Παρασκευή 8η Απριλίου 1922.104 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Ο Τύπος των Βασιλοφρόνων ζητούσε από τους Συμμάχους η Μικρά Ασία να μείνει Ελληνική, Οι Ιταλοί έφυγαν από την Μικρά Ασία. Ο Ελληνικός Στρατός κατέλαβε τα Σώκια στο Μαίανδρο Ο προδότης Στεργιάδης εγένετο δεκτός εις ακρόασιν από τον Βασιλέα. Ο Χατζηανέστης στη Σμύρνη για τουρισμό!!!!. Ο Γούναρης πήρε Άριστα στην Γένοβα ως οικονομολόγος

Η Προδοσία του 1897. Ο Πόλεμος ήταν πόλεμος του Ελληνικού Λαού. Η "ατυχία" ήταν ότι ανέλαβαν να τον διεξάγουν οι Γκλυξμπουργκ με Αρχιστράτηγο τον πρόδότη διάδοχο Κωνσταντίνος που τον περιστοίχιζαν οι γόνοι των Κωλοοικογενειών. Όλοι μαζί με εντολές της Αγγλίας το έβαλαν στα πόδια

Ο ελληνοτουρκικός Πόλεμος του 1897 δεν ηταν "ατυχής" αλλά Προδομένος.

 Στόχος της προδοσίας ήταν η συντριβή του φρονήματος του λαού  

 

Η Μάχη των Οχυρών, Ημέρα Τρίτη. Όταν οι ήρωες πολεμούσαν σαν Έλληνες. Η παράδοση των Λιούμπα-Μπακόπουλου.

Κατά την τρίτη ημέρα της γερμανικής επιθέσεως, στη γραμμή Μεταξά ,στα Οχυρά Ρούπελ, Εχίνος, Πυραμιδοειδές, Λίσσε και Ντάσαβλη, Μαλιάγκα , Περιθώρι, Καρατάς, , Παλιουριώνες, Ποποτλίβιτσα, που ήταν περικυκλωμένα, οι υπερασπιστές τους συνέχιζαν για Τρίτη ημέρα την «τιτάνια» προσπάθεια. 

 Το Οχυρό Εχίνος συνέχιζε να αμύνεται παρόλο που είχε περικυκλωθεί και δεχόταν πυρά από παντού. Περί τις 21.00 οι Γερμανοί κατόρθωσαν να ανέλθουν στην επιφάνεια του Οχυρού και να διοχετεύσουν καπνό αέρια μέσα στις στοές με αποτέλεσμα η φρουρά του, η οποία αποτελούνταν από 18 αξιωματικούς και 550 οπλίτες, να εγκαταλείψει το Οχυρό. 

Η εκκένωση πραγματοποιήθηκε με τάξη τα μεσάνυχτα και η φρουρά του οχυρού ακολούθησε τη δυτική όχθη του Νέστου και έφτασε στο χωριό Κένταυρος, γύρω στις 0300 της 9ης Απριλίου, όπου πληροφορήθηκε ότι οι Γερμανοί είχαν ήδη καταλάβει την Ξάνθη και την Κομοτηνή. 

 Στον Τομέα της 7ης Μεραρχίας, η 72η Γερμανική Μεραρχία προσπάθησε και πάλι να εκπορθήσει τα Οχυρά Πυραμιδοειδές, Λίσσε και Ντάσαβλη χωρίς όμως αποτέλεσμα.
              

Στον Τομέα της 14ης Μεραρχίας ,οι Γερμανοί προσπάθησαν να διασπάσουν την τοποθεσία στα Οχυρά Ρούπελ και Καρατάς, αλλά αποκρούσθηκαν με σοβαρές απώλειες, ενώ καταρρίφθηκαν και τρία γερμανικά αεροπλάνα. Ανατολικότερα, οι προσπάθειες των Γερμανών κατά τη διάρκεια της νύχτας να εκπορθήσουν τα Οχυρά Μαλιάγκα και Περιθώρι απέτυχαν. 

Αντεπίθεση, που εκτοξεύθηκε κατά των τμημάτων που είχαν επικαθήσει στην επιφάνεια του Οχυρού Περιθώρι, προσέλαβε μορφή αγώνα σώματος προς σώμα και τελικά οι Γερμανοί υποχώρησαν άτακτα. 

Από τις 12.45 το Οχυρό καθώς και τα παρακείμενα υψώματα δέχθηκαν επίθεση δύο περίπου συνταγμάτων Πεζικού, τα οποία μετά από τρίωρο αγώνα καθηλώθηκαν με σημαντικές απώλειες. 

 Το Οχυρό Ποποτλίβιτσα, ύστερα από σκληρό και άνισο αγώνα, υποχρεώθηκε στις 19.00 να συνθηκολογήσει. Αντίθετα, η φρουρά τριών σκυρόδετων πολυβολείων στις νότιες υπώρειες του υψ. Ρουπέσκο εξακολουθούσε να προβάλλει πείσμονα αντίσταση.

 Το Οχυρό Παλιουριώνες, αν και δέχθηκε σκληρό βομβαρδισμό και καταιγισμό φορητών όπλων στα φατνώματά του, αντιστάθηκε προξενώντας σοβαρές απώλειες στους Γερμανούς.

Η παράδοση των Λιούμπα-Μπακόπουλου.

 Το φλύαρο και αναληθές ,ανακοινωθέν του Παπάγου της 8ης Απριλίου 1941, που δεν έλεγε τίποτα για το «μέτωπο της Θεσσαλονίκης» και την 19ης Μεραρχία του «ωκύποδος» Λιούμπα και την παντελή έλλειψη αεροπορικής υποστηρικτής από τους «Συμμάχους». 

Στον τομέα της Θεσσαλονίκης που υπεράσπιζε ο Λιούμπας, (που τον Οκτώβριο το είχε βάλει στα πόδια στην Θεσπρωτία αφήνοντας ακάλυπτο το πλευρό του Κατσιμήτρου), δηλαδή της 19ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας, τα τμήματα που διατέθηκαν εσπευσμένα για την απόφραξη της κοιλάδας του Αξιού δεν κατόρθωσαν, κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, να φτάσουν και να εγκατασταθούν έγκαιρα στην τοποθεσία, εξαιτίας της εχθρικής παρεμβολής. 

Στις 06.00 της 8ης Απριλίου ισχυρές γερμανικές μηχανοκίνητες δυνάμεις της 2ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας πέρασαν τη μεθόριο κοντά στη Δοϊράνη και εισέβαλαν στο ελληνικό έδαφος. Στη συνέχεια ανέτρεψαν τα εγκαταστημένα στην περιοχή Ακρίτας-Οβελίσκος τμήματα και κινήθηκαν προς Χέρσο-Κιλκίς και Μεγάλη Στέρνα-Πολύκαστρο, διαλύοντας ή παρακάμπτοντας τις αντιστάσεις που συναντούσαν. 

Ταυτόχρονα, άλλα τμήματα της 6ης Ορεινής Μεραρχίας, δυνάμεως 5 ταγμάτων, επιτέθηκαν κατά της τοποθεσίας Κρουσίων και πέτυχαν ρήγμα δυτικά του υψώματος Δοβά Τεπέ. Περί τις 23.00 γερμανική φάλαγγα κατέλαβε το χωριό Μεταλλικό και συνέχισε την κίνησή της προς το Κιλκίς, ενώ ο Σταθμός Διοίκησης της 19ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας, (δηλαδή ο Λιύμπας), που «αιφνιδιάσθηκε» ,από την ταχύτητα προελάσεως των Γερμανών, μετακινήθηκε στο χωριό Κεντρικό.

 Η αναμενόμενη για την επόμενη κατάληψη της Θεσσαλονίκης αποτελούσε άμεσο κίνδυνο για τον Μπακόπουλο, που αποφάσισε να συμπτύξει τις δυνάμεις του από το βράδυ της 8ης Απριλίου προς τα λιμάνια της Ανατολικής Μακεδονίας, αφού αποκλειόταν η περίπτωση συμπτύξεώς τους δυτικά του Αξιού, εξαιτίας της προελάσεως των Γερμανών προς Κιλκίς-Θεσσαλονίκη και της αναμενόμενης καταστροφής των γεφυρών του Αξιού. 

Αλλά και η θαλάσσια μεταφορά δυνάμεων παρουσίαζε σοβαρές δυσχέρειες, γιατί τα διαθέσιμα σκάφη ήταν ανεπαρκή.

 Ο Διοικητής του ΤΣΑΜ στις 16.30 της 8ης Απριλίου ανέφερε τηλεφωνικώς στον Αρχιστράτηγο την απόφασή του να συμπτύξει τις δυνάμεις του, λόγω της καταστάσεως που είχε δημιουργηθεί. Πέντε μόλις λεπτά μετά την τηλεφωνική συνδιάλεξη, ο Διοικητής του ΤΣΑΜ έλαβε τηλεφωνική διαταγή του Γενικού Στρατηγείου, η οποία τον εξουσιοδοτούσε να έρθει σε διαπραγματεύσεις με το Διοικητή των γερμανικών δυνάμεων, για τη σύναψη συνθηκολογήσεως και την κατάπαυση των εχθροπραξιών. 

Το Γενικό Στρατηγείο, εκτιμώντας τη γενική κατάσταση και το μάταιο της συνεχίσεως του άνισου αγώνα και προς αποφυγή ανώφελων θυσιών, είχε ήδη εκδώσει από το μεσημέρι σχετική έγγραφη διαταγή για συνθηκολόγηση. Εξάλλου, η αποστολή του ΤΣΑΜ, της επιβραδύνσεως δηλαδή των Γερμανών προς την τοποθεσία Βερμίου, είχε πλέον καταστεί ανέφικτη, καθόσον είχαν ήδη διανοιγεί δύο κατευθύνσεις προσβολής της τοποθεσίας αυτής, από την κοιλάδα του Αξιού και από το Μοναστήρι.

 Ο Διοικητής του ΤΣΑΜ ύστερα από τα παραπάνω απέστειλε στις 21.00 της 8ης Απριλίου επιστολή προς το Γερμανό Διοικητή της 2ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας Αντιστράτηγο Φάιελ, με την οποία πρότεινε την κατάπαυση του πυρός υπό τον όρο όπως οι μαχητές διατηρήσουν τα όπλα τους και εφόσον αυτό αποκλειόταν, να επιστραφούν αυτά στην Ελλάδα μετά το τέλος του πολέμου. Ταυτόχρονα, ενημέρωσε εμπιστευτικά τους υφισταμένους του διοικητές των Μεγάλων Μονάδων και τόνισε ότι έπρεπε να διατηρήσουν τις θέσεις τους μέχρι τη στιγμή της υπογραφής της συνθηκολογήσεως για την τιμή των όπλων και γιατί μόνο έτσι θα εξασφαλίζονταν ευνοϊκοί και έντιμοι όροι.

Περί τις 22.30 ο Στρατιωτικός Διοικητής Θεσσαλονίκης Αντιστράτηγος Ραγκαβής έλαβε επιστολή του Διοικητή της γερμανικής εμπροσθοφυλακής, με την οποία ζητούσε την «άνευ όρων» παράδοση της πόλεως μέχρι τα μεσάνυχτα. Η παράδοση της Θεσσαλονίκης έγινε στις 0800 της επομένης, 9ης Απριλίου, από επιτροπή αποτελούμενη από το Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, το Δήμαρχο και τον Αστυνομικό Διευθυντή της πόλεως. 

 ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ. (ΠΑΠΑΓΟΣ)

 Ανακοινωθέν 8ης Απριλίου 1941(Αρ.166)

 "Η πίεσις των γερμανικών δυνάμεων κατά του μετώπου της τοποθεσίας μας εξηκολούθησε και σήμερον ισχυρά. Ουδέν αποτέλεσμα επέτυχον. Αι από διημέρου σκληρώς αγωνιζόμεναι ολιγάριθμοι ελληνικαί δυνάμεις ματαίωσαν πασαν προσπάθειαν των επιτιθεμένων. Εις την κοιλάδα του Στρυμόνος, τα οχυρά Ρούπελ, Ούσίτα, Παλιουριώνες και Καρατάς, συνεργαζόμενα διά τών πυρών των, απετέλεσαν φράγμα όπερ ο έχθρός δεν κατώρθωσε να ύπερβή. Ιδιαιτέρως τά οχυρά Ροΰπελ και Ούσίτα ύπέστησαν άκλόνητα, τρίτην ήμέραν σήμερον, άπασαν την σφοδρότητα τών έχθρικών πυρών και τών δι' άρμάτων επιθέσεων. Αλεξιπτωτισταί ριφθέντες υπό του έχθροΰ εις τά νότια της τοποθεσίας έξεκαθαρίσθησαν. Έκ τούτων συνελήφθησαν αιχμάλωτοι περί τους έβδομήκοντα. Εις τό ύψίπεδον Νευροκοπίου ό άγων διεξήχθη σφοδρώς ού μόνον υπό τών οχυρών, άλλά και υπό τών έκτος τών οχυρών τμημάτων μας. Τά οχυρά μας άντέστησαν άποτελεσματικώτατα. Έν τούτων, τό όχυρόν Ντάσαβλι, καταληφθέν υπό του εχθρού, ανακατελήφθηκε αμέσως δι' αντεπιθέσεως. Τό όχυρόν Αϊσέ έδοκίμασε και σήμερον άκατάβλητον τό ίσχυρόν πυρ του εχθρού. Τά έκτος οχυρών τμήματά μας δι' άντεπιθέσεων άνακατέλαβον σημεία τινά της τοποθεσίας, έφ' ών κατώρθωσε νά θέση χείρα προσωρινώς ο εχθρός. Εις τό άριστερόν πλευρόν της τοποθεσίας μας τεθωρακισμένη γερμανική μεραρχία, είσχωρήσασα μέσω τοΰ νοτιοσλαβικοΰ έδάφους, κατώρθωσε νά φθάση χθες τήν έσπέραν εις τό ΰψος τών έλληνονοτιοσλαβικών συνόρων, καταλαβούσα τήν Δοϊράνην. Η μεραρχία αύτη σήμερον από της αύγής είσέβαλεν εις τό ήμέτερον έδαφος διά του ανατολικώς του Άξιου πεδινού διαδρόμου. Τά ελληνικά λίαν περιωρισμένα έλαφρά μηχανοκίνητα μέσα διεξήγαγον άνισον άγώνα κατά τών ποσοτικώς και ποιοτικώς άσυγκρίτως άνωτέρων μέσων του εχθρού. Η προσπάθεια αύτη έπιβραδύνσεως του άντιπάλου παρετάθη έπί πολλάς ώρας, τελικώς όμως ό αντίπαλος έπέτυχε νά προωθηθη έπικινδύνως προς τήν κατεύθυνσιν της Θεσσαλονίκης, άποκόπτων τάς συγκοινωνίας τών έν Ανατολική Μακεδονία δυνάμεών μας μετά της λοιπής χώρας". 

 

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΤΟ ΑΓΓΛΙΚΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΨΕΥΔΕΣ ΑΛΛΑ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΚΑΜΙΑ ΑΠΩΛΕΙΑ  ΣΤΗΝ ΔΙΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΡΩΜΝΙΤΣΑ

Και ένα γράμμα από την Σμύρνη:  

  Ε. Χαλικιόπουλος, γενικό προξενείο της Ελλάδος στη Σμύρνη προς το υπουργείο των εξωτερικών.

 Εν Σμύρνη, 8 Απριλίου 1941,'

Έχω τήν τιμήν ν' αναφέρω υμίν ότι ο ενταύθα τύπος ουδέν άρθρον ή σχόλιον ανέγραψε σχετικό προς τήν κατά της χώρας ημών έπίθεσιν της Γερμανίας ούτε κατά τήν προχθεσινήν ουτε και κατά τήν χθεσινήν ήμέραν. Σήμερον μόνον ή εφημερίς Γενή Άσήρ έδημοσίευσεν άρθρον. Επι τη ευκαιρία ταύτη φέρω εις γνώσιν υμών ότι είναι διάχυτος ή δυσθυμία εις τά πρόσωπα του τουρκικού λαού διά την μή εξοδον της Τουρκίας παρά τό πλευρόν μας άπό της πρώτης ημέρας της καθ' ήμών απρόκλητου γερμανικής επιθέσεως

Η Προδοσία του 1940-41. του Γλύξμπουργκ. του θείου του Διαγγελέα Παπάγου, και του Κύκλου των Προδοτών στρατηγών τους. Μαχόντουσαν ο ηρωισμός του Ανωνύμου του Έλληνος με τους Εφιαλτάκηδες της Ψωροαλίτ του Ραγιαδιστάν.Την Τρίτη 8η Απριλίου 1941 αποκαλύφθηκε η Αλήθεια.Στο Ρούπελ γινόταν "αγών προκαλύψεως". Η κύρια γραμμή αμύνης όμως χρειαζόταν χρόνο. Αποκαλύφθηκε και ότι δεν υπήρχε Γιουγκοσλαβικός Στρατός. Οι Γερμανοί στις 8 Απριλίου κατέλαβαν την Ξάνθη, καιαφού εκαναν περίπατο στην κοιλάδα του Στρυμώνα κατέλαβαν , το Πολύκαστρο και το Κιλκίς και έφθασαν 20 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη όπου σταμάτησαν περιμένοντας την αναίμακτη παράδοση τη πόλης Οι Άγγλοι «σύμμαχοι» δεν είχαν ρίξει ακόμη ούτε μια σφαίρα .

Γράφει ο Σπυρίδων Χατζάρας

Η προπαγάνδα των Αγγλων μιλούσε για χιλιάδες Γερμανούς Νεκρούς           στην Κοιλάδα του Στρυμώνα. Η Έλληνες δούλοι τους έλεγαν στο "Πόπολο" ότο είχαμε την  βοήθεια "Ολοκλήρου της Αυτοκτατορίας"

Ο Προδότης Παπάγος φόρτωσε την ηττα στους Γιουγκοσλάβους 

 προδότες με τους οποίους πρίν τρεις ημέρες συζητούσε  

την διανομή των λαφύρων. 

Οι Γιουγκοσλάβοι προδότες το έβαλαν στα Πόδια.

Ο Γιόζεφ Γκέμπελς, στο ημερολόγιό του, στις 8 Απριλίου 1941,  

έγραψε:

 "Προχωρούμε αργά στην Ελλάδα... Οι Έλληνες είναι γενναίοι

 μαχητές... Τα καταληφθέντα χαρακώματα είναι γεμάτα πτώματα... 

Και ο Φύρερ θαυμάζει ιδιαιτέρως το θάρρος των Ελλήνων. 

Ίσως υπάρχει ακόμη ένα ίχνος της παλαιάς ελληνικής καταγωγής". 

Σύμφωνα με τα ανακοινωθέντα της Βέρμαχτ , στην Γιουγκοσλαβία  

η 12η Στρατιά ξεκίνησε την προέλαση της από τα Σκόπια 

προς τη Νις, ενώ στον Βορρά καταλήφθηκε το Νόβι Σαντ.

 Η σύγκριση ανάμεσα στους Προδότες και τους Ανώνυμους 

μαχητές είναι άμεση. 

Την ώρα που οι Τιτάνες έδιναν μάχη σώμα με σώμα στην επιφάνεια 

του Οχυρού Περιθώρι με τους Γερμανούς ,  ο τενεκές Μπακόπουλος ,  

(που διοικούσε τηλεφωνικά το μέτωπο), ανέφερε στον 

 Αρχιστράτηγο-Διαγγελεα την απόφασή του να συμπτύξει τις δυνάμεις του.

 

Πέντε μόλις λεπτά αργότερα, έλαβε τηλεφωνική διαταγή του Γενικού Στρατηγείου, που τον εξουσιοδοτούσε να έρθει σε  

διαπραγματεύσεις με το Διοικητή των γερμανικών δυνάμεων, για τη συνθηκολόγηση. 

Η ώρα ήταν πριν τις 17.00. 

Το Οχυρό Ποποτλίβιτσα, ύστερα από σκληρό και άνισο αγώνα, υποχρεώθηκε στις 19.00 να συνθηκολογήσει.

 Αντίθετα, η φρουρά των τριών σκυρόδετων πολυβολείων στις 

 νότιες υπώρειες του υψώματος Ρουπέσκο εξακολουθούσε  

να προβάλλει πείσμονα αντίσταση. 

Το Οχυρό Εχίνος εκκενώθηκε τα μεσάνυχτα και  

η φρουρά προσπαθούσε να συνεχίσει την Αγώνα.

 Στα Οχυρά Ρούπελ, ,Πυραμιδοειδές, Λίσσε και Ντάσαβλη Μαλιάγκα Καρατάς, , Παλιουριώνες, που ήταν περικυκλωμένα οι υπερασπιστές 

 τους συνέχιζαν για τρίτη ημέρα την «τιτάνια» προσπάθεια. 

Τη νύχτα της 8ης Απριλίου ενώ στη Θεσσαλονίκη ανατινάζονταν τα πυρομαχικά, τα πετρέλαια, οι γέφυρες, και τα τρένα , στα οχυρά συνεχιζόταν η Τιτανομαχία. 

 Ο προδότης και άκαπνος Διαγγελέας, είχε αναθέσει το μέτωπο της Μακεδονίας σε «δικούς του». 

Διοικητής του Τμήματος Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας (ΤΣΑΜ)  

ήταν ο τενεκές Μπακόπουλος, και το Μέτωπο της Θεσσαλονίκης, 

 το είχε ένας σεσημασμένος δρομέας . 

Ο Ωκύπους Νικόλαος Λιούμπας ,που εγκατέλειψε τον Οκτώβριο

 το πεδίο της μάχης στην Θεσπρωτία, αφήνοντας ακάλυπτο  

τα πλευρό του Κατσιμήτρου. 

Οι τενεκέδες παραδόθηκαν σε λιγότερο από 37 ώρες.  

Από τις 6 το πρωί της 7ης Απριλίου μέχρι τις 19.00 της 8ης Απριλίου. 

 Η Μεραρχία του Λιούμπα διέθετε 88 οχήματα Μερσεντές, 75 ελαφρά φορτηγά Φίατ, 40 ιταλικά ελαφρά άρματα λάφυρα από το Καλπάκι, 100 βρετανικά κάρριερ και 4 αρχαία άρματα Βίκερς του Μεσοπολέμου. 

Συγκροτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1941 στην Αθήνα , (με τα ιταλικά λάφυρα), με Επιτελάρχη τον Συνταγματάρχη Πυροβολικού Ασημάκη,  

και ο Παπάγος, ανέθεσε στον ρίψασπη Λιούμπα, (που θα έπρεπε να τον είχε περάσει στρατοδικείο ο Μεταξάς και να τον εκτελέσει για παραδειγματισμό), την διοίκηση της. 

 Στις 10 Μαρτίου 41, η Μεραρχία του Λιούμπα βρισκόταν  

στην περιοχή της Κατερίνης δηλαδή , στην «Γραμμή του Ολύμπου» που προέβλεπε το σχέδιο του Χένρι Μέτλαντ Γουίλσον. 

 Στις 27 Μαρτίου, μετά το πραξικόπημα στο Βελιγράδι, η Μεραρχία τέθηκε υπό τις διαταγές του Τμήματος Στρατιάς Ανατολικής  

Μακεδονίας (ΤΣΑΜ) και εγκαταστάθηκε στο Αψε-σβήσε 

(στις 29 Μαρτίου 1941) , στην περιοχή Κιλκίς-Λαχανά. 

 Δηλαδή βρισκόταν στις θέσεις που θα πολεμούσε, (υποτίθεται)  

μόλις 8 ημέρες. Δεν έγινε καμιά οργάνωση του Εδάφους και καμιά αμυντική προετοιμασία. Μόνο τα πολυβολεία της προκάλυψης.  

Το στρατηγείο του Λιούμπα στις νέες θέσεις ήταν στην 

 Κρηστώνη του Κιλκίς. 

Οι εντολές του «Στρατάρχη» ήταν εντελώς άσχετες και προέβλεπαν: 

 «Δυνατότητα επέμβασης στην περιοχή των Κρουσίων  

για να ενισχυθεί το απόσπασμα που βρισκόταν εκεί. 

Μελέτη για την κατάληψη και εξασφάλιση της περιοχής Δοϊράνης Πολυκάστρου, σε συνεργασία με τον XI Συνοριακό Τομέα που  

τέθηκε υπό τις διαταγές της Μεραρχίας.

 Σε περίπτωση σύμπτυξης των Τμημάτων της Ομάδας Μεραρχιών 

 από την τοποθεσία Μπέλες, η Μεραρχία θα έπρεπε να καλύψει τη σύμπτυξη στην περιοχή δυτικά του Αξιού, μέσω των γεφυρών της Αξιουπόλεως». 

 Εκ των υστέρων οι απολογητές των Προδοτών, ανακάλυψαν την «αποστολή καθυστερήσεως», που την λάνσαρε στο ανακοινωθέν του,  

ο Διαγγελέας. 

 Οι Γερμανοί, αφού πέρασαν τις γέφυρες του Αξιού, τις οποίες οι προδότες οπισθοχωρώντας «δεν πρόλαβαν» να ανατινάξουν, έφθασαν σχεδόν ατουφέκιστοι αργά το απόγευμα της 8ης Απριλίου  

20 χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη.

 Η παράδοση των Λιούμπα-Μπακόπουλου αποσιωπήθηκε στο φλύαρο

 και ψευδές ,ανακοινωθέν του Παπάγου της 8ης Απριλίου 1941,

 που δεν έλεγε τίποτα για το «μέτωπο της Θεσσαλονίκης» και την

 19ης Μεραρχία του «ωκύποδος» Λιούμπα και την παντελή έλλειψη αεροπορικής υποστηρικτής από τους «Συμμάχους», αλλά  

οικειοποιούνταν τον Αγώνα των Άλλων στα ΟΧΥΡΑ.

 «Οι Γερμανοί ουδέν αποτέλεσμα επέτυχαν» έλεγε (ψευδώς) 

ο Διαγγελέας αλλά είχαν καταλάβει Ξάνθη και Κομοτηνή, Κιλκίς και Πολύκαστρο και περίμεναν να μπουν στην Θεσσαλονίκη.

 Και οι «Σύμμαχοι» άφαντοι. 

 Και στο τέλος του ανακοινωθέντος του Διαγγελέα ,

 η κάλυψη για τους δειλούς, άκαπνους, και ανίκανους Εφιάλτες της Ψωροελίτ του Γελαδιστάν. 

 «Τα ελληνικά λίαν περιωρισμένα ελαφρά μηχανοκίνητα».

Οι Φρουρές στα Οχυρά, δεν ήταν λίαν περιορισμένες;

 Ο άνισος Αγώνας του Λιούμπα, ήταν άνισος και στην Γκραμπάλα 

 και στο Καλπάκι. Και στο Ρούπελ. 

 Και ξαφνικά στο Ανακοινωθέν εμφανίστηκε ,«η προσπάθεια επιβραδύνσεως του αντιπάλου». 

 Στις διαταγές του Αρχιστρατήγου για την Αποστόλη της 19ης Μηχανοκίνητης, δεν υπήρχε πουθενά η «αποστολή επιβραδύνσεως», 

που «παρετάθη επί πολλάς ώρας». 

 Να που αγωνίστηκαν «επί πολλάς ώρας» ο ωκύπους και ο τενεκές Μπακόπουλος. 

Τουλάχιστον ο Έφεδρος Υποστράτηγο Ιωάννης Ζήσης, 

 που τον έστειλε ο Παπάγος να παραδοθεί στους Τούρκους  

αυτοκτόνησε στα Ύψαλα. 

 Οι τενεκέδες Μπακόλουλος και Λιούμπας δεν το έκαναν. 

 Εντελώς συμπτωματικά, στις 8 Απριλίου 1939, οι αθηναίικές 

εφημερίδες δημοσίευσαν το πολυσέλιδο υπόμνημα , που υπέβαλε 

στις 6 Απριλίου στο Βασιλιά Γεώργιο, ο αρχηγός του Κόμματος των Φιλελευθέρων, Θεμιστοκλής Σοφούλης, με τις απόψεις του για την πολιτική κατάσταση και τις διεθνείς εξελίξεις, το οποίο ο Γεώργιος παρέδωσε στον Ιωάννη Μεταξά. 

 Τα υπόμνημα Σοφούλη, «για την πολιτική κατάσταση και τις διεθνείς εξελίξεις», υποβλήθηκε την προηγουμένη της αποβίβασης των

 Ιταλικών στρατευματων στα λιμάνια του Δυρραχίου, του Αυλώνα

 και των Αγ. Σαράντα, την οποία η SoE γνώριζε και ανέμενε. 

 Τα υπόμνημα Σοφούλη , ήταν συνέχεια του διαγγέλματος

 Μητσοτάκη- Πάλερετ-Παπα Δημήτρη Μπάλφουρ- Πλουμπίδη-

Βαφειάδη, της 29ης Ιουλίου 1938 που απευθυνόταν, 

«Προς την Α. Μ. τον Βασιλέα, Προς τας ενόπλους δυνάμεις, και Προς

 τον ελληνικό λαό» και ζητούσε την «άμεσον απομάκρυνσιν της τυραννικής Κυβερνήσεως Μεταξά». 

 Το μηνυμα Πάλερετ -Παπα Δημήτρη Μπάλφουρ- Πλουμπίδη έλεγε: «Στρατός και λαός αδελφωμένοι κατέλυσαν αρχάς λαομισήτου 

τυραννίας εκπροσωπούμενης υπό του στρατηγού Μεταξά.

 Ανακτήσας ελευθερίας αυτού απευθύνεται προς την Α. Μ. 

τον Βασιλέα και ζητεί την άμεσον απομάκρυνσιν της τυραννικής Κυβερνήσεως Μεταξά, την αποκατάστασιν του κράτους του νόμου

 και των λαϊκών ελευθεριών και τον σχηματισμόν Κυβερνήσεως

 Εθνικής Σωτηρίας εκ των αρίστων Ελλήνων, αδιακρίτως 

πολιτικών παρατάξεων, προς αντιμετώπισιν των αμεσοτάτων εσωτερικών και εξωτερικών κινδύνων, τους οποίους διατρέχει

 η χώρα μας και διά την δημιουργίαν μιας νέας Ελλάδος, πράγματι ηνωμένης ψυχικώς και ικανής να αντιμετωπίση με σθένος και 

φρόνησιν τας δυσκόλους στιγμάς, που διέρχεται η ανθρωπότης. 

Με αδελφικόν χαιρετισμόν προς τας ενόπλους δυνάμεις και 

ολόκληρον τον λαόν. Ζήτω Ο Βασιλεύς, ζήτω η Ελλάς». 

 Ο Σοφούλης ανέφερε ότι στη χώρα δεν επικρατεί «γαλήνη», 

αλλά «... ησυχία δεσμωτηρίου» και τόνιζε στο βασιλιά την ανάγκη οικοδόμησης αληθινής εθνικής ενότητας, γράφοντας ότι, «η πρώτη πατριωτική υποχρέωσις» του βασιλιά είναι ο άμεσος σχηματισμός ... 

μιας ουχί λόγω αλλά έργω εθνικής κυβερνήσεως, της οποίας 

να μετέχουν όλα τα κόμματα τα εκπροσωπούντα τας τάξεις 

και τας βλέψεις του ελληνικού λαού». 

 Η SoE επέμενε το 1938 και το 1939 ότι η αληθινή εθνική

 ενότητα περιλαμβάνει τους Κομμουνιστές. 

Τα κωμικοτραγικά γεγονότα του Ιουλίου του 1938 στα Χανιά και το υπόμνημα Σοφούλη αποτελούν την απόλυτη απόδειξη της συνεργασίας του ΚΚΕ-Πλουμπίδη με την Ιντέλιτζεντ Σέρβις.

 Για αυτό ο Ζαχαριάδης θεωρούσε χαφιέ τον Βαφειάδη, που ήταν ο συντονιστής στην Κρήτη εκ μέρους του Πολιτικού Γραφείου, δηλαδή 

του πράκτοράς Πλουμπίδη.

 Όπως ανέκραξαν στην Βάρκιζα οι πράκτορες Σάντος και Σοφιανόπουλος «Ζήτω η Μεγάλη Βρετανία, οι επαναστάτες των Χανίων αναφώνησαν "Ζήτω ο Βασιλεύς", (της Αγγλίας). 

 Ο συνεργάτης της SOE Θανάσης Κλάρας, «στον λόγο της Λαμίας» υποστήριξε ότι « ο Μεταξάς, ήτανε πάντα πράχτορας του ΙΙ γραφείου

 του γερμανικού επιτελείου, από τον καιρό που σπούδαζε στη στρατιωτική σχολή της Γερμανίας». 

 Τη θέση αυτή την είχε διατυπώσει στις 24 Δεκεμβρίου 1938,

 το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ σε προκήρυξή του, που έλεγε ότι

 «ο Μεταξάς, είναι κατάσκοπος των Γερμανών».

 Και ο συντάκτης αυτής της προκήρυξης ήταν ο χαφιές του 

Μπάλφουρ Νίκος Πλουμπίδης. 

 Ότι έλεγαν ο χαφιές Αρης και ο χαφιές Πλουμπίδης το έλεγαν οι «εν Λονδίνω», όπως έραψε στο ημερολόγιο του στις 15 Ιανουαρίου 1941, 

λίγο πριν δολοφονηθεί ο Μεταξάς:

 «Έχει γούστο με όλα αυτά να με ξαναβγάλουν οί έν Λονδίνω γερμανόφιλον».

 Η 8η Απριλίου 1941 και η 8η Απριλίου 1939 είναι πολύ διδακτικές 

για κάθε Έλληνα πατριώτη που πρέπει να γνωρίζει τους Εφιάλτες τ

ης Ψωροαλίτ του Γελαδιστάν, που σήμερα μπορεί να λέγοντα Κούλης, Αλιέκσι, Νίκο (Γίντιτς) Νότης, Φαλακρός Μασόνος με το Κιπά,

 Φαλακρός γός της Ρεμπέκας, ΜπαρούχΑκης κλπ.

Για τη Μάχη των Οχυρών, κατά την τρίτη ημέρα της Γερμανικής 

εισβολής και το ανακοινωθέν Παπάγου της 8ης Απριλίου στην επόμενη 

 Ανάρτηση.

 Στις 8 Απριλίου 1941, το Πολεμικό Ανακοινωθέν Νο. 305 του

 Αρχηγείου των Ιταλικών  Ενόπλων Δυνάμεων ανέφερε:

 «Στην Αλβανία, και στο γιουγκοσλαβικό μέτωπο, συνεχίστηκαν οι ενέργειες . Στο ελληνικό μέτωπο, τα στρατεύματά μας απώθησαν τοπικές επιθέσεις στον τομέα της 9ης Στρατιάς. Πολλοί κρατούμενοι αιχμαλωτίστηκαν. Η αεροπορία μας έσπασε θέσεις του εχθρού. Στις 6 του μηνός, αεροσκάφη του Γερμανικού Αεροπορικού Σώματος επιτέθηκαν με επιτυχία σε αεροπορικές βάσεις, αποθήκες πυρομαχικών και συγκεντρώσεις στρατευμάτων σε γιουγκοσλαβικό έδαφος. Σε αυτή τη δράση τρία εχθρικά αεροσκάφη καταρρίφθηκαν και άλλα 17 αεροσκάφη καταστράφηκαν στο έδαφος. Στη Κυρηναϊκή, οι ιταλογερμανικές τεθωρακισμένες και μηχανοκίνητες δυνάμεις — ξεπερνούν την ισχυρή αντίσταση του εχθρού — κατέλαβαν το Barce και το Tocra. Η επίθεση συνεχίζεται. Τη νύχτα της 7ης, βρετανικά αεροσκάφη πραγματοποίησαν έφοδο στην Τρίπολη. Νοσοκομεία και σπίτια επλήγησαν: ένας νεκρός και ορισμένοι τραυματίες. Βρετανικά αεροπλάνα βομβάρδισαν κάποιες τοποθεσίες στο νησί της Ρόδου τις πρώτες πρωινές ώρες της 7ης: καμία ζημιά. Στην Ανατολική Αφρική, τίποτα αξιοσημείωτο».

Η 8η Απριλίου 1941.Στα ΣΚΟΠΙΑ είχαν γιορτή. Οι «Μακεδόνες» υποδέχτηκαν την Γερμανική 9η Τεθωρακισμένη Μεραρχία που τους απελευθέρωσε από τους Σέρβους. Οι Γερμανοί στις 17.00 το απόγευμα της 7ης Απριλίου είχαν καταλάβει το Κουμάνοβο και με το σκοτάδι σταμάτησαν έξω από τα Σκόπια στα οποία μπήκαν με το πρώτο Φως.

ΟΙ ΜΗΤΣΟΤΑΚΕΝΣΚΙ ΚΑΙ Σια, ΟΙ ΤΣΙΠΡΕΦΣΚΙ,      Η ΖΩΗ, Η ΣΤΟΑ, ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΗΔΕΣ, ΤΟΥ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΚΟΥ ΠΡΟΔΟΤΙΚΟΥ ΤΟΞΟΥ  ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΨΑΡΑΔΩΝ  ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΑΝ ΤΟΝ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΛΑΟ" ΠΟΥ ΥΠΟΔΕΧΤΗΚΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΕΣ 

 

Οι «Μακεδόνες», του ΕΜΕΟ, υποδέχθηκαν τους Γερμανούς σαν Ελευθερωτές, από την καταπίεση αιώνων από την Ελληνική, Τούρκικη και Σερβική κατοχή με το σύνθημα ένας Λαός ένας Τσάρος.

 

Από την ( Οικογενειακή)  φωτογραφία λείπουν οι «αυτονομιστές», που συνεδρίαζαν την ίδια ώρα στο Χάνι Γκάλιτς στα Σκόπια, μετά από  πρόσκληση του Κομμουνιστή Τράϊκο Ποπόφ.

Οι "Αυτονομιστές"  ενέκριναν το υπόμνημα προς τον Χίτλερ, με το οποίο ζητούσαν η Ενιαία Μακεδονία να γίνει γερμανικό Προτεκτοράτο.

Στο Ανακοινωθέν του Γερμανικού Γενικού Επιτελείου του Στρατού Ξηράς με ημερομηνία 8 Απριλίου 1941, οι Γερμανοί έλεγαν: «Η 9η Τεθωρακισμένη Μεραρχία κατέλαβε τα Σκόπια . Μετά την κατάληψη των Σκοπίων, η 9η Μεραρχία  συνέχισε να προωθείται προς το φαράγγι Κατσάνικ νότια του Κουμάνοβο, και αφού κατέλαβαν το Στάρι Κατσάνικ, προς το τέλος της ημέρας έφτασαν και κατέλαβαν το Τέτονο . 

Στο φαράγγι Κάτσανικ 2 γιουγκοσλαβικά ελαφρά βομβαρδιστικά  "Μπρίστολ Μπλενχάϊμ  που απογειώθηκαν  από την Μπιέλινα επιτέθηκαν στη γερμανική τεθωρακισμένη μεραρχία και τις προκάλεσαν απώλειες, οι οποίες, ωστόσο, απέτυχαν να  σταματήσουν την προέλαση. 

Στην  επίθεση αυτοκτονίας στα γερμανικά τανκ, σκοτώθηκαν οι ο Σμηναρχος  Φρέντο Γκράντισνικ, Διοικητής του Σμήνους, ο διοικητής της 204ης Μοίρας Τζώρτζε Στεφάνοβιτς και ο Πιλότος Ζίβαν Γιοβάνοβιτς.

Η γερμανική 73η Μεραρχία Πεζικού, υπό τη διοίκηση του Αντιστράτηγου Μπίλερ, κατέλαβε το Στιπ και την Πρίλαπο. 

Η Μηχανοκίνητη Μεραρχία SS Αδόλφος Χίτλερ κατέλαβε το Βέλες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η 2η Τεθωρακισμένη Μεραρχία διείσδυσε στη λίμνη Δοϊράνη πέρασε στην Ελλάδα και κατέλαβε το Κιλκίς.

 

Τα απομεινάρια από τις δυο Μεραρχίες του γιουγκοσλαβικού στρατού  υποχώρησαν εν μέρει στην Ελλάδα εν μέρει  προς το Μοναστήρι και εν μέρει αιχμαλωτίστηκαν.

Στα ανατολικά οι Γερμανοί κατέλαβαν το Πίροτ. Η Σερβική 5η Στρατιά υποχώρησε κατα τη διάρκεια της νύχτας στο Κρούσβατς.

Στο μέτωπο προς την Αλβανία, η Μεραρχία Ζέτα διείσδυσε 10 χιλιόμετρα στην αλβανική επικράτεια κατά μήκος του δρόμου Ποντγκόριτσα-Σκόδρα, και κατέλαβε το χωριό Πούκου . 

Η Μεραρχία Κοσσυφοπεδίου πέρασε τον ποταμό Ντριμ . 

Το 6ο Σύνταγμα Πεζικού στην Κόρινθο. Εκεί ορκίστηκα και εγώ

 

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ. (ΕΧΩ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΕΚΕΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΜΑΤΑΦΙ)

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΠΌ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΟΙΜΕΝΙΚΑ