.

Η μία  τορπίλη έπληξε καίρια την ΕΛΛΗ στο μηχανοστάσιο και τις δεξαμενές πετρελαίου. Η «ΕΛΛΗ» βυθίστηκε φλεγόμενη, στις 09:45΄ παίρνοντας μαζί της του 9 νεκρούς της. Οι 24 τραυματίες, παρελήφθησαν από δυο ψαράδικα.
Από την επίθεση του «Ντελφίνο» σκοτώθηκαν ένας υπαξιωματικός και οκτώ ναύτες του «Έλλη». 
Το ιταλικό υποβρύχιο «Ντελφίνο» εξαπέλυσε άλλες δύο τορπίλες, με στόχο τα επιβατηγά «Έλση» και «Έσπερος» που βρίσκονταν μέσα στο λιμάνι αλλά αστόχησαν και εξερράγησαν στη προκυμαία. Μία γυναίκα, που βρισκόταν στην παραλία, πέθανε από καρδιακή προσβολή μετά την έκρηξη της δεύτερη τορπίλης στην προκυμαία.
Μετά την εκτέλεση της αποστολής του, το «Ντελφίνο» απομακρύνθηκε πήγε στη Σύρο, αλλά , καθώς δεν υπήρχε κανένα πλοίο στο λιμάνι του νησιού, επέστρεψε εσπευσμένα στη Λέρο με διαταγή των ιταλικών αρχών.
Ο Μεταξάς μόλις  πληροφορήθηκε το γεγονός, διέταξε να γίνει η δοξολογία και η περιφορά της εικόνας κανονικά,  και απαγόρευσε την έκφραση της παραμικρής υπόνοιας σχετικά με την εθνικότητα του υποβρυχίου.
Ο Μεταξάς είχε ζητήσει στις 13 Αυγούστου 1940 μέσω του Γερμανού πρεσβευτή φον Έρμπαχ την μεσολάβηση της Γερμανίας για να ανακουφιστεί η Ελλάδα από τις ιταλικές προκλήσεις.

Ο φον Έρμπαχ μετέφερε τα όσα του είπε ο Μεταξάς στον Γκράτσι, ώστε να μάθει τις προθέσεις της Ιταλίας, ο δε Γκράτσι επιφυλασσόμενος να απαντήσει μέχρι να λάβει οδηγίες από την Ρώμη μετέδωσε τις πληροφορίες στο ιταλικό υπουργείο εξωτερικών, στον Τσιάνο.

Το ποιός διέταξε την αποστολή του «Ντελφίνο» και γιατί, δεν διασταυρώθηκε ποτέ. Ο πιο πιθανός , είναι ο πράκτωρ της SoE Τσιάνο ,επικαλούμενος τον πεθερό του.

ΥΓ. Το « Ντελφίνο» καθελκύστηκε στις 27 Απριλίου 1930 και ανέλαβε υπηρεσία 19 Ιουνίου 1931.Στις 23 Μαρτίου 1943 βυθίστηκε μια ώρα μετά τον απόπλου  από την βάση του στον Τάραντα , μετά από σύγκρουση με το σκάφος συνοδεία του. Χάθηκαν,  28 μέλη του  πληρώματος.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου

«Άρατε πύλας, και ταύτην υπερκοσμίως υποδέξασθε, την του αενάου φωτὸς Μητέρα». 

Η Κοίμηση της Θεοτόκου άρχισε να εορτάζεται το 460 , στο ναό που έκτισε στη Γεσθημανή , τόπο ταφής της θεομήτορος, κατά την παράδοση, ο Αυτοκράτορας Μαρκιανός. Ο Έλλην αυτοκράτορας Μαυρίκιος, καθόρισε με χρυσόβουλο την επιτέλεση της εορτής στις 15 Αυγούστου, σε όλη την Αυτοκρατορία.

Η 15η Αυγούστου στην Ιστορία

423 . Ο Φλάβιος Ονώριος, ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας της Δύσης, πέθανε στην Ραβέννα σε ηλικία 38 ετών, λόγω ενός οιδήματος, χωρίς να διορίσει διάδοχο του θρόνου.

636. Στη Συρία , άρχισε τα ξημερώματα η μάχη του ποταμού Ιερομύακα (Γιαρμούκ).. Η σύγκρουση κράτησε μέχρι το σούρουπο, Οι δυνάμεις των Βυζαντινών αριθμούσαν μαζί με τους συμμάχους περίπου 40.000 άνδρες με αρχιστράτηγο τους, τον βασιλιά της Αρμενίας, Βαχάν. Οι Άραβες, με διοικητή τον Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, αριθμούσαν περί τις 46.000 άντρες. Η μάχη διήρκεσε έξι ολόκληρες ημέρες.

718.  Λύση της Δεύτερης Πολιορκίας της Κωνσταντινουπόλεως από τους Άραβες. Ο στρατός του Λέοντα του  Ίσαυρου, με την  βοήθεια της Υπερμάχου Στρατηγού, επιτέθηκε στους πολιορκητές Άραβες και έλυσε την  πολιορκία. 
Το Βυζαντινό ναυτικό με υγρό πυρ κατέκαυσε τα αραβικά πλοία. Κατά των Αράβων, επιτέθηκαν και οι Βούλγαροι  που συμμάχησαν με τον Λέοντα. 

778. Η οπισθοφυλακή του Στρατού του Καρλομάγνου που επέστρεφε από τον πόλεμο μα τους Άραβες 

στην Ανδαλουσία κατεσφάγη στα «Δερβενάκια της Ναβάρας» το Πέρασμα Ρονσεβώ . 

Στη μάχη σκοτώθηκε και ο Ρολάνδος της Βρετάνης 

για τον οποίο γράφηκε το πρώτο φραγκικό μεσαιωνικό «έπος» , το Άσμα του Ρολάνδου.

797. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΣΤ’ τυφλώθηκε με εντολή της μητέρας του Ειρήνης της Αθηναίας στην αίθουσα της Πορφύρας, όπου γεννήθηκε. Η Ειρήνη Σαρανταπήχαινα, η Αθηναία, αφού εκθρόνισε το γιο της Κωνσταντίνο ΣΤ  στέφτηκε τελικά Βυζαντινή αυτοκράτειρα.

927. Οι Σαρακηνοί κατέλαβαν και κατέστρεψαν  τον Τάραντα, και πώλησαν ως σκλάβους όλους τους επιζώντες.  

1002. Οι Βούλγαροι υπό τον  Σαμουήλ κατέλαβαν  και λεηλάτησαν  την Αδριανούπολη,  σφάζοντας  χιλιάδες από τους κατοίκους της.  
   

1057.Ο βασιλιάς Μάκβεθ της Σκωτίας τραυματίστηκε βαριά στην μάχη του Λουμφάναν, και πέθανε μερικές μέρες αργότερα στην Σκον.Τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο θετός του γιος Λούλαχ της Σκωτίας.

1097. Οι Σταυροφόροι της Πρώτης Σταυροφορίας έφτασαν  στην Νίκαια, (Ικόνιο), όπου στρατοπέδευσαν  για μια εβδομάδα πριν από την επανέναρξη της πορείας  προς τους Αγίους Τόπους.

