Παρασκευή 3 Νοεμβρίου 1967. 197η ημέρα της Βασιλομασονοτραπεζικής Χούντας. Η Κρίση του Κυπριακού είχε ξεκινήσει. Ο Κόλλιας δήλωνε «Πιστός στη Συμμαχία». Ο Παπαδόπουλος σιωπούσε. Τέσσερες συλλήψεις στην Πάτρα. Ο Γαλάνης ήταν η πργματική Χούντα Ο Τρόντζος έπαιξε με την μικτή Ευρώπης.

 

Ο Ναυαρχούκος που πάει παντού όπου τον καλεί το..... καθήκον

 

Κυριακή 3 Νοεμβρίου 1940. Η έβδομη ημέρα του Ελληνοιταλικού Πολέμου. ανακατάληψη της Γκραμπάλας από τους Γενναίους του Κατσιμήτρου κατέστεψε την ιταλική προέλαση. Ο Μεταξάς το πανηγυριζε. Ο Παπάγος στο ανακοινωθέν του περιέγραφε επιθέσεις που δεν έγιναν και για το μέτωπο της Ηπείρου μιλούσε μόνο για δράση πυροβολικού. Οι Αγγλοι αναταποκριτές που ηταν στο Κόλπο μιλούσαν για την πεοέλαση στην Κορυτσά που την απαγόρευσε ο Πιτσίκας στον Τσολάκογλου μέχρι τις 15 Νοεμβρίου. Στις εφημερίδες εγραφαν μέχρι και για επιθέσεις του Ιππικού που πολεμούσε πεζή στην Πίνδο

 

Το κύριο μέτωπο ήταν η Ήπειρος όπου μαχόταν   η 8η Μεραρχία του Κατσιμήτρου, αλλά τα πολεμικά ανακοινωθέντα του  Προδότη Παπάγου εξαπατούσαν τον ελληνικό Λαό δίνοντας στοιχεία για το Μακεδονικό Μέτωπο  όπου οι Ιταλοί δεν ειχαν επιτεθεί. 

Η προέλαση του Τσολάκογλου  σε βάθος 11 χλμ προς την Κορυτσά, έμεινε ανεκμετάλευτη καθώς ο Παπάγος διέταξε την επιστροφή στις γραμμές εκκινήσεως.

Τα πολεμικά ανακοινωθέντα του Παπάγου επιβεβαιώνουν τον προδοτικό του ρόλο και το μίσος του προς τον Κατσιμήτρο.

Η επική ανακατάληψη της Γκραμπάλας δια της λόγχης . 

Οι Ιταλοί πέρασαν τον Καλαμά αλλά η ελληνική αντεπίθεση τους ανέτρεψε. Στην Πίνδο, εξαπολύθηκε η γενική επίθεση του Βραχνού, κατά της Μεραρχίας Τζούλια. 

Η διοίκηση της ιταλικής μεραρχίας Σιένα εγκαταστάθηκε στους Φιλιάτες, από όπου είχε υποχωρήσει το απόσπασμα του ρίψασπη Λιούμπα, που ακολουθούσε τις διαταγές Παπάγου, και εγκατέλειψε τις θέσεις του ενώπιον του εχθρού. 

 Η άνοδος των ανδρών του αντισυνταγματάρχη Πεζικού Γεώργιου Κυριαζή που ηγείτο της αντεπίθεσης του 15ου Συντάγματος Ιωαννίνων για την ανακατάληψη της Γκραμπάλας ξεκίνησε μέσα στην χιονοθύελλα στις 03.00 το πρωί.

 

Η ελληνική δύναμη ήταν χωρισμένη σε 2 κλιμάκια. 

Το πρώτο το αποτελούσαν 80 άνδρες του 1ου Λόχου, με επικεφαλής τον Υπλ/γό Βάσιλα και το δεύτερο 70 άνδρες του 7ου Λόχου με επικεφαλής τον Υπλ/γό Καραμπάτη. 

