Ο Διωγμός και η εξαφάνιση του Μεγάλου Ελληνισμού που επιβίωσε στη Οθωμανική Αυτοκρατορία αλλά εγκαταλήφθηκε στην Μοίρα του από τους Πράκτορες Μπατριώτες των Αθηνών

Ο διωγμός των Ελλήνων που ζούσαν στην Βόρεια Ήπειρο, την Σερβία, τη Βουλγαρία αλλά και τη Ρουμανία υπήρξε συνεχής και συστηματικός αμέσως μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους. 

Με στόχο την συρρίκνωση του Μεγάλου Ελληνισμού στις διαστάσεις της «Ψωρο-κώσταινας» και της αγγλόδουλης Ψωριαλίτ των Κλεφτολουμπινέ 

 Στις 2 Μαρτίου 1914, στην Αθήνα κυβερνούσε ο «ξένος» «Λευτεράκης». 

Το βαφτιστήρι του Ιουδαίου (Γεροκωστή) Μητσοτακένσκι, που δεν το γέννησε η λεγόμενη «Μάνα» του,  και ήταν Αγνώστου Πατρός..

Ο μεταρρυθμιστής και φιλελές «Βενιζέλαρος». ήταν πράκτορας των Άγγλων

 

 

Στη Βόρεια Ήπειρο, ο Ελληνικός Στρατός

στις 2 Μαρτίου 1914 ακολουθώντας

 τις αυστηρές εντολές του Άγγλου Πράκτορος και Μεταρρυθμιστού Λευτεράκη,

πυροβόλησε κατά των Ελλήνων. 

Έχυσε Ελληνικό Αίμα.  

Οι «Κυβερνητικοί» της φιλελέ 

εβραιουργιάς των Αθηνών θεωρούσαν 

τον αγώνα των Ελλήνων της Βορείου 

Ηπείρου ως αντιπολίτευση 

στον «Βενιζέλαρο»