1118. Εξέπνευσε ο ασθενών Αλέξιος Α΄ Κομνηνός στο μοναστήρι των Μαγγάνων. Ηταν 62 ετών. Ο Ιωάννης Κομνηνός λίγες ώρες πριν πεθάνει ο Αλέξιος πήγε κρυφά μυστικά, στο μοναστήρι των Μαγγάνων, και πήρε το αυτοκρατορικό δαχτυλίδι από το χέρι του. Ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός ετάφη στη Μονή Παμμακάριστου στην Κωνσταντινούπολη.

1235. Ο Φρειδερίκος Β συγκάλεσε  το Ράιχσταγκ του  Μάιντς που επικύρωσε την  καθαίρεση του  πρωτότοκου γιου του Ερρίκου, από συμβασιλέα , και ο δευτερότοκος Κορράδος έγινε ΄ δούκας της Σουαβίας και εκλέχθηκε ως Κορράδος Δ΄ ως συμβασιλιάς της Γερμανίας. 

1248 .Τέθηκε ο  θεμέλιος λίθος του καθεδρικού ναού της Κολωνίας.
  

1261.  Ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος εισήλθε πανηγυρικά με την ευλογία της Υπερμάχου Στρατηγού στην απελευθερωμένη από τους Φράγκους Κωνσταντινούπολη και στέφθηκε  αυτοκράτορας στην Αγία Σοφία.

1271. Ο Φίλιππος ο Γ΄ ο Τολμηρός , στέφθηκε βασιλιάς της Γαλλίας στο Καθεδρικό Ναό της Ρεμς και για πρώτη φορά τέθηκε στο κεφάλι του, το ξίφος του Καρλομάγνου.

1309.Οι Ιππότες της Μάλτας, μετά από δύο χρόνια πολιορκίας, κατέκτησαν το νησί της Ρόδου.   

1327. Στη Ρωσία, ανήμερα της Παναγίας, ξέσπασε αυθόρμητα η εξέγερση των κατοίκων του Τβερ κατά των Τατάρων, της Χρυσής Ορδής. Ο εξάδελφος του Ουζμπέγκ χαν, Μπασκάκι Σεβκάλ, που είχε εγκατασταθεί στην πόλη, οι στρατιώτες του και οι Μογγόλοι έμποροι σκοτώθηκαν. Ο υποτελής των Τατάρων Αλεξάντρ Μιχαήλοβιτς του Τβερ δραπέτευσε στο Πσκοβ.

1328 .Οι Γκονζάγκα  ανέλαβαν την εξουσία στην πόλη της Μάντοβα.


 1461. Πτώση της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας.  Μετά από ένα μήνα πολιορκίας , τελευταίος αυτοκράτορας της Τραπεζούντας, ο άγιος Δαβίδ  Κομνηνόςμ συνθηκολόγησε με τον Μωάμεθ Β' Πορθητή ,  και παρελήφθη ως όμηρος από τους Τούρκους που τον κράτησαν μέχρι το 1463 που αποκεφαλίστηκε, στην Αδριανούπολη.    

1534. Ιδρύθηκε στο Παρίσι από τον Ιγνάτιο Λογιόλα η θρησκευτική Εταιρεία του Ιησού και το κοινόβιο της.    

 

1539. Ο βασιλιάς της Γαλλίας Φραγκίσκος Α΄, ο «Πατέρας και Αναστηλωτής των γραμμάτων» που ήταν σύγχρονος του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄ και του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Η΄  υπέγραψε στο κάστρο του Βιγιέρ-Κοτερέτ το διάταγμα που όριζε σαν επίσημη γλώσσα του Γαλλικού κράτους την γαλλική αντί της Λατινικής και οριζε ταυτόχρονα την καταγραφή από τους ιερείς των βαπτίσεων, των γάμων, των θανάτων, και των πατροτήτων.

Ήταν η πρώτη Ληξιαρχική Καταγραφή πληθυσμού στην Ευρωπαϊκή ιστορία.

1571. Οι ντόπιοι και οι Ενετοί απέκρουσαν την επίθεση του  Οθωμανικού στόλου για κατάληψη της νήσου Κόρσουλα στις Δαλματικές ακτές. Στις 15 Αυγούστου ξαφνική καταιγίδα ανάγκασε τα τουρκικά πλοία   να φύγουν.

1595. Ο Οθωμανικός στρατός κατέλαβε το Βουκουρέστι. Οι εκκλησίες μετατράπηκαν σε τζαμιά.

1684. Ο Λουδοβίκος ο ΙΔ , ο Λεοπόλδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ο Κάρολος Β της Ισπανίας υπέγραψαν στο μοναστήρι των Δομινικανών  στο Ρέγκενσμπουργκ, την εκεχειρία με την οποία έληξε ο πόλεμος τους 1683-1684.

1760.Ο  Φρειδερίκος της Πρωσίας, κατά τον τρίτο πόλεμο για τη Σιλεσία νίκησε τον στρατό των Αυστριακών , που είχαν 3000 νεκρούς, ενώ 4800 πιάστηκαν αιχμάλωτοι,  στη μάχη της Λένικα στην Πολωνία .
1717. Η Ρωσία, η Γαλλία και η Πρωσία υπέγραψαν  τη Συνθήκη του Άμστερνταμ.

1723. Εγκαίνια των Ανακτόρων του Πέτερχοφ , της θερινής κατοικίας των Ρώσων αυτοκρατόρων.

1792. Στη Γαλλική Επανάσταση ο Ροβεσπιέρος πρότεινε την ίδρυση Λαικού Δικαστηρίου και οι αποφάσεις καθώς και όλες οι επίσημες πράξεις να εκδίδονται  εν ονόματι  του Λαού και να εξαφανιστεί  το όνομα του βασιλιά. 

1799. Η Μάχη του Νόβι. Κατά τον πόλεμο του Β Συνασπισμού, ο Στρατάρχης Αλέξανδρος Σουβαρόφ και ο Μιχαήλ φον Μελάς, επικεφαλής 50.000 Ρώσων και Αυστριακών επιτέθηκαν στους Γάλλους Δημοκρατικούς στην Λιγγουρία 36 μίλια βόρεια της Γένοβας. Μετά από μια πολύωρη και αιματηρή μάχη, οι Αυστρο-Ρώσοι διέσπασαν τις γαλλικές γραμμές και οι Γάλλοι υποχώρησαν άτακτα. Οι Γάλλοι είχαν 11500 νεκρούς και οι Αυστρο-Ρώσοι 8000. οδήγησε τους εχθρούς τους σε άτακτη υποχώρηση. Ο Γάλλος στρατηγός Μπαρτελεμί Κατρίν Ζουμπέρ, έπεσε κατά την εκτέλεση του καθήκοντος. Ο Εμμανουέλ, μαρκήσιος του Γκρουσύ, που ήταν Μέραρχος παραδόθηκε. 

1801. Ο Ναπολέων Α΄ της Γαλλίας υπέγραψε το κονκορδάτο με την καθολική εκκλησία, στο  οποίο τονιζόταν  ότι «η καθολική, αποστολική και ρωμαϊκή θρησκεία είναι η θρησκεία της πλειονότητας των Γάλλων». Η συμφωνία παρέμεινε σε ισχύ μέχρι το 1905.

 1858. Θεμελιώθηκε  το Βουλευτήριο, (η Παλαιά Βουλή), που χτίστηκε  με σχέδιο του αρχιτέκτονα Φρανσουά Μπουλανζέ.

Ο Βασιλιάς Όθων   με το βασιλικό διάταγμα «περί συστάσεως των Ολυμπίων», θέσπισε γενικούς αθλητικούς διαγωνισμούς κάθε 4 χρόνια με την επωνυμία «Ολύμπια» , στο πλαίσιο των διεθνών εκθέσεων που θα γίνονταν στο Ζάππειο. Τον θεσμό αυτό τον χρηματοδοτούσε ο Ευάγγελος Ζάππας.  

1904. Το Ανταρτικό σώμα υπό τον Μακεδόνα οπλαρχηγό Παντελή Κόκκινο

εισήλθε στην Δυτική Μακεδονία για να δράσει κατά των βουλγάρων στην περιοχή Βογατσικού.

1909. Το Κίνημα  του «Στρατιωτικού Συνδέσμου», στο Γουδί. Δημοσιεύθηκε στις αθηναϊκές εφημερίδες η διακήρυξη του «Στρατιωτικού Συνδέσμου», 


1914. Εκδηλώθηκε η Αυστροουγγρική επίθεση κατά των Σέρβων .Άρχισε η εννεαήμερη μάχη του όρους Σερ,(100 χλμ από το Βελιγράδι ανάμεσα στο  στρατό του Βασιλείου της Σερβίας που νίκησε τον ισχυρό στρατό της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας. Στον τομέα του Σάμπατς και άρχισε η λεγόμενη μάχη του Γιάνταρ που κράτησε ως τις 20 Αυγούστου. και ολοκληρώθηκε με τη νίκη του σερβικού στρατού.  
1916. Η Γερμανία κήρυξε πόλεμο στη Ρουμανία. 

1918 . Οι Ηνωμένες Πολιτείες διέκοψαν τις διπλωματικές σχέσεις με τη Ρωσία, μετά την εγκαθίδρυση της κυβέρνησης των Μπολσεβίκων αλλά συνέχισαν τις τραπεζκες επαφές. 

1922. Στην Μικρά Ασία οι τούρκοι εξαπέλυσαν την επίθεσή τους στο Αφιόν Καραχισάρ. (15/28 Αυγούστου). 

1935. Η σβάστικα  έγινε  η σημαία της ναζιστικής Γερμανίας.

1940. Ο τορπιλισμός της Ελλης στην Τήνο. 

1944 .Στις 15 Αυγούστου του 1944, το ΚΚΕ (και το ΕΑΜ) ειδοποίησαν  τηλεγραφικά τους Συμμάχους ότι αποδέχονται τη  συμμετοχή τους στη κυβέρνηση εθνικής ενότητας έστω και με πρωθυπουργό τον Γ. Παπανδρέου. Στην Ήπειρο οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό Κεράσοβο Πωγωνίου και εκτέλεσαν
11 κατοίκους. Οι Σύμμαχοι αποβιβάστηκαν  στη Νότια Γαλλία, για την Επιχείρηση Άνβιλ.  
1945.  Ο αυτοκράτορας Χιροχίτο ανακοίνωσε την άνευ όρων παράδοση της Ιαπωνίας.
1946 .Στην Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΣΕ  ο Ζντάνοφ κήρυξε τον πόλεμο κατά του «προσκυνήματος προς τη Δύση.»

 1947. Διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Ινδίας. Νομισματική μεταρρύθμιση στη Ρουμανία. Σε περιορισμένα ποσά, ανάλογα με το επάγγελμα των κατόχων, η αλλαγή των χρημάτων έγινε σε αναλογία 20.000 παλαιών λέι για 1 νέο.

1949 .Εκλογές στις ζώνες Αμερικανικής Αγγλικής και Γαλλικής κατοχής για την εκλογή Βουλής της Δυτικής Γερμανίας. Οι Χριστιανοδημοκράτες  αναδειχθηκαν ως το ισχυρότερο κόμμα.

1954 . Ο Αλφρέδο Στρέσνερ κατέλαβε την εξουσία στην Παραγουάη.

1956.Απελευθέρωση από άνδρες της ΕΟΚΑ, από το Στρατιωτικό Νοσοκομείο Λευκωσίας του Αργύρη Καραδήμα, ενός εκ των συλληφθέντων και κρατουμένων μελών του πληρώματος του πλοιαρίου Άγ. Γεώργιος.

 1958.Ανακοίνωση του Μακμίλαν ότι από 1ης Οκτωβρίου θα εφαρμόσει το σχέδιό του για την Κύπρο. Ο Μακάριος το απέρριψε με επιστολή του προς τον κυβερνήτη Φουτ. 

 1960 .Η Δημοκρατία του Κονγκό (Μπραζαβίλ) κήρυξε  την ανεξαρτησία της από τη Γαλλία. 

1965 . Πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη συνάντηση Τσαουσέσκου-Ζίβκοφ.
1971. Ο Αμερικανός Πρόεδρος Νίξον ανακοίνωσε την εγκατάλειψη του κανόνα του Χρυσού.

1974. Αττίλας ΙΙ: Συνεχίστηκε  για δεύτερη ημέρα η προέλαση τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο. Το εφεδρικό τάγμα 341, ενισχυμένο με 3 τανκς Τ-34 προσπαθούσε να αμυνθεί δυτικά της Αμμοχώστου. Οι άλλες δυνάμεις υποχώρησαν στην Λάρνακα και στην "γραμμή Τρόοδους". Στις 14:00 οι ελληνοκύπριοι του  341  είδανε τα τουρκικά τεθωρακισμένα να πλησιάζουν, και αντιλαμβανόμενοι πως ήταν απομονωμένοι  υποχώρησαν στις 17:00. Τα πρώτα τούρκικα τανκ μπήκανε στην Αμμόχωστο στις 17:30. Ενωθήκανε με τον Τουρκοκυπριακό Θύλακα, αλλά δεν προχωρήσανε στις Ελληνοκυπριακές περιοχές. Στον δυτικό τομέα, οι τουρκικές δυνάμεις επιτεθήκαν στις Ελληνοκυπριακές στις 14:30. Προχωρήσανε 6 χιλιόμετρα προς τα δυτικά, και το βράδυ της 15ης προς 16ης Αυγούστου, διετάχθηκε η υποχώρηση των ελληνοκυπριακών δυνάμεων στην "γραμμή Τρόοδους". Στον Κεντρικό Τομέα της Λευκωσίας δεν υπήρχαν ιδιαίτερες συμπλοκές. . Ο Καραμανλής μίλησε τηλεφωνικά με τον Κίσινγκερ. Ίδια ημέρα ανακοινώθηκε  η επιστροφή του Ανδρέα Παπανδρέου για την επομένη. 

1975. Πραξικόπημα στο Μπαγκλαντές. Ο πρωθυπουργός Σεΐχης Ραχμάν, μαζί με την οικογένειά του, σκοτώθηκαν.


1980. Η Ελλάδα επανήλθε  στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ.  

1990. Φωτιά εκδηλώνεται στο Άγιον Όρος, η δεύτερη μέσα σε τρεις μήνες.

1992. Υπογράφηκε εκεχειρία  μεταξύ της Γεωργίας και της Αμπχαζίας.  

1994. Ύστερα από τέσσερις μήνες έντονων ανακρίσεων, πιέσεων και εκβιασμών, άρχισε  στα Τίρανα η δίκη παρωδία των πέντε Βορειοηπειρωτών της «Ομόνοιας», (Κυριακού, Μπεζιάνη, Παπαχρήστου, Σύρμου, Μάρτου), για τα γεγονότα της Επισκοπής.. Ο Ιλιαχ Ραμίρεζ Σάντσεζ, γνωστός ως Κάρλος ο Τσακάλι, μεταφέρθηκε στη Γαλλία. 

1995. Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος συλλειτούργησαν  στην Ίμβρο.

2001. Το κοινοβούλιο της πΓΔΜ ενέκρινε  την άφιξη 3.500 στρατιωτών  του ΝΑΤΟ για να αφοπλίσουν τους  Αλβανούς.

2004. Ο αείμνηστος πρόεδρος Ούγκο Τσάβες κέρδισε με το 58,25% το δημοψήφισμα για τη συνέχιση της προεδρικής του θητείας, έναντι του 41,74% υπέρ της αμερικανικής αντιπολίτευσης. Μόλις έγιναν γνωστά τα αποτελέσματα, υποστηρικτές του Τσάβες ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς. Το «όχι», (υπέρ της παραμονής του προέδρου) έλαβε  4.991.483 ψήφους, έναντι 3.576.517 για το «ναι» της αντιπολίτευσης. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Εθνικής Εκλογικής Επιτροπής, στις κάλπες προσήλθε άνω του 80% των ψηφοφόρων.

2008. Ο πρόεδρος της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι ανακοίνωσε  πως υπέγραψε συμφωνία εκεχειρίας για τερματισμό των εχθροπραξιών  στη Νότια Οσετία.
Οι ΗΠΑ ζητούν την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων από το γεωργιανό έδαφος

2010. Πραγματοποιήθηκε  στην Παναγία Σουμελά του Πόντου Θεία Λειτουργία χοροστατούντος του Βωθρολυμαίου

Στις 14 Αυγούστου 1954, η Ιντέλιζενς Σέρβις φρόντισε να περάσει στο ΠΑΝΘΕΟΝ ο πράκτωρ Πλουμπίδης

Το μεσημέρι της 25 Νοεμβρίου 1952, πέντε μήνες μετά την εκτέλεση του Μπελογιάννη , ανακοινώθηκε από τον υπουργό Εσωτερικών Παυσανία Λυκουρέζο η δήθεν σύλληψη του καταζητούμενου Νίκου Πλουμπίδη. 
 Όπως είπε, η σύλληψη έγινε στις 2.45' π.μ. από ομάδα αστυνομικών, με επικεφαλής τον Θεόδωρο Ρακιντζή.
 Ο Πλουμπίδης όπως είπε ο υπουργός ήταν βαριά άρρωστος από φυματίωση και νεφρίτιδα, και μεταφέρθηκε στο σανατόριο «Σωτηρία».
 Δηλαδή, αντί να πάρουν το 166 , το πρώτων Βοηθειών, κάλεσαν περιπολικό της Ασφάλειας που τον μετέφερε στη Σωτηρία, όπου βρισκόταν και πριν την Πόλεμο και καθοδηγούσε από εκεί το Κόμμα σε συνεργασία με τον παπα-Δημήτρη Μπάλφουρ. 

 Ο Πλουμπίδης έγινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ με «Κοπτάτσια» τον Απρίλιο του 1938 και μαζί με τον Γιώργη Σιάντο ανέλαβαν την καθοδήγηση. Αυτός ήταν ο αρχηγός, όσο ο Νίκος ήταν στην Κέρκυρα και μετά στο Νταχάου. 
 Ο Πλουμπίδης διέγραψε τα ηγετικά στελέχη του κόμματος Π. Δαμασκόπουλο, Σ. Σκλάβαινα, Μ. Μανωλέα που είχαν υπογράψει δήλωση μετανοίας.
 Στις 22 Μαΐου 1939, ο Μανιαδάκης συνέλαβε τον Πλουμπίδη στο Κουκάκι, αλλά, με παρέμβαση του Μπάλφουρ, αντί να μεταφερθεί στην Ακροναυπλία και την Κέρκυρα, επειδή έπασχε από φυματίωση μεταφέρθηκε στο σανατόριο «Σωτηρία» στην πτέρυγα πολιτικών κρατουμένων.
 Τον Νοέμβριο του 1939 η Ασφάλεια πέτυχε τη σύλληψη του Σιάντου, ο οποίος μεταφέρθηκε στις φυλακές της Κέρκυρας στην Ακτίνα Θ', μαζί με το Ζαχαριάδη. Έτσι , μόνος καθοδηγητής ήταν ο Πλουμπίδης, τον οποίο ο Ζαχαριάδης υποπτεύτηκε ως πράκτορα της Ιντέλιτζεντ Σέρβις και κατήγγειλε, τη λεγόμενη Παλιά Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ (ΠΚΕ) την οποία καθοδηγούσε Πλουμπίδης και στης οποίας τον Ριζοσπάστη αρθρογραφούσε μέσα από την Σωτηρία. 

 Προσωπικός του νοσοκόμος και έμπιστος διαγγελέας του, ήταν ο «Μπάρμπας» ο Γιώργος Καζιάνης, ο μετέπειτα στρατοπεδάρχης του Ασύλου της Κοκκινιάς, με το επαναστατικό ψευδώνυμο, «Μπάρμπας». Ο Πλουμπίδης οργάνωσε το ΕΑΜ από τη Σωτηρία, και έφερε σε επαφή τον Τζίμα με τον «Οδυσσεα», τον Γεράσιμο Αλεξάτο, (πράκτορα τω Άγγλων από το 1938), που παρέδωσε τις πρώτες 10000 χρυσές λίρες και τους ασυρμάτους στο Κόμμα για επικοινωνία με το Κάιρο.
 Ο Πλουμπίδης, έδωσε την εντολή για την χρηματοδότηση της μεταγωγής του Σιάντου Και την απελευθέρωση του. Για ένα μικρό διάστημα μεταφέρθηκε από την αστυνομία της κατοχής στις φυλακές της Τρίπολης από όπου τον απελευθέρωσαν οι λίρες του ΚΚΕ στις 26 Φεβρουαρίου 1942. 
Έκτατε έμεινε στην Αθήνα ως ο κύριος καθοδηγητής και όχι ο Ιωαννίδης ή ο Σιάντος. Αυτός, δημιούργησε και την ΟΠΛΑ και έδωσε τη διαταγή να παρακολουθείται κάθε αντικομμουνιστική πράξη, κουβέντα, ή σχόλιο εναντίον του ΕΑΜ και να γίνουν λίστες όλων των αντιφρονούντων, των «αντιδραστικών» , που είχαν συγγενείς στρατιωτικούς, αστυνομικούς, και αντάρτες Εθνικών οργανώσεων, οι οποίοι έπρεπε να ΠΕΘΑΝΟΥΝ, για να έρθει ο σοσιαλισμός της θαλασσοκράτειρας. Ο Άγιος Πλουμπίδης ήταν ο υπεύθυνος για τις σφαγές της ΟΠΛΑ στο Περιστέρι, στο Άσυλο Κοκκινιάς, στα Τουρκοβούνια, τα διυλιστήρια της Ούλεν, την Κυψέλη, τοΔρουγούτι, τον Υμηττός, τη Καισαριανή, το Βύρωνας, το Μπαρουτάδικο, τα Λατομεία Κοπανά.... Αυτός ήταν πίσω από τις «υπερβασίες».

 Όταν τελείωσε ο Συμμοριτοπόλεμος τέθηκε επικεφαλής της παράνομης κομματικής οργάνωσης εσωτερικού, φροντίζοντας και την έκδοση της εφημερίδας «Δημοκρατικός» που αποτελούσε και το νόμιμο προσωπείο του παράνομου ΚΚΕ, και διεύθυνε ο Διονύσης Χριστάκος. Αρθογράφος ήταν ο Μιχάλης Κύρκος πατέρας του Λεωνίδα Κύρκου. 

Ο Πλουμπίδης κατέδωσε τον Μπελογιάννη του οποίου η αποστολή ήταν να αφαιρέσει τον έλεγχο των Κομμουνιστών από τον Πλουμπίδη. 

Η απόφαση να βγει στην επιφάνεια ελήφθη επειδή ήταν μελλοθάνατος με στόχο να αγιοποιηθεί και να εξαγνιστεί. Και αυτό το έργο ανέλαβε το κλιμάκιο της Ιντέλιτζενς Σέρβις. 

 Στις 27 Νοεμβρίου 1952 από το ραδιοσταθμό της Ελεύθερης Ελλάδας, μεταδόθηκε ότι «ο ο Πλουμπίδης είναι από 27ετίας πράκτορας της Ασφάλειας. (Από το 1925). 
Στη χιτλερική κατοχή και την περίοδο της αμερικανοκρατίας, ο προβοκάτορας Πλουμπίδης έκανε μεγάλη ζημιά στο λαϊκό κίνημα και το λαό μας. Ο Πλουμπίδης είναι βαμμένος θανάσιμος εχθρός του λαού. 
Τα στοιχεία που αφορούν τη χαφιέδικη πρακτορική δράση του θα δημοσιευτούν την κατάλληλη ώρα». Παράλληλα με αυτή την ανακοίνωση, η Ελεύθερη Ελλάδα μετέδωσε την ίδια ημέρα; ότι καθαιρέθηκε από μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ ο Γιάννης Ιωαννίδης.

 Ο Ζαχαριάδης που οι απολογητές του χαφιεδοσοσιαλισμού των κατηγορούν για όλα, είπε ότι ο Πλουμπίδης «έκανε μεγάλη ζημιά στο λαϊκό κίνημα και το λαό μας» και ότι «ο Πλουμπίδης είναι βαμμένος θανάσιμος εχθρός του λαού». Ο Ζαχαριάδης που γνώριζε πόσο ηλίθιοι ήταν οι οπαδοί του δεν τους ζάλισε εξηγώντας ότι ο ετοιμοθάνατος Πλουμπίδης εκτελέστηκε για να γίνει «ήρωας» και τους είπε από την Γων΄λη της Αλήθειας . «ότι ο Πλουμπίδης δεν πέθανε, αλλά μεταφέρθηκε στην Αμερική, όπου γεμίζει τις μέρες και τις τσέπες του με το πικρό αντίτιμο της προδοσίας».

 Στις 14 Αυγούστου 1954, η Ιντέλιζενς Σέρβις φρόντισε να περάσει στο ΠΑΝΘΕΟΝ ο πράκτωρ Πλουμπίδης. Η εκτέλεση του, έγινε λίγο πριν πεθάνει από την φυματίωση για να μπορεί ο κάθε ηλίθιος σήμερα να αποκαλεί τον χαφιέ «αγωνιστή» και να τον τιμά επειδή πάθανε τραγουδώντας την Διεθνή.
 Ο πράκτωρ Πλουμπίδης είναι μοναδικός «χτικιάρης» επαναστάτης, που έζησε επτά χρόνια στην «Παρανομία» συντηρούμενος με συγκεκριμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα, που η Ασφάλεια εάν ήθελε θα τα είχε ακολουθήσει μέχρι τη Γιάφκα του. Αλλά, δεν ήθελε. 

 Σπύρος Χατζάρας

14 Αυγούστου 1949. Οι Κομμουνιστές ανενόχλητοι εγκατέλειψαν την Πρέσπα και διέφυγαν στην Αλβανία

Ο ΠΑΠΑΓΟΣ Ο ΒΕΝΤΗΡΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΑΦΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΝΑ ΔΙΑΦΥΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

Οι Ψαράδες η πρωτεύουσα του ΚΚΕ στο «Βουνό» όπου υπογράφηκε και η ΝΑΤΟϊκή Κόκκινη Συμφωνία των Συντρόφων Κοτζιά και Ζάεφ 


 του Σπύρου Χατζάρα

Η πρωτεύουσα της «Ελεύθερης Ελλάδας», δεν ήταν στο «Βουνό» αλλά στους Ψαράδες της Πρέσπας, όπου οι σύντροφοι Κοτζιάς και ο Ντιμιτρόφ υπέγραψαν την «Κόκκινη» Συμφωνία.

 Εκεί έμενε ο Ζαχαριάδης με τη Ρούλα, και έτρωγαν φρέσκο ψαράκι.
 Όλα τα ανώτερα Κομματικά όργανα συνεδρίαζαν τότε στην εκκλησία των Ψαράδων, από όπου, επικοινωνούσαν με τη Γιουγκοσλαβία με βάρκες.

 Η κύρια γραμμή ανεφοδιασμού, ήταν από την Αλβανία, μέσα από την χερσόνησο του ΠΥΞΟΥ, από τον παλιό δρόμο των Καραβανιών , που ξεκινά από την νοτιοανατολική ακτή της Μικρής Πρέσπας στο χωριό Μικρολίμνη, και περνάει από τους Ψαράδες και καταλήγει στο εγκαταλελειμμένο σήμερα χωριό Κρανιά, και που τον 19ο αιώνα συνέδεε τα Μπίτολα (Μοναστήρι) με την Κορυτσά. 

Το δρόμο αυτό, τον ξανάνοιξαν οι Ιταλοί κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, το 1916, για να ενώσουν την επάνω Πρέσπα με την Κορυτσά. Ο δρόμος που υπάρχει και σήμερα και τον ακολουθούν οι τουρίστες είχε γίνει βατός για αυτοκίνητα από τους αλβανούς και τους κομμουνιστές. 

Για το λόγο αυτό το σχέδιο επιχειρήσεων προέβλεπε μια «τολμηρά και ταχεία ώθηση δυνάμεων προς αυχένα ΠΡΕΒΟΛ- Λαιμόν ΠΡΕΣΠΩΝ και προς ΒΑΡΜΠΑΝ— ΒΑΤΟΧΩΡΙ, προς αποκοπή των οδών διαφυγής» των Κ/Σ προς την ΑΛΒΑΝΙΑ. 

Το σχέδιο επιχειρήσεων προέβλεπε την «διαπεραίωση δύναμης στην χερσόνησο ΠΥΞΟΥ προς εκκαθάρισιν ταύτης». 

Το βράδυ της 11/12 Αυγούστου τα τμήματα του ΔΣΕ αποχώρησαν από το Λέσιτς και το πρωί της 12ης, οι ΛΟΚατζήδες ανέβηκαν στο ύψωμα μαζί με λόχο του 513 Τάγματος Πεζικού.
 Ήδη είχε αρχίσει η εκκένωση. Από τον Άγιο Γερμανό έφυγαν στις 12 Αυγούστου. 

Ο «στρατηγός» Γούσιας και ο Κομισάριος του Πολέμου «στρατηγός» Μπαρτζιώτας την κοπάνησαν από το ύψωμα ΛΟΚΜΑ, όπου ήταν το Γενικό Στρατηγείο, το βράδυ της 12ης Αυγούστου. Όταν οι ΛΟΚατζήδες εξόρμησαν τα μεσάνυχτα για να καταλάβουν το ΛΟΚΜΑ, οι «σύντροφοι «πήγαιναν ήδη για την Αλβανία και εκείνοι που έμειναν για οπισθοφυλακή κράτησαν τις θέσεις τους.

 Ο Ζαχαριάδης ο πρόεδρος του «Πολεμικού Συμβουλίου , πέρασε στην Αλβανία στις 13 Αυγούστου, μαζί με τους Γούσια, Μπαρτζιώτα, Γ. Ιωαννίδη, Δ. Βλαντά, Κ. Καραγιώργη, Γ. Ερυθριάδη (Πετρή), Κ. Κολιγιάννη , Στ. Γκιουζέλη και τους υπουργούς της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης. 

Και μετά, συνεδρίασαν στην Κορυτσά στις 20 Αυγούστου, έβγαλαν συμπεράσματα και έβαλαν τους ηλιθίους της Κόκκινης Φυλής να πολεμήσουν και για το Γράμμο.

 Ο Θ.Τσακωλώτος , ως διοικητής του Β.Σώματος Στρατού ζητούσε εναγωνίως την κατάληψη του Λαιμού και αποκοπή της διαφυγής των Κομμουνιστών προς Αλβανία.

 Ο Παπάγος , απάντησε και με την διαταγή (ΑΙΙ. 231486]4009]39) προς τον Βεντήρη στις 15.00 ανέφερε: «Εκμετάλλευση επιτυχίας ιδία επί κατευθύνσεως κυρίας προσπαθείας εξελίσσεται με άπαράδεκτον βραδύτατον ρυθμόν. Λάβετε σύντομα μέτρα διά καταδίωξιν εχθρού πρός γενικάς κατευθύνσεις ΒΑΡΜΠΑ — ΜΟΣΧΟΧΩΡΙ και ΛΑΙΜΟΝ και άποκοπήν διαφυγής». Αρχιστράτηγος Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. 

Όπως λέει η έκθεση του Βεντήρη , μετά το τέλος των επιχειρήσεων , «Η Κίνηση των Αρμάτων προς ΚΡΥΣΤΑΛΟΠΗΠΗ και ΛΑΙΜΟ κατέστη αδύνατος πέραν ΒΑΊΌΧΩΡΙΟΥ και αύχένος ΠΡΕΒΟΛ λόγφ καταστροφής των οδών και σημειωθείσης επιβραδύνσεως κατά την άρσιν ναρκοπεδίων επί των δρομολογίων».

 Ο Βεντήρης απάντησε στην έκθεσή τοπυ και στον Τσακαλώτο, σημειώνοντας ότι, «Την 13-8-49 τό Β' Σ.Σ. δια του ύπ' αριθ. 132|2Γ σήματος του ανέφερε εις Άρχιστράτηγον οτι παρακωλύεται η διοίκησις εις τους Σ.Δ. των Μ. Μονάδων εκ της επισκέψεως και επεμβάσεως κατά την μάχην διαφόρων αξιωματικών των συμμαχ. αποστολών, ζητεί δε την επεμβασίν του».

 Ο Τσακαλώτος,  με τον πιο διπλωματικό τρόπο έλεγε στον Παπάγο , ότι οι Συμμαχικοί Σύνδεσμοι δεν επέτρεπαν στους διοικητές να καταλάβουν τον αυχένα του Λαιμού. 

Για την κατάληψη της χερσονήσου του ΠΥΞΟΥ, εκτός της κίνησης από ΛΑΙΜΟ, είχε προβλεφθεί με τη βασική διαταγή επιχειρήσεων, αποβατική ενέργεια στο νότιο τμήμα της από την περιοχή ΜΙΚΡΟΛΙΜΝΗΣ. Προκειμένου να εκτελεσθεί άμεση απόβαση από τις 12 Αυγούστου , ακολουθούσαν τις Μοίρες της ΙΙΙης Μεραρχίας καταδρομών μονάδες πλωτών μέσων του Μηχανικού, μαζί με το απαραίτητο τεχνικό προσωπικό. 

Η 3η Μεραρχία βρισκόταν όμως υπό την άμεση διοίκηση των Αμερικανών. 

Σύμφωνα με την έκθεση του Βεντήρη, το Β'. Σ. Σ. «διέταξε την κατάληψιν χερσονήσου ΠΥΞΟΥ εκτός τής κινήσεως δια ΛΑΙΜΟΥ ως είχε προβλεφθή δια τής βασικής διαταγής επιχειρήσεων με αποβατική ενέργεια εις τό νότιον τμήμα της περιοχής ΜΙΚΡΟΛΙΜΝΗΣ— ΚΡΑΝΙΑΣ. Δια τήν άμεσον άπόβασιν, ήτις θά έλάμβανεν χώραν ευθύς ώς τα τμήματα ήγοντο εις περιοχήν ΜΙΚΡΟΛΙΜΝΗΣ — ΚΡΑΝΙΑΣ, τα πλωτά μέσα και τό απαιτούμενο» τεχνικόν προσοιπικόν ήκολούθουν από τής 12ης Αύγουστου τά προς τήν κατεύθυνσιν ταύτην κινούμενα τμήματα τής Μεραρχίας Καταδρομών. Πλήν τών τμημάτων Καταδρομών προωθήθη προς τον σκοπόν τούτον και Τάγμα τής 35 Ταξιαρχίας της Χ Μεραρχίας, ώς προεβλέπετο εις τήν διαταγήν επιχειρήσεων». 

Διαβάστε προς περιγράφει την αποτυχία συλλήψεως των κομμουνιστών ο Βεντήρης: «Κατά την 14ην Αυγούστου η κίνησις προς Χερσόνησον ανεκόπη λόγω ισχυράς οργανώσεως ΛΑΙΜΟΥ και καταστροφής των γεφυρών επί του ΛΑΙΜΟΥ υπό των ΚΣ. Η στενότης του ΛΑΙΜΟΥ, το φύσει απρόσιτον έδαφος αμέσως δυτικώς ΛΑΙΜΟΥ και ισχυραί οργανώσεις και αντιστάσεις δεν επέτρεψαν την έκμετάλλευσιν πρός Χερσόνησον εντός τής 14ης. Επιπροσθέτως ή μή στενή συνεργασία του πεζικού μετά των αρμάτων δεν επέτρεψε την άμεσον εκμετάλλευσιν της εξουδετερώσεως των εχθρικών αντιστάσεων διά των πυρών αρμάτων και την άμεσο διαπεραίωσιν του πεζικού διά της εις καλήν κατάστασιν ευρισκομένης γέφυρας. Επίσης ή διαταχθείσα διά νύκτα 14/15 άπόβασις ελλείψει επαρκούς χρόνου δια την προπαρασκευήν, δέν κατέστη δυνατή κατά τήν νύκτα ταύτην είς περιοχήν ΑΓΚΑΘΩΤΟΥ.Αύτη συνετελέσθη κατά τήν νύκτα της 15/16. Η διά ΛΑΙΜΟΥ διαπεραίωσις δυνάμεων της 32 Ταξιαρχίας επί Χερσονήσου ΙΙΥΞΟΥ ήρξατο την πρωΐαν της 15ης τη υποστηρίξει Αρμάτων, Αεροπορίας και Πυρ]κού. Την 1800 ώραν τά ήμέτερα τμήματα κατώρθωσαν νά δημιουργήσωσι επί ΜΠΑΜΠΑ τό πρώτον προγεφύρωμα και εκείθεν ήχθησαν περί την 2030 ώραν επί τής γραμμής ΝΤΕΒΑΝ. Ή άπόβασις έγένετο τήν νύκτα τής 15]16 Αύγουστου εκ ΜΙΚΡΟΛΙΜΝΗΣ από 2000 ώρας είς περιοχήν ΑΓΚΑΘΩΤΟΥ, όπου τά ήμέτερα τμήματα συνήντησαν μικροομάδα ΚΣ. διασκορπισθείσαν».

 Αυτά έγραψε ο «σύντροφος» Βεντήρης για να καλύψει τις αργοπορίες και τις «δυσκοιλιότητες». 
Αλλά και την ανατιναγμένη γέφυρα που όμως , «ήταν σε καλή κατάσταση». 
Αν και η... επιδίωξη της Μεραρχίας ήταν να γίνει η απόβαση τη νύκτα 14/15 Αυγούστου, αυτό «δεν κατέστη δυνατό», «λόγω ανεπαρκούς χρόνου προπαρασκευής». Οι καταδρομείς δεν ήταν εξοικειωμένοι με το αντικείμενο και έπρεπε να γίνει εκπαίδευση και… δοκιμές. Η απόβαση έγινε την επόμενη νύκτα 15/16 Αυγούστου, όταν είχαν φύγει όλοι οι «ένοικοι» από τους Ψαράδες, απάγοντας και τους 250 κατοίκου που είχε το χωριό.

 Από την περιοχή του ΛΑΙΜΟΥ, οι χερσαίες δυνάμεις του Εθνικού Στρατού σταμάτησαν την κίνηση, «λόγω των ναρκοπεδίων και των καταστροφών» που είχε οργανώσει ο ΔΣΕ. Από το πρωί της 15 Αυγούστου άρχισε η διέλευση δυνάμεων και μέσα από το ΛΑΙΜΟ. Έτσι μπόρεσαν οι Κομμουνιστές να εκκενώνουν την «πρωτεύουσα» τους στις Πρέσπες. 

Το πλέον αποκαλυπτικό της «εκθέσεως Βεντήρη» είναι ότι «η διαπεραίωσις δυνάμεων της 32ας Ταξιαρχίας επί Χερσονήσου ΙΙΥΞΟΥ ήρξατο την πρωΐαν της 15ης τη υποστηρίξει Αρμάτων, Αεροπορίας και Πυρ]κού».

 Η αεροπορία και το πυροβολικό, γιατί δεν μπορούσαν να σφυροκοπούν την οδοό διαφυγής των κομμουνιστών στις 12, 13, και 14 Αυγούστου;
 Για τον ίδιο λόγο που η πολεμική αεροπορία δεν βομβάρδισε ποτέ πέραν του Αγίου Γερμανού. 
Ούτε οι Ψαράδες, ούτε το Βροντερό, ούτε η Πύλη βομβαρδίστηκαν ποτέ. 

Και ο Παπάγος, απάντησε στον Τσακαλώτο με «οδηγίες» στις 16 Αυγούστου, αφού είχε πετάξει το «πουλάκι».: «4. Οί Αρχηγοί τών Συμμαχ. Στρατ. Αποστολών, πρός ους κοινοποιείται ή παροϋοα παρακαλούνται όπως υπό τό πνεύμα τούτο της μη απασχολήσεως των διοικήσεων εκδώσουν τάς διαταγάς των διά τας επισκέψεις των άξ]κών τών αποστολών. Αρχιστράτηγος Α. ΠΑΠΑΓΟΣ¨». 

Το Σήμα του Β ΣΣ και η απάντηση του Παπάγου στις 16 Αυγούστους εξηγεί πλήρως, το «Ποιος» και «το Τι» , και απομένει αναπάντητο 70 χρόνια μετά, το «Γιατί». 

Βέβαια , ο «σύντροφος» Κωνσταντίνος Βεντήρης, με πρόσκληση της SoE, πήγε με καΐκι στην Αγριλέα Τουρκίας ,΄από εκεί σιδηροδρομικώς στην Άγκυρα και αεροπορικώς μέσω Αδάνων στη Βηρυτό όπου συμμετείχε στο Συνέδριο του Λιβάνου. Και ο Παπάγος τον τοποθέτησε Διοικητή Στρατιάς Γράμμου – Βίτσι, ως έμπιστο των Συμμάχων.

Για αυτό ο Βεντήρης προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. και στο τέλος κατέληξε, ότι «ήταν πήχτρα σκοτάδι» αλλά «μας στράβωνε και ο ήλιος».

 Η ουσία είναι ότι, ενώ σχεδίασαν «τολμηρά ενέργεια» για να συλληφθούν οι «σύντροφοι», μετά την «απασχόληση των διοικητών» υπό των «επισκεπτών», όλοι είχαν δυσκολίες και έλλειψη συντονισμού και το πουλάκι πέταξε. 

Γιατί οι αμερικανοί και οι Άγγλοι θέλησαν την διαφυγή της ηγεσίας των Κ/Σ στην Αλβανία παραμένει αναπάντητο. 

Στις 28 Αυγούστου ο Ζαχαριάδης έδωσε τη διαταγή για γενική υποχώρηση του ΔΣΕ στην Αλβανία .και κατέβηκε από την Κορυτσά στην Ερσέκα, για να τον βλέπουν οι υποχωρούντες ηλίθιοι και να νομίζουν ότι ήταν μαζί τους στο Γράμμο.

Η Συμφωνία Αμοιβαίου συμφέροντος του ΜΠΡΑΒΟΚΟΥΛΙ

Ο ανακριτής του Ρακόφσκι το 1938 τον ρώτησε :«Τι εγγύηση μας δίνουν, ανεξάρτητα από το αν υπογραφεί το σύμφωνο ή όχι, και ανεξάρτητα από την τύχη της Πολωνίας, ότι ο Χίτλερ δεν θα επιτεθεί στην ΕΣΣΔ;»
Και Ρακόφσκι απάντησε: «εγγύηση δεν μπορεί να δοθεί… Τέτοιες συμφωνίες, όπως η συμφωνία του Λένιν, με το Γερμανικό Γενικό Επιτελείο, και η συμφωνία του Τρότσκι με ΑΥΤΟΥΣ , υλοποιούνται χωρίς να έχουν υπογραφεί. Δεν υπάρχουν γραπτά ντοκουμέντα. Η μόνη εγγύηση, για την υλοποίηση της συμφωνίας, βρίσκεται στο αμοιβαίο συμφέρον. Η Εγγύηση, ανεξάρτητα από τη σημασία και το ειδικό το βάρος της συμφωνίας, είναι, ότι η εφαρμογή της ,είναι επωφελής για τις δύο πλευρές». 

Το ΜΠΡΑΒΟΚΟΥΛΙ δεν υπέγραψε το «συμβόλαιο» αλλά αυτό ισχύει. Τον έκαναν αρχηγό της Νεας Δημοκρατίας και πρωθυπουργό με την υποχρέωση να λύσει την Ελληνοτουρκική διαφορά. Την ίδια υποχρέωση είχαν και τα άλλα «δικά τους» παιδιά, των ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΩΝ. Ο Σημίτης Αβρούρι, ο Τζέφρι Παπαεβραίου, ο εγγονός της Ιουδαίας Φον Αντωνάκης, και ο Τσιπρόφσκι. 
 Όλοι έκαναν βήματα προς την «σωστή» κατεύθυνση αλλά δεν τα κατάφεραν και η «συμφωνία» ,έπαψε να είναι «επωφελής για τις δύο πλευρές».
 Τώρα είναι μοναδική ευκαιρία, λόγω Κορωνοϊού οι «μασκοφορεμένοι» να μην πάρου χαμπάρι την έκταση της Προδοσίας. 
Ήδη οι Λαγοί τρέχουν στα.... «παράθυρα».

Πράκτορες και προδότες παντού

14 Αυγούστου.  Η δίδυμη προδοσία της Μικράς Ασίας και της Κύπρου

Στις 7 Αυγούστου του 480 π.Χ, ο Εφιάλτης εμφανίστηκε στο στρατόπεδο των Περσών στις Θερμοπύλες.
 Τα χαράματα της 14ης/27ης Αυγούστου 1922 ,ο Κεμάλ καθοδηγούμενος από το Λονδίνο έκανε την τελική του επίθεση εναντίον των Ελληνικών Δυνάμεων, στο μέτωπο του Αφιόν Καραχισάρ, που το υπεράσπιζαν 5 ελληνικές μεραρχίες που τις διοικούσε ο κληρονομικός πράκτορας των Άγγλων Νικόλαος Τρικούπης. 
Από το σκυλόσογο των Τρικούπηδων, από το Μεσολόγγι. Ο Τρικούπης «αιφνιδιάστηκε», όπως και ο Φον Πάουλους στο Στάλινγκραντ, και άφησε να τον περικυκλώσουν . Το μεσημέρι της 14ης/27ης Αυγούστου ο διοικητής του Α’ ΣΣ υποστράτηγος Τρικούπης εξέδωσε τη διαταγή άμεσης απαγκίστρωσης. 
Η εκκένωση του Αφιόν, ήταν μια κόλαση, αφού έγινε υπό καθεστώς απόλυτου πανικού. Ο Τρικούπης έχασε και τον ασύρματο του. Τρείς ημέρες μετά στις 17/30 Αυγούστου δόθηκε η Μάχη του Αλή Βεράν. Στις 24 Αυγούστου/6 Σεπτεμβρίου αναχώρησε και το τελευταίο ελληνικό στρατιωτικό τμήμα από τη Σμύρνη. 
Στις 7 το βράδυ της 26ης Αυγούστου/8ης Σεπτεμβρίου 1922, ο Αρμοστής και άγγλος πράκτορας, Αριστείδης Στεργιάδης, επιβιβάστηκε στη Σμύρνη στο αγγλικό θωρηκτό «Iron Duke», («Σιδερένιος Δούκας») που τον μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Η αποστολή του είχε λήξη με επιτυχία. Πέντε ημέρες μετά την 1η/14η Σεπτεμβρίου μπήκαν οι Τσέτες στην Σμύρνη. 
 Το 1927, ο προδότης Τρικούπης , με την κυβέρνηση του άλλου κληρονομικού ρουφιάνου των Άγγλων, του Αλέξανδρου Ζαΐμη, και με υπουργό Στρατιωτικών τον Αλέξανδρο Μαζαράκη, ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία και προάχθηκε σε αντιστράτηγο. Κατά το διάστημα 1928-1930 διετέλεσε και Νομάρχης Αττικοβοιωτίας. Ο ψυχοπαθής Χατζηανέστης εκτελέστηκε.
Ο προδότης Τρικούπης αντίθετα πήρε προαγωγή. Τιμήθηκε με πολλά ελληνικά ανώτατα παράσημα. Σύζυγός του ήταν η Ελένη, το γένος Κορδέλλα.

Στις 3.30 το πρωί της 14ης Αυγούστου 1974 ο Κάλαχαν ανακοίνωσε τη λήξη των διαπραγματευσεων της Γενευης και άνοιγε τον δρόμο για τον Αττίλα 2. 
 Περίπου μια ώρα μετά, η τουρκική αεροπορία βομβάρδιζε τη Λευκωσία και την Αμμόχωστο . Ο «Αττίλας 2» είχε ξεκινήσει. Αφού ο Καραμανλής και οι Νατοϊκοί πράκτορες αξιωματικοί του, παρακολουθούσαν άπραγοι τον τουρκικό αποβατικό στολίσκο να μεταφέρει μέρα -παράμερα ενισχύσεις στο τουρκικό προγεφύρωμα από τις 20 Ιουλίου, και για 25 ημέρες, παρακολουθούσαν τον Αττιλα 2, άπραγοι, με εκκλήσεις στην Διεθνή Κοινότητα όπως τώρα ο ΜΠΡΑΒΟΚούλι. 
Στις 9 το βράδυ ο Εθνάρχης έκανε διάγγελμα από την ΕΡΤ στο οποίο δήλωσε ότι «Η Κύπρος είναι μακρυά», για τα ελληνικά υποβρύχια , και τα Φάντομ.
 Η συμπεφωνημένη προδοσία της Κύπρου δεν συνετελεστηκε στις 14 Αυγούστου 1974. Η προδοσία άρχισε με την συμμετοχή στις συνομιλίες της Γενεύης.
 Αλλά, αυτό θα το εξηγήσω αύριο.

Ο Ερντογάν στηρίζει τον φίλο και σύμμαχο ΜΠΡΑΒΟΚΟΥΛΙ με νύχια και με δόντια

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απάντησε σε όλους εμάς που ζητήσαμε την βύθιση του «Ορούκ Ρείς» και προειδοποίησε τους «φιλήσυχους ηττοπαθείς» , με «υψηλό τίμημα» σε περίπτωση επίθεσης κατά του τουρκικού πλοίου. 
 Ο Ερντογάν στηρίζει την ΝΑΤοική χορογραφία και τον ΜΠΡΑΒΟΚΟΥΛΙ, και για να επιβεβαιώσει τις ανοησίες των παρατρεχάμενων του ΜΠΡΑΒΟΚΟΥΛΙ περί δήθεν επίθεσης της Φρεγάτας , ανέφερε σε ομιλία του σε μέλη του κυβερνώντος κόμματος ότι το «Ορούκ Ρέις» δέχθηκε επίθεση και ότι η Τουρκία αντέδρασε ανάλογα. 
«Τους είπαμε, μην τολμήσετε να επιτεθείτε στο Ορούκ Ρέις μας» Oruch Reiss μας." «Θα πληρώσετε υψηλό τίμημα αν επιτεθείτε στο σκάφος μας».Τους το είπαμε. Και σήμερα έλαβαν την πρώτη τους απάντηση», είπε ο Ερντογάν στηρίοζνταςε τον ΜΠΡΑΒΟΚΟΥΛΙ που «ψιλοτρεκλίζει»