 Ανάμεσά τους η διμοιρία πολυβόλων του ΙΙΙ/15 τάγματος, με επικεφαλής τον ταγματάρχη Κων/νο Πανταζή. 

 Στις 05:00 π.μ της 3ης Νοεμβρίου, όταν κόπασε η χιονοθύελλα, εκδηλώθηκε ελληνική αντεπίθεση .

Καθώς ανέβαιναν οι Έλληνες από την πίσω πλευρά, ανέβαινε το υπόλοιπο τάγμα των Αλβανών, που είχε διανυκτερεύσει στα Καλύβια Αρίστης. 

 Η μάχη διεξήχθη σώμα με σώμα, με τη χρήση ξιφολόγχης. 

 Οι φαντάροι του 15ου, υπό τον Ταγματάρχη Πανταζή επιτιθέμενοι με την πολεμική ιαχή «Αέρα», κατάφεραν να ανατρέψουν τους Αλβανούς και να ανακαταλάβουν την κορυφή της Γκραμπάλας. 

 Στα χέρια των Ελλήνων περιήλθαν τρία πολυβόλα και τέσσερις όλμοι. 

 Ο ταγματάρχης Πανταζής ανέφερε στο βιβλίο του ότι οι είχαμε   3 στρατιώτες νεκρούς και τραυματίες τον Λοχαγό Γ. Τσίτο, καθώς και 5 στρατιώτες. 

 Συνολικά οι ελληνικές απώλειες στην διήμερη μάχη για την Γκραμπάλα ανήλθαν σε 8 νεκρούς και 27 τραυματίες. 

 Οι ιταλικές απώλειες επί του υψώματος ήταν βαριές. 20 νεκροί, 60 τραυματίες και 6 αιχμάλωτοι. Από τους νεκρούς οι 13 ήταν Αλβανοί. 

 Στις ιταλικές γραμμές επέστρεψαν ένας αξιωματικός και 14 στρατιώτες τραυματίες που τους κατέγραψαν στο ημερολόγιο του 47ου Συντάγματος. 

 Περί την 06:00 πμ, από το παρατηρητήριο του υψώματος εντόπισαν στα Καλύβια Αρίστης ,το ιταλικό 47ο Σύνταγμα Πεζικού, έτοιμο να επιτεθεί στην Γκραμπάλα. 

Με συγκεντρωτική βολή 4 πυροβολαρχιών διαλύθηκε η συγκέντρωση του συντάγματος. 

 Στις 07.30, όλα είχαν τελειώσει.

 Η Γκραμπάλα, βρισκόταν πάλι σε ελληνικά χέρια. 

Το απόγευμα της 3ης Νοέμβριου, ο 7ος Λόχος στάλθηκε πίσω στο τάγμα του, εκτός της διμοιρίας Σαρρή, που κρατήθηκε σαν εφεδρεία. 

 Στάλθηκαν όμως δύο νέες διμοιρίες του 3ου Λόχου (Υπολ/γος Γ. Στύπας), οι οποίες ανέλαβαν τη φρούρηση της «ευπρόσβλητης» νότιας κορυφής της Γκραμπάλας (υψ.1160), ενώ τη βόρεια κορυφή (ύψ. 1201) επάνδρωσε ο 1ος Λόχος με τον Υπολ/γό Βάσιλα. 

 Την Ψηλοράχη (υψ.1060) κράτησε ακλόνητος ο 9ος Λόχος, με τη διμοιρία πολυβόλων του Ανθλ/γού Π. Τσαντήλα . 

Οι βομβαρδισμοί από την ιταλική αεροπορία και το πυροβολικό των Ιταλών συνεχίστηκαν με ιδιαίτερη σφοδρότητα. 

Εβλήθησαν οι θέσεις Ψηλορράχη, Ελαία, Ρεπέτιστα, Σιάστη και Μονή Σωσίνου. 

 Νωρίς το απόγευμα, της 3ης Νοεμβρίου ο Σταθμός Διοικήσεως έλαβε ένα σήμα από τα προκεχωρημένα παρατηρητήρια της VIII Μεραρχίας που ανέφερε ότι ιταλική φάλαγγα αρμάτων εκινείτο επί της οδού Δολιανά - Καλπάκι. 

Στις 16:00, φάλαγγα 50 ιταλικών αρμάτων, με 80 μοτοσικλετιστές εξήλθε από τους χώρους απόκρυψης, και εφόρμησε κατά του λόφου της Ελαίας. 

Η επίθεσή τους όμως συνετρίβη από την αντιαρματική άμυνα και το εύστοχο πυρ του πυροβολικού. 

 Οι Ιταλοί απώλεσαν 30 μοτοσικλετιστές, ενώ 9 άρματά τους καταστράφηκαν. Αυτό το ανέφερε και ο Παπάγος  

Τα υπόλοιπα άρματα έκαναν αναστροφή και υποχώρησαν . 

Το ιταλικό πεζικό που ήταν στους χώρους συγκέντρωσης για να επιτεθεί μετά τα άρματα, δέχτηκε και αυτό πυρά πυροβολικού και δεν μπόρεσε να εκδηλώσει την επίθεσή στην Ελαία. 

Ανάλογη τύχη είχαν και τα ιταλικά τμήματα που ενεργούσαν στον Άγιο Αθανάσιο και τη Γκορίτσα. 

 Τη νύχτα της 3ης Νοεμβρίου, οι Ιταλοί κατάφεραν να διασχίσουν τον Καλαμά στην περιοχή του Αγίου Αθανασίου, αλλά ύστερα από αντεπίθεση των ελληνικών δυνάμεων απωθήθηκαν και πάλι πέρα από το ποτάμι. 

Το ηθικό των Ελλήνων στρατιωτών είχε αναπτερωθεί, αφού έβλεπαν ότι η αντιαρματική τους θωράκιση ήταν αποτελεσματική, έστω και αν αντιμετώπιζαν για πρώτη φορά άρματα και εδραίωναν την πεποίθησή τους για την αποτελεσματική τους άμυνα εναντίον των Ιταλών. 

 Τη νύχτα της 3ης προς 4ης Νοεμβρίου, ο Κατσιμήτρος διέταξε την σύμπτυξη των υποτομέων Γκρίμπιανης και Γρανιτσοπούλας από τη θέση τους δυτικά του Καλαμά, προς τις οργανωμένες θέσεις των υποτομέων Ζίτσας και Σουλόπουλου, ανατολικά του Καλαμά. 

 Η σύμπτυξη έγινε με τόσο αριστοτεχνικό τρόπο, ώστε οι Ιταλοί δεν την αντιλήφθηκαν και βομβάρδισαν σφοδρότατα τις εγκαταλειφθείσες θέσεις. 

 Στην Πίνδο, στις 3 Νοεμβρίου εξαπολύθηκε η γενική επίθεση του Βραχνού, κατά της Μεραρχίας Τζούλια. 

Πρωταγωνιστικό ρόλο είχε η Ταξιαρχία Ιππικού υπό τον συνταγματάρχη Σ. Δημάρατο που είχε φτάσει στο Δοτσικό από την 1η Νοεμβρίου. 

Στις 3 Νοεμβρίου προχωρημένα τμήματα της Τζούλια έκαναν την εμφάνιση τους στη Βωβούσα. Σε απόσταση 6 ωρών με τα πόδια ή με ζώα από το Μέτσοβο ! 

 Η διοίκηση της ιταλικής μεραρχίας Σιένα εγκαταστάθηκε στους Φιλιατες, από όπου είχε υποχωρήσει το απόσπασμα του ρίψασπη Λιούμπα, ο οποίος ακολουθούσε τις διαταγές Παπάγου, και εγκατέλειψε τις θεσεις του ενώπιον του εχθρού. 

 -Η Ιταλική αεροπορία βομβάρδισε και πάλι τη Θεσσαλονίκη.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

Ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς.

 

 Στις 3 Νοεμβρίου 1254, πέθανε στο Νυμφαίο της Ιωνίας,

 σε ηλικία 61 ετών ο  Ιωάννης Δούκας Βατάτζης ο Ελεήμων, και ενταφιάστηκε με μεγάλες τιμές και λαϊκό πένθος στη Μονή Σωτήρος Χριστού Σωσάνδρων της Μικράς Ασίας, που ο ίδιος είχε κτίσει.

 Έπασχε από επιληψία.

 Ο Αυτοκράτορας και Άγιος , Ιωάννης Δούκας Βατάτζης ο Ελεήμων, είναι ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς του Θρύλου διότι βρέθηκε

 παντελώς άφθαρτος στον τάφο του στην Μικρασία, τόσο ο ίδιος, 

όσο και τα βασιλικά του ενδύματα!

 Ο Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης το 1245 είχε παντρευτεί σε δεύτερο γάμο την Κωνσταντία Χοενστάουφεν κόρη του Φρειδερίκου Β΄ Χοενστάουφεν, βασιλιά της Γερμανίας, η οποία άλλαξε το όνομά 

της σε Άννα. 

 Το Σκήνωμα του Άγιου Ιωάννη Δούκα Βατάτζη του Ελεήμονα, μεταφέρθηκε από την Μονή Σωσάνδρων όταν πλησίαζαν να την καταλάβουν οι Τούρκοι και έκτοτε, χάθηκαν τα ίχνη του αγίου άφθαρτου και ολόσωμου λειψάνου, το οποίο βρίσκεται κρυμμένο, κάπου στην Κωνσταντινούπολη. 

Την πρώτη βάσιμη και αξιόπιστη μαρτυρία την έχουμε διά στόματος του Γέροντος Εφραίμ της Αμερικής, τέως Καθηγουμένου 

της Ι. Μ. Φιλοθέου Αγίου Όρους, ο οποίος έχει διηγηθεί ότι…. 

«την πληροφορία για την ύπαρξη του ιερού σκηνώματος του Άγιου Ιωάννη Δούκα Βατάτζη του Ελεήμονα Ιωάννη, την μετέφερε πριν το 1955 στο Άγιον Όρος ο Αρχιερεύς Ιερόθεος ! Αυτός ο Αρχιερέας Ιερόθεος τους είπε πως είχε δει με τα ίδια του τα μάτια τον 

κοιμώμενο Βασιλέα Ιωάννη»! 

Επίσης είπε ότι «το δεξί του χέρι είναι στη λαβή του σπαθιού! 

Το οποίο σπαθί είναι μες στην θήκη». 

Ένα δάκρυ για την «Ζούτσκα» που δεν άκουγε στο «Λάϊκα»

Η «Λάϊκα» που δεν λεγόταν «Λάϊκα»

 

Είδος: Σκύλος. 

Φύλο: Θηλυκό. 

Επάγγελμα: Αστροναύτης. 

Γέννηση. 1954. 

Τόπος γέννησης Μόσχα. 

Βάρος: Περίπου 6 κιλά. 

Ημερομηνία θανάτου 3 Νοεμβρίου 1957.

Τόπος θανάτου: Διάστημα. Εντός του «Σπούτνικ2» σε τροχιά περί την Γη.

 Αιτία θανάτου: Υπερθερμία. 

Η αδέσποτη σκυλίτσα που πέθανε για το καλό της επιστήμης στις 3 Νοεμβρίου 1957 μέσα στο διαστημόπλοιο «Σπούτνικ 2» δεν άκουγε αυτό το όνομα. 

Η Σκυλίτσα ήταν αδέσποτη και γεννήθηκε στον δρόμο το 1957 όπου την μάζεψαν οι υπάλληλοι του Δήμου της Μόσχας. 

Από εκεί, την πήραν οι «επιστήμονες» που την φώναζαν «Ζούτσκα». 

To «Λάϊκα» το βρήκαν οι επικοινωνιολόγοι του Κόμματος μετά θάνατον . 

Η «Ζούτσκα», ήταν περίπου τριών ετών, και ζύγιζε σχεδόν 6 κιλά. Ηταν ένα από τα τρία σκυλιά που εκπαιδεύτηκαν για την πτήση του Σπούτνικ 2.

Για να συνηθίσουν τα σκυλιά την περιορισμένη καμπίνα του Sputnik 2, τα κρατούσαν σε μικρότερα κλουβιά για περιόδους που ξεπερνούσαν τις 20 ημέρες. 

Τα σκυλιά τοποθετήθηκαν σε φυγοκέντρηση, η οποία προσομοίωνε την επιτάχυνση που σημειώθηκε κατά την εκτόξευση των πυραύλων, καθώς και σε μηχανές που αναπαράγουν τους θορύβους στο διαστημόπλοιο. 

Αυτά τα πειράματα οδήγησαν σε διπλασιασμό του καρδιακού ρυθμού τους και αύξηση της αρτηριακής τους πίεσης. 

Η «Ζούτσκα» μπήκε στον δορυφόρο στις 31 Οκτωβρίου 1957, τρεις ημέρες πριν από την έναρξη της αποστολής. 

Λίγο πριν την απογείωση, συνδέθηκαν πάνω της τα ηλεκτρόδια για την παρακολούθηση των σωματικών της λειτουργιών. 

Με τη μέγιστη επιτάχυνση κατά την εκτόξευση, ο ρυθμός αναπνοής της «Ζούτσκα» ανέβηκε σε τρεις έως τέσσερις φορές πάνω από τον κανονικό ρυθμό. 

Οι ανιχνευτές έδειξαν ότι ο καρδιακός ρυθμός που ήταν 103 παλμοί ανά λεπτό πριν από την εκτόξευση και είχε φτάσει τους 240 στην αρχή της επιτάχυνσης. 

Αφού το Sputnik 2 έφτασε στην τροχιά του, το προστατευτικό κάλυμμα έπεσε με επιτυχία. 

Ωστόσο, το τελευταίο στάδιο του εκτοξευτή δεν διαχωρίστηκε όπως αναμενόταν, εμποδίζοντας το σύστημα ρύθμισης της θέρμανσης να λειτουργεί σωστά, αυξάνοντας τη θερμοκρασία της καμπίνας στους 40°C.. 

Μετά από τρεις ώρες χωρίς βαρύτητα, οι σφυγμοί της «Ζούτσκα» είχαν στους 102 . 

Η «Ζούτσκα» ήταν ανήσυχη αλλά έτρωγε το φαγητό της Ωστόσο, μετά από περίπου πέντε ώρες και επτά λετπά πτήσης, η «Ζούτσκα» δεν έδωσε κανένα ίχνος ζωής. ‎ 

Πέθανε από υπερθέρμανση ή από ασφυξία.‎ 

Το «Sputnik» 2 ήταν εξοπλισμένο με ένα σύστημα υποστήριξης ζωής που αποτελείτο από γεννήτρια οξυγόνου καθώς και συσκευές για την πρόληψη της υπεροξυίας και την απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακα.

 Το σκυλί φορούσε στολή και το κρατούσαν ιμάντες για να περιορίσουν τις κινήσεις του στη στενή καμπίνα. 

Η σκυλίτσα , ονομάστηκε «Λάϊκα» στην ανακοίνωση του Ταςς,  αλλά, δεν ζούσε πιά για να το ακούσει.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΤΖΑΡΑΣ